‫دوشیزه کوکو.
‫نه بابا، واقعاً؟
‫نابغه.
‫اون یه نابغه‌ست.
‫بهت گفتم.
‫سلام.
‫مگه همه این زنا دیوونه شدن؟
‫یعنی، اونا واقعاً دارن مجبورش می‌کنن که بوشون کنه تا بتونه حدس بزنه عطرشون چیه.
‫بیا، بذار مومیایی‌ها هم یه کم خوش بگذرونن.
‫از من بشنو، اونا حسابی دنبال یه کم هیجان هستن.
‫به مدت ۱۳ سال، تنها وقتی که هشام واقعاً بوی من رو حس کرد، وقتی بود که فر اجاق گاز توی صورتم منفجر شد و ابروهام سوخت.
‫این هم نتیجه ازدواج کردنه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫میشه یه ضبط از این داشته باشم؟
‫آیا اولا عبدالصبور واقعاً داره از ازدواج انتقاد می‌کنه؟
‫باید جشن بگیریم.
‫راستی، حالا که صحبتش شد، فکر نمی‌کنی وقتش رسیده؟
‫وقت چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که دوره سوگواری‌ت تموم شده، حالا که این موضوع حل شده و سلیم، منظورم اینه که سلیم حالش خوبه الان.
‫بیا خوش بگذرونیم.
‫چی؟
‫چی گفتم؟
‫خفه شو.
‫داری سعی می‌کنی منو به دردسر بندازی یا چی؟
‫دخترم درست اونجاست.
‫چی گفتم که اشتباه بود؟
‫فکر می‌کنی طلاق توی جامعه ما به معنای آزادی برابر برای هر دو طرفه؟
‫عمراً.
‫طلاق برای مردان یعنی آزادی و برای زنان یعنی زندان انفرادی.
‫اگه مامانم بشنوه که اینو گفتی، جفتمون رو می‌کشه.
‫بله، راستی، ستاره مجموعه بانوی طلایی ما کجاست و چطور راضی‌اش کردی برای این عکس ژست بگیره؟
‫عکس قشنگیه، نه؟
‫آره، ولی چطوری راضیش کردی این کار رو بکنه؟
‫چیزه.
‫من نکردم.
‫مشکل همینه.
‫اون هنوز نمی‌دونه که ما کل کمپین رو بر اساس عکسش درست کردیم.
‫ای خدا.
‫واقعاً فکر می‌کنی سهیر از این موضوع خبردار نمی‌شه؟
‫وای، اُلا، شرط می‌بندم اون الان خونه‌ست، یه طناب تو یه دستشه و یه لباس زندان تو دست دیگه، آماده‌ست که بکشتت.
‫بهت گفتم.
‫دقیقاً همینه که می‌گم.
‫این فقط حبس انفرادی نیست.
‫این هم حکم مرگه.
‫این هم از طلاق.
‫شالیمار.
‫وای، درسته، درسته، درسته.
‫اون اومنیاع الدلیه؟
‫اومنیه آل‌دلی کیه؟
‫چطور ممکنه که اومنیه الدلی رو نشناسی؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫تو نمی‌تونی از من خفن‌تر باشی، مونتوسو.
‫داره می‌آد، داره می‌آد.
‫سلام.
‫ببخشید، لطفاً.
‫اوه، خدایا، دوباره شروع کرد.
‫یه باغ زیر نیل‌ها، مثل مال تو.
‫وای، واقعاً؟
‫آره.
‫تو برای اون خیلی جوونی.
‫اما به عنوان یه کارشناس تو این زمینه، بذار بگم که این عطری که زدی خیلی با رنگدونه‌های طبیعی پوستت جور درنمیاد.
‫باشه.
‫اون با علامت برج فلکی‌ات هم سازگار نیست.
‫وای، واقعاً؟
‫وای خدا، واقعاً خوب تحقیق کردی، نه؟
‫آفرین، آفرین.
‫من خیلی طرفدارتم.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫من زیاد تلویزیون نگاه نمی‌کنم.
‫خب دقیقاً تو چه فیلم‌هایی بازی کردی؟
‫توی چه کارایی بودی؟
‫سلام، من امیا هستم.
‫امیه الغالی.
‫سلام.
‫اینفلوئنسر، بلاگر مد، سفر... کارآفرین.
‫آره، من بیشتر به فرانسوی علاقه دارم.
‫انگلیسیم اونقدر خوب نیست.
‫پس شما صاحبان "فرصت دوباره" هستید، درسته؟
‫آره، هستیم.
‫خب، تبریک می‌گم.
‫شماها دارین حسابی مد می‌شین.
‫واقعاً؟
‫مامانم شروعش کرد.
‫پس حتماً باید یه مصاحبه انجام بدیم.
‫تو الهام‌بخش خیلی از دو میلیون دنبال‌کننده من خواهی بود.
‫چی؟
‫گفتی دو میلیون؟
‫حتماً، واقعاً باعث افتخاره.
‫منظورم اینه که، راستش الان تازه شناختمت.
‫من همیشه طرفدار پروپاقرصت بودم.
‫بزرگ.
‫و من خیلی با کانال عالی‌ات و محتوای فوق‌العاده‌ای که ارائه می‌دی آشنا هستم.
‫آره، صبر کن، چی شده؟
‫زیاده‌روی نکن.
‫تو یه دقیقه پیش نمی‌دونستی اون چجوریه.
‫با این حال، الان می‌دونم اون کیه و واقعاً ازش خوشم میاد.
‫شاید باید شماره‌ام رو بهت بدم، می‌دونی، برای مصاحبه.
‫بده، بذار شماره‌ام رو برات وارد کنم.
‫بله، لطفاً.
‫بزن بریم انجامش بدیم.
‫آره.
‫آنجا.
‫مرسی.
‫اون شماره‌ی منه اون تو.
‫و من اون رو به اسم اولا ذخیره کردم.
‫اولا.
‫می‌تونم یه سلفی بگیرم؟
‫اوه، حتماً.
‫می‌دونی، من از همون اولش همه‌چیزخوار بودم.
‫اوه، عزیزم.
‫بیا بریم داخل.
‫منتصر کجاست؟
‫اونجاست.
‫خب، وارد شدیم.
‫این‌ها رو بگیر.
‫می‌تونی ازشون برای تمیز کردن پاشنه‌هات استفاده کنی.
‫اون واقعاً مهربونه و خیلی خوشگله.
‫خیلی خوشگله.
‫از کی تا حالا اینقدر به ظاهر اهمیت می‌دی؟
‫چطور تا حالا اسمش رو نشنیده بودم؟
‫یعنی، هی، یه لحظه صبر کنید بچه‌ها.
‫اون داره لایو می‌ذاره.
‫اون الان لایو رفت.
‫می‌خوام ببینم.
‫چی می‌خوای؟
‫چیکار کنم؟
‫اینجا بزنم؟
‫اینجا رو بزن.
‫سلام، امنیس.
‫چطوری؟
‫نمی‌تونم صبر کنم بهتون نشون بدم امروز برای مهمونی کریسمس چی خریدم.
‫هی، قراره درباره ما حرف بزنه.
‫اون می‌خواد درباره‌مون حرف بزنه.
‫برگرد اینجا.
‫بیا دیگه.
‫من این محصولات رو اینجا خریدم و با اولا، موسس "فرصت دوباره"، که واقعاً الهام‌بخش بود، آشنا شدم.
‫هی، چی شده؟
‫هیچی.
‫متاسفم.
‫چیزی نیست.
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره، بچه‌ها.
‫ما خوبیم.
‫میگن زن‌ها بلد نیستن رانندگی کنن، نه؟
‫همگی، با دوست پسرم، هشام آشنا بشید.
‫حداقل یه سلام بکن.
‫سلام.
‫ببخشید بچه‌ها، ولی بعضی وقتا "اچ" یه کم خجالتی می‌شه.
‫به هر حال، اگه هر کدومتون محصولشون رو امتحان کردید، بهم بگید نظرتون چیه.
‫مطمئنم که از این موضوع خبر داشتی و هیچ چیزی نگفتی.
‫پسرای معمولی که هوای همو دارن.
‫اصلاً نمی‌دونستم.
‫دیدمش باهاش تو تمرین بود، گفت که دوستشه.
‫دوست؟
‫رفیق؟
‫همه پسرای هم‌سن تو اینجوری‌ان یا فقط خودتی؟
‫گیج شدم.
‫دارم میرم طبقه بالا.
‫واقعاً نمی‌تونم باور کنم.
‫چه خبره اینجا؟
‫بله، باشه.
‫دارم میام.
‫سلام، هشام.
‫سلام.
‫عزیزم، خیلی بابت این موضوع متاسفم.
