‫سلام!
‫تو پرین هستی؟
‫این زن
‫لبخندش آشنا به نظر می‌رسه.
‫آره؟ نه؟
‫تو هستی؟
‫تیا.
‫من تیا هستم. از آشناییت خوشبختم.
‫یه چیزی می‌خوام ازت بپرسم.
‫جوابمو بده، لطفاً.
‫تو پرین هستی؟
‫نه؟ آره؟
‫اوه، چه خبره؟
‫دنبالم نیا.
‫هی!
‫دقایق
‫ساعت‌ها
‫روزها
‫ماه‌ها
‫یک سال.
‫این‌ها نشانه‌های خاطرات ما هستن.
‫منتظرم
‫و منتظر موندن
‫چرا همیشه دنبال جواب می‌گردیم؟
‫جواب‌هایی که شاید هیچ‌وقت زمان فاش نکنه.
‫سال گذشته
‫داشتم دنبال یه نفر می‌گشتم.
‫اما اون شخص
‫انتخاب کرد که یه معما بشه.
‫خیلی خوش اومدید به پرواز CX 614،
‫پرواز ما با وان‌ورلد به هنگ‌کنگ.
‫کاپیتان کریس جانسون ما رو به هنگ کنگ می‌بره.
‫در دو ساعت و ۴۵ دقیقه.
‫اعضای عزیز، خیلی خوشحالم که دوباره همتونو می‌بینم…
‫آقا، میل دارید شامپاین بخورید؟
‫چی؟
‫داری به من شامپاین می‌دی؟
‫چیزی قوی‌تر نداری؟
‫بله، نوشیدنی‌های قوی‌تری هم داریم.
‫چی دوست داری؟
‫یا خدا.
‫ویسکی،
‫ودکا،
‫تکیلا.
‫هر چی قوی‌تره.
‫حتماً، آقا. الان برمی‌گردم.
‫بابا،
‫دارم می‌رم هنگ‌کنگ.
‫نمی‌دونم چقدر اونجا می‌مونم.
‫امیدوارم تو و مامان...
‫بی‌خیال.
‫اگه چیزی لازم داشتی، فقط بهم زنگ بزن.
‫خب، چی شد که اومدی هنگ کنگ؟
‫دنبال مامانم می‌گردم.
‫مادرت گم شده؟
‫اون یه پیغام برای بابام گذاشت،
‫مثل، ماه پیش.
‫و... من تازه، مثل سه روز پیش، فهمیدم.
‫چی گفت؟
‫او یه یادداشت کوتاه برای بابا گذاشت و گفت،
‫دارم تو رو و بقیه رو ترک می‌کنم.
‫دنبالم نگرد.
‫چی؟
‫شماها با هم دعوای خانوادگی داشتید یا چی؟
‫می‌دونی، بابام سرش با سفرهای کاریش خیلی شلوغ بوده.
‫در واقع، همه فقط سرشون شلوغه.
‫با هفته‌ها، ماه‌ها، سال‌های گذشته.
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫رفیق، متاسفم که اینو شنیدم.
‫خب، کسب و کارت چطور پیش می‌ره؟
‫مگه نگفتی که می‌خوای وارد کار ماشین بشی؟
‫خب،
‫فکر کردم می‌پره.
‫اولش خیلی خوب پیش می‌رفت،
‫و بعدش، اینجوری رفت پایین، مثل...
‫خیلی سریع!
‫سلام، جورج؟
‫آره، جورج. چه خبر؟
‫متاسفم که عزیزت رو از دست دادی.
‫آره.
‫آره، حتماً.
‫امشب شیفتت رو من انجام می‌دم.
‫آره، می‌تونم انجامش بدم.
‫برای کل هفته؟
‫می‌دونی اگه شیفتم رو صبح انجام بدم
‫و بعدش شیفت شب تو،
‫ممکنه من نفر بعدی باشم که می‌میره.
‫گریه نکن.
‫بله، می‌فهمم.
‫باشه.
‫می‌تونم انجامش بدم.
‫بله، حتماً.
‫حتماً.
‫مخلصم.
‫باشه.
‫خدافظ.
‫تسلیت.
‫اینم کارت کلیدت
‫و دستورالعمل‌های وای‌فای هم اینجا نوشته شده.
‫- از اقامتت لذت ببر! - مرسی.
‫هی، لئو!
‫داداش!
‫رفیق!
‫یا خدا!
‫- هی! - صبر کن. دو تا شات دیگه.
‫دو تا دیگه؟
‫- دو تا شات دیگه. صبر کن. - باشه.
‫وای، لطفاً به من نزدیک نشو.
‫اوه، اینجا میز بار هست.
‫دو تا شات دیگه.
‫دو تا دیگه.
‫عصر بخیر، آقا.
‫رزرو داری؟
‫- دو تا شات دیگه. - دو تا شات دیگه!
‫- دو تا شات دیگه! - دو تا شات دیگه! هی!
‫- هی. - صبر کن.
‫لطفاً به راننده‌ت بگو
‫ماشین رو جا به جا کن.
‫باید ماشین رو جابه‌جا کنم، داداش. باشه، رفیق!
‫- دلم برات تنگ شده بود! - آره.
‫فردا دوباره بریم بیرون.
‫اوه، چمدونت.
‫- فراموشش نکن. - مرسی.
‫ممنون.
‫آقا؟
‫رزرو داری؟
‫سلام.
‫من مستم، ولی کر نیستم!
‫آیریس.
‫خب، آقا...
‫رزرو داری؟
‫نه.
‫ندارم.
‫باشه، آقا.
‫خب، بعد از بررسی، متأسفانه،
‫ما کاملاً پر شدیم،
‫و ما فقط یه اتاق داریم.
‫این اتاق سوئیت هست.
‫اتاق ۲۸۰۲.
‫اینجا.
‫اوه.
‫آقا!
‫بهوریت...
‫بهوریتپارین؟
‫لعنتی!
‫این اسم اصلاً چه معنی‌ای می‌ده؟
‫بوریپارین. کیت...
‫کیت...
‫میتیکول...
‫آیریس، چی شده؟
‫یه مهمون اومده.
‫- خب؟ - مست کرده.
‫اون پاسپورت، کیف پول و چمدونش رو جا گذاشت.
‫اون همه چیز رو اینجا ول کرد و رفت.
‫باشه، حتماً وسایلش رو برگردون، از جمله چمدونش.
‫شامل چمدوناش هم میشه؟
‫مهمه که خوب از اون مهمون مراقبت کنی.
‫بیا دیگه.
‫- باشه، خانم. - خودم انجامش می‌دم.
‫- باشه. - برو دیگه. برو.
‫صبر کن، آقا.
‫آقا!
‫نه، نکن!
‫کیف پول، موبایل و پاسپورت.
‫پتو.
‫صبر کن.
‫باید اعتراف کنم. این پسره بامزه‌ست.
‫هی!
‫بذار کنار، آیریس!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫باشه.
‫ببخشید، دیگه باید برم.
‫شب بخیر.
‫خیلی زوده!
‫سلام؟
‫بله؟
‫رئیسمون همین الان بهم زنگ زد.
‫از ما خواست که مراقب آقای بهوریتپارین باشیم.
‫دوباره بگو؟
‫پدرش به رئیسمون زنگ زد.
‫اگه مراقبش نباشیم، به دردسر می‌افتیم.
‫هی!
‫دارم دنبال صاحب این می‌گردم.
‫بله قربان، مال منه.
‫پس، تو توی اتاق من بودی؟
‫بله، آقای بونیپارین.
‫- این بهوریتپارینه. - اوه!
‫مشکلت چیه؟
‫بهوریتپارین.
‫خب، چرا تو اتاق من بودی؟
‫یادتون نمیاد، آقا؟
‫نه.
‫باشه.
‫خب، آقا، شما مست بودید،
‫و تو با ... اومدی
‫سلام؟
‫آره، بیرون می‌بینمت.
‫باشه.
‫آقا؟
‫بله؟
‫نمی‌خوای بقیه داستان رو بشنوی؟
‫من مستم.
‫این هم از داستان.
‫آقا؟
‫کاری دیگه‌ای هست که بتونم برات انجام بدم؟
‫من به هیچ کمکی نیاز ندارم.
‫دارن منو می‌کشن
‫دوباره دارم توسط این زن کشیده می‌شم.
‫خدای من، آقا!
‫بازم موفق نشدی!
‫باید دوباره توی راهرو دنبالت بیام!
‫- می‌دونی اینو؟ - چرا من برای یکی انقدر مهمم؟
‫- که حتی منو نمی‌شناسه؟ - برات سیب خریدم.
‫خوردن یه سیب در روز واقعاً دکترها رو دور نگه می‌داره.
‫آقای بونیپارین؟
‫آقای بونی.
‫یه چیز خاصی هست
‫درباره این زن فوق‌العاده قوی.
‫لعنتی، آقا!
‫داری منو خسته می‌کنی!
‫دفعه بعد، اگه نمی‌تونی مراقب خودت باشی، انقدر زیاد نخور!
‫من نباید تو رو حمل کنم!
‫تو چی هستی؟
‫بچه؟
‫اون بهم حرفای حکیمانه می‌زنه.
‫و واقعاً چی مهمه؟
‫روابط و سلامتی خوب.
‫آقای بونی؟
‫بنیپارین!
‫سلام.
‫بونیپارین؟
‫هرگز تسلیم نشو
‫هرگز از زندگی دست نکش.
‫اوه، نگاه کن!
