‫خیلی کنجکاو بودی که این داستان رو بشنوی.
‫اما به من دروغ گفتی.
‫بهت گفته بودم دخالت نکنی.
‫من ازت خواهش کردم.
‫اون مرد خوشش نیومد.
‫من تنها کسی‌ام که اون داستان رو می‌دونه.
‫او از بی‌زا خوشش نمی‌اومد.
‫اون مردی بود که منتظر بود توی قبر دوباره زنده بشه.
‫اون زن وارد زندگیش شد.
‫عاشق شد.
‫خیلی دوستش داشت.
‫دیگه نمی‌تونه بدون اون زندگی کنه.
‫او می‌ترسه که اون ترکش کنه.
‫کافیه.
‫دیگه نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫کافیه.
‫هنکار.
‫اگه به اون جلسه رفتی، اگه اون بسته رو گرفتی، به حرف من گوش می‌دی.
‫بذار برم.
‫می‌خوام برم.
‫برو بیرون.
‫نمی‌تونی هیچ جا بری.
‫این کابوس امشب تموم می‌شه.
‫و سهمت رو از این داستان می‌گیری.
‫بیا، بازش کن.
‫این زن کیه؟
‫بذار ببینیم.
‫بیا، بازش کن.
‫شجاعتت چی شد؟
‫فکر کردی چجوری بودم؟
‫یادت میاد؟
‫با مردونگیم، افتخارم، و آبرویم.
‫هرگز ازش پشیمون نشدم.
‫چطور تونستی همچین چیزی رو از من پنهون کنی؟
‫هنکار.
‫من عاشقت شدم.
‫این رابطه...
‫خیلی سعی کردم دروغ نگم.
‫نمی‌تونستم به حلالم دست بزنم.
‫حالا این بسته رو باز کن و با حقیقت روبرو شو.
‫وقتی نوک خنجر به قلبت می‌رسه، آسون نیست، نه؟
‫پایان این جاده.
‫ترسیده بودی؟
‫حالا تو چه فرقی با اون عوضی داری؟
‫تو این زندگی، فقط از دست دادن عشقت می‌ترسیدم.
‫دیگه لازم نیست بترسم.
‫من آماده‌ام با اون زن ملاقات کنم.
‫چیزی هست که می‌خوای به اون زن بگم؟
‫بهش اینو بگو.
‫اگه اون دست از شوهرم برنداره، تو دنیای بعدی، دستای یه بچه کوچیک به یقه‌اش می‌چسبه.
‫دست‌های کوچولوی یه بچه به یقه‌اش می‌چسبه.
‫ماشین.
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫چطور تونستی اینجوری به من دروغ بگی؟
‫نمی‌تونستم.
‫نمی‌تونستم حقیقت رو بهت بگم.
‫خیلی متاسفم.
‫هر مجازاتی که بهم بدی، قبولش می‌کنم.
‫فقط تنهام نذار.
‫به من دست نزن.
‫دستتو از روم بردار.
‫جرأت نکن به من دست بزنی.
‫مانسر.
‫نکن.
‫می‌دونی، اگه می‌تونستیم به گذشته برگردیم، کاری می‌کردم که همه‌چیز رو فراموش کنی.
‫خدای من، چطور می‌تونستم اینقدر کور باشم؟
‫من واقعاً احمق بودم.
‫چطور می‌تونستم اینقدر کور باشم؟
‫آنکار، نگاه کن.
‫دیگه هیچی نگو.
‫نمی‌خوام چیزی ازت بشنوم.
‫تموم شد.
‫همه چی تموم شد.
‫نمی‌خوام قیافه‌ت رو ببینم.
‫همه چی تموم شد.
‫نمی‌ذارم بری.
‫نمی‌تونی بری هیچ جا.
‫چطور جرات کردی؟
‫چطور هنوز فکر می‌کنی می‌تونم باهات ازدواج کنم وقتی تو این وضعیت تنهام گذاشتی؟
‫هانگر، گوش کن به من.
‫بس دیگه!
‫من غرور دارم.
‫حتی اگه بارها بهم خیانت کردی، من هنوز غرور دارم.
‫دیگه بهت خیانت نمی‌کنم.
‫دیگه هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم.
‫اصلاً امکان نداره.
‫خواهش می‌کنم، اصلاً امکان نداره.
‫فقط تو نبودی.
‫همه خانواده می‌دونستن.
‫سینم، مادرت، کارمندها.
‫تو ماه‌ها به من دروغ گفتی.
‫منو مسخره کردی.
‫و من واقعاً احمق بودم.
‫واقعاً احمق بودم.
‫و حالا، انگار نه انگار که چیزی شده، می‌خوای باهات برگردم به اون عمارت، درسته؟
‫خونه‌ای که زن باردارت توش زندگی می‌کنه.
‫او زن من نیست.
‫تو زن منی.
‫عمداً عاشقتم.
‫نکن.
‫جرأت نکن درباره دوست داشتن من حرف بزنی.
‫چطور می‌تونی این کار رو با کسی که دوستش داری انجام بدی؟
‫وجدانت رو از دست دادی؟
‫گفتی تا ۱۵ دقیقه دیگه بچه‌دار می‌شیم.
‫یکی رو از سر راه برداشتی و حالا دنبال اون یکی هستی.
‫تو از یکی مراقبت نمی‌کنی و دنبال یکی دیگه‌ای.
‫انسِل!
‫نگاه کن.
‫باشه.
‫ببین، دستپاچه شدم.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫متوجه شدی؟
‫می‌ترسیدم که تو رو از دست بدم.
‫دنبال یه راه فرار گشتم.
‫وقتی خواهرت بهم گفت، گفت که اگه بچه داشت، تو رو ترک نمی‌کرد.
‫چی؟
‫آیا زن‌داداشم هم این رو می‌دونه؟
‫بیا، هنچار.
‫تو حقیقت رو فهمیدی.
‫بازتابت توی آینه حتماً همه چیز رو بهت گفته.
‫بیا، هنچار.
‫ببین، همه سرت کلاه گذاشتن.
