‫بعد از استراحت، دوباره به برنامه‌مون خوش اومدین!
‫پارش‌جی، بازی رو شروع کنیم؟
‫حتماً قربان
‫خیلی خوب، پس بیا بازی کنیم همه میلیونر میشن!
‫- بیا بازی کنیم. - چشم، قربان.
‫پارش‌جی
‫سوال روی صفحه کامپیوترت هست
‫باشه قربان
‫چه کسی آهنگ معروف "سارے جہاں سے اچھا" را ساخته است؟
‫بله قربان
‫گزینه چهارم.
‫جناب، فکر کنم گزینه دومه.
‫گزینه چهارمه، عوضی.
‫گزینه دوم. بیا جايدو-جی رو انتخاب کنیم.
‫باشه، آقای کامپیوتر. پارش‌جی می‌خواد گزینه دو رو انتخاب کنه.
‫سرنوشت به آدمایی مثل تو پول میده، و ما اینجا داریم زمین رو جارو می‌کنیم.
‫جایدیو رو قفل کن
‫نه آقا، این جواب اشتباهه.
‫برو بیرون!
‫جواب درست گزینه چهارمه
‫محمد اقبال
‫اون کجاست؟
‫پارش‌جی
‫آره، چطوری؟
‫اشکالی نداره، خیلی خوب بازی کردی.
‫دکتر چی گفت؟ زایمان طبیعی یا سزارین؟
‫ممنون آقا
‫آیا تب دختر کوچولومون فروکش کرده؟
‫چند روز نفرستش مدرسه. بذار کامل استراحت کنه.
‫چوتی لال داره با اتوبوس شب می‌ره.
‫آره، یه مقدار پول هم باهاش فرستادم.
‫میگه یکشنبه.
‫الان برای من خوبه، مگه نه؟
‫کل ویلا مال خودمه.
‫آیا من براش کمتر از یه پسرم؟
‫گوش کن...
‫چیزای سنگین بلند نکن.
‫مراقب خودت باش.
‫خیله خب، قطع می‌کنم. یه سری کار دارم که باید انجام بدم.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم.
‫هی، گوش کن.
‫سلام؟ گوش کن.
‫دوستت دارم.
‫الان دارم خجالتیت می‌کنم؟
‫باشه، خداحافظ.
‫پدرم آقای کلیچاران پاندی
‫یه دانشمند سانسکریت و ریاضیات
‫و رئیس سابق بخش در دانشگاه هندو بنارس،
‫اغلب گفته می‌شه
‫در سال ۱۶۸۶، آیزاک نیوتون بزرگترین فرمول بنیادی دنیا رو ارائه داد.
‫یه فرمول که برای حیوانات، پرنده‌ها، انسان‌ها و خدایان کاربرد داره،
‫روح و الهی و همه چیز.
‫به همه چیز
‫قانون سوم حرکت
‫"هر عملی یک واکنش برابر و مخالف داره."
‫وقتی غذا می‌خوری، سیر می‌شی.
‫شکمت پره
‫وقتی با عزیزات لحظات عاشقانه‌ای رو می‌گذرونی،
‫یه حس خوشحالی و آرامش توی وجودت احساس می‌کنی.
‫عمل عکس‌العمل
‫اگه بهش فکر کنی
‫حتی قبل از نیوتون هم می‌تونیم توی کتاب‌های مقدسمون یه توضیح درباره این قانون پیدا کنیم.
‫راوانا الهه سیتا رو دزدید،
‫و پادشاهیش، لانکا، نابود شد.
‫دریتهراشترا اینقدر عاشق پسرش بود
‫جنگ مهابهاراتا شروع شد
‫رهبران و کارفرماهای ما اهدا کرده‌اند
‫یه کلمه پر زرق و برق برای این قانون.
‫سیستم
‫و این یه کلمه
‫می‌تونه آینده‌هامون رو بسازه یا خراب کنه.
‫و هر کسی که بر خلاف سیستم عمل کنه
‫یا خیلی شجاعه یا خیلی خنگ
‫رام چاران پاندی (زیر بازرس)
‫و من، رام چاران پاندی،
‫هیچ وقت فریب این توهم خطرناک شجاعت رو نخوردم،
‫و هیچ‌وقت هم تمایلی به این کار نداشتم.
‫چون...
‫مهم نیست یه سوسک چقدر سخت تمرین کنه،
‫پیروزی همیشه مال کفشه.
‫همه چیز خوبه، قربان.
‫ولی آقا، این درس هندی و علوم،
‫این چه ربطی به دختر من داره؟
‫مربوطه، ماندال‌بابو. هست.
‫تو کوتاهی کردی.
‫به خاطر همینه که دخترت گم شد.
‫حرکت.
‫واکنش.
‫امروز تولدشه، قربان.
‫امروز ۱۵ ساله می‌شد.
‫می‌دونی آقا؟
‫اون تو درس‌هاش عالی بود.
‫فوق‌العاده باهوش.
‫از آخرین تولدش، به مادرش می‌گه
‫اگه تو این امتحان نمره بیاره،
‫باید براش یه تلویزیون بخریم.
‫سلام ماندال بابو، گوش کن به من.
‫نتایجش دیروز اومد.
‫اون اول اومد.
‫حالا باید براش یه تلویزیون بخریم. درسته، آقا؟
‫مجبوریم این کار رو بکنیم. درسته، قربان؟
‫مَندال‌بابو؟ سلام؟ گوش کن.
‫این اولین باری نیست که یه بچه از کمپ راجیو گم میشه.
‫سال‌هاست که اینطوریه.
‫ما دنبالشون می‌گردیم، برشون می‌گردونیم، و اونا دوباره فرار می‌کنن.
‫دوباره دنبالشون می‌گردیم و اونا دوباره فرار می‌کنن.
‫انقدر دویدم که از پاندی تبدیل شدم به پی‌تی اوشا.
‫اما هیچ کس به من مدال نمیده، آقا.
‫اما آقا، حداقل می‌تونید یه گزارش پلیس ثبت کنید. حداقل این کارو می‌تونید بکنید، آقا.
‫نمی‌تونی حداقل این کار رو بکنی، آقا؟
‫حالا می‌خوای بهم بگی کی و چطوری باید شکایت کنم؟
‫چرا این لباس فرم رو هم نمی‌پوشی وقتی داری این کارو می‌کنی؟
‫نه آقا، اشکالی نداره آقا.
‫اون ۱۵ سالشه. برمی‌گرده، رفیق.
‫الان دیگه مرده، نه قربان؟ مرده و رفته.
‫پاتاک، یه کم آب بیار.
‫باشه.
‫نه برای من، برای اون.
‫هی، پیرمرد. بیا، یه کم آب بخور.
‫گریه نکن. بخور.
‫ماندال بابو، گوش کن. داری بیخودی زیادی فکر می‌کنی.
‫اینقدر جدی نیست. نذار همینطوری بدترین حالت رو تصور کنی.
‫امروز تولدشه، درسته؟
‫نه آقا، اشکالی نداره آقا.
‫تولدت مبارک، تومپا.
‫باشه؟
‫دنبالش می‌گردیم. نگران نباش. پیداش می‌کنیم.
‫آقا، اگه این پوستر رو میشه بزنید...
‫باشه، وقتی داری میری، بذارش درست وسط.
‫بیا بریم.
‫بذار بالا. بیا بریم.
‫- گریه نکن. بیا دیگه. - برو، بذارش بالا.
‫- بیا. بیا بریم. - دنبالش می‌گردیم.
‫من میرم، آقا.
‫- بله، اینجاست. - یکی رو بفرست برای چای.
‫بزنش روی تخته. ادامه بده.
‫اول بذار مرتبش کنیم.
‫باشه، تا اون موقع تلویزیون رو روشن کن.
‫کی اول بازی می‌کنه؟
‫- نگاه کن. - بولد شد؟
‫گمشده: تومپا سن: ۱۴ سال
‫بزنش.
‫- بزن چهارتا! - وای، رفیق!
‫دم دروازه‌ست.
‫علی، برو توپ رو بیار.
‫ساندیپ دفعه قبل رفت. این دفعه تو برو. برو.
‫باشه، من میرم.
‫این دست یه میمونه.
‫دست میمون بزرگه.
‫این دست یه بابونه.
‫بابون‌ها و میمون‌ها یکی هستن.
‫درسته. خیلی چیزا می‌دونی، نه؟
‫بستگی به اجزای بدن داره، آقای انیمال پلنت. نگاه کن.
‫میمون گیاهخواره.
‫و این بابون گوشتخواره. به ناخناش نگاه کن.
‫اینه یه میمون.
‫این یه بابونه.
‫- این یه میمونه. - دارم بهت میگم این یه بابونه.
‫- این که معلومه میمونه. - بابونه.
‫سلام، ولی و سوگریوا.
‫- آقا. - لطفاً آروم باش.
‫- قربان، این دست یه بابونه... - این دست یه میمونه.
‫گوش کنید، همه.
‫این کمپ راجیوئه.
‫و این بخش ۳۶ هست.
‫ما هیچ اطلاعی درباره‌ی از دست دادن دست یه بچه دریافت نکردیم.
‫یا از اینجا یا از اونجا.
‫و این فاضلاب‌ها اینجا، مستقیماً از سیلامپور میان.
‫قربان، این خیلی نزدیک نیست؟
‫کلونی جیلمل بهتره.
‫ژیل میل. این فاضلاب‌ها از ژیل میل میان.
‫اینجا پیدا شد، ولی کی می‌دونه از کجا اومده؟
‫این خونه کیه؟
‫آقا، این مال یه تاجر از کرناله.
‫- آقای باسی. - بله.
‫- باسی. - همه آشغال‌هاشون رو اینجا ریختن.
‫کی پیداش کرد؟
‫- آقا، این پسره. بچه، بیا اینجا. - بیا.
‫پیداش کردی، بچه؟
‫بچه، این دست میمونه.
‫این رو نگه دار، بچه.
‫این بچه خیلی هوشیار بوده.
‫لطفاً براش یه دست بزنید.
‫بیا دیگه.
‫نمی‌دونم قربان
‫متاسفانه
‫دیگه هیچ منبع کمکی برات نمونده.
‫هنوز کسی برنده شده؟
‫همه چیز درست شد.
‫- دقیقاً، قربان. - تخم‌مرغ‌ها رو گرفتی؟
‫من نمی‌فهمم
‫- هی، مگه بهت نگفتم اونا رو بیاری؟ - می‌تونی بی‌خیالش بشی.
‫کی؟
‫بیا اینجا.
