‫امشب، بالاخره دو قهرمان اکشن با هم.
‫شوارتزنگر در مقابل دنچ.
‫جودی، خداحافظ، عزیزم.
‫برمی‌گردم.
‫آه، شروع شد!
‫سلام، عصر بخیر، خیلی خوش اومدید به برنامه.
‫همه حالتون خوبه؟
‫تشویق کردن: آره، باید هم همینطور باشی.
‫ما سه دلیل برای جشن گرفتن داریم، خانم‌ها و آقایون.
‫نیم‌سال تموم شده، بچه‌ها دارن برمی‌گردن مدرسه.
‫تشویق ساعت‌ها این آخر هفته به عقب برمی‌گردن، یه ساعت بیشتر می‌تونیم بخوابیم.
‫تشویق و هالووین هم نزدیکه و همه خانواده می‌تونن لباس بپوشن.
‫تشویق: اوه، پسر خوبیه.
‫سگ‌های هالووین، بامزه‌ان.
‫هی، امشب یه کاناپه فوق‌العاده ترسناک برات داریم.
‫یه پاپ کلاسیک، کمدی درجه یک، درس‌های زندگی الهام‌بخش، یه سوپراستار سینما و یه خانم که تو کارش حرف نداره.
‫خب، بیایید چند تا مهمون دعوت کنیم!
‫بعداً، با موزیک ما از اسطوره‌های پاپ، دورن دورن!
‫اما اول از همه، اون فقط یکی از بهترین استندآپ کمدین‌های ما نیست، بلکه یه بازیگره که به تازگی توی درام روانشناختی جدید و متفاوت، کلیفورد سگ قرمز بزرگ بازی کرده.
‫این جک وایت‌هال هست، دوستان!
‫تشویق و دست زدن: هورا!
‫یه دنباله داره.
‫دنباله‌اش داره میاد.
‫آره، یه دنباله.
‫چطوره؟
‫او یه کارگر اجتماعی الهام‌بخش، نجار مبلمان و مجری برنامه برنده جایزه بفتا، "کارگاه تعمیرات" هست.
‫برای اولین بار به آقای جی بلیدز خوش‌آمد میگیم!
‫تشویق و کف زدن سلام آقا.
‫چطوری؟
‫خیلی خوبه.
‫چطوری؟
‫او یک ستاره برنده اسکار در صحنه و پرده سینماست و ما دیگه بیشتر از این نمی‌تونیم دوستش داشته باشیم.
‫همیشه خوشحالم که بانو جودی دنچ رو خوش‌آمد بگم!
‫و اون یه قهرمان بدنسازی، یه قدرت سیاسی و یه نماد واقعی سینماست.
‫حالا می‌خواد هفت راه مفید بودن رو به ما یاد بده، خود آرنولد شوارتزنگر قدرتمند!
‫همه بشینید.
‫خوشحالم همتونو می‌بینم.
‫آیا دنیایی هست که توش دِیم جودی و آرنولد شوارتزنگر قبلاً همدیگه رو دیده باشن؟
‫قبلاً همدیگه رو دیدید؟
‫ما قبلاً همدیگه رو ندیدیم، نه، ولی خب، من همیشه توی پرده‌ی بزرگ تحسینش می‌کردم.
‫منظورم اینه که... راستش رو بخوای، اولش باید بگم یه کم حسودیم می‌شد.
‫چون با خودم گفتم، منظورم اینه که، این زن اومده و یهو داره تو این همه فیلم اکشن بزرگ بازی می‌کنه.
‫اینجا چه خبره، آره؟
‫من عاشقشم و یه چیزایی بینمون مشترکه.
‫ما هشت نامزدی اسکار داشتیم و با اینکه همه‌شون مال اون بودن
‫ولی به هر حال، این واقعاً عالیه.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫و برای من.
‫خیلی خوبه که اینجا باهاتم.
‫و برای من هم.
‫کاملاً، آره.
‫تو واقعاً بلدی چطوری آدما رو دور هم جمع کنی.
‫می‌دونم.
‫چه آدم فوق‌العاده‌ای.
‫این... منظورم اینه که، اونا جک رو اینجا دارن و جی رو هم اینجا دارن.
‫آره.
‫وای، یعنی، نمی‌تونم صبر کنم تا باهات درباره ساعت‌م که می‌خوام درستش کنی حرف بزنم.
‫اوه، جدی؟
‫آره.
‫واقعاً عالیه.
‫یه نفر رو دارم که می‌تونم درستش کنم.
‫آره، این زندگی جیه الان.
‫این خراب شده.
‫چون معلومه که جودی و جی، شما همدیگه رو می‌شناسید.
‫ما انجام می‌دیم.
‫آره، ما همدیگه رو می‌شناسیم، آره.
‫ما سال‌هاست که همدیگه رو می‌شناسیم.
‫آره.
‫اما از طریق برنامه؟
‫آره، توی برنامه.
‫دین اومد که یه چیزی رو تعمیر کنه، و ما اون رو برای جشنواره فیلم ادینبرا انجام دادیم، و... اون واقعاً لذت‌بخش بود.
‫از همون موقع با هم جور شدیم.
‫پاپیچش بودم که یه جا سر میز شام داشته باشم و از این جور چیزا.
‫اوه، آره.
‫آره، خوب بود.
‫اوه، آره.
‫آره، آره، اشکالی نداره.
‫چی بهت داد؟
‫دانمارکیه چی پخته بود؟
‫اوه، بهت می‌گم چی بود.
‫دانمارکیه چی پخته بود؟
‫این سوالی بود که تا حالا هیچ‌کس نپرسیده بود.
‫نه، ما یه چیز خیلی قشنگ داشتیم... ما یه چیز واقعاً فوق‌العاده داشتیم.
‫خانمه چیزی تحویل گرفت؟
‫بی‌خیال اون خانم شو.
‫و جک و جودی، شما یه ارتباطی دارین.
‫آره، ما یه ارتباط داریم چون بابام یه مامور بود و تو دهه ۸۰ برای حدود پنج دقیقه مامور جودی بود.
‫درسته.
‫نه، نماینده مایکل بود.
‫مامور مایکل؟
‫اوه، آره.
‫مامور میکی بود.
‫آره، آره، آره.
‫ما با بابات تعطیلات داشتیم.
‫آره.
‫ما هممون قبلاً با هم می‌رفتیم تعطیلات.
‫آره.
‫وای.
‫و در واقع جودی نقش خیلی مهمی توی داستان زندگی من داره، چون پدر و مادرم این داستان رو تعریف کردن.
‫این، فکر کنم یکی از اولین باری بود که همدیگه رو دیدن. مامانم یه بازیگر جوون بود و رفته بود تا بابامو که یه مدیر برنامه بود، ببینه. خیلی استرس داشت و توی دفترش بود. بابام می‌گفت فهمید که وقتی وارد اتاق شده، در رو پشت سرش بسته و نمی‌خواست برداشت بدی بشه و نمی‌خواست این بازیگر جوون اشتباه برداشت کنه، واسه همین رفت سمت در تا در رو باز کنه که راحت‌تر بشه، و وقتی در رو باز کرد،
‫جودی رد شد و نگاه کرد و بابامو دید و بعد این بازیگر جوون، مامانمو، با اون دامن کوتاه و چکمه‌های کوچیکش دید و ظاهراً به بابام گفتی، مایکل، تو پیرمرد کثیف.
‫درست به نظر میاد.
‫گوش کن، امشب کلی حرف داریم، پس بیا شروع کنیم.
‫ما با آخرین کتاب آرنولد شوارتزنگر شروع می‌کنیم.
‫اینو دارم.
‫اسمش هست "مفید باش، هفت ابزار برای زندگی".
‫الان بیرونه.
‫و این قوانین، منظورم اینه که، کاملاً منطقی هستن.
‫میدونی، چیزایی مثل داشتن یه دیدگاه واضح، سخت کار کردن و توجه به جزئیات، همه این چیزا.