‫نمی‌خواستم این‌طوری بفهمی.
‫داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم که خودم بهت بگم.
‫دقیقاً کی باهاش آشنا شدی، هشام؟
‫چطور؟
‫اون یه بچه‌ست!
‫تو اصلاً از کجا می‌شناسیش؟
‫احساس می‌کردم که وقتی هنوز زن و شوهر بودیم، با یه زن دیگه در ارتباط بودی!
‫بس کن!
‫مگه نگفتم؟
‫نذار خیالت خیلی پرواز کنه.
‫در واقع بعد از طلاق باهاش آشنا شدم.
‫ما وقتی آشنا شدیم که من بهش یه مصاحبه درباره روانشناسی در مصر برای کانالش دادم.
‫کانالش، درسته.
‫به‌علاوه عزیزم، نمی‌تونی از من انتظار داشته باشی که بقیه عمرمو تنها بگذرونم.
‫ولی باید مطمئن می‌شدم که موضوع جدیه قبل از اینکه بهت بگم.
‫نمی‌تونم تو رو به هر زنی که باهاش بیرون می‌رم معرفی کنم.
‫اینطوری کار نمی‌کنه.
‫البته که نه.
‫فقط تصور کن اگه من بودم که جلوی مادرم و دخترم ایستاده بودم و این حرف‌ها رو می‌زدم.
‫منو تیکه‌تیکه می‌کنن و می‌دن سگ‌ها بخورن، تا درس عبرتی باشه برای بقیه زن‌ها.
‫و من با هیچ‌کدوم از اینا مشکلی ندارم.
‫اون راضی می‌شه.
‫می‌خوام راضیش کنم.
‫به‌علاوه، آمنه یه زن زیبا و یه سوپراستاره.
‫راستش رو بخوای، خوش به حالت.
‫شنیدمت، خائن کوچولو.
‫خیلی متاسفم، اولا.
‫قسم می‌خورم هیچ راهی برای پیش‌بینی این نداشتم.
‫می‌دونی، تو واقعاً یه نمونه کامل از یه مردی هستی که داره بحران میانسالی رو تجربه می‌کنه.
‫اما لطفاً بهش یه فرصت بده.
‫اون واقعاً آدم خوبیه و هیچ ربطی به چیزی که بین ما دو تا اتفاق افتاده نداره.
‫شب بخیر، هه شیانگ.
‫بیا دیگه، اولا، انتظار داشتی مرده چیکار کنه؟
‫کل زندگیشو با گریه کردن بگذرونه؟
‫البته که می‌خواد شیطونی کنه، عزیزم.
‫معقول به نظر می‌رسه.
‫دختره جوون و خوشگله.
‫نمی‌تونم تحملش کنم، ولی واقعاً این حقیقت داره.
‫ولش کن، خانم سرین.
‫بی‌خیالش شو.
‫به جای اینکه بگم بی‌خیالش شو، چرا یه کاری نمی‌کنی؟
‫برو جلو.
‫برو جلو، عزیزم.
‫برو جلو؟
‫آره، انگار که اینقدر آسون بود.
‫و دقیقاً کجا باید یه مرد پیدا کنم وقتی زندگیم فقط شده کار و بچه‌ها؟
‫همین‌جا.
‫منظورت اینجا چیه؟
‫سوپرمارکت؟
‫آره.
‫وای.
‫مگه الان مرد هم می‌فروشن؟
‫خیلی بامزه‌ست.
‫البته که نه.
‫اما اگه استراتژیک فکر کنیم، می‌تونیم حدس بزنیم که یه مرد متاهل اینجا نمیاد.
‫چون اون تو خونه نشسته و تلویزیون تماشا می‌کنه، در حالی که زنش همه خریدها رو انجام می‌ده.
‫و یکی که نامزد داره یا دوست دختر داره، مثل دو تا مرغ عشق باهاش می‌گرده.
‫پس فقط باید پسرهایی که مجرد هستن رو پیدا کنیم، تمرکز کنیم و هدف بگیریم.
‫این یکی چطوره؟
‫سبد کوچیک، ژل مو.
‫پس اون مرتب و آراسته‌ست، و این خوبه.
‫منظورم اینه که هیچکس از یه آدم غارنشین خوشش نمیاد.
‫ببینیم دیگه چی قراره گیرش بیاد.
‫حیوونا.
‫اوه، نه.
‫بدو، بدو، بدو.
‫فکر کنم زن بیچاره‌اش اونقدر درد داره که نمی‌تونه بره خرید کنه.
‫داره به من نگاه می‌کنه.
‫تو دیوونه‌ای.
‫خب، بیا ببینیم.
‫اون یکی چی؟
‫اون یکی؟
‫حتماً.
‫اون بامزه‌ست.
‫آره، و از سبد خریدش که بگیم، به نظر میاد مجرد هم هست.
‫آره، داری قلقش رو می‌گیری.
‫دختر خوب.
‫خب، حالا باید چیکار کنم؟
‫رابطه برقرار کن.
‫باهاش دوست بشم؟
‫برو، عجله کن.
‫راستی، اگه کمکی خواستی، می‌تونم کمکت کنم.
‫منظورم اینه که اگه نمی‌تونی تصمیم بگیری، چون بچه نداری و ازدواج نکردی، معلومه.
‫چی باعث شد فکر کنی من ازدواج نکردم؟
‫سبد تو.
‫سبدت.
‫منظورم اینه که از چیزایی که تو... فهمیدم.
‫شما دوتا دارین سعی می‌کنین کیف پول منو بدزدین، درسته؟
‫اصلاً.
‫آره، می‌خوای کیف پولم رو بدزدی.
‫نه، فقط داشتم سعی می‌کردم یه رابطه جور کنم.
‫سوء تفاهم نشه.
‫کدوم کیف پول؟
‫چی شد؟
‫می‌بینی؟
‫چه خبره؟
‫سلام؟
‫اوه، خدایا.
‫برو، برو، برو.
‫بدویم.
‫چه خبر شده؟
‫اولا، تویی؟
‫اون مروانه، پدر زیناست.
‫اوه، هی، خفه شو.
‫بیا بریم.
‫اون دقیقاً همونیه که دنبالشیم.
‫سلام!
‫نه بابا، خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫بذار من باهاش باشم، پس.
‫خواهی دید.
‫باهاش حرف بزن.
‫بیا دیگه.
‫اوه، مروان.
‫چه سورپرایز خوبی!
‫چطوری؟
‫من خوبم.
‫چطوری؟
‫من عالی‌ام.
‫مرسی.
‫خوبه.
‫همه چی خوبه.
‫تبریک می‌گم.
‫زینا بهم نشون داده که چقدر برندت خوب داره کار می‌کنه.
‫خیلی باحاله.
‫خیلی لطف داری.
‫ممنون.
‫و می‌خواستم بابت اینکه زینا رو درگیر کردی، ازت تشکر کنم.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫زینا در واقع مهم‌ترین فرد در کل پروژه‌ست.
‫آه، می‌خواستم تو رو با دوستم نسرین شفیق آشنا کنم.
‫اون یکی از صاحبان دومین شانس هست.
‫آه، خوشبختم که می‌بینمت.
‫سلام.
‫خب، تو چه جور دکتری هستی؟
‫من متخصص قلب هستم.
‫لعنتی، احتمال این چقدره؟
‫معنی؟
‫لطفاً ببخشید که دارم یه کم رک حرف می‌زنم درباره چیزی که می‌خوام بپرسم.
‫اما از اولا شنیدم که مادر زینا الان توی یه جای خیلی بهتریه.
‫خدا بیامرزدش، ولی... چرا هنوز حلقه ازدواجت رو دستته؟
‫خانم زین؟
‫چی؟
‫واقعاً متاسفم.
‫اون بعضی وقتا قبل از حرف زدن فکر نمی‌کنه.
‫اون یه احمقه.
‫از طرفش معذرت می‌خوام.
‫نه، اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫من واقعاً به صداقت احترام می‌ذارم.
‫و به همین خاطر بهت می‌گم.
‫من انگشترم رو می‌پوشم که خانم‌هایی که توی سوپرمارکت دنبال مرد می‌گردن، کاری به کارم نداشته باشن.
‫بازم تبریک می‌گم.
‫خدافظ.
‫خداحافظ.
‫مرسی، مروان.
‫خداحافظ، بعداً می‌بینمت.
‫چی؟
‫سلام، اولا.
‫داشتم به اتفاقاتی که افتاده فکر می‌کردم و باور دارم که اگه تو سعی کنی امنایا رو بپذیری، بچه‌ها هم اونو قبول می‌کنن.
