‫حالا می‌تونید نفس بکشید.
‫آدونیس سیاه اومده.
‫تو قراره محافظ شخصی آرلی باشی.
‫رئیس، پرونده‌هام داره روی هم جمع می‌شه.
‫امنیت آرلی الان اولویت توئه.
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونم بهش برای این کار اعتماد کنم.
‫در واقع، ببین، ما می‌خوایم بریم اونجا به کلاب، مامان.
‫امشب قراره سیلکی رو اونجا ببینیم.
‫سیلکی و تد؟
‫تو نمی‌تونی باور کنی این یارو الان داره برای کی کار می‌کنه.
‫کی؟
‫فرانک مولتون.
‫همون گنگستری که تو روزنامه‌ها بود؟
‫اوهوم.
‫خود پدرخوانده سیاه.
‫فرانک بعد از دعوا یه مهمونی گرفته.
‫همه چی که لازم داری رو دارم.
‫محل رو گرفتم.
‫من اون لعنتی‌ها رو گیر آوردم.
‫مهم‌تر از همه، من اون لعنتی رو دیدم.
‫چرا اینقدر داری مرد پست‌مرغی رو فشار می‌دی، هاروی؟
‫مرغ یه هیکل گنده داره.
‫مثل من ازشون حمایت کن.
‫میامی حدود ۶۰۰ مایل از آتلانتا فاصله داره.
‫و تو خیلی از نیویورک دوری.
‫پسره بدبختمون کرد.
‫یه مهمونی برای یکی از رفیق‌های دهاتیش گرفته.
‫آه، نه، نه.
‫این برنامه رو حتی بهتر می‌کنه.
‫حالا یه قربانی عالی پیدا کردیم.
‫امشب همه ستاره‌ها اومدن چون یه نمایش بزرگ اینجا تو سالن شهرداری آتلانتا توی جورجیای زیبا داریم.
‫کوچولو.
‫کوچولو!
‫چطور می‌تونی تو همچین موقعیتی روزنامه بخونی؟
‫خب، چیکی، آخرین باری که چک کردم، یه تار مو با جنگ هسته‌ای فاصله داریم.
‫اِی بابا، مرد.
‫زندگیم تو خطره و تو نگران اون مزخرفاتی؟
‫بیا دیگه.
‫مطمئنی این نقشه جواب می‌ده؟
‫کاملاً مطمئنه.
‫افسرای دستگیرکننده هیچ وقت تو اینجور چیزا پیداشون نمیشه.
‫پلیسا از دادگاه‌ها متنفرن.
‫فقط از من پیروی کن، شش ماه دیگه آزاد می‌شی.
‫سه تا با رفتار خوب.
‫آره، خب، من باید تا سه دیگه برم.
‫نمی‌تونم تولد بچه‌م رو از دست بدم.
‫آروم باش.
‫خیلی نگرانی.
‫ویلیامز، گوردون.
‫موکلم توسط این افسر نژادپرست دستگیر شد، همراه با سه مرد سفیدپوست دیگه که سابقه جنایی طولانی داشتن.
‫با این حال، فقط آقای ویلیامز متهم شد.
‫همه چیز توی پرونده‌م هست، جناب قاضی.
‫قاضی محترم، اگه اجازه بدید.
‫حالا، شماها منو به داشتن مواد با قصد فروش متهم کردین.
‫تنها قصد من همیشه این بوده، جناب قاضی، که از خانواده‌ام مراقبت کنم.
‫نمی‌تونم همین رو درباره اون پسر سفیدپوستی که منو باهاش گیر انداختن بگم.
‫الان دیگه مثل قبل نیست، مگه نه؟
‫من مایلم این اتهامات رو در نظر بگیرم، مخصوصاً چون افسر بازداشت‌کننده زحمت نداده بیاد از خودش دفاع کنه.
‫و تو کی هستی؟
‫جی.دی.
‫هادسون، افسر بازداشت کننده، قربان.
‫ببخشید که دیر کردم، داشتیم توی کلانتری تمرین‌های هسته‌ای انجام می‌دادیم.
‫این همون نژادپرستی بود که بهش اشاره می‌کردی؟
‫قاضی محترم، این داستان خیلی چیزای بیشتری داره.
‫متهم به دو سال کار در اردوگاه کار اجباری فورسایت محکوم میشه.
‫حالا این خلافکار رو از دادگاه من بندازین بیرون.
‫قاضی، یه لحظه صبر کن.
‫من به اشتباه دستگیر شدم.
‫قاضی، چی گفتی به من؟
‫گفتی نباید نگران باشم.
‫نمی‌دونستم می‌خواد منو بکشه.
‫منظورت چیه که نمی‌دونی؟
‫تو هیچوقت به اینجور چیزا نمیای، رفیق.
‫خیلی رو داری، مگه نه؟
‫تو منو از خانوادم دور می‌کنی، هان؟
‫برو به جهنم.
‫بعد از تو، لات.
‫عصر بخیر، خانم‌ها، آقایون و همه طرفدارای مبارزه.
‫در این لحظه، لطفاً برای سرود ملی بایستید.
‫آیا می‌تونی ببینی با نور کم‌رنگ سپیده‌دم؟
‫همه بخوابید رو زمین لعنتی!
‫بخواب رو زمین!
‫همه عوضی‌ها رو ببر اون گوشه، زود باش!
‫بیا اینجا، عوضی.
‫پاشو لعنتی!
‫بخواب!
‫بجنب لعنتی!
‫تو هم، پسرم؟
‫حالا، متاسفم که مجبور شدید اینو تحمل کنید.
‫ولی بهت اطمینان میدم، ما اینجا نیومدیم به کسی آسیب بزنیم.
‫ما فقط برای پول اینجاییم.
‫اینجا هیچ پولی می‌بینی؟
‫این فقط یه مهمونی خونگیه.
‫این همه الماس واسه یه مهمونی خونگی ساده؟
‫در واقع، این یه علامت دزدی از من است.
‫درسته، ویوین؟
‫حتما منو با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
‫ویویان توماس.
‫زن بدبخت گوردون، مرد مرغی ویلیامز.
