‫- نگران من بودی؟ - نمی‌دونی چقدر.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫بیا راستشو بگیم.
‫اگر مستقیم تو چشماش نگاه کنیم، وویت بیشتر بهمون احترام می‌ذاره.
‫این به هیچ‌کس ربطی نداره جز خودمون.
‫معمولاً من اجازه نمی‌دم تو واحدم رابطه‌ای باشه،
‫ولی جای لیندزی خالیه.
‫مال توئه.
‫من با احترام پیشنهاد اطلاعات رو رد می‌کنم.
‫اون جوابی که انتظار داشتم نبود.
‫فقط، من هنوز آماده نیستم که از مسیر خارج بشم.
‫حداقل الان.
‫ممنون.
‫شرط می‌بندم می‌تونم حدس بزنم چقدر.
‫ببخشید؟
‫صورتحساب شما... شرط می‌بندم می‌تونم حدس بزنم چقدره.
‫- باشه. - ۷.۴۹ دلار.
‫تا قرون آخر.
‫می‌خوای بدونی چطور فهمیدم؟
‫اممم، مطمئن نیستم.
‫چون هر روز میای اینجا،
‫و تو هم همون چیزو سفارش میدی، یه کاسه جو دوسر
‫با کشمش کنار بشقاب و یه لیوان آب پرتقال،
‫و تو یه دهی میدی و چهار تا سکه اضافه میذاری
‫بگو "نگهش دار" به هر کسی که پشت پیشخوانه.
‫وای، خب، یه کم ترسیدم.
‫آه، ببخشید. من...
‫نه، من از این که انقدر قابل پیش‌بینی‌ام، ترسیدم.
‫خوبه که یه روال داشته باشی.
‫هست؟
‫خیلی خب، پس فردا می‌بینمت.
‫یا می‌دونی، شاید هم نه. شاید برم یه جای دیگه.
‫- نیاز به پول خرد داری، عزیزم؟ - نگهش دار.
‫این یه کلبه چوبی واقعی بود که کارگرا توش زندگی می‌کردن
‫در دهه ۲۰، کی سد پایین رودخونه رو ساخت.
‫پدربزرگم اونو خرید و یه تیم قاطر استخدام کرد
‫برداشتنش و کشیدنش تا یه مایل بالاتر توی رودخونه،
‫و بذارش کنار لبه آب.
‫اینجا ویسکانسینه؟
‫آره. ماهیگیری عالی بود.
‫ماهی مُشکی. دهن‌گنده.
‫پشه‌ها؟
‫مثل پرنده‌ها.
‫ولی جای خیلی خوبی برای بازنشستگیه.
‫من توی ویسکانسین شمالی زندگی نمی‌کنم.
‫یادم نمیاد ازت پرسیده باشم.
‫آنتونیو، هیچ وقت حاضر می‌شی تو شمال ویسکانسین زندگی کنی؟
‫آره.
‫ موتور برفی سواری، ماهیگیری روی یخ، آزمایشگاه‌های شیشه.
‫بهشته.
‫داری کمک نمی‌کنی.
‫بعداً می‌بینمت.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام، تقصیر من بود.
‫- دارم میام. - ببخشید.
‫- هی. - دیر کردی.
‫ببخشید، از اون صبح‌هاست. فقط...
‫- هی، بورگس؟ - آره.
‫تو چه سالی به دنیا اومدی؟
‫- چی؟ چرا؟ - چون دارم فکر می‌کنم.
‫به تو چه؟
‫۱۹۸۸.
‫اوه.
‫- چی؟ - هیچی.
‫بچه‌ها، لازمه شماها منطقه 2114 رو پوشش بدین.
‫بالا و پایینِ روزولت دوست‌داشتنی.
‫- عالیه. - چرا تغییرش دادی؟
‫میدونی سال ۱۹۸۸ چیکار می‌کردم، برجس؟
‫من نباید به اون جواب بدم، مگه نه؟
‫روز خوبی داشته باشید، مأمورها.
‫۸۸، آره؟
‫آره.
‫من مال سال ۸۹ هستم.
‫عالیه.
‫بذار حدس بزنم آهنگ جشن فارغ‌التحصیلیت چیه.
‫نمی‌گیریش.
‫نه، من تو این کار خیلی خوبم.
‫بریم ببینیم جشن دبیرستان رو.
‫۸۸... یعنی سال فارغ‌التحصیلیت میشه ۲۰۰۶؟
‫آره.
‫♪ تو زیبایی ♪
‫♪ تو زیبایی، این واقعیته ♪
‫- گرفتمش. - دیدی؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. فکر می‌کنی گیر کردم؟
‫من به اون دست نمی‌زنم.