‫بهت دروغ گفتن.
‫به‌خصوص اون مردی که عاشقشی.
‫اگه یه ذره غرور داری، حتی یه دقیقه هم نباید کنار جهان وایستی.
‫چرا بهم نمی‌گی؟
‫چرا؟
‫چرا این کارو با من کردی؟
‫چه بازی‌ای سرم درآوردی؟
‫چرا منو به عنوان قربانی انتخاب کردی؟
‫چرا این کار رو با من کردی؟
‫چرا؟
‫من عاشقت شدم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫من هیچ‌وقت از تو دست نمی‌کشم، آنکار.
‫خودتو بی‌خودی خسته نکن.
‫تموم شد.
‫کارت تمومه.
‫زن‌برادرم کارش تمومه.
‫کارت تمومه.
‫انجام شد!
‫در رو باز کن، جیهان.
‫بازش کن.
‫در رو باز کن.
‫من می‌رم.
‫در رو باز کن.
‫نمی‌تونی هیچ جا بری.
‫نمی‌ذارم.
‫این در رو باز کن.
‫جیهان، این در رو باز کن.
‫بازش کن!
‫این در رو باز کن، جیان.
‫بده به من.
‫بده به من، وگرنه می‌رم.
‫بده به من!
‫آنکارا!
‫به من گوش کن.
‫ما اینجا می‌مونیم تا وقتی که قانعت کنم دوستت دارم.
‫به عشقت اعتماد ندارم.
‫من به هیچ کاری که تو می‌کنی اعتماد ندارم.
‫چطور می‌تونی با کسی که دوستش داری این کار رو بکنی؟
‫آیسل.
‫بخواد جونمو.
‫همین جلوی چشمت بهت میدم.
‫ولی از من کلیدها رو نخواه.
‫لطفاً آروم باش.
‫ببین، فکر کن، لطفاً.
‫ببین، هیچ راه خروجی از اینجا نیست.
‫بیا دیگه.
‫نه، نه.
‫این سکوت اصلاً نشونه‌ای نیست.
‫اون حتی نمی‌دونه.
‫فکر می‌کنم بسته رو باز کرده یا نه.
‫او باید تا حالا رفته باشه.
‫من هم نتونستم چیزی به بی‌زا بگم.
‫یا نقشه‌ای که کشیدم جواب نداد؟
‫می‌دونم چرا اینطوری رفتار می‌کنی.
‫به خاطر غرورت.
‫می‌دونم غرورت شکسته.
‫اما به من گوش کن.
‫کاری می‌کنم منو ببخشی.
‫یکم بهم اعتماد کن.
‫رها کن.
‫به من دست نزن.
‫نمی‌خوام حتی یه ثانیه کنار تو وایسم.
‫تو نمی‌تونی هیچ جا بری.
‫نمی‌ذارم.
‫دیگه هیچ‌وقت تو رو نمی‌بخشم.
‫به من نگاه کن.
‫فقط یه راه برای بیرون رفتن از اینجا وجود داره.
‫تو دست تو دست یکی وارد اون عمارت می‌شی.
‫غیر از اون، ما هر دو اینجا زندانی هستیم.
‫من از این وضعیت راضیم.
‫زیادی توقع داری.
‫اگه دوباره با تو به اون عمارت نیام، می‌میرم.
‫چی شده؟
‫جیهان زنگ زد؟
‫بهم بگو.
‫نه، خبری نیست.
‫چی شد به نقشه فوق‌العاده‌ات؟
‫نباید تا حالا طوفان شروع شده باشه؟
‫منم نمی‌فهمم.
‫چیزی که ازش می‌ترسم، سرم میاد.
‫این کارو نمی‌کنه.
‫اون با اون دختره آشتی می‌کنه و بعدش میاد عمارت.
‫خفه شو.
‫چنین چیزی اتفاق نمی‌افته.
‫شاید رفتن.
‫ما نمی‌دونیم چی شده.
‫پس جیهان کجاست؟
‫چرا نمیاد بیرون؟
‫شاید اون درد داره، ولی بچه نمی‌تونه از اون بیرون بیاد.
‫به هر حال، بیخیال همه اینا شو.
‫به بچه‌ای که توی شکمت هست فکر کن.
‫خیلی هیجان‌زده بودن خوب نیست.
‫بیا، یه کم استراحت کن.
‫نمی‌تونم بخوابم تا وقتی که مطمئن نشم رفته.
‫باشه، خیلی خب.
‫برات یه چیزی برای خوردن میارم.
‫و برات یه چای پاپایا میارم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم خودمو ببخشم.
‫از من دور شو.
‫نمی‌تونم.
‫این ممکن نیست.
‫هنچر، صبحونه درست کردم.
‫یه لقمه یا دوتا بخور.
‫نمی‌خوام.
‫هیچی نمی‌خورم.
‫دیگه حتی از دستات هم آب نمی‌خورم.
‫تو از دیشب چیزی نخوردی.
‫با این کار خودت رو اذیت می‌کنی، نه من.
‫گفتم نمی‌خوام، جهان.
‫باشه.
‫اگه نمی‌خوای، نمی‌خوای.
‫ولی بشین سر میز.
‫یه چیزایی هست که باید بهت بگم.
‫می‌خوای چی بهم بگی؟
‫دروغ‌هات هنوز تموم نشده؟
‫من بهت دروغ نگفتم.
‫من فقط حقیقت رو پنهون کردم.
‫برنامه‌ریزی نشده بود.
‫عاشقت شدم.
‫تو قلبم رو شکستی.
‫وقتی اولین بار اومدی، برام هیچ اهمیتی نداشتی.
‫تو قرار بود توی خونه قدیمی زندگی کنی.
‫تو قرار بود بچه منو به دنیا بیاری.
‫قرار بود ازش مراقبت کنی.
‫اما حالا... تو منبع زندگی منی.
‫من برای تو هیچ‌چیز نیستم.
‫ترکت می‌کنم.
‫و من می‌خوام این کار رو برای اون بچه انجام بدم.
‫و من هم کسی نیستم که بخوام تاوانش رو بدم.