‫- اون فقط می‌خواد تمام روز کریکت بازی کنه. - یا می‌تونی ریسک کنی.
‫- برو. - انتخاب با خودته.
‫زود برگرد.
‫- اگه تاخیر کنی، پاهاتو می‌شکنم. - قربان.
‫می‌خوام استعفا بدم
‫ولم بده، عمو.
‫وگرنه همه چیزو به بابا می‌گم.
‫واقعاً؟ بعدش چی؟
‫اون با تفنگش بهت شلیک می‌کنه.
‫تفنگ؟
‫- بابات تفنگ داره؟ - آره.
‫و یه یونیفرم هم.
‫وای.
‫بیا دیگه، لطفاً این کارو نکن.
‫اگه این کارو بکنی، می‌میرم.
‫آره.
‫- اسمت چیه؟ - علی.
‫علی.
‫هر چی تو فکرت هست
‫فقط تو فیلم‌ها اتفاق می‌افته.
‫می‌خوای بهت بگم تو زندگی واقعی چه اتفاقی می‌افته؟
‫یه مدت باهات بازی می‌کنم
‫و بعدش خوابت می‌کنم.
‫بعدش برای چند روز، پدر و مادرت دنبالت می‌گردن.
‫اونا میرن پیش پلیس.
‫پلیس هم چند روزی تحقیق می‌کنه
‫و بعدش پرونده‌ات بسته می‌شه.
‫بعدش برای چند روز، مردم بهت فکر می‌کنن و کلی گریه می‌کنن.
‫میگن، "ای وای، چه بچه دوست‌داشتنی‌ای بود."
‫و کم کم، حتی اونا هم فراموش می‌کنن.
‫اینجا هیچ‌کس براش مهم نیست.
‫یه روزی، بابات می‌پره رو مامانت
‫و یه علی دیگه به دنیا میاد.
‫اونم بزرگ میشه، کریکت بازی می‌کنه،
‫برو تخم مرغ بخر.
‫او هم خواب می‌بینه که مثل پدرش نگهبان بشه.
‫درست مثل تو.
‫یه روزی اونم زنش رو سوار می‌کنه
‫و چند تا علی دیگه به دنیا میان.
‫تنها تفاوت این خواهد بود
‫که عکست روی یه دیوار آویزون بشه.
‫و یه روزی، اونم تو انباری انداخته می‌شه و فراموش می‌شه.
‫پایان.
‫آره، اما این داستان تو
‫یه پیچ کوچولو توش داره.
‫زندگی بی‌فایده‌ات به درد یه نفر دیگه می‌خوره.
‫کجا داری می‌دوی؟
‫پرم، بچه‌ام، یه چیزی بخور.
‫فقط عدس و برنجه.
‫می‌دونم مرغ دوست داری.
‫فردا اون رو می‌پزم.
‫باشه؟
‫چی گیرت میاد که هر روز اینجوری منو ناراحت می‌کنی؟
‫با دعوا کردن با من؟
‫من دایی/عمو تو هستم.
‫چرا باید بخوام بهت آسیب بزنم؟
‫باشه، یه کاری بکن.
‫دوش بگیر و آماده شو.
‫باشه؟
‫قصابی تازه گوشت گوسفند و مرغ
‫حالا وقتشه به عمو خدمت کنیم.
‫بفرما عمو!
‫آره، حسابی مشغول آماده‌سازی‌ها هستم.
‫فردا میاد.
‫من همیشه خونه رو تمیز نگه می‌دارم. باشه؟
‫بله.
‫آره، انجامش میدم. دیگه چی؟
‫باشه، قطع می‌کنم. باید کارامو تموم کنم.
‫هی، گوش کن.
‫تشک جدید چطور بود؟ بگو ببینم.
‫سلام؟
‫لعنتی.
‫آدم نباید حتی یه لحظه از زنش دور بشه
‫پرم عزیز
‫- امشب برنامه رو می‌بینی، درسته؟ - برنامه امروز تموم شده.
‫خیلی عصبانی می‌شم.
‫این‌ها آدمای بی‌مصرف رو به برنامه دعوت می‌کنن.
‫هی زنگ می‌زنم بهشون، ولی هیچ‌وقت دعوتم نمی‌کنن.
‫احمق‌ها رو دعوت می‌کنن.
‫صادقانه بگم، اگه یه فرصت بهم بدن، حداقل پنج میلیون می‌برم.
‫به خاطر همینه که دعوتت نمی‌کنن، عوضی.
‫باید منو امتحان کنن.
‫با پول چیکار می‌کنی؟
‫- همون کارایی که پولدارا می‌کنن. - پولدارا؟
‫چرا هیچکس ازشون نمی‌پرسه با این همه پول چیکار می‌کنن؟
‫تازه؟
‫خیلی تازه‌ست، آقا. امتحانش کن.
‫گمشو، دیوونه روانی.
‫داری مزخرف میگی، عوضی.
‫یه بار امتحانش کن.
‫من دارم میرم. پول رو هفته دیگه می‌فرستم. باشه؟
‫بی‌ادب.
‫حرومزاده.
‫یکی جدید بخر. با این همه پول می‌خوای چیکار کنی؟
‫- چرا با این قراضه می‌چرخی؟ - برو کنار. گم شو.
‫مامان!
‫پرنسس کوچولوی من.
‫اگه لباست رو در نیاری، چطوری خوشگل می‌شی؟
‫نه، من مامانمو می‌خوام.
‫باید به حرفای بابابزرگ گوش بدی، مگه نه؟
‫مامانمو می‌خوام.
‫چرا اینقدر طولش دادی؟
‫اون به حرفم گوش نمی‌ده. اون لباس نمی‌پوشه.
‫برو کنار.
‫فقط تو مسئول ناز و اداهای این خانم کوچولو هستی.
‫من چیکار کردم؟
‫بدو، بچه. همه مهمونا منتظرن. درسته؟
‫می‌خوای خوشگل‌ترین باشی، درسته؟
‫پرنسس کوچولوی من.
‫هی غر نزن دنبال مامانت.
‫مامان سرش شلوغه.
‫حالا دختر خوبی باش و به حرفای مامان‌بزرگ گوش کن. باشه؟
‫پرنسس کوچولو.
‫بریم کیکمون رو ببریم.
‫عالیه.
‫بیا دیگه.
‫بیا با بابابزرگ.
‫همه‌شون اینجان!
‫بیا دیگه.
‫چه کیکی!
‫پرنسس کوچولوی عزیزم. چه کیکی!
‫کی می‌خوره؟ اوه، بابابزرگ؟
‫بهش غذا بده!
‫- بیا. - بهش غذا بده.
‫بالو، رفیق، تو نیومدی به مهمونی؟ خیلی جات خالی بود.
‫سلام؟
‫بله، چیه؟
‫و بقیه‌اش؟
‫چرا هفته بعد؟
‫باشه، خیلی خب.
‫فردا دارم میام دهلی. اون موقع صحبت می‌کنیم.
‫و گوش کن.
‫به چومکی بگو فردا عصر بیاد. باشه؟
‫چومکی!
‫بیا اینجا یه لحظه، بچه.
‫دارم میام، بابا.
‫خیلی قشنگ شدن، نه؟
‫شما دوتا چه‌تون شده؟
‫این چیه؟ چرا هنوز لباس نپوشیدی؟
‫همه اینا رو جمع کن. بعداً نگاهش کن.
‫زود باش برو لباس بپوش.
‫مراسم آرتی ساعت ۸:۳۰ است.
‫باشه، من میرم.
‫- تیکلو. - چینتو.
‫گودو.
‫- بابی. - گودیا.
‫کنهیا.
‫- سروج. - مومپی.
‫علی.
‫گم شده گودو
‫گم شده بابلی
‫ایستگاه پلیس، شاهدره
‫گمشده: کاوشال سن: ۷ سال
‫من می‌تونم یه ساری رو بهتر از مامانت بپوشم.
‫می‌بینی.
‫بابابزرگ همه چیزت بود، مگه نه؟
‫بله، بچه.
‫هیچ چیزی نبود که کلیچران پاندی‌جی ندونه.
‫از ریاضی گرفته تا کارهای خونه، اون همه چی رو می‌دونست.
‫اون درخشش صورت فلکی خرس بزرگ رو داشت.
‫اون آدم خیلی خاصی بود.
‫درست مثل یه کوسه ببر.
‫عالیه.
‫اگه دعاهای پاندی رو تموم کردی، بریم؟
‫- آره، بریم. - بیا بریم.
‫«ساری رو بهتر از مادرت بپوش» آره. بیا بریم.
‫صدقه بده، لطفاً.
‫- سلام استاد. - سلام خانم.
‫میشه این زاهد گرسنه یه کم صدقه بگیره؟
‫البته. چرا فقط یه کم؟ تو کلی دریافت می‌کنی.
‫ای حکیم محترم...
‫اردوگاه راجیو، نمایشگاه دوسهرا ۲۰۰۵
‫این چیه، خانم؟
‫این چیه؟ این آتیش از کجا اومده؟
‫دیالوگ...
‫این یک حقه‌بازیه!
‫خط...
‫من بیچاره‌ام.
‫ببخشید.
‫من بیچاره‌ام.
‫نفرینت می‌کنم، خانم.
‫من نمی‌تونم این بی‌احترامی رو تحمل کنم.
‫سیج، لطفاً منو ببخش.
‫هیچ عارفی نباید از در خونه من گرسنه بره.
‫ببخشید منو، ای پروردگار رام.
‫ای حکیم مقدس، لطفاً نذورات منو قبول کن.
‫نه! تو کی هستی؟
‫ای ناقلا!
‫آقا، این صحنه خوب از آب دراومد. درسته؟
‫ولی در تلاش برای جلب توجه مردم، شما دارین از مسیر منحرف می‌شین
‫از شخصیت.
‫نه آقا، من دقیقاً طبق متن پیش میرم.
‫من دارم همه نشونه‌ها رو دنبال می‌کنم. اون کسیه که داره می‌خنده.
‫- آقا، من فقط... - آره.
‫- پیش میاد. - پاندی، قربان.
‫من هاریسادان غوش هستم.
‫من دیروز با یه شکایت درباره دخترم اومدم کلانتری.
‫بله، حتماً.
‫آقا، این چومکی قوشه. چهار روزه که به خونه برنگشته.
‫بله، فردا بیا کلانتری.
‫گم شده چومکی
‫آقا، شما هر روز به من می‌گید "فردا بیا".
‫دخترت گم شده، درسته؟ فردا پیداش می‌کنیم.
‫نمی‌بینی الان اینجا چه خبره؟
‫آقا، دخترم گم نشده.
