‫زیرنویس | فناوری ویرایش نجوا
‫فرانک، این جدیده.
‫صبر کن.
‫نباید اینجا وقت تلف کنی.
‫باشه؟
‫ممنون کورتز.
‫موفق باشی، کاپیتان.
‫بلعنده.
‫ارزش معصومیت.
‫از این ضیافت ارواح، قدرتش رو تغذیه می‌کنه.
‫هیچوقت دعوتش نکن خونه.
‫اون می‌تونه به خونه‌ت حمله کنه.
‫بهش هیچی نگو، تو خلأش نیفت.
‫چون این هیولاهه تو پوست تو زندگی می‌کنه.
‫هواپیمای توریستی کوچیکی که دو هفته پیش توی
‫دره ژرمان هنوز همه رازهاشو فاش نکرده.
‫در حالی که جستجو برای پیدا کردن آخرین بقایا یکشنبه شب به پایان رسید، جسد خلبان، یک مرد
‫در دهه پنجاه زندگی‌اش، که در بقایای هواپیما پیدا شده بود، هنوز شناسایی نشده.
‫ما بلافاصله به خبرنگار ویژه‌مون که زنده است، وصل می‌شیم.
‫از موسسه پزشکی قانونی جایی که الان جنازه اونجاست.
‫اما واقعاً، اینجا در UMJ ژرمون،
‫راز این مرد همچنان باقی مونده.
‫طبق منابع ما در ژاندارمری، هیچ هویتی مشخص نشد
‫از پرونده‌های دندانپزشکی و تحلیل‌های DNA هنوز در حال انجامه.
‫ممکنه تا شش هفته طول بکشه.
‫ببخشید!
‫هی!
‫سلام خانم.
‫اونجا نمون، خطرناکه.
‫میتونی برگردی تو ماشینت.
‫بله، معلومه که می‌خوام برگردم تو ماشینم.
‫خیلی طول می‌کشه؟
‫اگه به اندازه کافی سریع پیش نمیره، همیشه می‌تونی به ما کمک کنی که کُنده‌ها رو جابجا کنیم.
‫ولی چی؟
‫تو از اینجا نیستی.
‫برگرد تو ماشینت.
‫و بعدش مثل بقیه صبر کن.
‫مرسی که توی این مسیر کمکم کردی.
‫چیزی نبود.
‫کاپیتان دو رولاند، ژاندارمری ملی.
‫باید برم به روکنوار، می‌تونی منو برسونی اونجا؟
‫مگه اون‌ها تو ژاندارمری ملی ماشین ندارن؟
‫من اهل اینجا نیستم، با اتوبوس اومدم.
‫همکارا نتونستن بیان دنبالم، احتمالاً به خاطر جاده بسته بوده.
‫و یونیفورمت؟
‫من یه کارآگاه‌ام.
‫میشه کارتت رو دوباره درست کنم؟
‫باشه، یه ماشین دیگه پیدا می‌کنم، مرسی.
‫بیا، سوار شو.
‫بدون که من دوست دارم دفاع کنم.
‫به درد نمی‌خوره.
‫برای چی اومدی؟
‫من یه بازرس تو بخش ناپدید شدن‌های مشکوکم.
‫و کی نگران‌کننده گم شده؟
‫فقط منو همینجا پیاده کن.
‫لطفاً.
‫کمربندتو نبستی؟
‫می‌تونم بابتش جریمه‌ات کنم؟
‫میشه بذارم پیاده بری؟
‫خیلی ممنون.
‫صبر کن، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫این همون آدرسیه که تو جی‌پی‌اس تو هست.
‫سرتیپ مارسلین، شما فرمانده گاردیانو هستید؟
‫آره.
‫و اینم کاپیتان ژاندارمری رولاند.
‫سرتیپ.
‫ما دیر کردیم تو بستن محوطه و پوشش دادن رود سن.
‫من فقط دو نفر دارم که در دسترس هستن و
‫با این وضع، من دو برابر اون رو لازم داشتم.
‫تورنت خوب!
‫اون نور لعنتی از کجا میاد؟
‫میشه کلبه رو از پشت بهم نشون بدی؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫تو ازم هیچی نپرسیدی.
‫مشکلی نیست فرمانده.
‫یک بازپرس خوب باید همون موقع منو بازجویی می‌کرد.
‫ببین، روی من حساب نکن که توی کلیشه جنگ فونت بیفتم.
‫من در مورد بچه‌های گمشده که ممکنه با صحنه جرم شما ارتباط داشته باشن، تحقیق کردم.
‫داری منو دنبال می‌کنی؟
‫دارم میام.
‫من بهت ملحق می‌شم.
‫گانت، فرمانده گاردیانو.
‫خودتو مجهز کن، اونجا بهش نیاز داری.
‫ببخشید، نتونستیم کاری برای بوش انجام بدیم.
‫بهت هشدار میدم، منظره قشنگی نیست.
‫مگه بهت نگفته بودیم که چه کشتاری میشه؟
‫نه، نه تا اون حد.
‫می‌خوای نظرم رو بدونی؟
‫برای من، این اتفاق افتاد.
‫واسه‌ها داشتن صبحونه می‌خوردن.
‫بینشون یه دعوای شدید درمی‌گیره.
‫اونا از خشم پر میشن و همدیگه رو با هرچی که پیدا کنن می‌کشن.
‫عجیبه، هیچ زخم دفاعی معمولی روی ساعدها نیست.
‫پس با هم دعوا می‌کنن و هیچ‌کدوم از خودشون در برابر اون یکی محافظت نمی‌کنن.
‫چی می‌تونی درباره واسورها بهم بگی؟
‫یه زوج بدون گذشته.
‫اون توی نونوایی کار می‌کرد و اون یکی بیکار بود.
‫اونا یه بچه ۱۲ ساله دارن، ایوان، ولی هیچ جا پیداش نیست.
‫چی؟
‫همه جا رو گشتیم، ولی هیچی پیدا نکردیم.
‫به کاپیتان رولند بگو، براش جالبه.
‫اما در هر صورت، هیچ چیزی وجود نداره که نشون بده
‫حضور یه نفر سوم در زمان وقوع اتفاقات.
‫با این همه خون، معلوم بود که باید باشه
‫هیچ اثری نبود و درها از داخل قفل شده بودن.
‫ناهار رو با دقت آماده کردم و حالا همه‌جا به هم ریخته.
‫نمی‌چسبه.
‫پلیس!
‫خودتو نشون بده!
‫هی!
‫توجه.
‫نه، نگران نباش.
‫اشکالی نداره، من از پلیسم.
‫تو اِوانی، درسته؟
‫من الیزابتم.
‫اومد.
‫کی اومد؟
‫خورنده روح.
‫داری چی می‌گی؟
‫خوارنده روح. اون همه جا هست.