‫می‌تونی باهاش خوشحال باشی یا نه.
‫نمی‌ذارم هیچ جا بری.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫نکن.
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫به وکیل زنگ می‌زنم.
‫می‌گم که داره منو به زور اینجا نگه می‌داره.
‫یکی نجاتم می‌ده.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫گوشیت کجاست؟
‫همین درسته؟
‫گوشی رو بردار.
‫زنگ بزن.
‫چطور عاشق همچین مردی شدم؟
‫تو نمی‌فهمی.
‫من همچین آدمی بودم.
‫نمی‌فهمی که چقدر جدی‌ام؟
‫تو باعث شدی جهان عاشقت بشه.
‫من یه هیولا هستم.
‫اگه الان بری، من همین‌جوری می‌مونم.
‫تصمیم با خودته.
‫عمه‌ات پیشته؟
‫نه.
‫رفت برام یه چای پاپایا درست کنه.
‫اون همیشه باهاته.
‫به خاطر همین پرسیدم.
‫اون به چیزی شک نداره، داره؟
‫اون خودش رو توی رویاهای نوه‌اش گم کرده.
‫اون نمی‌تونه چیزی ببینه.
‫نگران نباش.
‫خوبه.
‫بی‌خیال اون بشیم.
‫جیهان چیزی بهت گفت؟
‫بالاخره از دست اون دختره خلاص شدیم؟
‫نه، نکرد.
‫نمی‌تونستم تحمل کنم، برای همین به جهان زنگ زدم.
‫بهش گفتم که با زنش چیکار کرده.
‫اما هیچ صدایی نیست.
‫اونا شبم نیومدن.
‫پس جهان افندی همش دنبالت می‌گرده.
‫تو از جیهان جلو زدی.
‫به این دختر افتخار نمی‌کنی؟
‫نه، چیزی نیست.
‫ما کارتی برای بازی کردن نداریم.
‫بابا، من خیلی ترسیدم.
‫اگه برگرده چی؟
‫قراره چیکار کنم؟
‫خودتو ناامید نکن.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم که با این وضعیت کنار بیاییم.
‫ببین، بابا.
‫اگه جیحان نمی‌خواد ازدواج کنه، من به حرفش گوش نمی‌دم.
‫باید از این عمارت برم بیرون و بگم که می‌خوام برده بشم.
‫نکن.
‫تو تنها این کار رو نمی‌کنی.
‫بی‌خیال جهان شو.
‫اون رفته.
‫داری چی میگی؟
‫منظورت چیه فراموش کن؟
‫چطور می‌تونم بی‌خیالش بشم وقتی اینقدر به جهان نزدیکم؟
‫حالا گریه رو شروع نکن.
‫تو هم تنها این کار رو نمی‌کنی.
‫همینه.
‫اوه، بیزا!
‫اون دوباره همه چیز رو خراب کرد.
‫چی شده؟
‫باد برات برعکس وزید؟
‫چیزها اونجوری که می‌خوای پیش نمی‌رن؟
‫این کار راحت پیش نمیره.
‫ما اینجا داریم به یه مرد خیانت می‌کنیم.
‫داریم سعی می‌کنیم بچه‌اش رو به یه مرد تبدیل کنیم.
‫واضح بود که اون قراره یه آدم خشک و مقدس‌مآب از آب دربیاد.
‫دختری به اسم خانچر خیلی زیاده.
‫ولی حل می‌شه.
‫نگران نباش.
‫تو اینو می‌گی، ولی اگه این کار نکنه، منم که با یه بچه تو شکمم تنها می‌مونم.
‫زیاد حرف نزن.
‫برو آب پرتقال بخور.
‫خوب از نوه‌ات مراقبت کن، که از خونریزی نمیره.
‫البته.
‫لاحول ولاقوة الا بالله.
‫کمک!
‫اون منو اینجا به زور نگه داشته!
‫کسی نیست؟
‫کسی صدای منو نمی‌شنوه؟
‫کمک!
‫کسی صدای منو نمی‌شنوه؟
‫کمک!
‫من اینجام!
‫کمک!
‫من اینجام!
‫بی‌خودی داد نزن!
‫هیچ کارگری نیست.
‫اطرافت هیچ‌کس نیست.
‫تا وقتی با من معامله نکنی، همین‌جا هستیم.
‫این دفعه چقدر می‌خوای؟
‫یک میلیون؟
‫پنج میلیون؟
‫این دفعه چقدر باید بهت پول بدم؟
‫هانسر، مسخره‌بازی درنیار.
‫چرا؟
‫دروغه؟
‫اگه زندگیمو بهت بدم چی؟
‫پس با من معامله می‌کنی؟
‫کافیه؟
‫هانسر، بسه دیگه!
‫خفه شو!
‫چرا؟
‫دروغه؟
‫دوست داری معامله کنی؟
‫دروغ گفتن، سوءاستفاده از مردم، خریدن آدم‌ها.
‫گفتم خفه شو!
‫خفه شو، سارا!
‫ببین، بیا.
‫برات چای درست کردم.
‫برات خوبه.
‫من نمی‌خوامش.
‫بیا عزیزم.
‫ناراحت نباش.
‫برات خوبه.
‫گفتم نمی‌خوام چای.
‫مشکلت چیه؟
‫به پسرت زنگ بزن.
‫ببین کجاست.
‫اگه اون دختره جعبه رو باز کرده باشه، حتماً فهمیده که ما فرستادیمش.
‫چطوری می‌تونم بهش زنگ بزنم؟
‫بس کن!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دارم خفه می‌شم.
‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫دارم خفه می‌شم.
‫نمی‌فهمی؟
‫بس کن!
‫بیزا، عزیزم، آروم باش.
‫بشین.
‫بشین، آروم باش.
‫صبور باش.
‫چطور می‌تونم صبور باشم؟
‫دارم زندگیت رو حمل می‌کنم.
‫من دارم نسل تو رو ادامه می‌دم.
‫دارم میراث خانوادگی‌ات رو حمل می‌کنم.
‫این استرس برای منه؟
‫باشه.