‫کارفرماش اونو دزدیده.
‫پس برو از رئیسش بیارش.
‫چرا اذیتم می‌کنی؟ برو گمشو.
‫می‌تونم یه چیزی بگم، قربان؟
‫به دل نگیر.
‫این کار توئه.
‫برای این کارت حقوق می‌گیری.
‫و هر کاری که اینجا داری انجام می‌دی...
‫اگه دختر خودت بود، اونوقت همدردی می‌کردی.
‫چی گفتی؟ چی بود اون؟
‫چطور جرات کردی دخترم رو قاطی این ماجرا کنی؟
‫سلام؟
‫شیطون، می‌زنمت تا صورتت قرمز و ورم کنه. فهمیدی؟
‫تو حقوق منو میدی؟ تو میدی؟
‫حقوقمو میدی؟
‫وقتی شماها دهکدتون رو ترک کردید و اومدید اینجا،
‫اول از ما پرسیدی؟
‫وقتی با زنت خوابیدی، از ما اجازه گرفتی؟
‫قبل از اینکه بچه‌دار بشی از ما پرسیدی؟
‫- آقا، آروم باش. - الو؟
‫قبل از اینکه بچه‌دار بشی از ما پرسیدی؟
‫نه، درسته؟
‫پس چرا الان داری می‌پرسی؟
‫این آدم هر روز با عکس میاد که شکایت کنه.
‫انگار پلیس کار دیگه‌ای نداره.
‫چمدونت گم شده؟ یه گزارش پلیس بده.
‫دستمال گم کردی؟ برو شکایت کن.
‫- ولی... - تو کمپ راجیو سه نفر هستن!
‫و جمعیتش ۱۵۰,۰۰۰ نفره.
‫هر کدوم از ما به ۵۰,۰۰۰ نفر خدمت می‌کنیم.
‫می‌بینی‌ش؟ این بشنوئه.
‫مامانش داره با سرطان می‌جنگه.
‫اما درخواست مرخصیش برای شش ماه رد شده.
‫چرا؟
‫چون کی سهمیه ۵۰,۰۰۰ تایی‌ش رو مدیریت می‌کنه؟
‫تو؟
‫از پسش برمیای؟
‫اون داره میره روی صحنه!
‫بله، ما همینیم.
‫ما هیچ کاری نداریم. همیشه تو دردسر و دراماییم.
‫می‌دونی چیه؟ به اون یارو زنگ بزن. شَکتی‌مان.
‫بهش زنگ بزن.
‫اون دخترت رو سریع پیدا می‌کنه.
‫پس تو...
‫من با اون گناهکار، راوانا نمیرم.
‫اون چی بود؟ چرا اینقدر عصبانی شدی؟
‫مگه پلیس‌ها زندگی شخصی ندارن؟
‫وقتی یه پلیس می‌بینی، فقط وانمود می‌کنی توی کلانتری هستی؟
‫سلام، بچه پیدا شده. والدین لطفاً بیایید. ممنون.
‫ودو کجاست؟
‫رفته دستشویی. الان برمی‌گرده.
‫با کی؟
‫با دوستاش.
‫ودو!
‫آمبولانس!
‫مگه دیوونه‌ای؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫هی، تو! وایسا!
‫گم شدن چومکی، تومپا، علی
‫بله، سلام؟
‫سلام؟
‫من تازه وارد خونه شدم.
‫من از کجا بدونم دختر کیه؟
‫الان قطع کن.
‫همه می‌خوان بهم بگن چی باید می‌کردم.
‫سلام؟
‫عزیزم، چطوری؟
‫گوش کن، دارم یه سری چیزا برات می‌فرستم.
‫فقط مواظبش باش. باشه؟
‫آره.
‫باشه، قطع می‌کنم. یه سری کار دارم.
‫آهنگ‌های ماندگار
‫بهش دست نزن.
‫اون کی بود؟
‫گرفتی‌ش؟
‫پاندی‌جی، تیکه تیکه‌ش می‌کنم.
‫چطور جرات کرد به ودیو دست بزنه؟!
‫چطور می‌تونی از بقیه بچه‌ها محافظت کنی؟
‫وقتی حتی نمی‌تونی از خودت محافظت کنی؟!
‫تو پدرش هستی، درسته؟ مگه نه؟
‫برو بگیرش.
‫آروم باش، آبجی. اینجا بیمارستانه.
‫فردا بیا کلانتری. برات شکایت ثبت می‌کنم.
‫یادت نره این دفعه هرمسم رو بیاری.
‫من بدون اون نمی‌رم شالینی رو ببینم.
‫دیگه از دستش خسته شدم، "ما این کارو کردیم و ما اون کارو کردیم"
‫از وقتی که از پاریس برگشته.
‫اون عوضی فکر کرده کیه؟
‫نه، پتوها رو قبلاً برداشتن عزیزم.
‫آروم بهش غذا بده، رادا. داری چیکار می‌کنی؟
‫داری ماشین رو بنزین می‌زنی؟
‫فکر کنم اتوبوس ویوان اومده، پس بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫خداحافظ مامان.
‫- مامان! - ویوان!
‫ساری سبز و کیف طلایی.
‫دارم وارد... در می‌شم.
‫ایستگاه پلیس اردوگاه راجیف موضوع: گم شدن چومکی گوش
‫پس در شب نهم اکتبر، این راننده ریکشا
‫چومکی رو جلوی B-5 پیاده کردم.
‫بله، قربان.
‫اون ریکشای همیشگی چومکی بود.
‫باشه.
‫- پاتک؟ - بله، قربان؟
‫- فقط مهر رو بده به من. - باشه.
‫آقا، این یه مورد رقابت تجاریه؟
‫خب ما نمی‌تونیم چیزی بگیم
‫راستش رو بخوای، به جز واقعیت‌ها.
‫و واقعیت اینه که دو مهاجم نقاب‌دار،
‫اونا ویوان تریهان رو از جلوی ایستگاه اتوبوس مدرسه‌اش توی محله گیتا دزدیدن
‫حدود ساعت ۷:۲۵ صبح امروز.
‫و ما یه عملیات جستجوی سراسری راه انداختیم.
‫باسی‌جان اینجاست؟
‫آره.
‫صبح بخیر، باسی‌جان.
‫باشه.
‫- چیزی می‌خوای؟ - نه، فقط یه لیوان آب لطفاً.
‫پرم، یه لیوان آب برای مهمونمون بیار.
‫خونسرد.
‫بگو ببینم، آقا.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫آقا، آقای هاریسادان گوش یه شکایت ثبت کرده.
‫- دخترش، چومکی... - ممکنه رقابت کاری باشه؟
‫بیا روی بچه تمرکز کنیم. باشه؟
‫- آقا - آقا
‫میشناسیش؟
‫- اون رئیس منه. - جوهر راستوگی؟
‫آقا، آب برای شما.
‫رئیست و من توی یه دانشگاه بودیم. همون خوابگاه هم بودیم.
‫پسر وزیر کشور، آقای یادو؟
‫- میتیلش؟ - آره.
‫اونم با ما بود.
‫ما سه نفر شریک جرم‌های دیوانه‌وار بودیم.
‫اگه بعضی از داستان‌ها رو برات تعریف کنم، شاخ در میاری.
‫نگاه کن، پاندی‌جی.
‫نوکر من، پرم، قبلاً به آقای غوش گفته.
‫اون روز چومکی نیومد.
‫من اصلاً در مورد این موضوع نمی‌دونستم، ولی بعداً فهمیدم.
‫می‌دونم خیلی ناراحت‌کننده‌ست، ولی...
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫ببین، من مجبورم برای کار زیاد سفر کنم.
‫من فقط می‌تونم چند روز توی شادرا بمونم.
‫می‌فهمم.
‫اینم از زندگی.
‫کارت چیه، آقا؟
‫کاسبی من؟
‫تجهیزات سنگین جابجایی زمین
‫به‌علاوه حمل و نقل، چند تا معدن هم داریم.
‫اون کسیه که به دخترم تجاوز کرد.
‫آقا، اون می‌دونه دخترم کجاست.
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟ لطفاً برو.
‫می‌دونه.
‫تو، لطفاً از اینجا برو. برو. گمشو.
‫من نمی‌رم!
‫اون دخترم رو دزدیده.
‫این باسی آدم کثیفی‌یه.
‫اون دخترمو خراب کرد.
‫اون به دخترم تجاوز کرد.
‫خفه شو! حرامزاده. بچه پررو.
‫چطور جرأت می‌کنی تو خونه خودم بهم توهین کنی؟!
‫میگه من بهش تجاوز کردم؟
‫اون خودش دخترشو برای پول فروخت.
‫من این که این دلال‌ها به من توهین کنن رو تحمل نمی‌کنم، بازرس.
‫بهش بگو بره به جهنم!
‫داره چی میگه؟
‫گفتی دخترت اینجا منشی بود.
‫داره باهات بازی می‌کنه، بازرس.
‫اون منشی نیست.
‫اون یه دختر تلفنیه.
‫این عوضی دلالشه!
‫من بهش ماهی ۳۰,۰۰۰ روپیه می‌دادم و به دخترش هم یه مقدار بیشتر.
‫ازش بپرس.
‫من لعنتی مراقب خانوادشون بودم.
‫داره چی میگه؟
‫تو داشتی دختر خودت رو می‌فروختی؟
‫هر کاری کردم به خودم مربوطه.
‫این به تو ربطی نداره. تو یه پلیسی.
‫این وظیفه‌ی توئه که دستگیرش کنی. تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اینجا نشستی و صبحانه می‌خوری؟
‫هی عوضی! بیا اینجا!
‫- می‌دونی پدر بودن یعنی چی؟ - آقا...
‫می‌دونی پدر بودن یعنی چی؟ بیا اینجا.
‫- بیا دیگه. - اشتباه بزرگی کردم که بهت اعتماد کردم.
‫باید علیه تو شکایت می‌شد، عوضی.
‫اشتباه بزرگی بود.
‫گوش کن، من حتماً دختره رو پیدا می‌کنم.
‫ولی اگه یه بار دیگه ببینمت، عوضی...
‫برو بیرون. گم شو.
‫بله، جوهار؟
‫شماها چتونه، رفیق؟
‫یه عوضی هست به اسم بازرس پاندی.
‫حتی نذاشت صبحونه‌م رو بخورم.
‫آره، فقط باهاش حرف بزن، لطفاً. مرسی.
‫سلام؟
‫بله قربان. زنده باد هند، قربان.
‫نه آقا، در مورد یه گزارش پلیسیه...
‫آقا، یه سری سوالات بی‌جواب مونده...