‫به بیمارستان زنگ بزن.
‫ما
‫به یه آمبولانس تو کلبه واچورز نیاز داریم.
‫کامپیوتر ۱۲.
‫نه، آقا.
‫میشه درخواستتو مشخص‌تر کنی؟
‫بچه رو پیدا کردن.
‫اون شوکه شده.
‫خب، بیا پلیس‌ها رو معرفی کنیم.
‫جاستین، ۹ ساله.
‫میلا، ۱۰ ساله.
‫مانون، ۹ ساله.
‫آنتونی، ۱۰ ساله.
‫لوسی، ۱۱ ساله.
‫رافائل، ۱۰ ساله.
‫از اینجور عکسا تو کلانتری‌ها زیاد هست.
‫کی ناپدید شدن؟
‫اولین ناپدید شدن برمی‌گرده به ۶ ماه پیش.
‫همه این بچه‌ها توی شهرهای همسایه توی دره ناپدید شدن.
‫ما هیچ سرنخ جدی‌ای نداریم جز یه ون سفید که شاهدها دیدن
‫میگن دیدنش که اون موقع دور و بر می‌چرخید، وقتی که ناپدید شدن.
‫نه برند و نه مدل؟
‫نه، فقط یه ون سفید.
‫همه شهرها با همون بزرگراه ملی به هم وصلن.
‫دوربین‌های مداربسته هست.
‫و همه پلاک‌های ون‌های سفید رو یادداشت کردی؟
‫ما با مصاحبه کردن با اونایی که سابقه شوک داشتن شروع کردیم.
‫قضات، اونایی که تو منطقه زندگی می‌کردن.
‫هیچ کاری نکرد.
‫اضافه کن به اون پلاک‌های تقلبی و ناخوانا.
‫ما هنوز تو بن‌بستیم.
‫منتظر یک معجزه.
‫و معجزه اینه که ون واسارهاست؟
‫نمی‌دونم.
‫امیدوارم.
‫وقتی یه ماشین مشکوک تو صحنه پیدا می‌کنی
‫وقتی یه قتل دو نفره پیش میاد، شروع می‌کنی به فکر کردن.
‫ما داریم به یک معجزه ایمان میاریم.
‫فرانک.
‫رک بگم.
‫این پرونده قتل دوگانه، من بودم که درخواستش کردم.
‫و برای انجام آموزش به تنهایی، من بودم که درخواست کردم.
‫ما با هم تیم نمی‌شیم.
‫ما هتل و پلیس‌های محلی رو با هم شریکیم، ولی نه کار و کاسبی رو.
‫قتل‌ها مال توئه، ناپدید شدن‌ها مال من.
‫خب.
‫ما موافقیم.
‫شب بخیر.
‫اون با مه و طوفان میاد.
‫اون دیوونگیشو به آدم‌ها و حیوانات منتقل می‌کنه.
‫اگه صدای زمزمه جنگلش و فریادش رو بشنوی
‫کوه‌ها، چون هیولای بدنام داره بیدار می‌شه.
‫اومده روحت رو بخوره.
‫اونجاست.
‫ببخشید.
‫کسی رو دیدی قبل از من بیرون بره؟
‫به جز شما، نه.
‫آه، الیزابت، یکی اومد تو اتاقم.
‫نمی‌خوام چیزی بدونم.
‫ولی می‌دونی که ون هیچ کاری نمی‌کنه.
‫هیچ اثری از خون و هیچ اثر انگشتی نیست.
‫ببخشید، فرانک.
‫فکر کنم کارت همین‌جا تموم میشه.
‫سلام فرمانده.
‫پاسکال مینو، شهردار روک-نوآر.
‫صبح بخیر.
‫میدونی، ما یه شهر کوچیک و آرومیم، پس یه
‫یه خبر مثل این خیلی جلب توجه می‌کنه.
‫مردم تشنه ترس هستن.
‫من بهت اطمینان میدم، خانم شهردار.
‫منم ترسیدم.
‫اما از پلیس محلی شما؟
‫یه بچه چند متر از صحنه جرم فاصله داره و تو رد می‌شی؟
‫برای چند ساعت؟
‫ببخشید فرمانده، ولی همونطور که دیروز بهت گفتم،
‫رفتم تو زیرزمین و هیچی ندیدم.
‫هیچی نشنیدم.
‫همونطور که می‌بینی، ما چیزی ندیدیم.
‫من نیروی کافی نداشتم، پس سریع رفتم سراغ کار بعدی.
‫واقعاً؟
‫خوبه حالا؟
‫ما هر کاری که می‌تونستیم انجام دادیم، باشه؟
‫ما از اتفاقات کلافه شدیم؟
‫آره.
‫و ما نمی‌تونیم برگردیم.
‫همیشه همینطوره، به هر حال.
‫آدما از شهر بزرگشون میان و به ما میگن چیکار کنیم.
‫و تو اولین کسی نیستی، فرمانده، که می‌خوای بهمون بگی چی باید می‌کردیم.
‫دو هفته پیش، یه هواپیمای مسافربری کوچیک به کوه برخورد کرد.
‫خب، آدمای شهر مثل تو خیلی خوشحال بودن که بفرستن
‫آدمای محلی دوست دارن ما بریم دنبال لاشه کشتی توی محلشون بگردیم.
‫خب، بعدش؟
‫بله.
‫آره، آره، خودمم.
‫من بهت ملحق می‌شم.
‫مارسلین، ما الان داریم جلو می‌ریم.
‫همه‌جا رو بگردی که چیزی برای گشتن مونده باشه
‫در مورد واسورها، من می‌خوام همه چیز رو بدونم.
‫دارم می‌رم سردخونه.
‫ما درباره‌ی اجساد خبر داریم.
‫یه چیز دیگه رو هم از دست دادیم.
‫فرمانده!
‫اون یه عوضی ملی بزرگه.
‫احتمالاً هر دومون شروع بدی داشتیم.
‫ما اینجا خیلی سختی کشیدیم.
‫و از اون موقع به بعد، ما همیشه مشکوک موندیم.
‫ما واقعاً به خارجی‌ها احترام می‌ذاریم.
‫میدونی، قبلاً روک-نوآر یه شهر پررونق بود که زندگی می‌کرد.
‫ممنون از هتل-سالناتوریوم ما که خیلی معروف بود.
‫اما از وقتی که بزرگراه توی دره ساخته شد، دیگه هیچ‌کس اینجا توقف نمی‌کنه.
‫پس آسایشگاه بسته شد، بعدش مغازه‌ها و...
‫راک-نوآر به شهر ارواح تبدیل شده.
‫و هر سال می‌جنگم تا مدرسه باز بمونه.
‫پس اونایی که تونستن برن، رفتن و...
