‫به نظرت جوون‌تر و جذاب‌تر شده یا من دارم خیالاتی می‌شم؟
‫الان دیگه؟
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫مشکلی نیست.
‫یه مشکلی داشتیم.
‫سیستم خرابه.
‫به هر حال، ما حساب مشترک رو بستیم و آدرس هشام رو توی سیستم گذاشتیم و یه حساب جدید برای علا باز کردیم برای پرداخت‌های ماهانه حمایت از بچه.
‫همه این کارها رو وقتی سیستم قطع بود انجام دادی؟
‫تو واقعاً معجزه‌گری، سها.
‫همیشه حواسش به همه چی هست.
‫اصلاً.
‫این فقط یه کار روتینه.
‫ما همیشه با نفقه و توافقات طلاق سر و کار داریم، و تو خیلی مودبانه رفتار کردی.
‫و چون اولا تو خونه می‌مونه و همه وقتش رو به بچه‌ها اختصاص می‌ده، منم پیشنهاد دادم که ماهیانه بهش نفقه بدم.
‫منظورم اینه که اگه اون بخواد، من خیلی خوشحال می‌شم.
‫و بهت گفتم که هیچ جوری نمی‌تونم پول بگیرم برای مراقبت از بچه‌های خودم.
‫می‌تونی نفقه بچه رو بدی و همین تمومه.
‫اما چطوری می‌خوای همه اینا رو تأمین کنی؟
‫یه کار پیدا می‌کنم.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی، اولا؟
‫هیچ شغل سطح ابتدایی وجود نداره.
‫چند بار بهت گفتم، ادامه بده و کارتو ول نکن، اون شاید پسرخاله‌م باشه، ولی هیچ مردی ارزش اینو نداره.
‫درسته.
‫حق با توئه.
‫کجا باید امضا کنیم؟
‫چون باید برم.
‫داری به شام خونه رانا و شریف میای؟
‫کی؟
‫ببخشید، تقصیر من بود.
‫منظورم این نبود.
‫فقط فکر می‌کنم هنوز به این که شما دوتا از هم جدا شدین عادت نکردم.
‫منم همینطور.
‫رعنا منو دعوت کرد.
‫لطف کرد، ولی نمی‌تونم برم.
‫اولا.
‫بله؟
‫فکر می‌کنی داره دنبال من میاد چون از همه چی پشیمونه و می‌خواد دوباره با هم باشیم؟
‫نه.
‫دوباره حدس بزن.
‫حالا چی؟
‫چرا نادیا جواب نمی‌ده وقتی زنگ می‌زنم؟
‫حالش خوبه؟
‫آره، حالش خوبه.
‫فقط باید کلی چیز رو هضم کنم.
‫تو چطوری؟
‫منم هنوز دارم هضمش می‌کنم.
‫واقعاً می‌خوای کار کنی؟
‫آره، دارم یه کار پیدا می‌کنم.
‫باورم نداری؟
‫بچه‌ها الان توی مدرسه هستن.
‫منم مثل تو خسته شدم از اینکه خونه گیر افتادم.
‫پس چرا دنبالش نمی‌ری؟
‫یا فقط تو اجازه داری که یه شغل داشته باشی؟
‫منظورم این نبود.
‫فقط وقتی اومدم خونه و بچه‌ها، تو عادت داشتی همه کارها رو خودت انجام بدی.
‫حالا به یه نفر نیاز داری که کمکت کنه.
‫می‌خوای برات یه نفر رو پیدا کنم؟
‫تو نمی‌فهمی.
‫آیا بهت غر زدم؟
‫تا حالا بهت شکایت کردم؟
‫راستی، لباس قشنگی پوشیدی.
‫مرسی، اولا.
‫فردا صبح ساعت ۱۰ تو دفتر شریف برای اولین جلسه‌ی سلیم می‌بینمت.
‫اول از همه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫هیچ بهونه‌ای قبول نیست.
‫و دیر نکن، هشام.
‫باشه، نمی‌کنم.
‫و می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم امشب بیام.
‫گند زدم به خودم، نه؟
‫هی، زشته زل بزنی.
‫سلام به همگی.
‫دقیقاً به موقع.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫دنبال چی می‌گردی، سلیم؟
‫نه، سلیم، بذارش کنار.
‫ما قبلاً درباره زمان تماشای صفحه‌ات صحبت کردیم، عزیزم.
‫نه.
‫لطفاً، فقط پنج دقیقه.
‫فقط پنج دقیقه.
‫باشه.
‫مامان، امروز با بابا ملاقات کردی؟
‫آره.
‫آره، ما امروز همدیگه رو دیدیم و واقعاً خیلی خوب پیش رفت.
‫ما عملاً سر همه چیز توافق کردیم.
‫عالی بود.
‫و برات یه بغل بزرگ فرستاده و ازت خواسته وقتی آماده‌ای بهش زنگ بزنی.
‫من واقعاً نمی‌خواستم بپرسم حالش چطوره.
‫فقط می‌خوام بدونم چه احساسی داری.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫خوبم.
‫و من اینجا مامانم.
‫من نگران توام، نه برعکس.
‫من دروغ نمی‌گم.
‫دارم خوش‌بینانه عمل می‌کنم و قسمت سخت رو رد می‌کنم.
‫چون یه روز حالم خوب میشه.
‫راستی، من شما دوتا رو برای سرویس مدرسه ثبت‌نام می‌کنم چون فکر نمی‌کنم وقتی کارم رو شروع کنم، وقت داشته باشم شما رو این‌ور و اون‌ور ببرم.
‫داری کار می‌کنی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫مطمئن نیستم.
‫چی، جدی میگی؟
‫پس چطوری بیام خونت؟
‫زینا، عزیزم، تا جایی که یادمه، من مادرت نبودم.
‫نمی‌دونم.
‫باید به بابات بگی که تو رو برای اتوبوس مدرسه ثبت نام کنه.
‫و البته، وقتی تو شروع به کار کنی، مامان‌بزرگ میاد تو اتاق من و من باید با صدای بلند تلویزیونش و بوی اون روغنی که باهاش غذا درست می‌کنه، سر و کله بزنم.
‫مامان، لطفاً این کار رو با من نکن.
‫بله!
‫بسه دیگه.
‫بهت چی گفتم؟
‫مهم نیست اگه مادرت بمیره یا طلاق بگیره.
‫ما هستیم که زجر می‌کشیم.
‫شنیدم، زینا.
‫ولی دستور پخت شوکریا کاملاً متفاوته.
‫ما همه این برنامه‌ها رو تماشا می‌کنیم، ولی آخر سر باز هم می‌رسیم به درست کردن اسپاگتی و کوفته‌قلقلی.
‫زینا جان، هیچ‌کس بهت یاد نداده که باز کردن یخچال دیگران بی‌ادبیه؟
‫نه، واقعاً نه، سهیر.
‫هیچ‌کس تا حالا این کار رو نکرده بود.
‫مادر بیچاره‌ام قبل از اینکه فرصت پیدا کنه، مرد.
‫گوشت؟
‫کجای وگان بودن رو نمی‌فهمی، مامان‌بزرگ سهیر؟
‫ببخشید، چی گفتی عزیزم؟
‫گفتم خوشحالم که اینجایی، مامان‌بزرگ.
‫مرسی.
‫حالا فقط ریلکس کن و لذت ببر، چون قراره یه مدت اینجا بمونم.
‫عالیه.
‫مطالب بیشتری برای اینستاگرام من.
‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونم حرفاتو بفهمم؟
‫خب، اولا، بهم بگو.
‫هشام رو دیدی؟
‫چطور به نظر می‌رسید؟
‫گرسنه‌ای؟
‫مثل اینکه داره از هم می‌پاشه؟
‫نه، اصلاً اینطور نیست.
‫او سالم‌تر، جوان‌تر و خوش‌تیپ‌تر به نظر می‌رسید.
‫یا خدا!
‫جدی می‌گی؟
‫احمق.
‫قول می‌دم یه زن دیگه تو کاره.
‫اوه عزیزم، نمی‌تونم باور کنم.
‫این خیلی بده.
‫اون بعد از این همه سال که بهش دادی، داره با یکی دیگه ازدواج می‌کنه و حالا بچه‌هات یه نامادری بدجنس دارن که اذیتشون می‌کنه.
‫هیس.
‫بیچاره‌ها.
‫من فقط می‌خوام بدونم چرا، چرا، چرا اون این کارو می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، مامان.
‫میتونی ولش کنی؟
‫دیگه انرژی ندارم که برام مهم باشه.
‫و راستش رو بخوای، اون بیشتر از حد مودبانه رفتار می‌کنه.
‫او عملاً پیشنهاد داد که همه چیز رو برای بچه‌ها ردیف کنه.
‫همه خرج‌هاشون.
‫ما چی؟
‫هزینه‌هامون؟
‫کی می‌خواد اینا رو پرداخت کنه؟
‫مال ما؟
‫خب، تو که حقوق بازنشستگی‌ات رو داری، مگه نه؟
‫و پول هر ماه از دبی برات فرستاده نمی‌شه.
‫من خوب می‌شم.
‫می‌تونم خودم گلیمم رو از آب بکشم.
‫یه نقشه دارم.