‫به حرف آدمای منفی گوش نده.
‫منظورم اینه که واقعاً باید اون رو وارد بازی می‌کردی وقتی تصمیم گرفتی... ...فقط نمی‌خواستی بازیگر باشی، می‌خواستی یه ستاره سینما بشی.
‫خب، اول از همه، می‌تونی تصور کنی وقتی آرزوهای بزرگی داری.
‫همه همیشه میگن، این یارو دیوونه‌ست.
‫حتی پدر و مادرم هم فکر می‌کردن که من یه جورایی دیوونه شدم، نه؟
‫وقتی گفتن، می‌خوام قهرمان بدن‌سازی بشم.
‫گفتن، خب، می‌فهمیم اگه می‌خوای قهرمان اسکی بشی، ما تو اتریش هستیم.
‫اما تو نمی‌خوای قهرمان بدنسازی بشی.
‫این یه ورزش آمریکاییه.
‫منظورت چیه، واسه چی این کارو می‌کنی؟
‫منظورم اینه که تو دیوونه‌ای.
‫و اونا گفتن، نه، نمیشه.
‫و آدمای دور و برم گفتن، نه، نمیشه.
‫و این غیر ممکنه.
‫بعدش که خواستم بازیگری کنم، همون داستان بود.
‫گفتن که هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته.
‫میگه هیچ‌کس نبوده که لهجه آلمانی داشته باشه و تبدیل به یه بازیگر بین‌المللی تو فیلم‌ها بشه.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫مردم آمریکا اینو قبول نمی‌کنن.
‫بقیه قبولش نمی‌کنن.
‫پس بی‌خیالش شو.
‫به‌علاوه بدنت.
‫نگاه کن به خودت.
‫وزنت ۲۵۰ پونده.
‫منظورم اینه که الان دهه هفتاده.
‫این دهه ۶۰ نیست که فیلم‌های هرکول می‌ساختن.
‫حالا داستین هافمنه و آل پاچینو و وودی آلن.
‫اون‌ها نمادهای جنسی دهه ۷۰ هستن.
‫مثل اینکه، می‌دونی، خب، اسمش، شوارتز-اشنیتزلر، هر چی که بهم گفتن، خیلی طولانیه، هیچ‌کس نمی‌تونه اون رو تلفظ کنه.
‫پس شد نه، نه، نه.
‫خوشبختانه گوش ندادم.
‫من از بدنسازی یاد گرفتم که به حرف منفی‌باف‌ها گوش ندم.
‫من یه هدف خیلی واضح داشتم که بشم یه کلینت ایستوود دیگه.
‫یکی از چارلز برانسون‌ها، اون دو تا قهرمان بزرگ اکشن اون موقع بودن.
‫هر فیلم یه میلیون دلار درآورد.
‫این توی دهه ۷۰ بالاترین حقوق بود.
‫پس به خودم گفتم، خب، چرا من نمی‌تونم اون بالا روی اون نردبون با اونا باشم؟
‫و اونا گفتن، تو هیچ‌وقت نمی‌تونی از اون نردبون بالا بری.
‫و من گفتم، باشه، پس خودم یه نردبون می‌سازم و از اون بالا میرم.
‫و این کاری بود که من کردم.
‫می‌دونم.
‫آیا تا حالا فکر کردی که می‌تونم لهجه‌م رو از دست بدم و مثل یه آمریکایی حرف بزنم؟
‫خب، می‌دونی...
‫من واقعاً اون استعداد رو نداشتم، می‌دونی، پس حتی با اینکه یه مربی انگلیسی، یه مربی بازیگری، یه مربی سخنرانی و یه مربی رفع لهجه داشتم، وای، که از اون موقع فوت کرده، ولی منظورم اینه که، می‌دونی، باید پولمو پس می‌گرفتم.
‫ته تهش اینه که من روش کار کردم، می‌دونی.
‫یادمه وقتی اون گفت، میگه، میدونی، تو همیشه میگی سه.
‫سه تا نیست، با "ث" سه تاست.
‫پس ازم خواست بگم ۳,۳۳۳ و یک سوم با "ث" و نه با "س". خیلی خوب.
‫آره، ولی منظورم اینه که بعد از ۵۰۰۰ سال، درسته؟
‫بعد از اینکه هزاران بار این کار رو انجام دادیم، یادمه که با صداهای "ف" و "و" و "دبلیو" گیج می‌شدیم. مثلا می‌گفتیم این یه تاک خوبه.
‫ولی در واقع شرابه، درسته؟
‫پس یارو ازم خواست بگم، یه شراب خوب روی تاک رشد می‌کنه.
‫حالا من با اون می‌دویدم.
‫بعدش، مثلاً، می‌دونی، بهم گفت، گفت آرنولد، تو هم باید یاد بگیری چطور حرف "ز" لرزشی رو بگی.
‫ما اون رو به آلمانی نداریم.
‫پس گفت، سینک از روی ساخته شده.
‫داشتم می‌گفتم که.
‫خب چیزهایی مثل این، من همینطوری هی حرفامو تکرار می‌کردم.
‫فقط عبارت‌های کاربردی.
‫آره، عبارتها.
‫خیلی کمک کرد، ولی لهجه‌ام رو از بین نبرد.
‫اما چیز خنده‌دار اینه که همه چیزهایی که تهیه‌کننده‌ها و کارگردان‌های هالیوود و همه نابغه‌ها می‌گفتن، که این یه مانع برای من میشه تا یه بازیگر اصلی بشم، تبدیل به یه امتیاز شد.
‫چون وقتی فیلم "کونان بربر" رو بازی کردم، جان میلیوس، کارگردان، به خبرنگارا گفت، اگه شوارتزنگر رو نداشتیم، باید یکی می‌ساختیم.
‫چون من تنها کسی بودم که عضلات لازم برای بازی کردن اون شخصیت رو داشتم، همونطور که فرانک فرازتا نقاشی‌اش کرده بود، همونطور که رابرت ای. هاوارد درباره‌اش نوشته بود.
‫پس نتیجه‌اش این بود که یه انفجار بزرگ روی بدنم رخ داد.
‫بعدش که ترمیناتور رو بازی کردم، جیم کامرون گفت، خب، همین باعث شد ترمیناتور جواب بده.
‫و دلیل موفقیتش این بود که شوارتزنگر مثل یه ماشین حرف می‌زنه.
‫من لباست رو می‌خوام، بوت‌هات رو و سینک رویت رو هم می‌خوام.
‫درسته، دقیقاً.
‫این همون اصلیه بود.
‫و اونو دوباره نوشتن، آره.
‫و جک وایت‌هال، درسته که داری از بعضی از ابزارهای R&A برای زندگی استفاده می‌کنی؟
‫البته، آره.
‫منم آدمایی که مخالف بودن رو تجربه کردم.
‫در واقع، من شروع کردم به خوندن کتاب و فوق‌العاده‌ست، و برنامه تمرینی رو خوندم، و تو میگی، ساعت ۵ صبح بیدار میشی، یه قهوه می‌خوری، به حیواناتت غذا میدی، سگ، پونی، یه الاغ و یه خوک داری.
‫خوک و سه تا سگ، آره.
‫بعدش سوار دوچرخه‌ات می‌شی،
‫بعدش میری باشگاه و هر روز ۴۵ دقیقه تمرین می‌کنی، این برنامه صبحگاهی آرنولده، و منم گفتم، می‌دونی چیه؟
‫امشب با آرنولد تو برنامه‌ام، می‌خوام انجامش بدم.
‫مثل اینکه امروز قراره اولین روز باشه.
‫فکرش رو نکن، انجامش بده.
‫پس من ساعت ۵ صبح بیدار شدم، قهوه خوردم، به سگم غذا دادم.
‫نمی‌خوام دروغ بگم، اون موقع که تو ناتینگ هیل زندگی می‌کردم، خیلی طول کشید تا یه خر، یه خوک و یه اسب کوچیک پیدا کنم.
