‫داری باهام بازی می‌کنی، جوجه، و من نمی‌ذارم هیچ‌کس باهام بازی کنه.
‫وقتی ماشه رو بکشم و چراغت رو خاموش کنم، و تو جلوی دروازه‌های بهشت وایسادی، به خدا چی می‌خوای بگی؟
‫صبر کن، فرانک.
‫تو که به خدا اعتقاد داری، مگه نه؟
‫با تمام وجودم.
‫پس شهادت بده.
‫بیا دیگه، فرانک، خواهش می‌کنم.
‫شهادت بده.
‫آمین، پس.
‫میدونی، اونا آتلانتا رو با خاک یکسان کردن.
‫ژنرال شرمن پیر همه‌چیو تا خاکستر سوزوند، درست مثل اون فیلم بربادرفته لعنتی.
‫آره، آتلانتا میاد.
‫بازسازی شد.
‫چطوری این کار رو انجام بدیم؟
‫به خاطر ما؟
‫به خاطر سیاه‌ها، اینجوری کارامونو می‌کنیم.
‫اوهوم.
‫تو شیکاگو هم یه کلمه هم حرف نزد.
‫آره، فرقش اینه که ما اصلاً شیکاگو رو دوست نداریم.
‫ما مثل شیکاگو، نیویورک یا لس آنجلس نیستیم، نه.
‫نه، اینجا ما فرق داریم.
‫می‌دونی چرا ما فرق داریم؟
‫ما فرق داریم چون اینجا آدما یه جور دیگه فکر می‌کنن.
‫ما جور دیگه‌ای حرکت می‌کنیم.
‫ما تاریخمون رو می‌دونیم، ولی نمی‌ذاریم اون تاریخ کار و بارمون رو خراب کنه.
‫حالا که حرف از تلاش شد، این مبارزه محمد علی، این همون موقعیه که آتلانتا خاکسترها رو به طلا تبدیل کرد، می‌فهمی چی میگم؟
‫آره، وقتی ببینم باور می‌کنم.
‫خب، کارت خوب بود.
‫فکر نکنم هیچوقت ارل رو اینقدر خوب دیده باشم.
‫باید ازش دو برابر پول می‌گرفتم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫داری می‌خوابی یا چی؟
‫این آب خیسه؟
‫اوهوم.
‫من هستم.
‫پنج، هشت، نه.
‫همین‌طور که باید.
‫چهار، نه، سه.
‫با من حرف بزن.
‫دو، یک، پنج.
‫میدونی که آره.
‫چرا پلاک ماشینت نوشته مرد مرغی؟
‫چون این اسم منه، عزیزم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که اون دختره پنج دلار روی ۲۴۹ گذاشت و برد.
‫یعنی تو به من ۵۰,۰۰۰ دلار بدهکاری.
‫همون لحظه بهش پول رو دادم.
‫تو پد من هست.
‫توی دفترته؟
‫توی دفترچه‌مه.
‫نگاه کن، نگاه کن.
‫می‌خوای اون چیزی که روی کاغذ نوشته شده رو انجام بدی؟
‫دی دی، من که کل روز وقت ندارم.
‫حالا شماره‌ت رو بزن.
‫باشه.
‫همه رو برام نُه بزن.
‫اون پول قراره بره به دلال.
‫اون پول در نمیاره، من در میارم.
‫هی، گوش کن، رفیق.
‫هر چی که معامله‌ات با کوکو بوده، تقصیر خودته.
‫گوش کن.
‫لا لازم نیست به من توضیح بدی که چطوری کار می‌کنی.
‫موفق باشی.
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫همین الان انجامش دادم، دی دی.
‫برو.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫پس با هفت، هشت، نه نزن منو.
‫اونجاست.
‫داداش.
‫کله‌پوک.
‫سالی، چرا هر وقت می‌بینمت داری اون خودکار لعنتی 50 سنتی رو برق می‌ندازی انگار که سند آزادیته؟
‫تو می‌دونی این برای من چه معنایی داره.
‫شروع نکن.
‫این یه هدیه شخصی از طرف روی جانسون هست.
‫درسته.
‫اولین سناتور سیاه‌پوست در مجلس ایالتی از زمان بازسازی.
‫آره، می‌دونم.
‫باسن اون مرد باید مثل یه گوجه‌فرنگی قرمز شده باشه از بس که تو این همه سال پاچه‌خواری کردی.
‫ببخشید که تاریخم رو بلدم.
‫باشه، بیا.
‫و مثل همیشه برای منم بذار.
‫معمولی.
‫می‌شه ۳۲۷.
‫این منم.
‫باشه.
‫هی، هی.
‫هی، عزیزم.
‫اوه.
‫اه، مرغ.
‫این کیف‌ها دارن سبک‌تر و سبک‌تر می‌شن.
‫میدونی، این کار عدد و رقمه عزیزم.
‫مثل هر کسب‌وکار دیگه‌ست.
‫تو می‌خوای اوج و فرودهای خودت رو داشته باشی.
‫الان فقط تو یه دوره سختی هستیم.
‫اوه.
‫بیمه عمر.
‫خب، می‌دونی نظرم درباره این لعنتی‌ها چیه.
‫اون مشکل من نیست.
‫خب، پس مشکل کیه؟
‫با این مشکلات جریان نقدی چیکار کنیم، جوجه؟
‫فکر کنم وقتشه که تنوع بدیم.
‫ما دیگه برنمی‌گردیم به فروختن اون لعنتی.
‫خب، باید سریع یه فکری بکنیم، چون این سیاستمدارا دارن خیلی جدی میشن درباره لاتاری ایالتی.
‫اگه این اتفاق بیفته، کارمون تمومه، جک.
‫من قول‌هایی دادم و نمی‌خوام زیرشون بزنم.
‫هر بار که چیزی گیرمون میاد، اونا ازمون می‌گیرن و سود می‌برن.
‫نگران همه چی هستی به جز اون چیزی که باید نگرانش باشی.
‫چون چیزی بهت نمی‌گم، معنیش این نیست که مهم نیست.
‫ادامه بده.
‫دارم کارها رو ردیف می‌کنم.
‫در واقع، ببین، ما قراره بریم پایین به کلرمونت.
‫قراره امشب اونجا با سیلکی ملاقات کنیم.
‫سیلکی تو شهره؟
‫آره، اون برای اون مبارزه تو شهره.
‫باور نمی‌کنی این یارو الان برای کی کار می‌کنه.
‫کی؟
‫آماده‌ای؟
‫کی؟
‫فرانک مولتون.
‫با اون گنگستری که تو روزنامه‌ها بود.
‫اوهوم.
‫خود پدرخوانده سیاه.
‫نمی‌تونستم باور کنم چی بهت گفت.
‫برو، سیلکی، با اون خودت.
‫اوهوم.
‫همون چیزی که گفتم.
‫خب بذار بهت بگم چطوری می‌خوام بازی کنم.
‫می‌خوام از سیلکی بخوام منو به فرانک معرفی کنه، باشه؟
‫بعد از اینکه اون کارشو کرد، معلومه که منم کار خودمو می‌کنم.
‫وقتی من این کار رو انجام بدم، فرانک می‌خواد من آدمش تو آتلانتا باشم.
‫ایستگاه بعدی ماهه، عزیزم.
‫هی.
‫همه آرزوهامون برای بزرگ شدن داره به حقیقت می‌پیونده، می‌فهمی چی میگم؟
‫می‌شنوم چی می‌گی، جی.
‫دارم درباره‌ی کنار گذاشتن این کارهای خرده‌ریز برای همیشه حرف می‌زنم.
