‫سلام.
‫هی، هی، سوسیس.
‫نگاه کن، یه کره کوچیکه.
‫من برگشتم برای بیشتر.
‫ای مامان.
‫ای بابا، رفیق.
‫عجیبه که هنوز تو مسابقه‌ای.
‫من برگشتم!
‫می‌بینمت روی باند، دختر.
‫امروز روز خاص منه!
‫پررویی، وقاحت، جسارت، بی‌شرمی و جربزه.
‫برگشتم، رفیق!
‫مسابقه درگت رو ببین.
‫همه قسمت‌ها رو توی BBC iPlayer ببین.
‫آنت جونز به یه آدم باحال شمالی نیاز داره که به تیم داوری مسابقه RuPaul's Drag Race UK بپیونده، ولی کی می‌ره؟
‫ساعت ۱۱:۳۰ اینجا باش تا بفهمی.
‫با یه زبون تند و همیشه تو اوج، گراهام نورتون.
‫اونجایی، چی نگهت داشت، آقای پاتریک استوارت؟
‫میشه نمایش رو شروع کنی؟
‫باشه!
‫من انجامش دادم، من انجامش دادم.
‫سلام!
‫شب بخیر.
‫همه‌تون به نمایش خوش اومدین.
‫ممنون از پاتریک که شروع کرد.
‫همه حالتون خوبه؟
‫تشویق می‌کنن. فکر کنم می‌دونم چرا.
‫آره!
‫تیم فوتبال انگلیس هم مثل اسکاتلند برای یوروها واجد شرایط شد.
‫تشویق‌ها: اوه، چه دستاوردی!
‫حالا، فینال‌ها قراره توی آلمان باشه.
‫در آلمان.
‫تو واقعاً فکر می‌کنی که طرفدارای اسکاتلند و انگلیس از رفتن به اونجا لذت می‌برن؟
‫نه، حس می‌کنم که اونا این کارو می‌کنن.
‫آره، می‌کنن.
‫هی، گوش کن، امشب یه برنامه عالی برات داریم.
‫نه فقط یه شوالیه، بلکه یه بانو، به علاوه دو بار نامزد اسکار، یه ستاره‌ی رقص و یه بریتانیایی ۲۰ ساله که تبدیل به یه ستاره جهانی شده.
‫خب، بیا چند تا مهمون دعوت کنیم!
‫تشویق بعداً، به ما اسطوره‌ای که خانم جوآن کالینز هست، ملحق میشه!
‫تشویق و هیجان! و قراره موسیقی و خواننده-ترانه‌سرا زک ابل رو داشته باشیم!
‫تشویق و هورا کشیدن
‫اما اول از همه، اون ستاره غربی، بیلی الیوت برنت، و موفقیت بزرگ، همه درباره جیمی حرف می‌زنن، که الان داره صحنه رقص رو توی "استریکلی" روشن می‌کنه، لیتون ویلیامز!
‫تشویق و کف زدن ها هی!
‫اونجاست!
‫اوه، چه براق و قشنگه.
‫بفرما بشین.
‫ممنون.
‫لایتون!
‫این ستاره جوان با سریال‌های محبوب بازی تاج و تخت و آخرین بازمانده از ما به شهرت جهانی رسید.
‫حالا دوباره تو سریال زندان بی‌بی‌سی هستن.
‫لطفاً به بلا رمزی خوش‌آمد بگید!
‫هی!
‫چطوری؟
‫خوشحالم دیدمت.
‫اون ستاره‌ایه که دو بار برای اسکار نامزد شده، تو فیلم‌های بیمار انگلیسی، منو و هری پاتر بازی کرده.
‫حالا با یک اجرای جدید از مکبث شکسپیر، رالف فاینز بزرگ!
‫تشویق و دست زدن
‫و اون یکی از بهترین مامورای ماست، ستاره‌های سینما، یه جورایی متخصص استار ترک، و حالا نویسنده یه کتاب خاطرات جدید به اسم "ساختنش اینطوری".
‫به سر پاتریک استوارت خوش برگشتی میگیم!
‫خب، خوش اومدی پاتریک.
‫ممنون.
‫خوش اومدی رِیف.
‫یه خوش‌آمدگویی اولین بار به بلا و لیتون.
‫دیدنت عالیه.
‫و فکر می‌کنم، لیتون، هنوز داری از موفقیت شنبه شب لذت می‌بری.
‫من هستم.
‫این خیلی زیاده، ولی من از هر لحظه‌اش لذت می‌برم.
‫خیلی دیوونه بود.
‫می‌دونم.
‫اولین ده امتیاز تاریخ برای چا-چا-چا.
‫می‌دونم.
‫ممنون.
‫آره.
‫وای.
‫خوبه.
‫وای.
‫نمی‌دونم... پاتریک، داری برنامه "باید برقصی" رو می‌بینی؟
‫رقص با ستاره‌ها؟
‫آره، دیدمش.
‫باشه.
‫بله.
‫رقص بلدی؟
‫آره، من... ما تو مدرسه‌مون رقص باله داشتیم.
‫و والس، کوئیک‌استپ، تانگو، همه اینا برام آشنا بودن.
‫و همسرم که خیلی از من جوون‌تره، آمریکاییه و هیچ‌وقت رقص باله انجام نداده، پس این یه چیزی هست که من همیشه بهش فخر می‌فروشم.
‫باشه.
‫پس اونو روی زمین می‌کشی.
‫نه.
‫راف، وقتی یه نوشیدنی می‌زنی، خوب می‌رقصی؟
‫من دست و پا چلفتی‌ام.
‫باشه.
‫تا حالا ازت خواستن توی Strictly شرکت کنی؟
‫نه.
‫هنوز نه، ولی منتظر دعوتنامه‌ام.
‫مطمئنم می‌تونیم یه کاریش کنیم.
‫و حالا، بلا، فکر می‌کنم تو... شاید تو برنامه "استریکلی" رو ببینی، ولی فکر کنم خانواده‌ات طرفدارای بزرگ "استریکلی" باشن.
‫آره، یه طرف از خانواده‌م.
‫مادربزرگم خیلی طرفداره و خاله‌ام و دخترخاله‌هام هم همینطور.
‫خیلی دوستش دارن.
‫پس من همیشه صدای موسیقی رو می‌شنوم ولی همیشه وسط فصل بهش می‌رسم. برای همین همیشه یادم میره که همچین چیزهایی داره اتفاق می‌افته. مثلاً وسطش می‌رسم و میگم، اوه، نمی‌دونم بهترین قسمتش رو از دست دادم، ولی شاید... شاید تو همون اولش رو از دست دادی ولی هنوز کلی وقت داری تو یوتیوب ببینی.
‫خب، فقط یه یادآوری برای تو و هر کسی که ندیده، اینم یه نمونه کوچیک از اون چَه چَه چَه فوق‌العاده شب شنبه گذشته.
‫لطفاً متن رو برام بفرست تا ترجمه کنم.
‫موسیقی پخش می‌شود موسیقی ادامه دارد موسیقی ادامه دارد موسیقی ادامه دارد
‫خیلی باحاله، نه؟
‫خیلی ممنون.
‫احساس می‌کنم الان باید کاری انجام بدم.
‫الان نمی‌تونم این کار رو انجام بدم.
‫بقیه روی مبل الان میگن، وای خدای من!
‫نه، مثل یه کارواش انسانی.
‫خیلی تاثیرگذار بود.
‫منم قبل اون لحظه خیلی استرس داشتم، چون تو تمرین لباس، مثلن، افتادم رو زانوها قبل از اون چرخش‌ها، واسه همین هی می‌گفتم، لطفا، لطفا، لطفا، فقط درست بشه.
‫به محض اینکه سرمون گیج رفت، من یهویی پاهامو باز کردم.
‫من گفتم، آره!
‫آروم باش، آروم باش.
‫آروم باش، هنوز تموم نشده.
‫خب، مرسی.
‫فوق‌العاده.
‫بعداً توی برنامه بیشتر درباره Strictly حرف می‌زنیم.