‫وقتی رسیدم به باشگاه، فقط پنج دقیقه وقت داشتم رو تردمیل باشم، پس فردا دوباره امتحان می‌کنم.
‫خیلی دوست دارم.
‫باید درباره شنلی، اون خوکه، حرف بزنیم.
‫شنلی.
‫و کلمه "Schnell" یعنی سریع.
‫به همین دلیل ما اون اسم رو بهش دادیم چون نمی‌دونستیم یه خوک می‌تونه اینقدر سریع بدوه.
‫اون از سگ‌ها سریع‌تر بود.
‫من هیچ وقت همچین چیزی ندیده بودم.
‫وقتی بهش زنگ زدم، گفتم، شنلی.
‫انگار از اون سر مزرعه، تو زمین خودمون، می‌دوه و تو چند ثانیه می‌رسه اینجا.
‫یعنی، چون وقتی بهش زنگ می‌زنم، و اولش حتی نمی‌دونستم چی صداش کنم، فقط بهش می‌گفتم خوک، می‌دونی.
‫اما به محض اینکه صداش می‌کنی، فکر می‌کنه قراره غذا بگیره.
‫پس اینه که چرا اینقدر سریع هستن، چون واقعاً عاشق غذا هستن.
‫اونا همیشه مشغول خوردنن.
‫این کاریه که اونا می‌کنن.
‫پس گفتیم باید بهش بگیم شنلی، چون خیلی سریعه.
‫اینطوری اسمش رو گرفت.
‫پس واقعاً سرگرمی فوق‌العاده‌ایه.
‫فکر کنم یه عکس از اشنلی داریم.
‫عکسی از اشنلی داریم؟
‫شنلی داره شطرنج بازی می‌کنه؟
‫خب، داشتم سعی می‌کردم... یه حرکتی بود که دقیقاً نمی‌دونستم چطوری انجامش بدم.
‫پس به خودم گفتم، می‌دونی، شاید اشنلی یه کم بیشتر بدونه.
‫و اگه ازش سوال می‌پرسیدی، سرش رو تکون می‌داد، می‌دونی.
‫عاشق اینم که برای اومدن شنلی روی مبل پله‌های مخصوص گذاشتی.
‫ولی چیز خنده‌دار اینه که من حرکات رو یاد گرفتم چون همیشه می‌دیدم که اون وقتی می‌خواست بره بالا، دو دل بود.
‫بعدش وقتی پله‌ها رو گذاشتم اونجا، از کنار پله‌ها رد شد و بعد پرید بالا.
‫چون فهمید که من می‌خوام روی مبل باشه، ولی منظورم اینه که، می‌دونی، اون واقعاً خوب می‌پره و همش ناله می‌کنه، می‌دونی، اونا خیلی باهم حرف می‌زنن و همش در حال ارتباط برقرار کردن هستن.
‫مثل اینه که
‫که مثل دیوونه‌ها داره می‌دوه.
‫و، آرنی، هیچ‌کس نمی‌تونه با این هفت قانون بحث کنه، چون اینا باعث موفقیت بزرگت شدن، می‌دونی، به عنوان یه بدنساز، یه ستاره سینما، یه سیاستمدار، و، معلومه، اینم یکی دیگه از موفقیت‌های بزرگ زندگیت بود.
‫اما برام سوال بود، وقتی به یه دیوار آجری می‌رسی، چطوری از اون هفت ابزار استفاده می‌کنی؟
‫مثل اینکه، تو نمی‌تونی رئیس جمهور آمریکا بشی چون قوانین اینطوری نوشته شده.
‫قانون اساسی.
‫دقیقا.
‫چطور اینا بهت کمک می‌کنن با اون ناامیدی کنار بیای؟ خب، من از اون بابت ناامید نیستم چون همونطور که می‌دونی احساس می‌کنم...
‫من تا حالا سه بار تو این برنامه بودم.
‫این دفعه سومه یا چهارم؟
‫فکر کنم این دفعه چهارمه.
‫دفعه چهارم، آره.
‫پس فکر کردم این یه رکورده.
‫و البته، بهم گفت، میگه، نه، تو الان توی این برنامه بودی.
‫حدود ۲۰ بار یا یه چیزی تو مایه‌ها.
‫جک میزبانی کرده.
‫تو خیلی، خیلی وقت‌ها اینجا بودی.
‫اما برای تو، این اولین باره.
‫این اولین باره.
‫باشه، پس هنوز... تو از من جلوتری.
‫خدا رو شکر.
‫خیلی رقابتی.
‫نه، ولی ما در مورد این صحبت کردیم که من آدم مثبتی هستم و هر چیزی که به دست آوردم به خاطر آمریکا بوده.
‫پس من نمی‌خوام نگران اون کاری باشم که نمی‌تونم انجام بدم، یعنی نامزد شدن برای ریاست جمهوری.
‫پس من نمی‌خوام از اون شکایت کنم.
‫و من کاملاً با این موضوع مشکلی ندارم.
‫و می‌دونن، سیاستمدارا، که من یه خدمتگزار عمومی‌ام، که براشون مهم نیست کی برنده می‌شه، چه دموکرات باشه چه جمهوری‌خواه.
‫من هر طور شده کمکت می‌کنم.
‫پس من همیشه اونجا خواهم بود، چون هدفم الان اینه که زندگی رو برای مردم بهتر کنم، دنیا رو جای بهتری کنم، جای امن‌تری کنم و با مشکلات محیط زیستی، مشکلات بهداشتی و آموزشی و همه این چیزا مبارزه کنم.
‫پس من همیشه آماده‌ام که کار کنم و برای آمریکا کارهایی انجام بدم.
‫پس من لازم نیست رئیس‌جمهور بشم.
‫من کاملاً با این موضوع مشکلی ندارم.
‫باشه.
‫خیلی خوب.
‫خب، در حالی که آقای شوارتزنگر به آینده نگاه می‌کنه، جودی دنچ داره به گذشته‌ی خودش با بارد نگاه می‌کنه.
‫این کتاب جدیدشه.
‫این شکسپیره، همونی که اجاره رو میده.
‫و الان بیرونه.
‫وای، منظورم اینه که تو کلی نقش توی نمایش‌های شکسپیر بازی کردی.
‫و توی کتاب، یه داستانی تعریف می‌کنی درباره یه پیک که اومده بود خونت و تو رو تو یه چیزی دیده بود.
‫آره، یه داستان دارم درباره یه پیک که یه بار وقتی تو همپستد بودیم اومد دم در با یه بسته، و گفت، و من در رو باز کردم، گفت، "اوه، من تو رو می‌شناسم."
‫گفتم، "واقعاً؟"
‫گفت: "آره."
‫''بله، استراتفورد-آن-آون.''
‫گفتم، "آره، آره."
‫«داستان زمستان؟»
‫"نه، نه،" او گفت، "نه."
‫گفتم، "سر و صدای زیاد بود؟"
‫نه، نه.
‫مکبث بود؟
‫نه، نه، نه.
‫اوه، رستوران می‌فلاور بود.
‫خنده و تشویق این به خاطر نحوه خوردنته.
‫اما حالا یه راهی پیدا کردی که از تحویل گرفتن بسته‌ها تو خونه‌ات لذت ببری.
‫بگو وقتی بسته‌ها می‌رسه چیکار می‌کنی.
‫وقتی یه بسته می‌رسه، باید یه جوری از بسته‌بندی هرچی که توشه استفاده کنم.
‫نمی‌تونم توضیحش بدم.
‫ولی این روزا همه چی خیلی قشنگ بسته‌بندی شده، و انواع و اقسام چیزا هست، و ما نمی‌تونیم مقاومت کنیم.
‫خب، اینجا چند نمونه از استفاده دیم جودی دنچ از بسته‌بندی هست.
‫بفرما.
‫خنده چه کلاه قشنگی!
‫کلاه قشنگیه.
‫فکر کنم این یکی خیلی جلفه.