‫تنها چیزی که لازم دارم یه فرصت برای اثبات خودم به فرانکه.
‫خب؟
‫خب، تو فقط حرف می‌زنی.
‫ادای اینو در نیار که نمی‌دونی این دهن افسانه‌ایه.
‫پس فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام یه یادآوری بهت بکنم.
‫همین کارو می‌خوام انجام بدم.
‫خب، بیا دیگه.
‫اوه، می‌خوای بیام، آره؟
‫بپرس تا بهت بدن.
‫بیا دیگه.
‫تو.
‫این به اصطلاح دعوا یه مسخره‌بازیه و من هر کاری بتونم می‌کنم جلوش رو بگیرم.
‫محمد علی یه خائن نژادپرسته.
‫محمد علی.
‫پاس خوبی نبود، داجر.
‫با این همه چیزی که این کشور بهش داد، حتی زحمت دفاع ازش رو هم به خودش نمی‌ده؟
‫سگ نمک‌نشناس.
‫هی، هادی، تو خدمت نکردی؟
‫آره.
‫و علی همه چیز رو خراب کرده.
‫طبیعت صدا می‌کنه.
‫به خاطر اینکه از خدمت سربازی در جنگ ویتنام امتناع کرد، عنوانش ازش گرفته شد.
‫سلام، آقای موریس.
‫کارآگاه میسون.
‫هی.
‫کارآگاه میسون حسابی حالش رو جا آورد.
‫پسره بیشتر از ۱۷ سال نداره.
‫پسره یه اسمی داره، دیوید.
‫خب، دیوید حاضر هست جلوی هیئت منصفه شهادت بده؟
‫این کافی نیست.
‫تو مددکاری.
‫تو این راه رو اونقدر رفتی که می‌دونی اینطور نیست.
‫باید می‌دونستم.
‫وقتی این کار رو قبول کردی، قول تغییر دادی، کارآگاه.
‫دو سال گذشته.
‫نمی‌تونی اینجور تغییری رو روی ساعت بذاری.
‫بهش بگو.
‫دوباره امتحانش می‌کنم.
‫امشب با لوک ملاقات کن، باشه؟
‫آره، خوبه.
‫خونه می‌بینمت.
‫باشه.
‫لعنتی، می‌دونم.
‫رئیس.
‫ببخشید.
‫ممنون که به ما پیوستید.
‫تو باید سناتور جانسون رو بشناسی.
‫اون کیه؟
‫کارآگاه هادسون.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫لطفاً بشین.
‫مگه از این که دوربین اینو اینقدر دوست داره، بدت نمیاد؟
‫جهنم یخ می‌زنه.
‫یا فرماندار مدوکس اجازه میده این اراذل و اوباش ملت اسلام با کراوات بیان اینجا، پس...
‫تو احضار شدی.
‫منظورم با بازی کلمات بود.
‫من درست متوجه نمی‌شم.
‫عزیزم، تو قراره محافظ شخصی علی باشی تو این مدتی که اینجاست توی شهر قشنگمون.
‫رئیس، پرونده‌هام داره روی هم جمع می‌شه.
‫الان اولویتت حفظ امنیت علی باشه.
‫باید برم دستشویی.
‫اهم.
‫اوه.
‫به من گفتن که تو یکی از اولین پلیس‌های سیاه‌پوست تو نیرو بودی.
‫اما نمی‌تونستی آدمای سفیدپوست رو دستگیر کنی.
‫لعنتی، حتی نمی‌تونستی تو اون ایستگاه لعنتی دوش بگیری.
‫حالا، می‌دونم که یه داستانی داری.
‫من شاید یه قانون‌مدار ساده باشم، ولی می‌تونم از یه مایلی بوی چرت و پرت رو حس کنم، پس... بریم سر اصل مطلب.
‫حالا، یه چیزی بهم میگه که ترجیح میدی یه کاسه میخ بخوری تا خدا، علی.
‫درسته؟
‫فهمیدی، مگه نه؟
‫کردم.
‫این جور کارها بهت کمک می‌کنه تا جایگاهت رو تو جامعه دوباره به دست بیاری.
‫ببین، سیاه‌پوست‌ها باید یه افسر سیاه‌پوست دیگه رو به عنوان یه هم‌پیمان ببینن.
‫دور و برت رو نگاه کن.
‫ادامه بده.
‫حالا، تا ۱۰ سال دیگه، این شهر سیاه میشه، با رهبری سیاه که فقط دلارهای سیاه رو وارد می‌کنه.
‫پس پیشنهاد می‌کنم یه بازیگر جدید پیدا کنی، چون این ادای جان وین درآوردنت دیگه زیاد دووم نمیاره.
‫باشه.
‫برمی‌گردم.
‫آخ!
‫خوب به نظر می‌رسی، دختر.
‫هی.
‫مرسی عزیزم.
‫اما تو هم خوب به نظر می‌رسی.
‫می‌بینم نیویورک بهت ساخته.
‫تو هیچ وعده غذایی رو از دست ندادی.
‫مرغ بهم گفت که داری با یه آدم گردن کلفت می‌پری.
‫از فرانک مولتون سنگین‌تر پیدا نمی‌کنی.
‫هی، خب، نظرت چیه بعد از دعوا برای فرانک یه نوشیدنی بخرم؟
‫حالا، چرا باید بخواد با کشورت پشت سرش یه نوشیدنی بخوره؟
‫وقتی فرانک ببینه آتلانتا چه نقشه‌ای داره، دلش می‌خواد وارد بشه.
‫دقیقا.
‫هیچ‌کس اینجا بیشتر از مرغ آبرو نداره.
‫درسته؟
‫آره، خودت می‌دونی درسته.
‫و تو برای یه تاجر مثل فرانک چیکار می‌خوای بکنی؟
‫ابریشمی.
‫امرسون.
‫داداش.
‫نگران اونا نباش.
‫اونا باحال‌ان.
‫بیا دیگه.
‫الان برمی‌گردم.
‫جامو برام گرم نگه دار.
‫چشم، چاک.
‫اون دیگه چی بود؟
‫بابام قراره با محمد علی کار کنه؟
‫نمی‌دونم در مورد کار کردن باهاش.
‫هی، تو.
‫ظرف‌ها.
‫چی؟
‫من مِن‌مِن می‌کنم؟
‫من نمی‌بینم که رئیس جنکینز از هیچ‌کدوم از کارآگاه‌های سفیدپوست بخواد که از منفورترین مرد آمریکا محافظت کنن.
‫بپرس که آیا رئیس جنکینز می‌خواد اون هدف رو روی کون سیاه من بذاره.
‫روی جانسون می‌گفت فکر می‌کنه این ممکنه واقعاً به یه چیزی منجر بشه.
‫سناتور چه ربطی به این ماجرا داره؟
‫اونم تو آسیاب بود، حسابی داشت چاخان می‌کرد.
‫دارم می‌گم، این شاید یه فرصت باشه که جایگاهم رو تو جامعه دوباره درست کنم.
‫پدرسوخته‌ی زرنگ.
‫این پسر، کلی، تو تقریباً همه تلویزیون‌های آمریکا هست.
‫من دوست ندارم که چطوری اونو حمل می‌کنه.
‫دهن‌گنده، چرت و پرت می‌گه.
‫می‌دونی، وقتی نوبتم شد، اومدم، باشه؟
‫من خدمت کردم.
‫عزیزم، تو توی میزوری خدمت کردی.
‫موضوع این نیست، دی. نمی‌دونستم کجا می‌خوان بفرستن منو، ولی رفتم.
‫این مرد حتی توی ذخیره‌ها هم شرکت نمی‌کنه، و این احمق‌ها اینجا انگار فکر می‌کنن منم که باید بازپروری بشم.