‫اونایی که می‌خوان بمونن فقط دارن تلاش می‌کنن...
‫زنده بمونیم؟
‫دقیقاً.
‫ببین، من اینجام تا یه جرم رو حل کنم.
‫چه از هم خوشمون بیاد چه نه، همه‌مون تو یه تیمیم.
‫اما چه جرمی، فرمانده؟
‫فهمیدم که واسورها همدیگه رو کشتن.
‫ببین، تو روکنوار هیچ آدمکشی وجود نداره، باشه؟
‫پس برو خونه، فرمانده.
‫برو دوره نقاهتت رو تموم کن.
‫همین اتاقه، کاپیتان.
‫مرسی.
‫آقا، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله، کاپیتان دو رولاند، ژاندارمری ملی.
‫باید با ایوان واسور حرف بزنم.
‫ببخشید، کاپیتان.
‫ولی خیلی زوده.
‫اوان تازه یه شوک وحشتناک خورده.
‫اون هنوز نیاز به استراحت داره.
‫مهمه.
‫حتی فوریه.
‫تو هستی؟
‫کارول مارباس، روانپزشک کودکان.
‫دارم درباره ناپدید شدن بچه‌ها تحقیق می‌کنم و اون می‌تونه کمکم کنه.
‫میشه ببینمش؟
‫نه، پشیمونم.
‫این بچه ضعیفه.
‫بعداً برمی‌گردم.
‫بله.
‫خداحافظ دکتر.
‫سلام، ایوان.
‫اسم من فرانکه.
‫من پلیسم.
‫خیلی دوست دارم باهات گپ بزنم.
‫می‌خوایش؟
‫خیلی برای پدر و مادرت ناراحتم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫من صدای دروغگوها رو می‌شناسم.
‫اوان، برات ناراحتم.
‫این چیزیه که بهت پیشنهاد میدم.
‫ما اصلاً درباره‌ی اتفاقای دیروز حرف نمی‌زنیم.
‫و یه بازی کوچولو می‌کنیم.
‫میگم آره-نه.
‫میدونی؟
‫من ازت سوال می‌پرسم، بعد تو جواب میدی...
‫با بله یا نه.
‫ون توی گاراژ، مال والدینت بود؟
‫بله.
‫به این عکس‌ها نگاه کن.
‫این بچه‌ها رو می‌شناسی؟
‫تا حالا اونا رو دیدی؟
‫آره.
‫همه شش تا؟
‫بله.
‫پس اونا کجان؟
‫می‌دونستی؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫دارم دنبالشون می‌گردم.
‫مُردن؟
‫بله.
‫همه؟
‫آره.
‫چه کسی به بچه‌ها آسیب زده، ایوان؟
‫خوارنده روح.
‫کیه که روح می‌خوره؟
‫اون اینجاست.
‫اوان؟
‫برو بیرون.
‫فوری.
‫برو بیرون.
‫حالت خوبه، ایوان؟
‫راستش فرمانده، من همچین چیزی ندیده بودم.
‫من ۸۱ جای ورود به بدن زن و ۷۳ تا برای شوهرش شمردم.
‫بیشتر جراحات با شیشه شکسته، چنگال و مخصوصاً چاقوی آشپزخانه ایجاد شده بود.
‫و من گوشت انسان بین دندون‌ها و تو مری‌شون پیدا کردم.
‫صبر کن، اونا همدیگه رو خوردن؟
‫آره، می‌تونیم اینو بگیم.
‫فکر می‌کنی کس دیگه‌ای می‌تونست این کارو بکنه؟
‫نه.
‫ولی من روی این موضوع پافشاری می‌کنم.
‫میشه دعوا رو خیلی راحت بازسازی کرد.
‫اونا واضحاً خودشونو به همدیگه انداختن.
‫کی اول مرد؟
‫زن.
‫اما چیزی که تعجب‌آوره اینه که مرده
‫بعد از مرگ زنش، همچنان به چاقو زدن ادامه داد.
‫بعدش چاقو رو به خودش زد.
‫ولی ما بابت اون هیجان‌زده نمی‌شیم.
‫با یه چاقو مثل اون، اگه همین‌جوری بزنیش...
‫من واقعاً نمی‌فهمم، هیچ منطقی نداره.
‫حالت خوبه؟
‫آره، اشکالی نداره.
‫مرسی.
‫میشه همه اینا رو برام بنویسی؟
‫بله، حتماً.
‫ممنون.
‫هنوز پنج دقیقه وقت داری؟
‫بهترین رو گذاشتم برای آخر.
‫بزن بریم.
‫زوج وقتی همدیگه رو کشتن به اوج لذت رسیدن.
‫ردپای منی و ترشحات واژن رو توی لباس زیرشون پیدا کردم.
‫ببخشید.
‫سلام خانم
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫بله.
‫کاپیتان دو رولاند، ژاندارمری ملی.
‫لعنتی.
‫چند تا سوال سریع دارم.
‫یا الان جواب میدی، ما آزادیم.
‫یا تو رو به ژاندارمری احضار کنم، یه وقتی
‫این به من می‌خوره، و هر چقدر بخوام نگهت می‌دارم.
‫تو هستی که می‌بینی.
‫چی می‌خوای؟
‫این در مورد همسایه‌هاتون، واسورهاست.
‫من دیروز همه چیز رو به همکارات گفتم.
‫پلیسه، من نیستم.
‫آیا واقعاً همدیگه رو کشتن؟
‫کی بهت گفت؟
‫داره حرف می‌زنه.
‫این سنگ‌های سیاه کوچولو.
‫تو این شهر هیچ کاری نمی‌شه کرد، پس...
‫و...
‫خوب می‌شناسیشون؟
‫هیچ‌کس اون‌ها رو خوب نمی‌شناخت.
‫اونا احمق بودن، حرف نمی‌زدن.
‫اون خجالتی بود، پشت پیشخون نونوایی.
‫و اون...
‫ما هیچ‌وقت اونو ندیدیم.
‫آیا اونا زیاد از ون سفیدشون استفاده می‌کردن؟
‫این سوال‌ها چیه؟
‫من چی ازش می‌دونم؟
‫نمی‌دونم...
‫اونا عجیب رفتار می‌کردن.
‫عجیب‌تر از بچه‌هاشون؟
‫اونا یه پسر کاملاً احمق دارن.
‫اون چیزایی می‌بینه، هیولاها و ارواح.
‫قبلاً دیدم که با خودش حرف می‌زنه.
‫مطمئنم اون سگمو کشته.
‫چی؟
‫سگ من همیشه توی ملک اونا می‌چرخه.
‫و چند روز پیش، دیگه برنگشت.
‫و تو شکایت کردی؟
‫نه.
‫پلیس‌های اینجا احمقن.
‫اِم...