‫باشه، قربان. خیلی خوب.
‫چرا اینقدر احساسی شدی، آقا؟
‫کی می‌دونه دختر بیچاره کجاست؟
‫فقط کسی که خودش هم همینو تجربه کرده باشه می‌تونه همدردی کنه.
‫راستی، تو هم دختر داری؟
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫هیچ دلیلی نداره، قربان.
‫من تو شهر خودمون یه دختر شش ساله هم دارم.
‫خیلی نگرانشم.
‫لطفاً مراقب دخترتون باشید، آقا.
‫شیطان‌ها الان تو قلمرو خدایان حکومت می‌کنن، قربان.
‫برو داخل.
‫زنده باد هند قربان
‫پلیس نتونسته تو پرونده ویوان ترهان هیچ پیشرفتی بکنه.
‫ما به خبررسانی ادامه می‌دیم...
‫پلیس تأیید کرده که دو مهاجم نقاب‌دار
‫ویوان تریهان، پسر صنعتگر ویشال تریهان رو دزدیدن.
‫بیرون از خونه‌شون توی محله گیتا، حدود ساعت ۷:۲۵ صبح امروز.
‫و اونا یه عملیات جستجوی سرتاسری تو شهر راه انداختن.
‫با ما بمونید برای آپدیت‌های بیشتر.
‫اتکارش، خوب بود؟ دوباره بگیریم؟
‫لیست معلم‌ها رو هم بنویس، نه فقط خدمتکارها رو.
‫جای هندوستان قربان
‫خوش اومدی، رام چاران پاندی.
‫امیدوارم برای رسیدن اینجا مشکلی نداشتی.
‫نه آقا. خوشبختانه، من قبلاً داشتم می‌اومدم اینجا.
‫باید یه سیم‌کارت رو ردیابی کنم.
‫سیم کارت؟ چرا؟
‫امروز ملاقات با باسی برات کافی نبود؟
‫نه آقا. یه زن، چومکی گوش، گم شده.
‫می‌خوام پرونده رو بررسی کنم...
‫یه کم صبر کن. فقط یه لحظه.
‫اینقدر هندی ادبی حرف نزن، پاندی.
‫گوش‌هام از شنیدنش خسته شدن.
‫نمی‌تونی مثل آدمای عادی حرف بزنی؟
‫ببین پاندی، همه‌مون مشغولیم که این پرونده ویوان تریهان رو حل کنیم.
‫و تو امروز از بین همه روزا رو انتخاب کردی؟
‫بری خونه یه آدم بی‌گناه و اذیتش کنی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫آقا، آخرین بار چومکی گوش رو خونه‌ی باسی‌جی دیدن.
‫چومکی قوش یه فاحشه‌ست.
‫داری با این کجا میری؟
‫آقا، هر چی که هست،
‫از خونه‌ی باسی‌جی ناپدید شد.
‫اون راننده ریکشا آخرین بار اونجا پیادش کرد.
‫پس، بالبیر اونو دزدیده؟
‫نه...
‫ببین، این یه اردوگاه مهاجرینه.
‫بچه‌های اونجا گم نمی‌شن.
‫بچه‌هاشون رو می‌فروشن.
‫این حرفه‌شونه.
‫به همکارت هم همینو گفتم که الان به تو می‌گم.
‫این پرونده‌های کودکان گمشده رو ول کن.
‫گیر می‌افتی.
‫این یه بن‌بسته.
‫روی یه پرونده پربار کار کن.
‫پرونده‌ی موفقی بود، قربان؟
‫بله.
‫مثل این یکی!
‫پرونده پربازده. پرونده ویوان تریهان.
‫جرم واقعی. مقصر واقعی.
‫کل کشور پیگیر این پرونده‌ست.
‫با اینجور پرونده‌ها میشه کار و بار راه انداخت، پاندی.
‫- یه چیزی بهم بگو. - بله قربان؟
‫یهو چی شد که اینطوری شدی؟
‫تو این همه روز خوب بودی.
‫تا امروز هیچ شکایتی از کمپ راجیو دریافت نشده.
‫آقا، من...
‫اتفاقاتی افتاد که دیگه نمی‌تونم ساکت بمونم.
‫پس ساکت نمون.
‫برو بگیرشون.
‫ولی بالبیرو از این قضیه دور نگه دار.
‫واضح گفتم؟
‫- متوجه شدم؟! - بله، قربان.
‫وگرنه، متاسفانه،
‫گفتگوی بعدی‌مون رسمی خواهد بود، پاندی.
‫آقا، می‌تونم بیام تو؟
‫اگه به من وفادار بمونی، موفق می‌شی.
‫بیا بریم.
‫امروز با ما هست DCP شاهدره، جوهار راستوگی.
‫آقا، می‌تونید به ما بگید وضعیت تحقیقات پرونده ویوان تریهان چیه؟
‫ما یه گروه ویژه تشکیل دادیم،
‫ما داریم همه جا رو می‌گردیم تا ویوان رو پیدا کنیم.
‫و می‌خوام به والدین شادرا اطمینان بدم.
‫لطفاً نگران نباش
‫مطمئناً، با اینجور صحنه‌ها آشنایی داری.
‫بهم بگو، بچه‌شون رو پس می‌گیرن؟
‫اونا همه چیزو پس می‌گیرن.
‫اونا پولدارن، درسته؟
‫حالا ببین، گاندی واقعی کشور رو آزاد کرد.
‫و اون که روی این اسکناس چاپ شده پسرشون رو آزاد می‌کنه. درسته؟
‫کی آزادت می‌کنه؟
‫آقا.
‫جای هندوستان قربان
‫قربان، چای بیارم؟
‫بله لطفاً، با زنجبیل.
‫آقا، سیم‌کارت چومکی چی شد؟
‫سیم کارت رو فراموش کن، پاتاک.
‫یه چیز پیچیده‌تری اینجا داره اتفاق می‌افته.
‫چه خبر، آقا؟
‫پس این راننده ریکشا چی؟
‫چیزی به درد بخور ازش گرفتی؟
‫نه.
‫پس آزادش کن.
‫باشه.
‫آقا، یه لحظه.
‫وای، یه گوشی جدید؟
‫آقا، مال من نیست.
‫این تلفن راننده ریکشا هست. یه نگاه بنداز.
‫بیارش اینجا.
‫خوبه، نه؟
‫پدرسوخته.
‫حداقل باید گوشی رو مینداختی دور.
‫پاتاک، در رو ببند.
‫وقت خوش‌یمن تو رسیده.
‫پس، اینا رو نه غوش، بلکه راننده ریکشا بهت گفت.
‫بله، قربان.
‫پس، راننده ریکشا دلال چومکی بود؟
‫نه.
‫آقا، دلال چومکی پدر خودش بود.
‫این راننده ریکشا فقط راننده‌اش بود.
‫هر وقت چومکی پیش یه مشتری می‌رفت، با همون راننده ریکشا می‌رفت.
‫اون شب هم، همون راننده ریکشا، چومکی رو جلوی خونه بسی پیاده کرد.
‫آقا، اون باسی هر ماه یه مبلغ ثابت به بابای چومکی می‌داد.
‫و اون هر شب به چومکی پول اضافه می‌داد.
‫اون شب، راننده ریکشا چومکی رو جلوی خونه بسی پیاده کرد،
‫و وقتی رفت اونجا بعد از دو ساعت که بیاردش،
‫خدمتکار باسی، پرم، در رو باز کرد.
‫اون به راننده ریکشا یه موبایل داد
‫بهش گفت که از شرش خلاص بشه سر تقاطع شاهدره
‫یا بندازیمش تو یه رودخونه،
‫و اگه کسی در مورد چومکی بپرسه،
‫گفت که اون رو جلوی ایستگاه راه‌آهن شاهدره پیاده کرد.
‫حالا، این راننده ریکشا، این آدم حریص،
‫گوشی رو نگه داشت.
‫علاوه بر این، حتی زحمت عوض کردن سیم کارت رو هم به خودش نداد.
‫اما راننده ریکشا تو این قضیه دخالتی نداره.
‫ولی نوکر باسی، پرم...
‫کاملاً مشخصه که اون به این ماجرا ربط داره.
‫آقا، فقط باید دستگیرش کنیم.
‫اون‌وقت می‌تونیم این پرونده رو حل کنیم.
‫ما قبلاً حرف‌های راننده ریکشا رو ضبط کردیم.
‫یه لحظه، پاندی.
‫ببخشید. کومار؟
‫کومار، من پلیس پاندی هستم. پاندی، من کومارم.
‫کومار، یه حکم تعلیق به اسم ستوان پاندی تایپ کن.
‫حالا که اینجاست، امضاش رو هم بگیر.
‫- آقا، لطفاً... - چی شده؟
‫چرا نگرانی، پاندی‌جی؟
‫تو خوب می‌دونی که اعتراف پلیس هیچ اعتبار قانونی‌ای نداره.
‫درسته؟
‫با این حال، با وجود هشدارم،
‫تو قضیه‌ی باسّی رو دنبال کردی تو این پرونده. درسته؟
‫- آقا... - فهمیدی
‫می‌تونستی یه اعتراف بگیری
‫با کتک زدن و تحت فشار قرار دادن.
‫وقتی که نوکر گیر بیفته، ارباب هم گیر میفته.
‫آقا، من...
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برو اون نامه رو تایپ کن.
‫وای، پاندی.
‫خیلی خوب انجام دادی. همینطور ادامه بده.
‫به خاطر خدمات عالی‌ات،
‫اداره پلیس این ایالت واقعاً بهت مدیونه.
‫حالا اگه اجازه بدی.
‫آقا...
‫جاوهار راستوگی
‫دفتر پلیس
‫گرفتیمش
‫ما ویوان رو توی دو روز پیدا کردیم.
‫و این یه رکورد جدیده.
‫هر دو آدم‌ربا دستگیر شدن.
‫و ویوان امروز با خانواده‌ش هست.
‫صلح، خدمت، عدالت
‫بجنب. وگرنه شروع می‌کنه به گندیدن.
‫خیلی خب. می‌خوام بخوابم، پس باید برم.
‫- می‌بینمت. - آره، برو.
‫سلام، به برنامه مورد علاقت خوش اومدی،
‫همه میلیونر می‌شن!
‫امروز، در این روز مبارک دیوالی، از طرف من و کل تیم ما...
‫پرم!
‫امیدواریم که همه‌ی
‫بیا بالا، پسرم.
‫و عزیزانت
‫دارم میام، پاپاجی!
‫رویاها به حقیقت می‌پیوندن
‫خوشبختانه، میتیلش دیروز دبیر توسعه شهری رو اخراج کرد.
