‫طاعون، یا همون طاعونی که ما بهش می‌گیم، توی قرون وسطی یک‌سوم جمعیت دنیا رو کشت.
‫و بدترین قسمت اینه که اون موقع یه افسانه بود که می‌گفت کسی که به طاعون مبتلا شده و می‌خواد درمان بشه، باید یه آدم سالم رو حمل کنه، تا عفونت از اون به آدم سالم منتقل بشه و خودش خوب بشه.
‫و این، البته، یکی از مهم‌ترین دلایل گسترش بیماری بود.
‫مطمئنم تا حالا یه سیل از پنج تا دماغ دارن.
‫اگه یهویی حرفامو عوض کنم، هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫و یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش قیمت‌ها
‫ترس مردم از دست دادن نیازهای اولیه‌شونه.
‫واضح شد؟
‫سوالی داری؟
‫چرا ویدا رو ترک کردی؟
‫چرا همه این کارها رو کردی تا نجاتش بدی و بعد ولش کردی؟
‫ازت پرسیدم چرا ازش جدا شدی؟
‫تو نپرسیدی چون ترسویی.
‫من ترسو هستم؟
‫بله.
‫شاید از یه مومیایی یا هیولا توی صحرا نمی‌ترسی، ولی هنوزم می‌ترسی.
‫می‌ترسی بهش نزدیک بشی و بهش بگی تو دلت چی می‌گذره.
‫می‌ترسی دلت رو باز کنی.
‫و این هیولای واقعی‌ه.
‫تا وقتی می‌دونی من ترسو هستم، چرا اومدی مصر؟
‫برای تحقیق؟
‫یا انتظار داری من تشویقت کنم که بیای؟
‫متاسفم که ناامیدت می‌کنم و باید بگم که هنوز هم یه ترسو هستم.
‫و من باید یه ترسو بمونم.
‫و من ترسیدم.
‫خیلی می‌ترسم که یه نفر دیگه به خاطر من آسیب ببینه.
‫اگه فکر می‌کنی تو دلیل درد یا خوشحالی‌شون هستی، بهت افتخار می‌کنم.
‫یا اینکه می‌تونی تصمیم بگیری چطور ازشون محافظت کنی.
‫چیزی که بیشتر از همه در مورد مگی دوست دارم اینه که می‌تونه بدون هیچ زرق و برقی بگه چی توی فکرشه.
‫بگو الان به چی فکر می‌کنی، ریفات.
‫چیزی که بیشتر از همه در موردت دوست دارم اینه که می‌تونی بگی به چی فکر می‌کنی.
‫اینجا.
‫من هر چی تو ذهنمه میگم.
‫خوشبختی من.
‫چی شد که زنش اینطوری شد؟
‫مرده؟
‫سلام؟
‫من اینجام.
‫آره، من اینجام.
‫بله.
‫چی شد؟
‫سلام؟
‫چیه؟
‫زن داداشمه.
‫اون اهل دهکده‌ست.
‫بهش زنگ می‌زنه و می‌گه، بیا پیشم.
‫حتماً یه اتفاقی براش افتاده.
‫یادم اومد چی بهم گفت.
‫اون با ما توی ایدهده.
‫طلعت، قراره تغییر کنی.
‫مواظب خونه باش.
‫نگران نباش.
‫امیدوارم مادربزرگم حالش خوب باشه.
‫ان‌شاءالله.
‫اینم کلید.
‫مراقب بچه‌ها باش، مخصوصاً طاها.
‫بیا دیگه، طلعت.
‫ما قراره دیر کنیم.
‫طلعت!
‫رایفا، من هیچ تغییری توی در نمی‌بینم.
‫منظورت چیه؟
‫خودشون رفتن؟
‫نمی‌بینی؟
‫من انجام دادم، رایفا.
‫اگه رفته بودی داخل، اونا رو آورده بودی.
‫همه‌چی به‌هم ریخته.
‫یه افتضاحه.