‫صاحب این خونه.
‫یه آدم خرده‌پا رو به مهمونی‌خونه‌ش دعوت کرد.
‫حالا پیشنهاد می‌کنم دست از مسخره‌بازی برداری.
‫چون من اونقدر احمق نیستم که به نظر میام، و این تفنگ‌ها هم کار می‌کنن.
‫حالا، برای بقیه‌تون، می‌دونیم که کلی آدم گردن‌کلفت دیگه هم دارن میان سمت‌مون.
‫پس شماها یه کار دارین، اینجا رو تبدیل کنین به باحال‌ترین مهمونی سال.
‫صدای منو می‌شنوید؟
‫گفتم، صدای منو می‌شنوید؟
‫مرد، این دیگه چه مسخره بازی‌ایه؟
‫چی گفتی؟
‫چطوری لعنتی باید وانمود کنیم داریم خوش می‌گذرونیم؟
‫هی، اسمت شُکره؟
‫داداش فیلم بازی نکن.
‫هی، زرنگی، نه؟
‫مکسین.
‫صبر کن!
‫ما قراره دوباره اون موسیقی رو پخش کنیم.
‫تو نمی‌خوای یه دختر و پسر پشت هر پنجره باشن و مثل اینکه زندگیشون بهش بستگی داره، دارن از چیزی که مامانشون بهشون داده می‌مکن.
‫بشین سر جات.
‫حالا، ویوین، مکسین.
‫هی.
‫اسمت چیه، عزیزم؟
‫لنا.
‫شما سه تا قراره نقش میزبان‌های محترم ما رو بازی کنید.
‫حالا همه استراحت کنید.
‫قراره شب طولانی‌ای باشه.
‫خیلی روزها
‫من اغلب شب و روز بهت فکر می‌کنم.
‫اما می‌دونم که یه روزی، یه روزی عزیزم، دیگه اینطور نخواهد بود.
‫آره، می‌بینمت.
‫آفتاب‌پرست سیاه.
‫مرد، از کجا باید می‌دونستم اون بچه‌ها گیر افتادن؟
‫بزنش، مرد.
‫لعنتی.
‫بزنش!
‫بزن به اون لعنتی!
‫شلیک کن!
‫برگرد، رفیق!
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫رفیق، اگه تو نبودی، من توی یه تابوت برمی‌گشتم خونه.
‫بیشتر از اون چیزی که بخوام بگم، نجاتم داده.
‫من فقط داشتم کارم رو انجام می‌دادم، سرباز.
‫اَه، بی‌خیال.
‫در مورد داشتن تو، مثل بقیه ما نبود.
‫از ترس شاخ درآوردیم.
‫گُه و آب، شاش و خون.
‫داشتم می‌شاشیدم و می‌ریدم.
‫دختر کوچولوت چطوره؟
‫تولدت بعدیش میشه نه ساله.
‫نه؟
‫نه.
‫آره، رفیق.
‫لعنتی.
‫وقت پسرونه.
‫آره.
‫لطفاً بگو که این بچه خوشگل رو اینجا نیاوردی.
‫می‌دونی که چارمین نمی‌ذاره این کارو بکنی.
‫این کاریه که این روزا می‌کنی، هان؟
‫من الان یه شهروند درست‌وحسابی‌ام.
‫می‌دونی، یه چیزی دستگیرم شده.
‫دنبال یه کم پول اضافه می‌گردم.
‫می‌دونی، فردا صبح زود باید بیدار شم، باور کن.
‫باشه.
‫باشه سرباز، می‌فهمم.
‫حالا دیگه آدم درست و حسابی شدی.
‫چقدر؟
‫۲۰ هزار.
‫ما داریم دزدی می‌کنیم.
‫چطوری به این رسیدی؟
‫پیداش کردم که تو شهر می‌چرخید.
‫نمیشه متوقفش کرد، این تلاشه.
‫مردت دیر کرده.
‫خب، اون سیاهه میاد اینجا.
‫خب، اگه تا وقتی این فنجون قهوه‌مو تموم کنم نیومد، من میرم.
‫بیا دیگه، مرد.
‫چی رو ازم مخفی می‌کنی، سرباز؟
‫لعنتی، مرد!
‫لعنتی.
‫شما لعنتیا نزدیک بود خودتون رو خیس کنید، نه؟
‫ویلی بلک، این مک هست.
‫مک.
‫این ویلی بلکه.
‫مک، هان؟
‫مادرت دوستت نداشت، سیاه.
‫اسمت چیه، همون که غرفه همبرگر داری؟
‫پای خودت رو تو این ون نذار.
‫نگاه کن به این یاروها.
‫قراره خوش بگذره.
‫حالا این مهمونی کجاست، عوضی؟
‫تحویل گوشت؟
‫این چه گوشتیه؟
‫من فیله مرغ گرفتم.
‫دنده کبابی گرفتم.
‫بریم تو آشپزخونه پیش چارلین.
‫بیا این طرف.
‫شارلین!
‫اون کتلت رو گرفت.
‫نمی‌تونی برای رفقا مهمونی بگیری بدون غذای دریایی.
‫الان انجامش نده.
‫این کار رو با چمن نکن.
‫آقای ویلیامز.
‫چک‌این کن.
‫یه لحظه.
‫اه، کجا دارین می‌رین؟
‫اوه، ما نقاش‌ها هستیم، رفیق.
‫ما فقط اومدیم اینجا یه کم رنگ تحویل بدیم.
‫اون آشغالا رو تو پایگاه نگه دار.
‫بله، خانم.
‫مرسی مامان.
‫من مامانت نیستم، جک.
‫یه کم راهنمایی درباره پرونده تو زندان؟
‫بهترین کار اینه که جلب توجه نکنیم.
‫ممنون، بابا.
‫ولی دیگه هیچ‌وقت دست کثیفت رو من نذار.
‫چطور پیش رفت؟
‫خب، اون لعنتی بازه، ای. اون لعنتی کاملاً بازه.
‫تو چی، مک؟
‫ریسک داره.