‫این میمون حتی جرأت داره که بخنده!
‫می‌دونی، وقتی ناراحتم،
‫من ورزش می‌کنم.
‫می‌دونی، برای ذهن، بدن و روحت خوبه.
‫تو دوچرخه‌سواری می‌کنی.
‫بهت احساس آرامش می‌ده.
‫سلام آقا، عصر بخیر آقا.
‫- خداحافظ، آقا. - سلام.
‫ببخشید، خانم.
‫فکر کنم کارت کلیدمون رو گم کردیم.
‫خب، فکر می‌کنی می‌تونی یه دونه دیگه هم برامون درست کنی، لطفاً؟
‫اوه، حتماً قربان.
‫برمی‌گردم یا یکی رو می‌فرستم اینجا.
‫صبر کن. ببخشید.
‫فکر کنم پیداش کردیم.
‫- مشکلی نیست، قربان. - ما روی پشت‌بام بودیم.
‫فکر کردیم گمش کردیم.
‫و یه مهمون هم اونجا بود.
‫اون واقعاً مست بود.
‫و اون می‌خواست که ما ازش دور بشیم.
‫آره. و داره دستاشو مثل پرنده تکون می‌ده.
‫باید یه نگاهی به این یارو بندازی.
‫ممنون بابت این اطلاعات، آقا.
‫همه چیز رو درست می‌کنم.
‫ممنون.
‫- مرسی. - عصر بخیر.
‫آقای بونی؟
‫آقا؟
‫آقای بونی؟
‫چی؟
‫- من یه پرنده‌ام. - آقای بونیپارین!
‫بایست.
‫آقای بونیپارین! لطفاً!
‫در هر مشکلی، یه راه‌حل هست،
‫و در هر راه‌حلی، آرامش پیدا می‌کنی.
‫صلح؟
‫آقا، خواهش می‌کنم. التماست می‌کنم. لطفاً!
‫از اونجا بیا پایین! وگرنه...
‫وگرنه چی؟
‫- آقا. - داری چه غلطی می‌کنی؟
‫آقا، دارم نجاتت می‌دم.
‫از چی نجاتم می‌دی؟
‫دارم نجاتت می‌دم، آقا، از پریدن!
‫نمی‌خوام بپرم.
‫می‌خوام پرواز کنم چون یه پرنده‌ام!
‫لعنتی!
‫آقا، من پرنده‌تون رو دوست دارم.
‫منظورم اینه که خوبه که می‌خوای یه پرنده باشی،
‫اما تو که پرنده نیستی، آقای بانیپارین.
‫اینجا بهوریتپارین است!
‫ببخشید، آقای بهوریتپارین.
‫کار دیگه‌ای هست که بتونم برات انجام بدم؟
‫دکتر!
‫- الان یه دکتر لازم دارم! - باشه! باشه!
‫- باشه. - نه، تنهام نذار.
‫فقط یه دکتر خبر کن.
‫- فقط یه دکتر خبر کن! - فقط همونجا بمون، جوجه کوچولو! باشه؟
‫چی؟
‫روز بخیر، عزیزم.
‫سلام دکتر.
‫- جدیه؟ - حالش خوب میشه.
‫اصلاً جدی نیست.
‫تو هیچ نگرانی‌ای نداری.
‫چند روز استراحت کنه، زود دوباره سرحال میاد.
‫- ممنون دکتر. - اصلاً مشکلی نیست.
‫- ممنون. - بعداً می‌بینمت.
‫باشه.
‫آقای بونی.
‫باشه.
‫آقا؟
‫سلام آقا. می‌تونم بیام تو؟
‫تو همین الان داخل هستی.
‫ببخشید.
‫برات غذا آوردم.
‫میشه برام آماده‌اش کنی؟
‫بله، حتماً!
‫سلام.
‫عمو، پیغامم رو دیدی؟
‫مامان رو دیدی؟
‫یا اون اخیراً باهات تماس گرفته؟
‫نه.
‫غذا حاضره، قربان!
‫با دونستن اینکه تو تایلندی هستی،
‫برات این غذای تایلندی رو از تای استریت خریدم.
‫تو تایلند کوچیک.
‫خب، تعجب می‌کنم اگه...
‫اگه غذای آمریکایی رو توی خیابون اروپایی خریدی
‫برای مهمان تایلندی که بهش آسیب زدی.
‫شما خیلی بامزه‌اید، آقا.
‫تو واقعاً حس شوخ‌طبعی خوبی داری.
‫به هر حال.
‫برات پد تای خریدم،
‫مرغ با ریحان تایلندی و تام یام.
‫اوه، ببخشید آقا.
‫یادم رفت، باید الان برم سر کارم.
‫نوش جان.
‫سلام.
‫می‌خوای ملحق شی؟
‫منظورم اینه که...
‫اگه نمی‌خوای، اشکالی نداره.
‫اوه، نه آقا.
‫یعنی، آره.
‫بله! خیلی دوست دارم که ملحق بشم.
‫می‌دونی، الان واقعاً خیلی گرسنه‌ام.
‫بیا غذا بخوریم.
‫باشه.
‫آقا، دوباره می‌خوام بابت اتفاقی که افتاد عذرخواهی کنم.
‫و حالا، به نشانه‌ی صلح،
‫همون‌طور که می‌بینی،
‫برات غذای تایلندی خریدم.
‫از خیابان تایلندی در تایلند کوچک.
‫و حالا پیشنهادت رو قبول کردم که باهات غذا بخورم.
‫حالا می‌تونیم شروع به خوردن کنیم.
‫ممنون آقا.
‫مشکلت چیه؟
‫تو مثل یه ربات یا یه طوطی حرف‌زن هستی.
‫چرا آقا؟
‫خیلی رسمی هستی.
‫اما آقا، شما مهمون من هستید.
‫و من فقط یه منشی ساده‌ام.
‫هر چی. بیا غذا بخوریم.
‫باشه.
‫این خیلی خوبه.
‫مثل تام یام اصلی.
‫این اصلشه، قربان.
‫چون اون رو از فروشگاه تایلندی خریدم...
‫در خیابان تایلندی در تایلند کوچک.
‫می‌دونم.
‫می‌تونم ببرمت اونجا.
‫آره، اگه بتونم برم.
‫درد داره.
‫فقط یه پیچ خوردگی بدجوره، قربان.
‫می‌دونی، توی سه تا پنج روز کاری،
‫تو حالت خوب می‌شه.
‫قصد داری چقدر اینجا بمونی، آقا؟
‫نمی‌دونم.
‫هفته‌ها.
‫ماه‌ها.
‫برای همیشه.
‫اوه، پس کلی وقت داریم که به خیابون تایلندی سر بزنیم.
‫تو تایلند کوچیک،
‫میدونی.
‫شما قطعاً غذای تایلندی‌تون رو اینجا از دست نخواهید داد، قربان.
‫خب،
‫فردا با من میای؟
‫- کجا؟ - فروشگاه‌های تایلندی... توی خیابون تایلندی.
‫مطمئن نیستم، قربان،
‫چون هر شب شیفت دارم.
‫پس، بیا بعدازظهر انجامش بدیم.
‫منم کشیکم، قربان.
‫تا حالا استراحت می‌کنی؟
‫فقط برای این هفته‌ست، آقا.
‫می‌دونی، و همینطور... بیشتر...
‫جرینگ جرینگ
‫چی؟
‫کینگ کینگ
‫کینگ کینگ! یه اصطلاحه برای "پول بیشتر".
‫و پول بیشتر یعنی آدم‌های بیشتر.
‫- فای چی؟ - فای لوک.
‫این به کانتونی یعنی "خوشبختی".
‫این درست نیست.
‫چی درسته، آقا؟
‫پول نمی‌تونه خوشبختی بخره.
‫من نمی‌گم همیشه، قربان،
‫اما پول می‌تونه یه جورایی خوشبختی بخره.
‫مثلاً، از تام یامت خوش می‌گذره؟
‫بله.
‫از خوردن غذای تایلندی خوشحالی؟
‫خب، آره.
‫پس خوشحالی!
‫من خوشبختی‌تو خریدم!
‫هر چی.
‫من دیگه حرفی ندارم.
‫میشه فقط در آرامش غذا بخوریم؟
‫خانم جودی.
‫- بله؟ - دنبال من می‌گشتی؟
‫بله، حتماً.
‫باشه.
‫خب...
‫اون بهم زنگ زد،
‫ازت خواسته اگه بهت نیاز داشت، باهاش بری.
‫کی زنگ زد؟
‫دیگه کی می‌تونه باشه؟ البته، مهمونمون آقای بهوریتپارین.
‫خب، گفتم که نمی‌تونی.
‫خب، یه جورایی به توافق رسیدیم.
‫شیفت شب خودت رو نگه دار
‫و بعدش تو رو تو شیفت روزت آزاد می‌کنم.
‫گفت که نمی‌خواد هیچ شکایتی علیه‌ات بکنه.
‫شکایت کنی؟
‫ولی من جلوشو گرفتم که از ساختمون بپره!
‫همچنین گفت که تو همیشه اسمش رو اشتباه می‌گی.
‫چه خبر شده، آیریس؟
‫می‌دونی که ما تو این مورد خیلی سخت‌گیر هستیم.
‫ببخشید خانم، ولی اسمش رو یادم نمیاد.
‫کاش اینقدر کمبود نیرو نداشتیم.
‫به هر حال، بی‌خیالش می‌شم.
‫مراقب آقای بهوریتپارین باش، باشه؟
‫آیریس.
‫باشه، خانم.