‫تا حالا این بچه‌ها رو دیدی؟
‫نینا!
‫همه‌شون تو اون منطقه ناپدید شدن.
‫داری چیکار می‌کنی، نینا؟
‫هیچی، فقط...
‫سلام آقا.
‫تو کی هستی؟
‫آرنو، لعنتی، اون پلیسه.
‫یک پلیس.
‫چه خبرته؟
‫اون چیه؟
‫این‌ها بچه‌هایی هستن که تو این منطقه ناپدید شدن.
‫تا حالا اونا رو دیدی؟
‫ببخشید.
‫چه جهنمی، زندگی اون سگه، ولی...
‫آرنو، بیا تو، بیا تو، لعنتی، احمقی یا چی؟
‫اما چرا این عوضی بهت کمک کرد؟
‫اشتباهه یا چی؟
‫می‌خوای کله‌پا شی؟
‫نمی‌دونستم اونجا بودی.
‫داری اونجا چیکار می‌کنی؟
‫واسه‌ها داشتن پسرشون رو می‌پاییدن؟
‫امروز صبح رفتم از ایوان سوال کنم.
‫آره، می‌دونم، تازه از بیمارستان اومدم.
‫و به خاطر چرت و پرت‌های تو، نتونستم باهاش حرف بزنم.
‫با این حال، من واضح بودم، فرانک.
‫ایوان، اون ساقدوشمه.
‫حداقل چیزی بهت گفت؟
‫نه، هیچی، قضیه پیچیده‌ست، کامل تو شوک بود.
‫هی داشت حرف می‌زد درباره...
‫آره، از یه روح‌خور، می‌دونم.
‫فقط همش اون کلمه رو رو لباش داره.
‫این که بهم نمیگه چرا اینجایی.
‫منم مثل تو دنبال حقیقت می‌گردم.
‫من مطمئنم که واسورها مسئول دزدیدن بچه‌ها هستن.
‫داری وسواسی می‌شی، فرانک.
‫و تو، بعدش؟
‫ها؟
‫با اون دوتا قتلی که کردی، همدیگه رو کشتن.
‫پلیسه تا ده دقیقه دیگه قفلش کرده بود.
‫دیگه نمی‌تونیم این کارو انجام بدیم بدون اینکه سوال بپرسیم.
‫ته دلت یه صدای کوچیک هست که زمزمه می‌کنه
‫به تو که شاید چیز دیگه‌ای هم باشه، درسته؟
‫آیا من اشتباه می‌کنم؟
‫بله.
‫من مطمئنم که یه نفر دیگه هم موقع حادثه اونجا بود.
‫آره.
‫و به خودت چی می‌گی؟
‫او پر از کبودی بود، اذیتش کرده بودن.
‫و این اتاق برات عجیب نیست؟
‫من هیچ وقت ندیدم اتاق یه بچه اینقدر مرتب باشه.
‫دقیق.
‫اینجا هیچ بچه‌ای زندگی نمی‌کنه.
‫همونجا پیداش کردم.
‫صدای کوچولوت از این چی فهمید؟
‫که پدر و مادرش اونو اینجا حبس کرده بودن تا ازش محافظت کنن...
‫قبل از اینکه بری خودتو به فنا بدی؟
‫فعلاً هیچ چیزی نمی‌فهمم.
‫گوردیانو، این چیه؟
‫اونجاست، اتاقش.
‫ازش اطلاعاتی درباره خدمات اجتماعی خواستم.
‫توجه.
‫می‌رم دانشگاهش، حتماً یه نفر هست که در موردش بدونه.
‫خوارنده روح؟
‫خوارنده‌ی روح.
‫عجیبه، هیچ مرجعی تو اینترنت نیست.
‫انگار که اصلاً وجود نداشت.
‫شاید فقط همینجا وجود داشته باشه.
‫این چیه؟
‫چیزی جالبی نیست.
‫یه قبض تجهیزات کامپیوتری پرداخت نشده.
‫چی؟
‫یک کامپیوتر.
‫دیشب یه کامپیوتر ضبط کردی؟
‫نه.
‫ببخشید، اون رئیس منه.
‫سلام؟
‫آره، می‌دونم، باید زودتر بهت زنگ می‌زدم.
‫من هیچ اطلاعاتی نداشتم که بهت بدم.
‫می‌دونی، اینجا همه‌چیز کندتره.
‫در مورد آسیب‌شناس، اون باید تحلیل رو بهم بده.
‫نتایج، این اسم، بالاخره، چیزی که بهم گفت.
‫صبر کن، بهت زنگ می‌زنم.
‫فرانک!
‫اون دیگه چیه؟
‫نمی‌دونم، یه چیزی زیرشه.
‫اوه، لعنتی.
‫خسته‌کننده.
‫مال همسایه‌ست.
‫چرا تو بیشتر از من در مورد کار من می‌دونی؟
‫چون ما همون یکی رو داریم.
‫ببخشید.
‫بله؟
‫باشه، دارم میام.
‫نه، نه، اشکالی نداره، خودم پیداش می‌کنم.
‫بریم، مارسلین منتظرمونه.
‫یا؟
‫یه جنازه جدید پیدا شده.
‫فرمانده، کاپیتان، مارسلین، این گنوک هست.
‫بزن بریم.
‫مواظب باش کجا قدم می‌ذاری.
‫اون صاحب اره‌کشیه، یانیک
‫دروکورت، ۴۳ ساله، مجرد، بدون بچه.
‫یه کسب و کار که خوب پیش میره.
‫خب، ما از هیچ دشمن یا مشکلی خبر نداریم.
‫از هر نوعی، حداقل در نگاه اول.
‫مثل واسورها.
‫کی پیداش کرد؟
‫آقای آنری موبلانک بود که زنگ زد.
‫هنوز توی دفتره.
‫نگهش داشتم که بتونی ازش سوال بپرسی.
‫مواظب باش، اون واقعا از چیزی که دید شوکه شده.
‫اون این کار رو تنهایی نکرد.
‫پروژه چیه؟
‫من یه آبجو می‌خورم و خودمو نصف می‌کنم؟
‫مارسلین، لطفاً یکی از دستکش‌هات رو بده به من.
‫مرسی.
‫این چیه؟
‫باشه، بریم سراغ شاهد.
‫فقط باید یه سری تخته‌ای که سفارش داده بودم رو برمی‌داشتم.
‫امروز صبح زنگ زدم ببینم طبق قرار آماده‌ست یا نه.
‫تلفن بی‌صدا زنگ می‌خورد.
‫چند تا پیام گذاشتم.
‫خداحافظ.
‫داشتم یه کم نگران می‌شدم...
‫تصمیم گرفتم برم اونجا.
‫اینجا بود که کشف کردم...
