‫جنگ تموم شد.
‫قهرمان سابق برگشته.
‫تبریک می‌گم، کارآگاه.
‫تو اونو به رینگ رسوندی.
‫آره.
‫خب، امیدوارم وقتی زمانش رسید یادت باشه.
‫دوست داری مردم رو بزنی، نه؟
‫تا حالا با یه مرد بالغ امتحان کردی؟
‫این کاریه که این روزا می‌کنی، آره؟
‫تمام تابستون یه خط داشتم.
‫چقدر؟
‫۲۰ هزار.
‫کیو قراره بزنیم؟
‫بوم.
‫من و تو میریم جلوی در.
‫ویلی بلک، تامی و بیبی ری، شماها باید با بیمارستان باشید.
‫اونا رو ببر تو زیرزمین.
‫شما فقط یه کار دارین، اینکه اینجا رو شبیه باحال‌ترین مهمونی سال کنین.
‫ویویان، مکسین، شما سه تا قراره نقش میزبان‌های محترم ما رو بازی کنید.
‫دلم می‌خواد یکم خوش بگذرونم.
‫هی، بچه‌ها، کجا داریم می‌ریم؟
‫فکر کنم یه جا رو می‌شناسم.
‫چه خبره؟
‫من کجام؟
‫این یه دزدی لعنتیه!
‫بخواب زمین!
‫تکون بخوری، مردی!
‫می‌خواید همدیگه رو ببوسید یا چی؟
‫گمشو برو.
‫ادامه بده.
‫همینجا بشین سر جات.
‫مخصوصاً اون یکی.
‫ما چند تا مهمون جدید داریم.
‫می‌خوام همه‌ی شماها کاری کنید که احساس راحتی کنن، باشه؟
‫داخل جیب راست کت.
‫یک حلقه.
‫یه ساعت.
‫بذار کمکت کنم.
‫خیلی داری می‌لرزی.
‫اولین بارت هست؟
‫همین الان برو اونجا لعنتی!
‫اون لعنتی رو در بیار.
‫الان!
‫در واقع، همتون بشینید سر جاتون.
‫همین‌قدر داشتم.
‫همین بود که داشتم.
‫برو اونجا.
‫هی، صبر کن.
‫صبر کن.
‫گفتم دیگه بسه، داداش.
‫هی مرد، برگرد اینجا!
‫برو!
‫هی، ببین، ما هیچکدومتون رو ندیدیم.
‫پس معلومه که همتون باهوشین، درسته؟
‫هیچ‌کس اینجا نمی‌خواد آسیب ببینه.
‫پس چرا کاری که اومدین انجام بدین رو انجام نمی‌دین؟
‫لبتو گاز بگیر، از اینجا برو و بذار این مردم برن؟
‫و ما همه چیز رو مساوی حساب می‌کنیم.
‫یا می‌تونی بشینی سر جات قبل از اینکه زندگیتو عوض کنم و اون لعنتی رو بزنم.
‫کی اونقدر احمقه که بیاد ما رو بزنه؟
‫سوال میلیون دلاری رو بپرس.
‫سناتورها میگن همه با مامانشون امشب تو مهمونی هتل هایت هستن.
‫سیدنی اونجا میاد، لیز تیلور، لولا فیلانو.
‫رفیق، شنیدم حتی ممکنه دایانا راس هم بیاد.
‫و ازش می‌خوام یه آهنگ برام بخونه، یکی از اون لالایی‌ها یا یه چیزی.
‫خب، مهمونی قراره حدود ساعت ۱ نصف شب تموم بشه.
‫باید وقت کافی داشته باشیم تا تو رو به فرودگاه برسونیم.
‫رفیق، اون هواپیما تا وقتی من سوارش نشم، پرواز نمی‌کنه.
‫برنامه‌ات خیلی فشرده‌ست، قهرمان.
‫این برای امنیت توئه.
‫هادسون، من تازه زندگیمو پس گرفتم.
‫امشب هیچ برنامه‌ای نداریم.
‫گفتم اگه ساعت شش بری پایین، فقط نمی‌خواستم زود تموم بشه. اگه ساعت پنج بری پایین، مهرش رو چک کن، اگه ساعت چهار بری پایین... باید بگم تیمت کارت رو خوب انجام داده، با همه اینا یه کار حسابی ساختید و من نمی‌تونم...
‫ام، رئیس، یه چیزی هست که می‌خواستم اینجا برات جبران کنم.
‫آره، آره، آره.
‫اون چیه؟
‫بیل میسون.
‫اوهوم.
‫خیلی شکایت داریم.
‫وحشی‌گری، دستگیری ناحق.
‫فکر کنم وقتشه یه کاری درباره این مرد بکنیم.
‫داری بهم میگی چطور کارمو انجام بدم، عزیزم؟
‫نه، نه، نه.
‫ببین، میسون پلیس خوبیه.
‫اون فقط یه کم عصبیه.
‫بی‌خیالش شو.