‫می‌تونی کیفم رو حمل کنی؟
‫میتونی تندتر راه بری؟
‫منم که اینجا پیچ خوردم.
‫آقا، می‌دونی چیه؟ من حتی می‌تونم بدوم!
‫من می‌تونم بدوم. می‌دونی، تو مدرسه توی یه مسابقه ورزشی شرکت کرده بودم.
‫دو و میدانی!
‫صبر کن.
‫- چی؟ - این یه فروشگاه تایلندیه؟
‫بله، اون یه فروشگاه تایلندیه. می‌تونی بری داخل.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫این یکی. این یکی، اینجا.
‫تمامی محصولات تایلندی رو می‌فروشه
‫چی؟
‫هیچی نخریدی؟
‫- نه. - چرا؟
‫هیچ چیزی اونجا نیست که خوشت بیاد؟
‫بقیه فروشگاه‌های تایلندی کجا هستن؟
‫اونجا. یه فروشگاه تایلندی دیگه هم اونجاست.
‫باشه.
‫من گرسنمه. بزن بریم!
‫خب...
‫- آقای بونی. - سلام.
‫این بهوریتپارین هست.
‫نه بونیپارین.
‫خیلی متاسفم.
‫چی؟ چرا می‌خندی؟
‫چون...
‫بونی
‫بونی یک کلمه فیلیپینی است.
‫«بونی» یعنی چی؟
‫کچلی.
‫چی؟
‫تو این مدت منو "کرم حلقه‌ای" صدا می‌زدی؟
‫خیلی متاسفم.
‫اسمت خیلی سخت یادم می‌مونه.
‫و می‌دونی،
‫ یک کلمه فیلیپینی هم هست
‫یعنی "هنوز هم همیشه".
‫«بونی» یعنی «قارچ پوستی».
‫ یعنی هنوز همیشه
‫پس، همیشه به من می‌گفتی "کرم حلقوی"!
‫فامیلت حتی سخت‌تر هم هست که یادم بمونه.
‫چرا تایلندی‌ها باید اسم‌های اینقدر طولانی داشته باشن؟
‫قانون همینه.
‫چه قانونی؟
‫قانون از ما می‌خواد که یه اسم خانوادگی منحصر به فرد انتخاب کنیم.
‫آره.
‫پس از حالا به بعد،
‫میتونی منو پرین صدا کنی.
‫- پرین؟ - آره.
‫اون اسم مستعار منه.
‫پس یعنی... الان نزدیکیم، قربان؟
‫چون اجازه میدی با اسم مستعارت صدات کنم.
‫البته!
‫نه.
‫چون نمی‌تونی اسم اصلی منو درست تلفظ کنی،
‫پس پرین خوبه.
‫به‌علاوه، نمی‌خوام همیشه به من بگن «کچل»!
‫بخورش.
‫خیلی بزرگه!
‫- سلام؟ - پرین؟
‫سلام، لئو.
‫آره، خوبم.
‫پام دوباره روی زمین رقصه.
‫آره، دو هفته گذشته رو فقط داشتم خوش‌گذرونی می‌کردم.
‫آره، پیچ خوردگی خوب شده.
‫آره.
‫بله.
‫نه.
‫هیچ سرنخی پیدا نکردم.
‫رفتم به خیابان تایلندی و از مردم پرسیدم،
‫ولی هیچی گیرم نیومد.
‫پیداش کردی؟
‫کجا؟
‫هیچ‌کس خونه نیست!
‫من اجاره‌ام رو قبلاً دادم!
‫سوابق‌ت رو چک کن!
‫هی! هر کی هستی، من سرم شلوغه!
‫دارم می‌خوابم، سرم شلوغه!
‫آیریس. منم.
‫بونی؟
‫آیریس، منم، پرین!
‫اوه، منظورم پرین بود.
‫آیریس!
‫صبر کن. صبر کن. تو صبر کن.
‫آیریس!
‫صبر کن!
‫صبر کن.
‫آیریس، لطفاً در رو باز کن!
‫باشه.
‫ایریس!
‫فکر کردم خواب بودی.
‫داشتم می‌خوابیدم.
‫اما به نظر می‌رسه داری جایی میری.
‫داشتم می‌خوابیدم!
‫من اینجوری می‌خوابم.
‫همین‌طوری از خواب بیدار شدم.
‫باید از دستشوییت استفاده کنم.
‫میشه؟
‫آره؟
‫اومدی اینجا که استفاده کنی...
‫اوه، لعنتی.
‫تو اینجایی چون می‌خوای از دستشویی من استفاده کنی؟
‫نه، معلومه که نه!
‫چطوری اصلاً آدرس منو پیدا کردی؟
‫از چند نفر پرسیدم.
‫پرس و جو کردی؟
‫اونا آدرس منو دادن؟
‫- چی؟ - هی، همین الان آدرس منو دادن؟
‫ظاهراً، پول می‌تونه خوشبختی بخره.
‫واقعاً؟
‫باشه.
‫خب، چرا اینجایی؟
‫من گرسنه‌ام.
‫اینجا اومدی چون گرسنه‌ای؟
‫خب، منظورم اینه که... می‌تونیم اول یه چیزی بخوریم؟
‫یا خدا.
‫چطور می‌تونی تو این فضای کوچیک زندگی کنی؟
‫این خیلی کوچیکه.
‫توالت هتل من حتی بزرگ‌تره.
‫داری سعی می‌کنی به من توهین کنی؟
‫نه، فقط دارم راستشو می‌گم.
‫اوه، معذرت می‌خوام.
‫این تمام چیزی هست که دارم، پادشاه من.
‫فقط داشتم یه واقعیت رو می‌گفتم،
‫که آپارتمانت خیلی کوچیکه.
‫و نمی‌تونم تصور کنم کسی تو این فضای کوچیک زندگی کنه.
‫خب... این یه خیال‌پردازی نیست.
‫این واقعیت است، پادشاه من.
‫خیلی خب، باشه.
‫پس، باید بفهمی
‫پادشاهت الان خیلی گرسنه‌ست.
‫پس بیا دعوا رو تموم کنیم و بریم چیزی بخوریم.
‫اوه، اینجا.
‫بهترین غذای هندی.
‫- غذای هندی برات اوکیه؟ - آره.
‫باشه.
‫کونال!
‫کونال؟
‫سلام، آیریس.
‫- سلام. - سلام.
‫ما می‌خوایم سفارش بدیم.
‫ما شش تا سمبوسه می‌گیریم،
‫چهار تا نون، دو تا چانا و یه دال.
‫باشه.
‫دوست‌پسر؟
‫نه.
‫نه، اون مهمون منه تو هتل.
‫همچنین دوستش.
‫- باشه. - آره.
‫باشه، فقط میرم سمبوسه‌هات رو گرم کنم.
‫و... بقیه پولت رو هم بگیر.
‫یه لحظه، لطفاً.
‫باشه، ممنون.
‫ممنون.
‫چی؟
‫من دوستت نیستم.
‫پس به این چی میگی؟
‫آشنا.
‫قطعاً بیشتر از "آشنا".
‫اما کمتر از یک دوست.
‫کمتر از یک دوست
‫کی پول سمبوسه‌ها و غذای هندیم رو میده؟
‫سلام.
‫تو مهمون من توی هتل هستی.
‫کمتر از یه دوست
‫کی منو می‌کشه تو اتاقم وقتی مستم.
‫باشه.
‫ولی نه بهترین دوست.
‫بهترین دوست برای همیشه؟
‫بهترین دوستای همیشگی.
‫دوستای صمیمی تا ابد؟
‫خیلی خوبه.
‫باشه.
‫نگاه کن.
‫می‌دونم تو این چند هفته اخیر خیلی عوضی بودم.
‫خوبه که می‌دونی!
‫می‌تونم ازت یه خواهش کنم؟
‫آیا خدمات من برای برآورده کردن خواسته‌هات کافی نیست؟
‫باید برم روستای تای او.
‫تای او؟
‫روستای ماهیگیری؟
‫آره.
‫داشتم دنبال مامانم می‌گشتم.
‫به همین خاطر من اینجام، توی هنگ کنگ.
‫مامانت گم شده؟
‫آره، و نه.
‫بله،
‫چون اون ما رو تو تایلند تنها گذاشت.
‫نه، واقعاً گم نشده.
‫چون می‌دونست کجا داره می‌ره.
‫من...
‫من نمی‌فهمم.
‫دوستم سرنخ‌هایی پیدا کرده که اون کجاست.
‫به خاطر همینه که من اینجام، توی هنگ کنگ.
‫واقعاً باید پیداش کنم.
‫شاید نمی‌خواد پیداش کنن.
‫شاید اونجا باشه؟
‫فکر کنم یه نفر رو اونجا می‌بینم!
‫مامان!
‫خانم پیمچان؟
‫پَرین؟
‫بیا. اول بریم داخل.
‫مامان، این آیریسه.
‫سلام. من آیریس هستم.
‫سلام، خانم پیمچان.
‫سلام.
‫مامان!
‫چرا اینجا زندگی می‌کنی؟
‫تو هنگ کنگ دوست داری، درسته؟
‫چرا پیش اونا نمی‌مونی؟
‫پَرین.
‫مامان، یه نگاهی بنداز.
‫- اینجا امنه؟ - تقریباً.
‫هتل‌های خوب زیادی اون بیرون هست.
‫اون همچنین توی یه هتل کار می‌کنه.
‫پَرین.
‫این الان خونه منه.
‫پیمچان، عشق من!