‫من فقط... هی با خودم فکر می‌کنم که نباید ردش می‌کردم
‫منظورم اینه که این آینده منه. روز به روز، کار کردن تو یه شغل.
‫- من عاشق ضرب آهنگم. - آره، می‌دونم.
‫به اندازه کافی هیجان‌انگیز هست برات؟
‫میگه دختری که تو صورتش تیر خورد.
‫نمی‌دونم.
‫خدا، امروز خیلی باحال شدی، بورگس.
‫من یه چیز متفاوت برای زندگیم می‌خوام.
‫و من هیچ کاری نمی‌کنم که نتیجه رو تغییر بدم،
‫و به من فرصت داده شد که هر جا می‌خوام برم،
‫و من هیچ کاری نکردم، این در مورد من چی میگه؟
‫تیم، ما رو تو خونه 4215 روزولت نگه دارید.
‫باشه. 4215 روزولت.
‫واقعاً جواب صادقانه‌م رو می‌خوای؟
‫آره، دارم.
‫بله.
‫کی اهمیت میده؟
‫ممنون.
‫رومن؟
‫اِه... آقا؟
‫بورگس؟
‫برگس، چی دیدی؟
‫دو تا پسر رفتن اونجا.
‫ممکنه یکی اسلحه داشته.
‫تو یه تفنگ دیدی؟
‫فکر کنم کردم.
‫فکر می‌کنی انجام دادی، یا انجام دادی؟
‫- نمی‌دونم. - می‌خوای بهش زنگ بزنی؟
‫نه، می‌خوام در بزنم. می‌خوام ببینم چه خبره.
‫بجنب، بورگس، اگه یه تفنگ دیدی،
‫یه راه درست برای انجام این کار هست.
‫آقا، ازتون می‌خوایم که بیاید بیرون.
‫ما از اداره پلیس هستیم.
‫من افسر برگس هستم. اینم افسر روم...
‫رومن، اون تیر خورده.
‫۲۱۱۴، بچه‌ها، ما یه...
‫- هماهنگ و اصلاح شده توسط chamallow - - www.addic7ed.com -
‫- باشه، باشه، رفیق. - هیس.
‫- هی، فقط... فقط بذار ما توضیح بدیم... - شش. خفه شو.
‫این بنده خدا داره می‌میره. ما فقط داریم سعی می‌کنیم کمکش کنیم.
‫باید به حرفمون گوش بدی.
‫اسلحه‌ها و رادیوهاتون رو بدین به من.
‫انجامش بده.
‫ما اسلحه‌هامون رو به شما نمی‌دیم.
‫تفنگ‌هات رو بده به من
‫یا بزنم تو صورتش.
‫- همین الان. - باشه، خیلی خب.
‫- برو! - باشه، باشه.
‫وای، یواش‌تر.
‫- دارم انجامش می‌دم. - یواش یواش.
‫- درسته. - باشه.
‫آروم و راحت.
‫باشه.
‫حالا، هر دوتاتون بیاید اینجا.
‫ببین رفیق، ما هیچ جوره نمی‌ریم اونجا.
‫و من هم تو سه ثانیه بعدی می‌کشمش...
‫- باشه، باید گوش کنی... - اگه الان نیای اینجا...
‫یک...
‫- باشه، باشه، داریم میایم. - دو تا...
‫بهش شلیک نکن. دارم کاری که گفتی رو انجام می‌دم.
‫بیا تو. تو هم بیا.
‫بگیر... آه!
‫رومن! رومن!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫سلام عزیزم.
‫منم که زنگ زدم.
‫امروز اینجا خیلی کند پیش میره.
‫بیا همون ناهار زود رو که گفتی بخوریم.
‫فقط بگو. هر جا بگی میام.
‫باشه.
‫خیلی خب، بچه‌ها،
‫به دن جنکینز خوش‌آمد میگیم.
‫اومده که به ما درس بده در هنر عالی از...
‫گواهی شوکر.
‫به نظر میاد خیلی خوش می‌گذره.
‫ناراحت نشی داداش،
‫اما ما واقعاً از اون اداره‌هایی نیستیم که از شوکر استفاده کنه.
‫خب، من واقعاً از اون پلیسایی نیستم که بخوام اینجا باشم،
‫ولی پلیس میگه اجباریه.
‫اگه خوشت نمیاد، برو به مدیر شکایت کن.
‫هی، من که مشکلی ندارم.
‫اِه، تو هم تو این ماجرا هستی، گروهبان.