‫اونا دارن ازت سوءاستفاده می‌کنن، تورو برای نمایش میارن بیرون.
‫می‌دونم.
‫ولی منم می‌خوام ازشون استفاده کنم.
‫وقتی این ماجرا تموم بشه، اونا یه لطفی به من بدهکار می‌شن و منم ازش استفاده می‌کنم تا یه کار پلیسی واقعی انجام بدم.
‫مثل اینکه می‌خوای ماسون رو بزنی؟
‫مثل کله‌پا کردن میسون.
‫فقط کاش برای کسایی کار می‌کردی که فکر نمی‌کردن تو بی‌ارزشی.
‫خب، من نمی‌خوام کم بیارم، دی. مراقب باش.
‫هی، برام دسر داری؟
‫آره!
‫هی، هی، هی.
‫فکر می‌کنی چطور اون اول کار اینجا اومدی؟
‫فکر می‌کنی اونجا دارن در مورد کی حرف می‌زنن، عزیزم؟
‫به نظرت من گوشای فوق‌العاده دارم، داداش؟
‫خیلی خب، کارشون تموم شد.
‫طبیعی رفتار کن، باشه؟
‫اوهوم.
‫اونجا با اون پال چی داری حرف می‌زنی؟
‫اون کمکم کرد یه مهمونی کوچیک واسه فرانک ترتیب بدیم.
‫یه مهمونی؟
‫آره.
‫چه جور مهمونی‌ای؟
‫فرانک بعد از دعوا یه مهمونی گرفته.
‫خب، می‌خواین این مهمونی رو کجا برگزار کنین؟
‫خب، رفیقم امِرسون یه سرنخی از پنت‌هاوس بیلت‌مور داره.
‫بیلت‌مور.
‫تو انتظار داری یه مشت رئیس سیاهپوست دور هم جمع بشن و تو یه هتل لوکس تو یه کشور تمیز خوش بگذرونن؟
‫باید بری یه جای خلوت.
‫جایی دور از چشم‌های تیزبین قانون.
‫این فقط یه مهمونی کوچیک برای رئیساست، باشه؟
‫لعنتی.
‫همه چی که لازم داری یه کم مشروب و یه کم عشق و حاله.
‫ماجرای فرانک موتن؟
‫در پی یه دعوای تو کوچه؟
‫نه، اون باید بزرگ باشه.
‫من و تو جفتمون می‌دونیم که این باید بزرگ باشه.
‫من دارم با آب و تاب حرف می‌زنم.
‫یه چیز درجه یک، باشه؟
‫دارم به وگاس فکر می‌کنم.
‫هوم؟
‫دارم به وگاس سیاه فکر می‌کنم.
‫همین جا تو آتلانتا.
‫حالا، دنبالم بیا.
‫باشه، وقتی میگم وگاس سیاه، دارم از یه شب کازینو با همه چیزاش حرف می‌زنم.
‫قمار، مشروب، زن‌ها.
‫به نظر میاد خیلی سروصداست.
‫فرانک آدم ساکتیه.
‫دارن درباره تبدیلش به یه کنفرانس تجاری حرف می‌زنن.
‫در حالی که همزمان دارن حسابی ازشون خون می‌کشن.
‫همه چی که نیاز داری رو دارم.
‫محل رو گرفتم.
‫من... من لعنتی زن‌ها رو گرفتم.
‫آره، مهم‌تر از همه، من اون لعنتی رو دیدم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه چیزی رو که من می‌بینم، ببینه.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام، دعای خیر فرانک و دفترچه تلفنشه.
‫بقیه‌ش با من.
‫لعنت به مردت، ای. حالا کی قراره صورتحساب رو پرداخت کنه؟
‫چون فرانک نیست.
‫باشه، حالا آروم باش.
‫داری خیلی تند میری.
‫ببین، بهت گفتم، من حرفه‌ای‌ام.
‫من نون رو گرفتم.
‫نان هیچ‌وقت مشکل نبوده.
‫همه چیزی که می‌خوام سرمایه‌ام رو پس بگیرم تو یه چیز دیگه، چی؟
‫پنج درصد.
‫یه پنج درصد دیگه، آره.
‫تو بردی.
‫ولی گند زدی بهش و من نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫گرفتیمش.
‫منم هستم.
‫پسره چاق گند زد به کارمون.
‫داره واسه یکی از رفیق‌های دهاتیش مهمونی می‌گیره.
‫آه، نه، نه.
‫این نقشه رو حتی بهتر می‌کنه.
‫حالا یه قربونی عالی پیدا کردیم.
‫این احمق هیچ ایده‌ای نداره تو چه دردسری افتاده.
‫هللویا!
‫حالا، توی این یکشنبه خیلی خاص، می‌خوام یه لحظه وقت بگیرم و از یه فرشته که بین ما راه می‌ره تشکر کنم.
‫برادر گوردون ویلیامز، لطفاً بلند شو؟
‫برادر ویلیامز یه ستون محکم تو جامعه‌ست.
‫و نه تنها روح و خدمتش رو به خداوند داده، بلکه با سخاوت پیشنهاد داده که هزینه سقف جدید کلیسا رو هم تامین کنه.
‫فی، من نمی‌تونم پول اون سقف رو بدم.
‫می‌خوام اینو بذارم روی میز.
‫ما ماه‌ها پیش توافق کردیم که پولش رو بدیم.
‫آره، می‌دونم که توافق کردیم.
‫منم می‌دونم که کلیسا از وقتی که بچه بودم دستش تو جیب من بوده.
‫من ازت چیز زیادی نمی‌خوام.
‫می‌دونم.
‫من که نصف وقت نمی‌پرسم کجایی یا داری چیکار می‌کنی.
‫می‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که یه زندگی درست و حسابی برای این خانواده فراهم کنی.
‫ده درصد درآمدتو میدی و ساعت ۹ صبح اینجا تو کلیسا نشسته باشی.
‫یکشنبه.
‫فی، ببخشید که دیر کردم.
‫راستش رو بخوای، ولی الان دیگه کاری از دستم برنمیاد.
‫من اون بیرون داشتم کارای مهم انجام می‌دادم، کارای بزرگ.
‫کاری که نیاز به توجه من داشت و حالا پولم رو هم می‌خواد.
‫متاسفانه، اون سقف باید صبر کنه.
‫چه کاری؟
‫دارم یه مهمونی می‌گیرم.
‫دارم یه مهمونی می‌گیرم که تو نات علیفا برگزار می‌شه.
‫حتما فکر می‌کنی من خیلی ساده‌ام.
‫هیچ‌کس چیزی نگفت که تو از کامیون افتادی یا همچین چیزی.
‫فی، فی، گوش کن، دارم می‌گم چیزی که تو فکر می‌کنی.
‫دارم درباره یه مهمونی شیک و باکلاس حرف می‌زنم که همه تاجرای بزرگ از سراسر کشور بعد از مبارزه میان اینجا.
‫از کجا فهمیدی که اون تاجر هست؟
‫از طریق سیلکی، اینطوری می‌شناسمش.
‫سیلکی براون؟
‫با کی قدیما مواد می‌فروختی؟
‫هی، سیلکی اهل اون چیزا نیست.
‫اونم مثل تو دیگه قانونی کار می‌کنه.
‫گرفتمت، پسر!
‫همه‌تون الان باید برید بشورید.
‫هی، کاری که مادرت گفت رو انجام بده.
‫ببین، سیلکی دستیار یکی از بزرگترین تاجرا تو نیویورکه.
‫اون می‌خواد یه میلیون دلار توی شهر سرمایه‌گذاری کنه.
