‫خواهش می‌کنم.
‫تو
‫تو.
‫ممنونم، کورتز.
‫موفق باشی، کاپیتان.
‫چون هیولا تو پوست کسایی که دوستشون داری زندگی می‌کنه.
‫تو
‫یک هواپیمای کوچک توریستی که دو هفته پیش در دره گرنون سقوط کرد، هنوز همه رازهاش رو فاش نکرده.
‫در حالی که جستجو برای پیدا کردن آخرین تکه‌ها یکشنبه شب به پایان رسید، هنوز هویت خلبان، مردی در حدود پنجاه سال که در بقایای هواپیما پیدا شده بود، شناسایی نشده است.
‫ما بلافاصله به فرستاده ویژه‌مون که الان زنده از موسسه پزشکی قانونی گزارش می‌ده، می‌پیوندیم، جایی که جسد الان اونجاست.
‫لعنتی.
‫ببخشید.
‫هی!
‫سلام خانم.
‫نباید اینجا بمونی، خطرناکه.
‫برگردین تو ماشینتون.
‫بله، معلومه که دوباره سوار ماشینم می‌شم.
‫خیلی طول می‌کشه؟
‫اگه خیلی کند پیش میره، می‌تونید به ما کمک کنید تنه‌های درخت رو جابجا کنیم.
‫چی؟
‫شما اهل اینجا نیستید، نه؟
‫برگردید تو ماشینتون و مثل بقیه صبر کنید.
‫ممنون که توی راه کمکم کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کاپیتان دو رولاند، ژاندارمری ملی.
‫باید برم روکه-نوآر.
‫میشه منو اون بالا پیاده کنی؟
‫اونا تو ژاندارمری ملی ماشین ندارن.
‫من اهل اینجا نیستم.
‫با اتوبوس اومدم.
‫همکارام نتونستن منو سوار کنن، احتمالاً به خاطر جاده بسته بود.
‫و یونیفرمت؟
‫من یه بازپرس‌ام.
‫می‌تونم کارتتو ببینم؟
‫باشه، یه ماشین دیگه پیدا می‌کنم.
‫ممنون.
‫سوار شو.
‫من می‌دونم چطور از خودم دفاع کنم.
‫لا لازمش نیست.
‫چرا اینجایی؟
‫من یه بازرس تو اداره ناپدید شدن‌های مشکوکم.
‫و کی به طرز نگران‌کننده‌ای ناپدید شد؟
‫می‌ذاری برم این آدرس؟
‫لطفاً.
‫کمربندت رو نبستی؟
‫می‌تونم بهت بگم بابت اون.
‫می‌تونم بذارم پیاده ادامه بدی.
‫باشه.
‫اون بالای اونجا هست.
‫خیلی ممنون.
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همون آدرسیه که تو جی‌پی‌اس‌ت داری.
‫سرتیپ مارسلین، شما فرمانده گاردیانو هستید؟
‫بله، و این کاپیتان د ژاندارمری رولانده.
‫سرتیپ.
‫خیلی طول کشید تا محیط رو ببندیم و صحنه رو پوشش بدیم.
‫من فقط دو نفر با خودم دارم، ببین چه افتضاحی شده.
‫باید دو برابرش می‌کردم.
‫خب، تورنت، این لعنتی روشن میشه یا نه؟
‫میشل، داره میاد!
‫و تو از پشت به من یه تور از کلبه میدی.
‫چی؟
‫هیچی.
‫تو که چیزی ازم نپرسیدی.
‫مشکلی نیست، فرمانده.
‫یه بازپرس خوب باید همون لحظه منو اخراج می‌کرد.
‫گوش کن، رو من حساب نکن که کارم به کلانتری بکشه.
‫من اینجام برای بچه‌های گمشده‌ای که ممکنه به صحنه جرم تو ربط داشته باشن.
‫داری منو دنبال می‌کنی؟
‫دارم میام.
‫منم باهات میام.
‫گانر، فرمانده گاردیانو.
‫آماده باش، بهش نیاز پیدا می‌کنی.
‫ببخشید، نتونستیم کاری برای بوش بکنیم.
‫دارم بهت هشدار میدم، دیدنش خیلی خوشایند نیست.
‫بهت دربارهٔ کشتار هشدار دادن؟
‫نه، فعلاً نه.
‫می‌خوای نظرمو بدونی؟
‫برای من، این اتفاق افتاد.
‫غارتگرا صبحونه‌شون رو خوردن، یه دعوای شدید بینشون شروع شد، انقدر عصبانی شدن که با هر چی دم دستشون بود همدیگه رو کشتن.
‫عجیبه، هیچ زخم دفاعی معمولی روی ساعدها نیست.
‫پس دعوا می‌کنن و هیچ‌کدوم از خودشون در مقابل دیگری محافظت نمی‌کنن.
‫چی می‌تونی در مورد گلدون‌ها بهم بگی؟
‫یه زوج بی دردسر.
‫اون توی نونوایی کار می‌کرد و اون یکی بیکار بود.
‫اونا یه بچه ۱۲ ساله به اسم ایوان دارن، ولی پیداش نمی‌کنن.
‫چی؟
‫همه جا رو گشتیم، ولی هیچی پیدا نکردیم.
‫به کاپیتان خبر بده، این براش جالبه.
‫در هر صورت، هیچ نشونه‌ای از حضور یه نفر سوم در زمان وقوع اتفاقات نیست.
‫با این همه خون، حتماً ردّی می‌موند و درها از داخل قفل بودن.
‫ناهار با دقت آماده شده.
‫و اینم قتل عام.
‫اندازه‌اش نمی‌خوره.
‫نه، نگران نباش.
‫همه چی خوبه.
‫من با پلیسم.
‫تو اِوَن هستی، درسته؟
‫من الیزابتم.
‫اون اینجاست.
‫کی اینجاست؟
‫لیلند جردن.
‫داری چی میگی؟
‫من تو رو همه جا دیدم.
‫نگاه نکن.
‫به بیمارستان زنگ بزن.
‫جاستین، ۹ ساله.
‫میلا، ۱۰ ساله.