‫چی می‌گی بریم ناهار، فقط سه‌تایی، که اول بتونی باهاش آشنا بشی؟
‫اوه، ناهار خوردن؟ حتماً.
‫چرا که نه؟
‫باشه، بیاید همه با هم بریم ناهار بخوریم تا بیشتر با هم آشنا بشیم.
‫آره، ولی بیا یه زمان زودتر رو تعیین کنیم چون فکر می‌کنم سیندرلای کوچولوت باید صبح زود بره مدرسه.
‫نمی‌خوایم اون برای کلاس دیر برسه.
‫خب، خداحافظ.
‫در واقع، ایده نیسرین بود.
‫اون بود...
‫اون... تو منو بی‌آبرو کردی.
‫چطور تونستی بدون اجازه‌م از عکس من استفاده کنی؟
‫حتی روسری هم نپوشیدم.
‫به برادرت توی دبی چی بگم؟
‫به عمه شکریه چی بگم؟
‫مامان، بی‌خیال.
‫فقط بهش بگو که تو یه زن زیبایی هستی که به سنت احترام می‌ذاری و نمی‌خوای به ظاهرت بی‌توجهی کنی.
‫چه چیزش اینقدر ننگ‌آوره؟
‫منظورت همینه؟
‫بله.
‫منظورت از فرصت دوباره همینه؟
‫بهم بگو، اولا.
‫واقعاً می‌خوای مردم بگن که من به جوونی‌ام چسبیدم؟
‫خب، فقط ادامه بده.
‫چرا وقتی داری این کارو می‌کنی، عکس منو روی یه شیشه پاستیل نمی‌چسبونی؟
‫در واقع، این ایده خیلی خوبیه.
‫به نظرت چیه؟
‫مامان، گوش کن به من.
‫در کشورهای غربی، زن‌های هم‌سن تو تازه دارن زندگی‌شون رو شروع می‌کنن.
‫بهت می‌گم، دارن ازدواج می‌کنن، عاشق هم می‌شن.
‫بعضی‌هاشون دارن حامله می‌شن.
‫بله؟
‫چی باعث میشه فکر کنی حتی نمی‌تونی از کرم ضد چروک استفاده کنی؟
‫تاریخ انقضات گذشته یا چی؟
‫نه، مامان.
‫تو تازه‌ای، تازه، به تازگی این ماست اینجا.
‫به هر حال، اگه از عکس خوشت نمیاد، می‌تونیم برش داریم.
‫زینا، سریع اون رو بردار.
‫می‌خواستم یه درصدی از سود فروش رو بهت بدم.
‫منظورم اینه که بالاخره ماشین خودته.
‫نه، نه، صبر کن.
‫اولا، صبر کن، صبر کن.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫فقط یه گفتگوه.
‫صبر کن، زینا، برش ندار.
‫همینه که باید باشه.
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫خوشگل.
‫باشه، باشه.
‫اون رو برای پشت‌صحنه‌ها نگه می‌دارم.
‫این هشامه، بچه‌ها.
‫الیز، بیا با هم یه عکس بگیریم.
‫نه، نه، نه.
‫بی‌خیال.
‫من خوبم، واقعاً.
‫ببخشید، بچه‌ها.
‫فقط مسئله اینه که اچ خیلی حریم خصوصیش رو دوست داره.
‫ببخشید بچه‌ها.
‫اچ خیلی حریم خصوصیش رو دوست داره.
‫ایموجی تحقیر کجاست؟
‫چرا یکی درست نمی‌کنن؟
‫هی، خفه شو.
‫نه، نه، نمی‌تونم بذارم هر دوتون همزمان دیوونه بشین.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت همینه؟
‫نه، اون کریستین بود.
‫اون همین الان این ویدئوی خنده‌دار رو به عنوان شوخی برام فرستاد.
‫بیا دیگه، دیوونه شدی؟
‫مامان؟
‫بله؟
‫از دستم عصبانی هستی چون بهت نگفتم که نیا رو با بابا دیدم؟
‫نه عزیزم، اصلاً از دستت ناراحت نیستم.
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫راستی، بابا هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫اوه نه، اصلاً هیچی.
‫به جز اینکه اون تو رو با کسی عوض کرده که فقط چند سال از من بزرگتره.
‫منو عوض کردی؟
‫مطمئنم.
‫خب، حقشه.
‫او حق داره عاشق بشه و دوباره ازدواج کنه و هر چیز دیگه‌ای، چه ما خوشمون بیاد چه نیاد.
‫آماده‌ای برای شنیدن یه خبر داغ؟
‫این خیلی باحال می‌شه.
‫و این حق منه که همون کار رو بکنم.
‫نه تو، مامان!
‫بفرمایید، خانم.
‫خوش اومدی، خوش اومدی.
‫بیا دیگه.
‫چطوری پسرم؟
‫خوبم، مرسی.
‫پس اینجا همون جاییه.
‫همینه.
‫خدا حفظت کنه.
‫بیا تو.
‫دنبالم بیا.
‫جای قشنگیه.
‫بد نیست.
‫بیا تو.
‫اول با پای راستت قدم بذار.
‫خدا حفظت کنه.
‫بیا تو.
‫مگه بهت نگفتم؟
‫روشن و جادار.
‫جو خوبی داره.
‫خوبه.
‫این خیلی قشنگه.
‫خوب کاری کردی، صالح.
‫عالیه.
‫آره؟
‫خوبه.
‫و ورودی بزرگ و راحت قابل دسترسه.
‫ولی به نظرم یکم گرونه.
‫بس کن دیگه اینقدر خسیس نباش!
‫می‌تونی یه عطر ارزون بزنی چون به هر حال به بهداشت خودت مربوطه.
‫اما نمی‌تونی سر این موضوع خسیس بازی دربیاری.
‫این زندگی ماست.
‫اینجا جاییه که مشتری‌هامون خواهند بود.
‫چیِ ما؟
‫مشتری‌ها.
‫اصلاً کجا فرانسوی یاد گرفتی؟
‫تو زیفتا؟
‫هی، بیا اینجا.
‫چی شد؟
‫تا حالا با اون دوست پسرت که برات خرج می‌کرد، حرف زدی؟
‫باید بهم یادآوری می‌کردی؟
‫اون می‌خواد من و امنیه همدیگه رو بشناسیم، برای همین داره برنامه‌ریزی می‌کنه که سه‌تایی با هم ناهار بخوریم.
‫آره.
‫ولی من تنها نمی‌رم، تو هم با من میای.
‫اگه اون پسره با اون دختره ازدواج کنه، من نمی‌تونم به تنهایی از پسش بر بیام.
‫اصلاً به تو چه؟
‫خب اگه با اون دختره ازدواج کنه، چی میشه؟
‫من نمی‌فهمم.
‫چرا باید باهاش بریم ناهار؟
‫اولا، حتی فکر ازدواج کردن فقط برای حسود کردن اون رو هم نکن.
‫به من اعتماد کن، این فکر خوبی نیست.
‫انگار که خواستگارای واجد شرایط دارن التماس می‌کنن جلوی پام!
‫من یه زن ۴۰ ساله مطلقه با دو تا بچه‌ام، به خاطر خدا.
‫دو تا بچه، دو تا بچه، نه فقط یکی.
‫به عبارت دیگه، من یه بسته دست دوم خوب و قدیمی‌ام.
‫اصلاً کی منو می‌خواد؟
‫هیچکس.
‫قراره تنها بمیرم.
‫چه خبر شده؟
‫آره، مثل سعاد.
‫سعاد کیه؟
‫سعاد، اون همسایه‌مونه.
‫اون... همیشه به ما سنگ می‌انداخت و شیشه‌های ماشین‌هامون رو می‌شکست.
‫تنهایی دیوونش کرد.
‫نه، نه، من حس خوبی نسبت به این برنامه ندارم.
‫نمی‌خوام از اپلیکیشن‌های دوستیابی یا چیزای شبیه به اون استفاده کنم.
‫این کار من نیست.
‫شماها اصلاً چطوری منو راضی کردید که این کارو بکنم؟
‫نه، نه.
‫نگاه کن.
‫به این عکس‌ها نگاه کن.
‫همشون شبیه منحرف‌ها به نظر می‌رسن.
‫منظورت مثل دوستته؟
‫دیروز توی اپ پیداش کردم.
‫فکر می‌کنی کجا پیدات کردم تو ویکی‌پدیا؟
‫تو هم توی اون اپ بودی، مگه نه؟
‫هی، یه لحظه صبر کن.
‫شماها همدیگه رو تو این چیز پیدا کردید؟
‫و شما با هم جور شدین؟
‫واضحاً که جواب نمی‌ده.
‫چرا وقتم رو تلف کنم؟
‫و چرا اینقدر زمین خالی هست؟
‫چطوری می‌خوام همه اینا رو پر کنم؟
‫بله، می‌تونی همینجا بنویسی.