‫خب بگو ببینم، سابرین چطوره؟
‫برو پسرم، درستش کن.
‫...خوش اومدی آقای آریجیت پاتل.
‫واقعاً؟ اینقدر شیطون شده؟
‫نمی‌تونم تصور کنم چرا به این فکر افتاد که این کارو بکنه.
‫خدای من، اون خیلی افتضاحه.
‫جدی میگم. می‌تونم اینو بردارم؟
‫همه خیلی خوشحالن که دوباره به ما ملحق می‌شی، قربان.
‫گذشته رو فراموش کن.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫از فردا دوباره سر کار هستی.
‫همه ازت می‌ترسیدن، قربان.
‫اون فقط می‌تونست تعلیقت کنه. جرأت نداشت اخراجت کنه.
‫آیا من اشتباه می‌کنم؟
‫به هر حال، SSP جدید فردا میاد.
‫آقا، صبر کن و ببین. دوباره همون احترام و توجه رو به دست میاری.
‫راستوگی رفته. منتقل شده.
‫این انتقال نیست، پاتاک.
‫این یه ترفیعه.
‫این پاداشیه که گرفت برای پیدا کردن اون بچه پولدار.
‫آقا، تو هم داشتی یکی می‌گرفتی.
‫چی شد؟
‫یادت رفته چی سر ودو اومد؟
‫نه آقا.
‫اصلاً نه، آقا.
‫من ودو رو خودم بغل کردم بردم بیمارستان
‫و تو می‌پرسی که آیا فراموش کردم.
‫آقا.
‫باید از اون مرد تشکر کنیم.
‫اونجا وایستاده بود با آمبولانسش.
‫او فوراً ودو رو گذاشت تو آمبولانس و بردش بیمارستان.
‫نه کاغذبازی لازم داره نه پول. باید بهش جایزه بدیم.
‫- اون یارو؟ - آره.
‫اون روز توی آمبولانس بود.
‫خوشبختانه، همونجا بود.
‫اون آمبولانس مخصوص یه بچه اونجا پارک شده بود، پاتاک.
‫- چی؟ - آژیر از قبل روشن بود.
‫یه جایزه بهش میدم پاتاک، که هیچوقت یادت نره.
‫- الان؟ - آره، الان.
‫بله، زن داداش.
‫باجی، من با اتوبوس نمیام. من با قطار ساعت چهار میام.
‫گوشت گوسفند؟ نه لطفاً، باجی.
‫من یه مدتیه دیگه غذای غیر گیاهی نمی‌خورم.
‫باشه، زن داداش. ارادت، زن داداش.
‫کیه؟
‫فرق بین الکل و دارو رو فراموش کردی؟
‫نباید تو جشن‌ها مشروب بخوری.
‫الان یه درمان برای سل هست، شاکونتالا.
‫آره، هست.
‫حرومزاده‌ها! تک تک‌تون رو نابود می‌کنم...
‫تو کی هستی؟ من باید قطار بگیرم. بذار برم.
‫- تیکه تیکه‌ات می‌کنیم. - شما کی هستید؟
‫بذار برم.
‫- آقا... - بهوش اومدی دکتر صاحب؟
‫ببخشید آقا. من کاری نکردم.
‫ازت پرسیدم؟
‫تو یه دختر رو شب دوسهرا دزدیدی، درسته؟
‫آقا، من...
‫اون دختر من بود.
‫- آقا، من کاری نکردم. - بی‌ادب، بگو ببینم چی شده.
‫آقا، من نبودم. من فقط راننده ماشین بودم.
‫ازش بپرس، آقا. خودش بهت میگه.
‫- من داشتم رانندگی می‌کردم... - از خودش بپرس!
‫آقا...
‫کی بود؟
‫بهت میگم، قربان. پرم این کارو کرد، قربان. پرم. من نبودم.
‫نه آقا...
‫دینش؟
‫و این دفعه لطفاً سعی کن کسی رو ناراحت نکنی.
‫داریم می‌ریم دهلی.
‫نه دربنگا.
‫امسال امتحان‌های آروناست.
‫امیدوارم حداقل اون از اخلاق تو بالاتر باشه.
‫این یه ماموریت موقته.
‫پس دائمی‌اش کن.
‫بله، عزیزم؟
‫خداحافظ بابا.
‫خداحافظ بچه، به زودی می‌بینمت.
‫سلام، اس‌پی سایکیا صحبت می‌کنه.
‫نه، بوپن.
‫دیگه IPS به معنی "خدمات پلیس هند" نیست.
‫یعنی "در خدمت سیاستمدارا".
‫پاندی؟
‫بله. پاندی.
‫صبح به من زنگ زدی؟
‫بله، قربان.
‫آها، فهمیدم.
‫داری خودتو تو دل رئیس جدیدت جا می‌کنی، پاندی؟
‫پس این دفعه ارتقاء شغلیت قطعیه.
‫بهوبن، فکر کنم آرونا داره باهات مشکل پیدا می‌کنه
‫امسال دهمین امتحان نهاییش رو داره. درسته؟
‫- آره. - اون یه معلم هندی عالیه.
‫فکر کنم اون کاملاً توی مسیر اشتباهی هست.
‫ولی مطمئنم...
‫مطمئنم خیلی زود به رسالت واقعی‌اش پی می‌بره.
‫مگه نه، پاندی؟
‫آقا، من حتی تو تعطیلات فرانسوی هم یاد گرفتم.
‫اوه، وای.
‫یعنی حالا می‌تونی ما رو به دو زبان خسته کنی.
‫به هر حال، بوپن،
‫صحبتمون رو تو مقر ادامه می‌دیم.
‫روز بخیر.
‫- پاندی. - بله، قربان.
‫بیا تو.
‫آره مادهاو. یه شماره تلفن لازم دارم.
‫و سریع.
‫سلام؟ شروان کومار؟
‫جواهر راستوگی صحبت می‌کنه.
‫بله جای هند
‫شروان کومار، یه چیزی بهم بگو.
‫می‌خوای تو زندگی پیشرفت کنی؟
‫خوبه. گوش کن...
‫سلام؟ آره، بگو جوهار.
‫من خوبم. دارم تو استخر حال می‌کنم.
‫چی؟!
‫لعنتی!
‫سلام؟
‫بله، سلام آقا.
‫می‌فهمم.
‫دقیقاً مکان کجاست؟
‫یه لحظه صبر کن، لطفاً.
‫راجبیر!
‫یوگش! بیا اینجا.
‫آدرس رو یادداشت کن.
‫سلام؟
‫ببین، پاندی،
‫تو این سیزده سال گذشته، ده بار منتقل شدم.
‫این وظیفه، نیرو، هند، شهروند...
‫من به این چیزا اهمیت نمیدم.
‫می‌دونم، قربان.
‫اگه سیستم تأییدش کنه،
‫پس درسته.
‫اگه سیستم کار نکنه، مشکل همونه.
‫آقا، من هم همه این سال‌ها به همین سیستم خدمت کردم.
‫از این به بعد، فقط به وجدانم خدمت می‌کنم، قربان.
‫می‌دونی پاندی؟
‫منم همین‌طوری بودم.
‫مثل تو.
‫"عدالت اول میاد."
‫"کشور بالاتر از خود."
‫بعدش فهمیدم
‫اون کشور یه چیزی داره که سالی دوبار جشن می‌گیرن.
‫و وقتی هند مسابقات کریکت رو می‌بره.
‫درسته، آقا.
‫به هر حال، این اطلاعات قابل اعتماده، درسته؟
‫بله قربان. کاملاً قابل اعتماد.
‫سلام! کسی اینجاست؟
‫رفیق، یکی به من آب بده.
‫حرومزاده‌ها! تا کی می‌خواید منو اینجا نگه دارید؟
‫کیه؟
‫آب بده، رفیق!
‫لطفاً بیا، آقا.
‫پاتاک؟
‫مردت کجاست؟
‫آقا، همین جا بود.
‫پاتاک!
‫اون همونه؟
‫جای هندوستان قربان
‫- کجا بودی؟ - همین‌جا بودم، قربان.
‫- کجاست؟ - کی؟
‫داروساز.
‫آقا، اون رو بستن و همینجا نگه داشتن. درسته؟
‫آره، برو بگیرش.
‫بله، می‌گیرمش، قربان.
‫آقا...
‫ممکنه که اون اینجا باشه؟
‫آقا...
‫ناپدید شده؟
‫آقا...
‫- قربان... - پاندی. لطفاً، پاندی.
‫- آقا... - کجا رفتی؟
‫- کجا رفته بودی؟ - قربان، گرسنه بودم. پس...
‫اگه یه روز غذا نمی‌خوردی که نمی‌مردی، احمق.
‫- من... - بسه، پاندی.
‫- بس کن. - همینجا بود، قربان.
‫حرومزاده...
‫حالا باید با شهادت راننده ریکشا سر کنیم.
‫من می‌خوام همین امروز این پرم رو دستگیر کنید.
‫خیلی ممنون، آقا.
‫ممنون.
‫ببخشید، اشتباه کردم.
‫آقا...
‫سلام؟
‫گوش کن، یه خبر خوب دارم.
‫به نظر میاد این پست موقتیه
‫شاید بالاخره دائمی بشه.
‫هی آقا، کجاست؟
‫آقا!
‫آقا، اون شب دوسهرا،
‫من اشتباه کردم که دخترت رو دزدیدم.
‫من واقعاً نمی‌دونستم وگرنه حتی خوابش رو هم نمی‌دیدم.
‫به دخترم قسم می‌خورم.
‫آقا، می‌دونی چی شده؟ فقط یه تصادف بود، همین.
‫از این به بعد خیلی مراقبم. حتماً.
‫بفرما بشین.
‫بشین.
‫- پرم سینگ؟ - بله.
‫میتونم بهت بگم پرم، درسته؟
‫بله، چرا که نه؟
‫این آقا منو خیلی خوب می‌شناسه.
‫یادت هست چند روز پیش اومدی خونه؟
‫وقتی اون بنگالی جلوی پاپا جی شلوارش رو خیس کرد؟
‫خب، پرم،
‫قراره چندتا سوال ازت بپرسیم.
‫همین الان؟
‫آقا.
‫الان، این...
‫نمیشه اینو فردا انجام بدیم، آقا؟
‫مسئله اینه که، امروز خیلی وقت ندارم.
‫قضیه اینه که، اوشا راگووانشی پنج میلیون روپیه برده.
‫و اون امروز فرصت داره که ده تا ببره.
‫تا حالا هیچ‌کس این فصل اینقدر جلو نرفته، قربان.
