‫خیلی دلم براش تنگ شده، باورم نمیشه.
‫و تو هم باور نمی‌کنی.
‫راستی، دارم اون لباسی رو می‌پوشم که برام خریدی.
‫این رنگ زشتیه.
‫و گل هم داره.
‫اما من به خاطر تو پوشیدمش.
‫نگاه کن.
‫توی روزنامه‌ها نوشته بودن که من دنیا رو از نفرین نجات دادم.
‫چیزی که دیگه بهش باور ندارم شهرت منه.
‫بعضی‌ها توی خیابون بهم میدنش انگار که یه نماده.
‫این تبدیل به یه تشکر شده.
‫اما، البته، شباهت، منظورم اینه که من هیچ‌وقت مثل اون نخواهم بود، چون این ژنتیکیه.
‫این دست من نیست.
‫اما من و شکری، فکر کنم می‌تونیم... این دیگه چیه با تو؟
‫آزمایش انعقاد کجاست؟
‫و ESR چی؟
‫بله، قربان.
‫خداحافظ، همایون.
‫خدافظ.
‫اگه پول می‌خوای، ارباب زمین رو بهت میدم.
‫بگیرش.
‫این رو بگیر، فهد.
‫دارمش.
‫صبر کن.
‫دارمش.
‫برام کافیه.
‫هنوز درمان نشدی؟
‫هنوز نه.
‫یه کنفرانس پزشکی در راهه.
‫من می‌رم.
‫شاید یه راه‌حل پیش دکتری که از خارج میاد باشه.
‫تو مستی.
‫من گرسنمه.
‫به نظر می‌رسه کافر باشی.
‫چرا نمیری پیش بابابزرگت؟
‫چرا باید پیش اون برم؟
‫من چیزی رو ازش پنهان نمی‌کنم.
‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫بله؟
‫اتفاقی برای گلخونه افتاده؟
‫اما داستان چیه؟
‫یه اتفاقی برای رادا افتاده.
‫بله.
‫یه غریبه اومد که خونه رو بخره.
‫گفت می‌خواد نابودش کنه.
‫داستان رو بی‌خیال شو.
‫شیراز؟
‫آیا واقعاً شیراز پشت همه این ماجراهاست؟
‫خب، اگه راست باشه، مطمئنم که حرفمو باور می‌کنی.
‫اما اگه واقعاً یه روح باشه، چرا حالا؟
‫چون ۱۴۰ سالته؟
‫آیا ۴۰ شماره روی دستشه؟
‫بقیه‌مون چی؟
‫یا یه نفر دیگه‌ست؟
‫چرا اون؟
‫چرا مگی نیست؟
‫اون به روابط رسمی اعتقادی نداره.
‫خبر بدی دارم.
‫دستور گرفتم که کنفرانس عمرو آدم رو از قاهره به طرابلس، لیبی منتقل کنم.
‫چرا؟
‫دلیلش چیه؟
‫هر کاری که می‌تونستم کردم، ولی اتفاقی که افتاد ترسوندش.
‫فراموش نکن که این یه اپیدمی جدیده و فقط حرف زدن درباره‌اش می‌تونه هر کسی رو بترسونه.
‫فکر کنم آماده‌ست بره به طرابلس.
‫عصر بخیر، دکتر.
‫عصر بخیر.
‫جواب‌هات بیشتر شده.
‫اگه اجازه بدی، یکی از اقوامم توسط یه جن پست تسخیر شده.
‫اگه می‌تونی...
‫عزیزم، این دفعه نمی‌تونم چیزی که می‌خوای رو بفرستم.
‫دارم برای کنفرانس سرطان خون آماده می‌شم.
‫فکر کردم نمی‌آیی.
‫می‌دونم از کنفرانس‌ها متنفری.
‫یه کنفرانس مهم دارم.
‫روی میزم هست.
‫اگه باهات حرف نزده بودم، بدون اینکه بهم بگی می‌رفتی؟
‫لازم نیست همه چیز رو بهت بگم، هبت.
‫رفتم پیش رمزی.
‫به من گفت که یه دختری تو لیبی هست که نفرینه.
‫اسمش سلفیه.
‫می‌دونم دارم درباره خودم حرف می‌زنم.
‫من همیشه به چیزهایی باور داشتم که هیچ‌وقت بهشون باور نداشتم.
‫کالین و بنت اینجان.
‫آسون نیست.
‫این یه قسمت جدیده.
‫اوه، یه سخنرانی خبری.
‫نمی‌خوای بیای؟
‫عصر بخیر.
‫من دکتر لوئیس هستم.