‫چی بنویسم؟
‫علایقت چیه؟
‫باشه، فقط اینجا، توی این قسمت بنویس.
‫دوست دارم کار کنم.
‫مردها زن‌های موفق رو دوست دارن.
‫عمراً!
‫تنها چیزی که نیاز داری یه عکس پروفایل داغه.
‫و هر چی که اونجا می‌ذاری، مبهم نگهش دار.
‫مرموز.
‫خب، حالا من باید چی بنویسم؟
‫قراره بنویسی که یه زن مطلقه و نون‌آور خونه هستی.
‫که تو در ۱۰ سال گذشته به جوابی برای این سوال فکر نکردی.
‫و حالا وقتش رسیده که از هر لحظه مجردی‌ات لذت ببری.
‫باحال.
‫راستی، کارت شناساییت رو هم لازم دارم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫برای این کار کارت شناسایی‌ت رو لازم دارن؟
‫پنج سال از سن واقعیم کم کردم.
‫نه، عزیزم.
‫برای قرارداد اجاره فروشگاه لازم دارم.
‫اوه، باشه.
‫مال تو هم همینطور، ادکلن ارزون.
‫در واقع، من هیچ‌وقت کارت شناساییم رو به کسی نمی‌دم.
‫باشه؟
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫قراره چیکار کنم؟
‫این کار ماست.
‫باشه، قبوله؟
‫تو همیشه می‌تونی یه شریک خاموش باشی.
‫چی؟
‫فقط انجامش بده.
‫باشه، می‌دمش به اولا.
‫بگیرش.
‫نمی‌خوام اون اینو ببینه.
‫من اونو به اولا می‌دم.
‫حتماً.
‫منظورت چیه که می‌خوای اونو به اولا بدی؟
‫نه، بس کن.
‫گفتم نمی‌خوام.
‫خجالت نکش.
‫همه‌مون تو عکس کارت شناساییمون بد افتادیم.
‫اوه، این کار نمی‌کنه.
‫اولا، تو بردار.
‫گفتم می‌دمش به اولا.
‫هی، دیوونه شدی؟
‫گفتم می‌دمش به اولا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫فقط بی‌خیال باش، باشه؟
‫این حتی مال تو هم نیست.
‫این ایده‌ی یه مرده.
‫اسمش ریدهاست.
‫واقعاً؟
‫اما عکس مال توئه.
‫اسمت ریدهاست؟
‫بس کن!
‫واقعاً اسمت ریدهاست؟
‫آره، اسمش ریدا هست.
‫ولی اسم قشنگیه.
‫آره، بامزه‌ست.
‫پس چرا اسمت رو ریدها گذاشتن؟
‫آیا یه عهد خانوادگی بود یا اینکه پدرت واقعاً پسر می‌خواست؟
‫در واقع، این اسم پدربزرگش بود.
‫روحش شاد.
‫اولا!
‫این کاملاً طبیعیه.
‫به هر حال همیشه از اسمت خوشم می‌اومده.
‫بس کن!
‫می‌تونی بگی که زندگی من دور تمیزی می‌چرخه.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن این یه جور وسواسه.
‫این آدما واقعاً احمقن.
‫می‌دونی چرا اصلاً این همه بیماری وجود داره؟
‫چرا؟
‫به خاطر بهداشت ضعیف.
‫البته، منم همینطور.
‫من واقعاً تمیزترین آدمی هستم که توی زندگیت می‌بینی.
‫خب، راستش، در مورد امشب، منظورم اینه که برای من، این اولین باریه که از یه اپلیکیشن دوستیابی مثل این استفاده می‌کنم، پس واقعاً نمی‌دونم معمولاً مردم چی ازش می‌خوان.
‫مثلاً تو، قصدت از این قرار چیه؟
‫منظورم؟
‫کسی که براش می‌ایستم.
‫از این تمیزتر نمی‌شه.
‫ببین، موضوع اینه که دیگه مرد واقعی وجود نداره.
‫اما خوشبختانه، جوانمردی توی خون منه.
‫ببین، به من یاد دادن که هیچ زنی نباید هیچ وقت پول چیزی رو بده.
‫دویست پوند داری؟
‫راستی، فکر کنم بهتره تو چند سال آینده یه کم بیشتر مواظب باشی.
‫چون می‌تونم بگم که ژن‌های گلابی شکل توی خانواده‌ت دارید.
‫دقیقاً.
‫راستش رو بخوای، من واقعاً به دخترای تپل علاقه‌ای ندارم.
‫راستی، فکر می‌کنی می‌تونی همشو تموم کنی؟
‫می‌تونم کل بشقاب رو بردارم که هدر نره.
‫به هر حال، من خیلی اهل این برنامه‌ها و چیزای دیگه نیستم.
‫دوستم هی اصرار می‌کرد که برم توی اون اپلیکیشن.
‫تازه امتحانش کردم.
‫نمی‌خوام وقتت رو تلف کنم، البته.
‫به هر حال من ازدواج کردم و با چندهمسری مخالفم، می‌دونی؟
‫به من گوش کن.
‫خب، در واقع من به شکل گلابی چاق می‌شم.
‫دوست ندارم صورتحساب رو پرداخت کنم.
‫و اگه فقط دنبال یه رابطه یه شبه‌ای، باید بدونی که من خروپف می‌کنم.
‫یوسف.
‫کافیه.
‫بسه دیگه، به خاطر خدا.
‫کافیه.
‫بذار بخوابم.
‫می‌تونم بگم که خیلی چیزا رو پشت سر گذاشتی.
‫به هر حال، من یوسف احمد عبدالرحیم هستم.
‫من یه آژانس مسافرتی دارم.
‫شاید درباره‌اش شنیده باشی.
‫بهش میگن سفر آخر هفته.
‫دو ساله که طلاق گرفتم.
‫من اغلب به خارج از مصر سفر می‌کنم، اما دوست دارم هر از گاهی با آدم‌های جدید آشنا بشم.
‫احساس می‌کنم که من و تو دنبال یه چیز مشترک هستیم.
‫فکر می‌کنی شاید حق با من باشه؟
‫نمی‌دونم، بچه‌ها.
‫فکر می‌کنی ممکنه حق با اون باشه؟
‫این آخرین فرصته.
‫لطفاً.
‫خوبه؟
‫خیلی خوب به نظر می‌رسه.
‫حالا لبخند بزن.
‫با یه لبخند بهشون سلام کن.
‫خیلی عصبیم.
‫منم همین‌طور.
‫چه آدم از خود راضی‌ای.
‫واقعاً دلم برای اون دختر می‌سوزه.
‫باید دلت به حال من بسوزه، نه اون.
‫واقعاً دلم برات می‌سوزه.
‫کت‌ داری؟
‫باشه، خیلی خوبه.
‫سلام.
‫سلام، چطوری؟
‫سلام، من نیا هستم.
‫چطوری؟
‫اوضاع چطوره؟
‫سلام، هشام.
‫همه چی خوبه؟
‫سلام، اولا.
‫معلومه که دوستم نسرین رو یادته.
‫البته.
‫چه سورپرایز خوبی!
‫سورپرایزهای تو خیلی بهتره، هیشو.
‫خیلی دلم برات تنگ شده که ببینمت.
‫منم همین‌طور.
‫اول از همه، واقعاً خیلی معذرت می‌خوام.
‫چون وقتی تو رو توی بازار دیدم، واقعاً هیچ ایده‌ای نداشتم.
‫و از اون موقع تا حالا هی خودمو سرزنش می‌کنم.
‫حتی می‌تونی از هشام هم بپرسی.
‫اوه، عزیزم، واقعاً چیز مهمی نیست.
‫پیش میاد.
‫بیایید تظاهر کنیم که این اولین باریه که همدیگه رو ملاقات می‌کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫اونو بده به من!
‫بدهش!
‫باشه!
‫می‌بینی؟
‫لطفاً بشین.
‫ممنون.
‫بشین، لولو.
‫یه چیز هست که فراموش نکردم و نمی‌کنم.
‫چون واقعاً به داستان موفقیتت افتخار می‌کنم و هنوزم می‌خوام یه مصاحبه انجام بدم.
‫واقعاً.
‫یه زمانی که برات مناسبه تعیین کن، بزن بریم.
‫نمی‌تونی حداقل بذاری ازش متنفر باشم، تا بتونم مثل بقیه زن‌های مطلقه رفتار کنم؟
‫حتماً.
‫مرسی.
‫به نظر می‌رسه هومنایا آدم باحالیه، هشام.