‫خیلی گوشه و کنار داره، تازه ما هیچی از امنیت نمی‌دونیم.
‫خیلی چیزای ناشناخته.
‫میشه این کارو ول کنیم و چند تا رفیق بیاریم اینجا؟
‫برای یه بار هم که شده، خفه می‌شی؟
‫باشه، سرباز.
‫بس دیگه مسخره‌بازی.
‫میای یا نمیای؟
‫این دیوونگیه، ولی شدنیه.
‫ما به پنج تا دیوونه دیگه مثل خودمون نیاز داریم.
‫همتون سالم برگردین خونه، فهمیدین؟
‫هنوز داری ۲۵۰ تا رو می‌زنی؟
‫الان رسیدم به ۳۲۵، عوضی.
‫پسره عجب جونیه!
‫وای.
‫ای بابا.
‫لعنتی.
‫چی می‌خواین؟
‫دنبال یه وصیت‌نامه می‌گردم، رفیق.
‫اون بچه‌مادره خیلی جوون به نظر میاد.
‫از کجا این عوضی رو می‌شناسی، مرد؟
‫اون مامان از دبیرستان بود.
‫این بچه توئه؟
‫نکنه می‌خوای بگی تو باباشی.
‫بچه ریگان داره از ماه میاد پایین.
‫چه خبر، جوون؟
‫چه خبر مک؟
‫میدونی، فقط دارم کار می‌کنم.
‫این یارو کجا رفت؟
‫اخم کردن، باید اخم کنم.
‫هی، هی، هی، هی!
‫باشه، آروم باش.
‫این خونه کوچیکه، دارم شوخی می‌کنم.
‫می‌زنم همه دندونات رو از دهنت می‌ریزم بیرون، پسر.
‫آروم باش.
‫هی.
‫باشه، لعنتی.
‫ما اصلاً برای چی به این یتیمه کوچولو احتیاج داریم؟
‫پسش بده.
‫چی رو پس بدم؟
‫من هیچی از این یارو ندزدیدم.
‫الان.
‫الان پسش بده.
‫حرومزاده.
‫داداش، می‌خوای بری پیش عیسی؟
‫چند وقته با امرسون کار می‌کنی؟
‫من با هیچ‌کس نمی‌پرم.
‫من چیزی که بهش میگن آدم آزاد هستم.
‫چطوری وارد این نقشه شدی؟
‫چرا اینقدر سوال می‌پرسی؟
‫تو ۶۰ دقیقه یا یه چیزی مثل اون؟
‫داداش، من از حرف زدن خوشم نمیاد.
‫یه چیز دیگه درست کن.
‫چی می‌خوای، مک؟
‫دو دقیقه.
‫همین کافیه.
‫من اگه جای تو بودم به این افتخار نمی‌کردم.
‫خیلی خب، ببین، حالا کار تمیزه.
‫اون زنی که توی گروهشونه باعث شد ما برنده بشیم.
‫بیا یه دختر از خیابون پیدا کنیم.
‫بیا دیگه، این که یه کار الکی نیست.
‫و تو قطعاً اون نیستی، عزیزم.
‫اسم من ویلی بلک هست.
‫من کمک کردم همه این چیزا رو اینجا جمع کنم.
‫گوش کن.
‫وقتی کارت تموم شد عزیزم، من و تو باید یه سری چیزا رو با هم صحبت کنیم.
‫در مورد یه کم پول حرف بزن.
‫آره.
‫به نظر میاد که پول دوست داری.
‫پول دارم.
‫ما می‌تونیم اون کار رو با هم انجام بدیم، عزیزم.
‫اگه دوباره دستای چربت رو بزنی به من، تیغم رو باهات آشنا می‌کنم.
‫فهمیدی، عوضی؟
‫کریستال، عزیزم.
‫نه، مرسی.
‫آره، گند بزن به خودت، داداش.
‫اونم رفت.
‫چی؟
‫نه، آلینا، تو به جای من حرف نمی‌زنی.
‫من بزرگ شدم.
‫ببخشید؟
‫داداش، بهتون گفتم که اون قبول نمی‌کنه.
‫حالا می‌خواد به مامانم بگه.
‫حق با توئه لعنتی.
‫می‌خوام تو استراحتم به خاله زنگ بزنم.
‫آره، تو خبرچین بودی.
‫آره.
‫باشه.
‫می‌دونی حتی نمی‌تونه بره داخل؟
‫اونقدر دزدی کرده که عکسش رو چسبوندن روی دیوار پشتی.
‫می‌دونی چقدر تو محل کارم خجالت‌آوره؟
‫اما تامی دیگه پسر نیست.
‫به این صورت می‌تونیم مراقبش باشیم.
‫نگهش داریم پیش خودمون که دیگه کیف پول ندزده.
‫جلسه چه ساعتیه؟
‫خیلی خب، حالا خیابون.
‫بن‌بست به یک کوچه بن‌بست.
‫پس فقط یه راه ورودی و یه راه خروجی هست.
‫آندره، اینجاست که تو وارد می‌شی.
‫تو همینجا می‌مونی و با واکی تاکی‌ها نقش چشم و گوش ما رو بازی می‌کنی.
‫پس اگه دیدی اوضاع خراب شد، باید سریع بری سراغ رادیو و آماده باشی مثل ریچارد پتی رانندگی کنی.
‫اون یارو به گرد پای منم نمی‌رسه، جک.
‫بوم.
‫من و تو میریم جلوی در.
‫مهمون‌ها از در جلویی میان تو.
‫اونا صندلی ردیف جلو برای نمایش اسلحه دارن.
‫ولی ما اونا رو تا نیمه‌شب می‌فرستیم زیرزمین.
‫ویلی بلک، تامی و بیبی ری، شماها با گروگان‌ها می‌مونید.
‫وای، وای، گروگان‌ها؟
‫هیچ‌کس هیچ حرفی درباره گروگان‌ها نزد.
‫گذاشتن مردم که برن، اصلاً فکر درخشانی نیست، بچه.
‫مرد مرغی یکی از باهوش‌ترین کلاهبردارهای آتلانتاست، ولی یه نقطه ضعف داره.