‫بعد از اینکه این کار رو کردی، اون به یه مراقب نیاز داره.
‫این نمایش منه.
‫من مسئولم.
‫من مردشم.
‫تو.
‫این کاریه که من می‌کنم.
‫این نقشه منه.
‫فی، ببین، تو به حرف من گوش نمی‌دی.
‫فی.
‫حالا گوش کن به من، فی، لطفاً.
‫تو خوب می‌دونی، از وقتی از زندان اومدم بیرون، دارم کار می‌کنم.
‫من خیلی تلاش کردم تا بتونم به عنوان یه مرد دستتو به دست بیارم.
‫و عشقت رو به دست بیارم، درسته؟
‫این یکی می‌تونه منو به اوج برسونه، حسش می‌کنم.
‫حسش می‌کنم.
‫می‌دونم هست.
‫و من اونو می‌خوام.
‫من می‌خوامش برای خودمون.
‫بدون مواد.
‫نه، چی؟
‫بیا دیگه.
‫ایمان بدون مواد مخدر هیچ کاری نمی‌کنه.
‫و هیچ دختری هم نباشه.
‫دختر خودمه.
‫مگه تو دختر من نیستی؟
‫اوهوم.
‫من دخترتم.
‫بفرما.
‫یک بار دیگه برام بگو.
‫من دخترتم.
‫باشه.
‫دخترم.
‫همینی که هستی.
‫اوه.
‫دخترم.
‫اوه.
‫من با گذشته صاف شدم.
‫گرفتمش بچه‌ها.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫هی، بیا دیگه.
‫می‌خوایم علی رو بزنیم؟
‫نه.
‫ما داریم ازش محافظت می‌کنیم.
‫صبر کن، ما زود رسیدیم یا چی؟
‫چون من فقط سه نفر رو اینجا می‌بینم.
‫من اصولاً قبول نمی‌کنم.
‫عمراً برای اون احمق گلوله نمی‌خورم.
‫هی، کلت.
‫اینم جزئیات.
‫علی الان کار داره.
‫اگه مشکلی داری، برو پایین و با هیئت تعلیق صحبت کن.
‫آفرین، همینه!
‫مرخصی.
‫خیلی خب، حالا گوش کن جوجه، خوب گوش کن.
‫برو یه خودکار بردار، چون فقط یه بار این مزخرفات رو می‌گم.
‫حالا فرانک نیویورک رو کنترل می‌کنه.
‫کادیلاک نیوجرسی رو کنترل می‌کنه.
‫ولی اونا دارن میان.
‫تو هنوز باید با بقیه اعضای شرکت تماس بگیری.
‫می‌فهمی؟
‫باشه، صبر کن.
‫شرکت لعنتی کیه؟
‫این شرکت یه شورای همه رئیسان سیاه‌پوست بزرگ تو کل کشوره.
‫موشی ماوث دترویت رو می‌چرخونه.
‫حالا، اون یه ماشین رو مستقیم از خط تولید می‌دزده.
‫دهن اون عوضی هیچوقت بسته نمیشه.
‫معنی‌ش این نیست که هیچی از حرفاش نمی‌فهمی.
‫اِه، دهن کج، دارم از طرف فرانک مورتون زنگ می‌زنم که دعوتت کنم به مهمونی سال فرانک.
‫کوتاهی‌های بانکر.
‫بانکر ویلیس جنوب شیکاگو رو کنترل می‌کنه.
‫اگه با اون مرد در بیفتی، تیکه تیکه‌ت می‌کنه.
‫درک پترسون به تگز معروفه.
‫مادر لعنتی که چکمه گاوچرونی می‌پوشه.
‫اون همه چیز رو از تگزاس، اوکلاهما و آرکانزاس کنترل می‌کنه.
‫این تکسه.
‫میزوری اسلیم داره کانزاس سیتی رو کنترل می‌کنه.
‫حالا نذار علاقه‌ش به اتو کشیدن و مانیکور کردن گولت بزنه، چون اون مرد واقعاً یک آدم قدیمی و با تجربه‌ست.
‫لاغر!
‫من از طرف فرانک موتن زنگ زدم، اون یکی از بزرگترین مهمونی‌ها رو گرفته و می‌خواد تو هم اونجا باشی.
‫تو برای فرانک کار می‌کنی؟
‫فرانک دنبال معامله است.
‫اوه، این که فرصت کاری نیست.
‫می‌دونی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫حالا می‌خوام هرچی دختر خوشگل می‌تونی جمع کنی، چون مشتری دنبال بهترین‌هاست.
‫می‌فهمی؟
‫فقط شماره‌تو می‌خوام.
‫دارم یه جشن برای خودم می‌گیرم.
‫صبر کن، حالا.
‫همه‌تون می‌تونید همون چیز رو بشنوید.
‫من دارم حسابی کیف می‌کنم، ولی این کیف بدون آدمای درست و حسابی هیچی نیست.
‫من نمی‌دونم این یارو چی میگه.
‫می‌خوام چندتا دعوتنامه واقعی چاپ کنم.
‫هیچ‌کدوم از اون کارای بی‌خودی که قبلاً می‌کردی رو انجام نده.
‫حالا این دیگه کیه؟
‫من مرغی‌ام.
‫ها؟
‫این مرد مرغیه.
‫بال مرغ؟
‫این مرد مرغیه!
‫مرد مرغی دیگه چه کوفتیه؟
‫این دیگه چه جور اسم کشوریه؟
‫من مرغ نمی‌خورم.
‫احتمالا یه قانون داری.
‫بدون اسلحه.
‫من باید تفنگم رو داشته باشم.
‫من از سمی دیویس جونیور هم سریع‌ترم، عوضی.
‫من با آرامشم حموم می‌کنم.
‫اسلحه‌ها خیلی غیرشخصی‌ان.
‫ترجیح می‌دم بازی کنم.
‫متاسفم که باید اینو بگم، ولی چاقویی هم در کار نیست، باشه؟
‫این یه فرصت برای شبکه‌سازی هست.
‫باید اینجوری بهش نگاه کنی.
‫خوبی؟
‫وقتشه که بری دور و بر یه سری آدم بپلکی که معمولاً دور و برشون نیستی.
‫فقط بهم بگو کی بیام، و بهتره که توی مرغدونی نباشه.
‫اگه این کار رو با شرکت خراب کنی، می‌تونی با رویای دست نیافتنی اینکه آدم فرانک تو آتلانتا باشی خداحافظی کنی، چون مرده‌ای.
‫لعنتی.
‫سناتور، سناتور جانسون، الان، مجوز علی تو ۴۹ ایالت رد شده.
‫فکر نمی‌کنی خطرناکه که یه نفر که اینقدر ازش متنفرن تو یه شهری مثل آتلانتا باشه؟
‫خب، می‌دونی، لو، این یه سوال عالیه و جوابش خیلی ساده‌ست، باشه؟
‫ما دیگه شهر تبعیض نژادی نیستیم.
‫ما یه شهر پرجنب‌وجوش و فراگیر هستیم که برای کسب‌وکار بازه.
‫سوال خوبی بود، لو.
‫حالا می‌تونید نفس بکشید!
‫آدونیس سیاه اومده!
‫ببین، ببخشید دیر کردم، ولی از دعوا نمی‌ترسم.
‫من از پرواز می‌ترسم.
‫و اون هواپیما داشت تکون می‌خورد، رفیق.
‫خوشحالم همتونو می‌بینم.
‫همتون خوشگلین.
‫علی، علی، فکر می‌کنی بعد از این همه مدت دوری، از فرم افتاده باشی؟
‫هوم، من هیچی درباره‌ی هیچ وقفه‌ای نمی‌دونم.