‫بهش گفتی که رابطه‌اش رو با بهترین دوستاش قطع کنه یا نه؟
‫یا این چیزی هست که نسل جوان دیگه گولش رو نمی‌خوره؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌خواستم این جلسه رو داشته باشیم تا بتونیم به یه روش متمدنانه‌تر صحبت کنیم.
‫بله، حتماً.
‫متمدن.
‫همینطور، به خاطر نادیا و سلیم... وای، ببین اون رو.
‫اون اسم سلیم رو هم درست گفته.
‫وای.
‫خوبه.
‫در واقع، اوضاع یه کم پیچیده‌ست.
‫برای اونا.
‫منظورم اینه که قبول کردن این وضعیت براشون سخته، مخصوصاً برای نادیا.
‫البته که می‌فهمی.
‫مطمئنم می‌دونی چرا عصبانیه.
‫ببخشید، ولی اختلاف سنی بین تو و نادیا حدود ۱۰ ساله؟
‫فکر نمی‌کنم حتی ۱۰ سال هم باشه.
‫فکر کنم حداکثرش ۸ سال تفاوت باشه، درسته؟
‫آره، تقریباً همین‌قدر.
‫به هر حال، حس می‌کنم می‌خوای ازم یه چیزی بخوای.
‫می‌خوای شاید کمکت کنم؟
‫بهشون می‌گی که برنامه‌ت اینه که ازدواج کنی؟
‫ببخشید، ولی یه لحظه صبر کن.
‫فکر نمی‌کنم هیچکدوممون الان به ازدواج فکر کنیم.
‫اوه؟
‫هشام خوب می‌دونه که من عجله‌ای برای ازدواج ندارم.
‫و شاید، شاید اون همون چیزیه که از من خوشش میاد.
‫اون اصلاً براش مهم نیست.
‫ببین، اولا.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که یه فرصت بهم بدی.
‫باید اعتراف کنم، منم امروز نمی‌خواستم بیام.
‫تو نمی‌دونی چه حسی داره که بیام و زنی رو ببینم که قبلاً همسرش بوده و همه چیز رو درباره‌ش می‌دونه.
‫اما لطفاً سعی کن خودت رو جای من بذاری.
‫منظورم اینه که، واقعاً شروع زندگی با کسی که این‌جور مشکلات رو داره، برای من آسون نیست.
‫با این حال، من هنوز اینجام و حاضرم تلاش کنم تا همه چیز درست بشه.
‫و شاید تو هم باید این تلاش رو بکنی، حداقل برای بچه‌هات.
‫به بچه‌هات کمک کن که بپذیرن پدرشون یه زندگی جدید داره.
‫چه با من باشه چه با یه نفر دیگه.
‫اگه یه کم فکر کنی، می‌فهمی که من دشمنت نیستم.
‫به سختی.
‫من و تو چیزهای بیشتری با هم مشترک داریم.
‫خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی.
‫بدترین قسمتش اینه که من ازش خوشم میاد.
‫نه، نه فقط برای مصاحبه.
‫آماده‌ای سفارش بدی؟
‫نه، مرسی.
‫بعداً.
‫ببین، من که گرسنه نیستم و اولا هم قرار داره، پس بهتره بریم، درسته؟
‫قرار؟
‫آره، یه قرار.
‫بهش نگفتی؟
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫بله.
‫یه قرار.
‫آرومه.
‫نه، بهش نگفتم چون بهش ربطی نداره.
‫منظورت چیه که به من ربطی نداره؟
‫این حرفا چرت و پرته.
‫این چرند نیست.
‫چی شده، هشام؟
‫اون راست می‌گه.
‫او به زندگی شخصی ما احترام گذاشت، و ما هم باید به زندگی شخصی او احترام بگذاریم.
‫آره.
‫بهش بگو، امنایا.
‫لطفاً.
‫آفرین.
‫راستی، مامان و بچه‌ها هنوز در موردش نمی‌دونن.
‫پس بیایید اوضاع رو بدتر نکنیم.
‫ما به اندازه کافی گرفتاری داریم.
‫یه پرونده رو یه بار بررسی کن.
‫مطمئنم که می‌فهمی.
‫راستی یوسف آدم خیلی خوبی و مهربونیه.
‫یوسف، آره؟
‫آره، خیلی باحاله.
‫یوسف.
‫مطمئنم وقتی که... وقتی که باهاش ملاقات کنی، واقعاً ازش خوشت میاد.
‫باشه، دفعه بعد یه قرار دو نفره می‌ذاریم.
‫خب، بی‌خیال نشیم.
‫ببخشیدش.
‫این فقط یه تفاوت نسلیه.
‫ما هنوز اونقدر روشن‌فکر نیستیم.
‫راستی، هشام هنوز فقط دبیرستان رو تموم کرده؟
‫خب، شروع کنیم؟
‫بیا یه وقت دیگه دوباره این کار رو بکنیم.
‫بیا دور هم جمع بشیم.
‫شاید حتی بتونیم ناهار رو هم تموم کنیم.
‫باشه.
‫می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫سخت درس بخون.
‫بس کن.
‫خدافظ.
‫خداحافظ، اولا.
‫خدافظ.
‫تو کی هستی؟
‫با دوستم اولا چیکار کردی؟
‫در واقع، اینجوری بگو.
‫نسخه جدیدت خیلی باحال‌تره.
‫ویل، این حس فوق‌العاده بود.
‫اون شجاعت رو از کجا آورد؟
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫قرار؟
‫دختر خوب.
‫فقط امیدوارم این یوسف ارزشش رو داشته باشه.
‫اون خواهد بود.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫بهتره که باشه.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫او تو رو کاشت.
‫چه بچه‌گانه.
‫آه، ببخشید، فقط داشتم... یعنی، فقط داشتم مطمئن می‌شدم.
‫یوسف؟
‫سلام.
‫خب، آخرین زنی که توی اپلیکیشن ملاقات کردم، واقعاً یه چیز دیگه بود.
‫اولین چیزی که گفت این بود که ازم پرسید، مشکلی داری اگه با یه زن متاهل قرار بذاری؟
‫نه.
‫میتونی تصور کنی؟
‫خب، فکر کنم بعد از چیزایی که شنیدم، واقعاً چیز زیادی ندیدم.
‫مشکل مردم چیه، آخه؟
‫خب، تو قهرمانی که ازش جون سالم به در بردی.
‫به عنوان یک زن.
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫من قبلاً می‌دونم.
‫چی؟
‫بعد از همه اون داستان‌ها، چطور هنوز فکر می‌کنی می‌تونی یه نفر رو پیدا کنی، یه آدم درست و حسابی، یه آدم معمولی، یه آدم عاقل، از طریق اپلیکیشن‌های دوست‌یابی؟
‫ادامه بده.
‫اول از همه، من به خاطر کارم خیلی سفر می‌کنم، و چون همیشه در راه هستم، می‌دونم تنها شانسم برای آشنا شدن با کسی از طریق یه اپلیکیشن دوستیابی هست.
‫دوم، حسی که دارم اینه که بالاخره چیزی که دنبالش هستم رو پیدا می‌کنم.
‫تازه قوی‌تر شدم.
‫مگر اینکه یه روانی باشی که شوهرش رو کشته و باید مهارش کرد.
‫ببخشید.
‫متاسفم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫باید بهش بگم که نمی‌خوام مثل زوهر تنها بمیرم؟
‫یا شاید هنوز نه.
‫هنوز نه، درسته؟
‫حالا، درباره کارت بهم بگو.
‫جدی می‌خوای بشنوی؟
‫ببخشید، ولی مردایی هم هستن که گوش بدن؟
‫باشه.
‫واقعاً، فقط تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫واقعاً هستم.
‫خوبه که بدونی.
‫این یه کسب و کار کوچیکه، خیلی کوچیک، ولی من خیلی وقته که آرزوش رو داشتم و نمی‌تونستم زمان بهتری پیدا کنم تا... حالا صبر کن یه لحظه.
‫این یه تله‌ست.
‫ببخشید؟
‫این یه تله‌ست.
‫من قبلاً این سوال‌ها رو شنیدم.
‫نمی‌فهمم.
‫منظورم اینه که تو یکی از اونایی هستی که نمی‌خوای شریک زندگیت شغل داشته باشه و فکر می‌کنی زن‌ها باید کل روز تو آشپزخونه بمونن.
‫منظورت اینه که کجاش کلکه؟
‫متاسفم، حتماً یه کلکی تو کاره.
‫چرا همیشه باید یه کلکی تو کار باشه؟
‫راستش رو بخوای، هیچ وقت خودم رو با زنی که شغل یا هدفی برای خودش نداره تصور نکردم، چون اون وقت خیلی وقت آزاد خواهد داشت.