‫من کار می‌کنم.
‫اوه، عزیزم.
‫اگه داری برمی‌گردی سر کار چی؟
‫تو به من نیاز داری که برای همیشه بیام و کمک کنم از خونه و بچه‌ها مراقبت کنم.
‫چی؟
‫بگو نه.
‫نمی‌دونم، مامان.
‫فکر نمی‌کنم ایده‌ی خوبی باشه که تو به طور دائم با ما زندگی کنی.
‫منظورم اینه که، خیلی خوشحالم که اینجایی مامان.
‫البته که می‌مونی.
‫آره، معلومه دیگه.
‫اگه تو اینجا نبودی که کمکم کنی، چطور می‌تونستم از بچه‌ها مراقبت کنم؟
‫مامان!
‫بابا زنگ زده!
‫خیلی ممنون، دکتر.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون.
‫خدا خیرت بده.
‫جدی می‌گم.
‫من جدی می‌گم.
‫نگران نباش، من هواتو دارم.
‫من اینجا چشم و گوش توام، نه؟
‫می‌تونی بری حالا.
‫چطوری؟
‫من خوبم.
‫می‌تونم سوارش بشم؟
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫مادرت منو می‌کشه!
‫می‌خوام سوارش بشم!
‫پات رو اونجا بذار، همین‌طوری.
‫پات به زور می‌رسه.
‫و درست همینجا.
‫این درست نیست.
‫نگاه کن.
‫فکر کردی به این راحتی می‌تونی از دستم خلاص بشی؟
‫دلم برات تنگ شده.
‫چی می‌گین بریم یه جایی شام بخوریم؟
‫نه، نمی‌تونیم.
‫مامان‌بزرگ داره شام درست می‌کنه.
‫اون نمی‌ذاشت ما بریم بیرون.
‫و ما سه نفریم، پس ما نمی‌تونستیم روی دوچرخه تو باشیم.
‫خیلی خب، زرنگ‌بازی در نیار.
‫باشه، ولی یادت باشه که آخر هفته بعدی رو باید پیش من بگذرونی.
‫اتاق‌هامون آماده‌ست؟
‫اوهوم.
‫واقعاً؟
‫اون قبلاً اتاقت رو آماده کرده؟
‫خوبه.
‫می‌دونی چیه، نونو؟
‫این اولین باره که قراره تو خونه‌های جدا بخوابیم.
‫باشه.
‫مشکی یا بژ؟
‫مامان، مطمئنی که واقعاً می‌خوای خودت رو تو این موقعیت قرار بدی؟
‫خب، نمی‌ذارم اون دوستامو ازم بگیره.
‫هیچ‌کدومشون بهت زنگ نزدن یا حتی سراغتو نگرفتن.
‫وقتی یکم بزرگتر بشی، دیگه اینقدر سریع قضاوت نمی‌کنی.
‫شاید معذب باشن.
‫یا عجیب.
‫اونا هم نمی‌دونن چطوری با این قضیه کنار بیان.
‫و پدرت هم همینطور، عزیزم.
‫باید یکم بهش فرصت بدی.
‫چون تو دخترشی.
‫نه زنش و نه زن سابقش.
‫نادیا، می‌دونم شاید نباید اینقدر صادق باشم، ولی می‌دونم که تو به اندازه کافی بالغی.
‫می‌فهمی.
‫بابات خانواده رو ترک نکرد.
‫تنها کسی که برام گذاشت، من بودم.
‫مطمئناً، خوشحالم که داری بهش یه درس می‌دی.
‫بذار عذاب بکشه.
‫اما نه برای خیلی طولانی.
‫باشه؟
‫اوهوم.
‫اون چیه؟
‫کرم معجزه‌آسای اولا؟
‫آره.
‫این دیگه آخریش بود.
‫وقت نکردم براشون هدیه بخرم، پس این سری رو بهشون میدم.
‫چرا وقتی یه کم وقت داری یه سری جدید درست نمی‌کنی؟
‫شاید یه چیزی برای من و زانا؟
‫مثل کرم ضد جوش؟
‫درسته.
‫متاسفم.
‫می‌دونم که شما دخترا خیلی وقته منتظرین.
‫فقط حسش رو نداشتم.
‫این خوبه؟
‫اوهوم.
‫واقعاً؟
‫اوهوم.
‫فکر نمی‌کنی زیادی باشه؟
‫عالیه.
‫دوچرخه خیلی خوب بوده، ولی سعی کردم باهاش توی بزرگراه نروم.
‫دوست دارم وقتی اینو می‌گی.
‫ممنون.
‫این پاستای ماهی خیلی خوشمزه‌ست.
‫می‌خوای یه کم بخوری؟
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه که برگشتم.
‫خوش به حالت، واقعاً.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم که اومدی.
‫آیا اونجا اولا رو دیدی؟
‫اوهوم.
‫اون با هشام ازدواج کرده.
‫اوه، منظورم اینه که اون با هشام ازدواج کرده بود.
‫بالاخره بهش عادت می‌کنم.
‫تاریک زونی.
‫تو قطعاً درباره‌اش شنیدی.
‫اون قبلاً با من تو بانک کار می‌کرد.
‫اون یکی از معروف‌ترین مربی‌های کسب‌وکار در خاورمیانه‌ست.
‫دیوالی، زومی، طیاره، همه این استارتاپ‌ها.
‫تو اصلاً تغییر نکردی، سوها.
‫تو همیشه دوست داشتی بزرگ‌نمایی کنی.
‫باشه، یه کم، ولی همه اون استارتاپ‌هایی که باهاشون کار می‌کردم.
‫سلام، اولا.
‫خوشحالم که باهات آشنا شدم، تاریک.
‫خیلی تحت تأثیر قرار می‌گیرم.
‫چرا بیشتر نمی‌بینیمش؟
‫تو هیچ‌وقت ازش دعوت نمی‌کنی.
‫چرا؟
‫من تو دبی زندگی می‌کنم.
‫آره.
‫فقط یه سر زدن کوتاهه، یه تجدید قوا، و دلم برای غذای مامانم تنگ شده.
‫راستی، خیلی وقته که ندیدمش.
‫باید بیای.
‫اوضاع چطور بوده، اولا؟
‫اوه، من خیلی خوبم، مرسی.
‫بچه‌ها، خونه.
‫هیچی جدید نیست.
‫این درست نیست.
‫نگفتی یه برنامه داری که برگردی سر کار؟
‫درسته.
‫چه نقشه‌ای؟
‫کرم معجزه‌گر.
‫بله.
‫درسته.
‫این کرم معجزه‌گر منه.
‫خب، اون کرم‌هایی که بعضی وقتا برامون درست می‌کنی؟
‫درسته.
‫برای فروش؟
‫آره، همینه که می‌خوایم انجام بدیم.
‫منظورم اینه که، اون کار سختیه، اولا.
‫این برای کسیه که واقعاً می‌خواد تمام وقت کار کنه، کسی که از بچه‌هاش بهانه نمی‌سازه که کار نکنه.
‫بایست.
‫چی رو متوقف کنم؟
‫می‌دونی که خنده‌دار نیستی.
‫اصلاً خنده‌دار نیست.
‫همه چیزایی که گفت رو بی‌خیال شو.
‫از یه گوش می‌ره تو، از اون یکی در میاد.
‫می‌دونی اگه بیل گیتس قبل از شروع مایکروسافت به حرف سها گوش می‌داد، الان داشت توی پیاده‌روهای نیویورک هات‌داگ و چوب‌شور می‌فروخت.
‫چه مرگته؟
‫من فقط دارم حقیقت رو می‌گم.
‫چرا باید ضایعش می‌کردی؟
‫کاملاً بی‌مورد.
‫غذا عالی بود، رنا.
‫خوشحالم که خوشت اومد، طارق.
‫من غیر از پنیر چیزی نخوردم.
‫هر وقت که خواستی.
‫چرا درباره محصولات مراقبت از پوست دست‌سازت به من نمی‌گی؟
‫چی باعث می‌شه این متفاوت باشه؟
‫واقعاً علاقه داری؟
‫چرا که نه؟
‫باشه.
‫خب، می‌دونی، من در اصل یه داروساز بودم.
‫اما وقتی اولین بچه‌ام به دنیا اومد، کارمو ول کردم.
‫و بعدش دخترم شروع کرد به... دخترمون.
‫وقتی بچه بود، شروع کرد به گرفتن جوش و اگزما. هر کاری که می‌تونستیم کردیم، ولی هیچ‌کدوم جواب نداد.
‫بعدش شروع کردم به نگرانی درباره همه مواد شیمیایی که توی فروشگاه بود و چیزایی که استفاده می‌کردیم چون اون خیلی جوون بود، پس تصمیم گرفتم این درمان مصری قدیمی که تو دانشگاه درباره‌ش شنیده بودم رو امتحان کنم.
‫جواب داد، مثل جادو.
‫پس شروع کردم به امتحان کردن مواد مختلف و فرمول‌ها تو خونه و هر دفعه نتیجه‌ها فوق‌العاده بود، مگه نه؟
‫آره، یادمه.
‫یه عالمه از کرم‌هات رو امتحان کردم.