‫زن‌های داغ.
‫هی، دختر!
‫تو توی ماشین درستی نشستی ولی زمانش اشتباهه.
‫لنا، اینجاست که تو وارد می‌شی.
‫اوهوم.
‫اوه، ببخشید رئیس.
‫لعنتی، مواظب خودت باش، جوون!
‫اشتباه از من بود.
‫اینجا مثل جنگله، می‌فهمی؟
‫تو و تامی باید یه راه پیدا کنید که بری اون مهمونی و دل مرغ فروش رو به دست بیاری.
‫اسمت گوردونه؟
‫کی پرسید؟
‫لعنتی، حالا منو گیج کردی.
‫چون اسمت رو نمی‌دونم.
‫لنا.
‫اونا بیشتر از ما خواهند بود.
‫پس ما به یه زن نفوذی نیاز داریم.
‫اسمت چیه، عزیزم؟
‫لنا.
‫یکی که اگه خطری میزبان و گروگان‌ها رو تهدید کنه به ما خبر بده.
‫اگه این مهمونی همون‌طور که می‌گی قراره شلوغ باشه، چطوری همه‌شون رو تو زیرزمین جا بدیم؟
‫چون زیرزمین خیلی بزرگیه.
‫حالا سهم هر نفر ۲۰۰۰۰ دلاره.
‫۲۰,۰۰۰ دلار.
‫پولش از کل پولی که ما تو یه سال در میاریم بیشتره.
‫پس ما داخل شدیم؟
‫مک.
‫عصر بخیر، چارمین.
‫چطوری؟
‫من دقیقاً یادمه که بهت گفتم بدون خبر اینجا ظاهر نشی.
‫میدونی، میدونم.
‫این رو با شلی گرفتم.
‫می‌دونی، گفتم خودم بیام تحویلش بدم.
‫من همین دور و برا بودم.
‫اون برنامه‌ریزی کرده بود که بره خونه‌ی دوستش.
‫من می‌گیرمش.
‫چی، نمی‌تونی زنگ بزنی بهش بگی باباش براش یه هدیه آورده؟
‫نه.
‫مک، من روزشو به خاطر یه خرس عروسکی ارزون قیمت رنگی خراب نمی‌کنم.
‫به خاطر همین بهت گفتم اول زنگ بزن.
‫ببین، من حق دارم دخترم، شارمین رو ببینم.
‫خب، می‌تونی با قاضی مطرحش کنی.
‫مطمئنم وقتی پرونده‌ات رو ببینه حسابی می‌خنده.
‫جو هر لحظه ممکنه برسه خونه.
‫آبجو رو بده به من.
‫یه جای خوب تو یه محله خوب پیدا کنه، بعدش می‌تونیم درباره اینکه تو توی زندگیش باشی حرف بزنیم.
‫خب، اوضاع چطوره؟
‫همه اعضای گروه حاضرن؟
‫اوهوم.
‫همه چیز رو تا دقیقه آخر برنامه‌ریزی کردم.
‫درسته.
‫دقیقاً.
‫باشه، داداش.
‫من با آخرین پرواز به لاگواردیا میرم.
‫اوه.
‫ولی نمی‌مونی برای دعوا؟
‫نه، کار من اینجا تموم شده.
‫فعلاً.
‫من بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫اگه با مالخر من ملاقات کنی.
‫بیا دیگه، یه کم به من بده.
‫سلام.
‫چرا من؟
‫چون لیاقتش رو داشتی، سرباز.
‫سلام.
‫وقتی پولدار شدی می‌بینمت، ها؟
‫و حالا نوبت برنامه اصلیه.
‫قراره ۱۵ راند باشه.
‫معرفی می‌کنم، از بل‌فلاور، کالیفرنیا، با وزن ۱۹۷ و نیم پوند، جری کواری!
‫تبریک می‌گم، کارآگاه.
‫تو اونو به رینگ رسوندی.
‫آره، امیدوارم وقتی وقتش رسید یادت باشه.
‫ببین کی سیاسی شده!
‫من افتخار می‌کنم، ولی هنوز تموم نشده.
‫میگن بیرون داره شلوغ میشه.
‫دارم میرم سر جام.
‫بازگشت قهرمان، محمد علی!
‫محمد علی!
‫هی، من شماره رو زدم، بزن بریم، ۲۵۰ تا پول نقد.
‫باشه، حالا می‌فهمم چیکار می‌کنی.
‫می‌خوام چند روز دیگه بیای خونه، می‌خوام ویویان باهات تسویه کنه.
‫چرا الان نمی‌تونم پولمو بگیرم؟
‫چون مجبور بودیم بجنگیم، احمق.
‫اما مرغ!
‫الان گرفتمت.
‫مگه من برنمی‌گردم پیشت؟
‫مخلصم داداش.
‫من میام.
‫سیلکی، امشب شب بزرگیه، نه؟
‫آره.
‫هی رفیق، کی می‌خوای یه وقتی برای ملاقات با فرانک برام جور کنی، سیلکی؟
‫پدرخوانده سیاه وقت نداره به چرندیات تو گوش بده.
‫باشه.
‫وقتی این همه باسن خوشگل رو بذارم رو پاش، کلی وقت برام خواهد داشت.
‫دارم به این فکر می‌کنم، رفیق.
‫دارم فکر می‌کنم شاید برم و باهاش برم مهمونی.
‫اینطوری می‌تونم یه وقت خصوصی بگیرم، رو در رو.
‫باهاش درباره آینده‌مون حرف بزن، برنامه‌ریزی کن، می‌دونی؟
‫داداش، فرانک نمیاد.
‫منظورت چیه که فرانک نمیاد؟
‫صبر کن.
‫اون حالش خوب نیست.
‫حال بد.
‫چی؟
‫منطقه‌بندی و توسعه؟
‫صبر کن، منتظر...
‫حالا، اگه این راه من باشه چی؟
‫خوبی؟
‫اگه بتونم کمکش کنم اینو فرود بیاره چی؟
‫شاید بری با آدمای درست صحبت کنی، حرکتای درست بزنی.