‫چیزی هست که می‌خوای به من بگی؟
‫تو و چیکن گند زدید.
‫همینه.
‫وقتی همه‌تون مشغول تمرکز روی تریم بودین، باید بیشتر محافظ استخدام می‌کردین.
‫امنیت مهم نیست، پل.
‫بابا بی‌خیال.
‫مرد مرغی هرچی بگی گوش میده، پس بذار یه چیزی بهت بگم.
‫این گندکاری مال شماست.
‫این حرفو جلو روم بزن، عوضی.
‫هی، هی، هی، هی، داری ما رو به کشتن میدی؟
‫دارم با تو حرف می‌زنم، عوضی!
‫هی!
‫از عقل لعنتیت بیرون بیا!
‫چی میگی؟
‫هی!
‫اینجا چه خبره؟
‫شما سه نفر، برید توی سالن.
‫برو!
‫الان!
‫مراقبش باش.
‫سوار شو.
‫بیا دیگه.
‫عجله کن.
‫حالا گوش کنین، نمی‌خوام صداتون در بیاد تو این اتاق، فهمیدین؟
‫اگه مجبور بشم دوباره بیام اینجا... هیچ دردسری درست نمی‌کنیم.
‫خوبه.
‫اوه، حتی به فرار فکر نکن، چون آدمای ما تو خیابون دارن همه پنجره‌ها و درها رو می‌پان.
‫واضح باش.
‫خب، گفتی اسمت چی بود دوباره؟
‫لیزا لنا.
‫مردمت کجا می‌مونن؟
‫ایست پوینت.
‫و مال تو؟
‫من همه جا آدم دارم.
‫خب، اگه دیگه وقت تلف نمی‌کنید، یه راه خروج از اینجا پیدا کردم.
‫خب، چطوره؟
‫اتاق زیرشیروونی به خیابون راه نداره.
‫برو به سمت کنار خونه.
‫یکی از ما آزاد بشه، بره کمک بیاره.
‫باشه، ساده.
‫من انجامش میدم.
‫آره، همه اون پشت نمی‌تونه از اون حلقه رد بشه.
‫اوه اوه.
‫ببین، من انجامش میدم.
‫به علاوه، همسایه‌مون رو می‌شناسم.
‫ایست پوینت، تو چی؟
‫باشه.
‫بزن بریم.
‫چطور لعنتی این حلقه این یارو رو اینجا ندیدید؟
‫این حلقه اینجا ارزشش اندازه گرد و خاک هم نیست.
‫فقط ارزش احساسی داره.
‫سعی کردم انجامش بدم، لعنتی.
‫اون یارو انگشتاش خیلی چاقه.
‫مسئله اینه که لعنتی الان خیلی تنگه که دربیاد.
‫هست؟
‫دکتر یه چیزی درباره فشار خون بالا گفت.
‫بذار ببینم فشار خون بالا.
‫بذار ببینم حلقه رو.
‫میدونی، خاله‌ام فشار خون داره.
‫ببینیم این کوچولو چی میگه.
‫بیا دیگه.
‫هی، هی، هی، هی.
‫یواش‌تر.
‫یواش‌تر لعنتی.
‫گفتم، هی، هی.
‫ای لعنتی.
‫اون دیگه چی بود؟
‫نه، عوضی.
‫یواش‌تر.
‫چی؟
‫یواش‌تر.
‫لعنتی.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫برو سراغ اون لعنتی.
‫الان.
‫خوش اومدی به مهمونی.
‫بیا تو.
‫وای!
‫برو تو آشپزخونه لعنتی!
‫خوش اومدی!
‫لطفاً خوش بگذره.
‫برو تو آشپزخونه!
‫ماشین‌های بیشتری دارن میان.
‫گمشو از اینجا!
‫زود باش!
‫بدو!
‫هی، داداش همه چیز تحت کنترله.
‫همه این چیزا لازم نیست.
‫داری خواهرا رو می‌ترسونی.
‫بعضی از شماها امشب خیلی دوست دارید خدا رو ببینید.
‫خوشحال می‌شم کمکت کنم راه بیفتی.
‫برای من فرقی نمی‌کنه شماها نفس می‌کشید یا نه، چون در هر صورت داریم وسایلتون رو می‌بریم.
‫در واقع، لباس‌هاشون رو در بیار.
‫اول با پسرا شروع کن، بعد برو سراغ دخترا.
‫اگه هر کدوم از شما عوضیا با این مشکل دارین، بیاین با من طرف شین.
‫کیف داره پر می‌شه.
‫شاید وقتشه تمومش کنیم.
‫نه، هنوز زوده.
‫ترک کردن وقتی اینجایی با ترک کردن فرق داره.
‫رفیق، پول بیشتری داریم میاد.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه ساعت دیگه، می‌زنیم به چاک.
‫لعنتی، داداش، خیلی تنگه، لعنتی.
‫دیوانگی، لعنتی.
‫هی، فرانک.