‫راستش رو بخوای، مدت‌هاست به انجام این کار فکر می‌کنم.
‫اما بعدش سالیم رو داشتم و یه جوری اون قضیه رو فراموش کردم.
‫اما حالا آماده‌ام.
‫و من آماده‌ام.
‫بهت مربی‌گری رایگان پیشنهاد بدم.
‫چی؟
‫ولی من وقتم رو تلف نمی‌کنم.
‫تو تا حالا به اندازه کافی وقت تلف کردی.
‫داری جدی می‌گی؟
‫خب، اون خیلی سریع بود.
‫اگه تو پروژه‌های کوچیک هم دخالت می‌کنی، حتماً کلی وقت اضافه داری.
‫خیلی سریع.
‫می‌دونی، هر پروژه‌ای از یه جای کوچیک شروع می‌شه، هشام.
‫وقتی یه پروژه کوچیک پیدا می‌کنم که دوستش دارم، کمک می‌کنم رشد کنه.
‫یخ داری؟
‫متوجه شدم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫تراک‌زونی واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫جذابیتش باعث شد تو سه جمله پروژه رو بهم بفروشه.
‫تو هستی که فوق‌العاده‌ای.
‫دو تا قالب یخ، لطفاً.
‫و به این میگن عدالت شاعرانه.
‫مرسی.
‫سلام عزیزم!
‫بعضی از دکترها ADHD رو با دارو درمان می‌کنن.
‫راستش من طرفدارش نیستم.
‫ما هم نیستیم.
‫منظورم اینه که منم نیستم. منم نیستم. طرح ب خیلی سخت‌تر خواهد بود.
‫باید بیشتر ببینمش چون می‌خوایم از CBT استفاده کنیم.
‫درسته.
‫سی‌بی‌تی دیگه چه کوفتیه؟
‫یعنی درمان شناختی رفتاری.
‫ببین، سلیم حس می‌کنه دنیای مجازی که بهش پناه می‌بره از واقعیت فعلیش بهتره، جالب‌تره.
‫و به همین دلیله که فکر می‌کنم باید دوباره واقعیت رو براش جذاب کنیم.
‫او باید از نظر احساسی بیشتر در زندگی‌هاتون دخیل باشه.
‫چون ممکنه شما دو نفر از هم جدا شده باشین، ولی هنوز می‌تونین بالا و پایین‌های روزمره‌تون رو با بچه‌هاتون در میون بذارین.
‫منظورم اینه که الان دیگه برای این کار یکم دیره، فکر نمی‌کنی، شریف؟
‫و بازی‌های آنلاینش چی؟
‫ما این رو به دو ساعت در هفته کاهش می‌دیم، شاید سه ساعت اگه نمره‌هاش بهتر بشه، و شما دوتا هم بقیه وقت کنسول‌هاش رو نگه دارید.
‫همچنین، اولا، وقتی سلیم پیش هشام هست، برو ببینش تا یه کم اطلاعات بگیری و سلیم فکر نکنه که ازش فرار کردی.
‫آیا این برای شما دو نفر مشکلی داره؟
‫البته که نه.
‫کاملاً اوکیه.
‫عالیه.
‫البته که نه.
‫اصلاً.
‫برای پسرم هر کاری می‌کنم.
‫بیش فعالی.
‫دقیقاً همون چیزی که لازم دارم.
‫این‌طور نیست که تو اونو داشته باشی.
‫بفرما.
‫و پول خردت رو هم بشمار، باشه؟
‫خیلی خوشحالم که هیچ‌وقت بچه‌دار نشدم، و خدا می‌دونه که هیچ‌وقت هم نخواهم شد.
‫یک اختلال؟
‫طفلک.
‫خفه شو، کریستین.
‫خنده‌دار نیست.
‫اینقدر همه چیز رو بزرگ نکن.
‫اما مگه هشام قرار نبود یه روانپزشک خیلی خوب باشه؟
‫چطور زودتر اینو تشخیص نداد؟
‫فکر کنم هر دوتامون اونقدر تو خودمون و کارای احمقانه‌مون غرق بودیم که اصلاً متوجهش نشدیم.
‫هشام راست می‌گفت.
‫لب‌خونیم کن.
‫تو هیچ‌وقت قبول نمی‌کنی که یه مرد حق داشته باشه.
‫هرگز.
‫مهم نیست چی بشه، تو نباید این کار رو بکنی.
‫فهمیدی، اولا؟
‫باشه.
‫ولی گوش کن، دلیل اینکه می‌خواستم ببینمت این نیست.
‫چون یه خبر خوب دارم.
‫چیه؟
‫بهم بگو.
‫می‌خوام محصولات مراقبت از پوستی که تو خونه درست کردم رو بفروشم.
‫می‌خوام یه کسب‌وکار واقعی راه بندازم.
‫برو بیرون!
‫خوش به حالت.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫ممنون.
‫داری یه طرح کسب و کار می‌ریزی؟
‫هنوز نه.
‫ولی دیشب توی یه مهمونی شام بودم و با یه پسری به اسم طارق سوهانی آشنا شدم.
‫سوهانی.
‫و بهم گفت که می‌خواد کمک کنه پیشرفت کنم.
‫تاریک سونی؟
‫آره.
‫تو همین‌طوری سر شام یا یه چیزی باهاش آشنا شدی؟
‫می‌دونی کیه؟
‫واقعاً اینقدر معروفه؟
‫و خوبه؟
‫معلومه که خوبه.
‫من همه جا توی شبکه‌های اجتماعی دنبالش می‌کنم.
‫ولی دوره‌هاش خیلی گرونن.
‫من هیچی درباره کلاس‌ها نمی‌دونم.
‫اون گفت که مجانی کمکم می‌کنه.
‫رایگان؟
‫منطقه تاریک قراره مجانی بهت کمک کنه؟
‫آره.
‫حتماً داره باهات لاس می‌زنه.
‫اوه، و باید می‌نشست و همه چیز رو تماشا می‌کرد؟
‫لعنتی!
‫چطور تونستم همه اینا رو ندیده بگیرم؟
‫ای کاش منم اونجا بودم.
‫فکر می‌کردم اکسلونی اصلاً باهام لاس نمی‌زنه.
‫منظورم اینه، به من نگاه کن.
‫چی هست که بخوای باهاش لاس بزنی؟
‫مسخره نباش.
‫البته که می‌خواد باهات لاس بزنه.
‫یه زن زیبا که طلاق گرفته و بچه هم داره.
‫پس دنبال چیزی جدی نیستی.
‫تو فقط می‌خوای خوش بگذرونی.
‫زن ایده‌آل.
‫معلومه که می‌خواد باهات لاس بزنه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫ولی رادارم کاملاً از کار افتاده.
‫خیلی وقته از بازی دور بودم و زنگ زدم.
‫و من خیلی گیج شده بودم، نمی‌تونستم بفهمم چی ازم می‌خواد.
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫قراره برای اولین قرارمون دیر کنم.
‫وقت ندارم سونیا رو برسونم.
‫میشه لطفاً اونو برام ببری خونه؟
‫نه.
‫لطفاً؟
‫نه.
‫نمی‌تونم باور کنم تو رو.
‫این کاریه که می‌تونم انجام بدم.
‫از اونجایی که دوریک سونیا واقعاً به چیزی که تو ارائه می‌دی و پتانسیل بزرگی که ممکنه تو پروژه‌ات پنهان باشه باور داره، منم می‌خوام توش سرمایه‌گذاری کنم.
‫شریک زندگی‌ات باش.
‫واقعاً جدی می‌گی؟
‫به خدا قسم.
‫واقعاً؟
‫اما تو این کار رو می‌کنی چون بهش اعتماد داری، نه به خاطر اینکه به پتانسیل من ایمان داری.
‫اما بازدهی پتانسیل چیه؟
‫من ضمانت، قرارداد و پول می‌خوام.
‫پتانسیلت رو برای خودت نگه دار.
‫منم به ارزش فداکاری علاقه‌ای ندارم.
‫مگه تا حالا به اندازه کافی برای شوهرت فداکاری نکردی؟
‫تو همه چیز رو کنار گذاشتی، حتی من رو.
‫خب، آخرش چی برات می‌مونه؟
‫چی گرفتی؟
‫هیچی.
‫برو به سبین کمک کن قبل از اینکه چیزی از دستش بیفته.
‫زود باش.
‫دارم میام عزیزم.
‫سلام.
‫متاسفم.
‫دفعه بعد که دیر بیای، منو پیدا نمی‌کنی.
‫بله، متاسفم.
‫یه مشکلی با پسرم داشتم و وقت نکردم برسونمش.
‫مشکل من نیست.
‫سلام.
‫طارق زانی.
‫اسمت چیه؟
‫سلیم.
‫از آشناییت خوشحالم، سالم.
‫سلیم!
‫سلیم، خوبه.
‫ببین، این یه جلسه کاریه.
‫مامان نباید تو رو با خودش می‌آورد، پس قراره پشت سر ما راه بری، باشه؟
‫اشکالی نداره، عزیزم.
‫فقط پشت سر ما بمون.
‫می‌خوام یه نگاه خوب به همه چی دور و برت بندازی.
‫توجه کن، همه مغازه‌ها رو چک کن.