‫من و تو مثل گل از این ماجرا بیرون میایم.
‫رفیق، این دیگه از حد من بالاتره.
‫بزن به چاک!
‫پس این کار رو بکن.
‫برو تو مهمونی.
‫بذار من حرف بزنم.
‫بذار من انجامش بدم.
‫این اتفاق نمی‌افته، جوجه.
‫تو هیچ چیز با ارزشی نداری که کسی بخواد.
‫خوبی؟
‫هیچ حرفی نیست.
‫هیچ مهمونی‌ای نیست.
‫آینده‌ای وجود نداره.
‫فرانک رفته.
‫لعنتی.
‫ای بابا.
‫این باید همون جا باشه.
‫خوش اومدی به مهمونی، عزیزم.
‫بیا تو.
‫باید دوبار بهم بگی؟
‫می‌دونم.
‫تکونش بده، عزیزم.
‫تسلیم شو!
‫اوه، لعنتی.
‫برو کنار، عوضی!
‫گفتم حرکت کن!
‫برو!
‫برو تو زیرزمین.
‫نوبت توئه، عوضی.
‫به نظرت کجا دارن می‌برنش؟
‫نمی‌دونم.
‫زیرزمین.
‫فکر می‌کنی می‌خوان بکشنش؟
‫هی.
‫حرف رو کوتاه کن.
‫همتون به رقصیدن ادامه بدین.
‫این بازگشت بزرگ محمدعلیه و سوالی که همه دارن... من خیلی گرسنمه، داداش.
‫منم.
‫تو، بیا اینجا.
‫هی، تو.
‫بیا اینجا.
‫فقط بیا دیگه.
‫اسمت چیه؟
‫باربارا اسمیت.
‫خیلی خب، باربارا اسمیت.
‫می‌خوام بری بالا.
‫به من نگاه کن.
‫می‌خوام بری بالا.
‫می‌خوای به من و رفیقم چند تیکه مرغ بدی.
‫خوبی؟
‫اون لعنتی رو گرم کن.
‫من داغ می‌خوام.
‫می‌خوام بخار از اون لعنتی بلند بشه.
‫خوبی باربارا؟
‫برو.
‫برو، باربارا.
‫دو تیکه، باربارا.
‫ران‌ها، عوضی.
‫خب، خانم‌ها و آقایون، برای دور اول آماده‌ایم.
‫علی با شلوارک سفید.
‫جری کوری اونیه که لباس آبی پوشیده.
‫داریم آماده می‌شیم.
‫و زنگ خورد.
‫این سیدنی پواتیه و کورِتا هستن.
‫هی، هی، مامان، میشه لطفا چشمهاتو قرض بگیرم؟
‫باشه، ولی بعداً بهشون نیاز دارم.
‫پسر، این خیلی هیجان‌انگیزه.
‫داداش، فرانک نمیاد.
‫اون حالش رو داره.
‫از بوستون.
‫معامله زمینی که توی بخش غربی داشت، به فنا رفت.
‫این یه هدیه شخصی از روی جانسون، اولین سناتور سیاه‌پوست تو مجلس ایالتی از زمان بازسازی هست.
‫باشه، مسخره، می‌دونم.
‫پاول، پاول، بس کن!
‫برو تو!
‫بکشیدش بیرون.
‫می‌بینم که کولتون رومل رو به کار مزخرف تو سپردن.
‫چرا از من نخواستی که عضو تیم باشم، کارآگاه؟
‫چی می‌خوای، میسون؟
‫شاید باید از زن مددکارت می‌خواستم به جای من حرف بزنه.
‫دوست داری مردم رو بزنی، آره؟
‫بچه‌ها.
‫احتمالاً زن‌ها هم.
‫تا حالا با یه مرد بالغ که دستبند نداشت سفر کردی؟
‫می‌خوای؟
‫از دعوا لذت ببر، کارآگاه.
‫ممنون.
‫تو هم.
‫آشغال.
‫باشه، یه بار دیگه بگو.
‫چرا باید این لباس رو بپوشم؟
‫چون یه کم برای سلیقه من طولانیه.
‫خب، دفعه بعد که رفتم، به گوچی و بقیه زنگ می‌زنم.
‫خب... باشه؟
‫این فقط یه کم دک و پزه.
‫باشه.
‫همه‌اش همینه.
‫باشه.
‫خوبی؟
‫باشه.
‫نگاه کن.
‫هی.
‫آره؟
‫همونطور که گفتم، تو دو راند لباس‌هات رو بهت برمی‌گردونم.
‫همونطور که گفتم داداش، هر دور دیگه ۵۰ دلار اضافه میشه.
‫باشه.
‫گرفتمت.
‫خب حالا، خب، بیا دوباره نقشه رو مرور کنیم.
‫الان.
‫میای باهام بریم بیرون، باشه؟
‫وقتی معرفی‌ات کنم چی می‌خوای بگی؟
‫اوه، من دست راست سناتورم، و می‌دونی یه جورایی هستم چون هر چیزی که گفتم تو رئیس دفتر هستی.
‫باشه، حالا دیگه تو رئیس اینجایی.
‫سالی، صدای منو می‌شنوی؟
‫دارم گوش میدم.
‫اوه، داری گوش می‌دی.
‫ببین داری چیکار می‌کنی.
‫داری ور میری.
‫داری خودت رو گول می‌زنی.
‫باشه، باشه، باشه.
‫باشه، گوش کن به من.
‫باید یادت باشه، اداره منطقه‌بندی و توسعه.
‫منطقه‌بندی و توسعه.
‫درسته.
‫هیچ‌کدوم از مشت‌های علی به هدف نمی‌خورن.
‫نه، اوضاع علی خوب نیست.
‫باید بیشتر حرف بزنی.
‫فقط دنبالم بیا.
‫فقط از من پیروی کن.
‫بهش بگو اسمت چیه.
‫تو فقط یه عوضی نیستی.
‫آره، می‌خوام بدونم قهرمان می‌دونه چقدر برای سفیدپوست‌ها زحمت می‌کشی.