‫اما فعلاً، بیایید امشب رو با کتاب جدید پاتریک استوارت، "ساختنش اینطور"، شروع کنیم.
‫این یه کتاب قشنگه و الان منتشر شده.
‫داشتم پشت صحنه بهت می‌گفتم که یکی از چیزای خوب وقتی یه نفر مثل تو یه زندگی‌نامه می‌نویسه اینه که می‌شه فهمید چقدر از این که عمیق بری توی دوران بچگیت و بزرگ شدنت توی یورکشایر لذت می‌بری.
‫و به نظر می‌رسه...
‫مثل یه دنیای دیگه، بچگیت تو یورکشایر بود.
‫آره.
‫خیلی، خیلی متفاوت بود.
‫و تنها حسی که در موردش دارم اینه که حتی توی خیالم هم نمی‌دیدم که اینطوری باشه.
‫نه، خب، حدس می‌زنم تلویزیون نداشتی، دارم حدس می‌زنم.
‫ما تلویزیون نداشتیم، گرامافون نداشتیم، هیچ موسیقی‌ای برای پخش کردن نداشتیم.
‫ما فقط یه رادیو داشتیم و اونم یعنی برنامه‌های خونه که پدرم دیوونشون بود.
‫وقتی می‌خواستم کتاب‌هامو بخونم، چون از بچگی عاشق کتاب بودم، می‌بردمشون به دستشویی بیرون خونه، چون دستشویی داخل خونه، حموم یا آشپزخونه نداشتیم.
‫فقط یه اتاق بود با یه اجاق.
‫اما اون طرف گوشه دستشویی بود که دستشویی خودمون بود، و من با یه کلاه پشمی و یه شمع می‌رفتم اونجا، چون توالت چراغ نداشت، و کتاب می‌خوندم.
‫به نظر میاد حدود ۱۷۰ سال سن داری.
‫اون مامانتِ که دم در وایساده؟
‫اون مادرم، گلادیس، و برادرم، ترور هستن.
‫هر دو آدم فوق‌العاده‌ای هستن.
‫و روور، سگ، وسط.
‫خوبه.
‫خیلی از اسم‌های قدیمی سگ‌ها الان مشکل‌ساز هستن، پس این خوبه.
‫فکر کنم یه عکس دیگه داریم.
‫اوه، این تویی اونجا.
‫اون منم.
‫و دوباره، برادرم، ترور.
‫پدرم سرباز بود.
‫رفته بود جنگ جهانی دوم.
‫و ما سه نفر با هم، تنها زندگی می‌کردیم.
‫و بدون شک بود
‫بهترین دوران زندگیم.
‫مادرم فوق‌العاده‌ترین زن بود.
‫ازمون مراقبت کرد، نازمون کرد، باهامون خوش گذروند، باهامون شوخی کرد، پازل حل کرد، بازی کرد.
‫حتی برادرم ترور هم، چون بعضی وقتا برادرا بداخلاق می‌شن.
‫خب، اونم خیلی دلنشین بود.
‫ولی فقط من موندم.
‫ولی قشنگه که حالا اون کتاب یه جورایی یه یادگاری اونجاست.
‫بله، و دوباره، تنها پشیمونیم اینه که کاش پدر و مادرم می‌تونستن اینو ببینن و بخونن.
‫اما تو توی کتاب حرف می‌زنی، میری بریستول، ویک، و البته، ما خیلی عادت داریم که صدات مثل پاتریک استوارت باشه، ولی خیلی، خیلی یورکشایری بودی.
‫اوه، آره.
‫من نه تنها با لهجه صحبت می‌کردم، بلکه با گویش قوی هم حرف می‌زدم، یعنی واژگانی که داشتم متفاوت بود.
‫پس من صبح شنبه می‌رفتم خونه‌ی یه دوست، یا هرچی، در می‌زدم، و وقتی در رو باز می‌کرد، بهش می‌گفتم، "تو دریاچه و بیرون"؟
‫هوم؟
‫چی شده؟
‫نمی‌فهمی؟
‫مشخصه که هیچ کس از یورک‌شر اینجا نیست.
‫"کنار دریاچه و بیرون"
‫«تو هم "تو" هستی، چون ما هم تو و شما می‌گفتیم توی خانواده‌مون، نه به خاطر اینکه مذهبی بودیم، ما نبودیم.»
‫نه، ما... نه، من تو گروه کُر بودم، پس باید یه کم... آره.
‫آفرین.
‫آتا... حالا، لاکین.
‫لاکن یه کلمه قرن شانزدهمیه برای بازیکن‌ها یا بازی کردن.
‫بازیگران شکسپیر به عنوان "لیکِرز" شناخته می‌شدند.
‫خب، معلومه که اگه تو لس آنجلس زندگی کنی، مخصوصاً مثل من، لِیکرز یه معنی خیلی متفاوتی داره.
‫آره.
‫اونا یه تیمی از یه چیزی هستن، نه؟
‫بله.
‫آره.
‫اونا یه تیم هستن.
‫ورزش.
‫ورزش‌ها.
‫اوه!
‫آره!
‫ده، ده، ده.
‫تا جایی که ممکنه.
‫و بریستول لاوت، بعدش، اونا یه جورایی... انتخاب بود یا فقط گفتن، از الان اینجوری حرف بزن؟
‫نه، نبود، چون تلفظ صحیح بود.
‫این استانداردسازی نحوه تلفظ کلمات است.
‫اصلاً مثل حرف زدن اشرافی‌ها نبود، ولی خب بی‌بی‌سی بود، سرویس خانگی، همون لهجه‌ی رسمی.
‫با توجه به دو بازیگر جوان روی کاناپه، لیتون و بلا، شما دوتا... من رو تو یه لحظه غافلگیر کردید، پس گفتم یه حرکت سریع بزنم.
‫اما بلا و لیتون، تا حالا بهتون گفتن که لهجه‌تون رو یه جورایی از دست بدین؟
‫خب، من از سن ۱۲ سالگی رفتم مدرسه تئاتر.
‫گاهی وقت‌ها راحت‌تر بود مثل بقیه حرف بزنی، چون اگه بگی، اوه، حمام... همین بود که بود.
‫همین بود، سهم من همین بود.
‫ولی می‌دونی منظورم چیه؟
‫من فقط داشتم حرفامو پس می‌گرفتم.
‫احساس می‌کنم اخیراً، مثلاً اگه نقش یه شخصیت شمالی رو بازی کنم، میرم خونه پیش مامانم و اون میگه چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫اون میگه، دیگه حتی صداتم شبیه اینجا نیست.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫خب، یکم مبهمه، ولی می‌دونی.
‫اهل کجایی؟
‫من اهل بوری هستم، که یه چیزی مثل منچستر بزرگه.
‫آره، باحاله.
‫یه کم لهجه داره.
‫آره، می‌شنوم.
‫آره، مرسی.
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫مامانم افتخار می‌کنه.
‫آخ جون.
‫خب تو چی، بلا؟
‫من هیچ وقت فکر نمی‌کردم لهجه داشته باشم، ولی ظاهراً دارم.
‫من اهل لسترشایر هستم، پس آره، یه جورایی از میدلندز هستم، ولی خیلی نه، مثلاً نصف خانواده‌ام از شمال‌تر هستن و بقیه‌شون توی لستر بودن.
‫در واقع، پدربزرگم تو یورکشایر به دنیا اومده بود و پیاده اومد تا لستر.
‫مال اون، مثل... ببخشید، خیلی دارم پرحرفی می‌کنم.
‫پدرش از یورکشایر تا لسترشایر پیاده رفت دنبال کار، و یه کار پیدا کرد، و بعدش اونقدر پول درآورد که بتونه برای بقیه خانواده و پدربزرگم بلیط قطار بخره تا اونا هم بیان.
‫آره، یه ذره یورکشایر تو وجودم هست.
‫من اینو می‌دونستم.
‫می‌دونستم.