‫هر جزئیاتی برای ما مهمه.
‫می‌خوام همه‌اش توی ذهنت حک بشه.
‫عصر بخیر، امروز چطوری؟
‫خوبم، مرسی که پرسیدی.
‫همیشه دیدنت خوبه، طارق.
‫تو هم همینطور، سعید.
‫خدا حفظت کنه، خدا حفظت کنه.
‫انگار که بهش احتیاج داری.
‫شرط می‌بندم داری فکر می‌کنی چرا تو رو اینجا آوردم.
‫حق با توئه.
‫یه سوال مهم دارم که باید جواب بدی.
‫فرق مشتری‌های تو و سعید چیه؟
‫در نظر بگیر که اون محصولات ارزون‌تری داره و مشتری‌هاش هم وفادارن.
‫تفاوت اینه که...
‫تفاوتش اینه که همه محصولات من فرمول‌های علمی دقیق و تست‌شده هستن.
‫منظورم اینه که من قدرت هر روغن و ماده فعال رو می‌دونم.
‫اگه، اممم، سعید... و اگه سعید یه کم زیادی از اسانس لیمو استفاده کنه، یا یه کم زیادی دارچین بریزه، یا به اندازه کافی خمیرمایه نزنه، اونوقت کل ترکیب بی‌فایده میشه، یا حتی ممکنه اثر معکوس بذاره.
‫بیشتر خانم‌ها وقت ندارن که بیان اینجا و خودشون روغن و گیاهان دارویی رو انتخاب و ترکیب کنن.
‫خیلی خوب.
‫پس من دارم براشون وقت هم ذخیره می‌کنم.
‫عالیه.
‫یعنی بیشتر مشتری‌هات زن‌هایی هستن که به علم اهمیت میدن و محصولات ارگانیک برای کل خانواده‌شون می‌خوان.
‫درسته؟
‫درسته.
‫آره.
‫پس تکلیف شما برای دفعه بعد اینه که یه گروه تمرکز تشکیل بدید.
‫از هیچ‌کدوم از دوستا یا اعضای خانوادت تو گروه استفاده نکن.
‫اونا نمی‌تونن کمک کنن.
‫باید چندتا زن پیدا کنی که واقعاً ازت خوششون نمیاد، و تو هم ازشون خوشت نمیاد.
‫فهمیدی؟
‫اون نظرات مهمن.
‫فکر کنم می‌دونم کجا می‌تونم این زن‌ها رو پیدا کنم.
‫تکالیفت رو برای جلسه بعدی آماده کن.
‫باشه.
‫شروع کن به فکر کردن برای یه اسم برای برند.
‫چیزی کوتاه و راحت که تو هر زبونی یاد بمونه.
‫و شخصی، تا مردم سریعاً باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫شخصی.
‫باشه.
‫شخصی.
‫باشه.
‫چی؟
‫اون رنگ بهت میاد.
‫واقعاً عالیه.
‫شکی نیست که این رنگ بهت میاد.
‫بعضی وقت‌ها تو منو یاد ققنوس می‌اندازی.
‫چی؟
‫ققنوس، پرنده.
‫می‌میره و بعد از خاکسترها دوباره زنده می‌شه.
‫اوه، دفعه بعد منو به تامین‌کننده‌هات معرفی کن.
‫تأمین‌کننده‌ها؟
‫بله، باید بدونم مواد اولیه‌ات رو از کجا میاری.
‫باشه، دفعه بعد می‌بینمت.
‫سلیم، خیلی خوشحال شدم که دیدمت.
‫سلیم، چی شد؟
‫با خودت چیکار کردی؟
‫کی می‌تونه این موقع شب باشه؟
‫مامان، صبر کن، من می‌گیرمش.
‫اون نسرینه.
‫من برش می‌دارم.
‫نسرین؟
‫دوست قدیمیت، همون نسرین؟
‫همون آدم اعصاب‌خوردکنه که همیشه ازش متنفر بودم.
‫ای خدا، با اون موهای فرفری بزرگش، همیشه دیوونه به نظر می‌رسید.
‫سلام عزیزم.
‫چطوری؟
‫خوشحالم که می‌بینمت، عزیزم.
‫خیلی خوش تیپ شدی.
‫نگاه کن به موهای قشنگش.
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبه.
‫تو؟
‫چطوری عزیزم؟
‫آره، باشه.
‫خوبه.
‫خیلی ببخشید که لباس مناسب نپوشیدم.
‫منظورم اینه که واقعاً انتظار کسی رو نداشتم.
‫می‌دونی، نسرین الان شریک کاریمه، مامان.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫تبریک می‌گم عزیزم.
‫چقدر هیجان‌انگیز.
‫خوش اومدی عزیزم.
‫خوشحالم دیدمت.
‫خوش اومدی.
‫سلام خانم.
‫نادیا، بیا اینجا.
‫من نادیا هستم.
‫سلام، نادیا.
‫جرأت نکن منو خانم صدا کنی.
‫من اونقدرها هم پیر نیستم.
‫شوخی می‌کنی.
‫اون دیگه بزرگ شده.
‫بهم بگو سو.
‫راستی، من از تو و بقیه خانواده‌ات باحال‌ترم.
‫به‌خصوص هشام.
‫هیس!
‫اسم من چیه؟
‫سو.
‫شماها یه ذره خوشی تو این خونه لازم دارین.
‫نه، واقعاً به یک مرد توی این خونه نیاز داریم.
‫این منم!
‫و این هم لیمو هست که قبلاً باهاش آشنا شدی.
‫چطوری، سلیم؟
‫سلیم!
‫سلیم.
‫چه خبر، سلیم؟
‫سلیم.
‫خب، چه خبر؟
‫چه خبر شده، آره؟
‫ما به کمکت نیاز داریم تا یه اسم برای شرکت پیدا کنیم.
‫بگو ببینم، تا حالا چی پیدا کردی، نادیا؟
‫یه نفرتم هست.
‫ببخشید؟
‫چی؟
‫نفرتوم.
‫اون یه خدای باستانی مصریه که مرده‌ها رو با بوی گل‌های تازه زنده می‌کرد.
‫پس درست مثل ما، او خدای زیبایی و خالقش است.
‫ما این کار رو نمی‌کنیم.
‫چرا باید برندمون رو به اسم یه خدای مردونه بذاریم؟
‫الله، واقعاً.
‫درسته.
‫باشه، پس به جاش یه الهه پیدا می‌کنیم.
‫اما الان حتی نمی‌تونم بهش فکر کنم، چون باید یه عالمه از اون کرم معجزه‌آسا رو برای گروه آزمایشی درست کنم.
‫و سلیم باید درس بخونه چون فردا امتحان داره، و نادی هم با نمایش مدرسه سرش شلوغه.
‫وای، وای، وای، وای.
‫اشکالی نداره.
‫حالا نفس بکش.
‫آسون.
‫همین.
‫فقط ریلکس کن.
‫آره، آره.
‫نونو، تو بازیگری؟
‫من فقط دارم تو طراحی صحنه کمک می‌کنم.
‫من اجرا نمی‌کنم.
‫بزرگ فکر کن، درست مثل مامانت، درسته؟
‫و چه کسایی می‌خوان موش آزمایشگاهی بی‌خبر گروه تحقیقاتی کوچیکت باشن؟
‫بهترین دوستام.
‫گروه مامانا.
‫حالا نگاه کن و یاد بگیر.
‫کار می‌کنه.
‫سلام، خانم‌ها.
‫اول از همه، می‌خواستم ازت تشکر کنم که دوباره منو به گروه واتساپ راه دادی، واسه همین یه هدیه کوچیک برات گرفتم.
‫یه محصول فوق‌العاده که تازه از دبی رسیده.
‫برادرم چندتا نمونه برام فرستاد.
‫اینجا هنوز حتی موجود نیست.
‫این یه کرم ضد چروکه و هر کسی که امتحانش کرده، کلاً بوتاکس رو کنار گذاشته.
‫بهت میگم، این کرم همون تاثیری رو داره که بوتاکس داره، ولی با یک دهم قیمت.
‫پس اگه علاقه داری، بهم بگو تا فردا صبح که می‌برمت مدرسه برات بیارم.
‫خدافظ.
‫این کار نمی‌کنه.
‫این خیلی خجالت‌آوره.
‫به من اعتماد کن.
‫گفتم سه تا کلمه جادویی کوچیک.
‫دبی، بوتاکس و هدیه.
‫بگو بهم.
‫دارم کم‌کم فکر می‌کنم که شاید طارق زونی واقعاً داره باهام لاس می‌زنه.
‫حالا یه لحظه صبر کن.
‫فکر می‌کنی هست یا مطمئنی که هست؟
‫باید با دقت جواب بدی.
‫چون اگه بدونی داره باهات لاس می‌زنه، پس این یه نقشه پیچیده‌ست که تورو بکشونه تو تخت، یعنی این که براش ایده‌هات مهم نیست.
‫و اگه این درست باشه، یه انتخاب دارم.
‫پولم رو بگیر و برو خونه.
‫پس فکر می‌کنی یا می‌دونی؟
‫هیس.
‫واقعاً جدی می‌گی؟
‫اصلاً می‌فهمی داری چی می‌گی؟
‫چی؟
‫بهت گفتم اینو.