‫و توی کتاب، توی کتابت این گفتگوها رو با بازیگر و کارگردان برندن اوهیه داری. اما عنوان "مردی که اجاره رو میده" رو تو انتخاب کردی.
‫خب، آره، به خاطر اینه که وقتی با مایکل، شوهرم، آشنا شدم، هر دومون توی شرکت‌های شکسپیر بودیم و هر کدوممون حدود چهار سال شکسپیر کار کردیم. پس عملاً شکسپیر کسی بود که اجاره‌خونه رو می‌داد.
‫آره، و
‫و پدرم کسی بود که ۱۰٪ از اجاره رو می‌گرفت.
‫اوه، معلومه.
‫و موضوع این کتاب اینه که، چون می‌دونی، تو یه بازیگری و تو خیلی از نمایش‌های شکسپیر بازی کردی، ولی این بیشتر از کسیه که فقط تو نمایش‌ها بوده.
‫منظورم اینه که، تو خیلی درباره شکسپیر می‌دونی.
‫آیا تعجب کردی که اینقدر درباره شکسپیر می‌دونی؟
‫خب، دوباره برندان هست.
‫اون برندن اوهی بود، یه بازیگری که توی نشنال ملاقاتش کردم و ایده اومدن اینجا هم مال اون بود.
‫گفت، چرا من نمیام و صداتو ضبط نمی‌کنم وقتی داری درباره همه نمایش‌هات حرف می‌زنی... نمی‌دونم... یه کتاب بود...
‫شاید.
‫نمی‌دونم.
‫آره.
‫باید از خودش بپرسی.
‫آره.
‫اما بعدش، می‌دونی، یهویی چیزها... چیزهایی یادم اومد و کلی خاطره رو زنده کرد.
‫و اون، البته، بهشون غذا داد و واقعا فوق‌العاده بود.
‫و خیلی خوشحال شدم که این کار رو کردم، چون فکر نمی‌کردم آخرش یه کتاب باشه.
‫فقط فکر کردم مکالماتش عالی بود.
‫ما رو واقعاً از کرونا نجات بده.
‫از نظر تعداد نقش‌های شکسپیری که بازی کردی، چقدر شکسپیر همیشه تو ذهنت هست؟
‫چقدر شکسپیر با خودت داری؟
‫البته، به اندازه‌ای که برای همه‌مون هست.
‫ما متوجه نمی‌شیم.
‫گراهام، همونطور که می‌دونی، ما همیشه از شکسپیر نقل قول می‌کنیم، شاید بدون اینکه خودمون بدونیم.
‫اما، یعنی، تو فقط باید به اون نمایش‌ها بری و تو هر کدوم از اون موقعیت‌ها باشی، عاشق باشی یا حسود باشی یا عصبانی باشی یا هرچی، و می‌بینی که یه جوری همه چیز رو خلاصه می‌کنه که کاملاً برای احساست کافی هست.
‫آره.
‫الان چه متنی توی ذهنت هست، گراهام؟
‫خب، ام... همونطور که می‌بینم، انگار نوک زبونت بود.
‫...همه فرصت‌ها رو داشتن که علیه من خبرچینی کنن.
‫اگه منظورم اینه که اگه با یه چوب بهت بزنم می‌تونی یه کم شکسپیر برامون اجرا کنی؟ اگه اگه چی با چوب؟ من...
‫با یه چوب می‌زنمت.
‫آروم لمست می‌کنم.
‫اگه با یه چوب آروم بهت بزنم، می‌تونی یه کم برامون انجام بدی؟
‫مثل چی؟
‫نمی‌دونم، مثلاً یه نمایش یا یه غزل؟
‫یک غزل، یک غزل.
‫یک غزل؟
‫یه غزل می‌گم.
‫مثل اینه که یه جعبه موسیقی شکسپیر تو خونه داشته باشی.
‫من انجامش می‌دم.
‫وقتی که بخت و اقبال و نگاه مردم به من پشت می‌کنند، من تنهایی به حال خودم گریه می‌کنم.
‫و با گریه‌های بی‌ثمرم بهشت رو به دردسر می‌اندازم، به خودم نگاه می‌کنم و به سرنوشتم لعنت می‌فرستم، آرزو می‌کنم مثل کسی باشم که امید بیشتری داره، مثل اون باشم، مثل اون، با دوستانی که داره، هنر این آدم و توانایی اون آدم رو بخوام، از چیزی که بیشتر از همه لذت می‌برم کمترین رضایت رو داشته باشم، با این افکار تقریبا از خودم بدم میاد، خوشبختانه به تو فکر می‌کنم.
‫و بعدش حالم مثل چکاوک که با طلوع خورشید از زمین غمگین بلند می‌شه، سرودهایی رو جلوی دروازه بهشت می‌خونه.
‫یاد عشق شیرین تو، چنان ثروتی میاره که دیگه حاضرم با پادشاهان هم عوض نشم.
‫وای.
‫این خیلی جادوییه.
‫واقعاً، خیلی خوشگله.
‫باور نکردنی.
‫می‌دونم.
‫باور نکردنیه.
‫منظورم اینه که تو این فیلم بیشتر از همه فیلمای من دیالوگ داره.
‫خنده اگه الان این کارو کنی، برمی‌گردم.
‫خنده
‫اما آرنی، تو یه کم شکسپیر تو یه فیلم بازی کردی.
‫آره، تو فیلم آخرین قهرمان بود.
‫بله.
‫آره، دقیقاً.
‫اوه، کلاسیک.
‫بله.
‫یه تیکه از هملت دادی، فکر کنم.
‫دقیقا درسته.
‫یادت میاد چی کار کردی؟
‫فکر کنم "بودن یا نبودن" بود.
‫بعدش من گفتم "نباشه" و قلعه رو توی پس‌زمینه منفجر کردیم.
‫خنده و تشویق
‫آیا در مورد اینکه چطور کتاب رو از طریق صحبت با برندن نوشتی صحبت می‌کنی؟
‫اون کتاب رو نوشت.
‫باشه، ولی تو بیشترش رو گفتی. خب، ما یه گفتگویی داشتیم.
‫اونا فقط حرفن.
‫آره، راستش یه کم یه طرفه‌ست جودی.
‫عمدتاً
‫اما جِی، وقتی می‌خوای کتاب‌هات رو بنویسی، تو... اونا رو می‌گی.
‫من حرف می‌زنم، آره، چون تو نوشتن خوب نیستم، تو خوندن هم خوب نیستم.
‫پس، همه‌ی کتابام، هر سه‌تاشون، من با یه نفر صحبت می‌کنم و اون فقط می‌نویستشون.
‫خب، اساساً... کاری که می‌کنه اینه که حرفای منو می‌نویسه و اونا رو تو یه جمله می‌ذاره.
‫پس، خیلی از کتاب‌هایی که من می‌نویسم، انگار دارم حرف می‌زنم.
‫اون عالی انجامش داده، چون واقعا مثل اینه که داری حرف می‌زنی.
‫منظورم اینه که، می‌دونی، یه کم فحش هست.
‫آره، توش فحش داره.
‫ببخشید.
‫اوه، نه، ببخشید.
‫یه فکری دارم.
‫فحش هم بلدی؟
‫اووه، این یه دروغه.
‫پس این کتاب جیه.
‫این درس‌های زندگیه.
‫الان بیرونه.
‫حکمت و شوخ‌طبعی از بالا و پایین‌های زندگی.
‫حالا، اینا درس‌هایی هستن که تو زندگیت یاد گرفتی.
‫و، مثل، برای هر کسی که بودجه‌ش رو کش می‌ده، زندگی سختی بوده.
‫آره، زندگیم خیلی، خیلی سخت بوده.
‫یعنی، باور نکردنی بوده.
‫حتی نوشتنش، حتی بودن اینجا، دارم روی مبل می‌شینم.
‫این واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫مثل اینکه، تو داری... ببین اینو.
‫و من اینجا نشستم، و بعد... تو خیلی مهربونی، تو خیلی مهربونی.