‫فرانک، این‌قدر فرانک فرانک نکن، بچه سیاه.
‫ما اینجا تو این زیرزمین لعنتی رو شلوارامون نشستیم.
‫ببین فرانک، فقط می‌خوام بگم بابت همه اینا متاسفم.
‫هی، ما خیلی وقته از معذرت خواهی گذشتیم، باشه؟
‫حالا، فقط یه نفر لعنتی بوده که سعی کرده منو بیاره به یه مهمونی از وقتی که رسیدیم به این جای داغون، و اونم همون یاروئه که اونجا وایساده با اون لباس زیر گرم، در حالی که بقیه‌مون اینجا داریم از سرما می‌میریم.
‫صبر کن، وایسا، فرانک.
‫فکر می‌کنی من نقشی داشتم...
‫ببین، یا خیلی باهوشی یا خیلی احمق، ولی اگه یه راهی پیدا نکنی که ما رو از این وضعیت نجات بدی، خیلی زود مرده‌ای.
‫کی قراره بمیره؟
‫آیا من یه سیاهپوست رو شروع کردم؟
‫چرا اون کون گندتو به دیوار چسبوندی، داداش؟
‫این سیاه‌ها همه پوشیده‌ان.
‫نه نشونه‌ای، نه خالکوبی‌ای.
‫سخته بگی از کجا اومدن.
‫آره، چون اونا کابوی هستن.
‫هیچ‌کس اونقدر دیوونه نیست که بخواد از شما دزدی کنه.
‫حتماً آرزوی مرگ داری.
‫اون صداداره اونجا، قبلاً آدم کشته.
‫دستات خیلی ثابته.
‫چی، تو هم آدم می‌کشی؟
‫آماتورها.
‫اگه کسی خواست کاری کنه، بزنش.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫سعی نکن کار احمقانه‌ای بکنی.
‫آه.
‫می‌خوای بهم بگی چرا زیرزمین لعنتی رو شبیه حموم کردی؟
‫آره، نمی‌دونم این عوضی رو می‌شناسی یا نه، ولی منو با دو تا بچه کوچیک اون پایین گیر انداختی که ده به یک ازمون بیشترن.
‫فقط دارم سعی می‌کنم شرایط رو برابر کنم.
‫بعضی از اون لعنتی‌ها اون پایین واقعاً کله‌شق هستن.
‫نفر بعدی که بخواد چرت و پرت بگه، تیر می‌خوره.
‫کسی تیر خورده؟
‫کی گفته؟
‫یکم بی‌تجربه‌ای، نه؟
‫خفه شو.
‫صبر کن، حالا.
‫نیازی به این کار نیست.
‫دارم میگم فکر نکنم اصلاً بفهمی داری از کی دزدی می‌کنی، همین.
‫بزرگترین گانگسترهای لعنتی کشور تو این اتاق هستن.
‫تو نیوجرسی، دیترویت، کانزاس سیتی و شیکاگو رو داری.
‫این گربه‌ها اینجا یه مشت قاتل خونسردن.
‫نوشیدنی رو بذار زمین.
‫برگرد سر کارت.
‫بیا، منو بالاتر ببر.
‫پاشو، داره میاد.
‫عوضی، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫برو، برو، برو.
‫برو، برو.
‫خوش اومدی.
‫خانم‌ها و آقایون، امشب یه سورپرایز واقعی داریم.
‫ببین، اینجا یه افسانه‌ی آتلانتاست.
‫اوه.
‫ببین، قدیما، عموهام منو می‌بردن به یه بار اونجا توی استوارت اَو.
‫حالا، حالا، همه دخترا خوشگل بودن.
‫ولی یه رقاصه بود.
‫اون عزیزکرده‌ی عموم بود.
‫منظورم اینه که این عوضی هر بار که این دختره رو می‌بینه، مثل درخت کریسمس روشن می‌شه.
‫بهش می‌گفتن "شیرینی"، چون اگه باهاش خوب برخورد می‌کردی، مثل آب‌نبات لیست می‌زد.
‫حالا، بیشترتون دوران اوج سویتس رو ندیدید.
‫ولی نگران نباش، چون امشب، اون برای یه اجرای آخر از بازنشستگی بیرون میاد.
‫اون رو همونجا بگیر.
‫بذار اونجا.
‫آره، درست کنار اون تیر چراغ برق.
‫بفرما.
‫حالا خجالت نکش، عزیزم.
‫دقیقاً مثل اینکه روی دوچرخه‌ایم.
‫بیا عزیزم.
‫حالا یه نمایش برامون اجرا کن، عزیزم.
‫سلام.
‫فکر کنم داری یکم زیاده‌روی می‌کنی.
‫تا نگفتم، تموم نمیشه.
‫فکر کنم الان، شاید باید بفهمی که ما همه‌مون پیشتیم.
‫تو یه دلیل لازم داری که اونو داشته باشی.
‫بذار بره بالا.