‫امکان نداره.
‫همه چیز باید انجام بشه.
‫می‌خواستم درباره یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫بیا تو.
‫نمی‌خوام بابت ریفات ناراحت باشی.
‫رفعت اینجوریه، هیچ‌کس اونو نمی‌فهمه.
‫اما اگه می‌دیدی وقتی مریض بودی چی به سرش آوردم، می‌فهمیدی چقدر دوستم داره.
‫لازم نیست اینو بگی، بابا.
‫می‌دونم سهمی نداره.
‫و بعد از اینکه ناراحت شد و رفت، دیگه نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫و می‌دونم که سرنوشت دو رو داره.
‫این برای من بهتره.
‫دکتر رفعت، این چیه؟
‫دارن تو خونه چیکار می‌کنن؟
‫بهت گفتم سلام کنی.
‫دارن تو خونه چیکار می‌کنن؟
‫اون این خونه رو خریده و می‌خواد خرابش کنه.
‫خدا رو شکر که اینجایی.
‫مامانم کجاست؟
‫چی شد براش؟
‫خدا رو شکر.
‫مادرمون خوبه، رفعت.
‫چرا اینجوری باهام حرف زدی؟
‫ریدا باهام تماس گرفت.
‫رضا.
‫من بهش زنگ زدم، و اون بهش زنگ زد.
‫میتونی دوباره بهش زنگ بزنی؟ فکر می‌کنی هنوز عصبانیه؟
‫من همین الان بهش زنگ زدم، خلیفه.
‫همین بود.
‫ریدا!
‫اشکالی نداره.
‫ایده‌ی خیلی خوبی بود که مگی رو با خودم آوردم.
‫خود دکتر رفعت اسماعیل؟
‫خوش اومدی، خوش اومدی.
‫بفرمایید داخل، دکتر.
‫تو توی دانشگاه به من درس دادی.
‫بیا تو.
‫بفرمایید داخل، دکتر.
‫بفرما داخل.
‫دشمن دکتر شمسی توی روستای موشمیشا؟
‫این نمونه‌ای از یک انسان بدون واسطه است.
‫بیا تو.
‫بفرمایید دکتر.
‫بیا تو.
‫من یه داروی ضدتشنج لازم دارم.
‫و من به نمونه‌های خون نیاز دارم.
‫چرا اومدی دیدنم، دکتر؟
‫این یه چیز عالیه.
‫مخصوصاً این یکی.
‫می‌دونی، بهم امید داد که شاید زودتر آزاد بشم.
‫به خاطر اینکه منو اینجا فرستادن، خیلی ظلم کشیدم.
‫و می‌خوام تو قاهره بمونم تا فوق لیسانسم رو بگیرم.
‫می‌دونم داری یه مطالعه دقیق روی رابطه بین رویاها و واقعیت انجام می‌دی.
‫ببخشید، عجله دارم.
‫آیا این دارو برای برادرتونه، دکتر ریفات؟
‫رفتم و حالش رو چک کردم.
‫هیچ چیز طبیعی‌ای توش نیست.
‫اون فقط یه اعتیاده.
‫نه، ما خیلی تحت ظلم و ستم بودیم.
‫اعتیاد.
‫من تو واحد درست هستم، یا دقیقاً کجا هستیم؟
‫باشه، می‌تونم یه چیزی بهت نشون بدم؟
‫این همون رکورده.
‫من اطلاعات همه قربانی‌هایی که قبلاً تماس گرفته شده‌اند رو جمع‌آوری کردم.
‫تمام قربانی‌هایی که تماس گرفته شده‌اند، پرونده‌های مشابهی داشته‌اند.
‫توهمات.
‫میگن صدای یه زن رو می‌شنون که داره صداشون می‌زنه.
‫دکتر، من پرونده نمی‌خوام.
‫من همون خواسته‌هایی رو که بهت گفتم می‌خوام.
‫اولش حرفاتو باور نکردم.