‫و رِیف، نمی‌خوام پیش‌داوری کنم، ولی همیشه صدات اینجوری بوده؟
‫یادمه تو مدرسه بازیگری، معمولا تشویق می‌شدیم که لهجه‌ی رسمی‌مون رو بهتر کنیم و کلا حرف زدنمون رو بهتر کنیم.
‫اما فکر می‌کنم... این مربوط به حدود ۴۰ سال پیشه، و فکر می‌کنم موضوع این بود که اگه لهجه داری، به لهجه‌ات افتخار کن.
‫ولی این ابزار RP به درد می‌خوره که داشته باشی.
‫ولی هیچ‌وقت... و من تو مدرسه بازیگری بودم.
‫هیچ وقت این نبود که لهجه‌ات رو از بین ببر.
‫این بود، خودت رو و نحوه حرف زدنت رو جشن بگیر.
‫اما این یه ابزار مفیده.
‫اما همیشه اینجوری حرف می‌زدی؟
‫لحظه‌ای که به دنیا اومدم.
‫اول از همه، این اتفاق می‌افته، بعدش نوبت RSC می‌شه، بعدش میری آمریکا.
‫رفتی آمریکا که وارد سینما و تلویزیون بشی؟
‫نه، نه، اصلاً.
‫من رفتم اونجا چون با یه سری آدم تو UCLA آشنا شده بودم، معلمای انگلیسی، استادای انگلیسی و اینا.
‫و من تبدیل شدم به یه مهمون دائمی...
‫سخنرانی درباره شکسپیر، یا بازیگری، یا بازیگری شکسپیر.
‫و این چیزی بود که من خیلی ازش لذت بردم.
‫یه شب، یه زنگ از نماینده‌ام تو هالیوود داشتم... اوه، سلام.
‫...که قبلاً هرگز باهاش حرف نزده بودم.
‫هیچ‌وقت ندیدمش.
‫و گفت، باشه پاتریک، دو تا سوال ازت دارم.
‫دیشب تو UCLA چیکار می‌کردی؟
‫چرا جین رادن‌بری می‌خواد تورو یه ساعت دیگه ببینه؟
‫وای خب جین تهیه‌کننده اصلی اولین سریال استار ترک بود، اون سه سالی که لئونارد و ویلیام و بیل بودن. خب من رفتم برای مصاحبه و...
‫خونه‌ی جین بودم و بعد از حدود هفت دقیقه، جین حتی ازم نخواست بشینم. بعد از شش یا هفت دقیقه گفت، خب پاتریک، خیلی ممنون، خوشحال شدم دیدمت، همین بود.
‫و من یه جورایی بیرون انداخته شدم، و ظاهراً بعد از اینکه رفتم، و اینو خیلی خیلی هفته‌ها بعد وقتی کارو گرفتم فهمیدم، که اون گفت، به محض اینکه در بسته شد،
‫فکر کردم اون مرد رو اینجا بیارم.
‫اون برای استار ترک مناسب نیست، برای پیکارد هم مناسب نیست، یه چیزیش اینه که اصلاً مو نداره.
‫یه جورایی جنگ بود و جین هیچ وقت به بودن من توی برنامه‌ش عادت نکرد.
‫اون موقع فیلمبرداری روی صندلی کارگردان می‌نشست و من می‌دیدم که داره منو نگاه می‌کنه و میگه،
‫دلگرم‌کننده نیست.
‫اما بعضی‌ها واقعاً می‌خواستن تو نقش رو بگیری، پس فکر کردن شاید ژان بیشتر ازت خوشش بیاد اگه کچل نباشی، درسته؟
‫آره، آره.
‫باید آخرین آزمونم رو می‌دادم.
‫من چهار بار تست بازیگری دادم.
‫و این یکی برای سازمان پارامونت پیکچرز بود، مدیرانی که قرار بود توی محوطه‌شون فیلمبرداری کنیم.
‫و بعدش ایجنتم زنگ زد و گفت، پاتریک، اونا زنگ زدن و می‌خوان بدونن که تو کلاه‌گیس یا مویی چیزی داری که بتونی بذاری؟
‫و من گفتم، آره، ولی چرا؟
‫خب، اونا دوست دارن تو رو ببینن.
‫پس گفتم، ولی توی لندن هست.
‫پس اونو با هواپیما فرستادن.
‫واقعاً؟
‫یادش بخیر، نه؟
‫میتونی بگی، کلاهم پرید.
‫این چه مدل کلاگیسیه؟
‫من کنجکاوم.
‫چه رنگی؟
‫خب، موهای خودم بود، پس باید خیلی تغییرش می‌دادم.
‫باید رنگ موی خودم می‌بود.
‫کلاه‌گیس کوچولوی گربه‌ای؟
‫ما یه عکس ازت داریم.
‫این همونیه که کاپیتان لوک پیکارد ممکن بود باشه.
‫اینجاست.
‫وقتی اون آخرین تست بازیگری رو دادم، کلاه‌گیسم رو با خودم بردم. در واقع یه آرایشگر آورده بودن که برام بذارتش که اونم خیلی قشنگ این کارو کرد و بعدش من...
‫مصاحبه رو انجام دادم، مدیرها خیلی مهربون بودن، بعد برگشتم داخل، آرایشگرم گفت: "فکر کنم ازت خوششون اومده."
‫فکر کنم واقعاً ازت خوششون اومد.
‫«بیا، بذار اینو در بیارم.»
‫پس شروع کرد به درآوردن لباسش، که یه دفعه در زدن، و همه‌ی آدمای پارامونت بودن که داشتن تست بازیگری منو نگاه می‌کردن.
‫اونا اومدن تو و گفتن: "خب، مرسی که اومدی" و از این حرفای الکی.
‫و بعدش اونا رفتن و من...
‫آرایشگر گفت، کارت درسته.
‫اونا می‌خواستن تورو بدون کلاه‌گیس ببینن.
‫به خاطر همین اومدن اینجا.
‫بدون شک می‌دونم.
‫و ثابت شد که حقیقت داره.
‫و بقیه‌اش یه جورایی... تاریخ شد.
‫این یه لحظه تاریخی تو تلویزیونه.
‫(صدای تشویق) وای، چه عالی.
‫خب، گوش کن، موفق باشی با کتابه.
‫این کتاب پرفروش شده.
‫حالا دیگه انجامش دادیم، بیرون اومده.
‫پاتریک استوارت، دوستان.
‫حالا می‌تونی راحت باشی.
‫میتونی راحت باشی.
‫فقط خوش بگذرون.
‫فشار برداشته شد.
‫آره، یه نفس سر بکش.
‫رالف فاینز یه اجرای جدید از نمایش اسکاتلندی شکسپیر برامون آورده.
‫می‌تونم بگم مکبث تو تلویزیون، نه؟
‫بله، بگو.
‫مکبث، مکبث.
‫نمایش در ۱۸ نوامبر در دپو لیورپول شروع می‌شه و بعدش می‌ره به ادینبورگ و لندن و بعدش واشنگتن دی‌سی در آمریکا.
‫و رالف، فکر کنم اینا تئاتر نیستن.
‫این‌ها یه جورایی مکان‌های مختلفی هستن.
‫بله، خب، احساس کردم وقتی داشتیم درباره پروژه صحبت می‌کردیم، با یه کارگردان فوق‌العاده به اسم سایمون گادوین کار می‌کردیم. قبلاً باهاش کار کردم، باهاش آنتونی و کلئوپاترا رو انجام دادم.
‫و ما درباره این صحبت کردیم که این کار رو توی فضای تئاتر معمولی انجام ندیم.
‫خیلی مشتاق بودم
‫اول از لندن بیرون ببریمش و توی جاهای غیرمنتظره انجامش بدیم.
‫فکر کنم این اولین بار نیست که این کار انجام شده.
‫ما داریم اینو به انبارها می‌بریم و ماژول خودمون، دکور خودمون رو میاریم و سعی می‌کنیم یه فضا و محیط درست کنیم.
‫همون‌طور که می‌دونی، این داستان تو یه پس‌زمینه جنگ‌زده اتفاق می‌افته.
‫پس امیدواریم وقتی تماشاچی‌ها سر جاشون می‌شینن، یه جورایی تو اون فضا غرق بشن.