‫رادارم زنگ زده.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم واقعیه یا فقط یه حسه.
‫باشه، متاسفم.
‫می‌فهمم.
‫پس حسش می‌کنی، درسته؟
‫داری یه چیزی حس می‌کنی.
‫بله.
‫پس اون حس از کجا اومده؟
‫چیزی گفت؟
‫آره.
‫چی؟
‫یه چیز خیلی کسل‌کننده پوشیده بودم و اون گفت، این رنگ بهت میاد.
‫این رنگ بهت میاد.
‫ببخشید؟
‫این رنگ بهت میاد.
‫چی؟
‫این رنگ توئه؟
‫جدی؟
‫مشکلت چیه؟
‫فکر کردم ازت خواسته بیرون بری یا حداقل یه جوک بی‌ادبانه برات فرستاده.
‫پس یه جوک بی‌ادبانه بود؟
‫نه!
‫خب، چیز دیگه‌ای هم گفت؟
‫آره.
‫چی؟
‫اون منو ققنوس صدا کرد.
‫ققنوس؟
‫یه ققنوس.
‫میدونی، اون... تو رو به خونه صدا زد.
‫آره.
‫اون انجام داد؟
‫این چیز خوبیه یا چیز بدیه، خانم رین؟
‫بسه دیگه، اولا.
‫دارم می‌رم.
‫شب بخیر.
‫من از این طرف می‌رم که مادرت رو نبینم.
‫شماها خیلی باحالید.
‫دارم از بالکن می‌پرم.
‫دارم از همه‌تون دور می‌شم.
‫چرا می‌خوای بپری؟
‫درب درست همونجاست.
‫سلام، زینا.
‫سلام.
‫صبح بخیر.
‫خداحافظ، نادیا.
‫خداحافظ.
‫موفق باشی.
‫خداحافظ.
‫تمرکز کن، سلیم.
‫خوشحالم که بهت برخوردم.
‫مروان، می‌خواستم بابت اتفاقی که در روز والدین افتاد عذرخواهی کنم.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫حتماً زینا بهت گفته که من و هشام داریم از هم جدا می‌شیم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫در واقع، می‌خواستم ببینم زینا زیاد اینجا می‌مونه یا نه.
‫عمراً.
‫بیا دیگه.
‫زینا؟
‫می‌تونم بهش بگم که باید وقتش رو تو خونه بگذرونه.
‫اون مثل دختر دوم منه.
‫اون فقط خونه خودش رو بیشتر از خونه مادربزرگش دوست داره.
‫ما عاشق اینیم که اون پیشمونه.
‫اون خیلی پرانرژیه.
‫اونجا رو روشن می‌کنه.
‫این دقیقاً همون چیزیه که لازم داریم، مخصوصاً نادیا.
‫لطفاً بهش بگو هر وقت خواست بیاد.
‫در واقع داشتم فکر می‌کردم... بذار ببینم، اونا هنوز اینجان؟
‫خب، داشتم فکر می‌کردم که باید بچه‌ها رو برای سرویس مدرسه ثبت‌نام کنیم، چون تازه یه کار جدید راه انداختم.
‫پس دیگه وقت ندارم که اونا رو برسونم و بیارمشون.
‫بذار بهت نشون بدم.
‫این کرم معجزه‌گر منه.
‫این ارگانیکه، طبیعیه، بدون مواد شیمیایی، صد درصد خونگی مصریه.
‫سلام!
‫و دارم سعی می‌کنم... سلام، hola!
‫سلام، سلام!
‫چطوری؟
‫همینه؟
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارسال کنید.
‫همون‌طور که قول داده بودم.
‫اولا می‌خواد دوباره باهامون خوب بشه، واسه همین داره با محصولات گرون‌قیمت مراقبت از پوست که تازه از دبی آورده، ما رو رشوه می‌ده.
‫آه، دبی، دبی.
‫در واقع خیلی درباره‌اش شنیدم.
‫میگن این قراره توی صنعت لوازم آرایشی انقلاب به پا کنه.
‫یه چیزی در مورد اینکه چقدر خالص و خونگیه.
‫خیلی خوبه که می‌شنوم.
‫باشه، باید برم بیمارستان.
‫خدافظ.
‫خداحافظ.
‫بیا، به ما نشون بده.
‫باشه، باشه، بذار اینجا نشونت بدم.
‫واضحه که هنوز برچسب نخورده چون هنوز توی مرحله آزمایشه.
‫و برند می‌خواد مطمئن بشه که هیچ‌کس فرمولشون رو ندزده، می‌دونی.
‫و بهم گفتن که به زن‌هایی با سلیقه نیاز دارن تا محصول رو امتحان کنن و قبل از عرضه کمک کنن که تبلیغش کنن.
‫پس بهشون گفتم که تو عالی هستی، عالی.
‫شماها خیلی خوش‌شانسید، خیلی خوش‌شانس.
‫و تنها کاری که باید بکنی، اینه که این نظرسنجی‌ها رو پر کنی.
‫بعد از اینکه مرطوب‌کننده و کرم دست رو امتحان کردی.
‫باشه.
‫من نمونه‌های هر دو رو گذاشتم اونجا، پس فردا نظرسنجی‌ها رو برگردون، باشه؟
‫اوه.
‫خب، می‌دونی که بالاخره سلین رو برای فوتبال ثبت‌نام کردم؟
‫چی؟
‫عمراً!
‫خیلی خوبه که اینو می‌شنوم.
‫اگه همین‌طور ادامه بدی، مجبوریم تو رو ادمین گروه کنیم.
‫من؟
‫یه مدیر از همین حالا؟
‫باورم نمی‌شه.
‫اوه، معلومه.
‫این رو نگو.
‫خدافظ.
‫خب، خداحافظ.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫می‌بینمت.
‫این بهتره، نه؟
‫آره، ولی... برو، لیمو!
‫کجاست؟
‫میتونی اصلاً ببینیش؟
‫داری برای چی تشویق می‌کنی؟
‫اون می‌تونه صدای منو بشنوه.
‫داره غرق می‌شه.
‫آفرین، لیمو!
‫سلیم!
‫سریع‌تر!
‫بدو بجنب!
‫هی، آقا!
‫داره حرکت می‌کنه.
‫تازه، اسمش سلیم هست، نه سالیم.
‫هی، ما اون یارو رو نمی‌شناسیم.
‫ما نمی‌تونیم فقط کاری کنیم که بگه سلیم.
‫خب، هنوز باید اسمش رو درست بگه.
‫من از این مربی خوشم نمیاد.
‫شاید یکی دیگه هم باشه.
‫می‌خوام دروازه‌بان باشی، پس برو و لباس‌تو عوض کن.
‫دروازه‌بان نیست.
‫چرا؟
‫صبر کن.
‫چرا باید اون دروازه‌بان باشه؟
‫بذار یه کم بازی کنه، وگرنه از بازی متنفر می‌شه.
‫مگه از همین حالا ازش متنفر نیست؟
‫بله.
‫چون اون خیلی واضح نشون می‌ده.
‫به حرفم گوش کن و یه کار دیگه برای بچه پیدا کن.
‫حالا خودش داره دنبالش می‌گرده.
‫می‌خوام حسابی بزنمش.
‫برگرد اینجا.
‫بدون خشونت.
‫از من رو برنگردون.
‫اینجا مامانا هستن.
‫مامان‌های دیگه‌ای هم هستن.
‫ما تنها نیستیم.
‫نمی‌خوام دردسری درست کنم.
‫دیدی چطوری درباره نیاز صحبت کرد؟
‫لطفاً، نسیم.
‫لطفاً آروم باش.
‫نمی‌خوام.
‫هی، اولا.
‫سلام.
‫این یه شوخی مسخره‌ست؟
‫ببین کرم مرطوب‌کننده لوکست چه بلایی سر صورت این زن بیچاره آورده.
‫اینجا.
‫نمی‌تونستم.
‫اینجا، بهش نگاه کن.
‫تقصیر توئه.
‫می‌بینی با صورتم چیکار کردی؟
‫امکان نداره این به خاطر محصولات مراقبت پوستم باشه چون... باورم نمیشه.
‫در دبی، اونا فقط از عصاره‌های ارگانیک استفاده می‌کنن که هیچ‌وقت باعث واکنش‌های آلرژیک نمی‌شن، مگر در موارد خیلی نادر.
‫این دیگه چیه؟
‫چی شد؟
‫احتمال داره به نعناع حساسیت داشته باشی؟
‫از کجا بدونم؟
‫من حتی امتحانش هم نکردم.
‫خب، اول باید یه قسمت کوچیک رو امتحان می‌کردی.
‫متاسفم.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫الان نمی‌تونیم اینطوری باشیم.
‫من به این نیاز دارم.
‫معذرت می‌خوام.
‫عذرخواهی کنم؟
‫بله.
‫واقعاً متاسفم.
‫باید بهتون می‌گفتم که همه‌تون تست آلرژی بدین.
‫تقصیر منه.
‫من خیلی خسته بودم.
‫واقعاً متاسفم.
‫قول می‌دم همه اینا رو درست کنم.
‫یه درمان پیدا می‌کنیم.