‫الان وقت ندارم به مزخرفاتت گوش بدم، لعنتی.
‫برو، از جلوی چشمام دور شو.
‫اوباش.
‫بیا پسرم.
‫باشه، باشه، دارم میام.
‫هی، فرانک.
‫نظرت چیه؟
‫فکر می‌کنی علی این یکی رو تو جیبش داره؟
‫فکر می‌کنی همه‌چی ساختگیه؟
‫یه مشت می‌تونه همه چی رو عوض کنه.
‫آره، می‌دونم تو راست می‌گی.
‫هی، فرانک!
‫فرانک، یه لطفی در حقم بکن.
‫باید تو رو با یکی آشنا کنم.
‫دوست خوبم.
‫بیا تو.
‫بیا اینجا.
‫هی، فرانک.
‫دوست خیلی خیلی خوبم.
‫این رفیق منه.
‫سالیوان کول.
‫اون تو وزارت امور خارجه برای سناتور لروی جانسون کار می‌کرد.
‫من رئیس دفتر سناتور لروی جانسون هستم.
‫من همه چیزایی که اون نیاز داره رو فراهم می‌کنم، هر چی بخواد، من می‌تونم براش بگیرم.
‫حالا فرانک، فرانک، منظورت از این حرف چیه؟
‫این مرد اون پایین عملاً کل اون بخش رو می‌چرخونه.
‫اگه لازم داری، می‌تونی بگیریش.
‫دارم درباره بهداشت و ایمنی عمومی حرف می‌زنم.
‫اگه چیزی می‌خوای، مثلاً مجوز ساخت و ساز، این یارو کارتو راه می‌ندازه.
‫اون بخش چی می‌فروشه؟
‫اِه، این بخش منطقه‌بندی و توسعه‌ست.
‫تو مسئول منطقه‌بندی و توسعه هستی؟
‫خب، من و تو باید یه گپی بزنیم.
‫دارم باهاشون یه سری مشکلات پیدا می‌کنم.
‫شاید بتونی کمکم کنی.
‫من ساتن هستم و برای سناتور جانسون کار می‌کنم.
‫آره، داری.
‫و نوح، اولین سناتور سیاه‌پوست در مجلس ایالتی از زمان بازسازی است.
‫آره، سناتور.
‫همه اون مزخرفات رو می‌دونم.
‫فرانک، من همون کسی‌ام که می‌تونه هر چیزی رو هر وقت بخوای برات جور کنه.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫یه مرد مثل من تو این شهر خیلی کارها رو انجام می‌ده، یعنی باید تو همه جور کاری دست داشته باشم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫هی، اونجاست.
‫فرانک.
‫سناتور جانسون.
‫سونی، بیا بریم.
‫لباس‌های شیکت رو پوشیدی.
‫صندلی‌های ردیف جلوی خودت رو گرفتی.
‫بذار این مرد ۱۰ سال با من باشه.
‫تا حالا ندیدم اینقدر خوش‌تیپ باشه.
‫تمیز نیستم؟
‫تو پاکی.
‫اوه، اینجا فرانکه.
‫و آدم خوبیه.
‫فرانک مولتون.
‫خوشبختم سناتور.
‫اوه، باعث افتخار منه.
‫خوشحالم فرانک.
‫چه خبر شده، سناتور؟
‫اوه، من تو رو می‌شناسم.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫تو اون لقب خنده‌دار رو داری.
‫چی شده؟
‫باربیکیو جونز.
‫همینه که هست.
‫باربیکیو جونز.
‫نه، نه، نه، نه.
‫هی، هی، همیشه خرابکاری می‌کنی.
‫حالا، اون مرد مرغیه.
‫اوه، من این مرد رو توی مجلس دیدم.
‫بیا دیگه.
‫برو پیش اون لعنتی فرماندار.
‫دستش تو جیب همه کارمندای منه.
‫هی، بیخیال، حالا.
‫فرانک، بهت چی گفتم، ها؟
‫باید تو همه کارا دست داشته باشی.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫دارم همین کار رو برات می‌کنم، فرانک.
‫نه، من خوبم.
‫باید برم.
‫من... اوه، لعنتی.
‫باید برگردم.
‫فرانک، خیلی خوشبختم.
‫باز می‌بینمت.
‫بله قربان.
‫ببین، فرانک، من شماها رو به هم وصل می‌کنم.
‫لطفاً انجام بده.
‫همتون رو جمع می‌کنم.
‫لطفاً انجام بده.
‫من انجامش میدم.
‫سالی، دوشنبه صبح اول وقت میام ببینمت، باشه؟
‫بله، قربان.
‫هی، فرانک، بذار یه چیزی بهت بگم.
‫می‌دونی چیه؟
‫خیلی سریع، می‌خوام که از دوستم، سالی مراقبت کنید.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫این بهترین سرایدار کل ایالت جورجیاست.
‫همینجا.
‫اوه، خوکه رو می‌بینم.
‫مرد.
‫می‌بینمت، سالی.
‫جیکوب.
‫وقت رفتنه.
‫و دور دوم هم تموم شد.
‫به نظر میاد کواری یه کم داغون شده، چشماش قرمز و کمی ورم کرده و دور دماغش هم همینطوره.
‫خوبی قهرمان؟
‫هوم؟
‫خوبی؟
‫گوش کن، برو نزدیک مشتش.
‫تو می‌تونی.
‫اگه همین‌جوری با این میوه بازی کنی، شب بخیرته.
‫اگه علی چند راند خوب رو شروع نکنه، اینو می‌بازه، اولین مبارزه‌ش تو سه سال اخیر.
‫قهرمان سابق شوکه شده.
‫داور وارد نمی‌شه.
‫هیچ شمارشی برای ایستادن وجود نداره، ولی علی آسیب دیده.
‫به نظر میاد که آسیب دیده.
‫علی الان تو گوشه رینگ هست و اوضاع برای قهرمان خوب به نظر نمیاد.
‫اینجا توی راند سوم واقعاً داره اوج می‌گیره.
‫برقص!
‫علی داره دوباره یه سری از مهارت‌هایی که قبلاً خیلی خوب بلد بود رو نشون می‌ده.