‫ببین چی گیرم اومده!
‫هو یین؟
‫مهمون داریم.
‫این آیریسه.
‫سلام، آیریس.
‫- سلام. - دوست پرین.
‫و پرین، کوچیک‌ترین پسرم.
‫پرین، این هو یینه،
‫مثل چیزی که اون گفت...
‫عشقم.
‫چای هم خوشمزه‌ست.
‫بزن بریم امتحان کنیم. خیلی بوی خوبی میده.
‫پَرین.
‫به من نگاه کن، پسر.
‫الان خیلی خوشحالم.
‫نمی‌خوای منو خوشحال ببینی؟
‫وقتی با ما بودی خوشحال نبودی؟
‫نه.
‫من قبلاً خوشحال بودم.
‫اما آدما تغییر می‌کنن. منم تغییر کردم.
‫دیگه توی خانواده‌مون احساس خوشحالی نمی‌کنم.
‫چرا، مامان؟
‫نمی‌خواستم با بابات ازدواج کنم.
‫هو یین اولین عشق منه.
‫ولی اون به اندازه کافی برای خانواده‌ام خوب نبود.
‫پدر و مادرم گفتن...
‫که از هو یین خوشحال نخواهم بود.
‫یادمه یه عشق سوزان یه زمانی شکوفا شده بود
‫اوه، کانتونی‌ات خوبه.
‫نه واقعاً.
‫- من فقط یه تکنیک دارم. - اوه؟
‫من آهنگ‌های کانتونی یاد می‌گیرم،
‫تا بتونم کلمات کانتونی رو راحت‌تر به خاطر بسپارم.
‫اوه، شاید باید آهنگ‌های تایلندی رو حفظ کنم.
‫من فقط "ساوا دی کراپ" رو بلدم،
‫ممنونم
‫و من عاشقتم.
‫همینقدر می‌دونم.
‫خب... آقای هو یین.
‫می‌گفتی که از زمان مدرسه خانم پیمچان رو می‌شناسی؟
‫اوه، آره.
‫اولین باری که چشمم بهش افتاد،
‫می‌دونستم اون همونیه که می‌خوام.
‫اون خیلی خوشگله.
‫اما بعدش، والدینش براش برنامه‌های دیگه‌ای داشتن.
‫اون‌ها فقط دو سال اینجا، توی هنگ کنگ زندگی کردن.
‫اما اون دو سال
‫بهترین سال‌های عمرم بودن.
‫اونا ازت خوششون نیومد؟
‫نمی‌تونستم سرزنششون کنم.
‫کاری نداشتم.
‫مدرسه رو ول کردم تا به پدرم کمک کنم.
‫در این شهر کوچیک توی مغازه کوچیکش.
‫می‌دونستم
‫اونا فقط می‌خواستن پیمچان خوشحال باشه.
‫منم می‌خواستم اون خوشحال باشه.
‫صبر کن یه لحظه.
‫این یکی برای توئه.
‫اوه، من خیلی قدیمی‌ام.
‫من فقط همه آهنگ‌های مورد علاقه‌ام رو ضبط می‌کنم.
‫حتی اونای جدیدش، مثل این آهنگ
‫توی نوار کاست.
‫یه حس متفاوتی میده.
‫نوستالژی، خاطرات.
‫و همینطور، این یکی رو هم بهت می‌دم.
‫من قبلاً حفظش کردم.
‫و همچنین، پیمچان هم الان با منه.
‫دیگه به این آهنگ غمگین نیازی ندارم.
‫وقتی که پدربزرگ و مادربزرگت گفتند
‫که با پدرت خوشحال‌تر می‌شدم،
‫من حرفشون رو باور کردم.
‫پس، من پدرت رو انتخاب کردم.
‫من واقعاً با خانواده‌مون خوشحال بودم.
‫اما همه عوض شدن.
‫منم تغییر کردم.
‫من همیشه به پول فکر می‌کردم.
‫حالا،
‫هیچ تعداد کیف لوکس یا کفش گرونی
‫هرگز نمی‌تونه جای خوشبختی‌ای رو بگیره که الان آرزوشو دارم.
‫ما عاشقتیم، مامان.
‫من هیچ‌وقت نگفتم که شماها منو دوست نداشتید.
‫بیایید دوباره شروع کنیم.
‫به بابا می‌گم و...
‫چرا دنبال من می‌گشتی؟
‫مشکلی تو کارت پیش اومده؟
‫تو خودت به تنهایی موفق می‌شی،
‫بدون هیچ کمکی از طرف من.
‫شکست همیشه پیش میاد،
‫اما چیزی که از همه مهم‌تره اینه که بدونی چطور دوباره بلند شی
‫بعد از شکست.
‫اما می‌تونی برگردی؟
‫بیا برگردیم خونه‌مون.
‫تقریباً یه ماه از خونه رفتم.
‫هیچ‌کس حتی متوجهش هم نشد.
‫من برای خانواده‌مون نامرئی بودم.
‫به نظر می‌رسید انگار من کسی هستم که در یک خانه خالی زندگی می‌کنه.
‫می‌خوام تو یه خونه واقعی زندگی کنم.
‫یه خونه واقعی،
‫جایی که یکی می‌دونه من وجود دارم.
‫لطفاً برگرد، مامان.
‫تو به اندازه کافی بزرگ شدی که تصمیم بگیری.
‫و به اندازه‌ای بزرگ که بتونی خوشبختی واقعی رو تو زندگی پیدا کنی.
‫وقتی پیداش کردی،
‫هیچ‌وقت ولش نکن.
‫هرگز ولش نکن.
‫هی، بیا بریم سراغ ماهی بزرگه.
‫- آیریس، بگیرش! - باشه.
‫- آره. - من اول از همه می‌کشم.
‫مواظب باش.
‫- فقط یه تیکه. - اوه، نه!
‫- یه مقدار زیاد بردار. یه کم بردار. - باشه.
‫- وای. - این یکی برای توئه.
‫اوه، این عالیه.
‫- یه کم سبزیجات بخور. - عزیزم، یه بزرگشو بهت میدم. آره.
‫تو چی؟ سبزیجات داری؟
‫- یه کم دیگه بردار. - ماهی مورد علاقت چیه؟
‫- نمی‌دونم. - اون یکی ماهی مورد علاقه‌ته.
‫اون خوبه. مال توئه.
‫تو نمی‌...
‫به خاطر همین همه ماهی‌ها برای اونه.
‫مامان، هیچ‌وقت تورو اینجوری ندیده بودم.
‫به نظر میاد خیلی خوشحالی.
‫پر از زندگی
‫دیگه خنده‌هات رو نمی‌شناسم
‫آره، داره حسودی می‌کنه. می‌بینی؟
‫دوستش داری؟
‫الان می‌فهممت مامان
‫من کی باشم که این خوشبختی رو از زندگیت بگیرم؟
‫میدونی، یه چیزی شبیه این تو تایلند هست.
‫ولی بزرگ‌تره.
‫بهش میگن رودخانه چائو فرایا.
‫میدونی، ما هم تو فیلیپین چیزی شبیه به این داریم.
‫رودخانه پاسیگ.
‫این به این تمیزی نیست.
‫امیدوارم الان بهتر شده باشه.
‫دلت برای تایلند تنگ شده؟
‫آره.
‫اما سوال بیشتر برای خودته.
‫دلت برای فیلیپین تنگ شده؟
‫آره.
‫دلم برای فیلیپین تنگ شده.
‫می‌دونی، تو همیشه یه شهروند درجه دو هستی.
‫وقتی تو کشورهای دیگه‌ای هستی.
‫ولی من اینجا رو دوست دارم.
‫من عاشق هنگ کنگم.
‫می‌دونی، هوا شبیه فیلیپینه،
‫جمعیت، غذا.
‫فکر کنم این...
‫بیشتر دلم برای خانواده‌ام تنگ شده.
‫اما میشه درباره خانواده‌ام حرف نزنیم؟
‫خیلی خب.
‫بیایید خودمون رو مجبور نکنیم که درباره خانواده‌مون حرف بزنیم.
‫- باشه؟ - خب.
‫می‌دونی، من همیشه این منظره رو می‌بینم.
‫در روز و شب.
‫و این اولین باریه که می‌بینم
‫گذار از روز به شب.
‫طلوع و غروب خورشید.
‫بیست و چهار ساعت.
‫بیست و سه ساعت شبانه‌روز.
‫سی دقیقه تا طلوع خورشید.
‫سی دقیقه تا غروب.
‫اما طلوع و غروب خورشید قشنگ‌ترین لحظات روز هستن.
‫و همیشه دلم براش تنگ می‌شده.
‫میدونی،
‫گاهی اوقات، این تغییرات کوچیک،
‫این تغییرات کوچیک،
‫اونا فقط یه بخش کوچیک از زندگی‌ت هستن.
‫اما بعضی وقت‌ها،
‫این کسرهای کوچیک،
‫اونا معنای واقعی زندگی رو تعریف می‌کنن.
‫هرگز فکر نمی‌کردم اینقدر باهوش باشی.
‫من باهوشم، هی!
‫امشب میای با هم رفیق مشروب‌خوریم بشیم؟
‫حتماً!
‫ولی شرط می‌بندم که سریع مست می‌شی.
‫آره.
‫تو اینجوری می‌شی...
‫ببخشید.
‫فیلیپینی‌ها رو دست کم نگیر!
‫و قدرت تای رو دست کم نگیر!
‫خب؟ تارا
‫- تارا - تارا
‫- پیکن. - پیکن!
