‫تو / شما
‫یک یک
‫سلاحت رو بنداز.
‫آروم.
‫سلاحت رو بنداز.
‫دست‌هات رو ببر بالا.
‫دست‌ها بالا.
‫برگرد.
‫آروم.
‫خیانت.
‫سردار، این بیشتر از یه گلوله درد نداره؟
‫فقط یه چیز برام سواله.
‫چی؟
‫من ازت نپرسیدم.
‫تو الان مهم نیستی.
‫چی؟
‫چی بهت انگیزه می‌ده، جرن؟
‫هر دوی ما می‌دونیم که تو دختر نداری.
‫فقط داشتم سعی می‌کردم قانع‌کننده باشم.
‫چیزی که برات مهم بود دیگه اهمیتی نداره.
‫از این به بعد فقط چیزی که برای من مهمه اهمیت داره.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید!
‫دست‌هاتون رو بالا ببرید!
‫پونزده راند؟
‫هفده.
‫اسلحه‌هاتون رو بندازید!
‫اسلحه‌ام رو زمین نمی‌ذارم.
‫منم مال خودمو نمی‌ندازم.
‫زهرا، چیکار کنیم؟
‫آروم باش.
‫شلوغه.
‫وقتشه.
‫سه ساله که منتظر این لحظه‌ام.
‫سه سالی که تو اون سلول کوچیک گذروندم.
‫این لحظه.
‫سه ساله که منتظرم تا ببینمت.
‫نگام کن!
‫به چشمهام نگاه کن!
‫چی گفتی؟
‫شنیدم چی گفتی.
‫نه، نشنیدم.
‫واقعاً نشنیدم.
‫ولی یه حدسی دارم.
‫چیه؟
‫می‌خوای ازم انتقام بگیری، درسته؟
‫اما باور کن، نمی‌دونم چرا.
‫به خاطر تو، من تو کشورم به عنوان خائن شناخته شدم.
‫نه به خاطر من.
‫هر کاری که می‌تونستی کردی.
‫اگه به کشور من نمی‌اومدی و اون کارها رو نشون نمی‌دادی، مجبور نمی‌شدم بگیرمت و رمزت رو بشکنم.
‫علاوه بر این، تو به خاطر خیانت به کشور خودت به عنوان خائن اعلام شدی.
‫فهمیدن که داری برای شرکت کار می‌کنی.
‫و حالا گیج شدی.
‫احساس می‌کنی تحقیر شدی.
‫که طبیعیه، چون تو یه آدم نفرت‌انگیزی.
‫حتی تو این وضعیت هم سعی می‌کنی دم رو بالا نگه داری.
‫ببینیم وقتی کارت تموم شد، اون دمت می‌تونه صاف بمونه یا نه.
‫گورجان.
‫هنوز نمی‌تونم ارتباط برقرار کنم، قربان.
‫چرا اینطوریه؟
‫ممکنه اونجا که هستن تداخل سیگنال باشه.
‫متاسفم که اینو می‌گم، ولی ممکنه ما رو توی تله انداخته باشن.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫من باید بر اساس اطلاعات روشن کار کنم تا بتونم بهتون جواب بدم، قربان.
‫باشه، پس به کارت ادامه بده.
‫گورجان، حالت چطوره؟
‫هیچی نیست، آقای رئیس‌جمهور.
‫می‌خوای بگی که هیچ خبری از پلیس برلین، اطلاعات یا اطلاعاتی نیست؟
‫هنوز نه، آقای رئیس‌جمهور.
‫ما نجاتت می‌دیم.
‫ببین، چیزی نیست.
‫فقط یه زخم کوچیکه.
‫بیا دیگه.
‫بیا بابا، چیزی نیست.
‫هیچ دارویی نیست.
‫تامپون.
‫هیچ دارویی نیست.
‫تامپون.
‫دخترم، خودتو جمع و جور کن.
‫رزا.
‫رزا، خودتو جمع و جور کن.
‫رزا.
‫رزا، تو دختر منی.
‫نمی‌میری.
‫رزا، نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته.
‫تو هم نمی‌میری.
‫تو نمی‌میری.
‫بیا دیگه.
‫آمبولانس داره میاد.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫ماشه رو بکش.
‫من تصمیم می‌گیرم کی اینجا چی کار کنه.
‫واقعاً؟
‫ولی به نظر نمیاد اینطوری باشه.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫جرن می‌تونه هر کاری که بخواد ازت بخواد انجام بدی.
‫تو بهش علاقه داری، مگه نه؟
‫چه حیف.
‫تو عاشق این مرد شدی.
‫آفرین.
‫بسه دیگه!
‫بهش نگاه نکن.
‫به من نگاه کن.