‫من فقط به قلقلک دادن خلافکارها تا سر حد مرگ ادامه میدم.
‫می‌تونی دوباره بری ازش بپرسی.
‫ویل راجرز معلومه که هیچوقت گروهبان وویت رو ندیده بود.
‫خیلی خب، بقیه‌تون جمع شید دور هم.
‫اسامی‌تون رو برای گواهی بدید.
‫هی، چقدر طول می‌کشه؟
‫قرار داری؟
‫آره، در واقع دارم.
‫اوه، هیس، هیس...
‫رومن؟
‫شان، شان، تیر خوردی؟
‫شان، بیا دیگه. زخمی شدی؟
‫ای خدا، بس کن.
‫وایسا، سرت آسیب دیده.
‫به من نگاه کن. وایسا.
‫باشه. گرفتمت. گرفتمت.
‫باشه، باشه، باشه، باید از اینجا بری.
‫بهم بچسب.
‫آروم این کار رو انجام بده.
‫سرت ضربه خورده. باید آروم باشی، رفیق.
‫بایست.
‫خب، بریم. می‌خوام از اینجا ببرمت بیرون.
‫فقط دستت رو دورم بنداز. کمکم کن.
‫فقط گوش کن.
‫باید حواستو جمع کنی، باشه؟ حواستو جمع کن.
‫دستت رو دور من بنداز، باشه؟
‫تا سه بشمار. یک، دو، سه...
‫- آه. - وایسا.
‫خب دیگه.
‫نه، نه! آآه!
‫اوه! نه! آآه!
‫تکون نخور!
‫تکون نخور.
‫آره.
‫نباید دخالت می‌کردی.
‫لطفاً...
‫فقط لطفاً...
‫آه!
‫- هی... - خفه شو.
‫تو تیر خوردی، مرد. تیر خوردی.
‫باید فکر کنم.
‫باشه.
‫می‌تونی تفنگ رو بذاری زمین؟
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫میشه... حداقل به همکارم کمک کنم؟
‫من می‌رم.
‫دارم خیلی آروم راه می‌رم.
‫شان؟
‫من می‌خوام اون رو بردارم، باشه؟
‫می‌بینی؟
‫هی رفیق.
‫ایکس۲۶ پنجاه هزار ولت برق رو از این دو شاخه می‌فرسته.
‫این ارتباطات الکتریکی رو مختل می‌کنه
‫بین اعصابت و انتقال‌دهنده‌های عصبی‌ات.
‫می‌خوای با تنه تماس بگیری،
‫که شونه‌ها، لگن،
‫شکم، کشاله ران...
‫اس-پی-ای-جی.
‫بیا دیگه، رفیق، بریم سراغش، باشه؟
‫به موقع، به موقع.
‫حالا، همه‌تون باید شوک الکتریکی بگیرید تا تایید بشید.
‫کاملاً بی‌ضرره.
‫ولی می‌فهمی که آب‌گیری شدن چه حسی داره،
‫که بهت اجازه می‌ده تو دادگاه شهادت بدی
‫در واکنش به نمایشگاه برق...
‫آره، فهمیدیم داداش، باشه؟ فهمیدیم.
‫اوه، خوبه، یه داوطلب.
‫اوه، اوه، اوه، اوه.
‫ارزش بلیط رو داشت.
‫نوبت توئه.
‫- بیا دیگه، مرد. - من داوطلب می‌شم که بهش شوک بدم.
‫خب، منظورم اینه که این به نظر نمیاد خیلی رسمی باشه.
‫کجا می‌خوای بذارمش؟
‫اس‌پی‌ای یا جی؟
‫- شونه‌ها. - جی.
‫گ.
‫- جی، جی. - جرات نکنی.
‫اسمت چیه؟
‫- چی؟ - اسمت... اسمت چیه؟
‫بورگس، کیم.
‫مدت زیادیه پلیسی، بورگس، کیم؟
‫چند سالی.
‫این همه صابون و شیر خشک برای چیه؟
‫اون؟
‫این خودش طلای مایع هست.
‫چینی‌ها پنج، ده برابر قیمت می‌پردازن.
‫میدونی، حتی اگه خونریزی هم نداشته باشی،
‫داری از داخل خونریزی می‌کنی.
‫اگه یه کاری نکنی، می‌کشَتت.
‫فکر کردی از مردن می‌ترسم؟
‫می‌دونم که هستم، و... قبول دارم.
‫می‌ترسم بمیرم.
‫و نمی‌خوام هیچ‌کس دیگه‌ای هم اینجا بمیره.
‫حتی تو هم نه.
‫خیلی پرحرفی.