‫منو بایکوت کردن.
‫جری، حس می‌کنی تحت فشار هستی که این امید بزرگ سفیدپوست باشی؟
‫اصلاً.
‫توی عوضی که از خدمت فرار کردی!
‫اگه اینقدر از آمریکا متنفری، برو!
‫اون رو از در بیرون بنداز.
‫آروم باش.
‫اشکالی نداره.
‫اون حق داره نظر خودش رو داشته باشه.
‫همون‌طور که من حق دارم.
‫سوال بعدی.
‫ببین، این کافی نیست، باشه؟
‫اگه اتفاقی برای این مرد بیفته، تقصیر ماست.
‫من کارآگاه جی دی هستم.
‫هادسون.
‫اون می‌خواد بازی رو ببره.
‫خانم کلی.
‫علی خانم.
‫ببخشید.
‫آقای کلی.
‫عجب چیزی!
‫حالا، منو به اسم کاسیوس صدا می‌کردن.
‫منو صدا می‌زدن کلی.
‫حتی بهم پسر هم گفتن.
‫ولی هیچ وقت تو زندگیم کسی منو آقای کلی صدا نکرده.
‫به‌خصوص هیچ پلیس سیاه‌پوست واقعی توی جنوب آمریکا.
‫وای.
‫اوه، راستی، آقای کلی، اون پدرمه.
‫تو منو علی صدا کن.
‫بریم.
‫ما اینجا در کالج مورهاوس هستیم، مرکز برتری سیاه‌پوستان.
‫ما همه جا برتری سیاه داریم.
‫ما آینده پزشکا، وکیلا و سیاستمدارا رو داریم.
‫اینجا عظمت وجود داره.
‫من هیچ‌وقت چیزی به این زیبایی ندیده بودم.
‫این همه آدم سیاه‌پوست زیبا؟
‫حتما خوش‌تیپ‌ترین مرد دنیا اونا رو اینجا آورده.
‫الان اینجا زن هم دارین.
‫آخرین باری که زن‌ها اینجا بودن کی بود؟
‫نه هیچ قسمتی ازش، نه هیچ وقت.
‫باشه؟
‫چون من اینجام.
‫قهرمان اینجاست.
‫دارم سعی می‌کنم دیدمون نسبت به خودمون رو اینجا تو آمریکا تغییر بدم.
‫می‌خوام مردم بدونن که ما اینجا هستیم.
‫شما خوکا همیشه دنبال یه بهونه می‌گردین که اذیتمون کنین.
‫همه برید عقب.
‫بیا بریم، ادامه بدیم.
‫بیا ادامه بدیم.
‫پاول، این یارو رو از اینجا ببر بیرون.
‫این‌ها آدم‌های من هستن.
‫هودی!
‫هودی
‫بهت میگم، اون تو آتلانتا می‌مونه.
‫نمی‌تونم ازش محافظت کنم.
‫هودی، یادت میاد روزی که تو رو به بخش قسم دادم؟
‫انگار همین دیروز بود، ۱۹۴۸.
‫فکر کنم کلمه‌هایی که استفاده کردی این بود، به عنوان یه سیاه‌پوست، پلیس.
‫می‌دونم.
‫ولی برای بخش روز خوبی بود.
‫و بعد از ترور دکتر کینگ، نمی‌تونیم اجازه بدیم یه قهرمان دیگه از رنگین‌پوستا جلوی چشممون از دست بره.
‫ببین، می‌دونم این جزئیات مثل یه لقمه گنده‌اس.
‫فهمیدم.
‫اما من تو رو برای این یکی لازم دارم، هادی.
‫لعنتی.
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونم بهش برای این کار اعتماد کنم.
‫باشه.
‫اگه می‌خوایم این کارو انجام بدیم، باید به روش من انجامش بدیم.
‫اونجاست.
‫پیداش کردی.
‫به کلبه خوش اومدی.
‫گوش کن، قهرمان تو اتاق خواب اصلی خواهد بود.
‫بقیه، من توی گاراژ تخت دارم.
‫بیا تو.
‫راحت باشید.
‫بیا تو.
‫اگه رسانه‌ها بفهمن چرا اینجام، کلی سوژه پیدا می‌کنن.
‫بهتر از گلوله‌ی یک قاتل.
‫نگاه کن اینجا، افسر میبری.
‫می‌دونم که مسئول امنیت منی، ولی واقعاً فکر می‌کنی آوردن من اینجا با این چوب‌ها و کنه‌ها قراره منو امن نگه داره؟
‫کارآگاه هادسون.
‫من اینجا نیستم.
‫چیزی گفتی؟
‫کارآگاه هادسون.
‫این اسم منه، پسر.
‫فقط خواستم اینو برات روشن کنم.
‫آقایون، آقایون، لطفاً.
‫حالا گوش کن، تا وقتی که من ۲۶ام برم، هیچ‌کس اهمیتی نمیده که تو ۲۵ام کجا خوابیدی، ها؟
‫تو یه برادر خیلی باحالی، سناتور.
‫خوب بود، داداش.
‫نرم مثل کره بادوم زمینی روی ساندویچم امروز صبح.
‫یادداشت بردار، کارآگاه هادسون.
‫ما رو ناامید نکن، کارآگاه.
‫می‌بینی اینجا مثل علف سبزه، ولی بعدش قهوه‌ای می‌شه؟
‫می‌خوام چمن کل حیاط لعنتی رو بپوشونه.
‫مرغ، امروز می‌خوای من چیکار کنم، هان؟
‫میدونی چی باعث میشه چمن سبز بشه؟
‫آب.
‫تحویل گوشت.
‫این چه گوشتیه؟
‫کتلت مرغ گرفتم.
‫دنده‌های عالی گرفتم.
‫بیا بریم پیش شارلین تو آشپزخونه.
‫بیا این طرف.
‫شارلین، تو کتلت رو گرفتی.
‫نمی‌تونی به آدمایی که غذای دریایی ندارن پول بدی.
‫الان انجامش نده.
‫نکن.
‫با دستای علفی انجامش نده.
‫مرغ.
‫یه لحظه.
‫کجا دارین می‌رین؟
‫ما نقاش‌ها هستیم، رفیق.
‫ما فقط اومدیم اینجا یه کم رنگ تحویل بدیم.
‫باشه، اون آشغالا رو همونجا نگه دار.
‫ممنون مامان.
‫من مامانت نیستم، جک.
‫هی، خانم جنکینز، بابت این همه سر و صدا معذرت می‌خوام.
‫ما فقط داریم یه خونه‌تکونی کوچیک می‌کنیم، همین.
‫مهر ماهه، داداش.
‫آره، ما فقط داریم زودتر شروع می‌کنیم، خانم جنکینز.
‫این یه محله باکلاسه.
‫بله، خانم.
‫بهتره خونه‌ت رو تبدیل به پاتوق نکنی وگرنه زنگ می‌زنم به پلیس.
‫نیازی به انجام هیچکدوم از اینا نیست.
‫عزیزم، چی بهت گفتم؟
‫ها؟
‫الان باید آروم‌تر بری.
‫ولی بهتره زود بیای اینجا و یه بوسم بدی.
‫دلم برات تنگ شده، بابا.
‫همه چیزو گرفتی؟
‫من میرم بیارمش.
‫لعنتی.
‫یکی از شما برادرای قوی می‌تونه کمک کنه راهرو رو مرتب کنیم؟
‫هی، هی.
‫چرا باید از شماها بپرسه؟
‫بیا دیگه، مرد.
‫خودتو اذیت نکن.
‫لعنتی.
‫اینجا هیچکس حواسش جمع نیست.