‫بهت گفتم که از فوتبال خوشم نمیاد.
‫واقعا دلم برای طبیعت تنگ شده.
‫زندگی من چیزی جز اعداد نبوده.
‫ممنون که منو به اصول اولیه برگردوندی.
‫اوه، تست آلرژی رو یادت رفت.
‫باید اولویت‌هات رو درست کنی.
‫خب، برنامه کسب‌وکارت خوبه.
‫واقعاً؟
‫اسمت چیه؟
‫اِمم، مطمئن نیستم.
‫فکر می‌کنی باید یه اسم مصری باستانی باشه؟
‫نه، هیچ قانونی وجود نداره.
‫از حس ششمت استفاده کن.
‫به حس درونیت اعتماد کن.
‫چی؟
‫جرأت؟
‫حست.
‫مثل اینکه، آره، دلتو دنبال کن.
‫آه.
‫این رو می‌شناسی؟
‫اون رو شنیدم.
‫همونه.
‫یا خدا، دارم همه چیز رو می‌شناسم.
‫چی؟
‫همین بود، امیرحان؟
‫بگیرش.
‫فقط بگیرش.
‫امیرهان قدیمی کجاست؟
‫بهره‌وریت چی شد؟
‫خب باشه.
‫اینجا، امیرحان.
‫و اینم بقیه حقوقت.
‫حالا برو یه مزرعه کوچیک‌تر و آسون‌تر پیدا کن برای کار کردن.
‫همونطور که قدیمی‌ها میگن، جا رو ول کنی، جاتو از دست میدی.
‫سلام.
‫داشتم دنبال ام سعید می‌گشتم.
‫این آدما کی هستن؟
‫اون اینجا توی مزرعه کار می‌کنه.
‫چطور ممکنه که ام سعید رو نشناسی؟
‫اون... بله؟
‫ببخشید؟
‫بله؟
‫سلام، چطوری؟
‫خودت هم همینطور.
‫هرمس، یه باغ از نیل.
‫درسته.
‫لعنتی.
‫وای.
‫ساواژ دیور.
‫درسته.
‫تأثیرگذار بود.
‫ببخشید.
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫چی؟
‫این مشک، رز، پچولی، نرولی، چیزایی هستن که نباید هیچ‌وقت با هم قاطی بشن.
‫یا خدا، خیلی وحشتناکه.
‫کار نمی‌کنه.
‫کافیه.
‫عجله کن.
‫بیا اون زن رو پیدا کنیم و از اینجا بزنیم بیرون.
‫یه لحظه صبر کن.
‫ما دنبال زنی هستیم که قبلاً اینجا کار می‌کرده.
‫ام سعید؟
‫مامانم.
‫مامانم فوت کرد.
‫ای خدای بزرگ، خیلی متاسفم که اینو شنیدم.
‫ما از آنِ خدا هستیم و به سوی او بازمی‌گردیم.
‫آرام بخواب.
‫مطمئنم که احتمالاً من رو به یاد نمیاری، مگر اینکه سعید باشی.
‫نه، من منتصرم.
‫منتصر، باشه.
‫از آشناییت خوشحالم، منتصر.
‫من اولا هستم.
‫من قبلاً می‌اومدم اینجا عطر و گل بخرم، نیلوفر، رز، یاس... عطرتو عوض کردی؟
‫از اون موقع به بعد، معلومه.
‫پس من قطعاً یادم نمی‌مونه.
‫خب چطوری... اسمش چیه؟
‫منتصر.
‫پس منتصر، می‌خوایم یه دسته گل بخریم.
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫تمام این محصولی که می‌بینی، همه‌اش ۱۰ سال پیش به یورو فروخته شده بود.
‫و اینم یه نصیحت.
‫یه عطر جدید بگیر.
‫اون تقلبیه.
‫داری به کی میگی قلابی؟
‫خیلی بی‌ادبی.
‫امتحانم کن.
‫با سبک من گول نخور.
‫من از زفیر هستم.
‫خیلی ترسیدم.
‫امتحانم کن.
‫حالا، شما دوتا هر وقت خواستید خوش اومدید، چون مادرم رو می‌شناختید.
‫روحش شاد.
‫اما هر محصولی که اینجا برداشت می‌شه، خاص و منحصر به فرده.
‫پس، اگه شما دوتا دوباره برنامه دارین که بیاین پیش ما و می‌خواین استقبال گرم ببینین، اون رو خونه بذارین.
‫باشه، کارت تموم شد.
‫دارم بهت یاد می‌دم.
‫نه، نه، نه.
‫بس کن.
‫کافیه.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫خدافس.
‫خروج اون طرفه.
‫سلام.
‫خیلی متاسفم، منتصر.
‫فقط اینه که چیزی که اینجا داری خیلی خاصه و من هیچ‌وقت چیز دیگه‌ای مثل این پیدا نمی‌کنم.
‫به من اعتماد کن.
‫من همه جا رو گشتم، ولی هیچ‌کس حتی نزدیک به چیزی که تو تولید می‌کنی هم نمی‌شه.
‫من محصولات مراقبت از پوست درست می‌کنم و فقط یه نمونه آوردم که بهت نشون بدم چی می‌تونیم همین‌جا تو کشور خودمون بسازیم، تا خودمون بتونیم از محصولات محلی‌مون لذت ببریم.
‫محلی درست شده؟
‫بله، توی مصر.
‫همه‌اش محلیه، ارگانیک تایید شده، درست مثل محصولات وارداتی.
‫بافت خوبی داره.
‫ثبات خوبی داری.
‫ممنون.
‫ولی باید بگم که بسته‌بندیش خیلی ارزونه.
‫منظورم اینه که ما هنوز... خب، خیلی دوست دارم بهت کمک کنم.
‫اما همون‌طور که بهت گفتم، خانواده‌ام صاحب مزرعه نیستند.
‫چی؟
‫مادرم سال‌ها پیش مزرعه رو فروخت.
‫من فقط اینجا کار می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫من حسابدار و دفتردارم.
‫موقتیه.
‫چی موقتیه؟
‫داری مزرعه رو دوباره می‌خری؟
‫نه.
‫دارم درس می‌خونم که یه بویاب حرفه‌ای بشم.
‫نه.
‫چی؟
‫نه.
‫بینی، دماغ، دماغه.
‫فقط یه گواهی از گرس لازم دارم.
‫در مدرسه عالی عطرسازی، فرانسه.
‫وای.
‫صاحب جدید قول داد که هر کاری بتونه انجام بده تا کمک کنه ویزا بگیرم.
‫خب، پس برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫باشه؟
‫تو خیلی باهوش‌تری که بخوای اون رو بخری، منتسا.
‫می‌دونی که صاحبش هیچ‌وقت نمی‌ذاره بری.
‫اون اینجا بهت نیاز داره.
‫تا وقتی که اینجا بمونی، اون داره سود می‌بره.
‫او فقط باید رؤیا رو جلوی چشمت نگه داره.
‫اون ویزای جادویی.
‫حتی اگه اون رویا هیچ‌وقت به حقیقت نپیونده.
‫دقیقاً... چقدر نیاز داری؟
‫اوه نه، تو خیلی بیشتر از اینا می‌ارزی.
‫من می‌تونم هر جایی تأمین‌کننده پیدا کنم.
‫می‌خوام یه پیشنهاد بهت بدم.
‫یه پیشنهاد.
‫منتظر زنگت می‌مونم.
‫این یکی باهوشه!
‫حالا این شد یه معامله!
‫نه مثل دوستت اون پشت.
‫به زودی می‌بینمت.
‫این همون یاروته.
‫ها؟
‫اون میشه همکارت.
‫شریکم کیه؟
‫منتصر؟
‫اوهوم.
‫ولی نسرین ازش خیلی بدش میاد.
‫اون... نصیرین کیه؟
‫اما مگه ندیدی چی شد؟
‫چطوری بهش بگیم؟
‫ما وجود نداریم.
‫ها؟
‫تو بهش می‌گی.
‫این شرکت توئه، به من ربطی نداره.
‫گوش کن.
‫گوش کن، داری روی لبه تیغ راه میری.
‫تو بهترین مواد رو با کمترین قیمت می‌خوای.
‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫به من اعتماد کن.
‫آره.
‫حست.
‫عینک آفتابی رو بردار.
‫چی؟
‫چشمهاتو ببند.
‫باشه.
‫چشمهات رو ببند.
‫آره، آره.
‫احساسش کن.
‫عرق‌ریزی به ارزش ۱۰٪.
‫و اون قراره کارای مالی‌ت رو انجام بده.
‫آفرین.
‫اوه، من عاشق کارم هستم.
‫بیاید جشن بگیریم!
‫دارم تورو می‌برم بیرون، تنها!
‫داغ، سرد، بعد داغ، بعد سرد، بعد دوباره داغ.
‫سرما می‌خورم!
‫مامان، داری چیکار می‌کنی؟
‫وایسا!
‫اون حتی متوجه هم نمی‌شه.
‫مامان!
‫مامان‌بزرگ سهیر، حالت چطوره؟
‫چطوری عزیزم؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، اصلاً.
‫هی، نادیا!
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫فقط باهاشون اومدم که سلام کنم.