‫فرستاده.
‫به جلال نگاه نکن.
‫به من نگاه کن.
‫بیا، ماشه رو بکش.
‫بکشش!
‫یا خدا!
‫اونا بی‌خیالش نمی‌شن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بیرون نیا.
‫بهت شلیک می‌کنن.
‫وایسا.
‫یه گلوله که از سرت رد میشه هیچ وقت همون جایی که شلیکش کردم نمی‌مونه.
‫من به فکرهایی نیاز دارم که توی سرت فرو برن.
‫پشیمونی، ندامت، خجالت... همه اینا رو یکی یکی بهت می‌چشونم.
‫باید بریم بیرون.
‫برو بیرون!
‫ما تسلیم می‌شیم!
‫پینار، بیا.
‫بیا دیگه، پینار.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید!
‫زانو بزن!
‫سلاح‌هاتون رو بندازین!
‫سلاح‌هاتون رو بندازید!
‫نگاه کن.
‫ببین با دوستات چیکار کردی.
‫مثل موش گیر افتادن.
‫اون چیه؟
‫دیگه به نظر نمیاد راحت باشی.
‫این آدما به خاطر تو به زودی یکی یکی می‌میرن.
‫تو هیچ کاری با این آدما نداری، عوضی!
‫درسته.
‫با تو کار دارم.
‫اونا مهره‌هایی هستن که من کارمو انجام بدم.
‫و تو تصمیم می‌گیری کدوم مهره رو نجات بدی و کدوم رو قربانی کنی.
‫تو ما رو نمی‌شناسی.
‫این خوبه.
‫دارم سعی می‌کنم بیشتر بشناسمت.
‫به تلاشت ادامه بده.
‫یکی رو انتخاب کن.
‫یکی از دوستات رو انتخاب کن.
‫این‌طوری نگام نکن.
‫یکی رو انتخاب کن.
‫بیا دیگه.
‫جرن.
‫فکر می‌کنی کی انتخاب میشه؟
‫یه حدسی دارم.
‫ولی نمی‌خوام خرابش کنم.
‫تو می‌تونی یکی از این آدم‌ها رو نجات بدی، سزار.
‫اما بقیه می‌میرند.
‫بقیه خالی خواهند بود.
‫همون‌طور که فکر می‌کردم.
‫اون چیزی که بهش فکر کردی چی بود؟
‫اونا بهمون کلک زدن.
‫احتمالاً کار ییلدیریم بوده.
‫چطور اینو فهمیدی؟
‫ما اطلاعات مربوط به مکان سلاح‌ها رو از تماس تلفنی ییلدریم گرفتیم.
‫خب؟
‫بلافاصله بعد از اون با تیم قطع ارتباط کردیم.
‫این یعنی ییلدریم همون کسیه که همه شک‌ها رو داره و ما می‌خوایم تو این پروسه به اطلاعاتی که اون داره برسیم.
‫منظورت از این چیه؟
‫در تحلیلی که بعد از شناسایی مشکل انجام دادم... ...دیدم که یکی از دستگاه‌های شنودی که توی خونه ییلدریم گذاشته بودیم، غیرفعاله.
‫اون دوتای دیگه دارن کار می‌کنن.
‫ملاقاتی که ییلدریم و نویسنده داشتند... ...ملاقاتی که درباره مکان سلاح‌ها داشتیم... ...بلافاصله بعد از اینکه یکی از این دستگاه‌ها غیرفعال شد، انجام شد.
‫احتمالاً فهمیدن که ما دستگاه‌ها رو کار گذاشتیم... و برامون پاپوش درست کردن.
‫لعنتی!
‫بیا دیگه، نمی‌تونیم کل روز منتظر بمونیم.
‫فکر کنم می‌تونیم صبر کنیم.
‫چی شده؟
‫فکر می‌کنی اگه یکی رو انتخاب کنی، پشیمونی‌ات بیشتر می‌شه؟
‫نه.
‫فکر کنم این آدما به رحم و مروت تو نیازی ندارن.
‫من تو موقعیتی هستم که می‌تونم سرنوشت همه رو با تنها دستوری که از رادیو می‌دم تعیین کنم.
‫فکر کنم اونا به رحم من نیاز دارن.
‫حداقل یکی هست.
‫این آدما... یاد گرفتن که اجازه ندن سرنوشت‌شون دست بقیه بیفته.
‫آدم‌هایی که برای وطنشون جونشون رو به خطر انداختن.
‫و بهش عادت کردن.
‫برخلاف تو.
‫احمقانه‌ست که منتظر باشم کسی مثل تو که وطن نداره این حس رو بفهمه.
‫بیا، به کارت ادامه بده.