‫باور نکردنیه.
‫کارهایی که تو این مدت انجام دادم واقعا فوق‌العاده بوده.
‫وقتی به اول زندگی‌ام نگاه می‌کنم و بعد به کارهای خیریه و تمام اشتباهاتی که مرتکب شدم، همه رو توی یه کتاب جمع کردم و اساساً گفتم، اینا درس‌های زندگی‌ای هست که توی این مسیر یاد گرفتم.
‫چون، منظورم اینه که می‌دونستم دوران کودکی و اوایل زندگیت خیلی سخت بوده، ولی نمی‌دونستم که تا همین اواخر، مثلاً سال ۲۰۱۵، یه دوره خیلی بد تو زندگیت داشتی.
‫آره، فکر کنم تو سال ۲۰۱۵، همه چیز برام خراب شده بود.
‫خیریه‌هایی که اداره می‌کردم، رابطه‌ای که داشتم، ازدواجم، همه چیز به هم ریخت.
‫و مأموریتم این بود که توی اتوبان رانندگی کنم و یه پل پیدا کنم و بکوبم بهش.
‫همین بود.
‫ساده‌لوحی من نگفت که هر پلی یه مانع داره.
‫دورش.
‫خب، در واقع، موفق نشدم.
‫آخرش سر از ولورهمپتون درآوردم، حدود یه هفته تو پارکینگ ماشین نشسته بودم، بعدش اومدم بیرون، بوی خیلی بدی می‌دادم، واسه همین تصمیم گرفتم برم یه دوش بگیرم.
‫وقتی برگشتم به هتل، پنج نفر منتظرم بودن، دو تا افسر پلیس و سه تا پرستار روانی، ازم یه پرسشنامه پر کردن و اینا.
‫و فقط وقتی که بهم گفتن،
‫لا لازم نیست بستریش کنیم.
‫بعدش داشتم نگاه می‌کردم و با خودم می‌گفتم، خب، داری کی رو بستری می‌کنی؟
‫چون قبلاً تو اون صنعت کار کردم.
‫بعدش گفتن، خب، لازم نیست بستریت کنیم.
‫ما فکر می‌کنیم که اون می‌تونه به تو و بقیه آسیب بزنه و از این حرفا.
‫پس منو تنها گذاشتن و بعدش...
‫منو تنها گذاشت، بعد یه جوون اومد، الان اینجاست، نمی‌دونم کجای تماشاچیاست، و خوشحالم که نمی‌دونم کجای تماشاچیاست.
‫ولی یه آقایی اومد و بهم گفت که می‌خواد هوامو داشته باشه.
‫و این اولین باریه که جلوی یه مرد دیگه گریه کردم.
‫منظورم اینه که گریه کردم انگار ۴۵ ساله گریه نکرده بودم.
‫و انگار تمومی نداشت.
‫و اون چیزی که بهم گفت، که واقعا شگفت‌انگیز بود و هنوزم یادمه.
‫یادمه بهم گفت، مثل اینکه، اوه، یه کار برات دارم.
‫و با خودم گفتم، این عجیب‌ترین مصاحبه شغلیه که تا حالا داشتم.
‫من بوی گند میدم، یه هفته‌ست دوش نگرفتم و دارم زار می‌زنم.
‫بعدش منو برد دفترش تا درباره یه پروژه اجتماعی که داشت حرف بزنیم.
‫ولی یه چیزی بهم گفت.
‫گفت، من مراقبت می‌کنم تا وقتی که حالت خوب بشه.
‫و هنوزم تا امروز، من هنوز زنده‌ام.
‫فکر کنم اون توی تماشاچیا باشه.
‫پس در واقع، تو پیشش موندی.
‫آره.
‫من دو هفته پیشش موندم، بعدش منو گذاشت پیش مامان و ناپدریش. اونا هم ازم مراقبت کردن که باور نمی‌کنی.
‫گفت تا وقتی که دوباره سرپا بشم، مراقبم خواهد بود.
‫من چند تا کار انجام دادم، موفقیت‌هایی هم داشتم، ولی اون هنوز منو تو گروه خودش نگه داشته.
‫چه کار زیبا، سخاوتمندانه و شگفت‌انگیزی انجام دادی.
‫اسمتون چیه، آقا؟
‫جز بیلی.
‫یه دست برای جز بیلی.
‫خوشگله.
‫همه باید اینقدر خوش‌شانس باشن. من واقعا خیلی خیلی خوش‌شانس‌ام.
‫آدمایی هستن که ملاقات کردم و واقعا ازشون خوشحالم و اینکه کسی مثل جرالد رو کنارم دارم.
‫فوق‌العاده بوده، راحتی‌ای که بهم دادن و حس امنیتی که مثل یه خانواده توی جامعه‌ی وولورهمپتون بهم دادن، باعث شده بتونم پرواز کنم. چون باید فکر کنی، فکر کنم سال ۲۰۱۵ دنبال یه پل بودم.
‫از ۱۵ تا ۱۶ سالگی رفتم تراپی بعدش شروع کردم به فیلمبرداری فکر کنم ۲۰۱۷ بود که تعمیرگاه اومد و بعدش دیگه مثل این بود که وای، این فوق‌العاده‌ست.
‫منظورم اینه که دیوونه‌ست.
‫چه پایان خوش خوشی توی تعمیرگاه.
‫نمی‌دونم آرنی. می‌دونی تعمیرگاه چیه؟
‫من می‌دونم چون همیشه
‫سعی کن بفهمی مهمونا کیا هستن.
‫بعدش از آدمای مختلفی شنیدم که عاشق برنامه‌ات و کاری که می‌کنی و آموزش به بچه‌ها و این چیزا هستن.
‫و همون لحظه به خودم گفتم، صبر کن ببینم، من خونه یه ساعت دارم.
‫پس در سال ۱۹۶۸، وقتی که به آمریکا اومدم، یه چیز باورنکردنی بود، می‌دونی، و راستی، چیزی که اون داشت درباره‌اش حرف می‌زد این بود که چیزی به اسم آدم خودساخته وجود نداره.
‫چون همه‌مون از یه نفر کمک می‌گیریم.
‫و به همین دلیل چیزی که گفتی واقعاً به دلم نشست چون واقعاً درسته که همه‌مون کمک می‌گیریم.
‫و این تنها راهیه که می‌تونیم موفق بشیم، اگه از همه کمک بگیریم.
‫یادمه سال ۱۹۶۸ که به آمریکا اومدم، یه سری بدنساز بودن.
‫اونا حتی منو نمی‌شناختن.
‫تازه توی باشگاه باهام آشنا شدن.
‫و بعدش یهو، روز شکرگزاری رسید.
‫من حتی نمی‌دونستم روز شکرگزاری چیه، درسته؟
‫بعدش یهو دیدم اومدن خونه‌م، شروع کردن برام قاشق و چنگال، ظرف، ملافه، و یه تلویزیون سیاه و سفید با آنتن، همون آنتن‌های قدیمی که بیرون زده بود و همه این چیزا رو آوردن.
‫و یه زن یه چیزی مثل چوبی برام آورد
‫که روی میز کنار تخت یه ساعت گذاشتی.
‫آره.
‫یک ساعت زنگ‌دار.
‫درسته.
‫و می‌دونی، اون موسیقی پخش می‌کنه و رادیو داره و از این چیزا.
‫آره، دقیقا.
‫و حالا، من هنوز اینو روی میز کنار تختم دارم.
‫درسته.
‫اما دیگه خیلی خوب کار نمی‌کنه.
‫باشه.
‫خب، یه جورایی... عالیه.
‫اون یه ارائه فروش فوق‌العاده‌ای داشت.
‫نه، ولی نور... تو می‌تونی بیای.
‫میتونی بیای درستش کنی.
‫نور داخل کم شده، دیگه روشن نیست.