‫- پایی کن! - پایی کن!
‫آره.
‫- تو می‌گی -
‫- محض کاو. - آره.
‫- مهود کائو! - تقای!
‫مهود کائو
‫ما به زبانی صحبت می‌کنیم که فقط قلب‌هامون می‌فهمن.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی بار افتادم
‫هی! خوبی؟
‫هدف از ایستادن چیه؟
‫وقتی هی زمین می‌خوری؟
‫- تو عزیزم... - مهم نیست از کجا اومدی،
‫تو همیشه راه‌هایی پیدا می‌کنی که منو بفهمی، آیریس.
‫هماهنگ نیست.
‫اون هیچ‌وقت منو رها نکرد.
‫حالت خوبه. کافیه.
‫فای لوک
‫خیلی سنگینی!
‫خیلی ضعیفی! خدایا!
‫خوشبختی
‫هی، برای پیک‌نیک ساحلی‌مون آدوبو درست کردم، باشه؟
‫پس، خیلی پرخوری نکن.
‫ولی فکر می‌کنی تا وقتی به پنگ چاو برسیم خوشمزه می‌مونه؟
‫قدرت آدوبو رو دست کم نگیر.
‫ممکنه هفته‌ها، روزها یا حتی ماه‌ها طول بکشه،
‫اگه بذاریش تو یخچال.
‫واقعاً؟
‫بیا، من می‌تونم نشونت بدم. پوتانگ اینا مو!
‫- چی؟ - یه فحش فیلیپینیه.
‫مادرتو
‫- مادر قحبه! - هی!
‫- کثافت! - اگه یه فیلیپینی اینجا باشه چی؟
‫تادا!
‫لاک‌پشت‌ها.
‫- خیلی بامزه‌ست، نه؟ - اسم دارن؟
‫من اینو "برد" نامیدم.
‫این یکی سیگرید هست. ریچارد. ایان.
‫بقیه‌اش رو نمی‌دونم.
‫خیلی زیادن، مگه نه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫ما مثل...
‫اسباب‌بازی‌ها در دیزنی‌لند!
‫سلام! من پرین هستم.
‫از آشناییت خوشحالم.
‫این یه ست درامه!
‫سلام! اسم من آیریسه.
‫خوشبختم که می‌بینمت...
‫پادشاه من.
‫از دیدنت خوشحالم، ملکه من.
‫دلقک من.
‫خب...
‫داری منو دلقک خودت می‌دونی، آره؟
‫برو مراقب خودت باش!
‫هی، آیریس!
‫سلام، سینتیا!
‫- حالت چطوره؟ - خوبم.
‫بذار معرفیت کنم. این پرینه.
‫وای.
‫چطوری؟
‫سلام، خوشبختم که می‌بینمت.
‫آیریس، کافه‌ام الان برای اجاره است.
‫شاید بخوای یه نگاهی بندازی؟
‫بیا!
‫اینجا.
‫شاید اینجا منتظر توئه، آیریس.
‫واقعاً امیدوارم همین‌طور باشه، سینتیا.
‫امیدوارم کائنات اجازه بده اینجا رو اجاره کنم.
‫از آشنایی باهات خوشبختم، پرین.
‫خوشبختم سینتیا.
‫- می‌بینمت. - می‌بینمت.
‫هنوز برای اجاره موجوده.
‫و اینجا.
‫اینجا...
‫یه آشپزخونه کوچیک هست.
‫می‌تونم اینجا آشپزی کنم.
‫و بعدش، اینجا می‌تونم شاید یه میز بذارم، اینجا، اینجا، اینجا.
‫شاید دو یا سه تا میز.
‫تا مردم بتونن خوراکی‌هاشون رو بخورن.
‫اینجا؟
‫بزن بریم!
‫- کجا بریم؟ - بیا بریم فروشگاه تایلندی.
‫بعدش، می‌برمت ساحل.
‫فروشگاه تایلندی!
‫سلام!
‫من پرین هستم و این آیریسه.
‫سلام! تو تایلندی هستی؟
‫خیلی وقته که با آدمای تایلندی ملاقات نکردم.
‫من نوی هستم.
‫تو چی، آیریس؟ تو هم تایلندی هستی؟
‫نه، من فیلیپینی‌ام.
‫اوه، می‌تونی یه نگاهی بندازی.
‫اگه چیزی رو دوست داشتی، بعداً بهم بگو.
‫باشه.
‫کرم‌های ابریشم ترد!
‫من عاشق اینام! همه‌شونو می‌خرم.
‫تا حالا اینا رو امتحان کردی؟
‫- نه. - نه؟
‫و من نمی‌خوام.
‫نه رو قبول نمی‌کنم.
‫باید امتحانش کنی.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای من ارسال کنید تا آن را برایتان ترجمه کنم.
‫من عاشق آدوبو هستم.
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫من می‌تونم هر روز اینو بخورم.
‫می‌دونی پیراشکی گوشت خوک چیه؟
‫شاید بتونم یه آزمایشی بکنم و چند تا نون بخارپز گوشت خوک آدوبو درست کنم.
‫خیلی باحاله.
‫آیا چیزی شبیه به این در فیلیپین دارید؟
‫ما سیوپائو داریم،
‫که یه جورایی شبیه نون‌های گوشت خوکه.
‫سیوپاو؟
‫من واقعاً اینجا رو دوست دارم.
‫اگه اینجا رو دوست داری،
‫از این یکی حتی بیشتر خوشت میاد.
‫- کرم‌های ابریشم ترد؟ - بفرما.
‫اینقدر ترسو نباش.
‫من ترسو نیستم!
‫بهش میگن سلیقه.
‫و من ترجیح می‌دم کرم‌های ابریشمت رو نخورم.
‫بیا دیگه.
‫نمی‌خوای یه کم ماجراجویی رو تجربه کنی؟
‫می‌دونی، هر روز یه ماجراجویی تازه‌ست تا وقتی که با توام.
‫منم همین حس رو دارم.
‫بهت گفتم که خوشمزه‌ست.
‫کروب
‫خیلی خوشمزه‌ست
‫تایلندی‌ت داره بهتر میشه.
‫من زود یاد می‌گیرم.
‫نه. من معلم خوبی هستم.
‫هی، اون چیزی که سقف قرمز داره رو می‌بینی؟
‫اونجا دیزنی‌لنده!
‫شادترین جای روی زمین!
‫دی‌لند مثل یه رویای واقعی برای بچه‌هاست.
‫می‌دونی، وقتی اولین بار رفتم هنگ کنگ،
‫یک‌راست رفتم دیزنی‌لند.
‫و حق با توئه.
‫واقعاً یه رویای به حقیقت پیوسته‌ست.
‫نه فقط برای بچه‌ها، بلکه برای اونایی که دلشون هنوز بچه‌ست.
‫فقط کاش پیش خواهرم بودم.
‫هنوز با خواهرت در ارتباطی؟
‫نه.
‫ما...
‫یه جورایی داریم از همدیگه دوری می‌کنیم.
‫اون اینجاست؟
‫نه.
‫اون تو فیلیپینه.
‫یا شاید هم نه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، ما...
‫یه جورایی ارتباطمون قطع شد.
‫من واقعاً اینجا رو دوست دارم.
‫میدونی، یه چیزی تو اینجا هست.
‫که زندگی رو... ساده احساس می‌کنه،
‫فشار نیار.
‫فقط یه سرگرمی خالص.
‫موافقم.
‫ایریس.
‫اگه همینجا بمونیم چی؟
‫مثلاً، همین‌جا بمون،
‫روی ساحل، برای مدت طولانی‌تر؟
‫نه.
‫منظورت اینه که اینجا زندگی کنی، توی پنگ چاو.
‫جدی می‌گی؟
‫آره.
‫منظورم اینه که می‌تونیم یه جایی رو اجاره کنیم که تو واقعاً می‌خوای،
‫و می‌تونیم یه کسب و کار راه بندازیم!
‫یعنی قراره با هم زندگی کنیم؟
‫خب...
‫می‌دونی، زندگی کردن تو یه جا ارزون‌تره، مگه نه؟
‫ولی می‌دونی، واقعاً بستگی به خودت داره.
‫می‌دونی...
‫این مکان واقعاً سه ساله که تو ذهنمه.
‫فقط این که...
‫خب، درآمدم نمی‌تونه هزینه‌های زندگیم رو اینجا پوشش بده.
‫و از محل کار خیلی دوره.
‫کارت رو ول کن.
‫یعنی می‌تونیم اجاره رو نصف کنیم.
‫من پول دارم. می‌تونم یه مقدار بهت قرض بدم.
‫پس، هر دوی ما می‌تونیم با هم یه کسب‌وکار راه بندازیم.
‫یاد می‌گیرم چطور چای شیری تایلندی درست کنم،
‫و یاد می‌گیری چطور نان‌ با گوشت خوک آدوبو درست کنی.
‫سرمایه‌گذاری کم، زندگی ساده.
‫و بهترین قسمتش اینه که،
‫ما از انتخاب‌هامون خوشحالیم.
‫چی شده؟
‫من ترسیدم.
‫فکر نمی‌کنم ترسیده باشی.
‫تو فقط استرس داری.
‫منم همین حس رو دارم.
‫اما هیجان‌انگیز نیست؟
‫باشه.
‫اما تو ۶۰٪ اجاره رو میدی چون پول بیشتری داری.
‫خسیس
‫چی شده؟
‫مال من چیه؟
‫این واقعاً شانس خوبی نیست.