‫بعضی‌ها باور دارن که زنده شدن سه روز طول می‌کشه.
‫می‌خوام یه راه میانبر بهت نشون بدم.
‫با موشی آشنا شو، دوستم، موشه.
‫به خاطر لخته شدن کامل خون، موش در کمتر از ۳۰ ثانیه می‌میره.
‫با این حال، ما به موش یه داروی نادر تزریق کردیم که از یه گیاه استخراج شده بود که رومی‌ها و یونانی‌های باستان بهش احترام می‌ذاشتن و باور داشتن که می‌تونه فلج و بیماری‌های پوستی رو درمان کنه.
‫بهش می‌گفتن درمانِ درمان‌ناپذیرها.
‫اینجا می‌بینیم که مایسی دوباره زنده می‌شه.
‫این گیاه به نام... سلفیوم شناخته می‌شه.
‫سلفیوم.
‫به عرب‌ها به عنوان ال‌انگدان شناخته می‌شه، اسم علمی‌اش فارولا اسیدا فوتیدا هست.
‫متأسفانه این آزمایش پنج سال پیش انجام شد و این‌ها آخرین نمونه‌هایی بودن که داشتم.
‫امروزه فکر می‌کنن که این گیاه منقرض شده، اما زیستگاه طبیعی‌اش همین‌جاست، توی لیبی.
‫این آزمایش هدفش اینه که فاصله بین پزشکی عمومی و پزشکی تجربی رو کم کنه.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن نباید این دو رو تو یه جمله آورد، ولی من فکر می‌کنم بعد از امروز شاید نظرشون عوض بشه.
‫رفعت اسماعیل، داری خودتو به ندیدن می‌زنی.
‫و تو داری چشم‌پوشی می‌کنی.
‫این هم بورسیه‌ات.
‫نتونستم توی نامه آخرم بفرستمش.
‫هنوزم این بازی رو می‌کنی؟
‫به نظر می‌رسه هیچ‌وقت تموم نمی‌کنیم.
‫خب، هیچکدوم از دوستای دانشگاه رو دیدی؟
‫بعضی وقت‌ها اندرو و تابیتا رو می‌بینم.
‫و رفعت، از وقتی که به مصر اومدم.
‫البته، هیچ چیزی نمی‌تونه باعث بشه که رفعت اسماعیل خودش دست به کاری بزنه.
‫حتی تعجب می‌کنم که اومده لیبی.
‫و من تعجب می‌کنم که پزشکی رو ول کردی و رفتی توی کارخانه کار می‌کنی.
‫اون نامزد کرد.
‫نه، خودم انجامش می‌دم.
‫هویت، نامزدت اینجاست.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونستم.
‫آخرین چیزی که درباره زانتیوم شنیدم اینه که توی قبایل تاواریک پیدا شده.
‫اما به نظر می‌رسه منقرض شده.
‫چطوری به اون قبیله‌ها برسیم؟
‫حتی اگه به اونجا برسی، نمی‌دونم که زهرا رو پیدا می‌کنیم یا نه.
‫من انتخابی ندارم.
‫باید پیداش کنم.
‫کارم اینجا تمومه.
‫بریم؟
‫نه، معلومه که نه.
‫نمی‌تونی با ما بیای.
‫داریم می‌ریم به بیابون.
‫نمی‌دونیم چی قراره ببینیم.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫هر چی برای تو پیش بیاد، برای منم پیش میاد.
‫مگی، تو نمی‌تونی بیای.
‫نه، من میام.
‫کلاسیک رفات و مگی.
‫این چه جور جاییه؟
‫ببخشید، چطوری می‌تونیم به این منطقه نزدیک‌تر بشیم؟
‫اینجا منطقه اضطراریه.
‫اون‌وقت مجسمه‌ها محدودیت‌هاشون رو نشون میدن.
‫این سرزمین‌ها متعلق به قبایل طوارق است.
‫اینجا پیداشون می‌کنی.
‫چند تا کارت؟
‫سه‌تا انتخاب کن.
‫یک.
‫دو تا.
‫اوه، بچگی خوبی داشتی.
‫یه گربه داشتی که اسمش با "C" شروع می‌شد. فکر کنم اسمش... چاکی بود؟
‫بله.
‫از کجا فهمیدی؟
‫ای خدا، سزار.
‫لویی بی، رالی تارو.
‫و بعد از یه مدت کوتاه، یه کبوتر خواهی داشت.
‫من چیزهایی دارم که هیچ‌کس دیگه ازشون خبر نداره.
‫نگران نباش، مگی.