‫بیا تو.
‫هی، تبریک می‌گم.
‫خیلی قشنگه.
‫در واقع، این بیشتر آزمون طراح داخلیه.
‫بابا، توپ کجاست؟
‫می‌خوام بازی کنم.
‫بعداً می‌بینمت، رفیق.
‫باحاله، یه حیاط هم هست.
‫طراح داخلی، بد نیست، اصلاً بد نیست.
‫یادت هست، اولا، وقتی که هی ازش می‌خواستی یه کارگر بیاره تا اتاق نشیمن‌تون رو رنگ کنه و اون انجامش نمی‌داد؟
‫بهش نگاه کن الان.
‫البته که یادمه.
‫اون موقع می‌خواست پول پس‌انداز کنه، ولی حالا با نصف شدن خرج‌هاش دیگه نیازی به این کار نداره.
‫خیلی خوبه.
‫خوش به حالت.
‫بشین عزیزم.
‫تو هم تمیزی.
‫هیچ گرد و خاکی نیست.
‫آفرین.
‫هی، چرا نمی‌ریم اتاقت رو ببینیم؟
‫بیا دیگه.
‫اگه چیزی هست که می‌خوای عوضش کنی، فقط بهم بگو، باشه؟
‫الان فرصتمه.
‫می‌خوام فضولی کنم.
‫نه، بی‌خیال.
‫چی؟
‫این مناسب نیست.
‫ولم کن.
‫مامان، نه.
‫بیا دیگه.
‫فقط یه نگاهی می‌ندازم.
‫بی‌ادبیه.
‫فقط دارم نگاه می‌کنم، انگار کاری که اون کرد مودبانه بود.
‫نکته خوبی بود.
‫هنوزم خیلی تمیزه.
‫تو عاشق نمایشی هستی که اسمش واقعاً "بدبخت‌ها" است.
‫چطور می‌تونستم فراموش کنم؟
‫تا کی می‌خوای از دستم عصبانی بمونی؟
‫من ازت ناراحت نیستم، بابا.
‫من از مردی که با یه زن ازدواج کرد، بچه‌دار شد، حوصله‌اش سر رفت و ولش کرد، عصبانی‌ام.
‫وقتی بزرگ شدم، دوست داری باهام اینجوری رفتار بشه؟
‫نه، عزیزم، معلومه که نه.
‫بشین تا بتونیم حرف بزنیم.
‫تو جوونی و به نظر میاد خیلی ساده‌ست.
‫اما وقتی بزرگ می‌شی، می‌بینی که زندگی اینقدر سیاه و سفید نیست.
‫من اصلاً تغییر نکردم.
‫بعضی جزئیات فرق دارن، ولی درونم همون آدم قبلی‌ام.
‫تنها چیزی که هیچ‌وقت عوض نمی‌شه، احساسی هست که نسبت به تو و برادرت دارم.
‫هرگز فراموشش نکن.
‫پس عجله نکن.
‫من اینجا می‌مونم.
‫گیشان،
‫این رو برای خودم گرفتم.
‫و وقتی سلیم آخر هفته‌ها اینجاست، می‌تونه بازی کنه.
‫گاهی اوقات اجازه دادن بهش که یک ساعت بازی کنه، ضرری نداره.
‫اوه، آخر هفته‌ها؟
‫نادیا جان، لطفاً برو یه سری به سلیم بزن.
‫چی؟
‫پس تصمیم گرفتی که چه نقش‌هایی بازی کنیم و حالا همه خوشحالن؟
‫تو می‌شی اون بابای باحال و خوش‌گذران آخر هفته‌ها و من می‌شم اون مامان هیولا که مجبورشون می‌کنه تکالیفشون رو انجام بدن و سر وقت بخوابن؟
‫تو می‌تونی لوسشون کنی و من باید تاوان کارای تو رو بدم؟
‫کاری کن که نادیا منو ببخشه و به سلیم کمک کنه، باشه؟
‫علاوه بر اینکه داری یه کسب و کار راه می‌اندازی، اینجایی و داری با پلی‌استیشن بازی می‌کنی!
‫صد بار بهت گفتم، اگه کمک لازم داری، می‌تونم یکی رو پیدا کنم.
‫اگه پول لازم داری، مال تو.
‫من غیب‌گو نیستم.
‫اگه چیزی می‌خوای، باید درخواستش کنی.
‫خب، چرا باید کسی بهش کمک کنه، هشام؟
‫من همین‌جا هستم.
‫و راستشو بخوای، منم خیلی از این ایده کار و کاسبی خوشم نمیاد.
‫چرا باید این همه وقت و انرژی رو روی چیزی که اینقدر پر ریسکه سرمایه‌گذاری کنی؟
‫پس فکر کنم پرونده بسته شد.
‫چون تو تصمیم گرفتی که ریسک زیادی داره و فکر می‌کنی نباید کار کنم.
‫ولی دیگه فکر نمی‌کنم تصمیمات تو از تصمیمات من مهم‌تر باشه.
‫و من دیگه نمی‌خوام خودمو توی یه گوشه قایم کنم و به جای زندگی کردن، پنهون بشم.
‫و کار من قراره موفق بشه.
‫اون قراره رشد کنه، مامان.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون من مثل ققنوسم.
‫درسته.
‫صدای درونی من، صدای شهودم، حسم بهم میگه که موفق می‌شم.
‫من موفق می‌شم.
‫بزن بریم.
‫بازم تبریک می‌گم.
‫بریم سراغ مسائل مهم‌تر.
‫چه اسمی برای برندمون بذاریم؟
‫ما یه جوری باعث یه واکنش آلرژیک شدید شدیم و بعدش هم یه افتضاح عمومی به بار آوردیم.
‫چه اسمی قراره اون رو درست کنه؟
‫منظورت اینه که فکر می‌کنی یه الهه مصری باستانی برای آلرژی‌ها وجود داره؟
‫یا شاید یه خدای طلاق؟
‫راستش رو بخوای، دیگه مطمئن نیستم که بخوام این کار رو ادامه بدم.
‫فقط نمی‌خوام بچه‌هام به نبودن مامانشون عادت کنن و...
‫احتمالاً حق با توئه.
‫در عوض، باید بیشتر وقتت رو صرف گریه کردن برای هیشان کنی و اون مقدار پول توهین‌آمیزی که هر ماه بهت می‌ده رو روی داروهای ضدافسردگی پیشرفته خرج کنی.
‫دقیقا همینه که بچه‌هات رو خوشحال نگه‌داری و باعث افتخارشون بشی.
‫درسته؟
‫طارق زهنی خیلی خوشش میاد.
‫تو تبدیل می‌شدی به لکه سیاه روی کارنامه بی‌نقصش.
‫خب، حالا که صحبت از طارق زهنی شد... اینو بگیر.
‫من هنوز خیلی گیجم، چون...
‫گفت می‌خواد منو ببره بیرون و می‌خواد که فقط خودمون باشیم.
‫که این یه سورپرایزه و قراره جشن بگیریم.
‫منظورت اینه که این عادیه؟
‫مردم این کارو می‌کنن؟
‫چون مثلاً، اگه اسمم به جای این، محمد بود چی؟
‫خب بعدش چی می‌شه؟
‫آیا هنوزم می‌خواد منو ببره بیرون؟
‫اون منو غافلگیر می‌کنه؟
‫مگه میشه، میشه؟
‫من فقط خیلی گیجم.
‫چرا اینقدر مهمه؟
‫فقط ازش بپرس.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫چرا که نه؟
‫اگه بگه ازم خوشش میاد چی؟
‫برو دنبالش.
‫مشکل حل شد.
‫برو دنبالش؟
‫آره.
‫بزن بریم؟
‫منظورت چیه؟
‫خیلی زوده.
‫تازه دارم از دوره عزاداریم در میام.
‫برو دنبالش.
‫من دیگه از این بازی موش و گربه خسته شدم.
‫هر چی می‌گه، من با خودم می‌گم، یعنی منظورش این بود؟
‫منظورش واقعاً این بود؟
‫و برای چی؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫ازدواج، از اون طرف، خیلی شفاف و روشنه.
‫خیلی ساده‌ست.
‫این کار ساده و مشخصه.
‫تنها بودن خیلی بده.
‫چطوری اصلاً اینجوری زندگی می‌کنی؟
‫همه‌چیز رو اشتباه فهمیدی.
‫اون انتظار طولانی و آروم و همه اون هیجان‌هاست که باعث میشه داغ بشه.
‫گرمه؟
‫اوهوم.
‫نسرین؟
‫چه خبر؟
‫یه چیزی هست که می‌خوام بهت بگم.
‫به جز اینکه ازت می‌ترسم.
‫فقط بگو.
‫بیا دیگه، من که اینقدر بد نیستم.
‫یادت هست منتصر؟
‫کی؟
‫او پیشنهاد ما رو قبول کرد تا با برند همکاری کنه.
‫به عنوان یه شریک.
‫قبول شد؟
‫آره، گفت که هست.
‫منظورت چیه که قبول کرد چی رو؟
‫اصلاً کی ازش خواست که شروع کنه؟
‫من انجامش دادم.
‫من و طارق.
‫ما بهش نیاز داریم.
‫واقعاً.