‫پس باید برم خونه، بعد غذامو بپزم،
‫و فقط اون موقعه که می‌تونم راحت ببینمش.
‫پس، آقا، اگه فردا این کار رو انجام بدیم، بهترین کار میشه.
‫به‌علاوه، فردا شنبه‌ست. پس هر وقت خواستی زنگ بزن.
‫بهم بگو کی. صبح بیام؟
‫من برات یه سری خوراکی هم میارم.
‫این اوشا رگهووانشی کیه؟
‫اوشا راگووانشی خودمون، یه معلم مدرسه تو هاتراس.
‫هنوز یه راه نجات داره. تصورش کن.
‫اون عوضی جواب همه سوالا رو می‌دونه.
‫و اینجا منم، بی‌سواد و نادون،
‫تو دور آخر حذف شد.
‫پس خوشت اومده از این برنامه؟
‫منظورت از "دوست داشتن" چیه؟
‫دوستش نداری؟
‫نمی‌خوای میلیونر بشی؟
‫حتما می‌خوام یکی بشم.
‫چندتا سوال جواب بده.
‫و در عوض، کل زندگیت عوض میشه.
‫این فوق‌العاده نیست؟
‫باشه، اینجا هم یه دوربین نصب شده.
‫تو هم به سوالامون جواب میدی. بعدش برو نمایش رو ببین.
‫باشه، اگه می‌خوای الان انجامش بدی، پس همین الان شروع کن.
‫راستش رو بخوای الان خیلی وقت ندارم.
‫چی شده؟ الان ساعت ۷:۲۰ هست.
‫حدود ۲۰-۲۵ دقیقه طول می‌کشه تا برسم خونه.
‫بعدش کار دارم، همونطور که بهت گفتم.
‫فقط اون موقع می‌تونم ببینمش.
‫پس هر چی می‌خوای بپرسی، همین الان شروع کن. بیا دیگه.
‫چطور ممکنه، پاندی؟
‫خیلی سوال هست.
‫به‌علاوه، کلی کاغذبازی هم هست.
‫نه، امکان نداره.
‫من جواب‌ها رو بهت می‌دم. فقط سوال‌هات رو بپرس.
‫اما اگه جواب اشتباه باشه...
‫پس می‌تونی منو اینجا نگه داری به عنوان یه مهمون محترم، آقا.
‫فهمیدی؟ حالا سوالاتو بپرس.
‫وگرنه به پاپاجی زنگ می‌زنم.
‫بزن بریم.
‫خب، پرم...
‫تو یه زنی به اسم چومکی گوش رو می‌شناسی؟
‫آره.
‫الان کجاست؟
‫اون مرده.
‫"یعنی اون مرده؟"
‫اون مرده یعنی مرده.
‫با دستای خودم خفش کردم.
‫چرا اونجا رو نگاه می‌کنی؟ بپرس!
‫بپرس، آقا. من وقت تلف کردن ندارم.
‫چرا کشتیش؟
‫چرا؟ شرف. دیگه چی؟
‫فکر می‌کرد چون من تو خونه یکی نوکر بودم،
‫اون می‌تونست با تحقیر با من حرف بزنه؟
‫نه.
‫وقتی دو نفر دارن حرف می‌زنن، نباید با احترام حرف بزنن؟
‫دارم بهت احترام می‌ذارم، درسته، پاندی‌جی؟
‫مگه نیستم؟
‫شب نهم اکتبر چی شد؟
‫من که بهت گفتم چه اتفاقی افتاد ۹ اکتبر!
‫- با جزئیات. - الان می‌خوای با جزئیات بدونی؟
‫ساعته ۷ و ۲۵ دقیقه‌ست.
‫واقعاً چیزی نبود، قربان.
‫همین الان حال اون دختره رو گرفتم.
‫پس اینطوری شد. پاپاجی خونه نبود.
‫به بهانه‌ی یه مشتری بهش زنگ زدم.
‫حالا نگاه کن،
‫چند روز بود که داشت باهام لاس می‌زد.
‫و بالاخره من که کور نیستم.
‫وقتی یه دختر داره عشوه میاد، من همون لحظه می‌فهمم.
‫آره.
‫پس، بهش زنگ زدم به بهانه‌ی یه مشتری.
‫و من گفتم، "یه مشتری هست که می‌خواد باهات معامله کنه."
‫"هرچه زودتر بیا."
‫و اومد.
‫بهش چای دادم. بهش نوشیدنی هم تعارف کردم.
‫اما می‌تونی باور کنی اون دختره چه رفتاری داشت؟
‫گفت: "نه، وقت ندارم."
‫"اگه مشتری زود بیاد، خوبه. اگه نه، من میرم."
‫حالا داشتم فکر می‌کردم، "اون عوضی چقدر ناز می‌کنه."
‫"حتی یه تشکر هم نکردی."
‫و وقتی داشت بلند می‌شد که بره،
‫دستش رو گرفتم و بهش گفتم چه حسی دارم.
‫بهش گفتم، "ببین، چومکی، می‌دونم که با پاپاجی یه قرار و مدار داری."
‫«تو با باباجی می‌خوابی.»
‫"ولی من با اون مشکلی ندارم."
‫و منم می‌دونم
‫که تو هم می‌خوای با من رابطه داشته باشی.
‫به محض اینکه اینو گفتم،
‫اون عوضی شروع کرد به خندیدن بلند و بی‌ادبانه تو صورتم.
‫گفت: "ای بیچاره، نوکر بدبخت، طبق مقامت حرف بزن."
‫منم فوراً جواب دادم و گفتم,
‫"ببین، عوضی، با احترام حرف بزن."
‫من نوکر بابات نیستم. درسته؟
‫"تو همه این کارها رو به خاطر پول انجام میدی. درسته؟"
‫"اینم یه کم پول برات."
‫اون عوضی پول رو برمی‌داره، نگاش می‌کنه و به من می‌گه،
‫بیچاره‌ی بدبخت، واسه اینقدر،
‫برو گمشو.
‫"برو گمشو"، اون میگه.
‫اون عوضی نمی‌دونست
‫همون کاری که دایی خودم باهام می‌کرد.
‫اون نمی‌دونست!
‫چی به سرش اومد؟
‫چی؟ بپرس دیگه.
‫اون لعنتی رو تیکه تیکه کردم
‫و دادمش به سگ‌ها. خودمم چند تیکه خوردم.
‫حالا فقط فکر کن،
‫وقتی می‌تونم جگر خام عموم رو بخورم،
‫پس چطور تونستم بذارم اون عوضی راحت در بره؟
‫به هر حال، باباجی اونجاست که اگه چیزی خراب شد، درستش کنه.
‫من عاشقش بودم ولی این به این معنی نبود که بی‌احترامی رو تحمل کنم.
‫همونجا تصمیممو گرفتم.
‫من بلند شدم.
‫به بهانه تماس گرفتن با مشتری، رفتم پشت سرش.
‫روی مبل نشسته بود.
‫من دیدم که لبه آزاد ساریش آویزون بود.
‫آروم گرفتمش
‫پیچید دور گردنش و خفش کرد.
‫محکم نگه داشتم. پنج تا هفت دقیقه طول کشید.
‫اون عوضی صورتمو خراش داد و همه چی، ولی من ولش نکردم.
‫ادامه دادم.
‫اون مرد.
‫پس، مرد.
‫بعدش، وقتی مرد، باهاش رابطه داشتم.
‫کردیش، درسته؟
‫و من با خودم گفتم، "پس اون غرورت کجاست حالا؟"
‫«زبون تیزت کجاست؟»
‫حالا بهم بگو برم گور خودمو گم کنم.
‫ببخشید آقا، می‌تونم یه لیوان آب بخورم؟
‫خیلی تشنمه.
‫سانتوش، آب بیار.
‫ببخشید، نتونستم خودمو کنترل کنم. زیادی حرف زدم.
‫لطفاً منو ببخش.
‫من عاشق چومکی بودم، می‌فهمی.
‫به همین خاطر، هر وقت درباره‌اش حرف می‌زنم، درد می‌کشم.
‫منم عصبانی می‌شم.
‫به هر حال، بی‌خیال اون عوضی شو.
‫سوال بعدیت رو ازم بپرس، قربان.
‫با جنازه‌اش چیکار کردی؟
‫مجبور شدم تیکه تیکه‌اش کنم. دیگه چی؟
‫عمو قصاب بود، واسه همین من از بچگی این کارو یاد گرفتم.
‫- تو جنازه‌اش رو تکه تکه کردی. - آره.
‫و انداختش دور.
‫نه به همین راحتی.
‫بذار توضیح بدم.
‫بدن رو تیکه تیکه می‌کنی.
‫بعدش چی؟
‫تو نمی‌تونی همینجوری از شرش خلاص بشی.
‫من اونقدرها هم نادون نیستم، پاندی‌جی.
‫اینطوری انجام نمیشه.
‫اگه جسد رو تیکه تیکه کنی و تو خونه نگه داری، بوی بدی می‌گیره.
‫اگه بندازیش توی فاضلاب، بعد از چند روز باد می‌کنه و رو آب میاد.
‫خب، چطور میشه امن بود؟
‫باید زرنگ و کاربلد باشی.
‫این به مزاج همه خوش نمیاد.
‫حالا اگه بخوام درباره خودم حرف بزنم،
‫میدونی قبلاً چیکار می‌کردم؟
‫من قبلاً قسمت‌های مختلف بدن رو می‌گرفتم،
‫مثل دست، پا یا چیزای دیگه...
‫...به تکه‌های کوچیک خرد کن...
‫- بزنش. - بگیرینش بیرون!
‫تو گره‌ش می‌زنی. درسته؟
‫پس بوی بد چی؟
‫شروع می‌کنه بو دادن. درسته؟ گوشت شروع می‌کنه به پوسیدن.
‫- علی، برو توپ رو بیار. - آدم باید چیکار کنه؟
‫برای حل مشکل بو...
‫- تیکلو - چینتو
‫...محکم ببندش...
‫گودو
‫بریز تو یه جوب آب همینجوری.
‫- بابی. - بازی تموم شد.
‫گودیا
‫اوه بله، قربان! نه شما. منظورم رئیس بود...
‫چطور می‌تونی از بچه‌های دیگه محافظت کنی، وقتی نمی‌تونی از بچه خودت محافظت کنی!
‫- سروج - مومپی
‫چون تو پنج شیش ماه، کرم‌های تو زمین همه گوشت رو می‌خورن.
‫مواظب دخترتون باشید آقا
‫اصلاً مشکلی نیست. هیچ شناسایی‌ای نیست. با یه تیر دو نشون.