‫بیا دیگه.
‫اونقدرها هم بد نیست.
‫کسب‌وکار خوبیه.
‫شغل خوبی داری.
‫زندگی عشقی مشکوک.
‫و... حال بد.
‫میدونی، می‌تونیم شانس رو برگردونیم.
‫می‌تونیم بریم یه معبد دیگه و دوباره انجامش بدیم.
‫شانس خودت رو خودت می‌سازی.
‫من خوبم.
‫هی.
‫هی، چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫الان خیلی داغی. بیا بریم.
‫من خوبم.
‫فقط یه تاکسی بگیر و منو ببر خونه‌ام، لطفاً.
‫باشه.
‫آیریس، می‌خوام با اسفنج تنت رو بشورم، باشه؟
‫باشه.
‫می‌دونی، مامانم وقتی مریض بودم این کار رو می‌کرد.
‫و حالم رو بهتر کرد.
‫امیدوارم همین حس رو به تو هم بده.
‫باشه.
‫چیزی هست که بخوای؟
‫لطفاً بمون.
‫آره، حتماً.
‫من می‌مونم.
‫نمی‌ذارم تنها بمونی، باشه؟
‫در این روز، همه چیز تغییر کرد.
‫بالاخره هدف زندگی‌ام رو پیدا کردم.
‫و اون اینه که بمونم و ازت مراقبت کنم.
‫خانم، من فقط دارم می‌رم پنگ چاو.
‫من قرار نیست غیب بشم!
‫اون هنوز توی هنگ کنگه.
‫اگه اینجا باشی، باز هم فرق می‌کنه.
‫اما...
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫همش اراده‌ست، خانم.
‫حقیقت اینه که،
‫این ایده پارین هست.
‫دیگه بهش نمیگی "آقا"؟
‫داری باهاش قرار می‌ذاری؟
‫نه، ما فقط شریک کاری هستیم.
‫شریک کاری، فهمیدم.
‫آیریس، تو توی کار نمایش نیستی،
‫پس دیگه نقش آدم بی‌گناه رو بازی نکن.
‫ولی خانم،
‫ممنون بابت همه چیز.
‫هنوز نمی‌دونم چرا قبول کردم.
‫تا فرصتش خوبه، بگیرش!
‫اما انگار همه چیز خیلی سریع داره اتفاق می‌افته.
‫تو این دوره زمونه، همه چی باید سریع پیش بره.
‫به مردم محلی هنگ کنگ نگاه کن.
‫اونا سریع حرکت می‌کنن، سریع راه میرن،
‫اونا تند غذا می‌خورن و تند حرف می‌زنن.
‫هر دقیقه مهمه.
‫هر ثانیه یعنی پول.
‫به همین خاطر من ترجیح می‌دم توی پنگ چاو زندگی کنم.
‫آرومتره.
‫به نظر می‌رسه که نگرانی‌هایی غیر از کار و بارت داری.
‫به نظر می‌رسه که چقدر قلبت برای آقای پارین تند می‌زنه، نگرانی اصلی‌ات شده.
‫بس کن، خانم!
‫ببخشید، آیریس!
‫تو دیگه یه نوجوون نیستی که ناز کنی.
‫تا می‌تونی عشوه بریز!
‫خانم!
‫منم نمی‌دونم داره چه بلایی سرم میاد.
‫لازم نیست همه چیز رو بفهمی.
‫عشق با مدت زمانی که یه نفر رو می‌شناسی اندازه‌گیری نمی‌شه.
‫ولی امیدوارم بهت آسیب نزنه.
‫اگه این کارو کرد، فقط بهم بگو.
‫می‌دم یه چرخ‌دستی دیم سام از روش رد بشه!
‫ممنون بابت همه چیز، خانم.
‫تموم شد!
‫چه عالی! عجب هنری!
‫هر چی.
‫اوه، می‌دونی چیه؟ یادم رفت. یه چیزی برات دارم.
‫هو یین این کاست رو به من داد.
‫«یادته»، اثر ترنس لم.
‫اینجا توی هنگ کنگ یه آهنگ معروف کانتوپاپه.
‫کانتوپاپ!
‫خب، سعی کردم این آهنگ کانتوپاپ رو یاد بگیرم.
‫برای سه ساله که.
‫اصلاً می‌دونی چطوری این آهنگو بخونی؟
‫بلدم این آهنگو بخونم؟
‫من حتی می‌تونم برقصم!
‫- می‌رقصی؟ - آره.
‫- نشونم بده. - باشه.
‫- می‌زنی پلی کنم برات، باشه؟ - باشه.
‫باید فشارش بدی.
‫آماده‌ای؟
‫لطفاً یادت باشه که یه زمانی گم شده بودیم
‫لطفاً عشقی که هنوز وجود داره رو به یاد داشته باش
‫لطفاً یادت باشه احساساتت رو نگه داری
‫وقتی که از بین جمعیت رد می‌شی
‫یادم میاد که همه چیز با بارون روشن و واضح می‌شه
‫خنده‌اش
‫لمسش
‫صدای اون
‫تو یه شهری که همه دارن با زمان مسابقه می‌دن،
‫تو وقفه غیرمنتظره من هستی.
‫آیریس.
‫با این مشکلی نداری؟
‫با چی؟
‫زندگی با هم.
‫آره، من باهاش اوکی‌ام.
‫اما نمی‌دونم که تو باهاش اوکی هستی یا نه.
‫من کاملاً با این موافقم.
‫می‌دونی، فقط اینه که...
‫من فرهنگ کشور شما رو نمی‌دونم.
‫آره.
‫اونا غیبت می‌کنن.
‫اونا منو نفرین می‌کنن.
‫اونا منو قضاوت می‌کنن.
‫منو سنگسار می‌کنن تا بمیرم!
‫واقعاً؟
‫چه خبر شده؟
‫شوخیه!
‫خیلی خنده‌داره.
‫تو...
‫تو چطوری؟ کشور تو چطوره؟
‫می‌دونی، تو کشور من خیلی سخته.
‫اگه منو با کسی ببینن،
‫به‌خصوص یه دختری که باهاش نسبتی ندارم،
‫اونا منو دنبال می‌کنن و اون دختره رو می‌دزدن.
‫و اونا تو رو می‌ندازن تو یه چاله‌ی عمیق پر از چیزای زنده،
‫کرم‌های ابریشم بزرگ و لزج.
‫و تو فقط دو تا انتخاب تو زندگیت خواهی داشت.
‫خورده شدن
‫توسط اون کرم‌های ابریشم کشته بشن یا بخورنشون.
‫واقعاً؟
‫این یه شوخیه!
‫فکر کنم زیادی داری سریال می‌بینی!
‫اما می‌دونی،
‫باید اون کرم‌های ابریشم زنده رو امتحان کنی.
‫اما خوشمزه‌ست.
‫آیریس.
‫اگه شکست بخوریم چی؟
‫خب که چی؟
‫منظورت از "خب که چی" چیه؟
‫اگه شکست بخوریم، خب شکست خوردیم.
‫و ما فقط استراحت می‌کنیم،
‫فکر کن، انرژی بگیر و بعد دوباره امتحان کن.
‫تو همیشه تو همه چی مثبت‌اندیشی.
‫و تو توی همه چیز خیلی منفی‌بافی.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه راه دیگه هم هست که خوراک کرم‌ها نشیم.
‫چی؟
‫مثل...
‫شاید ما...
‫می‌تونستیم... یه رابطه داشته باشیم.
‫نه! منظورم اینه که...
‫ما می‌تونیم بهترین دوستای هم باشیم!
‫بهترین رفیقا؟
‫آره.
‫من از دوست صمیمی خوشم نمیاد.
‫پس چی می‌خوای؟
‫دوست پسر می‌خوام!
‫- شب بخیر. - چی؟ دوست پسر؟
‫بهترین دوست؟ آیریس، بیدار شو!
‫فقط بهترین دوست؟
‫آیریس.
‫دوست‌پسر.
‫فقط بهترین دوست.
‫تا ابد نه؟
‫فقط یه کم دیگه.
‫و بعدش...
‫ای بابا.
‫به نظر می‌رسه که...
‫فکر کنم این همونه.
‫شیر.
‫باشه!
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌ام.
‫- ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم! - آره!
‫- باشه. - بزن بریم!
‫اول تو.
‫- من؟ - آره.
‫باشه.
‫اتفاقاً خوشمزه‌ست.
‫ولی این یکی یه جورایی طعم چای قوی‌تری داره.
‫دوستش دارم!
‫در واقع مثل دستور پخت بابامه.
‫بعدش مامانم یه کم دستکاریش کرد
‫و چای رو غلیظ‌تر کرد.
‫بامزه‌ست.
‫آره، خیلی بامزه بودن...
‫وقتی که با هم بودن.
‫هی! نوبت توئه!
‫نوبت توئه امتحانش کنی!
‫چی؟
‫تو کاغذ رو به من دادی!
‫این بخشی از ماجراست!
‫اول باید کاغذ رو بخوری.
‫قابل خوردنه؟
‫خب، چطور بود؟
‫خوبه.
‫خیلی خوبه!
‫خوبه.
‫آماده‌ای؟
‫دو روز دیگه تا شروع نمایش مونده.
‫احساس خوبی دارم که فیلم فای لوک ما قراره بترکونه!
‫میدونی، چای شیرین تایلندی من و نون‌های گوشت خوک آدوبوی تو،
‫قراره عالی بشه!
‫- آره؟ - آره.
‫پَرین.