‫اما ببین.
‫نقاشی‌هایی که جلوت هست شبیه عکس‌های قربانی‌ها توی کارت شناساییشون هست.
‫متاسفانه، اینجا هیچ‌کس چیزی درباره اولین مورد ناپدید شدن نمی‌دونه.
‫هیچ عکسی، هیچ مدرکی، هیچ گزارشی نیست.
‫محمد امین، محمد عباس.
‫شما همتون مرد هستید.
‫باشه.
‫عالیه.
‫شاید مواد و سرنگ‌ها اینجا باشن، پس باید برم.
‫میگن گرونه.
‫اول از همه، از اینکه شبیه دخترها به نظر بیای خودتو نترسون.
‫زیباترین دختری که تو زندگیت می‌تونی ببینی.
‫اگه بری بانک، مخصوصاً اون بهت از بالا نگاه می‌کنه.
‫و اولین دختر، برده‌ی صدای نازکش میشه.
‫او کمک می‌کنه و خودش رو نشون می‌ده تا تو بتونی ببینیش.
‫در مورد دختر دوم، این صحنه برای اونه.
‫در مورد دختر سوم، اون کاری می‌کنه که دیگه نتونی حرف بزنی.
‫بعد از اون، دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه جلوت رو بگیره که تا آخرش دنبالش بری.
‫این چیه؟
‫این؟
‫این همون چیزیه که خواستی.
‫همه اینا؟
‫نه، تازه یه کم ناپالم و باربیتون هم آوردم.
‫به خاطر بیماری‌ای که برادرت دچارش شده.
‫و باید حواسمون رو هم جمع کنیم.
‫اگه یکی از ما مریض بشه، اون یکی هم بهش می‌رسه.
‫چی شده؟
‫ادا!
‫برو بیرون!
‫برید بیرون، ترسوها!
‫برو بیرون!
‫من چیزی رو می‌خوام که حقمه!
‫من نمی‌خوام یه بچه تو خونه‌م باشه!
‫اگه اینجا ببینمت، زنگ می‌زنم پلیس!
‫بس کن، ریفات!
‫این چیه؟
‫این جایزه منه.
‫این پاداش منه.
‫من چیزی رو می‌خوام که حق توئه.
‫به من نشون بده می‌خوای چیکار کنی.
‫او یکی از برگزیدگان خدا نیست.
‫قبل از اینکه بره، میاد پیشت.
‫کافیه خانم.
‫این‌ها بچه‌ان.
‫کافیه دکتر.
‫اون آدم خوبیه.
‫کاش یه مرد بزرگ بود.
‫اون خوب میشه.
‫بسه دیگه، بچه‌ها.
‫بذار بره.
‫بذار همه ببیننش.
‫می‌دونی راه‌حل چیه؟
‫سیخ کباب.
‫وگرنه اونم مثل قبلی می‌ره.
‫این چیه؟
‫باشه، دارم میرم بیمارستان توی مرکز شهر که چشمت رو معاینه کنم.
‫نه، من می‌خوام اینجا باشی.
‫این رو نگه دار، رایفا.
‫داری میری مصر.
‫داری میری دانشگاه تا دنبال دکتری به اسم دکتر سامی بگردی.
‫دکتر سامی؟
‫بله.
‫خودش بررسیش می‌کنه.
‫باشه.
‫من نمی‌فهمم، دکتر.
‫باید می‌رفت بانک.
‫تو یه راهی برای حرکت می‌خواستی، مگه نه؟
‫کاشکی.
‫خیلی ممنون می‌شم.
‫نه، ساده‌ست.
‫با اطلاعات پزشکی‌ات، برات یه توصیه‌نامه می‌نویسم که منتقل بشی به سالوم.
‫تکان نخور، ریفا.
‫اگه نتیجه‌ها اومد، بهم بگو.
‫چطوری بهت خبر بدم؟
‫نگران نباش.