‫خیلی‌ها اینو بهم میگن.
‫هی، چانگ، الان دارم می‌رسم.
‫در رو باز کن.
‫هی، چانگ، در رو باز کن.
‫آره.
‫هی، در رو باز کن!
‫هی، چانگ، درو باز کن! اون تو چه خبره؟
‫سلام؟
‫این کیه؟
‫نه چانگ. پلیس‌ها.
‫ما اینجا یه دوجین افسر داریم.
‫می‌خوام اسلحه‌هاتون رو بندازید و دست‌هاتون رو بالا ببرید،
‫و آروم آروم برو داخل این انبار.
‫من نیستم...
‫هی! بهش فکر نکن.
‫بذار زمین.
‫آخ!
‫می‌خوای زنگ بزنی ۹۱۱.
‫- نه، نبودم. - به من دروغ نگو، کیم.
‫من نبودم. به خدا!
‫نه، فقط... فقط اومد تو، یه راست زد تو فکم.
‫از تعجب خشکم زد و زمین خوردم.
‫یعنی، کونت رو زمین، بدون دروغ.
‫چی، و تو تلافی نکردی؟
‫من... من حال و روزم خوب نبود، می‌دونی؟ جاستین.
‫من از حد گذشتم.
‫منظورم اینه که اون آتشنشانه توی ایستگاه بودنه.
‫منظورم اینه که گذشته‌ها گذشته.
‫دیگه سیب‌زمینی فر دارین؟
‫همونطور که می‌بینی، هر چی بزرگتر باشن، سخت‌تر می‌افتن.
‫۵۰,۰۰۰ ولت چیزی نیست که بشه دست کم گرفت.
‫هی، بورگس، منم.
‫گوش کن، ما رو مجبور کردن تو این آموزش مسخره تیزر شرکت کنیم
‫خب، پس اینجا گیر افتادم.
‫به هر حال، یه زنگ بهم بزن،
‫یا یه کم غذا بیار به اتاق پشتی.
‫عصبانی نشو. باشه؟
‫هی، سان دنس کید،
‫میای پیش ما یا دوباره می‌خوای بری آبمیوه بگیری؟
‫به من اعتماد کن، منم به اندازه تو می‌خوام از اینجا برم.
‫- دارم میام. - خب، باشه.
‫نوبت توئه، خانم.
‫اوه، من... من فکر کنم دیگه کافی دیدیم.
‫اوه، X26 بین جنسیت‌ها فرق نمی‌ذاره.
‫- بیارش اینجا. - وقت تلافیه.
‫هی، رفیق، پس اسم منو می‌دونی.
‫مال تو چیه؟
‫اسمم رو نپرس.
‫باشه، می‌تونی فقط "مرد" باشی.
‫گوش کن رفیق، نمی‌تونیم همین‌جا بشینیم و تظاهر کنیم
‫که مثلا، همه چی درست میشه.
‫تو زخمی شدی و همکار من هم همینطور.
‫من نمی‌خوام... من نمی‌خوام زندگیشو به خطر بندازم...
‫- من که دیگه مُردم. - نه، تو اینو نمی‌دونی.
‫چیزایی که من دیدم... یعنی دکترا این روزا...
‫اونا می‌تونن معجزه کنن.
‫اگه برسونیمت به آمبولانس، یه شانسی داری.
‫نه، در هر صورت من مرده‌ام.
‫این گلوله یا زندان... من دیگه نمی‌خوام دوباره برم زندان.
‫پس بهتره همون اول بمیرم.
‫تا حالا داخلش بودی؟
‫آره، آره، من شش ماه کار کردم
‫رزرو کردن در شهرستان کوک.
‫که بدونی.
‫میدونم.
‫آیا دلت می‌خواد اینو برای کسی آرزو کنی؟
‫من نمی‌خوام.
‫من دو سال تو یه جایی به اسم کنتویل بودم.
‫شنیدی در موردش؟
‫کانون اصلاح و تربیت.
‫من ۱۵ سالم بود که به خاطر کش رفتن پول دستگیر شدم.
‫صندوق فروشگاهی که توش کار می‌کردم.
‫پلیسی که اومده بود به صاحبش گفت
‫اگه ازم شکایت می‌کرد، گیر می‌افتادم.
‫"میشه بی‌خیالش بشیم؟"
‫می‌دونی صاحبش بهش چی گفت؟
‫گفتن که من هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسم.
‫پس رفتم کنتویل، همین و بس.
‫آره، می‌شنوم.