‫آره؟ گرفتی، درسته؟
‫پس، جنازه چومکی رو تکه تکه کردی و به کمک‌پزشک فروختی.
‫اندام‌هاش.
‫اون عوضی بی‌وجدان.
‫اون عوضی چرت و پرت میگه، قربان.
‫من عاشق چومکی بودم. درسته؟
‫چطور می‌تونستم اعضای بدن اون رو بفروشم؟ من اعضای بدن بقیه رو فروختم.
‫هیچ فایده‌ای نداشت که باهاشون بخوابیم یا گوشتشون رو بخوریم.
‫پس ذهنمو به کار گرفتم...
‫و به این کار پیوست.
‫خوردن گوشت...
‫فقط یه لحظه. اون بقیه کیا بودن؟
‫یه لحظه.
‫شما دوتا هم گیج شدین و هم منو گیج کردین.
‫دارم به هر سوال یکی یکی جواب می‌دم، مگه نه؟
‫- لطفاً یکی یکی بپرس. - باشه، بپرس.
‫باشه.
‫ببین، موضوع اینه که بعد از کشتن عمو،
‫من هوس گوشت آدمیزاد پیدا کردم.
‫قبلاً خیلی دلم می‌خواست.
‫هر چند ماه یک بار بهش نیاز داشتم.
‫باشه، باور کن.
‫به جون دخترم قسم، یه سال ازش دوری کردم.
‫سعی کردم ترک کنم.
‫اما اون هوس از بین نمی‌رفت.
‫یه جایی کوتاه اومدم.
‫پرسیدی، "بقیه کیا بودن؟"
‫بچه‌هایی که پوسترهای گم‌شدنشون توی کل شهر زده شده.
‫- همه‌شون؟ - آره، کار همین بود.
‫- همه‌شون؟ - نه همه. تعداد دقیقش رو نمی‌دونم.
‫باشه.
‫پس، می‌خوای نمره‌م رو بدونی؟
‫اگه در مورد من می‌پرسی... یه دقیقه بهم وقت بده.
‫نمره‌م...
‫چهار نفرشون همین حالا اینجا توی دهلی هستن...
‫روستا... توی روستا... دختر شوکلا و باهاش...
‫وقتی برگشتم...
‫علی. مطمئناً، علی رو می‌شناسی.
‫پسری که بهش جایزه دادی.
‫اون بچه دوست‌داشتنی، اونم همینطور.
‫اون میشه ۱۸ و ۴، پس ۲۲.
‫باید حدود ۲۲ تا ۲۴ باشه. آره.
‫سوال بعدیتو بپرس، قربان. چی شده؟
‫چهل دقیقه مونده، قربان.
‫لطفاً سرعتت رو بیشتر کن.
‫ای عوضی، چرا بچه‌ها رو کشتی؟
‫دخترم رو دزدیدن...
‫من دخترت رو ندزدیدم. اون که زنده‌ست، مگه نه؟
‫چه فرقی بین اونا و بچه من هست؟
‫چطور می‌تونید بچه‌های ما رو با اونا مقایسه کنید، آقا؟
‫خیلی فرق داره. مثل شب و روز.
‫این بچه‌ها کی هستن؟ همونایی که داری درباره‌شون حرف می‌زنی.
‫اونا کی هستن؟ کسی بهشون اهمیت میده؟
‫هیچ‌کس اهمیت نمی‌ده، آقا.
‫اشتباه می‌کنی.
‫آیا اونا تو زندگی به چیزی می‌رسن؟
‫آیا اونا می‌تونن هیچ‌وقت دکتر یا مهندس بشن؟
‫- هیچ‌کس بهشون اهمیت نمیده. - بشین...
‫دارم بهت میگم. اشتباه می‌کنی. طرز فکرت اشتباهه.
‫هیچ‌کس بهشون اهمیت نمیده، قربان.
‫چی کار می‌کنن؟
‫اونا بچه‌های ناخواسته‌ان.
‫اونا می‌خورن، می‌نوشن و بیشترشون به عنوان خدمتکار کار می‌کنن.
‫تلویزیون ببین، یه کم رویاپردازی کن،
‫و در آخر، یه مرگ بدبختانه رو تجربه کن.
‫باور کن.
‫حالا تو بهم بگو.
‫چطور گناهه اگه بتونیم با اعضای بدنشون به کسی کمک کنیم که زنده بمونه؟
‫حداقل آخرش به درد یکی می‌خورن.
‫به یه زن کمک می‌کنه دوام بیاره، خانواده رو خوشحال نگه می‌داره،
‫این کمک می‌کنه یه بچه بره مدرسه.
‫مگه من اشتباه می‌کنم؟
‫بگو.
‫و این آدمای پولدار و مرفه که شماها هم بهشون تعظیم می‌کنید،
‫اونا از این آدمای پست هم استفاده می‌کنن.
‫مگه نه؟
‫توی خونواده چهار نفرن ولی ده تا خدمتکار دارن.
‫بهش فکر کن. چرا هیچ‌کس ازشون سوال نمی‌پرسه؟
‫آیا ما مسئول همه چیز هستیم؟
‫آقا، این آدمای پست خیلی زیادن.
‫کسی اهمیت نمیده اگه چندتاشون زنده نمونن.
‫من بهشون نجات دادم. رستگاری.
‫سوال بعدی لطفاً.
‫رئیست، بلبیر سینگ باسی بود،
‫هم تو این ماجرا دست داری؟
‫نه. اینو نه. یه چیز دیگه بپرس.
‫یه چیز دیگه ازم بپرس. سوال بعدی.
‫فقط پنج دقیقه مونده. داره شروع میشه. آقا!
‫کسی اونجاست؟
‫یا همه مردن؟ لعنتیا!
‫شروع شده. بهت گفته بودم که زود شروع میشه.
‫- هی، عوضی لعنتی! - سوال بعدی برای ده میلیون.
‫کجا بودی آقا؟ داشتم با تمام توانم داد می‌زدم.
‫شروع شده. اوشا-جی داره شرکت می‌کنه. داره می‌بره. بهت گفته بودم.
‫ولی می‌خواستی امروز انجامش بدی.
‫سلول رو باز کن. زود باش، باید برم خونه.
‫...از دین و اخلاق شرقی...
‫چی شده؟
‫...در دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۳۶...
‫هی، تو! مادر قحبه، کری؟
‫شیطون، با من در نیفت. تیکه تیکه‌ت می‌کنم.
‫- این سلول رو باز کن. بازش کن! - گزینه یک. اس. رادهاکریشنان.
‫گزینه دوم
‫بی آر آمبدکار
‫گزینه سوم
‫سی راجگوپالچاری
‫حروم‌زاده.
‫و گزینه چهار
‫مولانا ابوالکلام آزاد
‫آقا گزینه اول س رادهاکریشنان
‫نیازی نیست نگران بشی
‫این جواب درسته
‫- من بردم! - و تو ده میلیون روپیه بردی!
‫داری جای اشتباهی رو می‌کَنی.
‫بیا دیگه.
‫اونجا چیزی پیدا نمی‌کنی. یه کم جلوتر انجامش بده.
‫چه آدمای بیخودی.
‫- هی، تو! - بیا دیگه.
‫آقا، داره جای اشتباهی رو می‌کنه.
‫این جای اشتباهی هست. باور کن.
‫- کجا باید باشه؟ - اینجا، قربان.
‫اونجا، جلوتر. من اینو می‌گفتم ولی کسی گوش نمی‌کرد.
‫یکم جلوتر.
‫من خیلی وقته دارم بهت میگم. برو جلوتر.
‫اینجا دفنش کردم، قربان. خیلی خوب یادمه.
‫این کار پرم سینگه. شما به این راحتی‌ها پیداش نمی‌کنید، آقا.
‫همین‌جا.
‫بله، آقا. اینجا. اینجا.
‫مگه نگفتم یه کم جلوتر رو بکنین؟ هیچ‌کس گوش نمی‌ده.
‫ساهو-جی...
‫می‌تونی ببینیش؟
‫- آره، باشه. - من کل این مدت داشتم می‌گفتم.
‫باید بیشتر توش باشه.
‫بله.
‫این هم اینجاست.
‫آره.
‫پیداش کردم، قربان.
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫به نظر میاد همینطوره.
‫باشه.
‫اینجا.
‫من اینجا دفنش کردم.
‫اینجاست! پیداش کردم!
‫پیداش کردم، قربان.
‫چومکی. کیف چومکی.
‫الان قانع شدی؟
‫مجازات اعدام برای قاتل
‫تو اینجا، جنازه‌ها و اسکلت‌های حداقل ۲۵ تا بچه پیدا شده.
‫ولی پلیس محلی تا حالا هیچ کاری نکرده.
‫بله، میتیلش؟
‫- داری اخبار رو از تلویزیون نگاه می‌کنی؟
‫چه کار باید کرد؟
‫...خدمتکار، پرم، درگیر بود و بچه‌ها رو کشت.
‫- گم شده - ما عدالت می‌خواهیم
‫بالبیر سینگ باسی.
‫خبر فوری: بالبیر سینگ باسی دستگیر شد.
‫یه جنایت که تکونت می‌ده.
‫بچه‌ها قربانی می‌شن
‫همه جا وحشت زده‌ان
‫بچه‌م!
‫در واقع این مرد
‫یه خون‌آشام تغییر شکل‌دهنده‌ست
‫کسی که می‌تونه تا هر حدی پیش بره
‫تا ناتوانیش رو مخفی کنه
‫ناتوانی جنسی
‫پس این راز این آدم‌خوار هست
‫آره، سریع انجامش بده.
‫می‌خوام تا نیم ساعت دیگه یه گزارش وضعیت داشته باشم.
‫مهم نیست که تو این موضوع رو بررسی کنی، اهلووالیا!
‫با بابا حرف زدم.
‫من تعلیق‌ها رو لازم دارم!
‫این رو می‌فهمی؟
‫و کمیسیونر صاحب،
‫از این به بعد همه کارها از طریق جوهار انجام میشه.
‫متوجه شدی؟
‫بله.
‫زنده باد هند
‫بنابراین، دو معاون بازرس قبلی،
‫و بازرس فعلی، رام چاران پاندی،
‫با اثر فوری از خدمت اخراج می‌شین.
‫و معاون پلیس شاهدره، آقای بوپن سایکیا،
‫داره به عنوان معاون کمیسر پلیس شهرداری شاهدره منصوب میشه.
‫- آقا... - آقا...
‫بفرمایید، آقای باسی، یه کم بخورید.