‫آیا آقای دروکو رو خوب می‌شناختی؟
‫نه.
‫وقتی رسیدی اینجا، آدمای دیگه‌ای هم دیدی؟
‫نه.
‫ماشینی دیدی؟
‫نه، هیچ‌کس.
‫خب، همکارم اطلاعات تماست رو داره، می‌ذاریم بری خونه.
‫ما ممکنه سوالات بیشتری ازت داشته باشیم، پس من می‌خواستم...
‫ازت می‌خوام که چند روزی روخنور رو ترک نکنی.
‫این رو توی ون واسورها پیدا کردم.
‫تا حالا فکر نمی‌کردم مهم باشه.
‫همونطور که گفتی، ما قرار نیست شروع کنیم
‫پلیس‌ها با پنهان کردن سرنخ‌ها از همدیگه جنگ می‌کنن؟
‫بله، فرمانده.
‫دقیقاً همون نیست.
‫نه، ولی همون آدم انجامش داده بود.
‫فکر کنم، آره.
‫اشکالی نداره، آمبولانسی که میاد جنازه رو ببره زود می‌رسه.
‫مارسلین، تا حالا چیزی درباره خورنده روح شنیدی؟
‫بله.
‫ما همه با این داستان بزرگ شدیم.
‫به ما گفتند وقتی بچه بودیم تا نریم تو کوه‌ها بازی کنیم.
‫اون لولوخورخوره ماست.
‫یک افسانه محلی.
‫برای چی؟
‫نمیتونی هیچ چیزی راجع بهش آنلاین پیدا کنی.
‫این افسانه محلی درباره چیه؟
‫یه موجودی توی جنگل زندگی می‌کنه، آماده‌ست که ببلعه
‫اگه بهش بر بخوری، تو رو تبدیل به یه شیطان می‌کنه.
‫وقتی برمی‌گردی خونه...
‫هنوزم همون شکلی.
‫اما تو دیگه همون آدم قبلی نیستی.
‫داری یه چیزی رو از قلم می‌ندازی.
‫روح تو.
‫اگه کسی مسئول این همه بدبختیه، باید این داستان رو بدونه.
‫این مجسمه، ممکنه همون خورنده‌ی ارواح باشه؟
‫آره، ممکنه.
‫اما توضیحات بسته به خانواده فرق می‌کنه.
‫همه یه چیز رو نمی‌بینن.
‫برو کلیسا، کشیش یه کتاب در موردش داره.
‫اون رو بده به من.
‫کاپیتان، حالت خوبه؟
‫آره.
‫آیا با گاردیانو خیلی پیچیده نیست؟
‫نه، چرا؟
‫مگه خبر نداری؟
‫اون HP رو ترک می‌کنه، اون سعی کرد خودکشی کنه.
‫او نمی‌توانست مرگِ... رو تحمل کنه
‫اوه، اشکالی نداره.
‫خفه شو.
‫مارسلین، سعی کن یه ارتباط بین درکورت و واسورها پیدا کنی.
‫اگه درست فهمیده باشم، اینجا همه همدیگه رو می‌شناسن.
‫خوبه، فرمانده.
‫مرسی، مارسلین.
‫این تقصیر من بود.
‫یک کامپیوتر گم شده و جسد یه سگ برای شروع جستجو کافی نیست.
‫فشار بیشتر برای واسورها.
‫ای وای، کامپیوتر.
‫وایسا!
‫وایستا، میگم یا شلیک می‌کنم!
‫ایست یا شلیک می‌کنم!
‫برای اینکه هیولا بمیره، انسان باید نابود بشه، فرا بخون
‫بخشایش آسمان و عدالت بدنامش.
‫فقط اشک‌های اون می‌تونه اشتهای روح‌خوار رو کم کنه.
‫زمان می‌گذره، اما افسانه‌ها می‌مونن.
‫ببخشید؟
‫روح‌خوار یه داستان قدیمی از ماست.
‫یه داستان که نسل به نسل تعریف می‌کنیم.
‫اما این چه ربطی به تحقیقاتت داره؟
‫نمی‌دونم، ولی ما همیشه برمی‌گردیم به این افسانه.
‫پشت هر قربانی، یه نفر مسئول هست که از این کتاب الهام گرفته.
‫پس طبق گفته تو، یکی از ساکنین روک-نوآر همون روح‌خوار هست؟
‫شاید.
‫اما اگه می‌دونستی، بهم می‌گفتی، بابا، نه؟
‫دیر وقته و من خسته‌ام، فرمانده.
‫خوبه.
‫شب بخیر، پس.
‫موانع خلبان هواپیمای کوچک توریستی که سقوط کرد
‫چند هفته پیش در دره گرنون امروز تو قبرستون شهر برگزار شد.
‫مراسم در نهایت محرمانه برگزار شد چون
‫هویت اون مرد هنوز تایید نشده.
‫در این مورد، بازپرس‌ها یادآوری کردن که چون هنوز همه‌ی تکه‌های دستگاه پیدا نشده، جستجو می‌تونه دوباره شروع بشه.
‫به درخواست فرماندار، که آخرین امید برای کشف سرنخ‌هایی خواهد بود که اجازه می‌دهد شناسایی شود.
‫رئیس جمهور...
‫لعنتی فرانک، خوبی؟
‫ببخشید، از وقتی که اومدم همه چیز خراب شده.
‫داشتم کم‌کم قاطی می‌کردم.
‫خب، گابینت چه شکلی بود؟
‫هیچ مدرکی نیست، ولی حس می‌کنم جای درستی هستم.
‫بوی چی میدی؟
‫یه هارد دیسک گیر آوردم.
‫فایل‌ها رمزگذاری شدن، پوشه‌ها با لینک‌ها، همه چی کد شده.
‫دارم همه چیزو آپلود می‌کنم، می‌خوام بدونم چی روشه.
‫میتونم این کار رو انجام بدم؟
‫باشه.
‫ببینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫باشه.
‫اون چیه که با سیگارت می‌کنی؟
‫باشه.
‫از مارسلین خواستم هر چی تو پرونده داشتیم رو چاپ کنه.
‫ویرایش شاهدها، سوابق تلفنی قربانی‌ها...
‫شاید این بهت کمک کنه.
‫ممنون.
‫خب، قضیه‌ت با این سیگار چیه؟
‫وقتی بچه‌ها شروع به ناپدید شدن کردن، مجبور شدم بیخیال بشم.
‫این سیگار قرار بود آخرین سیگارم باشه.
‫وقتی کارم تموم شد روشنش می‌کنم.
‫هر روز تماشاش می‌کنم.
‫سخت‌ترین قسمت لبخندشونه.
‫با وجود تمام غم و اندوه و درد از دست دادن، پدر و مادرها
‫همیشه عکس‌هایی رو انتخاب کن که بچه‌شون لبخند می‌زنه.