‫سخته، می‌دونی، کشتی‌ها رو بچرخونی
‫وقتی باد موافق داری،
‫ولی ببین، اون افسره... نگاه کن،
‫کسی که جواب تلفن رو داد...
‫سعی کرد به اون صاحب یه راه فرار بده.
‫پلیس این کار رو برات انجام داد.
‫آره، پلیس‌ها،
‫می‌دونی، همیشه حواسش به بچه‌های سیاهپوست شیکاگو هست.
‫هیچکس دیگه نیست.
‫سال گذشته بیش از ۴۰۰ قتل در شیکاگو اتفاق افتاد.
‫فکر می‌کنی پلیسه؟
‫نه، اون بچه‌ها دارن به همدیگه شلیک می‌کنن
‫توی محله‌های خودشون.
‫- اونجاست. - فقط دارم حقایق رو بهت میگم.
‫نمی‌خوای گوش بدی؟ مشکل خودته.
‫حقایق... می‌خوای صد سال ظلم رو خلاصه کنی،
‫آزار و اذیت، نژادپرستی، خشونت، و همه اینا برای یه،
‫هی، شما حیوانا این کارو با هم می‌کنید؟
‫و درست وقتی که داشتم نظرم رو نسبت بهت بهتر می‌کردم.
‫اینقدرها هم ساده نیست.
‫باید چیزایی که من دیدم رو ببینی.
‫آره. بهم اعتماد کن.
‫باشه، ولی بذار اینو بگم.
‫تو هر سازمانی خوب و بد هست، مگه نه؟
‫هر کسب و کاری تو کشور...
‫این طبیعت انسانه، یا قانون احتمالات،
‫یا هرچی که می‌خوای اسمشو بذاری، ولی من خیلی بیشتر پلیس دیدم
‫کی اهمیت میده، من راه دیگه‌ای دارم.
‫- درسته. - جدی میگم.
‫وقتی پلیس‌ها دور هم جمع می‌شن، می‌دونی چه داستان‌هایی تعریف می‌کنن؟
‫این درباره تیراندازی‌ها و دستگیری‌های مواد مخدر و... نیست
‫و خلافکارای احمق که کارای احمقانه می‌کنن.
‫نه، اونایی که میگن درباره کمک به مردمه.
‫یه بار... یه بار،
‫این پسر کوچولو رو تو یه زیرزمین قفل شده پیدا کردم.
‫مامانش مشکل روحی داشت.
‫سال‌ها اونو اونجا گیر انداخته بود.
‫من و شریکم اونجا بودیم تا به خاطر احتکار دستگیرش کنیم،
‫از بین همه چیز.
‫و من اینقدر نزدیک بودم که از دستش بدم... اینقدر نزدیک.
‫ولی من شانس آوردم و پیداش کردم.
‫لعنتی.
‫پس وقتی داستان تعریف می‌کنم،
‫اولین چیزی که به ذهنم میاد همینه.
‫آبری.
‫چی؟
‫این اسم منه. آبری.
‫آبری کارینگتون.
‫آبری، صبر کن.
‫- صبر کن، آبری. - هی!
‫هی، نه، این کارو نکن. وایسا. وایسا.
‫بس کن! آبری، بس کن!
‫خفه شو! درست مثل بقیه.
‫داره سعی می‌کنه حواسمو پرت کنه که بتونه منو بزنه
‫با یه لوله زدن تو سرش.
‫من نیستم.
‫اگه می‌خوای بهم شلیک کنی، پس بزن.
‫ولی یه تفنگ پر رو به صورتم نگیر.
‫لعنتی.
‫- لعنتی! - اوه!
‫کجا داری میری؟ ها؟
‫کجا داری میری، ها؟
‫می‌خوام از اینجا ببرمت بیرون.
‫باشه، گوش کن به من، آوبری.
‫من دارم باهاش از اینجا میرم.
‫شاید قاتل باشی، ولی منو نمی‌کشی.
‫بیا شان، با من قدم بزن.
‫چند دقیقه طول می‌کشه
‫برای رسیدن از اینجا به ماشین گشتم، پس از این فرصت استفاده کن
‫گم شو از اینجا. هر کاری لازمه انجام بده.
‫- برام مهم نیست. - وایسا.
‫همونجا بمون، شان. موفق باشی، آبری.
‫باید دست برداری. وایسا!
‫هی، این دیگه چیه؟
‫کجا دارین می‌رین؟
‫- این چیه، الف؟ - بهش تیر زدن.
‫شریکم کتک خورده. داریم میریم.
‫اوه، نه عزیزم. تو هیچ جا نمی‌ری.
‫در رو ببند.
‫آ، بگو ببینم چه خبره.