‫بیا دیگه، مرد!
‫بیا دیگه!
‫بگیرش.
‫بگیرش، بگیرش.
‫بگیرش، بگیرش، بگیرش.
‫بگیرش.
‫بریم جیم.
‫بریم، جیم.
‫بزن بریم، رفیق!
‫و این هم بابل که دور سوم رو تموم کرد.
‫الان گرفتمت، رفیق!
‫گری کواری داره به گوشه خودش برمی‌گرده.
‫کاری به کمک نیاز داره برای اون زخم.
‫به نظر میاد اوضاع خرابه.
‫پرز داره دکتر رو صدا می‌زنه.
‫این یه زخم بدیه، خیلی خونی.
‫ممکنه این آخرش باشه.
‫دارن دقیق نگاه می‌کنن.
‫تمومش کرده، رفیق.
‫بیا اینجا.
‫بیا دیگه.
‫تموم شد.
‫بیا دیگه!
‫تموم شد.
‫با ناک اوت فنی در پایان راند سوم.
‫قهرمان سابق برگشته.
‫پاشو!
‫بخواب!
‫برو عقب!
‫بزن بریم!
‫چه شبی بود.
‫من می‌تونم به نوه‌هام بگم که محمد علی رو تا رینگ همراهی کردم.
‫خوبی رئییس؟
‫آره.
‫فقط داشتم به دبیرستان فکر می‌کردم.
‫همه‌اش یه چیز بود.
‫تیم فوتبال دبیرستان گریدی.
‫خوب بود.
‫خیلی قوی بود.
‫حالا، ما تو واشنگتن دست و پا چلفتی نبودیم، ولی اون موقع مدرسه گریدی همه‌ش سفیدپوست بودن، واسه همین تو برنامه ما نبودن.
‫ما واقعاً نتونستیم اونا رو امتحان کنیم.
‫تا اینکه یه روز، سال سوم، یکی یه فکر بکر کرد که یه مسابقه تمرینی بذاره.
‫قراره بیشتر یه بازی تمرینی براشون باشه.
‫خب، حسابی حالشون رو گرفتیم.
‫اون پسرا رو توی زمین بالا و پایین کردیم انگار چیزی دزدیده بودن.
‫آدمای ما تو اون سکوها خیلی خوشحال بودن.
‫خیلی افتخار می‌کردن.
‫منظورم اینه که اون موقع واقعاً نمی‌تونستن نشونش بدن، ولی می‌شد تو چشماشون دید.
‫می‌تونستی حسش کنی، می‌دونی؟
‫و نیمه دوم شروع شد.
‫داورا سوتشون رو شروع کردن.
‫تقریباً تو هر بازی یه خطا می‌گیرن.
‫نگهش داشتم.
‫آفساید.
‫هر چی.
‫اونا همینجوری الکی چیز می‌ساختن.
‫تابلو امتیازات لعنتی رو خاموش کرد.
‫آخر بازی، می‌دونی، باختیم.
‫همین رو گفتن، به هر حال.
‫اونا هیچ‌وقت نمی‌خواستن بذارن ما طعم پیروزی رو بچشیم.
‫و من هیچ وقت...
‫هرگز فکر نمی‌کردم که این لحظه چقدر ممکنه مهم باشه.
‫چرا نمیری و مطمئن بشی که برای مل آماده‌ان؟
‫من درست پشت سرت میام.
‫بله، قربان.
‫هی، قهرمان.
‫فکر کنم بهتره از اینجا بریم.
‫بله، قربان.
‫بله قربان، دنبالتون میام.
‫آره.
‫باید منو یه جایی ببری که یه چیزی بخورم.
‫اوه، ما گرسنه‌ایم.
‫ما تو آتلانتا کلی جا داریم.
‫غذای خوبی دارن.
‫اوه، غذای خوبی داریم.
‫باشه.
‫شنیدم مرغش خوبه.
‫من گرسنمه.
‫ما بال داریم، ران داریم، ساق داریم، همه چی داریم.
‫قوقولی قوقو، آقای مرغی.
‫بیا بریم یه دوری بزنیم.
‫هی، اگه یه لحظه وقت بدی، فقط... حالا صبر کن، صبر کن، حالا.
‫گوش کن، گوش کن، مرد.
‫اگه بذاری توضیح بدم، می‌فهمی؟
‫بذار حرفمو بزنم.
‫ببین، من که منظوری نداشتم.
‫من که نمی‌خواستم آسیبی برسونم یا چیزی، حالا.
‫بیا دیگه.
‫لعنتی.
‫می‌دونی، وقتی بچه بودم، کلی کیف می‌کردم وقتی مامانم می‌خواست یکی از اون مرغ‌های حیاطی رو برای شاممون بکشه.
‫اونو از گردنش می‌گرفت و دور سرش می‌چرخوند مثل یه هلیکوپتر تا گردنش رو بشکنه.
‫بعدش ما بچه‌ها فقط تماشا می‌کردیم که اون پرنده با گردن شکسته تو حیاط می‌دوید و سرش از گردنش آویزون بود.
‫می‌رفت... همون مزخرفی که قراره تو نیمه دیگه اتفاق بیفته، داداش.
‫اوه لعنتی، جاوی.
‫چی کار کردی، رفیق؟
‫اوه، لعنتی، جاوی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی چیکار کردی، مرد؟
‫چیکار کردی، ها؟
‫چیکار کردی؟
‫این مرد می‌خواست ما رو بدزده، جوجه.
‫فقط نصف پول مهمونیمو از گنگستر گرفتم.
‫حتی وقتی فهمید که مهمونی برای من بوده، باز هم با حرف‌های چرت و پرت و کنایه‌آمیزش می‌خواست به فرانک پیر یه پیغام برسونه.
‫خیلی از نیو جردن دوری، فرانک.
‫ببین، آدمای عوضی مثل این.
‫اونا هیچ‌وقت کوتاه نمیان، مگه نه، هاب؟
‫دزدی از من.
‫داری بهم دروغ می‌گی.
‫مردی تو موقعیت من.