‫رفعت می‌ترسه چیز جدیدی رو امتحان کنه.
‫منظورم اینه که شنیدن گذشته، حال و آینده کار راحتی نیست.
‫قهوه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از کجا می‌خوای شروع کنی؟
‫گذشته.
‫می‌دونی، میگن قبلاً از گذشته فرار می‌کردی، درسته؟
‫آره.
‫امروز شانس آوردی.
‫برنامه کار کرد.
‫خیلی بد شد.
‫ما می‌گیم هر کسی باید زندگی‌ش رو اون‌جوری که می‌خواد بگذرونه.
‫پسره جلوت یه چوب دستشه و داره چیزی رو میزنه که نمی‌تونه ببینه.
‫چی گیرش میاد؟
‫شاید مشکل همین باشه.
‫داره فرار می‌کنه.
‫اون نمی‌دونه از من چی می‌خواد.
‫دارمش.
‫کارت دوم، ملکه‌ی جام‌ها، لطیفه بالا می‌پره.
‫اما کارت لازمه.
‫و این یعنی که عشقت در خطره.
‫واقعاً؟
‫لوییس، مدی بهت گفت که می‌خواد با ما بازی کنه.
‫نمی‌خوام اون بازی کنه.
‫هر جور راحتی.
‫رفعت، لطفاً ولش کن.
‫چه کسی بهت اجازه داد بیای اینجا؟
‫می‌خواستیم یه سلفی بگیریم.
‫این شیء برای مدت زیادی گم شده بود.
‫من هیچ چیزی در موردش نمی‌دونم.
‫پس، قبل از اینکه از اینجا بری، زنده می‌مونی.
‫تا فردا صبح وقت داری، بعدش باید بری.
‫خوابت نمی‌بره؟
‫نه شمشیر.
‫ترس.
‫میگن برای اینکه ترست رو بشکنی، باید باهاش روبرو بشی.
‫به سمت ترست قدم بردار، رفت.
‫نترس، نترس.
‫برادرت، عزالدین، از قبیله است.
‫او ازت خواست که با من بیای.
‫ولی همه چیز دست خودته، داداش.
‫من رو به عنوان دنبال‌کننده قبول کن، و ما بهت راه رو نشون می‌دیم.
‫ریفت، چه خبر شده؟
‫توی این کیف چیه؟
‫این کیف وسایل منه.
‫یه چیزی توش پیدا کردم.
‫اونو توی صحرا پیدا کردم.
‫زهرا کجاست؟
‫زهرا توی یه غار نزدیک اینجاست.
‫می‌برمت پیشش.
‫اما چرا قبیله می‌گه اون گم شده؟
‫قبیله از نگهبان غار، الاساس، می‌ترسه.
‫این احساس انسانی نیست و هیچ‌کس نمی‌دونه چیه.
‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که صدای ترسناکی داره.
‫هر کسی که فکر کنه می‌تونه بازش کنه یا گرمش کنه، انگار داره همون در جهنم رو باز می‌کنه.
‫و این کاریه که می‌خوایم انجام بدیم؟
‫نگران نباش.
‫یه چیزی دارم که باید ازش محافظت کنیم.
‫واقعاً تحت تأثیرم که چقدر به برو اعتماد داری، اونم تازه باهاش آشنا شدی.
‫راهنمای دیگه‌ای داری؟
‫شن در حال حرکت است.
‫اگه شن نرم مثل این دیدی، مواظب باش که روش پا بذاری.
‫چون اگه این کار رو بکنی، غرق می‌شی.
‫و اگه اینطور شد، سعی نکن مقاومت کنی.
‫من اینجام برای تو.
‫صبر کن.
‫ما نمی‌تونیم قبل از اینکه استاد و تحریک‌کننده اینجا باشن وارد غار بشیم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که نمی‌تونیم بریم داخل.
‫منظورت چیه؟
‫موجودی که هیچ‌کس نمی‌دونه چه شکلیه، نیاز به یه طلسم داره که ما رو راه بده؟
‫چرا؟
‫آیا این یه موجود افسانه‌ایه که اصل و نسبش رو نمی‌دونه؟
‫ریفت.
‫پس حالا بهش اعتماد داری؟
‫خودت گفتی.
‫ما چاره‌ای نداریم.
‫این سمیر، بنیان‌گذار جنه.
‫به من گفت برگردم.
‫این سمیر، بنیان‌گذار جنه.
‫بهم گفت برگرد.
‫این سمیر، بنیان‌گذار جن‌هاست.
‫به من گفت برگردم.