‫پس این تو و ایندرا وارما هستید.
‫ایندیرا وارما، بازیگر فوق‌العاده‌ای که با هم روی نمایشی از برنارد شاو به نام مرد، ابرمرد کار کردیم و سایمون کارگردانی‌مون می‌کرد.
‫اوه، سایمون.
‫و اون یه تجربه خیلی خیلی خوشحال‌کننده بود.
‫پس الان تو تمرین‌ها هستی؟
‫آره، آره، امروز از تمرین اومدم.
‫وای، خیلی ممنون.
‫مطمئنم فکرت جای دیگه‌ست.
‫پس محیطش مدرنه، ولی نه کاملاً مدرن.
‫نه، منظورم اینه که فکر می‌کنم شکسپیر توی زمان مدرن واقعاً خوبه. فکر نمی‌کنم الان خیلی اصل باشه.
‫من خیلی طرفدار شکسپیرم، چه تو لباس‌هایی که می‌پوشیم باشه، یا چیزی نزدیک به لباس‌هایی که می‌پوشیم.
‫فکر می‌کنم زبان برای بعضی‌ها در ابتدا سخت باشه، و فکر می‌کنم یه محیط معاصر کمک می‌کنه تا دسترسی بهش راحت‌تر بشه، و من واقعاً طرفدار شکسپیر با لباس‌های مدرن هستم.
‫اما توش گوشی یا چیزی نیست.
‫خب، ما تصمیم گرفتیم که تلفن نداشته باشیم، و با اینکه باید در آخر یک مبارزه با شمشیر داشته باشیم، قراره که یه مبارزه با تیغه باشه، یه مبارزه معروف بین مکداف و مکبث، و بنابراین دنیایی داریم که توش لباس جنگی پوشیدیم، ولی تیغه داریم، مثل قمه و چاقو.
‫اوه، باشه.
‫چون تو هملت رو تو برادوی بازی کردی.
‫خب، تو اینجا و بعدش برادوی بودی.
‫اوهوم.
‫چون اونم تیغه داشت، یا مدرن بود؟
‫اوه، نه.
‫آره، شد.
‫آره.
‫اونجایی.
‫وای.
‫آره، اون موقع شمشیر داشتیم.
‫آره.
‫البته، می‌دونی، یه مسابقه شمشیربازی معروف هست.
‫آره.
‫که همیشه خوب پیش نمی‌رفت.
‫نه، خب، یه اجرایی بود که دیمین لوئیس نقش لائرتس رو بازی می‌کرد، و یه شب، یکی از این شمشیرها شکست و تیغه‌اش به سمت تماشاچی‌ها پرتاب شد.
‫و هممون خشکمون زد.
‫یادم میاد که بعد از اجرا با صدای بلند گفتم، همه خوبن؟
‫همه خوبن؟
‫نه، ما خوبیم، اشکالی نداره.
‫خب، بعدش جالب این بود که آدمای دور و برمون، همه برگشتن و یه شمشیر دیگه از بال‌ها گرفتن و بوم، دوباره شروع کردن به جنگیدن.
‫دوباره برگشتی؟
‫خیلی جالب بود که دیدم چطور یه شرکت یهویی... ...و بعدش ادامه می‌ده.
‫آره.
‫فکر کنم حسابی واسه تماشاچی‌ها هیجان‌انگیزش کرده.
‫فکر کنم تماشاچی‌ها، اگه تو... اگه تو... می‌تونم تو برنامه فحش بدم؟
‫فکر کنم می‌تونی.
‫اگه توی نمایش یه گندی بالا بیاد، فکر کنم... و دوباره درست بشه.
‫فکر کنم تماشاچی‌ها خوششون بیاد.
‫اونا یه چیز واقعی دیدن و دارن برات آرزو می‌کنن.
‫حتما.
‫من نشستم... می‌دونی، من کنار یه مهمون فوق‌العاده نشستم.
‫بله.
‫چون یه سال این کارو کردی، مگه نه؟
‫تو توی لندن و برادوی این کار رو کردی.
‫دقیقا.
‫365 روز.
‫ای بابا.
‫وای.
‫مراقب خودت باش.
‫اوه، بله خدا.
‫راستش این سوال عجیبیه که جلوی خودت ازت بپرسم، ولی آیا ایان مک‌کلن تو رو تو خیابون متوقف کرد و بهت نکته‌هایی داد؟
‫بله.
‫خب، نه یادداشت‌ها، یک یادداشت، ولی خیلی مهم بود.
‫میتونم بهش بگم؟
‫لطفاً انجام بده.
‫می‌دونست می‌خوام مکبث رو اجرا کنم و گفت،
‫می‌دونی، من انجامش دادم.
‫گفتم، آره، معلومه که می‌خوام.
‫اون و خانم جودی خیلی باهاش موفق بودن.
‫و گفت، فقط یه چیز، اون جمله، فردا و فردا و فردا، که مکبث میگه، کلمه‌ی مهم "و" هست.
‫داری چیکار می‌کنی، راف؟
‫من دارم می‌رم، و، و، و... فقط دارم کلمه "و" رو داد می‌زنم.
‫راستی، اگه بخوای کار رو به روش ایان انجام بدی، می‌دونی که براش یه کارت شناسایی لازم داره.
‫یه اعتبار.
‫اون به یه اعتبار نیاز داره.
‫شماها تا حالا سراغ شکسپیر رفتین؟
‫آیا تو؟
‫آره، دارم.
‫اولین مونولوگ من با گروه بازیگری که میرم، کارگاه تلویزیون، وقتی وارد گروه 11 تا 16 ساله‌ها میشی، باید جلوی همه یه مونولوگ اجرا کنی، و اونا مونولوگ پاک از رویای شب نیمه تابستون رو بهم دادن.
‫این اولین تجربه من با شکسپیر بود.
‫بعدش، مثلاً، مکبث رو تو مدرسه خوندم و همین تازگیا هملت رو خوندم، و یه مونولوگ دیگه هم برای کارگاه تلویزیونی انجام دادم، چون هر سال، مثلاً، مونولوگ انجام می‌دیم، پس، آره.
‫اوه، باشه.
‫هنوز تو کارگاه تلویزیونی هستی؟
‫آره.
‫من هنوز هر وقت بتونم میرم.
‫فکر کنم ازش بزرگتر شدی.
‫نه.
‫میدونی، هر دفعه که میرم، یه چیزی یاد می‌گیرم.
‫اوه، باشه.
‫از تماشای مردم.
‫آره، آره، آره.
‫هر وقت بتونم برمی‌گردم.
‫و تو چی، لیتون؟
‫تا حالا انجامش دادی؟
‫من تو خیلی کارها دست دارم، ولی دلم می‌خواد یه کوچولو امتحانش کنم.
‫هیچ وقت نگو هیچ وقت.
‫نه پای شکسپیر.
‫باشه.
‫خیلی مهم‌تر.
‫فقط فکر می‌کنم شاید چون فیلم رو دیدم و اون داشت نقش ملکه رو بازی می‌کرد، پس... به اون دختر نگاه کن، می‌دونی.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی.
‫اون عالی میشه.
‫خب، ری، تو قراره بری لیورپول، ادینبرا، لندن و بعدش واشنگتن.
‫این یه جورایی از سر ناگهانی بود.
‫خب، سایمون، کسی که روی پرده دیدیمش، کارگردانه، اون داره تئاتر شکسپیر رو تو واشنگتن می‌گردونه.
‫اوه، باشه.
‫فکر کنم اجازه داره هر سال یه نمایش رو خارج از واشنگتن کارگردانی کنه.
‫پس، خوش‌شانسیم که اونو داریم.
‫ولی داره ما رو به خونه دیگه‌ش تو واشنگتن می‌بره.
‫باشه.
‫پس یه جورایی یه ارتباطی هست.
‫کی هست؟
‫تو ماه آوریله.
‫آه.
‫نمی‌تونم برم.
‫(با خنده) داره موهاشو می‌شوره.