‫مانون، ۹ ساله.
‫آنتونی، ۱۰ ساله.
‫لوسی، ۱۱ ساله.
‫رافائل، ۱۰ ساله.
‫تو کلانتری‌ها از اینجور عکس‌ها زیاد هست.
‫کی ناپدید شدن؟
‫اولی تو ۶ ماه ناپدید شد.
‫همه این بچه‌ها رو تو شهرای اطراف دره رها کرده بودن.
‫ما هیچ سرنخ جدی‌ای نداریم، به جز یک ون سفید که شاهدها دیدن موقع ناپدید شدن دور می‌زد.
‫نه نمره، نه مدل؟
‫نه، فقط یه ون سفید.
‫همه شهرها به یک شبکه ملی وصل هستند و دوربین‌های نظارتی هم وجود داره.
‫و همه پلاک‌ها رو از ون‌های سفید برداشتی؟
‫ما با آزمون گرفتن از کسایی که پرونده دادگاهی داشتن و کسایی که تو اون منطقه زندگی می‌کردن، شروع کردیم.
‫جواب نداد.
‫اضافه کن به اون پلاک‌های تقلبی، اونایی که خوندنشون سخته.
‫ما هنوز در آستانه مرگیم و منتظر یه معجزه‌ایم.
‫و معجزه، کامیون ایوازور هست.
‫نمی‌دونم.
‫امیدوارم.
‫اما وقتی یه ماشین مشکوک تو محل یه قتل دو نفره پیدا می‌کنیم، شروع می‌کنیم به شک کردن.
‫ما شروع می‌کنیم به باور کردن معجزه‌ها.
‫فرانک، می‌خوام رک باهات حرف بزنم.
‫این پرونده قتل دو نفره رو دقیقا خودم خواستم.
‫و برای اینکه دستورالعمل رو به تنهایی انجام بدم، خودم هم درخواستش کردم.
‫ما تیم نخواهیم شد.
‫ما هتل رو با پلیس‌های محلی شریکیم، ولی کار و کاسبی رو نه.
‫تو قتل می‌خوای، من ناپدید شدن.
‫همینه.
‫سر اون با هم توافق داریم.
‫شب بخیر.
‫اون با مه و طوفان میاد.
‫اون خشمش رو روی آدم‌ها و حیوان‌ها خالی می‌کنه.
‫صدای زمزمه جنگلش و فریاد کوه‌هاش رو می‌شنوی؟
‫اون هیولای بدنام بیدار شده.
‫آه!
‫ببخشید.
‫آیا کسی رو دیدی که قبل از من بیرون رفته باشه؟
‫به جز شما، آقا، نه.
‫آه، الیزابت.
‫یه نفر اومده تو اتاقم.
‫آه، نه، نمی‌خوام چیزی بدونم.
‫اما باید بدونی که وانت هیچ فایده‌ای نداره.
‫نه خونی هست و نه اثری از اثر انگشت.
‫ببخشید، فرانک.
‫فکر کنم اینجا دیگه کارتون تمومه.
‫سلام، فرمانده.
‫پاسکال مینو، شهردار روک-نوآر.
‫سلام.
‫می‌دونی، ما یه شهر کوچیکیم بدون هیچ تاریخی، واسه همین یه رویداد زمستونی مثل این خیلی حرف و حدیث داره.
‫و مردم ترسیدن.
‫می‌خوام خانم لُمِر رو مطمئن کنم.
‫منم ترسیدم.
‫اما پلیس محلی شما چی؟
‫یه بچه چند متر اون‌ورتر از صحنه جرمه و تو رد می‌شی؟
‫چند ساعت؟
‫ببخشید فرمانده، ولی همونطور که دیروز بهتون گفتم، رفتم زیرزمین و چیزی ندیدم.
‫من چیزی نشنیدم.
‫همونطور که می‌بینی، ما یه زیردست داریم، پس تصمیم گرفتم یه کار دیگه بکنم.
‫واقعاً؟
‫الان دیگه اوکیه، هر کاری از دستمون برمی‌اومد کردیم، باشه؟
‫ما از اتفاقات گیج شدیم؟
‫آره.
‫و ما نمی‌تونیم برگردیم.
‫همیشه همینه، به هر حال.
‫مردم از شهرهای بزرگشون میان و به ما میگن چیکار کنیم.
‫و تو اولین نفری نیستی، فرمانده، که می‌خواد بهمون بگه چی باید می‌کردیم.
‫پانزده روز پیش، یه هواپیمای توریستی کوچیک تو کوه‌ها سقوط کرد.
‫خب، آدمایی مثل تو که از شهر میان خوشحال بودن که آدمایی مثل ما رو از اینجا بفرستن تا خرابکاری رو جمع کنیم.
‫بله، آلین؟
‫آره.
‫آره، خودمم.
‫منم باهات میام.
‫مارسلین، حالا داریم جلو می‌ریم.
‫هر چیزی که توی آب‌ها هست رو بگرد، می‌خوام همه چیز رو بدونم.
‫دارم میرم سردخونه.
‫ما خبرهای جدیدی درباره اجساد داریم.
‫یه چیز دیگه هم از دستمون در رفت.
‫فرمانده!
‫ما دوتا از همون اول اشتباه شروع کردیم.
‫ما اینجا خیلی سختی کشیدیم و از اون موقع به بعد از غریبه‌ها حواسمون جمع بوده.
‫میدونی، قبلاً روکه-نوآر یه شهر روشن بود که به خاطر هتل آسایشگاه‌مون که خیلی معروف بود، زندگی می‌کرد.
‫اما از وقتی که بزرگراه توی دره ساخته شده، دیگه هیچ‌کس اینجا توقف نکرده.
‫پس آسایشگاه بسته شد، بعد مغازه‌ها، و...
‫روک-نوآر تبدیل به یه شهر ارواح شده.
‫و من هر سال می‌جنگم تا مدرسه باز بمونه.
‫پس اونایی که می‌تونستن برن، رفتن.
‫و اونایی که می‌خوان بمونن، فقط سعی کنن... زنده بمونن؟
‫دقیقاً.