‫اون قسمت چقدر قراره خوب باشه؟
‫آرنولد شوارتزنگر در رو به انبار رو مثل یه تعمیرگاه می‌شکنه.
‫و نمایشت رو اجرا کن.
‫می‌خوام رادیوم رو تحویل بدم، رادیوی قدیمی ۵۵ ساله‌م رو.
‫اونا این کارو می‌کنن.
‫آرنی، اونا این کارو می‌کنن.
‫آره، نه، من تحویلش می‌دم.
‫ولی باید باهاش بیای.
‫باید باهاش بیای.
‫البته که باهاش میام.
‫مشکلت چیه؟
‫آره، چی شده؟
‫بعدش می‌دونم که همه همیشه وسایلشون رو پس می‌گیرن، ساعت‌هاشون یا هرچی که هست، چه خانواده سلطنتی باشه یا هرکس دیگه، معروف یا نه چندان معروف، همه همیشه گریه می‌کنن چون همه به این چیزای قدیمی احساساتی وابسته‌ان.
‫اگه ساعت پدرت باشه یا ساعت جیبی پدربزرگت یا هرچی، مردم گریه می‌کنن.
‫گریه می‌کنی؟
‫به خودم گفتم، می‌رم اونجا با عینک‌های ترمیناتورم.
‫چون روی کاغذ فکر می‌کنی، اوه، فقط داری چیزها رو درست می‌کنی، چرا کسی باید گریه کنه؟
‫ولی وقتی تماشاش می‌کنی خیلی احساسی می‌شه.
‫آیا تعجب کردی که مردم چقدر احساسی میشن؟
‫من واقعاً تعجب نکردم.
‫فکر کنم وقتی اولین کار رو تموم کردیم، سال ۲۰۱۷ بود، داشتیم فیلمبرداری می‌کردیم، خیلی خیلی سرد بود، و یادمه یه خانمی یه صندلی پیانو آورد، و اساساً بهم گفت، چون علامت تجاری من اینه که یه پایه رو صورتی رنگ کنم، قبل از اینکه بره بهم گفت، داشت شوخی می‌کرد، جِی، پایه رو صورتی رنگ نکن.
‫نمی‌خوام صورتی باشه، می‌خوام همونجوری که هست بمونه.
‫منم گفتم باشه، مشکلی نیست.
‫وقتی برگشت داخل، من و ویل روش رو پوشونده بودیم، یه پارچه روی صندلی پیانو بود، و اون داشت می‌گفت،
‫مثلاً، امیدوارم اینو صورتی نکرده باشی و فلان و فلان و فلان.
‫واقعاً داشت یه چیزایی می‌گفت.
‫پس گفتم، باشه، خودت می‌بینی.
‫به محض اینکه بلندش کردیم، دستش رو گذاشت روش و شروع کرد به گریه کردن.
‫واقعاً فوق‌العاده بود.
‫این چیزی بود که قبلاً هرگز تو زندگیم تجربه نکرده بودم.
‫به ویل گفتم، فقط برو و بغلش کن.
‫همون موقع بود که به کارگردان گفتم، این برنامه واقعاً قراره تاثیرگذار باشه.
‫جودی، قبل از اینکه بری توی برنامه تعمیرگاه، طرفدارش بودی؟
‫ما از همون اولش طرفدارش بودیم.
‫آره.
‫بعدش سوار شدیم و اونا ساعت مایکل رو پس گرفتن.
‫آره، درسته.
‫تو ادینبرو، مگه نه؟
‫آره، آره، آره، ادینبرو.
‫آره، توی ادینبرو بود.
‫بود.
‫خب، خیلی خیلی خاصه.
‫خیلی خوبه.
‫و قطعاً مردم گریه می‌کردن.
‫آره.
‫مجبور شدم تو خونه‌م ممنوعش کنم.
‫واقعاً؟
‫آره، من عاشقشم.
‫من خیلی عاشق مغازه گلابی فروشی‌ام.
‫اما چون خیلی احساسی‌ام، خب، چون مشکل من اینه که تو گفتی خیلی اهل گریه نیستی.
‫من خیلی گریه می‌کنم.
‫آره.
‫من سر هر چیزی گریه می‌کنم، مثل مراسم تشییع جنازه و عروسی.
‫من همین چند روز پیش سر یه قسمت از برنامه Tipping Point گریه کردم.
‫وای.
‫نقطه ضعفی داری.
‫خیلی بده.
‫باشه.
‫خب، می‌دونی، برای اینکه یه کم بهش زمینه بدم، هفت هفته پیش، دوست‌دخترم یه دختر کوچولو به دنیا آورد.
‫بفرمایید، یه دست بزنید.
‫نه، مال من نیست، ولی... فکر می‌کنیم که اون هست.
‫نه، ما فکر نمی‌کنیم، اون دختر منه.
‫به هر حال.
‫داشتم این قسمت از برنامه Tipping Point رو می‌دیدم، چند هفته مونده بود به تولد بچه، داشتم این قسمت رو می‌دیدم، درباره یه زنی بود که می‌خواست جایزه بزرگ رو ببره تا بتونه پول بلیت پرواز به نیوزیلند رو بده و خواهرش رو ببینه، و راستش رو بخوای، داشتم نگاه می‌کردم و اون جایزه بزرگ رو برد، و من مثل پل گاسکوین توی ناتالیا ۹۰ بودم.
‫آبغوره گرفتن مثل یه گریه بی‌وقفه و بعد یه فکر وحشتناک به ذهنم رسید که اگه دارم سر یه قسمت از برنامه "تیپینگ پوینت" گریه می‌کنم و بعد سر تولد دخترم گریه نکنم، من یه هیولا هستم.
‫تو سرم شلوغه، نمی‌تونم چیزی احساسی ببینم.
‫باید حواسم باشه چی تو تلویزیون می‌بینم، ولی آخرش هیچ نگرانی‌ای نداشتم چون دختر کوچولوم به دنیا اومد و من مثل این بودم که احساسی‌ترین قسمت برنامه تعمیرگاه رو دیدم، در حد مرگ موفاسا تو شیر شاه.
‫این بچه رو دادم و بمب، انگار، فوری ترکید.
‫حتی وقتی که اولین بار به دنیا میان هم، ببخشید، هیچ‌کس بهم نگفته بود که وقتی بچه به دنیا میاد، اونا، مثل... چطور بگم اینو به یه روش خوب؟
‫اونا یه کم عجیب به نظر می‌رسن، یعنی، اونا... نه، الان خیلی عالی به نظر می‌رسه و خیلی خوشگله، ولی، وقتی تازه از فر میان بیرون، کیفیت استاربیکر رو ندارن.
‫و من این چیز کوچیک رو دستم گرفته بودم و گفتم، وای خدای من، فکر کنم شاید باید دوباره تو فر بذاریمش با حرارت کمتر برای ۱۰ دقیقه.
‫و همه‌شون تو صورتت بودن، پرستارا، می‌گفتن، به نظرت شبیه باباشه یا مامانش؟
‫من الان فقط دارم وین رونی رو می‌بینم.
‫ واقعاً خیلی احساسی بود.
‫حالا می‌تونم دوباره برنامه تعمیرگاه رو ببینم.
‫الان می‌تونی ببینیش.
‫خب، السی.
‫السی.
‫السی، هفت هفته‌اشه.
‫و همیشه قرار بود اسم السی رو انتخاب کنی؟
‫نه، انصافاً یه کم جنگ و دعوا بود.
‫اوه، اونجاست.
‫وای، این خیلی شیرینه.
‫اسم انتخابی چلسی روکسی چی بود؟
‫انتخاب اسم روکسی... نه، اون انتخاب منم بود.
‫من عملاً یه ماه قبل از اینکه بچه به دنیا بیاد، کلی وقت داشتم که سعی کنم پیشنهادهای نام نامناسبی که راکسی می‌داد رو رد کنم.
‫مثل چی؟
‫خب، یه بار بود، این مال چند هفته قبل از اینکه بچه به دنیا بیاد بود و اومد تو اتاق خواب، راکسی، و گفت، خب، داشتم فکر می‌کردم، اگه دختر باشه، فینیکس.