‫اون پسرخاله/دخترخاله منه.
‫از طرف مادرمون، ما... آره.
‫برو تو خونه، خانم.
‫جنکینز.
‫لعنتی.
‫آخرین کاری که می‌خوام تو روز تعطیلم انجام بدم اینه که سیاه‌ها رو این‌ور اون‌ور ببرم، مخصوصاً زنده‌هاشون رو.
‫باید ۱۰۰ دلار می‌خواستم.
‫آره، خب، نکردی.
‫تو ۵۰ تا خواستی، معامله معامله‌ست.
‫این دیگه اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اون داره رانندگی می‌کنه.
‫اوه، عمراً.
‫مرغ، می‌دونم این چیزی نیست که فکر می‌کنم.
‫چی؟
‫برای خانواده‌هاست.
‫هیچ جنازه‌ای اونجا نیست.
‫اوه، خب، اگه فرانک بفهمه، اوضاع خیلی زود عوض می‌شه.
‫گوش کن، زده به چاک.
‫بزدل، تو ببرش.
‫چی؟
‫مرغ پدرم در اومد تا خونه رو راه برم.
‫وسایلم رو سالم برگردون، فهمیدی؟
‫هی.
‫کجا میری؟
‫جلوی در پارک کردم.
‫کلیدها رو بنداز سمت من.
‫بیا دیگه.
‫من دخترها رو دارم، تو پسرهای پررو رو داری، قبوله؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای منو معرفی کنی؟
‫هی، فقط خفه شو و رانندگی کن.
‫بخواب!
‫راهزن گفت که رئیس باشه.
‫آقای موتن، آقایون، امیدوارم پرواز راحتی داشتید.
‫فقط می‌خوام به همتون خوش‌آمد بگم به آتلانتا.
‫ببین، آقای کادیلاک، آقای لامار، و البته آقای موتن، گوش کنین، هر چی که شما آقایون تو آتلانتا نیاز دارین، من در خدمتتونم.
‫حالا، تو کی هستی؟
‫میزبان مهمونی مایی؟
‫بله، قربان.
‫آقای مرغی؟
‫آره، دقیقاً همونطور که گفتی، گناهکارم.
‫منتظر بودم گند بزنه.
‫این رو براتون گرفتم، آقای سیمونه، لطفاً.
‫یه مرغ، داداش، نچین.
‫ما یه هتل هایت می‌خواستیم، درسته؟
‫اول باید یه شروع کنیم.
‫باشه.
‫آره.
‫می‌دونی، اگه اینجا چیزی لازم داشتی، رو من حساب کن.
‫هر کاری که لازم داشته باشی انجام بشه، من می‌تونم برات انجامش بدم، خانم.
‫مو.
‫می‌خوای یه موزیک بذارم؟
‫من سکوت رو دوست دارم.
‫بدون انگشت نمیشه دزدی کرد.
‫لطفاً متن زیر را برای ترجمه ارسال کنید.
‫حالا هایت.
‫وقتی بچه بودم، با پدربزرگ و مادربزرگم توی روستا زندگی می‌کردم.
‫یکی از کارهای مورد علاقه‌ام اینه که تو خاک بگردم.
‫چه توی مزرعه با بابابزرگم بودم، چه توی باغ با مامان‌بزرگم.
‫اولین باری که انقدر عمیق کندم که به خاک رس قرمز رسیدم، بابا گفت که تا جلوی در خونه شیطان کندم.
‫خیلی ترسیدم.
‫اما به مامان بزرگ گفتم، اون گفت، وای پسر، اون فقط داره باهات شوخی می‌کنه.
‫اما اون خاک رس قرمزه چون با خون اجدادمون مخلوط شده.
‫یعنی این زمین مال ما بوده.
‫اون خاک قرمز جورجیا حق مسلم ماست.
‫و این وظیفه ماست که اون رو پرورش بدیم و ازش محافظت کنیم.
‫این زمینی که رویش ایستادیم مال ما بود.
‫من نمی‌دونستم تو اهل اینجایی، رفیق.
‫خب، نه اینجا، ولی برانزویک، پایین ساحل جورجیا.
‫اون موقع‌ها، آتلانتا انگار ماه بود.
‫الان نظرت به ماه چیه؟
‫میتونی منو نیل آرمسترانگ صدا کنی.
‫من می‌خوام پرچم خودم و پرچم بیگ‌ماما رو بکوبم.
‫پس حالا شدی همدست قتل، جوجه؟
‫من که نمی‌خوام کسی رو بکشم.
‫دیدی چی بود؟
‫این یه تست وفاداری بود.
‫باشه؟
‫می‌دونی چیکار کردم؟
‫من همونجا نشسته بودم و اصلاً بهم برنخورده بود.
‫همه‌شونو مستقیم تو چشم لعنتیشون نگاه کردم.
‫میدونی فرانک چیکار کرد؟
‫فرانک لعنتی به من نگاه کرد.
‫من اون امتحان رو پاس کردم.
‫به خاطر همین انجامش دادم.
‫به من اعتماد کن.
‫خب، حالا شدی گنگستر، هان؟
‫داداش، تو که حتی یه تفنگم نداری.
‫تو و این لعنتی‌ها چه مشکلی دارین؟
‫چی توی تفنگه؟
‫فکر نمی‌کنی اون دهن لعنتی هر بار که تو دردسر می‌افتی به کارت بیاد؟ اینجوری کار نمی‌کنه، جک!
‫نداره؟
‫ها؟
‫بیا، ترسو.
‫وایسا.
‫من ازت محافظت نمی‌کنم.
‫بی‌خیال شو.
‫من اون چربی رو می‌گیرم.
‫بیشتر از روغن کاری میشه.
‫پس یه حرکتی می‌کنیم یا می‌سوزی.
‫تو این آشپزخونه لعنتی یه نمایش اجرا کن.
‫همیشه داری حرف می‌زنی.
‫منتظر کسی هستی؟
‫گم شو.
‫همه‌ی دونه‌ها رو همین‌قدر خرد می‌کنی؟
‫بقیه‌ی کلم‌ها کجان؟
‫شماها خیلی کندین... مرغ‌ها!
‫چیکار داریم می‌کنیم؟
‫صبر کن.
‫نه، نه، نه.
‫دستاتو از روم بردار.
‫حالا چه خبر، عزیزم؟
‫با من حرف بزن.
‫بگو ببینم چه خبره.
‫تو هیچی به من نگفتی، مرد.
‫چه گندی بود؟
‫صبر کن، داداش.
‫من جاوی لوپز هستم.
‫حتماً تو همون مرد مرغی معروفی.
‫دانشجوی جغرافی هستی؟
‫نه، واقعاً نه، نه.
‫فلوریدا، جورجیا و ایالت ناپل.
‫جایی که من زندگی می‌کنم، وقتی یه همسایه می‌خواد مهمونی بگیره، از همه همسایه‌های دیگه اجازه می‌گیره که مزاحمتی ایجاد نکنه.
‫مهمونیت توی میامی سر زبوناست، داداش.
‫همین‌طوره.
‫عزیزم، این کاریه که من می‌کنم.
‫می‌تونم به رئیسام بگم، رئیسام باهات تماس بگیرن، دعوتت کنن و همه چیز رو درست کنیم.
‫من هیچ دعوتنامه‌ای نمی‌خوام.
‫می‌دونی، یه کم احترام همسایگی می‌خوام.
‫باشه، هر چی لازم داری، من ردیفش کردم.
‫فهمیدم.
‫تموم شد.
‫بعد از مهمونی، پولمو میدی.
‫فکر می‌کنم پنجاه درصد بیشتر از منصفانه است.