‫من که نمی‌تونم همین حالا بهت بگم خفه شو، نه؟
‫مگه قبلاً اینو حل نکردیم؟ هان؟
‫و تو اینجا داری حرف می‌زنی که دهنت رو باز کنی.
‫اما حالا که می‌خوای دهنتو برای این عوضی باز کنی، چرا دهنتو برای این مزخرفات اینجا باز نمی‌کنی؟
‫برو، باز کن لعنتی... نه، نه، نه، نه، نه.
‫باشه.
‫باشه، انجامش میدم.
‫دهنتو باز کن، چه مرگته؟
‫ببین، من انجامش می‌دم.
‫ببخشید؟
‫باشه، من انجامش میدم.
‫ویو، لازم نیست این کار رو بکنی، باشه عزیزم؟
‫بشین لعنتی، وگرنه اتاقو با تو و اون عوضیت رنگ می‌کنم.
‫ادامه بده.
‫عزیزم، متاسفم که مجبور شدی اینو ببینی، گلم.
‫بیا برگردیم به کاری که اومدیم اینجا انجام بدیم، هان؟
‫برو جلو، نشون بده چه چیز شیرینی تو وجودت داری.
‫و حالا امشب، آهنگ "Cry to Me" از سولومون براون.
‫ادامه بده.
‫وقتی عشقت تنهات میذاره و هیچ‌کس بهت زنگ نمی‌زنه، حس نمی‌کنی یه جنایته؟
‫احساس نمی‌کنی که داری جرم مرتکب می‌شی؟
‫خب، من اینجام عزیزم بیا
‫احساس نمی‌کنی مثل یه خرچنگی؟
‫نمی‌خوای یه دل سیر گریه کنی؟
‫بیا، بیا، برای من گریه کن.
‫اوه، هیچ چیزی غم‌انگیزتر از یه لیوان شراب تنها نیست.
‫تنهایی، تنهایی، چه تلف کردن وقتیه.
‫اوه، بیا، دستمو بگیر.
‫عزیزم، نمیای باهام قدم بزنی؟
‫هنوزم بلدی، عزیزم.
‫همین کافیه.
‫ببرش بالا، بذارش تو اتاق.
‫بریم، عزیزم.
‫این اسم لعنتی من نیست.
‫صبر کن.
‫چی؟
‫ببخشید.
‫پس سناتور جانسون به من گفت بیام اینجا آتلانتا، رو در رو بشم با یه مرد سفیدپوست توی دیکسی.
‫پس من رفتم، زدمش و یه کم خوش گذروندم.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫قهرمان!
‫مدوکس نباید هیچ‌وقت می‌ذاشت تو بیای اینجا.
‫اوه، ببخشید آقا.
‫به نظر میاد مهمونی رو اشتباه اومدی.
‫خودتو بهترین بدون.
‫هی، هی، هی!
‫بخواب، داداش.
‫یکی اینو از اینجا ببره.
‫آماده‌ای بری؟
‫بزن بریم.
‫ببخشید.
‫ببین، فلر، فکر کردم شاید بتونی به ما کمک کنی.
‫به نظر میاد یکم گیج شدیم.
‫چه کاری می‌تونم برات انجام بدم؟
‫ما دنبال یه شریک کازینو می‌گردیم.
‫می‌دونی کجاست؟
‫اینجاها خبری از خوشبختی نیست، مامان.
‫مرکز شهر، اون بلیت توئه.
‫تو برای مهمونی کازینو صف گرفتی؟
‫حتماً.
‫دنبالم بیا.
‫خوش اومدی به مهمونی.
‫بیا تو.
‫سلام.
‫خوش اومدی.
‫بیا تو.
‫مرد مرغی کجاست؟
‫همینجاست، عوضی.
‫لعنتی.
‫این یه مزخرفه.
‫داری به من می‌گی؟
‫چه غلطی کردی؟
‫منظورت اینه که چه غلطی می‌کنم؟
‫من هیچ کاری نکردم.
‫دارن منو می‌زنن.
‫چیز عجیبیه، فرانک، فکر کنم منم یه بخشی از این ماجرای لعنتی‌ام.
‫خب، هستی؟
‫نه، این چه جور سوالیه؟
‫تو اون لعنتی، ویل انجل و این چیزا رو می‌شناسی؟
‫ببین، یه فرصت هست که من و تو قهرمان واقعی بشیم.
‫وقتی اون عوضی تنها دوباره برگرده اینجا، من و تو می‌شیم بتمن و رابین.
‫می‌خوایم بزنیم بهش، بوم، بوم، من و تو.
‫داداش، اینجا مثل گوسفند دست و پامون بسته‌ست، مثل لورل و هاردی.
‫ما بزن بزن و این چیزا نداریم.
‫فرانک، بگو اگه یه فکری نکنم، مرده‌م.
‫حالا، من خیلی از سفیدپوستا رو عصبانی کردم، ولی اون کی بود؟
‫اوه، اون یکی از رفقای خوب لستر مدوکس بود.