‫داشتم فکر می‌کردم، عمراً بذارم این اتفاق بیفته.
‫اون گفت چرا؟
‫فینیکس اسم بامزه‌ایه.
‫اسم قشنگیه.
‫من گفتم، به نظرم فینیکس شبیه اسم یه رقاصه‌ست.
‫اون گفت، تو از کجا می‌دونی؟
‫من گفتم، اممم، نمی‌دونم.
‫من تو عمرم هیچ وقت پیش یه رقاص نرفتم.
‫ولی احتمالاً باید یه کم تحقیق کنیم اگه می‌خوایم بچه‌مون رو این اسم بذاریم.
‫من گفتم، میشه لطفاً گوگلش کنیم؟
‫اون گفت، گوگل چی؟
‫من گفتم، نمی‌دونم، اسم ده تا رقاصه رو سرچ کن.
‫بعدش یه لحظه عجیب داشتیم.
‫ما خونه‌ایم.
‫اون همه کتابای اسم بچه رو آورده، منم تو گوگل دارم تایپ می‌کنم "۱۰ تا از بهترین اسم‌های رقاصه‌ها".
‫یه سایتی هست که ده تا از بهترین اسم‌های رقاص‌ها رو داره، و انصافاً اسم فینیکس توش نبود.
‫می‌دونی شماره یک چی بود؟
‫راکسی.
‫اوه، نه!
‫تو نمی‌خوای ببینی.
‫نمی‌خوای ببینی.
‫اون می‌خواد که بگم اسمش روکسیه چون باباش به خاطر آهنگ مورد علاقش این اسم رو روش گذاشته، که در واقع خیلی بامزه‌ست.
‫اونم پیشنهاد داد.
‫اون گفت، می‌تونیم اون راه رو بریم.
‫من گفتم، ما که نمی‌خوایم اسم بچه‌مون رو بذاریم مامبو شماره پنج.
‫اتفاق نمی‌افته.
‫حالا، انگار شانس آوردیم، یه نی‌نی تازه تو خونه داریم.
‫آره.
‫بابا رفته مسافرت.
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫آره، هنوزم توی تور هستم، آره.
‫این قسمت سوم تور هست.
‫اوایل سال چندتا اجرا داشتم و بعدش تو تابستون و حالا تمدیدش کردم و چندتا اجرای دیگه توی بریتانیا دارم و تو دسامبر تو ویمبلی تمومش می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫اسم تور، "آروم باش" هست.
‫و تو این تور رو قبل از السی شروع کردی.
‫آره.
‫از وقتی السی اومده خیلی تغییر کرده؟
‫آره، یه کم عجله و دستپاچگی بود برای بازنویسی و اضافه کردن یه سری مطالب جدید درباره اومدن السی، که همیشه یه کم احساس گناه می‌کنم بابتش.
‫قبل از اینکه برسه داشتم درباره‌اش شوخی می‌کردم.
‫من گفتم، این بچه بیچاره هنوز به دنیا نیومده و من دارم توی نمایش جوک‌هایی درباره‌ش می‌گم، ولی فکر کنم این مشکل داشتن یه کمدین به عنوان پدره.
‫همین بود.
‫و امشب خیلی در مورد نصیحت‌های زندگی و این چیزا حرف زدیم.
‫آیا پدر و مادرت زیاد بهت نصیحت کردن؟
‫اکثر والدینی که ازشون می‌پرسی، فهمیدم که اصلاً وسطی وجود نداره وقتی داری درباره داشتن بچه باهاشون حرف می‌زنی.
‫مثلاً، یه طرف قضیه، والدینی رو داری که با یه شور و شوق عجیب و غریب در مورد بچه‌دار شدن باهات حرف می‌زنن.
‫آره، آره.
‫اونا میگن، اوه، معجزه تولد.
‫انگار اونا تنها کسایی هستن که تا حالا این کارو کردن.
‫می‌دونی، باید یکی بگیری، زندگیتو عوض می‌کنه.
‫آره.
‫می‌گیم اونا مثل آدمایی هستن که سرخ‌کن بدون روغن دارن.
‫فقط یه کم...
‫تو اون طرف طیف رو داری، و بعد تو اون طرف دیگه طیف، اون والدینی رو داری که باهات حرف می‌زنن انگار که، مثل، کهنه‌سربازای جنگ ویتنام هستن.
‫اونا یه جوری بهت زل زدن انگار هزار یارد اونورتر رو می‌بینن، لباس بچه تنشونه و میگن: "داداش، این کارو نکن."
‫من یکی از اونا رو داشتم، یکی از والدین غیر نظامی تو عروسی بود.
‫من کنار اون تو یه عروسی نشسته بودم و اون خیلی مست بود و یه عالمه نصیحت ناخواسته بهم کرد.
‫اون گفت، باید تا وقتی که می‌تونی از زندگیت نهایت استفاده رو ببری چون می‌خوام بهت بگم چی می‌شه، جک، تو ازدواج می‌کنی و بعد بچه‌دار می‌شی و زندگیت تموم می‌شه.
‫منم گفتم، مرسی بابت حرفای انگیزه‌بخشت مامان.
‫من الان میرم سمت زمین رقص تا یه کم بهت وقت بدم.
‫خیلی سریع جک، باید درباره قسمت ویژه کریسمس سریال "بد اجوکیشن" صحبت کنیم.
‫لایتون ویلیامز هفته پیش اینجا بود.
‫وای، عالیه.
‫چقدر با استعداده؟
‫یعنی این کاملاً موزیکاله؟
‫همه دارن می‌خونن، همه دارن می‌رقصن، ویژه برنامه کریسمس.
‫لایتون واقعاً ستاره‌ی این نمایشه.
‫نمی‌دونم چرا من وسط عکس افتادم.
‫یه نقش کوتاه دارم.
‫آره، قراره کریسمس از بی‌بی‌سی پخش بشه.
‫و تازه شروع کردی به فیلمبرداری یه مستند جدید به اسم پدری.
‫پدری کردن با پدرم.
‫اوه، فکر کردم دارم... پدری کردن با پدرم رو تجربه می‌کنم.
‫با پدرم دارم آب در هاون می‌کوبم.
‫نه، اون...
‫آره، دارم یه مستند درباره پدری می‌سازم.
‫و، آره... این برای کیه؟
‫این برای نتفلیکس هست.
‫دارم چهار قسمت برای نتفلیکس می‌سازم که یه جورایی مستنده و توش همه چیزایی که درباره پدر بودن و والدین شدن هست رو کشف می‌کنم.
‫مهم‌ترین چیزی که از وقتی بچه‌دار شدی یاد گرفتی چیه؟
‫اوه، نه، من... خب، من... من تازه اول این راه هستم.
‫میشه دوباره بهت پسش بدم؟
‫چه نصیحتی به من می‌کنی؟
‫اون کلوچه رو بذار زمین!
‫خنده
‫تشویق به نظرم چیز مهم... خب، من و همسرم، یه جورایی مسئولیت‌ها رو تقسیم کردیم.
‫آره.
‫اون مسئول آموزش و اینکه اونا رو آدمای خوبی کنه بود.
‫آره.
‫و... می‌ذارم دوستم جواب بده.
‫آره.
‫ولی من مسئول نظم و انضباط بودم.
‫بنابراین به بچه‌ها یاد دادم که وقتی از اتاق خارج می‌شن، چراغ‌ها رو خاموش کنن، آب رو هدر ندن چون می‌دونی تو کالیفرنیا خشکسالی داریم، و چطور لباس‌های خودشون رو بشورن.
‫اون موقع، اونا حدوداً پنج، شش سالشون بود.
‫باید لباس‌ها و ملحفه‌هاشون رو می‌شستن و تخت‌هاشون رو مرتب می‌کردن.
‫پنج و شش، آره؟
‫حتماً، خودشون تخت‌هاشون رو مرتب کنن.