‫گوش کن، من اینجا اومدم که یه جرم رو حل کنم.
‫چه بخوایم چه نخوایم، هممون تو یه تیمیم.
‫چه جرمی، فرمانده؟
‫فکر کردم فهمیدم که فراری‌ها همدیگه رو کشتن.
‫گوش کن، تو بلک راک هیچ آدمکشی نیست، باشه؟
‫پس برو خونه، فرمانده.
‫برو دوران نقاهتت رو تموم کن.
‫همین اتاقه، کاپیتان.
‫ممنون.
‫آقا؟
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫آره.
‫کاپیتان دو رولاند، ژاندارمری ملی.
‫باید با ایوان واسور صحبت کنم.
‫ببخشید، کاپیتان.
‫ولی خیلی زوده.
‫اوان تازه یه شوک وحشتناک رو تجربه کرده.
‫اون هنوز نیاز به استراحت داره.
‫مهمه.
‫حتی فوری‌تره.
‫تو هستی؟
‫کارول مارباس.
‫روانپزشک کودک.
‫من دارم درباره ناپدید شدن‌های جزئی تحقیق می‌کنم و اون می‌تونه کمکم کنه.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫نه، متاسفم.
‫این بچه ضعیفه.
‫بعداً برمی‌گردم.
‫بله.
‫خداحافظ دکتر.
‫من ژاندارم هستم.
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫عیبی داره؟
‫خیلی برای پدر و مادرت ناراحتم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫من صدای دروغگوها رو می‌شناسم.
‫اِوان.
‫این پیشنهادمه.
‫ما درباره‌ی اتفاقات دیروز حرف نمی‌زنیم.
‫یه بازی کوچولو می‌کنیم.
‫من می‌گم آره یا نه.
‫می‌دونی؟
‫من ازت سوال می‌پرسم و تو با بله یا نه جواب می‌دی.
‫اون کامیونی که توی گاراژ بود، مال والدینت بود؟
‫آره.
‫به این عکس‌ها نگاه کن.
‫این بچه‌ها رو می‌شناسی؟
‫تا حالا اونا رو دیدی؟
‫همه شش تا؟
‫آره.
‫پس کجان؟
‫شما می‌دونید.
‫نه، نمی‌دونم.
‫دارم دنبالشون می‌گردم.
‫کی بچه‌ها رو اذیت کرده، ایوان؟
‫خوردنده‌ی روح.
‫خوردنده ارواح کیه؟
‫اون اینجاست.
‫اِوان؟
‫اوان؟
‫برو بیرون.
‫الان.
‫برو بیرون.
‫حالت خوبه، ایوان؟
‫چی گفت؟
‫راستش فرمانده، من هیچ وقت همچین چیزی ندیدم.
‫روی بدن زن ۸۱ جای ورود شمردم و برای شوهرش ۷۳ تا.
‫بیشتر جراحات به خاطر شیشه‌های شکسته، چنگال‌ها و مخصوصاً چاقوهای آشپزخونه بود.
‫و من گوشت انسان بین دندون‌هاشون و توی مری‌شون پیدا کردم.
‫صبر کن، اونا همدیگه رو خوردن؟
‫آره، میشه اینو گفت.
‫فکر می‌کنی کس دیگه‌ای می‌تونست این کارو بکنه؟
‫نه، روی این موضوع کاملاً مصرم.
‫ما می‌تونیم به راحتی دعوا رو بازسازی کنیم.
‫اونا واقعاً خودشونو به هم انداختن.
‫کی اول مرد؟
‫زن.
‫اما چیزی که تعجب‌آوره اینه که مرد خیلی وقت بعد از مرگ زنش همچنان به چاقو زدن ادامه داد.
‫بعدش چاقو رو برگردوند سمت خودش.
‫اما... منظورم اینه که آدم اینجوری با چاقو خودکشی نمی‌کنه، همینطوری الکی ضربه بزنه.
‫من واقعاً نمی‌فهمم.
‫این منطقی نیست.
‫فرمانده؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره، خوبم، خوبم.
‫ممنون.
‫میشه همه اینا رو برام بنویسی، لطفاً؟
‫بله، حتماً.
‫ممنون.
‫پنج دقیقه دیگه وقت داری؟
‫من... من بهترین رو برای آخر نگه داشتم.
‫برو جلو.
‫اون زوج وقتی همدیگه رو کشتن به اوج لذت رسیدن.
‫ردی از اسپرم و ترشحات واژن توی لباس زیرشون پیدا کردم.
‫ببخشید.
‫سلام خانم.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫آره.
‫کاپیتان دِ رِلانسه، ژاندارمری ملی.
‫چند تا سوال دارم.
‫یا همین الان جواب میدی، یا تمومه، یا هر وقت دلم خواست زنگ می‌زنم پلیس، و هر چقدر بخوام نگهت می‌دارم.
‫بستگی به خودت داره.
‫چی می‌خوای؟
‫این درباره همسایه‌هاتونه، واسورها.
‫دیروز به همکارانت گفتم.
‫پلیسه، من نیستم.
‫راسته که همدیگه رو کشتن؟
‫کی بهت گفت؟
‫اینجا حرف میزنه.
‫این سنگ‌های کوچیک سیاه.
‫هیچ چیزی توی این قابلمه نیست که بگردی.
‫و خوب می‌شناختیشون؟
‫هیچ‌کس خوب نمی‌شناختشون.
‫اونا احمق بودن، حرف نمی‌زدن.
‫اون خجالتی بود، پشت پیشخون نونوایی.
‫و اون، ما هیچ وقت اونو ندیدیم.
‫اون وانت سفیدشون، زیاد ازش استفاده می‌کردن؟
‫این سوالا چیه؟
‫من چی می‌دونم؟
‫نمی‌دونم.
‫اونا رفتارهای عجیبی داشتن.
‫عجیب‌تر از بچه‌هاشون؟
‫اونا یه پسر کاملاً احمق دارن.
‫اون چیزایی می‌بینه، هیولاها و ارواح.
‫من قبلاً دیدم که با خودش حرف می‌زنه.
‫مطمئنم اون سگمو کشته.