‫پنجاه درصد از چی؟
‫بیا دیگه، داداش.
‫نه، نه، نه.
‫کار رو همین الان تموم کن.
‫همین الان ریکی لعنتی منو تیغ زد.
‫منو گذاشت تو صندلی عقب ماشین و همه چی.
‫آره، بروس خیلی خوشتیپه.
‫کادیلاک، ببین شاید بتونی کمکم کنی.
‫با فرانک صحبت کن، شاید فرانک بره با خاوی حرف بزنه.
‫فرانک چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫هی، مهمونیت مشکل خودته.
‫لعنتی سیلکی.
‫حالا، می‌دونی که دارم پول خودمو برای این کار می‌ذارم.
‫باشه، حالا میرم پول این مرد پورتوریکویی رو بدم، بعد یه آدم دیگه میاد و می‌خواد همون کار لعنتی رو دوباره انجام بدم؟
‫خوش اومدی به سطح بالا، داداش.
‫آره، شاید باید چندتا پای مرغ اضافه جور کنی.
‫نمی‌دونم.
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫آره.
‫ببخشید.
‫آیا شانسی نسیم خنک داری؟
‫اِه، ما این برند رو اینجا نداریم، ببخشید.
‫مرسی.
‫اون سوتینه عین لولا فلینا می‌مونه.
‫اون لولا فِلینا هست.
‫داداش، بی‌خیال.
‫فرانک داره دیوونه می‌شه، هنوز اینجا اوضاع خوب نیست.
‫فرانکی فین؟
‫فرانکی عاشق اون دختره بود.
‫اون حاضر بود با بشکه‌های بنزین از جهنم رد بشه فقط که آب حمومش رو بخوره.
‫اون منو مجبور کرد تا لس آنجلس پرواز کنم.
‫فقط برای گرفتن اثر انگشت لولا کوت.
‫پس، داری بهم می‌گی اگه فرانکی رو به لولا معرفی کنم، شاید، شاید اون بهم کمک کنه این قضیه هاروی رو حل کنم؟
‫آره، اون این کارو می‌کنه.
‫فرانکی ممکنه بدونه که تو زنده‌ای.
‫ام، من شنیدم که پایین توی بار دنبال اینا می‌گشتی، واسه همین رفتم و اونا رو برات آوردم.
‫تو برای هتل کار می‌کنی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫من فقط... من فقط دوست دارم از بقیه مراقبت کنم.
‫من گوردون هستم.
‫ببخشید، من گوردون ویلیامز هستم.
‫داری به دعوا میای، گوردون؟
‫آره، آره.
‫منظورم اینه که به هیچ وجه از دستش نمیدم.
‫تو؟
‫من هستم.
‫باشه.
‫اِه، ببخشید.
‫ببخشید.
‫فقط یه سوال.
‫می‌دونم دیوونه‌بازیه.
‫ولی یکی از شریک‌های کاریم، مرد خیلی خوبیه، طرفدار پروپاقرصته، عاشقته.
‫ولی اگه پایین یه نوشیدنی بخوری، خیلی خوب میشه اگه یه سر بزنی و خودی نشون بدی و حسابی خوش بگذرونی.
‫جواب نه هست.
‫نه؟
‫شانس کم.
‫آره.
‫آره، باشه.
‫اِی، صبر کن.
‫آخرین چیزی که می‌خوام بگم اینه که تو توی فیلم "لولوکوت" فوق‌العاده بودی.
‫تو لولوکت رو دیدی؟
‫باورت نمیشه که من لولوکت رو دیدم؟
‫نه.
‫من یه طرفدار پروپاقرص لولوکت هستم.
‫باشه، خیلی خب.
‫درسته.
‫تو آتلانتا، بهم میگن ال دیابلو.
‫بذار ازت بپرسم، من شبیه شیطان به نظر میام؟
‫میدونی، شیطان به شکل‌های مختلفی به همه ما ظاهر میشه.
‫همینه.
‫یعنی، این فوق‌العاده‌ست.
‫من عاشق فیلم‌های وسترن هستم و تو منو شگفت‌زده کردی.
‫لذت ببر.
‫هی.
‫آره، خب.
‫ساعت هشت؟
‫نمی‌دونم بهت گفتم یا نه، ولی بابابزرگم منو می‌آورد این دریاچه و ماهیگیری می‌کردیم.
‫گربه‌ماهی و کراپی.
‫ببین چقدر ساکت بود.
‫خیلی ساکته.
‫علی چطوره؟
‫میدونی، وقتی که بهترین رفتارشو داره، اینجا خیلی آدم نیست که بخواد باهاشون حرف بزنه.
‫ولی وقتی از زیر نورها بیرون میاد یه آدم دیگه‌ست، می‌دونی؟
‫یکم بیشتر برای خودش.
‫میدونی، ساکت.
‫منظورم اینه که، اون هنوز علی هست.
‫آره، دختر.
‫از این قیافه خوشم میاد.
‫به نظر میاد داری ازش خوشت میاد.
‫ببین، معلومه که طرف اصلاً ترسو نیست.
‫منظورم اینه که هر بار که میره توی اون رینگ، جونش رو کف دستش می‌گیره، ولی نمی‌تونم یه جوری باهاش کنار بیام.
‫این فقط جنگ مردای سفید نیست.
‫اونجا توی مزرعه‌ها هم پسرای سیاه‌پوست دارن می‌میرن.
‫من فقط نمی‌فهمم چرا نمی‌تونه برای اونا بجنگه.
‫من نمی‌تونم از طرف اون مرد حرف بزنم، جِی‌دی.
‫چرا خودت ازش نمی‌پرسی؟
‫بیا اینجا، رومل.
‫رومل، پاشو!
‫پناه بگیر، رومل!
‫شنیدی؟
‫شلیک نکن لعنتی!
‫پیچ رو بزن!
‫برو بیرون از در!
‫برو داخل!
‫وگرنه مثل دوستت می‌شی!
‫رومل!
‫پدر سگ!
‫دارن تخم‌مرغ پرت می‌کنن، رومل.
‫بهت گفتم شلیک نکن.
‫ببخشید، رئیس.
‫برگرد تو خونه لعنتی.
‫می‌دونی، برام سواله چقدر طول می‌کشه یه نفر از این بالا بخوره زمین.
‫دفعه قبل حدود نه ثانیه طول کشید.
‫ولی تا حالا هیچ‌وقت کسی رو از این ارتفاع ننداختم.
‫آره، اون حرف‌هایی که می‌زنن درباره اینکه قبل از اینکه بخوری زمین سکته قلبی می‌کنی، همش چرنده.
‫اون یارو سیلاس، تمام راه رو جیغ کشید.
‫لعنتی، اگه مرد مرغی فرانک رو بیشتر منتظر بذاره، امشب می‌فهمه.
‫هی، بالاخره اومدی.
‫مقصر نماینده‌م هست.
‫اون مرده خیلی پرحرفه.
‫وای، تو واقعاً نفس‌گیر به نظر می‌رسی.
‫ممنون.
‫ام، باشه، ببین، می‌خوام تو رو با شریک کاری‌ام که درباره‌اش بهت گفتم آشنا کنم.
‫اسمش فرانکه.
‫اون یه گربه خیلی خوبیه.
‫واقعاً عاشقت هست.
‫هی، فرانک، می‌خوام تو رو با لولا فالاتا آشنا کنم.
‫خانم فلاتا.
‫خوشحال شدم.
‫از گوردون تشکر کن.
‫تو باعث شدی همه اینا اتفاق بیفته.
‫اوه، نه، نه.