‫شماره وقت دکتر رو می‌گیرم.
‫این دستبند قلبی شکل رو پیدا کردم.
‫به من میاد؟
‫حالا می‌فهمم چرا مردم به من می‌گن دنبال پول.
‫آیا مدت زیادیه که اینطوریه؟
‫صبح یه ماشین پیدا می‌کنم که تو رو برگردونه قاهره.
‫فکر نمی‌کنم بتونم تو رو وسط جاده تنها بذارم.
‫شاید بتونم کمکت کنم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫می‌تونی کمکم کنی تا قانع‌شون کنم بذارن دجال رو به داداشم بگم؟
‫من اینجا برای تیفا هستم، ریفات.
‫تیفا توی یه دوره سختیه.
‫نمی‌تونم اونو قبول کنم و پول مردم رو رد کنم.
‫فکر کنم این مرد بهش کمک کنه.
‫آره، هر دجالی رو که ببینیم باور می‌کنیم.
‫چرا همه چیز داره سر من میاد؟
‫فاروق و آدمکش، حالا که مرده.
‫یعنی... منظورت اینه که منم نفرین شدم؟
‫که من نفرین شده‌ام؟
‫که من نفرین شدم؟
‫یعنی من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫یعنی من جن زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫یعنی من جن زده شدم؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫یعنی من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫که من جن‌زده شدم؟
‫که من جن‌زده‌ام؟
‫اون
‫او پشت شیخ دجال و دختری که همراهشه است.
‫همونی که تو واحده، همونی که دکتره و اسم همه رو توی پرونده‌ها می‌نویسه که کمکشون کنه.
‫اون یه شریکه.
‫داره قربانی‌هاش رو آماده می‌کنه.
‫و می‌خوام به همه ثابتش کنم.
‫به همه و به خودت.
‫به مردم روستا چی گفتی؟
‫بهش گفتم که این یه رازه.
‫بهش گفتم نیم ساعته داره می‌گرده و رادیو رو پیدا نمی‌کنه.
‫شاید اگه به مردم دهکده بگیم، اونا هم دنبالمون بیان.
‫پیرمرده چشه؟
‫داره با مردم اینطوری رفتار می‌کنه.
‫داره جنازه‌هاشون رو می‌سوزونه.
‫می‌خواست این کار رو با برادرم، ابن الحیرلا، بکنه.
‫می‌خواد ازشون محافظت کنه؟
‫فایده‌اش چیه که به مردم بگی طلا چیه؟
‫منتظر می‌مونیم.
‫اگه زنگ بزنم، جواب می‌ده.
‫اگه هیچ‌کس زنگ نزد، ثابت می‌کنیم که همش دروغه.
‫متاسفم.
‫او چای آورد.
‫فکر کردیم داریم می‌ریم سفر.
‫حواست بهش باشه.
‫عفت.
‫چیزی نشنیدم.
‫ملخ‌ها مردن.
‫بریم.
‫من چیزی نمی‌بینم.
‫ریفت!
‫سلام؟
‫داری اون بالا چیکار می‌کنی؟
‫بزار تنها باشم، پسر.
‫تمام خانواده‌ام رفته‌اند.
‫من تو رو آوردم، عبدل، و تو منو بردی.
‫نه.
‫مرسی، مارک.
‫سلام؟
‫دکتر، دنبال چی می‌گردی؟
‫سلام؟
‫سلام، رایفا؟
‫کیه؟
‫دکتر کجاست؟
‫اون با توئه.
‫می‌تونی بهم بگی نتیجه چی شد؟
‫دکتر گفت نتایج آزمایش خوبه.
‫اما گفت که نوشتن گزارش توسط دکتر زمان می‌بره.
‫من اینجا می‌مونم تا اون بفهمه.
‫خوبه.
‫خبر بدی دارم.
‫بله؟
‫طاها!
‫اینجا چیکار می‌کنی، طاها؟
‫مادرم رو ندیدی؟
‫نه، نکردم.