‫اشکالی نداره اگه فردا برم شهر؟
‫آره، حتماً. باهات میام.
‫نه، من...
‫اشکالی نداره اگه تنها برم؟
‫آره.
‫مشکلی نیست.
‫کمکی لازم داری؟
‫نه.
‫همه چی خوبه.
‫فقط باید برم دکتر.
‫اوه.
‫آیا این درباره حساسیت‌هات و...
‫بله.
‫ولی من قبلاً اون رو چک کرده بودم،
‫و من فقط باید فردا نتایج رو بگیرم.
‫باشه.
‫امیدوارم چیز مهمی نباشه.
‫من واقعاً می‌خوام باهات بیام.
‫نگرانت هستم.
‫نه.
‫همه چی خوبه.
‫می‌دونی، باید اینجا باشی و برای شروع نمایش آماده بشی!
‫درسته؟
‫باشه.
‫حالا شاه دنباله‌رو دلقکه.
‫پرین!
‫سلام!
‫غذا آماده‌ست
‫سلام!
‫تایلندیت داره بهتر میشه.
‫سلام. چطوری؟
‫این چیه؟
‫پرنده‌ها؟
‫می‌خوایم اسم این دوتا رو چی بذاریم؟
‫می‌دونم. می‌دونم!
‫ما اسمش رو می‌ذاریم «ساواستی».
‫و ما بهش می‌گیم «مابوهی».
‫آره؟
‫خوبه؟
‫زنده باد
‫چطورین؟
‫دیوانه
‫سلام
‫سلام زنده باد
‫چطوری؟ خوبی؟ همه چی اوکیه؟
‫سلام.
‫نمی‌دونم چی شد
‫باید اون دوتا عاشق باشن.
‫حتماً عشقه
‫باید کار پرنده‌ها باشه
‫حتی اگه نمی‌دونم داری چی می‌کشی،
‫می‌دونم
‫من باید اینجا باشم برای تو.
‫آیریس.
‫ناراحت نباش
‫فقط خوشحال
‫آیریس.
‫می‌دونی، اگه تحت فشار باشی که فای لوک رو باز کنی،
‫می‌تونیم به تعویق بندازیمش.
‫فقط بی‌خیال باش.
‫نه.
‫بیا همین الان انجامش بدیم.
‫الان انجامش بدم؟
‫نه، الان نه. می‌تونیم فردا انجامش بدیم؟
‫چون تو بیشتر از یه آشنایی،
‫کمتر از یه دوست،
‫خیلی دوست دارم بیشتر بغل کنم.
‫قند تو دلت آب شد؟
‫میدونی،
‫فکر کنم الان به مرحله بعدی رسیدیم.
‫بیشتر از یه دوست ولی کمتر از یه عاشق.
‫فکر کنم یه ایده بهتر دارم.
‫اگه کارها رو سریع‌تر پیش ببریم چی؟
‫و ما می‌گیریمش
‫به سطح بعدی، بعدی؟
‫مثل... دوست جون جونی.
‫دوست صمیمی همیشگی.
‫دوست‌پسر برای همیشه.
‫نه.
‫منظورم اینه که نه برای همیشه.
‫ما می‌تونیم یه چیز دیگه باشیم.
‫مثل...
‫سلام.
‫یا...
‫شوهر برای همیشه.
‫بی‌خیال.
‫اما اگه دوستش نداری، نمی‌خواییش،
‫ما یه چیز دیگه‌ای خواهیم بود.
‫متاسفم، می‌تونی لطفاً متن کامل یا جمله‌ای که می‌خوای ترجمه بشه رو برام بفرستی؟
‫هزینه حرفه‌ای نیست.
‫اما...
‫همیشه شریک زندگی.
‫می‌تونه توی کسب و کار باشه یا حتی بهتر،
‫مثل، کارهای بچگانه، می‌دونی؟
‫و... ما می‌تونیم...
‫دوستش نداری؟
‫خوشمزه‌ست
‫وقتی داستان تموم بشه، باید حضوری خداحافظی کنیم
‫خداحافظی با اون مهمون‌خونه‌ها
‫ما با هم طوفان‌ها رو پشت سر گذاشتیم
‫مثل پرنده‌های مهاجری که روی دریاچه فرود میان
‫چهره‌ها در حال رفتن
‫وقتی که پرواز کنن و برن
‫سخته دوباره همدیگه رو ببینیم
‫نسیم عصرگاهی ماه آگوست
‫آروم می‌وزه چقدر آرامش‌بخشه
‫تکوندن اون تیکه‌های طلایی
‫برگ‌های زرد آسمون رو پر کردن
‫برگ‌ها می‌ریزند، هر کدوم تو مسیر خودشون
‫در طول راه دیده شد
‫سرنخ‌ها از اول مخفی شده بودن
‫لطفاً یادت باشه که کی برای یه لحظه اینجا بود
‫لطفاً یادت باشه عشقی که یه زمانی وجود داشت...
‫پَرین؟
‫لطفاً یادت باشه، اون حس رو نگه دار...
‫مرسی.
‫لذت ببر.
‫تو می‌تونی این کار رو انجام بدی.
‫من بهت ایمان دارم. فقط مستقیم نگاه کن. اینجوری، باشه؟
‫- پایین رو نگاه نکن. - مطمئنی؟
‫پرین!
‫بله؟
‫- برو! - فشار بده!
‫برو!
‫باشه...
‫افتادم
‫عیبی نداره
‫دوباره افتادم
‫اشکالی نداره
‫ببخشید.
‫خیلی وقت‌ها زمین خوردم
‫همه چی خوبه
‫چی شده؟
‫نزدیکه برسی. داریش! بیا دیگه!
‫اما عاشق شدن غیرمنتظره به تو، خالص‌ترین خوشبختیه.
‫دارن صدات می‌کنن.
‫آره.
‫بله.
‫چطور بود؟
‫خوب بود؟
‫- بیا اینجا! - بیا دیگه!
‫بالاخره تونستم یه تعادل تو زندگیم پیدا کنم.
‫- مستقیم نگاه کن! آره! - دارم مستقیم می‌رم!
‫- دارم مستقیم میرم! - آره!
‫ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم.
‫ما می‌تونیم این کار رو با هم انجام بدیم، آیریس.
‫می‌دونی، قسمت مورد علاقه‌ام از آهنگ اینه که،
‫"من بابت شکوفه زودگذر گل اپیفیلوم سپاسگزارم."
‫"اون خاطره، در نهایت هنوز عشقه."
‫و می‌دونی اپی‌فیلوم چیه؟
‫نه.
‫اینجاست.
‫چی؟
‫بازش کن.
‫این چیه؟
‫آیا این گل اپی‌فیلومه؟
‫آره.
‫خیلی زیباست، ولی خیلی پژمرده.
‫هی، می‌دونی چی شده؟
‫این خیلی ارزشمنده، خیلی گرونه و خیلی نایاب.
‫می‌دونی،
‫گل‌های اپی‌فیلوم به نام‌های دیگری هم شناخته می‌شن.
‫"ملکه شب"
‫اونا فقط شب‌ها شکوفه می‌دن.
‫و تو؟
‫همچنین ملکه شب من هستی.
‫هر شب که مست می‌شم،
‫تو همیشه میای نجاتم بدی.
‫هی، فکر می‌کردم من دلقکت هستم؟
‫ملکه دلقک‌ها.
‫می‌دونی، این...
‫فقط شب‌ها گل می‌ده.
‫اما قبل از طلوع آفتاب پژمرده می‌شن.
‫این یه نشونه که...
‫چیزای خوب هیچ وقت موندگار نیستن.
‫و می‌دونی چیه؟
‫چی؟
‫چیزای خوب ممکنه به پایان برسن...
‫اما چیزهای خوب جدیدی از پایان‌ها به وجود میان.
‫نمی‌دونستم اینقدر باهوشی.
‫من باهوشم!
‫پرین؟
‫من...
‫باید برگردم فیلیپین.
‫واقعاً؟
‫کی؟
‫در دهمین روز.
‫هفته بعده، درسته؟
‫آره، حتماً.
‫کی برمی‌گردی؟
‫در دهم ماه آینده.
‫یه ماه؟
‫بله.
‫باشه.
‫کاری هست که بتونم کمکت کنم؟
‫یا می‌خوای باهات بیام فیلیپین؟
‫نه.
‫فقط می‌خوام اوضاع رو با خانوادم درست کنم.
‫می‌فهمم.
‫اما شاید... به بهترین دوستت نیاز داری؟
‫نه.
‫من...
‫من... من نمی‌خوام برای این یکی با بهترین دوستم باشم.
‫می‌خوام این کار رو تنهایی انجام بدم.
‫باشه.
‫نگران نباش، واقعاً همه‌چیز خوبه.
‫فقط...
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫منم دلم برات تنگ می‌شه.
‫همیشه توی منطقه بندر منتظرت می‌مونم.
‫اشکالی نداره.
‫این آخرین نان آدوبوی ما بود.
‫خیلی ممنون.
‫دفعه بعد، بیشتر درست کن.
‫باید نون آدوبو بیشتری درست کنی.
‫خداحافظ!
‫سلام، آقای بهوریتپارین. سلام.
‫سلام.
‫خیلی ببخشید که مزاحمت شدم.
‫من فقط...
‫فقط نمی‌دونم چیکار کنم.
‫من توی منطقه بندرگاه پنگ چاو منتظر بودم،
‫اما اون هیچ‌وقت برنگشت.
‫او تماس‌هام رو بلاک کرده بود.