‫آها، حالا همه چی روشن شد.
‫نمی‌تونستم بفهمم که بیشتر از دست من که کوری رو زدم ناراحته یا از دست فرماندار مدوکس که اجازه داد.
‫میدونی، مدوکس خیلی ناراحته و کل هفته داره قشقرق به پا می‌کنه.
‫چرا دعوا رو تموم نکرد؟
‫خب، یه روزی به مجلس سنا زنگ می‌زنی.
‫اون همه چیز رو بهت میگه.
‫ببین، باید یه تلفن عمومی پیدا کنم، باشه؟
‫به خونه زنگ بزن.
‫زنگ بزن؟
‫داداش، بزن بریم.
‫نه، تماس خوبه.
‫داداش، جایی که من ازش میام، وقتی یه فرصت برای برگشتن به خونه پیدا می‌کنی،
‫برو خونه.
‫تازه، کل هفته غیر از مسابقه و حومه شهر چیزی ندیدم.
‫دارم سعی می‌کنم شهر رو ببینم، داداش.
‫سوار ماشین شو.
‫بیا دیگه!
‫فرانک، این حرومزاده‌ها خیلی شلخته‌ان.
‫من نمی‌خوام کل شب لعنتی رو اینجا بمونم.
‫میگم بریم اون لعنتی USIL رو به عنوان سپر برداریم و با تیراندازی از اینجا بزنیم بیرون.
‫داداش، تو داری می‌رونی.
‫آره.
‫لعنتی، جدی می‌گی؟
‫مثل یه حمله قلبی لعنتی.
‫کسی می‌خواد بشنوه که کادیلاک داره تو یه جعبه برمی‌گرده خونه؟
‫دارم سعی می‌کنم ما رو از اینجا ببرم بیرون.
‫داری ما رو به کشتن میدی، عوضی.
‫آره.
‫آره، وقتی شماها اینجا نشستید و غر می‌زنید، من داشتم نقشه می‌کشیدم که چطور از این خراب شده بزنم بیرون.
‫هی.
‫هیچ‌کس با فرانک موتن در نمیفته.
‫زنده بمون تا داستان رو تعریف کنی.
‫هی، رفیق، اینا چیه؟
‫حدس تو به خوبی حدس من نیست.
‫به نظر میاد یه مهمونی باشه.
‫آتلانتا!
‫شماها واقعاً خوب بلدین یه مرد رو قهرمان کنین.
‫چه خبر مرد؟
‫محمد علی.
‫خوشحالم که همتونو می‌بینم.
‫دوست رئیس امشب.
‫چی گفت؟
‫همون حرفی که همیشه میزنه رو بزن.
‫فقط بازی کن، جی‌دی.
‫همه چیز درست میشه.
‫تو مست لعنتی.
‫حالا، یادمه یه مرد خیلی عاقل و خوشتیپ می‌گفت که نمی‌تونی برای پیشرفت زمان تعیین کنی.
‫عزیزم، دور و برت رو نگاه کن.
‫محمد علی تو حیاط جلویی ما وایستاده.
‫دنیا شاهد بود که اون کاری رو انجام داد که می‌گفتن غیرممکنه، و تو بخش بزرگی از اون بودی.
‫امشب بیایید جشن بگیریم.
‫فردا نقشه می‌کشیم.
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫فیل، چرا بهمون نمی‌گی اونا چی کار کردن؟
‫با تو چیکار کردن؟
‫تو عمداً منو انداختی.
‫اون چیکار کرد؟
‫من حسش کردم.
‫پس الان تقصیر منه؟
‫شاید بهتره دراز بکشی و یه کم استراحت کنی.
‫تو بیشتر از چیزی که می‌گی می‌دونی.
‫شماها منو استخدام کردین.
‫یادت میاد؟
‫درسته.
‫تو فقط سر وقت و جای درست بودی.
‫این مزخرفه.
‫تو هم تو این کاری؟
‫آره، ما رو اینجا گذاشتن که حواسشون بهمون باشه اگه بخوایم فکرای بکر کنیم یا فرار کنیم.
‫ویویان، شب طولانی‌ای بوده، پس می‌ذارم این دفعه رد بشی.
‫بس کن چرت و پرت نگو.
‫بهتره حواست باشه داری با کی حرف می‌زنی.
‫ببین، ویویان توماس ممکنه رو اعصابم بره، ولی هیچ وقت دیوونه نبوده.
‫پس چه غلطی داری قایم می‌کنی؟
‫تو نیوجرسی، دیترویت، کانزاس سیتی و شیکاگو رو داری.
‫این گربه‌ها یه مشت قاتل خونسردن.
‫شروع کن حرف زدن، عوضی.
‫من اون آشغالا رو دیدم.
‫شماها همیشه زیادی حرف می‌زنید.
‫روحیه طبقه پایین خیلی پایینه، پس می‌خوام بفهمم کدومتون رو ببرم پایین که حال و هوا رو بهتر کنیم.