‫- چی شده... - آبری!
‫آ، چی...
‫اون اسمشو می‌دونه.
‫برو دیگه، برو.
‫درستش کن.
‫کمکش کن لعنتی.
‫باشه، باشه، فقط... رومن، فقط... اینجا.
‫ای خدا.
‫- عجله کن. یه کاری بکن. - دارم میام، باشه؟
‫بذار احمق بمیره.
‫آبری...
‫یا خدا.
‫اوه، داداش، خیلی حال به هم زنه.
‫باشه، دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫به من نگاه نکن.
‫بله.
‫گلوله ریه‌ش رو از کار انداخت.
‫ما یه چیز تیز نیاز داریم.
‫مثل چی؟
‫باید بادش رو خالی کنیم.
‫تو، بدو برو فروشگاه
‫یه نی و یه چاقو بیار و اگه سیم دارن، اونم بیار.
‫چی؟ من... چطور...
‫هی، می‌خوای زنده بمونه؟
‫این کار رو بکن، وگرنه... می‌دونی چی میشه؟
‫- من انجامش می‌دم. - نکن.
‫اون پسرخاله‌مه، رفیق.
‫بگو... بگو، بیخیال داداش.
‫صبر کن، آبری.
‫آبری، صبر کن. می‌دونم.
‫ا... ری... آن...
‫بیا دیگه، می‌خوای اسممو بگی؟
‫ما چیزی نشنیدیم، رفیق.
‫ازش دور شو.
‫نه، نه، نه، نه، این کار رو نکن.
‫هی، هی، هی، هی، این کارو نکن. این کارو نکن.
‫- گفتم برو کنار. - نه، نه، نه!
‫کیم، هی، چه خبر؟
‫ببخشید امروز اینجا گیر کردم.
‫ولی از دست من عصبانی هستی؟
‫هیچی بیشتر از این دوست نداشتم که امروز ببینمت.
‫می‌دونم که می‌دونی.
‫باید بهم زنگ بزنی تا بدونم حالت خوبه.
‫لطفا؟
‫لطفاً به من زنگ بزن؟
‫نه بابا.
‫نه، داداش، نمی‌خوای این کارو بکنی.
‫نه بابا، این کارو نکن.
‫خفه شو.
‫ما اهمیتی نمی‌دیم اینجا داری چیکار می‌کنی، رفیق.
‫ما واقعاً این کار رو نمی‌کنیم. فقط داریم سعی می‌کنیم به دوستت کمک کنیم.
‫گند زد.
‫می‌خوای به خاطر اون بهش شلیک کنی؟
‫می‌خوای فقط به خاطر اینکه اسمت رو گفت بکشی‌ش؟
‫با آخرین نفسش؟
‫آره، تو دقیقا همون مشکلی هستی که شیکاگو داره.
‫تو هیچی از هیچی نمی‌دونی.
‫- آره؟ - آره.
‫می‌دونم همه اینا احمقانه‌ست.
‫واسه چی؟
‫برای اون آشغال؟
‫می‌تونی همون انرژی رو برداری
‫و خودتو تغییر بده، این محله، این شهر.
‫خیلی بامزه‌ست. واقعاً بامزه‌ست.
‫هر چی.
‫قاتل باش.
‫باید باهاش زندگی کنی.
‫مشکلی نیست.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫بهت گفتم بذار این احمق بمیره.
‫بهت گفتم که اون پسرخاله‌م بود.
‫گفت اسمم رو.
‫چه خبر مهمی، اوریون.
‫حالا منم گفتم، اوریون سامسون از اینگلوود.
‫می‌خوای الان منو بزنی؟
‫شاید.
‫از اونجا دور شو و اون تفنگ احمقانه رو بذار زمین.
‫تو... تو، بیا اینجا.
‫من یه سری چیز اضافه گرفتم، اینا.
‫- باشه. - اون یه آبمیوه‌ست؟
‫- آره. - اون رو بنداز این طرف.
‫- آره، خوبه. - خب، این چیزیه که دارم.
‫- اون سیم رو باز کن. - سیم رو...
‫و یه چاقو هم لازم داری.
‫باشه.
‫اون نی رو بهش بده.
‫- بورگس. - بله؟
‫سیم رو از داخل نی رد کن.
‫- باشه. - تا وقتی که فقط یه کم بیرون بزنه، باشه؟
‫باشه.
‫این یه کم حس می‌خواد.
‫و نباید نازک‌نارنجی باشی.
‫من می‌تونم انجامش بدم.
‫می‌دونم می‌تونی.
‫حالا، انگشت‌هات رو ببر و ترقوه‌ش رو پیدا کن.