‫خنده و تشویق
‫خب، ری از ماه آینده شروع می‌کنه به اجرای مکبثش در مکان‌های مختلف کشور.
‫ری فاینز، بچه‌ها!
‫حالا، یکی از درخشان‌ترین ستاره‌هامون، بلا رمزی، با فصل دوم سریال زندان جیمی مک‌گاورن، "زمان"، به بی‌بی‌سی برمی‌گرده.
‫شروعش یکشنبه ۲۹ اکتبر روی بی‌بی‌سی وان ساعت ۹ شب هست.
‫خب، بلا، تو چه نقشی بازی می‌کنی و این فصل دوم چه ارتباطی با فصل اول سریال "زمان" داره؟
‫خب، من نقش کِلسی مورگان رو بازی می‌کنم.
‫86824SQ، که چیز کوچولوی اون بود، که من هیچ وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫یه کد کوچیک.
‫آره، به موقع.
‫فصل اول در یک زندان مردانه بود، نوشته جیمی مک‌گاورن و با همان تیم تولید.
‫و بعدش فصل دوم توی یه زندان زنونه می‌گذره.
‫این تقریباً داستان سه زن و سفرهای مختلفشون رو دنبال می‌کنه، ولی یه جورایی یه کار گروهی بزرگه.
‫ولی آره، کِلسی واقعاً گم شده.
‫اون شروع خوبی تو زندگی نداشته.
‫اون تو زندگی‌اش خوش‌شانس نبوده و الان به خاطر سوءمصرف و قاچاق مواد مخدر تو زندانه، بعد می‌فهمه که حامله‌اس و شروع می‌کنه به تلاش کردن که... و این باعث می‌شه یه چیزی تو وجودش بیدار بشه که بخواد بهبود پیدا کنه و از زندان بیاد بیرون و پاک بشه.
‫خب، اجرای فوق‌العاده‌ای بود.
‫بیا یه کلیپ ببینیم.
‫این تویی به عنوان کِلسِی، تو صف دارو، و باید بگیم که پرستار زندان رو میشل باترلی بازی می‌کنه.
‫بزن بریم.
‫کلسی مورگان.
‫هیچ شانسی برات نیست.
‫باید متادون برای من باشه.
‫تو بهش نیازی نداری.
‫دیشب دیدمت که مثل یه بچه خوابیده بودی.
‫اونا منو زیر نظر داشتن؟
‫آره.
‫هیچ‌کس به من نگفته بود!
‫چه اشتباهی از ما.
‫لطفاً برو کنار.
‫دلیل داشت که دیشب خواب بودم.
‫آره؟
‫آره.
‫چیزایی با خودم آوردم.
‫وای!
‫تو بهم می‌گی که مواد مصرف کردی و CSU داشتی.
‫تو توی CSU هیچ کاری نمی‌کنی جز غر زدن.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫نه خانم.
‫برو جلو لطفاً.
‫وای!
‫این حرف عجیبیه که به کسی بزنی ولی این تقریبا اولین باریه که نقش یه بزرگسال رو بازی می‌کنی.
‫چون بیشتر وقتا قیافه‌م به ۱۴ ساله‌ها می‌خوره.
‫خب، آره، این اولین باره که نقش کسی هم‌سن خودم رو بازی می‌کنم.
‫آره.
‫این اولین باره که بدون مامانم سر صحنه هستم، بدون مراقب.
‫و من تنها تو لیورپول مونده بودم، داشتم اون رو فیلمبرداری می‌کردم، و آره، اون یه جورایی پر از اولین‌ها بود.
‫بدون مادرت دیوونه شدی؟
‫دیوانه شدم.
‫نه، نکردم.
‫من تازه برگشتم و در جستجوی نمو رو دیدم.
‫پس، نقش بزرگسال.
‫از نظر بازیگر کودک بودن، تو یه جورایی تعریفش هستی.
‫ساعت سه به باشگاه تئاتر پیوستی؟
‫آره، من ساعت سه به کالسکه محلی‌مون پیوستم.
‫اونا منو یه کم زودتر راه دادن، چون قرار بود تو ساعت چهار بیای.
‫اما تو خیلی خوب بودی.
‫فکر کنم فقط، آره، خب، خواهر بزرگترم توی گروه بود، راستش، برای همین فکر کنم اینطوری منو راه دادن.
‫آره، من خیلی خوشم اومد.
‫ولی یه مصاحبه خوندم که توش داشتی درباره این صحبت می‌کردی که چطور به عنوان بازیگر کودک توصیف می‌شی و اینکه فکر نمی‌کنی باید بازیگرای کودک رو بازیگر کودک صدا بزنیم.
‫منظورم اینه که من هیچوقت... همیشه از این بدم می‌اومد که یه مقاله منتشر بشه و توش بنویسن، بازیگر کودک بلا رمزی، چون همیشه یه جورایی حس می‌کردم داره بهم توهین می‌شه.
‫فکر کنم یه سری تصورات درباره بازیگرای بچه داشتم و هیچ وقت نمی‌خواستم بهم بگن یه بچه لوس، می‌دونی؟
‫نمی‌دونم.
‫من هیچ وقت... همیشه احساس می‌کردم با هر کسی که سر صحنه بودم برابر بودم، که همه‌مون اونجا بودیم و داشتیم یه کارو انجام می‌دادیم.
‫پس اینکه به عنوان یه بازیگر بچه شناخته بشی، حس عجیبی داشت.
‫نمی‌دونم.
‫من فقط می‌خواستم جزئی از گروه باشم.
‫چون در مورد هم‌بازی‌ات پدرو پاسکال صحبت کردی و گفتی که مثل یه بچه بزرگه.
‫آره، آره.
‫بیشتر وقتا اون از من بچه‌تره.
‫آره، عالیه.
‫ما قطعاً هوای همدیگه رو داشتیم.
‫و، بلا، تو الان خیلی چهره معروفی هستی، و چی، تو تلویزیون از چند سالگی شروع کردی، چی، ۱۱ سالگی؟
‫آره.
‫باشه، فکر کنم تازه ۲۰ سالت شده.
‫آره.
‫و این... وای خدای من!
‫می‌دونم، به نظر میاد... تولدت رو از دست دادم!
‫خب، تو این موفقیت جهانی رو داری، به مت گالا رفتی، همه این چیزها.
‫داری لذت می‌بری یا یه کم زیادیه؟
‫بهش فکر نمی‌کنم.
‫باشه.
‫من فکر نمی‌کنم... من، مثلا... نمی‌دونم که معروفم.
‫تو هستی.
‫آره.
‫هر بار که میرم بیرون یادم میاد، ولی... آره، آره.
‫...این چیزی نیست که بهش فکر کنم، پس واقعا حس متفاوتی ندارم.
‫فقط احساس می‌کنم سرم شلوغ‌تر شده.
‫خیلی شلوغه.
‫مقدار کاری که باید انجام بدم، مثل سفر و پیام‌ها و ایمیل‌هایی که باید جواب بدم، اون تنها تفاوتش نیست؟
‫اما، البته، نه تنها، الان دیگه نمی‌گم، بازیگر بچه توی این برنامه.
‫لایتون، چند سالت بود که نقش بیلی الیوت رو تو وست اند گرفتی؟
‫من هم همسن بودم.
‫حدوداً ۱۱ سالم بود، آره، وقتی اون کار رو گرفتم.
‫اوه، اونجاست.
‫آخ.
‫اما نه، با بیلی الیوت یه چیز عجیب وجود داره که خیلی قبل از اینکه بری روی صحنه، انتخابت می‌کنن.
‫آره، اونا عملاً میان دنبالت.
‫پس رفتم به یه تست بازیگری.
‫من تو عمرم کلاس باله نرفته بودم.
‫من هیچ‌وقت کلاس رقص تپ نرفته بودم.
‫من فقط یه کم این ور اون ور می‌رفتم.
‫میدونی، رقصیدن با آهنگ‌های Girls Aloud یا هرچی.
‫و مقاله روزنامه اومد، نوشته بود دنبال بیلی‌های جوان می‌گردیم و غیره.