‫فقط کدوم یکیه.
‫تصمیم‌ها.
‫ینی، مینی، ماینی، مو.
‫دستای لعنتیتو از روم بردار!
‫دیگه هیچ‌وقت دست کثیفت رو اینجوری روی من نذار!
‫لعنتی!
‫نه!
‫الان به من گوش کن و دهنتو ببند.
‫برو اونجا و این یارو رو جمع کن، وگرنه خودم جمعش می‌کنم.
‫باشه؟
‫از این کارای آماتوری خسته شدم.
‫سلام.
‫بگو به من.
‫هی، نگران نباش.
‫منم.
‫من اینجام.
‫من همین‌جام.
‫آره.
‫فقط ما هستیم.
‫نه.
‫النا، نباید این کار رو می‌کردیم.
‫پسر، بهتره بهت بگم.
‫نه.
‫منظورم این نیست.
‫نگاه کن به این.
‫جولیوس رو از دیترویت.
‫آلویسیوس جنکینز از کانزاس سیتی.
‫بوی آدم لاغر رو می‌شنوم.
‫بانکو ویلیس از شیکاگو.
‫تامی گفت شنیده که یکی می‌گفت اونا یه سری گانگسترن.
‫این مافیای لعنتی سیاهه.
‫بگیرش.
‫بیا دیگه
‫مرد مرغی، باید حواست رو پرت کنی اون یکی عوضی.
‫من و لمار می‌تونیم بزنیم پدرشو در بیاریم.
‫چطور باید این کار رو انجام بدم، فرانک؟
‫نمیدونم داداش، ولی بهتره انجامش بدی.
‫تو همون عوضی‌ای هستی که ما رو اینجا آوردی.
‫باشه.
‫بعد از اینکه مردیم، این حرومزاده‌ها اسلحه‌ها رو می‌گیرن و تظاهر می‌کنن که هنوز دست و پامون بسته‌ست.
‫و وقتی اون یاروها میان اینجا که غنیمت رو بردارن، می‌پریم روشون.
‫بعدش بوم بوم، همه چی میشه همه چی.
‫همه‌تون با این موافقین؟
‫رفیق، کجا بودی تا حالا؟
‫فقط مجبور بودم یه کاری بکنم.
‫درستش کردم.
‫چرا هیچ‌کس به من نگفت که قراره کی رو بزنیم؟
‫پسرت امِرسون بهت نگفت؟
‫چی؟
‫فکر می‌کردم شماها با هم صمیمی هستید.
‫مارمولک عوضی.
‫و به خاطر همین می‌خواست بره.
‫پس می‌تونست یه لعنتی مدرک بی‌گناهی داشته باشه.
‫به نظر میاد تنها کاری که الان باید بکنیم اینه که نذاریم بفهمن ما کی هستیم.
‫برگرد سر کارت.
‫دارم آدمام رو جمع می‌کنم.
‫و من دارم از اینجا می‌زنم به چاک.
‫کار، کاره.
‫اومدی اینجا که این لعنتی پول رو بگیری.
‫این کاریه که می‌خوام انجام بدم.
‫هی.
‫باید برم دستشویی، عزیزم.
‫خب، باید بشینی.
‫بیا دیگه، من دختر خوبی هستم.
‫من هیچ کاری نمی‌کنم که برات دردسر درست کنم.
‫هی، رسیدیم بچه‌ها.
‫هی، بچه‌ها، گوش کنید.
‫در رو باز کن.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫هی، مرد، سرتو از روی من بردار.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ببین، گفتم بشین.
‫هیچ‌کس جایی نمیره.
‫بشین و ساکت باش.
‫باید نگهش داری.
‫همه می‌تونن برن دستشویی.
‫تفنگ رو بردار، تفنگ رو بردار.
‫بیا دیگه لعنتی.
‫هی، هی، هی!
‫گمشو تو اتاقت!
‫اسلحه رو بذار زمین، بچه.
‫تو که قاتل نیستی.
‫هی، شماها دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫هی!
‫بیا دیگه!
‫ما بهت دم در احتیاج داریم!
‫بریم.
‫اوه!
‫این یارو تفنگ داره!
‫باید بریم!
‫باید همین الان بریم!
‫صبر کن، اینجا، بچه.
‫نه، بیا اینجا بچه.
‫نکشیش.
‫بگیر، بچه.
‫نه.
‫به سگ لعنتیت بگو بخوابه وگرنه می‌خوابونمش.
‫لامار؟
‫بیا پایین، لعنتی سیاه.
‫لامار!
‫کیف لعنتی رو بردار و برو بالا.
‫هر کدومتون بخواین دنبالم بیاین، کله‌تون رو می‌ترکونم.
‫فکر می‌کنی دیوونه‌ام؟
‫دارم دیوونه‌بازی درمیارم، نه؟
‫دارم باهات دیوونه حرف می‌زنم!
‫برو گمشو، عوضی!