‫عمراً!
‫به هیچ وجه، اولا.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫همین الان بی‌خیالش شو تا بتونم با خیال راحت غذا بخورم.
‫جرأت نکن یه کلمه دیگه باهام حرف بزنی.
‫حالا بخور.
‫باشه.
‫سلام.
‫راحت اومدی اینجا؟
‫اوه، من فقط جی‌پی‌اس رو دنبال کردم چون اصلاً نمی‌دونم کجاییم.
‫نگران نباش.
‫بیا دیگه.
‫این تمشک‌ها از همین درخت اینجا هستن.
‫اوه، این درخت؟
‫مرسی.
‫راحتی اینطوری؟
‫نه.
‫کفش‌هات رو در بیار.
‫مطمئنی؟
‫چرا که نه؟
‫منظورم اینه که، ببخشید.
‫من فقط به این عادت ندارم.
‫من ۱۳ ساله که بیرون نرفتم.
‫الان مردم این کار رو می‌کنن؟
‫این کاریه که ما می‌کنیم.
‫گوشتت رو چطور دوست داری؟
‫آفرین.
‫گوشت رو همیشه باید آبدار خورد.
‫شاید حتی نیم‌پز.
‫امروز به روش من امتحانش می‌کنی.
‫اوه، طارق، ببخشید، ولی باید بپرسم.
‫پرواز کن.
‫نکنه تو... چرا منو آوردی اینجا؟
‫نقدهای خوبی درباره اونجا خوندم.
‫نه، جدی میگم، واقعاً دارم جدی میگم.
‫این مال منه.
‫این زمین منه، می‌دونی.
‫از وقتی که برای دبی رفتم، اینجا نبودم.
‫خیلی طولانیه.
‫امروز ما به خاطر تو اینجاییم.
‫درسته، دقیقاً.
‫منظورت چیه، چرا همه اینا رو برای من جمع کردی؟
‫منظورم اینه که تو منو دعوت کردی بیام به زمینت.
‫داریم یه شام عالی درست می‌کنیم.
‫چرا اینقدر به من علاقه داری، طارق؟
‫چون تو یه بازنده‌ای.
‫من سگم؟
‫اون چیه؟
‫چی گفتی؟
‫بشقاب‌ها رو بده به من، لطفاً.
‫یعنی چی؟
‫آدم دست‌کم‌گرفته‌شده.
‫آره؟
‫کسی که هیچ شانسی برای موفقیت نداره.
‫و اگه موفق بشن، به خاطر توئه، درسته؟
‫نه، به خاطر اینه که بهشون نشون دادم که اونا خودشون همه چی رو دارن.
‫این مال توئه.
‫پس یعنی به من علاقه نداری.
‫من اینو نگفتم.
‫ببین، واقعاً، طارق، از این همه سیگنال‌های قاطی خسته شدم.
‫و من همین الانشم کلی کار دارم.
‫و تو خوب می‌دونی دارم درباره چی حرف می‌زنم.
‫می‌دونی مشکل تو چیه، عزیزم اولا؟
‫چی؟
‫تو همه چیز رو تو زندگی سیاه و سفید می‌بینی.
‫اما اینطور نیست که فقط یکی از این دو باشه.
‫باید خونه بمونم و بچه‌ها رو نگه دارم یا دنبال کار برم؟
‫چی می‌خواد؟
‫این ملاقات کاریه یا برای تفریح؟
‫خب، می‌دونی، اینجوری کار نمی‌کنه.
‫حالا که برگشتی به میدون، می‌بینی که همه چیز درباره بده و بستانه.
‫لازم نیست همه چیز یک‌دفعه اتفاق بیفته.
‫قبول دارم، بهت سیگنال‌های ضد و نقیض دادم.
‫آره، انجام دادی.
‫بله، بالاخره من یه مرد هستم و تو یه زن زیبایی.
‫درسته؟
‫ممنون.
‫اما راستش دلیل اینکه الان اینجا هستم این نیست.
‫شاید یه وقت دیگه.
‫یا یه جای دیگه.
‫سوال اینه که چرا اینجایی؟
‫دلم براتون تنگ شده بود.
‫واقعاً؟
‫حتی یه زنگ هم نزدی؟
‫انقدر خوش می‌گذشت که منو فراموش کردی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫نادیا، عزیزم، می‌تونی لطفاً کیسه‌ها رو ببری توی ماشین؟
‫یه لحظه لازمه با بابا حرف بزنم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫قفل نیست، باشه؟
‫سلام.
‫متاسفم.
‫من اون روز زیادی واکنش نشون دادم.
‫حق با توئه.
‫واضحاً که نمی‌تونم همه کارها رو خودم انجام بدم، پس باید چند تا قانون پایه بذاریم که بهتره در موردشون صحبت کنیم.
‫گرفتمش.
‫باشه.
‫باید نوبتی بچه‌ها رو به مدرسه ببریم و برگردونیم.
‫باشه، ولی با کار سخت می‌شه.
‫خوبه، ما اونا رو برای سرویس مدرسه ثبت‌نام می‌کنیم و تو هزینه‌ش رو میدی، و... آره، مشکلی نیست.
‫آب خوردن.
‫باشه.
‫خب، امم... نمی‌تونی همه آخر هفته‌ها رو برای خودت داشته باشی.
‫منم می‌خوام باحال باشم، و تو هم باید بعضی روزهای هفته رو با اونا بگذرونی.
‫من روزای هفته می‌برمشون، ولی نمی‌تونم توی تکالیف کمک کنم.
‫مطمئنم.
‫خب، تعطیلات چی؟
‫یکی برای من، یکی برای تو.
‫حل شد.
‫و شاید بعضی وقت‌ها بتونیم با هم ببریمشون بیرون.
‫باشه، ولی بدون مادرت.
‫یا مال تو.
‫قبوله.
‫خدافس.
‫خدافظ.
‫خیلی دلم براتون تنگ شده بود، بچه‌ها.
‫حالا همه کارهایی که با بابا کردی رو برام بگو.
‫هر جزئیات.
‫سلیم، شرط می‌بندم که تمام شب رو توی استخر گذروندی.
‫آره، دلم برات تنگ شده بود.
‫ده درصد.
‫نه، پنج درصد.
‫هفت و نیم.
‫قبوله.
‫قبول.
‫تبریک می‌گم.
‫فکر کنم باید بهت تبریک بگم.
‫تو همین الان یه سگ شکاری خریدی.
‫ممنون، سهیر.
‫خیلی منو یاد مامانم می‌اندازی.
‫بچه‌ها، حساب رو ساختم.
‫حالا فقط باید ویدیو رو ضبط کنیم.
‫آماده‌ای؟
‫بزن بریم.
‫باشه.
‫آره.
‫اولین ویدیومون.
‫برو جلو.
‫انگشتامونو crossed می‌کنیم.
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫لیمو، آماده‌ای؟
‫بدون تو نمی‌تونم انجامش بدم، باشه؟
‫پیشم بمون.
‫این یه تبلیغ برای پمادیه که اون اختراع کرده.
‫پماد؟
‫باشه.
‫صبر کن.
‫اسم من علا عبدالصبور هست.
‫من یه مامان و یه داروسازم.
‫یک ماه پیش، من یه زندگی کاملاً متفاوتی داشتم.
‫تو این یه ماه چی عوض شد؟
‫من طلاق گرفتم.
‫و مثل خیلی از زن‌ها، فکر کردم زندگیم تموم شده.
‫اما بعد فهمیدم که وقتی یه زن طلاق می‌گیره، یه قسمتی از وجودش می‌میره، درسته، اما یه چیز جدیدی جاش رشد می‌کنه، یه قسمتی که مال خودشه.
‫و دوباره زنده شدم وقتی تمرکزم رو گذاشتم روی انجام دادن کاری که واقعاً دوست دارم.
‫در هر شیشه، تجربه‌ی یک داروساز و عشق یک مادر وجود داره،
‫و گرمای وجود یه زن.
‫محصولاتی که سال‌هاست تو خونه درست می‌کنم، یه فرصت دوباره بهم دادن.
‫چون همه‌مون لایق یه فرصت دوباره‌ایم.
‫و به همین دلیل تصمیم گرفتم برندم رو "فرصت دوباره" نام‌گذاری کنم.
‫خب، خوب بود؟
‫عالی بود!
‫آفرین عزیزم!
‫عالی بود!
‫آفرین!
‫واقعاً، مامان؟
‫واقعاً؟
‫خوشت اومده؟
‫خیلی خوشگل بودی!
‫دوستت دارم!
‫مرسی، زینا!
‫تو فوق‌العاده بودی!
‫مرسی، زینا!
‫آفرین دختر!
‫ما کرم داریم!
‫ما همه چی داریم!
‫ما یه تبلیغ ساختیم!
‫یه سری گل براتون آوردم، خانم.
‫اما نه از طرف بابای سلیم.
‫از کجا می‌دونی؟
‫کارت رو خوندی؟
‫می‌دونید که من نمی‌تونم بخونم، خانم.
‫من... تبریک می‌گم.
‫دیگه به من نیازی نداری.
‫بعداً می‌بینمت برای یه فرصت دوباره.
‫طارق زونی.
‫آره.
‫تو.