‫باشه، مری.
‫شماره‌ای که گرفتید در حال حاضر در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً دوباره امتحان کن.
‫خاموشه.
‫بگیرش.
‫بیزا.
‫صدای اون‌ها رو شنیدم و کنجکاو شدم.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫ببین، من عالی‌ام.
‫من عالی‌ام.
‫الان بی‌زا رو ترک کن.
‫نمی‌تونم به جهان دسترسی پیدا کنم.
‫یه خنجر بیار.
‫ببینیم چطورین.
‫کی برمی‌گردن؟
‫مامان، حتماً زود خوابیدن.
‫بیا با من.
‫فکر می‌کنی برای من آسونه؟
‫یه بدهی که تا آخر عمر رو دوشمه.
‫دست‌های بچه‌ای که هنوز به دنیا نیومده روی شونه‌هام.
‫نمی‌تونم آتیشت رو توی قلبم نگه دارم.
‫من به کمکت احتیاج دارم.
‫دستم رو بگیر.
‫منو تنها نذار.
‫من هم به اندازه تو قربانی‌ام.
‫میگم که برنامه‌ریزی نکرده بودم.
‫من حسابش نکردم.
‫با گذشت روزها، عاشقت شدم.
‫خیلی می‌ترسم که تو رو از دست بدم.
‫خیلی وقت‌ها سعی کردم بهت بگم.
‫تو به حرف من گوش نکردی.
‫تو حرفمو قطع کردی.
‫تو به گذشته‌ام قبل از تو گوش ندادی.
‫چون انتظار همچین دروغی رو نداشتم.
‫حتی فکرش رو هم نمی‌کردم که زن سابق و زن جدیدت رو توی یه خونه نگه داری.
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه.
‫فکر می‌کنی برای من آسونه؟
‫به خاطر همین با عمو و بیزا دعوا کردم.
‫می‌خوام بیضا از عمارت بره.
‫اگه بیضا از عمارت بره... فکر کردم باهات صحبت کنم و وضعیت رو توضیح بدم.
‫می‌خواستم پیشت بمونم.
‫می‌خواستم باهات مثل زبون‌ها باشم.
‫تو حلال منی، آنکار.
‫اما تا وقتی که بیزا توی عمارت هست...
‫خیلی می‌ترسیدم که تو چشمات اون عوضی باشم.
‫داشتم دنبال همسر سابقت می‌گشتم.
‫رفتم ببینمش.
‫خیلی نزدیک بودم.
‫خیلی احمق بودم.
‫همه پشت سرم بهم می‌خندیدن.
‫شاید حتی تو هم خندیدی.
‫چطور می‌تونی همچین چیزی رو از من توقع داشته باشی؟
‫تو خیلی کارها کردی که ازت انتظار نداشتم.
‫دیگه نمی‌فهمم چی درسته و چی غلط.
‫رفتم با خودم ملاقات کنم.
‫گفت، دیگه از این کارای احمقانه‌ات بسه، و یه بسته برام به شوخی فرستاد.
‫نوبت اونم می‌رسه.
‫کاری می‌کنم تاوان همه‌اش رو بدی.
‫نگران نباش.
‫تو یکی از اونا نیستی.
‫برو اول از خودت بپرس.
‫همه اینا به خاطر تو اتفاق افتاد.
‫اگه این بچه اینجا نبود چی می‌شد، جیان؟
‫اون موقع چی می‌شد؟
‫آیا بدون اینکه چیزی بدونیم زندگی می‌کردیم؟
‫هیچ‌کس دلش برام نسوخت.
‫فکر کنم همون سابی معصوم این کار رو کرد.
‫ببین چی داری کنار بیزا می‌گی.
‫منظورت چیه که با هم می‌خوابن؟
‫داری الکی می‌گی؟
‫من فقط... فقط چی؟
‫نمی‌تونی ببینی التین داره چی می‌کشه؟
‫میگه که می‌خواد بچه رو به دنیا بیاره.
‫منظورم اینه که دیگه نباید خودشون رو اذیت کنن.
‫آقای جهان باید خودش رو جمع و جور کنه.
‫اون می‌خواد بره دنبال اون دختره، ولی بچه‌ش رو از دست می‌ده.
‫هرچی می‌گم انجام بده.
‫بهشون زنگ بزن.
‫فردی که باهاش تماس گرفتی الان در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً دوباره امتحان کن.
‫گوشی چاقو هم خاموشه.
‫اونم؟
‫چطوری بهشون برسم؟
‫خدای من، توی چه دردسری افتادم؟
‫باشه، کاریه که شده، جیهان.
‫یه بچه هست که هنوز به دنیا نیومده.
‫منو ول کن و مراقب اون باش.
‫کی گفته که من از بچه‌ام مراقبت نمی‌کنم؟
‫اون زندگی منه، خون منه، همه چیز منه.
‫اگه بچه نبود، بیزا خیلی وقت پیش پاک شده بود.
‫زمانی که باهاش گذروندم رو انگار که اصلاً اتفاق نیفتاده حساب می‌کردم.
‫اما اون مادر بچه‌ست.
‫بله.
‫و اون همین‌جوری می‌مونه.
‫هنکار، من عاشقت شدم.
‫دوستت دارم.
‫من هیچ‌وقت از بچه‌ام و تو دست نمی‌کشم.
‫بدون تو، همه چیز بی‌معنیه.
‫برای اولین بار همچین حسی دارم.
‫احساس می‌کنم برای اولین بار دارم نفس می‌کشم.
‫احساس می‌کنم برای اولین بار دارم زندگی می‌کنم.
‫من می‌فهمم چی زندگی می‌کنم، چی حس می‌کنم، هنچر.
‫احساس می‌کنم برای اولین بار دارم نفس می‌کشم.
‫مرسی از تو، هنچر.
‫متوجهی؟
‫چرا اینقدر بهم فرصت نفس کشیدن میدی؟
‫چرا، هنچر؟
‫چرا؟
‫چرا، چرا، چرا، چرا؟
‫بگو ببینم، چرا، هنچر؟
‫چرا، چرا، چرا، چرا، هنچر؟
‫چرا؟
‫باشه، باشه.