‫چی؟
‫سگم همیشه می‌رفت تو زمین‌های اونا.
‫چند روز پیش، اون دیگه برنگشت.
‫شکایت کردی؟
‫نه.
‫پلیس‌های اینجا احمقن.
‫تا حالا این بچه‌ها رو دیدی؟
‫همه‌شون تو اون منطقه ناپدید شدن.
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫سلام، آقا.
‫تو کی هستی؟
‫آرنو، اون پلیسه.
‫پلیس؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫اون چیه؟
‫بچه‌هایی که تو این منطقه ناپدید شدن.
‫دیدیشون؟
‫ببخشید.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بذار بره!
‫آرنو، سوار شو!
‫مگه خری؟
‫چته؟
‫می‌خوای بری پایین؟
‫نمی‌دونستم اینجایی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫واسهورها داشتن پسرشون رو زیر نظر می‌گرفتن؟
‫امروز صبح رفتم از ایوان سوال بپرسم.
‫آره، می‌دونم.
‫من از بیمارستان برگشتم.
‫و به خاطر چرت و پرت‌های تو، نتونستم باهاش حرف بزنم.
‫من واضح گفته بودم، فرانک.
‫اوان شاهد منه.
‫چیزی بهت گفت؟
‫نه، هیچی.
‫پیچیده‌ست.
‫کاملاً شوکه شده بود.
‫هی داشت حرف می‌زد... آره، درباره یه زن‌باز، می‌دونم.
‫اون فقط همون یه کلمه رو تو دهنش داره.
‫به من نمیگه چرا اینجایی.
‫منم مثل تو دنبال حقیقت می‌گردم.
‫من مطمئنم که اونایی که تخلیه شدن مسئول دزدیدن بچه هستن.
‫فرانک دیوونه شده بود.
‫و تو چی؟
‫با اون دوتا قتلی که انجام دادی، همدیگه رو کشتن،
‫پلیسه بدون اینکه بپرسه پرونده رو بسته بود.
‫اما ته دلت یه صدای کوچیک هست که بهت میگه شاید یه چیز دیگه هم باشه، درسته؟
‫آیا من اشتباه می‌کنم؟
‫آره.
‫مطمئنم یه نفر دیگه هم اون موقع اونجا بود.
‫آره.
‫و تو، نظرت چیه؟
‫تمام بدنش کبود شده بود.
‫بهش بد رفتاری شده بود.
‫این اتاق به نظرت عجیب نمیاد؟
‫من هیچ وقت یه اتاق بچه اینقدر مرتب ندیده بودم.
‫دقیق.
‫اینجا هیچ بچه‌ای زندگی نمی‌کنه.
‫اونجا پیداش کردم.
‫خب، اون بهت تو چی کمک کرد، صدای کوچولو؟
‫که والدینش قبل از اینکه به جهنم برن، اونو اینجا قایم کردن تا ازش محافظت کنن؟
‫در حال حاضر، نمی‌تونم هیچ چیزی رو بفهمم.
‫کوردیانو، این چیه؟
‫اون تو اتاقشه.
‫از خدمات اجتماعی اطلاعات خواستم.
‫میرم دانشگاهش.
‫یکی باید بدونه.
‫خوردنده روح؟
‫خوارنده روح.
‫عجیبه، توی یادداشت‌ها هیچ اشاره‌ای نشده.
‫انگار که اصلاً وجود نداشت.
‫آره، یا شاید فقط همینجا وجود داره.
‫اون چیه؟
‫چیز جالبی نبود.
‫یک فاکتور بدون نظارت از تجهیزات کامپیوتری.
‫چی؟
‫یک کامپیوتر.
‫دیشب کامپیوتر گرفتی؟
‫نه.
‫ببخشید، این پلیس منه.
‫سلام؟
‫آره، می‌دونم.
‫باید زودتر بهت زنگ میزدم.
‫من هیچ اطلاعاتی برای دادن بهت نداشتم.
‫می‌دونی، اینجا همه چیز کندتره.
‫در مورد قانون، باید نتایج تحلیل رو بهم بده، اسمش، خب، چیزی که بهم گفت.
‫صبر کن، بهت زنگ می‌زنم.
‫فرانک!
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم، یه چیزی زیرشه.
‫ببخشید.
‫بله؟
‫باشه، دارم میام.
‫نه، نه، خوبه، خودم پیدا می‌کنم.
‫بریم.
‫مارسلین منتظرمونه.
‫یه جنازه جدید پیدا شده.
‫فرمانده، کاپیتان، مارسلین، این گلکه.
‫بریم.
‫مواظب باش.
‫اون صاحب رستوران لا سوریه‌ست.
‫یانیک دروکور، ۴۳ ساله، مجرد، بدون بچه.
‫یه شرکت خوب اداره شده.
‫ما هیچ دشمن یا مشکلی نمی‌شناسیم.
‫حداقل در نگاه اول.
‫مثل رعیت‌ها.
‫کی پیداش کرد؟
‫آقای آنری موبلانک زنگ زد.
‫هنوز توی دفتره.
‫من نگهش داشتم که بتونی ازش بازجویی کنی.
‫مواظب باش، اون واقعاً از چیزی که دیده تکون خورده.
‫اون این کارو خودش تنهایی نکرد.
‫برنامه چیه؟
‫یه آبجو می‌خورم و نصفش می‌کنم؟
‫مارسلین، لطفاً یکی از دستکش‌هات رو بده به من.
‫اون چیه؟
‫بیا بریم شاهد رو ببینیم.
‫من فقط باید یه سری تخته که سفارش داده بودم رو می‌گرفتم.
‫تلفن در سکوت زنگ خورد.
‫چندتا پیام گذاشتم، خداحافظ.
‫وقتی یه کم نگران شدم، تصمیم گرفتم برگردم خونه.
‫اون موقع بود که فهمیدم...
‫آقای دروکو رو می‌شناختی؟
‫نه.
‫وقتی رسیدی اینجا، کسی دیگه رو دیدی؟
‫نه.
‫ماشینی دیدی؟
‫نه، هیچ‌کس.
‫همکارم مختصات رو بهت داده.