‫من کسی رو ندیدم.
‫اون می‌خواد با عمو رفعت قایم‌موشک بازی کنه.
‫می‌ترسم از دستش بدم.
‫اون ترکش نمی‌کنه.
‫نه، از عموت نترس.
‫اون یه مرد گنده‌س.
‫اون می‌تونه از پسش بربیاد.
‫سلام؟
‫بله، آبلا.
‫مراقب مادربزرگم باش.
‫چی؟
‫رفعت و رضا؟
‫این دیگه آخرشه، پسر.
‫نه.
‫این پایان کار نیست.
‫کمال، منو بکش.
‫دختره.
‫دختره تو چادر.
‫نگو.
‫باور کن.
‫من اونقدر بی‌خبر نیستم که بذارم مردم اینو بگن.
‫نادان؟
‫تو مثل ماها بی‌سواد نیستی.
‫تو مثل من نادون نیستی.
‫من یه دست و یه انگشت روی زمین گذاشتم تا تو بری مدرسه.
‫و آخرش میگی من بی‌اطلاعم.
‫اومدم که وقتی از بالا افتادی، یکی باشم که ازت حمایت کنه.
‫من توی مزرعه‌ها کار می‌کردم و تو می‌رفتی مدرسه.
‫و بعدش من اومدم.
‫یادت هست، ریفات؟
‫یادت هست اون روزی که تو جاش تکونش دادی و من به جای تو از تاب افتادم؟
‫می‌دونی چرا؟
‫چون نمی‌تونستی تاب رو خودت تنهایی ببری.
‫یادت هست؟
‫از خونه بیرونم کردن.
‫و من ۳۰ ساله دارم بهت قسم می‌خورم که چیزی رو آتیش نزدم.
‫و پدرت به خاطر من تو رو فرستاد زندان.
‫گفتم، تو قوی هستی.
‫تو سلامتیت خوبه.
‫و من تنها آدم ضعیف دنیام.
‫پدرم عاشقت بود، رادا.
‫داری اینو می‌گی که آروم بشی؟
‫نه، هرادا.
‫این حقیقت داره.
‫من پروژه شکست‌خورده پدرم هستم.
‫اما چیزی که منو آروم می‌کنه اینه که بعد از مرگ پدرم، تو دیگه پدرم نیستی، هرادا.
‫من جز تو کسی رو ندارم، هرادا.
‫باید از اینجا برم.
‫می‌دونم چطوری از این وضعیت خلاص بشم.
‫می‌خوای با این چوب چی کار کنی، نجات؟
‫کافیه دکتر.
‫می‌دونم قراره چی کار کنم.
‫می‌خوام گلوی اون رو مثل شیخ صلاح مغار ببرم.
‫می‌خوای گلوی اون بدبخت رو ببری، دیوونه؟
‫من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم، من انجامش دادم.
‫میدونی این کیه؟
‫نیم ساعت.
‫فقط نیم ساعت.
‫دکتر!
‫ولم کن دکتر!
‫تو نمی‌دونی دکتر ریفات برای من چی هست.
‫همه دانش‌آموزا ازش می‌ترسیدن.
‫اما من... من خیلی دوستش داشتم.
‫همیشه فکر می‌کردم اون یه آدم بی‌احساسه که یه قلب مهربون پشتش داره.
‫دکتر قربانی.
‫رافا بهم گفت که پیش توئه.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫این چیه؟
‫داری دختری که باهاته رو فراری می‌دی.
‫دیدمش.
‫اعتراف کن.
‫چند بار تو خونه‌ام بهم حمله کردی؟
‫تو.
‫تو همونی هستی که منو کشتی.
‫نمی‌دونستم اینو پوشیدی.
‫خودم با چشمای خودم دیدمت.
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫از خونه‌ام برو بیرون قبل از اینکه با این تفنگ مغزت رو بترکونم.
‫به مدیر و افرادش حقیقت رو گفتم.