‫خب، ببین، نمی‌خوام مزاحم باشم، پس دوباره می‌رم.
‫اگه چیزی لازم داشتید، حتماً بهم بگید.
‫من همونیم که می‌خوای.
‫اه، گوردون؟
‫آره؟
‫اون مشکل کوچیکت؟
‫ذهنت رو آروم کن.
‫من یه هملت‌ام.
‫همه چی آرومه.
‫ممنونم ازت، آقای مو.
‫پس کلانتر اون پسرا رو پایین جاده گرفت، یکی‌شون تو رو دید که پایین اسکله بوکس می‌کردی و اوه، پس تقصیر منه؟
‫خب، تو منو آوردی اینجا، دور از آدمای خودم، حالا داری بهم میگی که تقصیر منه؟
‫من بهت نمیگم.
‫اگه قراره تقصیر کسی باشه، تقصیر منه.
‫فقط دارم بهت می‌گم چی بهم گفتن.
‫احتمالاً فردا اون پسرا رو از مدرسه تعلیق می‌کنن.
‫باید شنبه زباله‌های کنار جاده رو جمع کنم.
‫این به من ربطی نداره، رفیق.
‫اونا تو دیدت بودن.
‫چرا اخراجت نکردن؟
‫چون تخم‌مرغ داشتن، باشه؟
‫من گلوله دارم.
‫من از رئیس جمهور آمریکا هم معروف‌ترم.
‫باید گارد ملی ازم محافظت کنه.
‫در عوض، من گیر اندی گریفیث سیاه می‌افتم.
‫من تو دنیای واقعی زندگی می‌کنم، باشه؟
‫با قوانین واقعی.
‫خب، خیلی شانس آوردی که برادرای من از ملت مراقبم نبودن.
‫چون سه تا جنازه بیرون ناتالون داشتی.
‫اوه، خب، پس تو خوش‌شانسی.
‫من سه سال رو از دست دادم چون نمی‌خواستم برای پادشاه و کشور بکشم.
‫هر بار که پامو از خونه لعنتیم می‌ذارم بیرون، تو خطرم.
‫مرد، فکر می‌کنی تو این ۲۰ سال گذشته من اینجا چی کار می‌کردم؟
‫نقش ناظر رو بازی می‌کنم.
‫خب، اگه از خدماتی که ارائه می‌دیم خوشت نمیاد، راحت باش و برو پیش سناتور.
‫بهش بگو می‌خوای از دعوا کنار بکشی.
‫خیلی خوب، بچه‌ها.
‫می‌دونید که دیگه وقت خواب من گذشته.
‫بیا بریم یه کم بخوابیم.
‫من فردا یه پسر سفیدپوست رو باید بزنم.
‫من خوبم، رفیق.
‫بی‌خیال، خودم انجامش میدم.
‫فقط یه دقیقه بهم بده، داداش.
‫اوه، بیخیال فای.
‫هی، فی!
‫فی، شلوار لعنتیم کجاست؟
‫گوردون، بهت گفتم که اونا تو سبد لباس هستن.
‫توی سبد؟
‫تو اون سبد لعنتی؟
‫صبر کن.
‫بیا دیگه، فین.
‫نمیتونم.
‫فین، من نمی‌تونم لعنتی زیرشلواری بپوشم برم دعوا.
‫چرا که نه؟
‫هیچ‌کس نمی‌بینتشون.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫هی، می‌بینی؟
‫دکمه سر دستامو دیدی؟
‫اگه یه تیرانداز ببینم، واکی تاکی به چه دردی می‌خوره؟
‫اگه یه تیرانداز دیدی و یه تیم داری،
‫ای وای، کمرم!
‫باشه، سیلکی.
‫می‌ره اون قضیه سرگرمی رو برام حل کنه.
‫داداش، خونسرد باش.
‫صبر کن.
‫چرا اینقدر محکم مرغ مرد رو فشار میدی و میکشی، جاوی؟
‫اون فقط یه آدم کوچیکه که داره سعی می‌کنه یه پولی دربیاره.
‫آقای مرغ تو حیاط پشتی من یه مهمونی بزرگ گرفته.
‫در دورست و میامی.
‫میامی حدود ۶۰۰ مایل از آتلانتا فاصله داره.
‫و تو خیلی از نیویورک دوری.
‫چرا تو کار من دخالت می‌کنی؟
‫میدونستی این مهمونی که مرد مرغی گرفته به افتخار منه؟
‫نه.
‫نمی‌دونستم.
‫خب، حالا می‌دونی.
‫اون 50 درصدی که داری از حیاط، پرنده، در میاری از جیب من داره میاد بیرون.
‫اوه، نه.
‫نمی‌دونستم که جوجه برات کار می‌کنه.
‫امشب اون این کارو می‌کنه.
‫خب، اوکی هستیم؟
‫کاملاً، داداش.
‫اشکالی نداره.
‫میدونی، شاید دفعه بعد که خواستی اینجا معامله کنی، یه تماسی بگیری، باشه؟
‫با من حرف بزن، یه کم نیک بولیکوتسی طور.
‫همونطور که گفتم، از نیویورک خیلی دور شو.
‫می‌بینمت تو مهمونی.
‫بیگ تکس اینجاست.
‫می‌شه یه کم دیگه چیپس بیاری، تازه‌کار؟
‫در حال حرکت.
‫متوجه شدم.
‫نگاه کن به این همه آدم لعنتی.
‫ما راه روشنی نداریم.
‫آره، یه تیرانداز هم همینطور.
‫بهت گفته بودم، رفیق.
‫نه، نه، صبر کن.
‫برو توی رینگ لعنتی.
‫هی!
‫هادسون راهو نشون میده.
‫بجنب، کارآگاه.
‫بعد از شما.
‫خیلی خب، دور قهرمان یه حلقه تنگ درست کنید.
‫هر کسی دستش رو بذاره روی شونه نفر جلویی و حرکت رو متوقف نکنید.
‫بریم.
‫باشه، از این طرف، از این طرف، از این طرف.
‫هی عزیزم، گوش کن به این.
‫اون قضیه‌ی سرگرمی، حل شد.
‫فرانک همه چیز رو برام ردیف کرد.
‫اوه، مرسی عیسی!
‫هی، مهمونی چطوره؟
‫همونطور که گفتی، اینجا وگاس سیاهه.
‫صبر کن عزیزم.
‫برو عقب و مطمئن شو که اون برچسب اونجا هست.
‫تو موفق شدی، عزیزم.
‫ما موفق شدیم، می‌شنوی؟
‫لعنتی.
‫فکر نمی‌کردم بتونی از پسش بر بیای.
‫آره، خب می‌خوام بری آماده شی، چون امشب شبیه که هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنیم.
‫آره!
‫این کیه؟
‫هی عزیزم، منم.
‫گوشی رو بده مامانت.
‫بابا.
‫چی شده؟
‫هیچی، عزیزم.
‫فقط، اوه، فقط می‌خواستم زنگ بزنم و شب بخیر بگم.
‫همین بود.
‫نمی‌تونی سرم کلاه بذاری.
‫چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫میدونی، من، اه، فقط حس میکنم همه چیز داره درست میشه.
‫بعد از همه چیز، می‌دونی، بعد از همه جابجایی‌ها و همه تلاش‌ها و ایده‌های بزرگ، حس می‌کنم این یکی اینجا... این دیگه همونه، می‌دونی؟
‫و من می‌خوامش، فی، ولی همزمان دارم با خودم فکر می‌کنم، اگه اینجوری نباشه چی؟
‫خب، بدون شک تو مواد مخدر شیطانی.
‫ایمان من اکسیر منه.
‫آمین.
‫خب که چی؟