‫خانم، خانم، چی شد؟
‫نگاش کن!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫باید بذارم بری.
‫ببین، باید بعداً اینو توضیح بدیم، باشه؟
‫بیا دیگه.
‫هی، گوش کن.
‫باید از اینجا بزنیم بیرون، چون پلیس‌ها دارن میان.
‫میدونم.
‫این گه‌کاری هر از گاهی اتفاق می‌افته.
‫باشه، گوش کن، من اون طرف خیابون پارک می‌کنم، باشه؟
‫صبر کن، نه، نه، نه، نه، نه.
‫ما نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫همه کلیدها رو برداشتی، یادت هست؟
‫اوه، مال من نیست.
‫باشه، می‌ذارم رد لاستیک جلو بمونه.
‫آفرین دخترم.
‫اینطوری امن‌تره.
‫همین‌طور حرکت کن.
‫بیا دیگه.
‫ویویان، ادامه بده.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مرده.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بزن بریم.
‫مرده عزیزم.
‫بیا دیگه.
‫من می‌خوام رانندگی کنم.
‫خودش.
‫بیا دیگه، کارآگاه.
‫بذار یه بال دیگه هم یواشکی بخورم.
‫داداش، اگه اون بشقابو باز کنی، باید همینجا تو صندلی جلو از عنوانت دفاع کنی.
‫شرط می‌بندم وقتی تو گهواره بودی هم یه نشان داشتی یا یه چیزی شبیه به اون.
‫نه بابا.
‫من اصلاً قصد نداشتم پلیس بشم.
‫گمشو از اینجا.
‫رفیق، فکر می‌کردم تو نسل سوم گاوچران‌ها هستی، مثل پدربزرگت توی اوکی کورال.
‫نه بابا، من از باترمیلک باتم هستم، فقیرترین منطقه شهر.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم پلیس بشم.
‫پس چی تغییرش داد؟
‫خب، اداره داشت یکپارچه می‌شد و من و رفقام تقریباً به شوخی، واقعاً.
‫رفتم پایین، امتحان دادم.
‫من الکی الکی عالی شدم توش.
‫بقیه‌اش دیگه تاریخ شد.
‫من توی شغل درستی هستم، می‌دونی، پلیس بودن.
‫توش یه افتخاری هست.
‫من تو این کار خوبم.
‫میشه یه سوال بپرسم، کارآگاه؟
‫مطمئن.
‫ازدواجت محکم و بی‌نقصه؟
‫چون با این بال‌ها، شاید مجبور بشم دلورس رو با خودم ببرم.
‫نگاه کن، مرد.
‫داره میاد.
‫امیدوارم نیشت سریع‌تر از گلوله باشه.
‫حداقل دست راستم.
‫خب، بیا بفهمیم، آقا.
‫ببینیم.
‫حالا مواظب باش.
‫بیا دیگه، مرد.
‫من منتظر این لحظه بودم.
‫بیا دیوونه.
‫بیا دیگه، مرد.
‫تو نمی‌تونی به اندازه کافی سریع به تفنگت برسی.
‫اون چیه؟
‫تو ماشین بمون.
‫بهش علامت می‌دم.
‫گم شو از اینجا.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ما با هم توی این هستیم.
‫فرماندار، من کارآگاه... می‌دونم کی هستی.
‫فقط می‌خواستم شخصاً خداحافظی کنم.
‫برای اینکه چیزی که می‌خواستی رو به دست بیاری.
‫بله، قربان.
‫آره، حتماً.
‫خب، خوشحالم که از اقامتت لذت بردی.
‫فکر نکنم دیگه این اطراف ببینیمت.
‫هیچوقت.
‫باحاله.
‫داداش، بهت میگم هادسون، اون پسرای سفید پوست، خوش شانس بودن که اسلحه رو کمرشون داشتن.
‫وگرنه تک‌تک‌شون رو می‌زدم ناکار می‌کردم.
‫بیا بریم همون جایی که باید بریم، باشه قهرمان؟
‫خسته نمیشی از اینکه همیشه سرباز خوبی باشی؟
‫آره.
‫خب، نمی‌خوای نشون بدی... چی؟
‫همه این نژادپرست‌های لعنتی رو بگیر و بنداز تو یه چاله؟
‫بعدش دوباره اونا رو دربیاریم و از اول شروع کنیم؟
‫آره، دارم.
‫حالا، هادسون، می‌خوای دوباره بکنیش بیرون و دوباره بذاریش تو خاک؟
‫می‌خوای از بیل یا یه چیزی استفاده کنی؟
‫اینه.
‫اوه، رفیق، ازت خوشم میاد.
‫نمی‌تونم باور کنم این اتفاق افتاده.
‫چیکار کنیم؟
‫الان درستش می‌کنیم.
‫لنا هم تو کار بود.
‫اون دیگه کیه؟
‫منظورت چیه، اون دیگه کیه؟
‫این همون جوونیه که استخدام کردی.
‫من حتی نمی‌دونم اون کیه.