‫من همینجوری رفتم و می‌تونم بگم شاید حدود هشت ماه یا بیشتر، می‌دونی، رفتم کلاس بازیگری و فقط کارای سرگرم‌کننده بعد از مدرسه انجام دادم.
‫و، آره، فقط... فکر کنم اونا یه چیزی تو من دیدن.
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم چطوری.
‫گفتن تا وقتی موفق بشی، تظاهر کن. منم تظاهر کردم و راستش هنوزم دارم تظاهر می‌کنم.
‫ما این فیلم بامزه رو پیدا کردیم.
‫ازت فیلم گرفتن قبل از شب افتتاحیه، داشتی بیلی الیوت رو تمرین می‌کردی، ولی فکر نکنم تا این مرحله روی صحنه رفته باشی.
‫اینجا هستی، خیلی جوون.
‫این شلوارهای مورد علاقه‌م از این برنامه‌ست، چون یه راز کوچولو توشون دارن.
‫این میکروفون‌ها برای رقصی هست که باید انجام بدیم، و اینم، اونا باید توی فینال بپوشنش.
‫واقعاً از اون تیپایی که من دوست دارم نیست.
‫بهتره زودتر برم، چون تا یه ساعت دیگه نوبتمه.
‫ما فقط قراره یه کم گرم کنیم قبل از شروع نمایش.
‫سلام!
‫همچنین... من یه دروغگوی کوچولو بودم.
‫من اون چای رو می‌خواستم تو خونه بخورم.
‫واقعاً از اون تیپایی که من دوست دارم نیست.
‫دروغ‌ها گفته شد.
‫و این‌طور شد که Strictly این شنبه ادامه داره.
‫چی بهمون میدی؟
‫اوه، دارم بهت سالسا میدم.
‫خوشت اومده... حتماً از سالسا خوشت اومده، چون اینجا نشستی داری می‌نوشی.
‫آره، می‌دونم، فردا تمرین دارم.
‫اوه نه، فردا یه نمایش دارم.
‫آره، فردا یه اجرا داری.
‫خب، منظورم اینه که تو خیلی خوب داری پیش میری، پس بیا بگیم تو فینالی.
‫چه کس دیگه‌ای تو فیناله؟
‫فکر می‌کنی تو فینال با کیای دیگه روبرو می‌شی؟
‫اوه، نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫نمی‌دونم.
‫راستش این دیگه خیلی وحشیانه‌ست.
‫حتی اگه بالای جدول باشی، وقتی به تماشاگرها می‌رسه، خیلی می‌ترسی، می‌دونی... در نهایت همه چیز به اونا بستگی داره.
‫شماها رای نمی‌دید.
‫دوربین واقعاً کجاست؟
‫اوه، اونجاست.
‫پس شماها دارین رای می‌دین.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی.
‫خب، امیدوارم من اونجا باشم.
‫خب، می‌بینیم چی میشه.
‫باشه.
‫و خیلی سریع، بد آموزی ادامه پیدا می‌کنه.
‫و می‌دونم که یه قسمت خیلی خاص کریسمسی هست.
‫آره، یه قسمت موزیکال فیلمبرداری کردیم که خیلی باحال بود.
‫خیلی وقته منتظرم تا جک وایت‌هال و تیمش رو قانع کنم که این اتفاق بیفته.
‫پس، من خیلی هیجان‌زده بودم.
‫راستش خیلی فرصت نشد که زیاد آواز بخونم.
‫یه کم عصبانی بودم.
‫من گفتم چی؟ حالا یه قسمت موزیکال داریم؟
‫من فقط دارم نگاه می‌کنم که همه دارن برام می‌خونن.
‫ولی همشون عالی بودن و آره، فکر کنم قراره... فکر کنم قراره خوش بگذره.
‫با دندونای قفل شده.
‫آره.
‫فکر کنم خیلی خوش بگذره.
‫ماجراجویی LateN فردا ساعت 6:35 روی BBC One ادامه داره.
‫و فقط یادآوری کنم، می‌تونید بلا رمزی رو تو فصل دوم سریال "زمان" ببینید، و اون از یکشنبه آینده، ۲۹ ام شروع میشه.
‫خیلی خوب.
‫الان...
‫خب، وقتشه که با مهمون بعدیمون آشنا بشیم.
‫اون یه نماد تلویزیون و یه افسانه سینمایی هست.
‫حالا، اون تو کتاب جدیدش یه نگاه به پشت پرده‌ها بهمون می‌ده.
‫لطفاً با افتخار خانم بزرگ، جوآن کالینز رو خوش‌آمد بگید!
‫تشویق و کف زدن سلام، جوآن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫حله، تموم شد.
‫سلام.
‫خوش اومدی، خوش اومدی، خوش اومدی.
‫یه رؤیای طلایی، جوآن.
‫خب، آره، و اپل شونه.
‫البته.
‫باید شانه‌بندامو می‌پوشیدم.
‫خیلی بهش میاد.
‫ممنون.
‫البته.
‫چرا که نه؟
‫همه کسایی که روی کاناپه هستن رو می‌شناسی؟
‫آره، خب، من این دوتا رو می‌شناسم.
‫آره.
‫پاتریک ریفورد.
‫سلام.
‫بلا.
‫سلام.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫لایتون.
‫خوشگله.
‫بانو جون کالینز.
‫و تو.
‫تو هم همینطور.
‫اوه، باشه.
‫این منم.
‫اوه، این شرابه؟
‫آره، این مال توئه، این مال توئه.
‫تو سینه‌های فوق‌العاده‌ای داری.
‫به سلامتی.
‫چون واقعاً، حالا، تا حالا رِیف رو دیدی؟
‫آره، فکر کنم اولین بار تو خونه لیام همدیگه رو دیدیم.
‫درسته.
‫لیام نیسون و ناتاشا ریچاردسون، و تو با اونا بودی.
‫بودم، بودم.
‫جوآن ما رو برای ناهار دعوت کرد.
‫اوه، آره، چند روز دیرتر اومدی.
‫آره، کردم.
‫اومدی به خونه کوچیک ما.
‫درسته.
‫خاطره‌ی خوب.
‫اون روزا چه روزایی بودن.
‫باید دوباره بیایم.
‫ممنون.
‫بیا بیخیالش بشیم.
‫اون داستان داره به جایی میره که نمی‌خوایم بریم.
‫و نکته اینجاست که تو قبل از اینکه پاتریک وارد دنیای استار ترک بشه، اونجا بودی.
‫بودم.
‫واقعاً؟
‫آره، من با بیل شاتنر بودم وقتی که... تو بودی؟
‫بله، کاپیتان کو.
‫من توی یه قسمت بودم که همه میگن واقعاً قسمت فوق‌العاده‌ایه به اسم "شهری در لبه ابدیت".
‫اوه، آره.
‫اونجایی.
‫خیلی معروف.
‫آره، تو و بیل شاتنر اونجایید.
‫آره.
‫ببخشید، اون بیل هست؟
‫آره.
‫کاپیتان کرک عاشق ادیت کیلر، کارگر مقدس تبلیغاتی شد که می‌خواست دنیا رو نجات بده با گفتن اینکه هیتلر آدم خوبی بوده. پس دکتر اسپاک مجبور شد اونو بکشه. من توسط یه اتوبوس زیر گرفته شدم.
‫جالبه چون کاپیتان کرک کلی عشق و عاشقی داشت، ولی بیچاره کاپیتان لوک پیکارد نه خیلی.
‫اوه، نه، نه، خیلی ضایع بود، نه؟
‫من واقعاً رفتم پیش تهیه‌کننده‌ها و گفتم ببینید، اونا این قسمت‌ها رو نوشتن که توش من دوباره با کسی که یه زمانی عاشقش بودم ملاقات می‌کنم و فکر کردیم شاید خوب بشه. نه، همیشه خراب می‌شد.
‫همیشه بد پیش می‌رفتند.
‫تا یه قسمت، منو فرستادن مرخصی و من یه رابطه داشتم.