‫یا ترقوه، یا هر چی که بهش میگن.
‫آره، همونجا. وسط استخونش رو پیدا کن.
‫حالا انگشت‌هات رو روی سینه‌ش حرکت بده، هر استخون رو حس کن.
‫لطفاً متن رو برام بفرست تا برات ترجمه کنم.
‫بشمار تا سومی رو پیدا کنی.
‫یک، دو، سه.
‫هی، از کجا بلدی این کارو انجام بدی؟
‫من حواسم هست وقتی امدادگرا میان.
‫- تو چیکار می‌کنی؟ - نمی‌دونم.
‫فکر کنم... نمی‌دونم.
‫بی‌خیال. فقط روی این تمرکز کن.
‫حالا چاقو رو بردار و یه برش درست همونجا بزن.
‫بعدش سیم و نی رو فرو می‌کنی
‫تا ته رفته توی ریه‌ش.
‫سیم رو بکش بیرون، نی رو جا می‌ذاری.
‫هی، به من نگاه کن.
‫تو می‌تونی این کار رو انجام بدی.
‫باشه، باشه، شروع می‌کنم.
‫- بیا دیگه. - شروع می‌کنم.
‫اَه.
‫وای!
‫خوبه.
‫باشه.
‫حالا اگه یکی‌تون زنگ بزنه به 911، بالاخره می‌تونیم...
‫برای چی این کارو کردی؟
‫گفت اسمم رو، درست مثل تو.
‫هی، هی، هان؟
‫بیا دیگه.
‫کجایی؟
‫ها؟
‫تقریباً همه‌شون، نه؟
‫گروه خیلی جذابی داری اون بالا.
‫در موردش بهم بگو.
‫هنوز اون کار تست مواد مخدر رو داری؟
‫خیلی چیزا دارم.
‫از معامله باهات خوشحال شدم.
‫بگو ببینم، تا حالا خواستی بریم یه نوشیدنی بزنیم، چند دست بولینگ بازی کنیم...
‫- به من نمی‌خوره. - اوه.
‫باید بهم زنگ بزنی، چون داری شروع می‌کنی
‫منو بترسونی.
‫سارج، بورگس رو دیدی؟
‫در گذشته، آره.
‫در حال حاضر، نه.
‫۲۱۰۱؟
‫برو، میز ۲۱.
‫میشه یه موبایل با ۲۱۱۴ بگیرم؟
‫آخرین چیزی که داریم اینه که اونا رو شخصی کنیم.
‫یه مکان برات پیدا می‌کنیم.
‫می‌تونه مثل یه تعطیلات تابستونی باشه.
‫لا لازم نبود اونجا زندگی کنیم.
‫بازم ویسکانسین؟
‫عقاب‌های طاس واقعی دارن پرواز می‌کنن.
‫بوی پنیر اونارو فراری نمی‌ده.
‫من فقط میگم، فکر قشنگیه.
‫آره، منظورم تو و من بود.
‫فکر قشنگیه.
‫آدام، هی.
‫همه چی خوبه؟
‫نه، فکر نمی‌کنم اینطور باشه.
‫- رئیس. - بله؟
‫اشکالی نداره امروز زودتر برم؟
‫چه خبر؟
‫یه حس بدی نسبت به برگس دارم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اون یا رومن رو پیدا کنه.
‫من فقط... می‌خوام برم آخرین جایی که می‌دونیم کجا بودن رو چک کنم.
‫بریم... همه تیم رو جمع کنیم.
‫ممنون، گروهبان.
‫پاشو.
‫اَه، بی‌خیال!
‫صبر کن، تو می‌تونی بری.
‫چی؟ نه، بی‌خیال.
‫برجس، از اون پنجره برو بیرون و کمک بیار.
‫هی، من نمی‌خوام ترکت کنم، باشه؟
‫بورگس، می‌خوای با من بمیری؟
‫یا می‌خوای زنده بمونی و اینا رو به سزای اعمالشون برسونی؟
‫چون من به نقشه شماره دو رای میدم.
‫حالا برو.
‫می‌خواد بکشتت...
‫- دیگه ازت نمی‌پرسم. - رومن...
‫برو.
‫پس این کاریه که داری می‌کنی.
‫می‌خوای منو دنبال خودت بدوونی، آره؟
‫باشه.
‫آخ!
‫- برگس! - اوه!
‫بورگس!
‫اوه... اوه.
‫- بورگس! - اوه، اوه...
‫آه!
‫آخ!
‫ببخشید. معذرت می‌خوام، رومن.