‫برو به جهنم.
‫سگ ماده.
‫لعنتی.
‫اوه، چه شوت خوبی.
‫لعنتی.
‫نوبت توئه، آقای یاردبرد.
‫وقتی داشتی با دوست نظافتچیت اون کاسبی کوچیکت رو می‌چرخوندی، فکر می‌کردی فردا چی می‌شه؟
‫وقتی فهمیدیم که تو صد درصد چرت می‌گفتی.
‫هیچ‌کس چرت و پرت نمی‌گفت، داداش.
‫داش، داشتم سعی می‌کردم یه جوری باهات حرف بزنم.
‫همین کار رو داشتم می‌کردم.
‫فقط می‌خوام یه کم باهات حرف بزنم.
‫دارم سعی می‌کنم بهت برسم و یه لحظه باهات حرف بزنم، رفیق.
‫یه لحظه وقت داری تا پیشنهادمو بهت بگم؟
‫همه تلاشم رو دارم می‌کنم، فرانک.
‫باشه.
‫برو جلو.
‫پیشنهادتو بگو.
‫بهترین کاری که می‌تونی رو بکن.
‫من آتلانتا رو مثل وگاس سیاه می‌بینم.
‫می‌دونم بقیه همه به ما به چشم یه شهر کوچیک لعنتی نگاه می‌کنن که حتی به خاکی که روش وایستادیم هم نمی‌ارزه.
‫من اینجوری نمی‌بینمش.
‫من عظمت می‌بینم.
‫چون یه چیزی برای گفتن داریم.
‫ببین، بچه‌های آتلانتا یه دید دارن.
‫دقیقاً مثل تو، فرانک.
‫و تنها چیزی که می‌خوام، تنها چیزی که می‌خوام اینه که به دیدگاهت کمک کنم، رفیق.
‫می‌خوام مرد تو باشم.
‫می‌خوام آدمت روی زمین باشم.
‫می‌خوام کار کنم.
‫می‌خوام برات کار کنم.
‫اگه کاری داری که باید انجام بشه، من انجامش می‌دم.
‫می‌تونم انجامش بدم.
‫مجوز ساخت لازم داری؟
‫خب، فکر کن چی شده، فرانک؟
‫خاله‌ام اون لعنتی رو می‌شناسه چون قبلاً براش پرستار بچه بوده.
‫می‌خوای مجوز مشروب‌فروشی بگیری؟
‫خب، حدس بزن چی شده؟
‫آلوین هریس، راننده‌اش، من چهارشنبه با راننده‌اش بیلیارد بازی کردم.
‫من آدم‌ها رو می‌شناسم.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫من آدم‌ها رو می‌شناسم.
‫چیزی که می‌خوام بگم اینه که من اونا رو جمع می‌کنم، رفیق.
‫من اونارو مثل شماره‌ها جمع می‌کنم.
‫وگاس سیاه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫می‌بینی؟
‫پاشو، داداش.
‫وقت شامه.
‫ببین، من... من آتلانتا رو مثل یه مکه سیاه می‌بینم.
‫یه امپراتوری مثل امپراتوری مالی در آفریقا.
‫ما زمینمون رو پس می‌گیریم، اون 40 میلیون جریب و همه اون لعنتی‌های خر رو.
‫ما خونه‌هامون رو می‌سازیم، کسب‌وکارمون رو راه می‌اندازیم، و سیاه‌پوست‌ها رو توی جایگاه قدرت می‌ذاریم.
‫دفتر شهردار، دادگاه‌ها، پلیس.
‫ما شبکه‌های تلویزیونی خودمون و ایستگاه‌های رادیویی خودمون رو راه می‌ندازیم.
‫ما استودیوهای فیلم‌سازی می‌سازیم، بزرگتر، واقعی‌تر و سیاه‌تر از هالیوود.
‫اما مهم‌تر از همه، ما با پول خودمون ثروت سیاه می‌سازیم.
‫و ما پادشاه می‌شیم.
‫مثل سموسه من.
‫ثروتمندترین مردی که تا حالا زندگی کرده.
‫حس می‌کنم می‌خوام یه کم خوش بگذرونم.
‫لعنتی، موهام از قبل خراب شده.
‫خب، جای باحال کجاست، رفیق؟
‫می‌خوام یه چیزی خیس بپوشم.
‫نه، می‌خوام یه کار خصوصی‌تر انجام بدم.
‫شهر تو؟
‫خب، کجا داریم می‌ریم؟
‫فکر کنم یه جا رو می‌شناسم.
‫آره، یه جا رو می‌شناسم.
‫گرفتمت، آقای مو.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫می‌خوایم بریم همین بالا.
‫فقط چند تا خونه بالاتر سمت چپ.
‫باشه.
‫مواظب خودت باش.
‫گرفتمت.
‫ادامه بده.
‫هی، بیا دیگه.
‫همینجاست.
‫هی، عزیزم.
‫وای.
‫آماده‌ای خوش بگذرونیم؟
‫البته.
‫خیلی خب، پس.
‫آره، آره.
‫از این طرف.
‫مواظب باشین، آقای مور.
‫ماهی تازه به تور افتاد.
‫هی، رفیق.
‫چه خبره؟
‫سرم کجاست، عزیزم؟
‫آسیب دیدی؟
‫نه، نه، اونا اینجان.
‫ها؟
‫اونا اینجان، عزیزم.
‫این اصلاً شبیه یه دعوای لعنتی نیست.
‫صبر کن، صبر کن.
‫منم می‌گیرمش.
‫این یه رقابت لعنتیه!
‫تکون بخوری، مردی!
‫صبر کن، داداش.
‫نه، صبر کن یه لحظه.
‫برو رو زمین!
‫بخواب، عزیزم.
‫بخواب.
‫شما دوتا می‌خواید سکس کنید یا اسلحه داشته باشید؟
‫اشکالی نداره، بابا لانگ‌استروک.
‫هی، هی، به من گوش کن، حالا.
‫هی، باشه، خیلی خوب.
‫باشه، بشین.
‫هی، فقط در مورد یه عوضی.
‫بگیر بشین.