‫دنبال بچه نرو.
‫اعتراف کن، بچه.
‫تو همونی هستی که قراره کشته بشی، درسته؟
‫اون همونه که داره کنترلت می‌کنه.
‫نگران نباش، من ازت در برابر اون محافظت می‌کنم.
‫چطور جرات می‌کنی؟
‫اون یه خائنه.
‫اون زبون نداره.
‫برو از جلوی چشمم دور شو بدون اون تفنگ روی سرت.
‫برو بیرون!
‫رفعت، داشتم فکر می‌کردم که آیا باید اونو به دختر کولی بدم یا نه.
‫نه، معلومه که نه.
‫دختره مال خودشه.
‫اون دختر شیخ صلاحه.
‫وقتی بچه بود، ازش مراقبت می‌کردم.
‫یه پرونده درباره‌ی قضیه‌اش دارم.
‫اینجا.
‫اسمش سماح سال... این چیه؟
‫چی شده؟
‫اسمش سماح صلاح الطوخیه.
‫همون اسم تیسیره.
‫تیسیر صلاح الطوخی.
‫نمی‌دونستم که اسم شیخ صلاح، صلاح الطوخی هست و یه پسری به اسم نده داره.
‫هر دوشون تاریخ تولدشون یکیه.
‫واضحه که تیسیر برادر سماح الطوقه است.
‫یا خواهرش.
‫آه!
‫بهش تیر زدن و داره جیغ می‌زنه.
‫او داره جیغ می‌زنه که کسی صداشو نشنوه، ولی هیچ‌کس صداشو نمی‌شنوه.
‫نمی‌دونم.
‫رفعت؟
‫آبلا رایفه؟
‫اومدم بهت بگم چی شد.
‫ولم کن.
‫اومدم بهت بگم چی شد.
‫ایفا.
‫ایفاه.
‫این یه تخم‌مرغ خانوادگیه.
‫ناگت؟
‫ریتا!
‫روفوس!
‫اشکالی نداره.
‫نه!
‫این اولین باره که می‌بینم چه بلایی سرت اومده، مامان.
‫نمی‌دونم اگه می‌فهمیدی چی سرت می‌اومد.
‫بیا، قبل از اینکه عمو بره، بهش سلام کن.
‫ما قبل از اینکه بره، یه چیزی لازم داریم.
‫شنیدم که همه کشور می‌گن من خرابش کردم.
‫و تا این ماه، من هنوز اون رو نشکستم.
‫یه چیزی پیدا کردم که بپوشم.
‫و بعدش، پیداش نکردم.
‫مثل نمک بود.
‫تو زنده موندی.
‫یکی از مادربزرگم و پدرم پرسید.
‫تو زنده موندی.
‫این سرنوشتشه.
‫او احساسش کرد و پذیرفت.
‫مهم اینه که مواظب دخترا باشی.
‫و از حالا به بعد من باباشون هستم.
‫و هر از گاهی بهت سر می‌زنم، باشه؟
‫ما یه معامله کردیم، درسته؟
‫هر وقت یه چیز خوب میارم، خرابش نمی‌کنم.
‫باشه، عشقم.
‫دارم می‌رم.
‫به نام خداوند بخشنده مهربان.
‫خدا بهت برکت بده.
‫ببخشید منو، رادا.
‫متاسفم که من باعث مرگ کسری شدم.
‫متأسفم که وقتی بچه بودیم خونه رو آتیش زدم.
‫داشتم دروغ می‌گفتم چون گرسنه و احمق بودم.
‫و چون نمی‌خواستم حالت بهتر بشه.
‫می‌خوام بهتر بشم و مشکلات رو حل کنم، همون‌طور که تو می‌گی.
‫متاسفم.
‫تو / شما
‫به نظر می‌رسه که این یک کد یا شماره مرجع است و نه یک متن قابل ترجمه. لطفاً متن دیگری را برای ترجمه ارائه دهید.
‫آره.