‫فرانک، احتمال پیدا کردن یه بچه بعد از ۴۸ ساعت تقریبا صفره.
‫پس قدرم رو بدون.
‫ما دنبال بچه‌ها نیستیم، ما دنبال جنازه‌ها می‌گردیم.
‫همه والدین اینو می‌دونن.
‫ولی همه‌مون باید بفهمیم.
‫باید بفهمیم چی شده، کی بهشون آسیب زده، کی این کارو کرده.
‫این والدین نیاز دارن...
‫...فرزندانشون رو دفن کنن.
‫بچه داری؟
‫من یه دختر داشتم.
‫می‌دونستم تو مدرسه مشکل داشتیم.
‫من همیشه کار می‌کردم و...
‫...من به اندازه کافی گوش ندادم.
‫اون صبح، من...
‫...بلافاصله فهمیدم یه چیزی اشتباهه.
‫چون داشت منو می‌بوسید.
‫درست قبل از اینکه برم، اون منو بوسید.
‫ازش متنفر بود.
‫از وقتی بچه بودم منو می‌بوسید.
‫انگار می‌دونستم یه اتفاق وحشتناک قراره بیفته و...
‫...به هر حال رفتم.
‫بچه داری؟
‫بهت خبر میدم.
‫صبر کن، من مدرک دارم.
‫چی؟
‫مابلانک، همون که جسد نجار رو پیدا کرد.
‫اون به ما نگفت که قبل از اومدن به سوریه چند بار زنگ زده بود...
‫...که پیام گذاشته بود؟
‫آره، یه سری تخته سفارش داد، معلوم نیست برای چی.
‫اون بهمون چرت و پرت گفت.
‫هیچ اعتراضی به این اظهارات نیست.
‫یه دور بزن و قیمت‌ها رو مقایسه کن.
‫آدم‌هام پیش دورلان هستن، دارن می‌برنش هتل.
‫اون از غذای جامد می‌گذره.
‫کامپیوتر کلمات سفید رو پیدا کردی؟
‫آره، گونل خوب شد.
‫خوبه.
‫پنج تا مرگ خشونت‌آمیز تو دو روز...
‫...مردم شروع می‌کنن به وحشت کردن.
‫تا حالا اینو دیدی؟
‫نه.
‫اینجا ساکته.
‫مثل پاریس یا مارسی نیست.
‫مارسلین؟
‫کلمات سفید بچه دار شدن؟
‫آره، یه دختر.
‫جوآن.
‫کجاست؟
‫اعلامیه تحت تعقیب صادر کن.
‫بله، فرمانده.
‫خورنده، بلعنده، ارزش معصومیت. در این جشن ارواح، تغذیه می‌کند.
‫قدرتشه. ما هیچوقت دعوتش نمی‌کنیم. وارد شه، می‌تونه خونه‌ت رو تسخیر کنه.
‫جوابش رو نده، تو خلأش نیفت.
‫چون هیولا تو پوست کسایی که دوستشون داری زندگی می‌کنه.
‫همه این جنایت‌ها فوق‌العاده خشن و تقریباً غیرمنطقی هستن.
‫کتک‌ها بعد از مرگ داده شد.
‫مردا موقع کارشون ارضا شدن و من حتی
‫ترشحات واژن تو خونه خانم واسور پیدا شد.
‫کسی که بیشتر به چشم میاد مادام موبلن هست.
‫او اصلاً شوهرش رو نزد.
‫پس اونا کیا هستن، آدمای عادی که یهو دیوونه میشن؟
‫الان توضیح دیگه‌ای ندارم.
‫نتایج آزمایش خون واسورها؟
‫هنوز در حال انجامه.
‫و اونایی که قربانی‌های جدید بودن رو هم فرستادم.
‫سرتیپ ارشد طرف شماست.
‫هیچ مدرکی پیدا نشد که کسی دیگه‌ای تو صحنه جرم بوده باشه.
‫ولی روی هارد درایو ماوبلان بازی کن.
‫و نگران نباش، این یکی غیب نمی‌شه.
‫گذاشتمش یه جای امن.
‫می‌خوام مجبورش کنم حرف بزنه.
‫اونجا مثل یه مجسمه وایساده.
‫پس این یکی کجا پیدا شده؟
‫در خونه مابلان‌ها.
‫این دخترشون ژانه که اونا رو درست می‌کنه.
‫اون خیلی بااستعداده.
‫به نظر میاد که اینا مجذوب این روح‌خور شده‌ان.
‫اگه واقعاً یه مقصر تو طبیعت باشه، خودش می‌دونه و به مخلوقاتش خدمت می‌کنه.
‫و این کوچولو کجاست؟
‫پیدا نشد.
‫از کی؟
‫از دیشب.
‫ما به دانشگاه زنگ زدیم و اونا تایید کردن که دیروز اونجا بوده ولی نه...
‫دیشب نه.
‫اما اگه واقعی بود چی؟
‫اگه واقعا یه روح‌خوار وجود داشت.
‫اون راست میگه.
‫همه این مرگ‌ها، ما توی یه افسانه نیستیم.
‫اما این روح توئه که توسط این خورنده بلعیده میشه.
‫این بخش نامرئی از خودت.
‫ناخودآگاهت.
‫و بعدش اون تو رو کنترل می‌کنه.
‫و اونجا ما کاملاً کنترل رو از دست دادیم، درسته؟
‫آه، چیزی که دیروز دیدم بیشتر از این حرفا بود.
‫اوان دیگه تو بیمارستان نیست.
‫اون غیبش زد.
‫از کی؟
‫دیشب.
‫همه جاهایی که ممکن بود باشه رو گشتم، ولی هیچ خبری نشد.
‫میدونی، اوان واقعاً خیلی ناپایداره.
‫تنها بیرون، ممکنه برای خودش خطرناک باشه.
‫و برای بقیه هم.
‫لطفاً بیشتر توضیح بده.
‫در اون زمان، معلم مدرسه روک-نوآر گزارشی درباره احتمال سوءاستفاده داده بود.
‫وقتی ایوان رو دیدم، چی داشت؟
‫آره، اون ۶۰۰ تا داشت.
‫و من فوراً فهمیدم که داشت مورد آزار قرار می‌گرفت.
‫من به مددکار اجتماعی گزارش دادم.
‫اونا رفتن و بعدش...
‫هیچی پیدا نکردن.
‫فایل رو انداختن.
‫آقای و خانم واسور رو می‌شناختی؟
‫چیز واقعی مشکلی نداره.
‫اونا هیچ‌وقت توافق نکردن که از بچه‌شون تو یه محیط مناسب مراقبت بشه.
‫خوشبختانه تونستم جلساتم رو باهاش ادامه بدم.