‫باشه، بسه دیگه.
‫باشه.
‫ببخشید بابت همه چیز.
‫بیا دیگه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بذار برم، کن!
‫بذار برم!
‫کجا داری میری؟
‫می‌تونم!
‫تو نمی‌تونی هیچ جا بری.
‫داری چی میگی، بیزا؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫سال‌هاست که مسیر نوه‌ام رو دنبال می‌کنم.
‫چطور جرات کردی این کارو بکنی؟
‫از دست من عصبانی نباش.
‫پسرت اینو می‌خواست.
‫اون منو به این راه کشوند.
‫کجایی، جیحان؟
‫کجایی؟
‫میگه می‌خواد بچه رو به دنیا بیاره، ولی تو اونجا نیستی.
‫دارم دلمو می‌بازم.
‫می‌خوام همین‌جا گریه کنم.
‫باغبون.
‫چرا قبلاً به این فکر نکرده بودم؟
‫گوشی رو بردار، آقای امین.
‫بردارشو.
‫آقای امین.
‫جی‌هان تو یزد هست.
‫منم نمی‌تونم بهش دسترسی پیدا کنم.
‫برو بهش بگو که زنگ زدم.
‫وقتی بهت التماس کردم، وقتی ازت خواستم منو ببخشی، حواست به اون بود؟
‫اینقدر می‌خوای از دستم خلاص بشی؟
‫آره، خیلی دلم می‌خواد.
‫نمی‌خوام دیگه ببینمت.
‫تا کی می‌تونی منو اینجا نگه داری؟
‫به محض اینکه اولین فرصت رو پیدا کنم، فرار می‌کنم.
‫و تو دیگه هیچ‌وقت قیافه منو نمی‌بینی.
‫من هیچ‌جا تنهات نمی‌ذارم.
‫تو تا آخر عمرت با من زندگی خواهی کرد.
‫برو.
‫حالا بشین سر این میز.
‫مثل زن و شوهر صبحونه می‌خوریم.
‫داری درباره کدوم صبحونه حرف می‌زنی؟
‫امروز آخرین روز بچه است.
‫مهلت بیزا تموم شده.
‫می‌خوایم همین‌جا بشینیم و صبحونه بخوریم؟
‫اگه تو بری، اونوقت روز آخر منم هست.
‫گفتم بشین.
‫نه.
‫نمی‌تونه باشه.
‫نمی‌تونم وقتی تا اینجا آوردمش، بی‌خیالش بشم.
‫گوشه گیر افتادم.
‫باید یه جوری از اینجا برم.
‫لج‌بازی رو بذار کنار.
‫بیا، یه چیزی بخور.
‫اینجا.
‫این رو بخور.
‫من هیچی نمی‌خورم و نمی‌نوشم.
‫فقط می‌خوام از اینجا برم.
‫این گزینه‌ای نیست.
‫اگه جای من بودی، چیکار می‌کردی؟
‫نظری داری؟
‫بهم بگو.
‫در واقع، یه فکری به سرم زده.
‫بگو، دارم گوش می‌کنم.
‫اگه با هم کنار بیایم، من برای هر چیزی آمادم.
‫حالا نمی‌خوای بچه‌ت و منو از دست بدی، درسته؟
‫نسر، چند بار باید اینو بهت بگم؟
‫باشه، پس همین‌طوری ادامه می‌دیم.
‫من طبقه بالا هستم، بیضا طبقه پایین.
‫انگار ما با هم خوب کنار نمیایم.
‫چی میگی؟
‫داری چه چرت و پرت‌هایی می‌گی؟
‫چرا؟
‫اگه می‌خوای می‌تونی بری بالا، اگه می‌خوای می‌تونی بری پایین.
‫اصلاً لازمه چیزی بهت بگم؟
‫باید با بیزا ازدواج کنم؟
‫باید زن تو بشم؟
‫نظرت چیه؟
‫انکار، داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫داری زیادی تند میری.
‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫این یعنی چی؟
‫من تو و بچه‌ام رو از دست دادم.
‫اگه یه مرد زن داشته باشه، اون زن مادر بچه‌شه.
‫و داری منو مسخره می‌کنی.
‫آنکار، دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫متوجه شدی؟
‫چاره‌ای برام نمونده.
‫دارم دنبال یه راه فرار می‌گردم.
‫نمی‌بینی؟
‫ما فقط یه راه خروج داریم.
‫تو راه خودتو برو، منم راه خودمو می‌رم.
‫این هیچوقت اتفاق نمی‌افته.
‫هرگز.
‫تو راه منی.
‫من هیچ‌وقت ترکت نمی‌کنم.
‫بیا اینجا.
‫به من نگاه کن.
‫هیچ صدایی در نیار.
‫داماد چیکار کرد؟
‫آیا اون خنجر رو از عمارت دزدید؟
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫فردی که می‌خوای باهاش تماس بگیری الان در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً دوباره امتحان کن.
‫بذار خنجر رو صدا کنم.
‫فردی که می‌خوای باهاش تماس بگیری، الان در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً دوباره امتحان کن.
‫هر دو گوشی خاموشه.
‫آیا داماد اونو یه جایی برده؟
‫آفرین داماد.
‫امیدوارم خبرای خوبی بشنوم.
‫بیا دیگه.
‫صبح بخیر، آقای جی‌هان.
‫صبح بخیر، آقای امین.
‫اتفاقی افتاده؟
‫خب، آقای می‌تونی، خانم.
‫مقدر زنگ زد.
‫او نتونست بهت برسه.
‫اون نگرانِ.
‫نگران نباش.
‫ما خوبیم.
‫کمک!
‫لطفاً کمکم کن!
‫کمک!
‫اون منو اینجا نگه داشته!
‫لطفاً!
‫منو از اینجا ببر بیرون!
‫به من گوش کن!
‫لطفاً به پلیس زنگ بزن!
‫اون منو اینجا نگه داشته!
‫لطفاً!
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫اون منو اینجا نگه داشته!