‫داری چه چرت و پرت‌هایی میگی؟
‫بیا، یکی رو انتخاب کن.
‫بیا دیگه!
‫دارم از پنج می‌شمرم.
‫اگه ساکت بمونی... همشون می‌میرن.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو تا.
‫یک.
‫من اینو می‌خوام.
‫همه‌شونو بکش!
‫متوجه شدم.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫کونال!
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫چه خبره؟
‫چه خبر شده؟
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫فکر کنم نقشه‌هات شکست خورده.
‫نمی‌فهمم.
‫اونا نمی‌تونن از اونجا بیان بیرون.
‫همه‌شون می‌میرن چون تو یکی از اونا رو نجات ندادی.
‫اینقدر مطمئن نباش.
‫تو اصلاً آدم بامزه‌ای نیستی.
‫بهت گفتم اینجا یه بازی کنی، ولی حتی نتونستی اون رو هم انجام بدی.
‫من واقعاً دوست دارم بازی کنم.
‫ترجیح می‌دم بازی خودمو بکنم.
‫فکر می‌کنم درسته که قبل از مردن یه چیزی رو بدونی.
‫چی میگی، جلال؟
‫قلبم نمی‌ذاره بری تا وقتی که جواب سوالی رو که ذهنت رو مشغول کرده پیدا کنی.
‫سوال چیه؟
‫چرا من؟
‫این سوالیه که آدم تو بدترین لحظاتش از خودش می‌پرسه.
‫چرا من؟
‫الان باید از خودت این سوال رو بپرسی.
‫چرا این مرد سرن رو کنار من گذاشت؟
‫باور کن، من کنجکاو نیستم.
‫اما یه چیزی هست که کنجکاوم بدونم.
‫از همه اینا چی می‌خواستی؟
‫زنی که مثل سگ بهش حسودی می‌کردی.
‫چی فکر می‌کردی وقتی اونو کنار یه مرد دیگه گذاشتی؟
‫فکر کنم یه چیزایی هست که کنجکاویتو برانگیخته.
‫پشیمونی‌هات.
‫پشیمونی داری.
‫درسته؟
‫حالا بهتر می‌فهمم چرا توی سلول دیوونه شدی.
‫فرستاده.
‫اگه می‌خوای ماشه رو بچکونی، بزن.
‫کش نده.
‫تسلیم شو!
‫اونجا یه اتاق هست.
‫بریم اونجا.
‫بیا دیگه!
‫کولکی، اینا رو بگیر.
‫بیا دیگه.
‫بیا دیگه!
‫تو اخراجی.
‫بیا با من.
‫برو اونجا.
‫عشقم.
‫فکر کنم این حق توئه.
‫خیلی منتظر موندی.
‫تو خیلی فداکاری کردی.
‫فکر نمی‌کنم تا حالا به چیزایی که ما از سر گذروندیم به عنوان فداکاری نگاه کرده باشی.
‫چی شده؟
‫منتظر چی هستی؟
‫داری فکر می‌کنی از کجا شلیک کنی، آره؟
‫تو خیلی ساده‌ای.
‫خیلی ساده‌لوحی.
‫مطمئنی که این کار درسته؟
‫برای چی داری ازم بازجویی می‌کنی؟
‫ماشه رو بکش!
‫برو بیرون!
‫سلاح‌هاتون رو بندازید و برید بیرون!
‫تو زنده از اینجا بیرون نمی‌ری.
‫ما حتی اگه بمیریم هم تسلیم نمی‌شیم.
‫اگه حالت خوبه، سوار شو.
‫بیا دیگه!
‫بزن بیرون!
‫سلاح‌هاتونو بندازید و برید بیرون!
‫بسه دیگه!
‫منتظر چی هستی؟
‫ما اینو برنامه‌ریزی نکرده بودیم.
‫ما به این مرد نیاز داریم.
‫تا من اینجا هستم، به کسی نیاز نداری.
‫بزن!
‫بس کن!
‫یا هنوز عاشق این مردی؟
‫من عاشق هیچ‌کسی نیستم.
‫من هیچ‌وقت عاشقت نشدم.
‫حتی ازت متنفر بودم.
‫بیا بریم.
‫اگه فقط یه کامیون بود، مادرم می‌اومد اینجا.
‫ممکنه کمک برسه.
‫باید بریم بیرون.
‫سردار؟
‫خوبی؟
‫ما به حساب اون پسرا رسیدیم.
‫داریم از اینجا می‌ریم.
‫تو ماشین می‌بینمت.
‫باشه، خوبه.
‫برو.
‫داریم با سرن می‌ریم.
‫تو خونه امن همدیگه رو می‌بینیم.
‫متوجه شدم.
‫هنوز از گورجان خبری نیست؟
‫نه، دارم همه راه‌ها رو امتحان می‌کنم.