‫قطعاً این کار رو با ویوین کرده.
‫به چه شماره‌ای؟
‫از روز اول داشت سرت کلاه می‌ذاشت.
‫باید اون موقع می‌فهمیدی، ترسو.
‫لعنتی، عزیزم.
‫باید اون رو درمان کنیم.
‫ما نمی‌تونیم بریم هیچ لعنتی بیمارستانی.
‫چی؟
‫نمیتونم.
‫پلیسا کلی سوال مسخره می‌پرسن.
‫خب حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫من ماشینت رو لازم دارم.
‫ما برای مدت زیادی اونو نخواهیم داشت.
‫فقط می‌خوام چند تا چیز رو روشن کنم، همین.
‫بجنب مکس، دارم از خونریزی می‌میرم.
‫باشه.
‫گندم رو خالی برنگردون.
‫بیا دیگه.
‫گرفتمت.
‫بذار از این ماشین لعنتی پیاده شم.
‫یا ابوالفضل.
‫عوضی، رو صندلی‌هام خون نریزی.
‫خیلی دیر کردی، عوضی.
‫بیا دیگه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫بجنب، ترسو.
‫اگه نتونم برم خونه یا بیمارستان،
‫کجا می‌خوای منو ببری، جوجه؟
‫خب، باشه.
‫مواظب خودت باش اینجا، کارآگاه هادسون.
‫فکر کنم به این زودی‌ها نمی‌بینیمت.
‫اوه، نه.
‫برمی‌گردم.
‫پس واقعاً می‌خوای با استاندار ۱۲ راند مبارزه کنی، نه؟
‫من یه مبارزم.
‫آتلانتا، شما یه چیز خیلی خاص اینجا دارین.
‫امیدوارم که اینو بدونی، کارآگاه هادسون.
‫اوه، آره، می‌دونم.
‫باشه.
‫می‌بینمت اون طرف.
‫آره.
‫مواظب خودت باش.
‫باشه.
‫ممنون برای همه چیز.
‫و از دی بابت بال‌هاش تشکر کن.
‫باشه.
‫بیا دیگه، باندی.
‫بچه‌ها، بیاید جمع کنیم بریم.
‫من میرم.
‫امیدوارم سالم رسوندیش خونه.
‫میگم خیلی صبح زوده.
‫ساعت یه ربع به سه است.
‫تو شهر داریم حرف می‌زنیم.
‫سیگار و قهوه خوردن.
‫این کیه؟
‫کتی جنکینز.
‫یه چیزی برات دارم.
‫مزخرف‌تر از این چی می‌تونه باشه؟
‫ببخشید؟
‫ببین، من کارم رو انجام دادم، باشه؟
‫من از علی محافظت کردم و سالم به فرودگاه رسوندمش، با وجود اون تاکتیک‌های ترسناک لعنتی رئیست.
‫هادسون؟
‫نه، نه، نگاه کن.
‫ازت خواستم یه کار برام انجام بدی، باشه؟
‫یه چیز مهم.
‫و تو منو نادیده گرفتی.
‫تموم کردی، هادسون؟
‫باید سریع خودتو به کالیر هایتز برسونی.
‫یه سرقت مسلحانه داشتم، بیش از ۸۰ تا قربانی رو همه رو کردن تو یه زیرزمین لعنتی.
‫یه جنازه اینجا دارم، شاید بیشتر.
‫این چرت و پرت نیست.
‫این یه چیز بزرگه.
‫من یه کارآگاه لعنتی واسه این کار می‌خوام.
‫آماده‌ای یه کار پلیسی واقعی انجام بدی؟
‫بله، قربان.
‫آه، آه، آه، آه.
‫می‌بینم داری این طرف و اون طرف رو نگاه می‌کنی.
‫اسمت رو نگرفتم، هریت تابمن.
‫نمی‌تونی از این یکی فرار کنی.
‫شنیدم به هدفت نرسیدی.
‫اونجا تو خونه حسابی خوب بازی کردی، مگه نه؟
‫و اسکار بهترین بازیگر زن نفوذی می‌رسه به... اسمت چیه؟
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫لطفاً.
‫خب، چندتا اسم لازم دارم.
‫دارم بهت می‌گم، هیچی نمی‌دونم، به خدا.
‫من اسم همه کسایی که درگیرن رو می‌خوام.
‫یه مرد می‌تونه تو دنیا اثر بذاره، ولی به هیچ دردی نمی‌خوره مگر اینکه بتونه برگرده خونه و مثل یه پادشاه استقبال بشه.
‫این اون استقبالی نبود که انتظارشو داشتم.
‫چون شماها گند زدید بهش!
‫ما که اسم واقعی ندادیم!
‫میزبانو می‌شناسی؟
‫میزبان رو می‌شناسی؟
‫مرد مرغی.
‫مرد مرغی!
‫اونم تو این کثافت‌کاری هست؟
‫آیا مرد مرغی منو دزدید؟
‫ببخشید.