‫ما می‌ذاریم بری خونه.
‫ممکنه سوالات دیگه‌ای هم ازت داشته باشیم، پس لطفاً چند روزی روک-نورد رو ترک نکن.
‫این رو توی تانکر آب پیدا کردم.
‫تا حالا فکر نمی‌کردم مهم باشه.
‫همونطور که گفتی، ما با پنهون کردن سرنخ‌ها جنگ با پلیس رو شروع نمی‌کنیم.
‫بله، فرمانده.
‫دقیقا همون نیست.
‫نه، ولی همون آدم انجامش داده بود.
‫فکر کنم.
‫خوبه، آمبولانسی که باید جنازه رو بیاره، زود می‌رسه.
‫مارسلین، تا حالا چیزی درباره روح‌خوار شنیدی؟
‫آره.
‫ما همه با این داستان بزرگ شدیم.
‫به ما وقتی بچه بودیم می‌گفتن که نریم کوه بازی کنیم.
‫این کروک میتن ماست.
‫یه افسانه محلی.
‫چرا؟
‫ما نمی‌تونیم هیچ اطلاعاتی در موردش توی اینترنت پیدا کنیم.
‫این افسانه محلی چی بهمون میگه؟
‫یه موجودی تو جنگل زندگی می‌کنه که اگه ببینیش، آماده است که تو رو بخوره و تبدیل به یه شیطانت کنه.
‫وقتی برمی‌گردی خونه، هنوز همون شکلی به نظر می‌رسی، ولی دیگه اون آدم قبلی نیستی.
‫یه چیزی رو از قلم انداختی.
‫روح تو.
‫اگه کسی مسئول این خرابکاری‌هاست، باید این داستان رو بدونه.
‫این مجسمه، ممکنه همون روح‌خوار باشه؟
‫آره، ممکنه.
‫اما توضیحات بسته به خانواده‌ها فرق می‌کنه.
‫همه یه چیز رو نمی‌بینن.
‫برو کلیسا.
‫کشیش یه کتاب روش داره.
‫اون رو بده به من.
‫کاپیتان، چطوری؟
‫با گاردیانو خیلی پیچیده نیست؟
‫نه، چرا؟
‫نمی‌دونی؟
‫اون دیگه تحمل نداره، سعی کرده خودکشی کنه، نمی‌تونست حکم اعدام رو تحمل کنه.
‫خفه شو.
‫مارسلین، سعی کن یه ارتباط بین دراکور و فراری‌ها پیدا کنی.
‫اگه درست فهمیده باشم، اینجا همه همدیگه رو می‌شناسن.
‫بله، فرمانده.
‫ممنون، مارسلین.
‫رئیسم بود.
‫یه کامپیوتر گم شده و جسد یه سگ، برای ادامه جستجو برای فراری‌ها کافی نیست.
‫اَه لعنتی، کامپیوتر.
‫وایستا!
‫گفتم وایسا!
‫وایستا وگرنه شلیک می‌کنم!
‫بس کن!
‫اوه.
‫برای اینکه هیولا بمیره، انسان باید نابود بشه و رحمت آسمان و عدالت معروفش رو طلب کنه.
‫فقط اشک‌های شور می‌تونن گرسنگی روح‌خور رو سیر کنن.
‫زمان می‌گذره، ولی افسانه‌ها می‌مونن.
‫ببخشید؟
‫آدم‌خوار یه داستان قدیمی از زمان ماست.
‫یه داستان که نسل به نسل تعریف شده.
‫اما این چه ربطی به تحقیقاتت داره؟
‫نمی‌دونم، ولی همیشه برمی‌گردم به این افسانه.
‫پشت هر قربانی، یه مسئول هست که از این کتاب الهام گرفته.
‫پس، به گفته تو، یکی از ساکنان راک نوآر همون روح‌خوار هست؟
‫شاید.
‫اما اگه می‌دونستی... بهم می‌گفتی، بابا، مگه نه؟
‫دیر وقته و من خسته‌ام، فرمانده.
‫شب بخیر، پس.
‫مراسم خاکسپاری خلبان هواپیمای کوچک گردشگری که دو هفته پیش در دره گرنون سقوط کرد، امروز در قبرستان شهر برگزار شد.
‫مراسم در نهایت خلوت و با سختگیری کامل برگزار شد چون هنوز هویت مرد تایید نشده.
‫محقق‌ها یادآوری کردن که چون هنوز همه‌ی بقایای هواپیما پیدا نشده، تحقیقات می‌تونه به درخواست فرماندار دوباره شروع بشه، که این می‌تونه نشان‌دهنده‌ی
‫لعنتی، فرانک، حالت خوبه؟
‫ببخشید، از وقتی اومدم اینجا همه چیز به هم ریخته.
‫دارم کم‌کم می‌ترسم.
‫خب، توی کابینت چی پیدا کردی؟
‫مدرکی ندارم، ولی حس می‌کنم جای درستی هستم.
‫چه حسی داری؟
‫دستم رو گذاشتم روی یه هارد درایو.
‫فایل‌های رمزگذاری شده و فایل‌هایی با لینک‌های رمزگشایی شده هست.
‫دارم همه چیزو منتقل می‌کنم.
‫می‌خوام بدونم چی روش نوشته شده.
‫می‌تونی این کارو بکنی؟
‫باشه.
‫ببینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫این قضیه سیگارت چیه؟
‫اینجا.
‫از مارسلین خواستم هر چی تو پرونده داریم چاپ کنه.
‫شهادت شاهدها، تماس‌های تلفنی قربانی‌ها.
‫شاید به کارت بیاد.
‫ممنون.
‫خب، داستانت با این سیگار چیه؟
‫وقتی بچه‌ها شروع به ناپدید شدن کردن، مجبور شدم سیگار کشیدن رو ترک کنم.
‫این سیگار قرار بود مال ماه پیش باشه.
‫وقتی کارم تموم شد روشنش می‌کنم.
‫من هر روز بهشون نگاه می‌کنم.
‫سخت‌ترین چیز لبخندشونه.