‫آقا!
‫کمک!
‫باز کن!
‫نه، نه!
‫کمکم کن!
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫من اینجام!
‫من داخل شدم!
‫هنوز اینجایی؟
‫مهم نیست مادرم چی می‌گه، تو دیگه اینجا نمیای.
‫متوجهی؟
‫متوجه‌ام، آقای جی‌هان.
‫کجاست؟
‫اخراجش کردی؟
‫کجا رفت؟
‫ببین، انقدر نگران خودت نباش.
‫تا وقتی منو نبخشی، هر دو اینجا گیر افتادیم.
‫مراقبت می‌کنم.
‫یه خبر خوب بهم بده.
‫چی کار کردی، امین افندی؟
‫رفتی ببینی اونا اونجا هستن یا نه؟
‫بررسی کردم، اما...
‫منظورت چیه؟
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫خب، اوضاع خوب به نظر نمی‌رسید.
‫منظورت چیه؟
‫یه افتضاح بود.
‫فکر کنم آقای جیهان و عروس جدید دعواشون شده.
‫عروس حتی ازم خواهش کرد که به پلیس زنگ بزنم.
‫نکن.
‫تو چیزایی که می‌بینی و می‌شنوی رو فراموش می‌کنی.
‫بالاخره.
‫هنوز نمی‌تونم چیزی بشنوم.
‫وقتی فکر می‌کنم دیان و اون عوضی تو یه جا هستن، توی خونه‌ی تابستونی، دیوونه می‌شم.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫ما تو دردسر افتادیم، بیزا.
‫چی شد؟
‫دیان زنگ زد؟
‫از شر اون مار خلاص شدیم؟
‫هنوز نه.
‫ولی داره گوش می‌ده.
‫به امین زنگ زدم.
‫بهش گفتم بره ببینه.
‫بهش گفتم نمی‌تونیم بهشون دسترسی پیدا کنیم.
‫رفت و نگاه کرد.
‫همه چیز بهم ریخته.
‫گفت، به پلیس زنگ بزن.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫اما بهت گفتم، مگه نه؟
‫ببین، همه‌چیز رو شده.
‫دیگه نمی‌چسبه.
‫اگر به جهان وصلش کنی، متوقف نمی‌شه.
‫عمه، باورم نمی‌شه.
‫بالاخره داریم از شر اون مار خلاص می‌شیم؟
‫داریم از شرش خلاص می‌شیم.
‫امروز یه ضیافت داریم.
‫یه ضیافت!
‫به حرف من گوش می‌دی؟
‫پانکار، گوش می‌دی به من؟
‫ببین، من همه چیز رو درست می‌کنم.
‫با مامانم، داییم و بیضا حرف می‌زنم.
‫ولی تو هم باید با من باشی.
‫باید حواست به ازدواجمون باشه.
‫بیضا خودش می‌دونه که من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫ما غافلگیر شدیم.
‫نگران نباش.
‫من هیچ‌وقت به بیزا آسیب نمی‌زنم.
‫می‌دونی که من انجامش میدم.
‫پسرم باهام میاد.
‫هرگز بهش پشت نمی‌کنم.
‫مثل بچه خودت ازش مراقبت می‌کنی.
‫می‌دونم که بهش عشق و محبتت رو می‌دی.
‫به فیزا نگاه نکن.
‫اون نمی‌تونه اون بچه رو ببره.
‫اونم می‌خواست مادر بشه.
‫پس می‌خوای از این موقعیت استفاده کنی، درسته؟
‫اگه می‌خواستم از این موقعیت استفاده کنم، با کلی پیشنهاد دیگه می‌رفتم پیشش.
‫تنها نگرانی‌اش اینه که با من باشه.
‫دارم سعی می‌کنم بهت بگم که فیزا اینقدر بی‌احساس نیست.
‫اون اونقدر آدم بی‌رحمی نیست که به بچه خودش آسیب بزنه.
‫تنها نگرانی بیضا منم.
‫اون می‌خواد باهام ازدواج کنه.
‫اون کسیه که داره از این وضعیت سوءاستفاده می‌کنه.
‫مادرت چی؟
‫چطوری می‌خوای راضیش کنی؟
‫قبولش کن.
‫بذار مادرم بمونه.
‫یادت رفت اینو بذاری توی کیف.
‫یادم نرفته.
‫گذاشتمش برات.
‫خیلی دوستش داشتی.
‫داداش.
‫واقعاً داری الان میری؟
‫خیلی بهت عادت کردم.
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫مسخره بازی در نیار.
‫تموم کردن رابطه به اندازه کافی سخته.
‫اگه این کار رو بکنی، من هیچ‌وقت نمی‌رم.
‫نگران ما نباش، پسر.
‫خانم
‫مقدر از قبل عاشقت شده.
‫اون دنبال یه بهونه‌ست که باهات حرف بزنه.
‫هرچه زودتر برگرد سر کار.
‫اوه، فادیمه سلطان.
‫خیلی زود از پسرت خسته شدی.
‫این‌طوری نیست پسرم.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫فادیمه، گولسوم، آیسو، بیاید توی نشیمن.
‫این صدا اصلاً نشونه‌ای نیست.
‫باز چی شده؟
‫الان می‌فهمیم.
‫بیا بریم.
‫بیا اینجا.
‫بفرمایید خانم.
‫با دقت به حرفام گوش کن.
‫از حالا به بعد... ...نظم خونه برمی‌گرده به همون شکلی که بود.
‫دوره‌ی عروس جدید تموم شد.
‫او از خونه رفت و دیگه برنگشت.
‫مادر نوه‌ام... عروس بیریک، بیضا...
‫اون به خونه‌اش برگشت.
‫به خاطر من رفت، خواهر آنسل.
‫داشتم سعی می‌کردم چشماشو باز کنم، ولی برای کن و بیزا دیگه خیلی دیر شده بود.
‫جی‌هان و بیزا به زودی دوباره ازدواج می‌کنن.
‫از حالا به بعد با بیضا مثل خانم خونه رفتار می‌کنی.