‫اون فقط داره برام پیام صوتی می‌ذاره.
‫فقط امیدوارم که اون چیزی بهت گفته باشه.
‫قبل از اینکه بره.
‫واقعاً می‌خوام کمکت کنم، اما...
‫منم داشتم سعی می‌کردم بهش زنگ بزنم،
‫و من قبلاً درباره‌اش از بقیه پرسیدم.
‫اما پیدا کردنش خیلی سخته.
‫آقا؟
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫یه چیزی یادم اومد.
‫شاید...
‫اون نمی‌خواد پیدا بشه.
‫پرین؟ من مراقبشون هستم.
‫مرسی.
‫اینم کلید خونه جدیدت.
‫مرسی.
‫و اینم کلید...
‫فای لوک ما.
‫زنده باد
‫سلام؟
‫سلام
‫زنده باد
‫سلام
‫سلام؟
‫تیا؟
‫بله کیه؟
‫تیا، من آیریس هستم.
‫خواهر؟
‫واقعاً هیچ راه دیگه‌ای نیست؟
‫امیدوارم آرزوم رو برآورده کنی.
‫البته، حتماً.
‫اما...
‫دیگه نمی‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫یا حتی خداحافظی درست و حسابی کنی؟
‫به خاطر اینه که...
‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام منو این‌طوری ببینه.
‫ضعیف.
‫می‌دونی، بی‌اراده.
‫متوجه‌ام.
‫اما این براش دردناکه.
‫و منم اذیت می‌شم.
‫خیلی اذیتم می‌کنه.
‫اما برای اون بهتره
‫به یادم بیاری
‫وقتی که اولین بار منو دید.
‫تا آخرش.
‫دیوانه‌کننده‌ست، نه؟
‫عشق زمان نمی‌شناسه.
‫در اون لحظه کوتاهی که با هم بودیم،
‫من عاشقش بودم.
‫دوستش دارم.
‫نمی‌خوای یه نظر پزشکی سوم هم بگیری؟
‫چطوره؟
‫تیا.
‫فقط می‌خوام روزهای باقی‌مونده‌ام رو بگذرونم،
‫هفته‌ها،
‫و ماه‌هایی که هنوز دارم
‫با تو.
‫بیا با هم سفر کنیم.
‫هر جایی اینجا در فیلیپین.
‫نمی‌خوام ما وقت بگذرانیم
‫روزهای باقی‌مونده‌ام توی بیمارستان.
‫سلام.
‫بسه دیگه.
‫تیا،
‫چی مهمه؟
‫انت انتخاب می‌کنی.
‫تو چیزی رو انتخاب می‌کنی که خوشحالت می‌کنه.
‫من؟
‫خوشحال شدم.
‫من هنوز خوشحالم.
‫چون تصمیم گرفتم خوشحال باشم.
‫سلام، پرین.
‫من خواهر آیریس هستم.
‫کجاست؟
‫الان دارم التماست می‌کنم.
‫الان بهم بگو!
‫کجاست؟
‫اون کجاست؟!
‫لطفاً.
‫اون مرده.
‫اون رفته.
‫اون ماه‌ها مریض بود.
‫او می‌خواست درمانش رو توی فیلیپین انجام بده،
‫اما خیلی دیر شده بود.
‫او خیلی امیدوار بود.
‫او نمی‌خواست تسلیم بشه.
‫اون نمی‌خواست به خاطر تو تسلیم بشه.
‫اون نمی‌خواست از زندگی دست بکشه.
‫اما زندگی بهش خیانت کرد.
‫و حالا دیگه کاری از دستمون برنمیاد.
‫پَرین.
‫آیریس می‌خواست بهت بگم...
‫خیلی متاسفه.
‫نمی‌خواست تو اونو در حال درد ببینی.
‫یا ضعیف.
‫او می‌خواست تو او رو به عنوان یه آدم قوی به یاد بیاری.
‫او می‌خواست که همه خاطرات خوبتون با هم رو به یاد بیاری.
‫میدونی،
‫او خیلی ممنون بود که وارد زندگیش شدی.
‫می‌دونی، تو اون...
‫تو بهترین چیزی هستی که تا حالا براش اتفاق افتاده.
‫اون خیلی دوستت داره.
‫میدونی، راستش هیچوقت ندیدم اینقدر خوشحال باشه.
‫به جز وقتی که داشت درباره ماجراجویی‌های کوچیکت برام تعریف می‌کرد.
‫اینجا.
‫می‌تونی اینجا پیدام کنی.
‫شماره‌ام رو نوشتم.
‫من دارم تو یکی دو روز آینده برمی‌گردم فیلیپین.
‫اگه وقت داری،
‫شاید بتونیم، می‌دونی،
‫زندگی‌اش رو جشن بگیر...
‫با یادآوری تمام خاطرات خوبی که باهاش داشتیم.
‫مابوهی رفت
‫ساواددی رفت
‫مامانم رفت
‫و
‫تو منو تنها گذاشتی، آیریس.
‫چیزای خوب هیچ وقت موندگار نیستن.
‫خوشبختی هیچوقت موندگار نیست
‫بله، اون یه فروشگاه تایلندیه. می‌تونی بری داخل.
‫پرین! چیزی لازم داری؟
‫سلام، پرین.
‫سلام!
‫بله، الان نتایجم رو گرفتم و...
‫همه چی خوبه.
‫چیزی برای نگرانی نیست.
‫آره.
‫دارم یه دوری توی شهر می‌زنم، باشه؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫خداحافظ!
‫سلام! این طوطی خوشگل رو ببین!
‫خیلی عالیه! بخرش!
‫این یکی واقعاً خوبه!
‫خیلی از فیلیپینی‌ها عشق‌پرنده می‌خرند.
‫چون نگهداری ازشون آسونه.
‫سلام چطوری؟
‫لطفاً صبور باش، باشه؟
‫من دهم برمی‌گردم.
‫ببینمت تو بندر؟
‫لطفاً از دستم عصبانی نشو.
‫منم دلم برات تنگ شده.
‫می‌خوام هر چه زودتر پیشت باشم.
‫ما با هم ماهی کبابیت رو می‌خوریم.
‫باشه؟
‫دنبالم نگرد
‫به من زنگ نزن
‫و منتظرم نباش.
‫برام انجامش بده.
‫لطفاً.
‫می‌خوام خوشحال باشی.
‫فای لوک فای لوک
‫لطفاً دنبال خوشبختی باش.
‫حتی بدون من.
‫لطفاً یادت باشه
‫عشقی که یه زمانی بود
‫وجود داشت
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫خیلی متاسفم، پرین.
‫خیلی متاسفم.
‫عزیزم عشقم
‫هنوز خرابه
‫نمی‌تونم چیزی که شکسته رو درست کنم.
‫اما تو به من یاد دادی که خوشبختی
‫به معنای نبودن شکستگی نیست.
‫خوشبختی واقعی در اینه که
‫در خلق شادی در لحظه حال.
‫ایریس، ممنون بابت همه خاطرات.
‫دوستای من
‫سلام، تئا.
‫سلام!
‫مرسی.
‫خواهرت یه بار اینو برام خرید.
‫اون واقعاً برام خیلی خرید.
‫غذای تایلندی از خیابان تایلندی.
‫سمبوسه‌های عمارت میرادور.
‫دیم سام.
‫اون بهم یاد داد چطوری دوچرخه سواری کنم.
‫آدوبو.
‫سلام
‫فای لوک فای لوک
‫خوشبختی.
‫اون منو خندوند.
‫اون منو به گریه انداخت.
‫چینگ گی داک
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫متاسفانه نمی‌توانم متنی که ارائه دادید را ترجمه کنم. اگر متن دیگری دارید، خوشحال می‌شوم که کمک کنم.
‫لطفاً یادت باشه
‫عشق ما هنوز وجود داره.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫چیزای خوب زندگی
‫هرگز دوام نمیاره.
‫اما خاطرات عالی...
‫اونا برای همیشه باقی می‌مونن.
‫نگاه کن.
‫دارن چراغ‌ها رو روشن می‌کنن!
‫وای.
‫غروب زیباییه.
‫طلوع و غروب خورشید.
‫بیست و چهار ساعت.
‫بیست و سه ساعت شب و روز.
‫و ۳۰ دقیقه تا طلوع آفتاب.
‫سی دقیقه غروب خورشید.
‫اما طلوع و غروب خورشید
‫زیباترین زمان روز هستن.
‫هیچ‌وقت این‌جوری بهش فکر نکرده بودم.
‫گاهی اوقات، این تغییرات کوچیک،
‫تغییرات کوچیک،
‫ممکنه فقط یه بخش کوچیکی از زندگیت باشه.
‫اما این تیکه‌های کوچیک
‫می‌تونه معنای واقعی زندگی رو تعریف کنه.
‫امشب میای با هم بزنیم؟
‫آره. آره. حتما!
‫خب، فقط چند تا نوشیدنی،
‫زود مست می‌شی.
‫هرگز قدرت یک زن فیلیپینی رو دست کم نگیر.
‫هرگز قدرت تایلندی‌ها رو دست کم نگیر.
‫تارا
‫مواظب باش
‫پای کان چیه؟
‫بزن بریم!
‫- پاى کن! - پاى کن!
‫بزن بریم
‫- به سلامتی! - به سلامتی!
‫مهد کاو
‫- چی؟ - محود کاو.
‫- مهود کائو. - آره.
‫بزن بریم
‫- تقی! - بعداً می‌گی "تقی"!
‫سلامتی