‫منظورم اینه که پیکارد یه رابطه داشت.
‫بله، بله، البته.
‫بله، معلومه.
‫تشویق
‫حالا، دیوید اوکالینز یه کتاب جدید به اسم "پشت پد شونه‌ها" منتشر کرده.
‫الان بیرونه.
‫اما، البته، فقط یه کتاب نیست، یه تور هم هست.
‫فکر کنم... فقط دو تا قرار دیگه داری؟
‫ما فقط... آره، شنبه داریم می‌ریم برایتون، بعدش هم می‌ریم چلتنهام.
‫ولی من قبلاً... اوه، دو هفته شده.
‫آره.
‫خیلی خسته‌کننده بوده عزیزم.
‫آره.
‫من توی بریتانیا بالا پایین شدم مثل دیوونه‌ها.
‫انگلیس.
‫در سان فرانسیسکو.
‫نه، چند تا از دوستام رفتن تو رو توی میدان لستر ببینن و گفتن فوق‌العاده بودی.
‫اوه، خب، خوش گذشت.
‫خیلی خوششون اومد.
‫ما اون روز دو تا نمایش اجرا کردیم.
‫فردای اون روز ساعت ۱۰:۳۰ سوار ماشین شدیم و رفتیم لیورپول، که سفر کوتاهی هم نیست.
‫خب، الان احساس می‌کنم خیلی خسته‌ام.
‫باشه.
‫خب، مرسی بابت... شونه‌پد‌هام رو مرتب کردم و... معلومه که این چیزی هست که روی صحنه می‌پوشم.
‫آره.
‫یعنی، هرچقدر هم که دوستت داشته باشم، گراهام، من این لباس رو فقط برای این نمایش نمی‌خرم.
‫خیلی قشنگه.
‫ممنون.
‫خوشحالم که می‌تونم اینو با تماشاگرا به اشتراک بذارم.
‫فکر می‌کردم خیلی چیزا درباره خانم جوآن کالینز می‌دونم، ولی از مهارت‌های رقصیدنت خبر نداشتم.
‫مهارت‌های رقص من؟
‫خب، تو یه مهارت با لیتون مشترک داری.
‫تو توی یه برنامه تلویزیونی ایتالیایی بودی.
‫اوه!
‫به ما بگو توی برنامه تلویزیونی ایتالیایی چی کار کردی.
‫من اول با بیل وایمن، یه دوست خیلی قدیمی، تو این برنامه شرکت کردم و پشت صحنه داشتیم با لایونل ریچی حرف می‌زدیم، همونطور که معمولاً انجام می‌دی.
‫بیل گفت می‌دونی ما باید یه کاری توی برنامه انجام بدیم که قبلاً توی تلویزیون نکردیم. گفتم شوخی می‌کنی؟ گفت آره، می‌خوای چیکار کنی؟ گفتم نمی‌تونم فکر کنم. گفتم خب این چطوره؟ من یه دامن بزرگ و پهن پوشیده بودم و...
‫شروع کردم به انجام حرکت اسپلیت ولی نتونستم کامل انجامش بدم، پس گفتم اگه کامل برم پایین فکر می‌کنی خوششون بیاد؟ اون گفت فکر کنم خوششون بیاد. پس رفتم روی صحنه با این ایتالیایی و اون گفت حالا نمی‌دونم چیکار می‌کنی، می‌دونی داری چیکار می‌کنی، چه فیلمی داری می‌سازی و ببخشید نباید این کار رو می‌کردم.
‫به هر حال، من میرم توی برنامه با یه مرد ایتالیایی خیلی مهربون که داشت می‌گفت، جو
‫پس گفتم خب مادربزرگم اینو بهم یاد داده پس انجامش میدم. دامنم رو بلند کردم و رفتم یه شکاف کامل انجام دادم و همه دیوونه شدن و خندیدن و خندیدن و خندیدن و عالی بود.
‫تنها مشکل این بود که نمی‌تونستم بلند شم.
‫من
‫ران‌هام برای چند روز می‌سوخت.
‫آیا ران‌هات چند روز درد می‌کنن؟
‫آره، می‌فهممت.
‫حس‌ت رو می‌فهمم.
‫باید یه لحظه جلوتو بگیرم.
‫باید یه لحظه متوقفت کنم، چون اگه کسی باورش نشه که این اتفاق افتاده، ما عکس تو رو داریم که داری می‌ری توی اسپلیت.
‫اوه، واقعاً؟
‫اون جوآن هست.
‫اوه، آره.
‫و با کفش پاشنه بلند.
‫با کفش پاشنه بلند.
‫عجب دیوونه‌ای.
‫عالیه.
‫خیلی تاثیرگذاره.
‫جوآن، برای بقیه تاریخ‌های تور و کتابت آرزوی موفقیت دارم.
‫پشت شونه‌بالاها، خانم‌ها و آقایون، بانو جوآن کالینز!
‫تشویق و کف زدن خیلی ممنون.
‫مرسی، مرسی، مرسی.
‫من عاشق اینام.
‫اونا فوق‌العاده‌ان.
‫خب، وقتشه که موسیقی پخش کنیم.
‫اون یکی از داغ‌ترین خواننده-ترانه‌سراهای جدید بریتانیاست که آخرین آلبومش "عشق بر ترس" نام داره.
‫اینجا برای اجرای تک‌آهنگ "گریه"، لطفاً زک ابل رو خوش‌آمد بگید!
‫وقتی تاریکی خیلی قوی میشه و هر هفته یه روز طولانی‌تر میشه، حس می‌کنی هیچ کاری نمی‌تونی بکنی، من آهنگ مورد علاقت رو برات می‌خونم.
‫همه چراغ‌هاتو دوباره روشن کن من همچنان عاشقت می‌مونم، همچنان عاشقت می‌مونم می‌دونی وقتی من دور و برت هستم می‌تونی راحت باشی می‌خوام کاری کنم گریه کنی می‌خوام از ته دل تحت تأثیر قرار بگیری
‫می‌خوام درست بخونمش چون هر کاری که می‌کنم برای توئه پس اگه جلوی جریان رو گرفتی بذار رودخونه باز بشه چون می‌خوام گریه‌ت بندازم منم تو همون موقعیتی بودم که تو هستی
‫اگه فقط می‌تونستی چیزی حس کنی، هر چیزی رو برات می‌دادم.
‫چرا هیچ وقت به کسی حقیقت رو نگفتی که چه خبره؟
‫من همین‌طور عاشقت می‌مونم، عاشقت می‌مونم.
‫میدونی وقتی من دور و برت هستم، میتونی خودت باشی.
‫می‌خوام کاری کنم گریه کنی.
‫می‌خوام عمیقاً تو رو تحت تأثیر قرار بدم می‌خوام کمکت کنم که خوب بشی احساس می‌کنم که زنده‌ای می‌خوام اینو واقعی بخونم چون هر کاری که می‌کنم برای توئه پس اگه داری جلوی جریان رو می‌گیری بذار رودخونه باز بشه
‫می‌خوام به گریه بندازمت، می‌خوام به گریه بندازمت، می‌خوام به گریه بندازمت، گریه، گریه، می‌خوام به گریه بندازمت. وای!
‫زیبا!
‫زک ابل، دوستان.
‫چه صدایی!
‫ممنون از گروه و خواننده‌های پشتیبان، بیاید اینجا.
‫زک اومد.
‫خیلی ممنون.
‫عالی بود.
‫زک، این لیتونه، بلا، ری، پاتریک، جون، خانم زک.
‫بفرما.
‫به همه سلام کن.
‫خیلی ممنون که این کار رو انجام دادی.
‫وای، صدات فوق‌العاده‌ست.
‫واقعاً زیباست.
‫ممنون.
‫و اون آهنگ، از آلبوم "عشق بر ترس" هست.
‫بله.
‫و الان منتشر شده.
‫فکر کنم خیلی‌ها برای اولین بار تو رو وقتی که کنسرت تاج‌گذاری برای پادشاه رو اجرا کردی دیدن.
‫بله.
‫اما در واقع، این آلبوم دوم توئه.