‫هر چی که من هستم، اون هم هست.
‫اگه حتی یه ذره بی‌احترامی ببینم، زنده زنده می‌سوزونمت.
‫بیا بریم داخل.
‫به آشپزخونه.
‫مادرت منو نمی‌خواد.
‫مشخصه.
‫چی بگم؟
‫حق با اونه.
‫این عادی نیست که یه عروس بخواد مادر نوه‌اش رو.
‫و به نظر می‌رسه که تو این وضعیت نمی‌تونم کاری کنم که منو قبول کنه.
‫تو تلاشی نمی‌کنی.
‫با همه‌شون حرف می‌زنم.
‫اگه چیزی بگم، قبولش می‌کنن.
‫تو که می‌دونی.
‫تو اونقدر مهم نیستی که بخوام دربارت حرف بزنم.
‫اگه مادرم این وضعیت رو قبول نکنه، می‌ریم یه جای دیگه.
‫ما تو یه خونه مثل اون زندگی می‌کنیم، هر جا که تو بخوای زندگی کنی.
‫هانچار، من هر کاری برات می‌کنم.
‫اگه از اون در با من بیای به عمارت، خیلی خوشحال می‌شم.
‫تو به من دنیاها رو میدی.
‫باشه.
‫بریم دیگه.
‫چرا قدیر بهت زنگ زد؟
‫چی شده؟
‫او به من اولتیماتوم داد.
‫خواهر هنچار با تمِل رفت.
‫از این به بعد، اون توی عمارت بدهی شوهرش رو پرداخت می‌کنه.
‫بیچاره خانم گلین.
‫متاسفم.
‫حیف شد.
‫انگار یکی بود و یکی نبود.
‫دوشیزه گلین.
‫نمی‌فهمم.
‫چطور برادر جهان گذاشت خواهر هنچار بره وقتی اینقدر دوستش داشت؟
‫به عنوان یک مرد، اگه عاشق یه مرد بشم و اشتباهی بکنم، خودمو می‌بخشم.
‫مطمئنم آقای جیهان هم همین کار رو کرده.
‫اون یه دختر مغروره.
‫خانم.
‫بیزا فهمید که آقای جی‌هان سابقه زندانی بودن داره.
‫علاوه بر این، اون حامله‌ست.
‫مهم نیست آقای جهان چی کار می‌کنه، اون زیر یه سقف نمی‌مونه.
‫به هر حال، خانم‌ها، به کارتون ادامه بدین.
‫من توی باغم.
‫بله، خانم.
‫سینم.
‫چیزی می‌خواستی؟
‫اگه گرسنه‌ای، شام به زودی آماده می‌شه.
‫نه، حال و حوصله‌ی خوردن چیزی رو ندارم.
‫هنوز گیجم.
‫گلسون، می‌تونی یه کم دارو بهم بدی؟
‫دارم سردرد می‌گیرم.
‫ما داریم از هم جدا می‌شیم، ولی بعضیا دارن جشن می‌گیرن.
‫انگار خانم...
‫سینم هیچ چیزی نمی‌دونه.
‫کارادوغلو و کنان بیضا در یک روز به دنیا اومدن.
‫اونا با مورات ملاقات کردن.
‫اونا با هم یه زوج شدن و با همدیگه هانسر رو ازدواج کردن.
‫بیچاره بیزا دلش رو شکست تا مجبور نشه بچه رو بگیره.
‫اما پسرش پیشش نمی‌مونه.
‫چی بگم؟
‫منم خیلی ناراحت شدم وقتی هنسر رفت.
‫کاش می‌تونستیم از اول بهش هشدار بدیم.
‫حداقل اونقدر ناراحت نمی‌شد.
‫خب اگه بهش هشدار دادم که چی؟
‫جواب داد.
‫سعی کردم بهت هشدار بدم، ولی چی شد؟
‫به هر حال چیزی برای پنهان کردن نبود.
‫البته، قرار بود نه ماه بعد به دنیا بیاد.
‫وقتی گفتی خنجر قراره بره، واقعاً نگران شدم.
‫چی به سرشون میاد؟
‫اگه کسی ناراحته که خنجر گم شده،
‫نزاریم منتظر بمونه.
‫اون می‌تونه دنبال تو بیاد.
‫منو بخشیدی؟
‫الان داریم میریم عمارت؟
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم که دل‌تون به حال ما نمی‌سوزه.
‫آنکار.
‫تو که حرفمو باور می‌کنی، مگه نه؟
‫بله، قبول دارم.
‫نمی‌ذارم از این تصمیمی که گرفتی پشیمون بشی.
‫کاری می‌کنم که منو ببخشی.
‫کاری می‌کنم که تا چند روز دیگه همه چیز رو فراموش کنی.
‫ما خیلی خوشحال‌تر از قبل خواهیم بود.
‫درست مثل شب اولمون.
‫اینجا بودی؟
‫نتونستم فرصتی پیدا کنم باهات حرف بزنم.
‫نمی‌تونستم معذرت‌خواهی کنم.
‫برای چی؟
‫به خاطر من چیزهای زیادی از مادرم شنیدی.
‫ببخشید که تو رو توی این وضعیت تنها گذاشتم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫من که اصلاً گرفته نشدم.
‫همچنین، مرسی که زحمت کشیدی.
‫منظورم اینه که، به لطف تو تونستم حداقل دو روز رانندگی کنم.
‫منظورم اینه که می‌تونستم رانندگی کنم، حداقلش اینه که دیدمش.
‫خوبه.
‫حداقل یه کمکی بود.
‫یه خاطره برات گذاشتم.
‫حالا یادت بیاد و یادت بیاد و خوش بگذرون.
‫و با این حال، بعضی‌ها به بچه‌هاشون میگن.
‫یکی بود یکی نبود، یه روز مامانم داشت با ماشین منو می‌برد مدرسه.
‫الان یعنی چی؟
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫فکر کنم داری خودتو مسخره می‌کنی.
‫به خاطر همینه که من ازت معذرت می‌خوام، نه خودم.
‫واقعاً نمی‌فهمم.