‫و چون من همیشه کار می‌کنم و سفر می‌کنم، همه سوال‌ها و حرفاش این بود که، داری چیکار می‌کنی؟
‫چرا امشب اینقدر دیر کردی؟
‫دوباره داری کجا می‌ری سفر؟
‫اون زنی که داری باهاش حرف می‌زنی کیه؟
‫که باعث دعوا می‌شد و راستش رو بخوای من تو این چیزا خیلی ضعیفم.
‫علاوه بر این، من مثل... مادرم... اون تمام عمرش یه زن شاغل بود و شاید همین باعث شد یه روزی برنده بشه.
‫پدرم رفته بود.
‫اوه.
‫مادرم مطمئن می‌شد که هیچ‌وقت چیزی رو از دست ندم.
‫او زن خیلی قوی‌ای بود.
‫آروم بخواب.
‫آرام بگیر.
‫همین بود.
‫سلام؟
‫یه فرصت دوباره؟
‫درسته.
‫همه جا تو اینترنت ترکید.
‫بله.
‫بچه‌ها همه چیز رو درباره نظرات به من گفتن.
‫من چی می‌دونم؟
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫خداحافظ، سوسو.
‫چه خبره؟
‫هی، چه خبر؟
‫کجا بودی؟
‫روی یه سیاره دیگه یا یه چیزی شبیه به اون؟
‫عکس مادربزرگ برای سرم ضد پیری.
‫خیلی سریع پخش شد.
‫ویروسی؟
‫اون چیه؟
‫یه مد.
‫من مُد شدم.
‫میگن من نفرتیتی جدیدم.
‫شبیه اون به نظر میام؟
‫چی؟
‫زدیش به هدف.
‫سفارش‌ها همین‌طور دارن می‌رسن.
‫بچه‌ها، من تو روابط عمومی خیلی خوبم.
‫من تو رو معروف کردم، سوسو.
‫از این به بعد من نماینده‌ات هستم.
‫هر پولی که دربیاری، من ۳۰ درصدش رو می‌گیرم.
‫حتماً عزیزم، ماتش می‌کنیم.
‫خب، مامان‌بزرگ، بهش بدهکاری.
‫خفه شو.
‫پس دیگه نمی‌خوای که عکس رو بردارم؟
‫منظورت چیه، بردارمش؟
‫باید یه چیزی پست کنیم که به مردم بگه اون مادرت هست.
‫مردم از این حس خانوادگی خوششون میاد.
‫باشه، خیلی خب.
‫بیا، گوشیتو بردار.
‫یعنی همین الان؟
‫چرا که نه؟
‫همینجاست؟
‫آره.
‫باشه.
‫همه‌تون آماده‌اید؟
‫صبر کن، صبر کن.
‫بیا دیگه، مامان.
‫بله، بله، دارم میام.
‫سلام به همگی!
‫چطوری؟
‫به همه شما که درباره ستاره مجموعه ضد پیری ما می‌پرسید، باید بگم که اون در واقع مادرم هست!
‫پس اینجاست!
‫نفرتیتی زنده است!
‫کی الان داره بهم زنگ می‌زنه؟
‫کیه؟
‫اون امنیاست.
‫اون چی می‌خواد؟
‫سلام؟
‫سلام، اولا.
‫منم، امنایا.
‫سلام، امنایا.
‫هی، حالت چطوره؟
‫همین الان عکس مادرت رو تو اینستاگرام دیدم و فکر کردم شاید بتونه بهت ملحق بشه، اینجوری می‌تونیم تو مصاحبه هم داشته باشیمش.
‫آیا او را در مصاحبه‌مان داشته باشیم؟
‫بذار در موردش فکر کنم، باشه؟
‫بهش فکر می‌کنم و زود بهت خبر میدم.
‫ببین، این روزها مادرم خیلی سرش شلوغه، پس مطمئن نیستم که وقت داشته باشه.
‫بذار فقط برنامه‌ش رو چک کنم، بعد سریع بهت خبر میدم.
‫بهت زنگ می‌زنم، بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، عجله نکن.
‫باشه.
‫باشه، ممنون.
‫باشه، خداحافظ.
‫خدافظ.
‫چی شد که آرمان‌هات رو فراموش کردی، مامان؟
‫چی؟
‫ایده‌آل‌هام؟
‫دور و برت رو نگاه کن، عزیزم.
‫واقعاً تو این خونه هیچ ایده‌آلی می‌بینی؟
‫همه دنبال منافع خودشونن، چرا من نباشم؟
‫مثل مادرت احمق نباش.
‫به‌علاوه، من فقط گفتم که بهش فکر می‌کنم.
‫مامان من احمق نیست.
‫من همون کسی‌ام که تو رو هل دادم تا همه اینا رو شروع کنی.
‫چرا اصلاً گذاشتی باهات مصاحبه کنه؟
‫برای یه مشت دنبال‌کننده؟
‫دیگه نمی‌شناسمت.
‫تو کی هستی؟
‫بعدش چی میشه؟
‫ازدواج می‌کنی و به زندگیت ادامه می‌دی؟
‫باشه، بسه.
‫میشه لطفاً دوباره درباره من حرف بزنیم؟
‫پس چیزی که می‌خوام اینه که ۳۰٪ از درآمدی که از خط من به دست میاری رو بهم بدی.
‫نوبت توئه؟
‫حتما.
‫خب، عکس اون روی جعبه‌ست، مگه نه؟
‫پس برای اونه.
‫آره زانا، حق با توئه.
‫پس حالا هر چی زانا می‌گه، تو فقط باهاش موافقی؟
‫اصلاً امکان نداره.
‫بیست درصد.
‫باشه.
‫درسته.
‫هیچ جا بهت تعلق نداره.
‫شما راهزن‌ها هستید.
‫ایده‌آل‌ها.
‫سلام، صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫تو... قرار نبود تا فردا دور باشی؟
‫و چطور فهمیدی فروشگاه کجاست یا اینکه من اصلاً اینجا هستم؟
‫تو منو یاد خودم می‌اندازی وقتی که شرکت خودمو شروع کردم.
‫می‌رفتم به ساختمان اصلی که اونجا بخوابم.
‫این برای توئه.
‫ممنون.
‫گرمه؟
‫این خیلی زیاده.
‫فکر کنم تو هم مثل منی.
‫دوست داری همه کارها رو خودت انجام بدی.
‫آه، درسته.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫و اینجا.
‫برای من؟
‫ممنون.
‫امیدوارم خوشت بیاد.
‫تو خیلی باحالی.
‫من همیشه روبان‌ها رو دوست داشتم.
‫سلام.
‫نسخه محدود.
‫خیلی گرونه.
‫مرسی.
‫وای.
‫میشه، اممم...
‫فکر می‌کنی الان؟
‫بله، لطفاً.
‫ولی من الان یه عطر دیگه زدم و فکر نمی‌کنم این دوتا خوب با هم ترکیب بشن.
‫بیا دیگه، چرا که نه؟
‫دوست‌داشتنی.
‫می‌خوای منو اینجا بگردونی؟
‫آره، درسته.
‫بهت اینجا رو نشون می‌دم.
‫باشه.
‫خب، این همون جاییه که می‌بینی.
‫اینجا محصولات مراقبت از بدن داریم، همه چیزهایی که مربوط به ژل‌های دوش و چیزهایی که برای حمام کردن استفاده می‌شن.
‫و اینجا همه محصولات مو رو دارم، چیزایی که برای مراقبت از مو استفاده می‌کنی.
‫مثل ماسک مو و چیزای دیگه از این قبیل.
‫و اینجا بخش مراقبت از پوست هست.
‫و طبیعتاً، اینجا مهم‌ترین جاست، صندوق، جایی که همه پول‌ها اینجاست.
‫اینجا جاییه که منتصر می‌خواد بشینه.
‫البته.
‫آره، چون اون کارای مالی رو انجام می‌ده.
‫این لوگوی ماست.
‫و اینجا جای مورد علاقه‌م هست، آشپزخونه.
‫اینجا جاییه که همه ترکیب‌هام و محصولات جدیدم رو درست می‌کنم.
‫و هر چیزی که برای اون لازم دارم همین‌جا ذخیره شده.
‫اما صبر کن، اینا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫اونا نباید اینجا باشن.
‫چی؟
‫هیچی، فقط می‌خواستم بوی عطرت رو حس کنم.
‫نمی‌تونی از اونجا بوش کنی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫می‌تونم نزدیک‌تر بیام؟
‫باشه.
‫بس کن اینقدر بی‌ادب نباش!
‫اوه!
‫سلام بچه‌ها.
‫صبح بخیر.
‫هی، تو.
‫تو باید منتصر باشی و تو هم باید نسرین باشی.