‫باید نیروی کمکی می‌آوردم.
‫نباید میومدم اینجا.
‫باید یه میلیون کار رو یه جور دیگه انجام می‌دادم.
‫نه، تو طبق غریزه‌ات عمل کردی.
‫این کاریه که گشت‌زنا میکنن. حق با تو بود.
‫باید وقتی بهت گفتم از اون پنجره می‌رفتی.
‫و دیگه لازم نیست با خودت اینو اینور و اونور ببری؟
‫نه، من کار درستی کردم.
‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟
‫وای خدا، نگو که داری عاشق می‌شی
‫با منی، مگه نه؟
‫من یه مرد زخمی‌ام، ولی اون درد داشت.
‫بیا رفیق.
‫قبلاً گفتی که هیچ کاری نمی‌کردی
‫برای تغییر زندگیت، خب، امروز قطعاً این کار رو کردی.
‫خفه شو.
‫نه، جدی میگم.
‫- پنج سال بعد... - ببخشید.
‫وقتی که یه کارآگاه تو بخش جرایم اخلاقی یا جرایم بزرگ هستی،
‫این روزهایی که من و تو گشت می‌زنیم...
‫اونا همیشه بخشی از تو خواهند بود.
‫خیلی خب، فکر کنم اون ضربه به سرت
‫باعث شده چرت و پرت بگی.
‫شاید.
‫زنده می‌مونم.
‫تفنگ! تفنگ! تفنگ! تفنگ! تفنگ!
‫تکون نخور!
‫پلیس! ماشین رو نگه دار
‫دستاتو بذار جایی که ببینم. از پنجره بیرون!
‫- الان از پنجره بیرون. - کوین!
‫گرفتمش.
‫برجس... کیم؟
‫- آره، آره. - خوبی؟
‫من خوبم. الان باید برای شان آمبولانس بگیری.
‫- یکی داره میاد. - چطوری ما رو پیدا کردی؟
‫ماشینت رو پیدا کردیم. صدای تیراندازی شنیدیم.
‫خیلی خب، گرفتمشون. اینجان.
‫تازه، می‌دونستم ناهار رو از دست نمی‌دی...
‫نه بدون یه بهونه خوب، درسته؟
‫- آره. - هی، حالت خوبه، رفیق؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبی رفیق؟
‫اون جونم رو نجات داد.
‫باشه، آمبولانس تو راهه.
‫خیلی بد به نظر میاد. پوست سرش.
‫خیلی عمیقه.
‫بهم بگو که از یه کرم‌چاله رد شدم، بورجس.
‫و منتقل شد به روز دروغ اول آوریل،
‫چون نمی‌تونم باور کنم چیزی که دارم می‌شنوم.
‫چی شنیدی؟
‫تو به تنهایی جون همکارت رو نجات دادی
‫و یه عملیات قاچاق رو خوابوند.
‫این باید یه شوخی باشه، نه؟
‫حتما من باید به جای رومن ضربه به سرم می‌خورد.
‫و من تو کما یا یه چیزی شبیه به اون هستم.
‫فرمانده فیشر، اینجاست.
‫فرمانده.
‫کارت خیلی درست بود، مامور.
‫باید به خودت افتخار کنی.
‫سلام.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫خوشحالم که بودی.
‫پس اون مرد آسیایی توی ون گفت قبلاً اونجا بوده،
‫ولی شنید که یه پلیس زن از توی رادیو گفت
‫اونجا پر از یونیفرم بود.
‫آره، فکر کنم یه چیزی تو همین مایه‌ها گفتم.
‫خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫وقتی هیچ‌کس بیرون نیومد، فهمید سرش کلاه رفته.
‫پس برگشت دنبال جنس‌ها.
‫یا خدا.
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫اشکالی نداره.
‫اوه، سلام.
‫سلام.
‫کیم.
‫هی، کیم.
‫من پاتریک هستم.
‫خب پاتریک، غیر از این کارا چیکار می‌کنی؟
‫میدونی، حدس بزن چک مردم چقدره؟
‫من... من تو بازاریابی کار می‌کنم.
‫جو دوسر و آب پرتقال؟
‫در واقع، من موز رو می‌خورم
‫و پنکیک شکلاتی با بیکن کنارش،
‫یک پرس سوسیس، و یک پرس تخم‌مرغ، به صورت همزده،
‫و چیپس شکلاتی اضافه.
‫دارم قاطیش می‌کنم.
‫می‌بینم.
‫خب، چیکار می‌کنی، کیم؟
‫- هماهنگ و اصلاح شده توسط chamallow - - www.addic7ed.com -
‫