‫با وجود تمام غم و درد ناپدید شدن، والدین همیشه عکس‌هایی رو انتخاب می‌کنن که بچه‌هاشون توش لبخند می‌زنن.
‫فرانک، احتمال پیدا کردن یه بچه بعد از ۴۸ ساعت تقریباً صفره.
‫ما دنبال بچه‌ها نیستیم، دنبال جنازه‌ها می‌گردیم.
‫همه والدین اینو می‌دونن.
‫ولی همه‌مون باید بفهمیم.
‫ما باید بدونیم چی شده، کی بهشون آسیب زده، کی این کارو کرده.
‫این پدر و مادرها باید بچه‌هاشونو دفن کنن.
‫بچه داری؟
‫یه دختر داشتم.
‫می‌دونستم که تو مدرسه اذیت می‌شیم.
‫من همیشه کار می‌کردم و به حرفاش گوش نمی‌دادم.
‫اون صبح... بلافاصله فهمیدم یه چیزی درست نیست.
‫چون داشت منو می‌بوسید.
‫درست قبل از اینکه برم، اون منو بوسید.
‫از بچگی از بوسیدن متنفر بود.
‫انگار یه چیز وحشتناک اتفاق افتاده.
‫ولی من باز هم رفتم.
‫بچه داری؟
‫سلام مریم پر از لطف.
‫خدا باهاته.
‫تو در بین همه زن‌ها خوشبختی.
‫و عیسی، میوه رحم تو.
‫مریم مقدس، مادر خدا، برای ما دعا کن.
‫آمین.
‫سلام مریم پر از لطف، خداوند با توست، تو در میان همه زنان برکت یافته‌ای و عیسی مسیح با توست.
‫برگرد.
‫الیزابت!
‫فرانک!
‫پسرای من با اورلان می‌برنش هتل.
‫سالیدوس خوب میشه.
‫کامپیوتری که نوشته‌های سفید داشت رو پیدا کردی؟
‫آره، گانر گرفتش.
‫خوبه.
‫پنج تا مرگ خشونت‌آمیز تو دو روز.
‫مردم وحشت می‌کنن.
‫تا حالا اونو دیدی؟
‫نه.
‫اینجا ساکته.
‫این مثل پاریس یا مارسی نیست.
‫مارسلین؟
‫تو
‫بلعنده، ارزش بی‌گناهی رو می‌بلعه.
‫در این سرنوشت ارواح، اون قدرتش رو تقویت می‌کنه.
‫ما هیچ‌وقت دعوتش نمی‌کنیم، ممکنه خونه‌ات رو تصرف کنه.
‫بهش جواب نده، توی چاله‌اش نیفت.
‫چون هیولا در پوست کسانی که دوستشون داری زندگی می‌کنه.
‫همه این جنایت‌ها فوق‌العاده و تقریباً غیرمنطقی خشن هستن.
‫ضربه‌ها بعد از مرگ وارد شده بودند.
‫مردها توی حین کارشون ارضا شدن، و حتی توی خانم واسور ترشحات واژنی پیدا کردم.
‫اون که از آب میاد بیرون خانم موبلینه.
‫اون شوهرش رو نزد.
‫خب، این آدمای معمولی یهو دارن باهات چیکار می‌کنن؟
‫فعلاً توضیح دیگه‌ای ندارم.
‫نتایج آزمایش خون واسور؟
‫هنوز ادامه داره.
‫و من اونایی که قربانی‌های جدید بودن رو هم فرستادم.
‫سرتیپ ارشد طرف توئه؟
‫ما هیچ نشانه‌ای از حضور فرد دیگه‌ای در صحنه جرم پیدا نکردیم.
‫ولی گونت روی هارد درایو لس موتس بلانک هست.
‫نگران نباش، اون قرار نیست غیب بشه.
‫گذاشتمش یه جای امن.
‫می‌خوام مجبورش کنم حرف بزنه.
‫خیلی خوشگله.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫در "لس موت بلانک".
‫پسرشون، ژان، اونا رو درست می‌کنه.
‫اون خیلی با استعداده.
‫به نظر میاد که شیفته این نوع زن‌هاست.
‫اگه واقعاً یه مقصر تو طبیعت باشه، اون اونو می‌شناسه و از ساخته‌هاش استفاده می‌کنه.
‫و این دختر کجاست؟
‫پیدا نمیشه.
‫از کی؟
‫از دیشب.
‫ما با مدرسه تماس گرفتیم و اونا تأیید کردن که دیروز اینجا بوده، ولی دیشب نه.
‫اگه واقعی نبود چی؟
‫اگه واقعاً یه خانم خورنده وجود داشت؟
‫حق با اونه.
‫همه این مرگ‌ها، ما توی یه افسانه نیستیم.
‫و این روح توئه که توسط این خورنده بلعیده میشه.
‫این بخش نامرئی از خودت.
‫ناخودآگاهت.
‫و بعدش تو رو کنترل می‌کنه.
‫خب، اینجا کاملاً کنترل از دستمون خارج شده، مگه نه؟
‫چیزی که دیروز دیدم بیشتر از این حرفاست.
‫ایوان دیگه تو بیمارستان نیست.
‫اون ناپدید شد.
‫از کی؟
‫دیشب.
‫همه جاهایی که می‌تونست باشه رو گشتم، ولی هیچی.
‫میدونی، ایوان واقعاً خیلی ناپایداره.
‫تنها بیرون باشه، می‌تونه برای خودش و بقیه خطرناک باشه.
‫لطفاً توضیح بده.
‫در اون زمان، معلم مدرسه بلک راک یه گزارش درباره احتمال سوءاستفاده داده بود.
‫وقتی اوان رو ملاقات کردم، شش سالش بود.
‫همون لحظه فهمیدم که مورد خشونت قرار گرفته.
‫پس من یه گزارش به مددکار اجتماعی دادم.
‫اونا جابجا شدن ولی چیزی پیدا نکردن.
‫پرونده رو بستن.
‫تو آقای و خانم واسور رو می‌شناسی؟
‫مشکلی نیست.
‫اونا هیچوقت قبول نکردن که از بچه‌شون تو یه جای مناسب مراقبت بشه.