‫پائولا خیلی ازت برام تعریف کرده.
‫تبریک می‌گم.
‫خیلی ممنون.
‫بوی دو سنس.
‫کجا؟
‫اینجا.
‫اینجاست.
‫دارم می‌پوشمش.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫این یه هدیه از طرف یوسف بود.
‫اوه.
‫باشه.
‫باید برم.
‫داره دیر میشه.
‫باید برگردم سر کار.
‫بله، حتماً.
‫باشه.
‫بازم تبریک می‌گم.
‫باشه.
‫خیلی ممنون.
‫خدافظ.
‫خدافس.
‫خدافظ.
‫خداحافظ.
‫می‌دونی، اولا، خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫راستش رو بخوای، منم به خودم افتخار می‌کنم.
‫راستش رو بخوای، میگم.
‫من خجالت نمی‌کشم.
‫خودم به دستش آوردم.
‫و می‌دونم که ما مدت زیادی نیست همدیگه رو می‌شناسیم، ولی احساس می‌کنم که... اینجا؟
‫احساس می‌کنم که... باشه عزیزم.
‫باشه، بیا بریم.
‫احساس راحتی می‌کنم به شکلی که قبلاً هرگز نکرده بودم.
‫و در واقع، برای اولین بار، متوجه شدم که
‫کسی مثل من.
‫یکی مثل من که تو زمستون بستنی دوست داره.
‫درسته؟
‫می‌بینی؟
‫ما یه جور نایابیم.
‫اونا باید سرنوشت باشن.
‫این قطعاً سرنوشته.
‫این موی سفید رو که روی سرم جلوی تو نشسته می‌بینی؟
‫به من یاد داد که وقتی یه چیز خاص پیدا می‌کنم، نباید هیچ‌وقت از دستش بدم.
‫می‌دونم که شاید الان شوکه‌ات کنم، چون خودم هم یه کم شوکه شدم.
‫نه، نه، نه.
‫هول نکن.
‫این حلقه نامزدی نیست.
‫می‌تونی آروم باشی.
‫لطفاً آروم باش.
‫این انگشتر توی خانواده‌ی ما چهار نسل بوده.
‫هیچ‌وقت از اون خارج نشد.
‫وای.
‫اول مال مادر بزرگ بزرگم بود.
‫آرام بخواب.
‫وقتی ملی‌سازی اتفاق افتاد، اون هیچ اهمیتی به از دست دادن وسایلش نمی‌داد، به جز این انگشتر.
‫پس اون رو برداشت و قایمش کرد.
‫کجا؟
‫هوم؟
‫کجا؟
‫کجا قایمش کرده بود؟
‫ام... خب، واقعاً لازم نیست الان همه جزئیات رو بهت بگم، ولی به هر حال... یه روز تصمیم گرفتم هر پنی که در می‌آوردم رو پس‌انداز کنم تا این حلقه رو پیدا کنم، و وقتی پیداش کردم...
‫من اونو به پنج برابر قیمت اصلیش خریدم.
‫پنج برابر قیمتش؟
‫اما بعدش، خب، مجبور شدم دوباره به مادرم پسش بدم.
‫آرام بخواب.
‫اون قبل از اینکه بمیره، اونو به من داد.
‫او گفت، یوسف، این انگشتر رو فقط به زنی بده که ثابت کنه لیاقتش رو داره.
‫همین که تو چشماش نگاه کنی، می‌فهمی.
‫می‌تونم؟
‫باشه، ولی من نمی‌خوام اینو روی این انگشت بندازم، چون این انگشت برای حلقه نامزدی هست و ما گفتیم... باشه.
‫ممنون.
‫یا خدا.
‫خیلی قشنگه، ولی جدی میگم، با توجه به تاریخچه‌اش، واقعاً بی‌قیمته.
‫دقیقاً مثل تو.
‫دقیقاً.
‫می‌خوام بخشی از زندگیت باشم، اولا.
‫میتونم؟
‫بهت گفتم که صندلا بهترن.
‫مامان، بابا هم اونجا میاد؟
‫راستش رو بخوای، دودو، مطمئن نیستم.
‫ازش نپرسیدم.
‫تو نکردی؟
‫نه، نکردم.
‫برام مهم نیست.
‫همه توی این خونه دیوونه شدن؟
‫مامانم که یه کارآفرینه و مادربزرگم که مدل بوده دارن با دوست‌دختر بابام که یه اینفلوئنسره مصاحبه می‌کنن.
‫شماها اصلاً اینو عجیب نمی‌دونید؟
‫فکر نمی‌کنی این عجیبه؟
‫آیا فقط من و سلیم اینجا عاقل هستیم؟
‫هی، چه مرگشه؟
‫نمی‌دونم.
‫اون تازگیا همیشه اینطوریه.
‫خیلی هورمونی شده.
‫داره رو اعصابم راه می‌ره.
‫به‌علاوه، کارم خیلی زیاده و مادربزرگ سهیر هم کلی دردسر داره.
‫چطور نمی‌فهمه؟
‫بی‌خیال اون شو.
‫یه سوال مهم‌تر دارم.
‫کدوم فیلتر بهتره؟
‫این یکی بیشتر به رنگ پوستم میاد، ولی اون که ستاره داره احتمالاً لایک بیشتری می‌گیره.
‫به نظرت چیه، بولا؟
‫خب، اگه اون که ستاره داره بیشتر لایک می‌گیره، پس انتخاب مشخصه.
‫باشه.
‫ببین چقدر لاغره.
‫ای وای.
‫درسته.
‫گاهی وقتا به یه لطف از یه احمق نیاز داری.
‫مامان.
‫چی؟
‫مامان جون، این چیز رو اینجا می‌بینی؟
‫آره.
‫اون یه میکروفونه.
‫و اون چیزی که روی سرش داره رو می‌بینی؟
‫هدفون‌ها.
‫خب؟
‫شنید.
‫آه، بالاخره تونستم نفرتیتی رو ببینم.
‫هشام عاشقته، مامان بزرگ، واقعاً، و همیشه بهم میگه که دستپختت فوق‌العاده‌ست.
‫مرسی، عزیزم.
‫اما اول از همه، منو مامان‌بزرگ صدا نکن.
‫می‌بینی، این تو اینترنت خوب به نظر نمیاد.
‫متوجه شدم.
‫دوم اینکه، هشام مثل پسر عزیزم می‌مونه برام و همیشه هم همینطور خواهد بود، هر اتفاقی هم که بیفته.
‫البته، البته.
‫خب، تا حالا نازلی رو دیدی؟
‫هنوز نه.
‫منظورم اینه که خیلی درباره‌اش شنیدم، ولی هنوز همدیگه رو ندیدیم.
‫اوه.
‫خب، شنیدن درباره کسی یه چیزه، ولی ملاقات باهاشون یه داستان دیگه‌ست.
‫خب، شما دوتا آماده‌اید؟
‫حتما، بله، بیا شروع کنیم.
‫باشه، ضبط می‌کنم.
‫سه، دو، یک.
‫سلام، همه!
‫چطوری؟
‫امروز خیلی خوشحالم چون دو خانمی که پشت برندی هستند که کلی سر و صدا توی اینترنت به پا کرده، پیش من هستند.
‫لطفاً صدای طبل رو بیارین.
‫دام، دام، دام، دام، دام، دام، دام، دام، دام، دام، دام!
‫برند جدید لوازم آرایشی محلی و ارگانیک شهر، "دومین شانس"!
‫من با اولا عبدالصبور و مادرش، سحر، هستم که در واقع به عنوان چهره برند ظاهر می‌شه.
‫چطوری؟
‫اومنیّا، چطوری؟
‫سلام!
‫سلام.
‫اومنی... باشه، بذار از تو شروع کنم، اولا.
‫بیننده‌هات می‌دونن که تو این برند رو به عنوان یه زن مسن‌تر ساختی.
‫ببخشید، یه خانم بالغ.
‫یک زن بالغ.
‫اشکالی نداره.
‫میتونی بگی.
‫اشکالی نداره.
‫چرا این برند رو ساختی؟
‫آیا حس می‌کنی که زندگی شاید یه فرصت دوباره بهت داده؟
‫ببین، زندگی همیشه میده، به طور کلی.
‫منظورم اینه که هممون تو زندگی‌مون ناامیدی‌هایی داشتیم.
‫به هر حال، فکر کنم این فرصت‌های دوباره نصیب کسایی میشه که سخت کار می‌کنن و تلاش می‌کنن، ولی دفعه اول ناامید شدن.
‫اما ممکن نیست که اولین شانست از اول مال تو نبوده باشه؟
‫یا شاید فقط گذاشتی از دستت در بره؟
‫نه، اون شانس از اول از دست رفته بود.