‫و من بهشون یاد دادم چطوری این کارو انجام بدن.
‫زنم نمی‌دونست چطوری این کار رو انجام بده، ولی خب، مهم نیست.
‫با ما محکم باش.
‫می‌دونستم چطوری این کارو بکنم.
‫و چون مدت زیادی تنها زندگی کردم، همیشه لباس‌هامو خودم می‌شستم.
‫توی ارتش یاد گرفتم چطور اتو کنم، چطور دکمه بدوزم و چطور چیزای دیگه رو بدوزم و اینجور چیزا.
‫خب، من تقریباً همه‌شو استفاده کردم.
‫وقتی رفتیم اسکی، بچه‌هام بعد از یه دور شروع کردن به گریه کردن.
‫گفتن می‌تونیم هات چاکلت بگیریم؟
‫و هوا سرد می‌شد.
‫من گفتم، هیچ شکلات داغی در کار نخواهد بود.
‫آره.
‫ما قراره چهار بار بریم، بعد از چهار بار، شکلات داغ می‌خوریم.
‫پس ما یه ساعت و نیم اونجا بودیم، داشتیم اسکی می‌کردیم، بعدش رفتیم شکلات داغ گرفتیم، اونا هم گریه می‌کردن.
‫ولی چیز جالب...
‫نکته جالب اینه که روزی که بچه‌هام، با اینکه اون موقع گریه می‌کردن، ولی هر زمستون که میریم اسکی و اونا با دوستاشون اسکی می‌کنن، میان پیشم و میگن، خیلی ممنون بابا که مجبورمون کردی سخت اسکی کنیم، چون الان خیلی بهتر از هر کدوم از دوستامون اسکی می‌کنیم.
‫ما می‌تونیم هر جایی اسکی کنیم.
‫خیلی حال کردیم که این کارو کردی.
‫خیلی ممنون.
‫و الان دارن انجامش میدن.
‫کاترین یه دختر سه ساله داره و از حالا داره بهش اسکی یاد میده.
‫و بهش میگه، دیگه زغال سختی وجود نخواهد داشت.
‫باشه، وقت موسیقیه.
‫این گروه اهل بیرمنگام، بله، بیش از ۱۰۰ میلیون آلبوم فروخته‌اند و سال گذشته به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شدند.
‫حالا اجرای آهنگ "ماه سیاه" از آخرین آلبومشون، دورن دورن!
‫ما توی یه راهپیمایی مهم و پرهیجان هستیم.
‫ریتم نمایشت روی دیوار آتش هوس، سایه‌ات رو برای جنگ رنگ کن محکم باش، امشب می‌ریم بیرون
‫جاذبه، شور و هیجان نزدیکیم محکم بگیر امشب میریم بیرون زیر نور ماه سیاه حرکت کن تا از دید خارج بشیم زیر نور ماه سیاه
‫ممنون.
‫همه دست بزنید!
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫خیلی ممنون.
‫برای آشنایی با همه، این دافنه، جودی، آرنی هستن.
‫سلام، خوشحالم می‌بینمت.
‫این نیکه، دافنه، جودی، آرنی.
‫بزن بریم.
‫باشه.
‫خیلی ممنون بابت اون.
‫خیلی‌ها اینجا عاشق دوران دوران هستن.
‫تشویق و کف زدن
‫آلبوم جدید "رقص مرگ" و حالا بقیه گروه‌ها هم آلبوم‌های کریسمس منتشر کردن.
‫این اولین آلبوم هالووین هست؟
‫فکر کنم همینطوره.
‫حتما همینه.
‫من کاملاً فکر می‌کنم که هست.
‫آره، چرا یه آلبوم هالووین؟
‫ایده چی بود؟
‫اون بچه نیک بود.
‫بچه دومش.
‫ما واقعاً یه اجرا تو لاس وگاس داشتیم.
‫لاس وگاس در هالووین خیلی وسوسه‌انگیز بود.
‫و ما فکر کردیم، خب، بیایید یه تم براش بذاریم.
‫خب، چندتا آهنگ خوندیم که می‌دونی، یه جورایی هالووینی بودن.
‫چیزای ساده مثل "قاتل روانی"، "طلسم شده".
‫و توی نمایش خیلی خوب از آب در اومدن.
‫پس گفتیم، بیا بریم تو استودیو.
‫بیا یه رکورد درست کنیم، می‌دونی، یه رکورد درست و حسابی به جای زنده.
‫فکر کنم یه تصویر داریم.
‫این همون شبیه که برنامه رو اجرا کردی؟
‫آره، این ما هستیم.
‫اون وگاسه؟
‫خوب به نظر میای.
‫هالووین تو زندگی‌هاتون کلاً مهمه یا این... معلومه که برای توئه، نیک.
‫همیشه یه لکه‌ای روی هفته‌ی تولدمه.
‫البته، تولد سایمون لوبان هست، همه!
‫اون چوب بیلیارد رو گرفته!
‫سر وقت بود.
‫امروز تولدمه و تولد بابام هم هست.
‫خب، راستش، تولدت مبارک، جان ل بون.
‫بابا.
‫ژان-لبورن!
‫ژان-لبورن.
‫اسم خیلی خوبیه.
‫مامان-بابا اسم بچه‌هاست.
‫و هالووین اینجا خیلی... منظورم اینه که اینجا خیلی مهمه، ولی تو آمریکا خیلی مهمه.
‫آرنولد، خیلی هالووین می‌گیری؟
‫خیلی بزرگ.
‫باور کن، من قبلاً با بچه‌هام از خونه به خونه می‌رفتیم، قاشق‌زنی می‌کردیم، و واقعاً... واقعاً چیز بزرگیه.
‫بچه‌ها عاشق لباس پوشیدن هستن و همه لباس می‌پوشن.
‫اونجا جشن‌های هالووین دارن که همه لباس مبدل می‌پوشن و اینا، واسه همین خیلی خیلی مهمه، آره.
‫اگه مردم برای قاشق‌زنی بیان خونه‌ی بانو جودی دنچ، چیزی گیرشون میاد؟
‫نه، من می‌ترسم.
‫اونا فقط میان یه کاری می‌کنن و من وحشت می‌کنم.
‫نه.
‫خب، نکن.
‫فکر کنم این چیزی باشه که جودی می‌گه.
‫نکن.
‫امسال می‌خوام مثل آرنولد لباس بپوشم.
‫برای اولین هالووین السی، من به عنوان ترمیناتور.
‫آره.
‫شکلات داغ رو بذار زمین.
‫فقط فکر کردم باید بچه‌ها رو از کوه پایین بفرستن، برن... دقیقا درسته.
‫دوران دوران، خیلی ممنون که اومدین و این اجرا رو انجام دادین.
‫عالی بود.
‫اسم آلبوم "رقص برای کرب" هست.
‫و تولدت مبارک، سایمون لوین!
‫ممنون.
‫همین بود برای امشب.
‫وقت صندلی قرمز نیست.
‫لطفاً از طرف ما از همه مهمونای امشب یه تشکر بزرگ بکن.
‫دوران دوران!
‫جک وایت‌هال!
‫جی بلیدز!
‫بانو جودی دنچ!
‫و آرنولد شوارتزنگر!
‫هفته بعد با من همراه باشید با ستاره پاپ C-Math، بازیگر گرتا لی، افسانه موسیقی بوی جورج، ستاره سریال Succession سارا اسنوپ، و تنها و بی‌نظیر میریام مارگولیس.
‫پس می‌بینمت.
‫شب بخیر همگی.
‫خداحافظ.
‫اگه ناراحتی یا ناامیدی داری و نیاز به کمک داری، شامل کمک فوری، یه لیست از سازمان‌هایی که می‌تونن کمک کنن توی وبسایت BBC Action Line موجوده، یا می‌تونی رایگان زنگ بزنی و اطلاعات ضبط‌شده رو بشنوی به شماره 0800 066 066.