‫خوشبختانه تونستم جلساتم رو باهاش ادامه بدم.
‫واقعاً یه دعوای حسابی بود.
‫خوارنده روح.
‫می‌دونی چرا ایوان همش درباره‌ی روح‌خوار حرف می‌زنه؟
‫خب، تفسیرش از این افسانه احتمالا بهش اجازه می‌ده خودش رو از خشونتی که از طرف والدینش تجربه کرده محافظت کنه.
‫اون... اون اونا رو تجسمی از شیطان می‌دید.
‫تا واقعیت رو قبول نکنم.
‫او تصویرشون رو از ذهنش بیرون کرد.
‫ببخشید.
‫و می‌دونی که ژان و ایوان همدیگه رو می‌شناسن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی لطفاً زود پیداش کن.
‫این بچه نیاز به کمک داره.
‫ببخشید، رئیس.
‫دو صحنه جرم دیگه چیزهای مشترکی دارن و با آدم‌ربایی‌ها همپوشانی دارن.
‫آنا، آنا، لطفاً به من گوش کن.
‫اوه، لعنتی.
‫مارسلین و آدم‌هاش دنبال ایوان می‌گردن.
‫من همین الان مدیر کالج سنت-فیلومن رو دیدم.
‫اون تو دره منتظر ماست.
‫الیزابت، خوبی؟
‫آره، بریم.
‫می‌خواستم بابت دیروز ازت تشکر کنم.
‫می‌دونم تصمیم گرفتن برای استفاده از اسلحه‌اش نباید آسون باشه، ولی... اگه تو نبودی، من... من احتمالا مرده بودم و پیش واسرها بودم.
‫توی داشبورد.
‫چی؟
‫ژیرو توی داشبورد.
‫یه مدتیه داره ما رو دنبال می‌کنه.
‫تو شهر اوضاع خوب بود، ولی اینجا، وسط دهات، گیر افتاد.
‫الان.
‫اَه لعنتی!
‫نمی‌دونم.
‫برمی‌گردم.
‫با بچه‌ها چیکار کردی؟
‫کجان؟
‫حرف بزن!
‫بچه‌ها کجان؟
‫من هیچ کاری با بچه‌ها ندارم.
‫حرف بزن، عوضی!
‫سسنا.
‫سسنا که سقوط کرد.
‫اون یه هواپیمای توریستی نبود.
‫یه قایق تندرو بود.
‫اومدم جنس‌ها رو بگیرم.
‫به کیفم نگاه کن.
‫نگاه کن به کیفم.
‫این چیه؟
‫این دیگه چه مزخرفیه؟
‫این مواد مخدر مصنوعیه.
‫بدتر از آتیش دشمن.
‫این از اروپای شرقی میاد.
‫اگه یه کم برداری، مثل همیشه غر می‌زنی.
‫اگه زیادی برداری، نتیجه‌شو می‌دونی.
‫میدونی.
‫اگه تو بچه‌ها رو ندزدیدی، پس کی دزدید؟
‫اگه تو... اگه به کریستو زنگ نزده بودی...
‫ژولیت؟
‫من اینجام.
‫عزیزم؟
‫تو حسابی شکست خوردی.
‫دکترا امشب هواتو دارن.
‫سگ ولگرد.
‫بگو دیدیش.
‫بهتر از این.
‫سلام، کورتز.
‫آره، فرانک.
‫موفق شدم لینک هارد دیسکی که پیدا کردی رو بشکنم.
‫این آدرس یه فروم تو دارک‌نت رو نشون می‌ده.
‫مستقیم نمی‌شه بهش دسترسی داشت، ولی به نظر میاد سنگینه.
‫این چه جور سایتیه؟
‫به نظر میاد یه چت باشه و به اندازه کافی بزرگه که ویدیو رو جا بده.
‫ممنون از آدرس‌های IP، تونستم اسم مدیرای سایت رو پیدا کنم.
‫خوب نگاه کن.
‫لوران واسر، یانیک دروکورت و آنری موبلانک.
‫لعنتی، همه قربانی‌ها همدیگه رو می‌شناختن؟
‫آره.
‫همه آدرس‌های فیزیکی از بلک راک میان.
‫اما یه چیز دیگه هم هست.
‫یه سرور مخفی دیگه هم هست، یه سایه، که به مدیر چهارم سایت اجازه می‌ده ناشناس بمونه.
‫من اسمی ندارم، فقط یه منطقه خالی با ۲۰ تا نوار سنگ سیاه.
‫تکان نخور.
‫همین الان نقشه رو برات می‌فرستم.
‫آره، دریافت شد.
‫فرانک، دیگه نمی‌تونیم تنهایی بازی کنیم.
‫تموم شد.
‫باید به سرویس هشدار بدیم.
‫ممکنه تو یه شبکه بزرگ از دارک‌نت باشیم.
‫به نظر میاد جاهایی باشه که مردم پول میدن تا از کثیفی در بیان، می‌دونی؟
‫بذار یه روز دیگه بهم وقت بدی.
‫امیدوارم بدونی داری چی کار می‌کنی.
‫ببخشید.
‫این چیه؟
‫این دشت آلتنبرگه.
‫اونجا چی شده؟
‫به جز آسایشگاه قدیمی.
‫ماشین داری؟
‫تو بدون من نمیری، فرانک؟
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫برو بیرون.
‫ازت خواستم بری.
‫تکون نمی‌خورم.
‫تو جواب منو ندادی.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫کمربند.
‫ترسیده بودم.
‫فرمانده، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ما هنوز دنبال لیتل واسار و دختری که موهاش سفیده هستیم.
‫مارسلین ازمون خواست که منطقه جستجو رو گسترش بدیم.
‫واقعاً فکر می‌کنی بچه‌ها تنهایی اومدن اینجا توی کوه‌ها؟
‫نمی‌دونم.
‫من فقط دارم دستورها رو اجرا می‌کنم.
‫بقیه کجان؟
‫دیدی که ما یه زیردست داریم.
‫به من ماموریت دادن که تیمارستان قدیمی رو بگردم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫هیچی.
‫هیچ‌کس.
‫به جز تو.
‫تنها اومدی؟
‫نه، من با... گونت اومدم؟
‫رفته؟
‫باید تو تیمارستانت می‌موندی به جای اینکه دیوونه بشی و تو کار ما دخالت کنی.
‫می‌خوام لعنتی بکشمت.
‫تکان نخور.
‫تکون نخور!
‫بیا اینجا.
‫پدر سگ.
‫الیزابت!
‫خواهرم، مون بلان، تریکورت... می‌دونم.
‫و کی؟
‫کامپیوترهای واسور و موبلانک.
‫حرومزاده‌ها، می‌دونستن کجا توی جنگل دارم می‌دوم.
‫♪ گل همیشه بهار ♪ ♪ گل همیشه بهار ♪
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫حالت خوبه؟
‫نه، به ما دست نزن!
‫ایوان، منو یادت میاد؟
‫پیدات کردم.
‫برو گمشو!
‫ایوان، یادت میاد؟
‫ما تو بیمارستان صحبت کردیم.
‫ایوان، به صدای من گوش کن.
‫ما اینجاییم که بهت کمک کنیم.
‫ما بهت نیاز نداریم.
‫ما که هیچ‌وقت بهت کمک نکردیم.
‫شنون، کی این کارو باهات کرد؟
‫پدر و مادرمون گفتن که خیلی ما رو دوست دارن.
‫می‌دونستیم عادی نیست، ولی راز خودمون بود.
‫و همون موقع بود که اون پیداش شد.
‫کی؟
‫آدم‌خوار.
‫اون پدر و مادرامونو تسخیر کرد و کنترلشون کرد.
‫اون کسیه که باعث میشه اونا این کارای وحشتناک رو انجام بدن.
‫ولی من و ایوان کافی نبودیم.
‫اونا بیشتر می‌خواستن.
‫بچه‌های بیشتر.
‫بچه‌ها کجان؟
‫ما باهاشون چیکار کردیم؟
‫جوآن.
‫کی پدر و مادرت رو کشت؟
‫برای اینکه هیولا بمیره، مرد باید نابود بشه.
‫رحمت آسمان و عدالت بدنامش رو به کمک بخون، چون فقط اشک‌های شور می‌تونن روح منو آروم کنن.
‫خدا جواب دعاهامو داد و اشک‌های شور رو به جنگل فرستاد.
‫ما اون‌ها رو روی سگ همسایه امتحان کردیم.
‫تنها راه کشتن مونت ژاردین اینه که بدنی که توش قرار داره رو بکشی.
‫مجسمه‌ها.
‫خودت درستشون کردی؟
‫تو راهنمای ارواح شریری.
‫اوان.
‫پدر و مادرت رو کشتی؟
‫انتظار می‌ره که بعدازظهر بادهای شدید بوزه.
‫متئو فرانسه کل منطقه رو تحت نظارت نارنجی قرار داده.
‫تندبادها می‌تونن به سرعت ۱۱۰ کیلومتر در ساعت برسن.
‫باید خیلی مواظب باشیم.
‫ما با سایمون توماس توی سنت دنیس ملاقات می‌کنیم.
‫نه!
‫ما نکشتیمشون.
‫ما با وادار کردنشون به نوشیدن اشک‌هاشون آزادشون می‌کنیم.
‫ما اونا رو توی آبجوشون گذاشتیم.
‫پدرم توی لیوان شرابش.
‫خودش مادرم رو تنبیه کرد.
‫مادرت هم روح بدی داشت؟
‫اون هیچ کاری با ما نکرد، ولی می‌دونست.
‫دعاهاش بی‌فایده بود.
‫اون می‌دونست و به خاطر سکوتش مجازات شد.
‫ژان.
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫بچه‌ها کجان؟
‫مارسلین، به تیم‌های کمکی بگو برن به آسایشگاه قدیمی.
‫آسایشگاه؟
‫فرمانده؟
‫سلام؟
‫میتونی منو بشنوی؟
‫فرمانده، یه مدتیه دارم سعی می‌کنم باهات تماس بگیرم.
‫یکی از گزارش‌ها به دستمون رسید.
‫مارسلین، گوش کن به من.
‫بچه‌ها رو پیدا کردم.
‫نه، تو قراره به حرف من گوش بدی.
‫شماره سروان دو رولاند مطابقت نداره.
‫چی؟
‫می‌تونی صدای منو بشنوی؟
‫شماره ثبت مربوط به یه بنجامین کورتیزه.
‫کورتس.
‫کسی به اسم د رولاند وجود نداره.
‫اون وجود نداره.
‫تو با اونی.
‫چی؟
‫این کار رو نکن.
‫برو.
‫الیزابت.
‫سعی کن مزاحمم نشی.
‫باشه؟
‫پشت سر من بمون.
‫برای کی اومدی، فرانک؟
‫آروم.
‫من اومدم دنبالش.
‫خوب یادمه.
‫کجاست؟
‫با بقیه، فرانک.
‫آه!
‫اون فقط یه هفته دوام آورد.
‫نگاه کن.
‫بعضی‌ها کلی پول میدن که اینجور چیزا رو ببینن.
‫حرومزاده!
‫بیا اینجا!
‫همینجا بمون!
‫همین‌جا بمون.
‫برو، گفتم برو!
‫این در لعنتی رو باز کن.
‫بازش کن!
‫برو.
‫بفرمایید، اگه می‌خواید.
‫بابا... بابا... بابا... نه، فرانک.
‫بریم!
‫می‌دونم!
‫فرانک.
‫فرانک، این کار رو نکن.
‫لطفاً این کارو نکن، فرانک.
‫فرانک، به من نگاه کن.
‫به بقیه بچه‌ها و والدین فکر کن.
‫به من نگاه کن، فرانک.
‫فرانک، خواهش می‌کنم.
‫ولم بده!
‫بس کن!
‫گفتم بس کن!
‫ببخشید.
‫هه.
‫آخ!
‫ببخشید.
‫مرسی از کمکتون، فرمانده.
‫کدومتون فرانکه؟
‫شبح.
‫تو