‫خیلی سخت بود.
‫خوارنده روح.
‫می‌دونی چرا ایوان همش درباره خورنده روح حرف می‌زنه؟
‫تفسیرش از این افسانه...
‫مطمئناً بهش اجازه میده از خودش در برابر خشونت محافظت کنه...
‫که از دست پدر و مادرش عذاب کشید.
‫اونا رو تجسمی از شیطان می‌دید...
‫واقعیت رو قبول نکردن.
‫او تصویرشون رو از ذهنش بیرون کرد.
‫این یه مکانیزم بقاست.
‫فکر می‌کنی می‌تونه این کار رو با بقیه هم انجام بده؟
‫آره، امکانش هست.
‫دختری به اسم ژان موبلانک رو می‌شناسی؟
‫آره.
‫اون تو همون دانشگاهیه که من کار می‌کنم، همونجایی که ایوان هم هست.
‫برای چی؟
‫چون اونم ناپدید شد.
‫صبر کن.
‫تو هم روانشناس مدرسه‌ای؟
‫بله، بالاخره اینجا درست دیدی.
‫این‌جا یه بیابون پزشکیه.
‫ببخشید.
‫و تو... می‌دونی اگه ژان و ایوان همدیگه رو می‌شناسن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی لطفاً سریع پیداش کن.
‫این بچه نیاز به کمک داره.
‫ببخشید، رئیس.
‫نه، ولی وایسا، الیزابت.
‫یه بهونه.
‫دو صحنه جرم دیگه شباهت‌هایی دارن
‫و این با آدم‌ربایی‌ها تلاقی می‌کنه.
‫ما خیلی واضح گفته بودیم.
‫آنا، لطفاً به من گوش کن.
‫اوه، لعنتی.
‫مارسلین و افرادش دنبال ایوان می‌گردن.
‫من همین الان با مدیر کالج سنت فیلومن صحبت کردم.
‫توی دره‌ست، منتظر ماست.
‫الیزابت؟
‫چطوری؟
‫بله، بفرمایید.
‫می‌خواستم بابت دیروز ازت تشکر کنم.
‫می‌دونم تصمیم گرفتن برای استفاده از اسلحه‌ات آسون نیست، ولی...
‫بدون تو، من...
‫احتمالاً تا دم مرگ کنار بیس‌من می‌موندم.
‫توی داشبورد.
‫چی؟
‫ژیرو توی داشبورد.
‫از قبل یه عده دارن ما رو دنبال می‌کنن.
‫تو شهر اوضاع خوب بود، ولی اونجا، تو روستا، همه چی داغونه.
‫الان.
‫وای، لعنتی!
‫همونجا بمون، برمی‌گردم.
‫بچه‌ها.
‫بچه‌ها، باهاشون چیکار کردین؟
‫با بچه‌ها چیکار کردی؟
‫کجان؟
‫حرف بزن!
‫بچه‌ها کجان؟
‫من هیچ‌چیز ندارم...
‫من هیچ کاری با بچه‌ها ندارم.
‫اما تو چی فکر می‌کنی؟
‫سسنا.
‫سسنا که سقوط کرد.
‫اون یه هواپیمای مسافربری نبود.
‫اون بود...
‫خیلی سریع گذشت.
‫باید برم وسایل رو جمع کنم.
‫به جیبم نگاه کن.
‫این چیه؟
‫این دیگه چه مزخرفیه؟
‫خب، خلاصه‌ت...
‫بدتر از فلاکا است.
‫این از اروپای شرقی میاد.
‫اگه...
‫اگه یه کم بگیری، مثل هیچ‌وقت دیگه سرزنش می‌شی.
‫اگه زیادی برداری، می‌دونی نتیجه‌ش چیه.
‫میدونی.
‫اگه تو نبودی که بچه‌ها رو دزدیدی، پس کی بود؟
‫اگر تو نیستی، اگر تو نیستی که کریستال‌ها رو نداری، پس کیه؟
‫ژولیت؟
‫جولیت؟
‫من اینجام.
‫عزیزم؟
‫خیلی داغون شدی.
‫دکترا تو رو امشب تحت نظر نگه می‌دارن.
‫موتورسوار.
‫بگو که داریش.
‫بهتر از این.
‫سلام، کورتز؟
‫آره، فرانک.
‫موفق شدم لینک هارد درایوی که پیدا کردی رو باز کنم.
‫این آدرس به یه فروم تو دارک‌نت می‌رسه.
‫خب، دسترسی مستقیم بهش غیرممکنه، ولی...
‫به نظر میاد سنگینه.
‫این چه جور سایتیه؟
‫به نظر میاد یه گربه‌ست.
‫اما به اندازه‌ای بزرگ هست که بشه ویدیو رو توش جا داد.
‫آنجا، به لطف آدرس‌های IP، تونستم
‫به دست آوردن اسامی مدیران سایت.
‫محکم بچسب.
‫لوران واسور، یانیک درکورت و آنری مونتبلانک.
‫ای بابا، قربانی‌ها همدیگه رو می‌شناختن.
‫آره.
‫همه آدرس‌های فیزیکی از روک-نوآر میاد.
‫ولی هنوز یه چیز دیگه هست.
‫یه سرور مخفی دیگه هست.
‫یه سایه.
‫که به مدیر چهارم سایت اجازه ناشناس بودن می‌ده.
‫من اسم ندارم، فقط یه منطقه خالی ۲۰ مایل دورتر از روکه-نوآر.
‫تکون نخور.
‫همین الان نقشه رو برات می‌فرستم.
‫آره، دریافت شد.
‫فرانک.
‫دیگه نمی‌تونیم تکی بازی کنیم.
‫تموم شد.
‫باید به خدمات اطلاع بدی.
‫ممکنه توی یه شبکه بزرگ دارک نت باشیم.
‫به نظر می‌رسه جاهایی هستن که مردم پول میدن تا کثیف بشن.
‫می‌فهمی؟
‫پورنوگرافی، شکنجه...
‫یه روز دیگه بهم مهلت بده.
‫امیدوارم بدونی داری چیکار می‌کنی.
‫ببخشید.
‫این چیه؟
‫این فلات آلتنبرگه.
‫اما اونجا چی هست؟
‫به جز اون تیمارستان قدیمی...
‫ماشین داری؟
‫نمی‌خواستی بدون من بری، مگه نه فرانک؟
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫برو بیرون.
‫من خواستم برم بیرون.
‫من تکون نمی‌خورم.
‫تو جواب منو ندادی.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫کمربند.
‫ترسوندیم.
‫فرمانده، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داری اونجا چیکار می‌کنی؟
‫ما هنوز دنبال واسور کوچولو و دختر کلمات سفید می‌گردیم.
‫مارسلین ازمون خواست که منطقه جستجو رو گسترش بدیم، پس.