‫باسی‌صاحب، عدالت ممکنه به تأخیر بیفته، ولی انکار نمی‌شه.
‫این موضوع تا چند روز دیگه حل می‌شه.
‫تا اون موقع، شما مهمون خیلی عزیز ما هستید.
‫مگه قرار نبود ساعت ده بیاد؟
‫بله قربان. بذار چک کنم.
‫سلام؟ آره جای هند
‫چی به سر اون تیم IBI اومد؟
‫می‌فهمم. اونا اینجان؟
‫اونا رسیدن، قربان.
‫لطفاً بیا، آقا.
‫صبح بخیر، آقای باسی.
‫جواهر راستوگی، آی‌بی‌آی.
‫خب، چی می‌خوای ببینی؟
‫- مد. - مد تی‌وی؟ بذار روشنش کنم.
‫کشتار شاهدره
‫- بابا! الان نه! - یک لحظه، بچه.
‫...رئیس IBI، جواهر راستوگی گفت...
‫بر اساس تحقیقات انجام شده تا الان،
‫فقط پرم سینگ به عنوان متهم اصلی ظاهر میشه.
‫اتهاماتی که علیه بلبیر سینگ باسی مطرح شده از خیلی جهات بی‌اساس به نظر میاد.
‫آی‌بی‌آی با مشاهدات ما یک کیفرخواست جدید ثبت کرده.
‫اما می‌تونم بعد از جلسه بیشتر در موردش بهت بگم.
‫خب، آقا، می‌تونید جزئیات بیشتری درباره پرم به ما بدید؟
‫بله حتماً پرم سینگ
‫سلام پاندی. چطوری؟
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫آقا، یه درخواست دارم.
‫بهم بگو
‫آقا، می‌تونم پرم رو ببینم؟
‫حالتون چطوره، آقا؟
‫بشین.
‫اوه، آره.
‫اسم پسرت چیه؟
‫من اسمشو گذاشتم نیو، قربان.
‫با خانوادت حرف می‌زنی؟
‫- خانواده؟ - آره.
‫مدتیه که نتونستم باهاشون حرف بزنم.
‫ماه پیش، یه طوفان اومد.
‫دکل‌های موبایل خراب شدن.
‫توی روستا هیچ جاده‌ای نیست.
‫ زیاد برق میره.
‫یه باجه تلفن هست ولی هیچ‌وقت نمی‌تونی وصل بشی.
‫باشه، یه چیزی بگو.
‫پول‌هایی که از تجارت اعضای بدن درآوردی رو کجا قایم کردی؟
‫منظورم اینه که برام مهم نیست کجا نگهش می‌داری.
‫اما چطوری فرستادیش خونه؟
‫یه قراری بود.
‫چه قراری؟
‫من اونو قسطی می‌فرستم. با پیک.
‫این چه جور سرویس پیکی هست؟
‫حتی نمی‌تونم یه حواله پولی رو درست کنم.
‫پس باید تو رو وصل کنم به چوت لال، قربان.
‫بهترین سرویس پیک در دنیا.
‫چوتی لال، درسته؟
‫- همون داروساز از زندگی نو؟ - آره، داروسازه.
‫آره، خودشه. می‌شناسیش. همونه.
‫ما اونو دزدیده بودیم.
‫اول ما دزدیدیمش. بعد یکی دیگه اونو از اونجا برد.
‫منظورت چیه؟
‫معنی
‫پول‌هات به خونه نرسید.
‫بس کن.
‫منظورت چیه؟
‫داری دروغ میگی. درسته؟
‫داری دروغ میگی. می‌دونم.
‫بیا، با زنت حرف بزن.
‫چطور باید انجامش بدم؟ همین الان بهت گفتم.
‫برج‌ها قطع شدن. نمی‌تونم وصل بشم.
‫داری دروغ میگی. می‌دونم.
‫این حقه پلیسه. میدونم. آره.
‫دستبندمو باز کن.
‫- دستبندم رو باز کن، آقا. باید برم خونه. - صبر کن.
‫هی، تو! دستبندم رو باز کن!
‫- بشین سر جات. - دستبندمو باز کن، آقا. باید برم...
‫- بشین. - باشه، می‌افتم به پات و التماس می‌کنم.
‫حالا لطفاً بذار برم.
‫جناب دستبندمو باز کن.
‫باید برم خونه. خانوادم تنها هستن. باید برم پیششون.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه تو رو از اینجا بیرون بیاره. بی‌خیالش شو.
‫بابا منو نجات میده. باشه؟
‫- باباجون؟ - بله.
‫بابات همه تقصیرها رو گردن تو انداخته.
‫میگه، "همه کارا رو پرم کرده."
‫"قبلاً می‌رفتم سفر کاری."
‫"خدا می‌دونه تو خونه چی کار می‌کرد."
‫بچه‌ها رو دزدیدی، بهشون تجاوز کردی، میگه همه‌ش کار تو بوده.
‫اون تقصیر رو انداخته گردن تو. برو همه‌ی کانال‌های خبری رو ببین.
‫مردم ازت متنفرن. مردم دهکده‌ات دارن گریه می‌کنن.
‫ببین، به من گوش کن.
‫می‌دونم که پاپاجی‌ت توی این ماجرا دست داره.
‫باسی هم درگیره، درسته؟
‫سلام؟ اینجا رو نگاه کن.
‫اون دست داره، درسته؟
‫مگه نه، پرم؟
‫رفیق، کارت تمومه.
‫ولی اون بدون هیچ مجازاتی قِسِر درمی‌ره.
‫فقط تو مجازات می‌شی.
‫مگه اون درگیر نبود؟
‫حداقل الان راستشو بگو، احمق.
‫آهنگ‌های ماندگار
‫این ۱۶۰ نیست، ۱۰۸ هست.
‫داداش، ساعت ۱۰۸ شده. کجایی؟
‫دستتو ببر بالا.
‫- آقا، من بودم... - الو؟
‫- سلام آقا. اون ۱۲۸... - کجا بودی؟ این چیه؟
‫صد و هشته.
‫آوردیش؟ درش بیار.
‫بله، این لپ‌تاپی که خواسته بودید، قربان.
‫بفرما. اینم شارژر.
‫- چیز دیگه‌ای؟ - آره، هدفون‌ها...
‫لپ‌تاپ شارژ داره؟
‫- بله قربان. کاملاً شارژ شده. - باشه.
‫آقا...
‫چه خبره؟ لپ‌تاپ؟ داری جایی میری؟
‫چیزی پیدا کردی؟ بیام باهات؟
‫فردا برمی‌گردم. اون موقع همه چیز رو بهت میگم.
‫چرا دوباره تو این دردسرا دخالت می‌کنی، آقا؟
‫آقا، دردسر درست نکن.
‫رفیق، تو صد درصد درست می‌گی.
‫ولی آقای کلیچران پاندی...
‫چطور باهاش روبرو بشم؟
‫آقا...
‫اگه نصفه نیمه کار کنم...
‫آقا، دست از مسخره بازی بردار.
‫به حرف من گوش کن. مراقب باش، آقا.
‫فردا برمی‌گردم. خداحافظ.
‫اگه چیزی لازم داشتی، حتما زنگ بزن. گوشیم روشن می‌مونه.
‫باشه، می‌تونی بری.
‫تو همسر پرم سینگ هستی؟
‫جوتی؟
‫آره.
‫آهنگ‌های ماندگار
‫توش چیه؟
‫میشه یه فنجون چای داشته باشم؟
‫- آره. - باشه.
‫پرم
‫آقا، این همه مردم چی میگن...
‫آیا واقعاً پرم‌جی این کار رو کرد؟
‫موضوع الان در دادگاهه.
‫پس الان نمی‌تونم در موردش نظر بدم.
‫اما چطور ممکنه یه انسان همچین کاری بکنه؟
‫آقا...
‫داداش، اینجا هیچ وسیله نقلیه‌ای پیدا نمی‌کنم.
‫میشه منو دم ایستگاه اتوبوس پیاده کنی؟
‫- حتماً، بیا تو. - مرسی.
‫یوگش، برو بشین عقب.
‫جلو؟
‫ممنون.
‫- بریم؟ - حتماً.
‫یک ساعت اونجا وایساده بودم. هیچ‌کس برام توقف نکرد.
‫یه خانواده کشتی‌گیر، آره؟
‫بله، قربان.
‫چشمت خیلی تیزه.
‫اَه، بی‌خیال.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کار...
‫- الان دنبال کار می‌گردم. - فهمیدم.
‫حتما یه کار پیدا می‌کنی.
‫کارها میان و میرن.
‫فکر کنم.
‫کجا دارین می‌رین؟
‫دو ساعت گذشته رو داریم همین‌طوری می‌چرخیم.
‫می‌فهمم.
‫اصلاً نمی‌تونم آدرس رو پیدا کنم.
‫فهمیدم.
‫وای. چه تصادفی!
‫تو راهتو گم کردی و من یه سواری گرفتم.
‫راستی، کجا داری میری؟
‫شاید اگه یه آدرس داشته باشی بتونم کمک کنم.
‫یوگش...
‫لطفاً آدرس رو بهش نشون بده.
‫ببینیم.
‫آهنگ‌های ماندگار
‫آی‌بی باسّی رو تبرئه کرد مرگ برای پرم
‫نمایشگاه دوسهرا ۲۰۰۶
‫وای، آقا. اینجا خیلی خوش‌تیپ به نظر میای. مثل یه قهرمان.
‫بله، حتماً. ولی عکس خیلی کوچیکه.
‫بزرگترش می‌کنم، قربان. فقط بگو چی می‌خوای.
‫اشکالی نداره، آقا. ولی پر از غلط املاییه، مانورانجان کومار.
‫رانجان کومار، آقا.
‫- باشه، خیلی خب. اونم درست کن. - چشم، قربان.
‫- اما عکس باید بزرگتر باشه. - باشه، قربان.
‫مال منم همینطور. جفتمون باید دیده بشیم.
‫آیا ارزشش رو داری؟
‫پاتاک، رفیق...
‫ببخشید.
‫آقا.
‫- برگرد سر کارت. - چشم، قربان.
‫چند بار بهت بگم که به رفتگر بگی با فنل تی بکشه؟
‫جوابمو بده!
‫ببخشید رئیس. بیا اخراجش کنیم.
‫اون حتی سر وقت هم نمیاد.
‫برام مهم نیست.
‫یه چای و خوراکی جور کن.
‫برو، مشغول کارت شو.
‫باشه، قربان.
‫بیشنوی
‫باز هم آهنگ‌های ماندگار
‫ترجمه زیرنویس توسط: نینا کیس