‫بنیان‌گذار نمی‌خواد ما وارد بشیم.
‫تو همون کاری رو بکن که من می‌کنم.
‫من سامیلم.
‫ما هستیم!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو / شما
‫زدین کجاست؟
‫تو خوبی.
‫اشکالی نداره.
‫رفعت!
‫مگی!
‫سلام، جیغ زدنت چقدر طول کشید؟
‫زدین کجاست؟
‫دین هستی؟
‫دینه؟
‫باید از این غار دور بشیم.
‫تو اینو می‌گی چون عذاب وجدان نداری.
‫رفعت، نمی‌تونی الکترون رو ببینی.
‫نه، ولی این اتفاقیه که می‌افته.
‫نمی‌تونی الکترون رو ببینی، ولی می‌دونی هست چون یه نشونه داره.
‫ما ندیدیم چه کسی ایزدی‌ها رو کشت.
‫ما نشونشون رو دیدیم.
‫و علامتشون میگه، شاید نتونیم برگردیم.
‫نباید گاوصندوق رو باز می‌کردم.
‫داری سعی می‌کنی هویتت رو نجات بدی.
‫هر بار که بهش رسیدگی می‌کنم... یه فاجعه رخ می‌ده.
‫اولین باری که بیرون اومدم، توی خیابون بودم.
‫من تنها بودم، یه بچه کوچیک.
‫پدرش داشت دنبالش می‌دوید و تلاش می‌کرد نجاتش بده.
‫معمولاً تو این جور موقعیت‌ها کاملاً آرومم.
‫اما اون روز... نگران بودم.
‫آنقدر نگران بودم که همه چیزهایی که یاد گرفته بودم رو فراموش کردم.
‫نمی‌دونم چطوری به این سوال‌ها جواب بدم.
‫پدر پسره کنارم ایستاده بود و داد می‌زد، و من... و من ساکت بودم.
‫خجالت‌زده بودم.
‫پسره مُرد.
‫از اون لحظه به بعد فهمیدم که توجه زیاد برای ذهن ضرر داره.
‫گاهی یه نفر باید خودش رو جدا کنه تا بتونه فکر کنه.
‫اما با این حال، وقتی از چیزهایی که می‌ترسیم از دست بدیم فاصله می‌گیریم، اون‌ها رو از دست می‌دیم.
‫گفت که حق با او بوده.
‫نمی‌تونم پیش‌قدم بشم.
‫و وقتی انجامش می‌دم، توی جهت اشتباه انجام می‌دم.
‫شنیدم از اون طرف صداهای عجیبی میاد.
‫باشه.
‫لوییس، داریم درست به سمت غار می‌ریم؟
‫چی شده؟
‫مگی، یه کارت بردار.
‫نوبت توئه، رفعت.
‫هی دارم همون کارت رو می‌گیرم.
‫گوش نده!
‫باید مواظب باشیم.
‫متاسفم.
‫برمی‌گردم.
‫می‌تونم نبضش رو حس کنم.
‫چیزی تو کیفت داری؟
‫رفعت!
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫باید برم دستشویی.
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم... نمی‌تونم...
‫رفته.
‫ریفت!
‫ریفات!
‫ریفت!
‫سلام.
‫بنیان‌گذار از گل محافظت نکرد.
‫مگی!
‫چه دینامیتی؟
‫کمک گرفتم.
‫چی شد؟
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫گوشی موبایل رو پیدا کردی.
‫باشه.
‫سه تا کارت بردار.
‫خیلی متاسفم، رافا.
‫تاروت می‌گه که یه نفر عزیز رو از دست می‌دی.
‫این کیه؟
‫نمی‌دونم، ولی کارت رو بده به من.
‫کاهنه بزرگ.
‫کاهن اعظم.
‫این گل رز نماد رویاها و آگاهی است.
‫شاید توی خواب‌هات چیزی که دنبالش می‌گردی رو پیدا کنی.
‫ریفات، داریم دیر به پرواز می‌رسیم.
‫خداحافظ، لو.
‫نگران نباش.
‫این وظیفه منه.
‫تو نمی‌دونی چقدر وقتی مریض بودی نگرانت بودم.
‫حتی به من نگاه هم نکردن.
‫قبل از اینکه کیفت رو جمع کنم، می‌برمت خونه.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده به من.
‫آیا این آخرین چیزه؟
‫آره، همین بود.
‫کیفتو برام بفرست.
‫ریفت کجاست؟
‫داره سیگار می‌کشه.
‫کجا قایمش کردی؟
‫تو
‫آره.
‫یه یه یه یه
‫آره.