‫خب، اممم، سؤال بعدی برای سحره.
‫برای بیشترمون جدیده که کسی تو سن تو نماینده یه برند مراقبت از پوست باشه.
‫آیا ترسی یا نگرانی‌ای داشتی؟
‫نه، نه، نه، اصلاً.
‫ببین، من شخصاً معتقدم که حتی یه زن تو سن و سال من هم حق داره به ظاهرش برسه.
‫چرا به زیبایی اهمیت ندی؟
‫این حق ماست که این کار رو بکنیم.
‫همونطور که می‌دونی، زن‌ها تو بیشتر کشورهای اروپایی زندگی‌شون رو تو سن من یا حتی بزرگتر شروع می‌کنن.
‫منظورم اینه که ما کهنه نشدیم.
‫برعکس.
‫و می‌خوام از این فرصت استفاده کنم و به همه خانم‌ها بگم که حتماً محصولات ما رو امتحان کنید.
‫اونا ۱۰۰٪ طبیعی هستن.
‫سعی کن ازشون استفاده کنی.
‫پشیمون نمی‌شی، بهت می‌گم.
‫این کیه؟
‫اما ما تو یه جامعه بی‌رحم زندگی می‌کنیم، مگه نه؟
‫نگران این نبودی که مردم فکر کنن، ببخشید که اینو می‌گم، داری به جوونیت چسبیدی و ازش به عنوان یه مثال استفاده می‌کنی؟
‫خب، راست می‌گی، امنایا.
‫جامعه‌مون واقعاً بی‌رحمه.
‫منظورم اینه، چرا میگن یه زن مسن‌تر که فقط می‌خواد به خودش برسه داره به جوونیش چنگ می‌زنه، در حالی که همزمان یه مرد مسن‌تر می‌تونه با دختری نصف سن خودش قرار بذاره، ولی هیچ‌کس نمی‌گه اون داره به جوونیش چنگ می‌زنه؟
‫خب، چرا اینطوریه؟
‫من کنجکاوم بدونم نظرت چیه، امنایا؟
‫منظورت چیه، اولا؟
‫منظورم اینه که... اون میگه محصولات ما اصلین، کاملاً طبیعی و بدون مواد شیمیایی هستن، بنابراین برای همه سنین مناسبن، و همچنین اولا داروسازه، که یعنی ترکیباتش ۱۰۰٪ امتحان شده و تایید شده‌ان.
‫خب، این یه ادعای درسته.
‫محصولات رو امتحان کردم و از همون بار اول یه درخشندگی توی صورتم دیدم.
‫خب، تو یه زیبای طبیعی هستی، امنیا.
‫جدی می‌گم.
‫مرسی.
‫با این حساب، می‌خوام خانواده "فرصت دوباره" رو بهت معرفی کنم.
‫خانواده‌ام.
‫شریکم هست چون این بچه‌ها واقعاً فرصت دوباره من هستن.
‫در مورد سوالت، چرا من "فرصت دوباره" رو ایجاد کردم، چون واقعاً سوال مهمیه.
‫خب، یه خواب بود.
‫این یه رویایی بود که به تعویق انداختم، ولی تصمیم گرفتم دنبالش کنم تا یه پیام خیلی مهم به دخترم بدم.
‫می‌خواستم بهش بگم که به هیچ‌وجه و به خاطر هیچ‌کس یا هیچ‌چیزی از رویاهاش دست نکشه.
‫شاید بعد از اینکه بزرگتر شدم یا بالغ شدم، دنبال رویاهام رفتم.
‫اینقدر طول کشید تا یادم بیاد.
‫اما لطفاً، شماها، به هیچ وجه، به خاطر هیچ چیز یا هیچ‌کس از رویاهاتون دست نکشید.
‫تو هم همینطور، امنیه.
‫به خاطر اون، یا هیچ‌کس دیگه‌ای، از هیچی دست نکش.
‫مرسی.
‫و مرسی، سحر.
‫و مرسی، منتصر.
‫خب، اومنی‌ها، ممنون که ما رو دنبال کردید.
‫و دفعه بعد می‌بینمت.
‫مواظب خودت باش و منتظر باش.
‫ماچ.
‫خداحافظ.
‫ممنون، اولا.
‫ممنون.
‫ممنون، امنایا.
‫عالیه.
‫خیلی ممنون، مامان‌بزرگ.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫خدافظ.
‫موفق باشی.
‫باشه.
‫خدافظ.
‫خداحافظ، امنایا.
‫یادت نره منو هم بگی.
‫حتماً.
‫بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫حتماً.
‫ممنون.
‫منظورم اینه، و نه فقط به خاطر اینکه تو دختر خودمی.
‫ولی اون حتی به تو هم نمی‌رسه.
‫تو صد برابر از اون خوشگل‌تری.
‫نمایشش باید کور باشه.
‫مامان.
‫بله عزیزم.
‫بعد از اون قیافه شیرین و نازی که جلوی دوربین گرفتی، چطور می‌تونم حرفاتو باور کنم، عزیزم؟
‫هی، یوسف.
‫چطوری؟
‫ببخشید من... چی؟
‫اما تو خوبی؟
‫چی شده؟
‫عمل جراحی؟
‫چه جور؟
‫اما منظورم اینه که، کی، کی همه اینا اتفاق افتاد؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫باشه، باشه، باشه، دارم گوش میدم، دارم گوش میدم.
‫اوه، دارمش.
‫البته، آره، حتماً.
‫پس صبر کن، مطمئنی که هیچ پول نقدی نداری؟
‫منظورت وصیت‌نامه‌ی مادربزرگت چیه؟
‫و مادرت، روحش شاد، چون اونا هیچ وقت نمی‌خواستن که انگشتر از خانواده خارج بشه.
‫باشه، اگه پول لازم داری، پس پول لازم داری.
‫باشه.
‫نه، معلومه که عصبانی نیستم.
‫چطور ممکنه من باشم؟
‫چیزی که الان مهمه اینه که اون قبض‌ها رو پرداخت کنی.
‫باشه، خیلی خب.
‫فقط انتقالش می‌دم.
‫باشه.
‫امیدوارم زودتر حالت بهتر بشه.
‫لطفاً منو در جریان بذار.
‫زودتر خوب شو.
‫اون درباره چیه؟
‫این حلقه چیه که... که ازت خواسته بفروشی؟
‫گفت که تو بیمارستانه و ازت خواسته انگشتر رو بفروشی و پولش رو براش بفرستی؟
‫واقعاً؟
‫لطفاً برو کنار.
‫چی؟
‫گوشیتو برام باز کن.
‫عکسی داری؟
‫بله، قبول دارم.
‫باشه، بذار ببینمش.
‫بدو!
‫باشه، صبر کن، یه لحظه بهم وقت بده.
‫آنجا.
‫ببینیم.
‫چی؟
‫میشناسیش؟
‫میشناسمش؟
‫من تا این حد نزدیک بودم که بفهمم مادربزرگش بعد از اینکه دولت همه اموالشون رو مصادره کرد، اون حلقه رو کجا قایم کرده بود، برای ۴۰ سال.
‫ازت نپرسیدم که اونو می‌شناسی یا نه، اولا.
‫خب؟
‫این یه گروه تو فیسبوک، یه صفحه‌ست.
‫تو عکسش رو آپلود می‌کنی.
‫آره؟
‫صبر کن یه لحظه.
‫خب اسمش چیه؟
‫یوسف چی؟
‫یوسف احمد عبدالرحیم.
‫یوسف...
‫احمد عبدالرحیم.
‫حالا اینو پست می‌کنیم و منتظر می‌مونیم ببینیم چی از گذشته‌ی مشکوکش کشف می‌کنیم.
‫چیزی پیدا نمی‌کنی.
‫ببینیم و داشته باشیم.
‫فقط صبور باش.
‫هیچی پیدا نمی‌کنی.
‫نگاه کن.
‫چی؟
‫تو بیچاره.
‫فرار کن!
‫این دفعه چی شده؟
‫پولشویی یا جعل امضا؟
‫یا خدا!
‫احمق!
‫من احمقم!
‫اسمش یوسف نیست، کامیزه و اهل فیصل هست.
‫بس خندیدن!
‫پیراهن؟
‫اسمش کمیزه؟
‫ولی بذار بهت بگم، به نظرم این پسره واقعاً نابغه‌ست.
‫لعنتی!
‫در واقع، اون می‌خواست که تو اون حلقه دزدی رو براش بفروشی و پول تمیزش رو دو دستی تقدیمش کنی.
‫ظاهراً منتصر راست می‌گفت درباره‌اش، وقتی که گفت عقل درست و حسابی نداره.
‫یا خدا!
‫و یک
‫آره.