‫واقعاً فکر می‌کنی بچه‌ها خودشون اومدن اینجا به کوه‌ها؟
‫نمی‌دونم.
‫من اطاعت می‌کنم، همین.
‫بقیه کجان؟
‫تو که دیدی اونجا کمبود نیرو داریم.
‫به من مأموریت دادن که آسایشگاه قدیمی رو بگردم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫هیچی.
‫شخص
‫به جز تو.
‫تنها اومدی؟
‫نه، من با... اومدم.
‫چی؟
‫گانر؟
‫باید تو تیمارستانت می‌موندی.
‫به جای اینکه تو کارمون گیر کنیم و پر بشیم.
‫می‌خوام حسابی داغونت کنم.
‫تکون نخور.
‫تکون نخور!
‫بیا اینجا.
‫این اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫این اون چیزی نیست که هست.
‫این اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫الیزابت!
‫این چیه؟
‫خواهرت، مرد سفیدپوست من.
‫تروکور.
‫توپچی.
‫و کی؟
‫کامپیوترهای واسور و موبلانک.
‫حرومزاده گانر، همونیه که تو جنگل دنبالش کردم.
‫حالت خوبه؟
‫نه، به ما دست نزن.
‫اوان.
‫یادت میاد منو؟
‫من بودم که تو رو گیر انداختم...
‫برو گمشو!
‫اوان.
‫یادت میاد؟
‫ما تو بیمارستان حرف زدیم.
‫اوان، به صدای من گوش کن.
‫ما اینجا هستیم که بهت کمک کنیم.
‫ما به تو نیازی نداریم.
‫ما که هیچ‌وقت بهت کمک نکردیم.
‫سم، کی این کارو باهات کرد؟
‫والدینمون گفتن که خیلی ما رو دوست دارن.
‫می‌دونستیم عادی نیست.
‫ولی این راز ما بود.
‫و همون موقع بود که اون ظاهر شد.
‫کی؟
‫تخم‌مرغ‌خور.
‫اون پدر و مادرامون رو تسخیر کرد و کنترلشون کرد.
‫اون کسی بود که مجبورشون کرد این کارای وحشتناک رو انجام بدن.
‫اما من و ایوان دیگه براشون کافی نبودیم.
‫اونا بیشتر می‌خواستن.
‫دیگه بچه نمی‌خوایم.
‫بدون ما بچه‌ها، ما باهاشون چیکار کردیم؟
‫جوآن.
‫کی پدر و مادرت رو کشت؟
‫برای اینکه هیولا بمیره، انسان باید نابود بشه.
‫من به رحمت آسمان و عدالتش به عنوان یه زن متوسل می‌شم، چون
‫فقط اشک‌های شور می‌تونه اشتهای تخم‌مرغ‌خور رو آروم کنه.
‫خدا به دعاهام جواب داد و اشک‌های شور رو به جنگل فرستاد.
‫ما اون‌ها رو تو زمین همسایه امتحان کردیم.
‫تنها راه کشتن تخم‌خوار اینه که بدنی که توش زندگی می‌کنه رو بکشی.
‫مجسمه‌ها.
‫تو اونا رو ساختی.
‫راهنمای تو برای ارواح شیطانی.
‫اوان.
‫تو همونی هستی که پدر و مادرت رو کشتی.
‫فروش‌های شدید بعدازظهر انتظار می‌ره.
‫سازمان هواشناسی فرانسه کل منطقه رو در وضعیت هشدار نارنجی قرار داده.
‫بادها می‌تونن به ۱۱۰ کیلومتر در ساعت برسن.
‫بنابراین باید مواظب باشی.
‫ما پیدا می‌کنیم...
‫ما
‫نکشتم.
‫اونا رو با خوردن اشکاشون آزاد کردن.
‫ریگور توی آبجوئه.
‫پدرم توی لیوان شرابش.
‫خودش مادرم رو تنبیه کرد.
‫آیا مادرت هم روح بدی داشت؟
‫اون هیچ کاری با ما نکرد، ولی می‌دونست.
‫دعاش هیچ فایده‌ای نداشت.
‫اون می‌دونست و به خاطر سکوتش مجازات شد.
‫جوآن.
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫بچه‌ها کجان؟
‫پشت در قرمز.
‫اونجاست.
‫اون اومده سراغمون.
‫و حالا...
‫داره میاد سراغت.
‫روش حساب کردم.
‫مارسلین.
‫نیروهای کمکی رو به تیمارستان قدیمی بفرست.
‫آسایشگاه؟
‫فرمانده.
‫سلام؟
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫فرمانده، از قبل دارم سعی می‌کنم باهات تماس بگیرم.
‫یکی از گزارش‌ها به دستمون رسید.
‫مارسلین، گوش کن به من.
‫بچه‌ها رو پیدا کردم.
‫نه.
‫به حرف من گوش می‌دی.
‫شماره کاپیتان رولاند مطابقت نداره.
‫چی؟
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫شماره مال یه بنجامین کورتیزه.
‫کورتز.
‫کسی به نام د رولاند وجود نداره.
‫وجود نداره.
‫تو با اون هستی، درسته؟
‫فرمانده.
‫جواب بده.
‫میره.
‫باشه.
‫چیه؟
‫چی؟
‫این کار رو نکن.
‫برو.
‫الیزابت.
‫سعی نکن جلومو بگیری.
‫باشه؟
‫پشت سر من بمون.
‫برای کی اومدی، فرانک؟
‫آروم.
‫من اومدم دنبالش.
‫خوب یادمه.
‫کجاست؟
‫با بقیه، فرانک.
‫چیکار کردی پسرم؟
‫حتی یه هفته هم دوام نیاورد.
‫چندتایی هست
‫که کلی پول میدن تا این چیزا رو ببینن.
‫لعنتی!
‫بیا اینجا!
‫بیا اینجا، بهت بگم!
‫برو جلو، بهت میگم برو جلو!
‫در رو لعنتی باز کن.
‫باز کن!
‫برو انجامش بده.
‫اگه می‌خوای، خودت بردار.
‫نه، فرانک!
‫زانو بزن!
‫به زانو بیفت!
‫فرانک!
‫فرانک، این کار رو نکن!
‫لطفاً این کار رو نکن، فرانک!
‫فرانک، به من نگاه کن، به بچه‌های دیگه و والدین فکر کن!
‫به من نگاه کن، فرانک.
‫فرانک، لطفاً.
‫نگام کن.
‫نه!
‫بذار برم!
‫وایسا!
‫ایست، بهت میگم، وایسا!
‫بزن بریم.
‫بیا دیگه!
‫ممنون از کمکت، فرمانده.
‫تو کی هستی، فرانک؟
‫روح.
‫بزن بریم!