‫این دومین آلبوم منه، آره.
‫و یه کم طول کشید بین قسمت یک و دو.
‫اولین آلبومم رو تو سال ۲۰۱۷ منتشر کردم و بعدش یه دوره‌ای بود که شنواییم رو از دست دادم و یه مدتی طول کشید تا...
‫بتونم دوباره صدا رو بشنوم.
‫به خاطر همین، یه کم استراحت کردم.
‫خب الان چطوری؟
‫خب، من سمعک می‌زنم و اون به شنیدن صداها کمک می‌کنه.
‫و من می‌تونم از پسش بربیام.
‫من دیگه مثل قبل نمی‌تونم دقیق بخونم، ولی هنوزم می‌تونم تقریباً درست بخونم، که خودش خوبه.
‫خب چی شد؟
‫عفونت گرفتی یا چی شد؟
‫تشخیص دادن که من یه چیزی به اسم اتواسکلروز دارم، همون چیزی که بتهوون، فرانکی والی و هوارد هیوز هم داشتن، ظاهراً.
‫وای.
‫درستش کردن یا نه؟
‫خب، یکیشو درست کردن.
‫درست شد.
‫صدای خوبه، ولی آره، چیزایی مثل زیر و بم صدا رو باید دوباره یاد می‌گرفتم، و فعلاً این گوشمو کنار گذاشتم.
‫اما این غیرقابل باوره، چون صدات خیلی قشنگه.
‫ممنون.
‫مثل اینکه، نمی‌تونم تصور کنم تو چی می‌شنوی در مقایسه با چیزی که ما می‌شنویم.
‫تو نمی‌دونی من چی می‌شنوم.
‫باشه.
‫و تو آدم جالبی هستی، چون وقتی بچه بودی، گوش کن جوآن، همیشه قرار نبود موزیسین بشی.
‫به نظرت به جای موسیقی‌دان بودن، ممکن بود چی باشه؟
‫یه بازیگر.
‫نزدیک.
‫در واقع، ممکن بود یه بازیکن حرفه‌ای تنیس روی میز بشه.
‫ای خدا.
‫هرگز فکرش رو نمی‌کردم، یه میلیون سال پیش.
‫همه نگاه می‌کنن به... اوه، نیگا کن به بچه زک.
‫خب، منظورم اینه که، نمی‌دونستم می‌تونی یه بازیکن حرفه‌ای تنیس روی میز باشی.
‫میتونی.
‫می‌تونی.
‫باشه.
‫تام هنکس این کار رو کرد.
‫درسته.
‫حق با توئه.
‫تو کاملاً حق داری.
‫چقدر نزدیک شدی به اینکه...؟
‫خب، من تو تیم المپیک انگلیس بودم.
‫پول نقد.
‫چرا تا حالا همدیگه رو ندیدیم؟
‫وای.
‫آره، داشتم برای المپیک لندن تمرین می‌کردم و بعدش...
‫موسیقی همه‌چیز رو تحت تأثیر قرار داد.
‫آره.
‫و خیلی زود باید بگی که داری میری تور، درسته؟
‫آره، من هستم.
‫شروع میشه، مثلاً ده روز دیگه.
‫داریم می‌ریم سراسر بریتانیا و اروپا.
‫بزرگترین توری که تا حالا رفتم.
‫۲۳ تا شهر.
‫آره، هنوز بلیط هست.
‫خب، اگه اون اجرا بلیت‌ها رو نفروشه، دیگه نمی‌دونم چی می‌تونه بفروشه.
‫خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫موفق باشه آلبوم.
‫زک ایگل، بچه‌ها!
‫وای!
‫درسته، تقریباً تمومه، ولی قبل از اینکه بریم، یه وقت داریم برای یه سر زدن به صندلی قرمز بزرگ.
‫اما قبل از اینکه کاری کنیم، باید با یه عذرخواهی شروع کنم.
‫چون هفته پیش، یه نفر روی صندلی قرمز بود و درباره شهر فرمای در شهرستان کورک ایرلند خیلی مهربون نبود.
‫خب، کافیه بگم که مردم فرموی خوشحال نیستن.
‫من از این موضوع ناراحتم.
‫پس، می‌خوایم عذرخواهی کنیم.
‫البته، انصافاً من از فرمو دفاع کردم و گفتم که خونه‌ی مداد بزرگه.
‫ولی متاسفانه باید دوباره عذرخواهی کنم، چون ظاهراً مداد غول‌پیکر برداشته شده.
‫با این حال، از طرف دیگه، فرمای در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۸ تمیزترین شهر ایرلند شد.
‫پس، فکر کنم هنوز خیلی تمیزه.
‫امشب بیشتر اذیت می‌کنیم.
‫سلام.
‫سلام
‫اسمتون چیه، آقا؟
‫اسم من کوینه.
‫کوین، عزیزم.
‫اهل کجایی، کوین؟
‫من تو ویتام، تو اسکس زندگی می‌کنم.
‫خب، اونجا چیکار می‌کنی؟
‫من برای یه شرکت کار می‌کنم، یه شرکت فوق‌العاده که پروژکتورهای تعاملی به بیمارستان‌ها، خانه‌های مراقبت و جاهای دیگه می‌ده.
‫این خیلی خوبه.
‫وقتی مردم وارد میشن و یه کار خوب و با ارزش پیدا می‌کنن، یهو، می‌دونی، خیلی سخت میشه.
‫ولی سعی می‌کنم.
‫برو سراغ داستانت، آقا.
‫باشه.
‫وقتی ۱۹ سالم بود، با یه دوست رفتم ولز شمالی برای کمپینگ و مسافرت با ماشین.
‫من قبلاً اون بالا زندگی می‌کردم.
‫تو راه حالم بد شد، وقتی رسیدیم اینجا... از همین حالا معذرت می‌خوام، جوآن.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫فکر کنم می‌دونیم قراره چی بشه، ولی برو جلو.
‫بدتر میشه.
‫وقتی به لبه جنگل رسیدیم که قرار بود اونجا کمپ بزنیم، من مجبور بودم هی برم تو جنگل و برای یه مدت کوتاه، تمام دستمال توالت‌ها رو تموم کردم و تنها چیزی که باقی مونده بود، یه حوله آشپزخونه بود، حوله آشپزخونه مورد علاقه مادر دوستم که اون با خودش آورده بود.
‫چاره‌ای نداشتم، آخرش خیلی قشنگ نشد.
‫انداختمش تو بوته‌ها و کلاً فراموشش کردم.
‫یک سال بعد، ما برای یک روز با مادرش و سگ خانواده اونجا بودیم و تو همون جا بودیم... نه!
‫...و سگ غیب شد، و... نه!
‫...و ما صداش کردیم، بالاخره اومد، و توی دهنش حوله‌ی چای افتاده بود.
‫من قراره تو رو مقصر بدونم، من قراره تو رو مقصر بدونم.
‫این داستان خوبی بود.
‫خیلی خوب.
‫خیلی بحث شده.
‫همین دیگه، وقت‌مون تموم شد.
‫اگه دوست داری خودت تو اون صندلی قرمز بشینی و داستانت رو تعریف کنی، می‌تونی از طریق وبسایتمون با ما تماس بگیری.
‫و لطفاً، از همه مهمون‌هامون امشب یه تشکر بزرگ بکن.
‫زاک ابل!
‫لایتون ویلیامز!
‫بلا رمزی!
‫رالف فاینس!
‫پاتریک استوارت!
‫و خانم جوآن کالینز!
‫هفته‌ی بعد با من همراه باشین با اسطوره‌ی موسیقی پاپ، دوران دوران، جِی بلیدز از تعمیرگاه، کمدین جک وایت‌هال، و بالاخره، آرنولد شوارتزنگر و دِیم جودی دنچ.
‫پس می‌بینمت.
‫شب بخیر همگی.
‫خدافظ!
‫تشویق و کف زدن ملکه‌ها بعدی هستن روی B2C1، و ساران جونز توی پنل داوری در مسابقه درگ ریس روپال انگلستان.