‫چطور یه نفر می‌تونه خودش رو اینقدر دست‌کم بگیره؟
‫چطور می‌تونه خودش رو این‌جوری خجالت‌زده کنه؟
‫دارم میرم.
‫من فقط دو روزه که اینجام.
‫اما چیزی که اینجا می‌بینم، نمی‌تونم هضمش کنم.
‫اگه می‌تونستم، دوست داشتم شونه‌هات رو بگیرم و کاری کنم که خجالت بکشی.
‫تا به خودت بیای.
‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫اگه قراره جواب بده، اگه قراره دوباره سرپا بشی، من حاضرم هر کاری بکنم.
‫ببین، تو اینجوری نیستی.
‫تو از همه توی این خونه قوی‌تر و شجاع‌تری.
‫حواست به خودت باش.
‫یعنی یا واقعاً متوجه نیستی، یا عادت کردی اینطوری رفتار کنی.
‫نمی‌دونم.
‫متاسفم، ولی وقتی از اینجا نگاه می‌کنم، این منظره‌ایه که می‌بینم.
‫ببین، ما ملوان‌ها آدم‌های صاف و ساده‌ای هستیم.
‫اگه تو دریا طوفان باشه، نمی‌تونیم نادیده‌اش بگیریم.
‫نمی‌تونیم نادیده‌اش بگیریم.
‫برعکس، اگه طبق اون تنظیمش کنیم، ازش رد می‌شیم.
‫منظورم اینه که وقتی همه چیز مثل روز روشنه، انتظار نداشته باش من وانمود کنم که هیچ مشکلی ندارم.
‫اگه حرفام هیچ معنی‌ای ندارن، بی‌خیالش شو.
‫فرض کن که اصلاً گفته نشده.
‫می‌دونی چه باری روی شونه‌هام دارم؟
‫وقتی اومدم اینجا، تهِ ته بودم.
‫همه جا تاریک بود.
‫اما حالا خورشید طلوع می‌کنه.
‫هیچ دروغی در کار نیست.
‫از این به بعد هیچ رازی پنهون نمی‌مونه.
‫اون راست میگه، مامان‌بزرگ.
‫اون زیبا و مهربونه.
‫اون لایق اسمشه.
‫اون واقعاً خوشگله.
‫اما اون نیازی به زیبایی نداره، آقای جهان.
‫امیدوارم بچه‌دار بشه.
‫سیندرلا اینجاست، زن داداش.
‫زن‌داداش؟
‫زن داداش کی؟
‫خنجر.
‫مال من قراره یه جاری داشته باشه.
‫او اسمشو گذاشت سیندرلا.
‫اون فقط یه بچه‌ست.
‫بله عزیزم.
‫زن‌داداشت سیندرلا اینجاست.
‫وقتی ازدواج کنی، اینجا زندگی می‌کنی.
‫کوچیکه، ولی گرمه.
‫این خونه جدیدته.
‫خاله‌ام نوبتش رو گرفت.
‫عروس پیر، حالا نوبت توئه.
‫زن سابق تویان زنگ زد.
‫خیلی بد بود.
‫نمی‌تونستم بشکنمش، پس رفتم.
‫اون منو مجبور کرد اینو تو دستم نگه دارم.
‫او اصرار داشت که من اینو بهت بدم.
‫توش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫متاسفم، ولی لطفاً پیام‌رسان رو ناامید نکن.
‫تو می‌خوای چه پیغامی رو به کی بفرستی و چرا من؟
‫چون می‌شناسیش.
‫زن سابق کیان.
‫این چه ربطی به موضوع داره؟
‫دیشب بهم زنگ زد.
‫ببین، اگه یواشکی باهام تماس نمی‌گرفتی، نمی‌خواستم ازت سوءاستفاده کنم.
‫مجبور بودم.
‫لطفاً بهش بگو، بیزا.
‫لازم نیست شماره‌اش رو مخفی کنه.
‫لازم نیست قایمش کنی.
‫خنجر آماده‌ست تا باهات ملاقات کنه.
‫چرا اون خنجرزن رو اینجا آوردی؟
‫اون یه عمه و یه بابا داره.
‫چرا تو دخالت می‌کنی؟
‫جیحان هم همینو میگه.
‫چون دختر باهوشیه.
‫بذار خودشون مشکلاتشون رو حل کنن.
‫مشکلت چیه؟
‫همون جا بشین.
‫من به جیهان کاملاً اعتماد دارم.
‫من با همسر سابقم هیچ مشکلی ندارم.
‫تو که اصلاً هیچ‌کدومش رو نداری.
‫ما می‌دونیم.
‫اما تو اونو داری، هنچر.
‫و اون همیشه وسیله‌ای برای بیزا بوده.
‫بیضا از زیر هر سنگی بیرون میاد.
‫منظورم اینه که اون بیضا نیست.
‫از بیزا دوری کن، هنچر.
‫دارم بهش اجازه می‌دم بره.
‫برو باهاش حرف بزن.
‫ولی جی‌هان... جی‌هان چطوری می‌شنوه؟
‫حتی اگه بشنوه، دلش به حالت نمی‌سوزه.
‫اما تو می‌تونستی یه خانواده رو نجات بدی.
‫اون پسر تا آخر عمرت برات دعا می‌کنه.
‫ولی من هیچ زنی رو نمی‌شناسم.
‫منظورم اینه که اگه جیان زنی رو می‌شناخت، می‌گفتم آره.
‫من می‌شناسمش.
‫برات یه قرار ملاقات جور می‌کنم.
‫فقط بهش بگو که میری ببینیش.
‫آیا ممکنه؟
‫منظورم اینه که، آیا منو جدی می‌گیره؟
‫چرا نباید این کار رو بکنه؟
‫هیچ دروغی و هیچ تقلبی نیست.
‫و یه بچه هم وسطه.
‫قول می‌دم.
‫من تو رو خوشبخت‌ترین زن دنیا می‌کنم.
‫پانسر!
‫خنجر!
‫هنسر، حالت خوبه؟
‫خنجر.
‫چشمهاتو باز کن.