‫اونا دوباره فعال شدن.
‫الان باهاشون تماس می‌گیرم.
‫زهرا، صدای منو می‌شنوی؟
‫می‌تونم صداتو بشنوم، اوزای.
‫خدا رو شکر.
‫چطوری؟
‫مدتیه که نتونستیم باهات تماس بگیریم.
‫مشکلی هست؟
‫ما توی انباری که اومده بودیم اسلحه‌ها رو برداریم گیر افتادیم.
‫می‌دونم، اینو بررسی کردیم.
‫حالت خوبه، درسته؟
‫همه خوبن، زهرا؟
‫همه‌مون خوبیم.
‫ما داریم از اینجا می‌ریم به یه جای امن.
‫در تماس باشیم.
‫متوجه شدم.
‫دارم وضعیت رو به رئیس حلیت گزارش می‌دم.
‫رئیس، بچه‌هامون خبر آوردن.
‫اوضاع چطوره؟
‫همونطور که حدس می‌زدیم، گیر افتادن.
‫همه خوبن.
‫کسی که آسیب ندیده، درسته؟
‫اونا تونستن از تله فرار کنن.
‫اونا به سمت خونه امن رفتن، قربان.
‫آخیش، خدا رو شکر.
‫بله، آدم.
‫آقا، متاسفانه یه خبر بد دارم.
‫چی شد؟
‫دورون.
‫دختر ییلدریم به روژا شلیک کرد.
‫داری چی می‌گی؟
‫دختره حالش خوبه؟
‫مرده؟
‫بله، قربان.
‫متاسفانه، اون مرده.
‫می‌فهمم.
‫چی شده، آقا؟
‫بوران... ...به دختر ییلدریم شلیک کرد.
‫اون مرده.
‫فکر کنم این قانون دنیاست.
‫اولین‌ها همیشه بی‌گناه‌ها هستن.
‫به‌طور آماری درست شد.
‫چرا؟
‫تو قرار بود از ما محافظت کنی.
‫تو قرار بود از دخترم محافظت کنی.
‫اون مرده کی بود؟
‫چی ازمون می‌خواستن؟
‫از دخترم چی می‌خواستن؟
‫من دخترم رو می‌خوام.
‫من دخترمو می‌خوام.
‫برگشتم.
‫اما... بوران رو پیدا کن.
‫ولی زنده.
‫زنده پیداش کن.
‫حرومزاده‌ها.
‫بی‌گناهان.
‫دروغگوها.
‫اونا فقط نگران خودشونن.
‫اونا کی‌ان، داداش؟
‫کی دیگه؟
‫ییلدریم، فرستاده.
‫همه‌شون!
‫اما نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫از اونجایی که... ...سازمان به اسلحه نیاز داره... ...به یه سیستم دفاعی نیاز داره... ...من انجامش میدم.
‫از وقتی که رهبر سازمان کشته شد، به یه رهبر جدید نیاز داریم.
‫من همون یکی میشم.
‫کاش می‌تونستی این کار رو انجام بدی، داداش.
‫این چیز سختی نیست.
‫من می‌دونم چطوری با کسی حرف بزنم.
‫اول جنس‌ها رو می‌فروشیم.
‫بعدش، می‌ریم سراغ اسلحه‌ها.
‫بعد از اون، معلومه که کی رهبره.
‫ایگور.
‫بران.
‫حالت خوبه؟
‫من شک داشتم.
‫به هر حال.
‫ببینیم و داشته باشیم.
‫ما باهات یه معامله داریم.
‫هنوز اون ملک رو می‌خوای؟
‫آره، ولی نه با رقابت کردن با صرب‌ها.
‫اگه می‌خوای باهام حرف بزنی، فقط بیا.
‫بیا معامله‌مون رو تموم کنیم.
‫باشه.
‫معامله.
‫آآآآآه!
‫هیچ وقت برات سوال نشده؟
‫درباره چی؟
‫خیلی چیزا.
‫من نمی‌خوام.
‫حتی نمی‌خوام گوش کنم.
‫اون مرد کیه.
‫چیزی که از سر گذروندیم.
‫اون مرده، کارش تمومه.
‫چیزی که با تو تجربه کرده، همون چیزیه که با تو نگرانش می‌کنه.
‫اون همیشه با رئیسه.
‫اون بهم یاد داد.
‫اون یه مامور عالی بود.
‫من تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫من عاشقش شدم.
‫جلال، خودتو اذیت نکن.
‫علاقه‌ای ندارم.
‫فکر می‌کردم عاشق شدم.
‫بعد از اینکه تو رو دیدم، سردار، فهمیدم عشق واقعی چیه.
‫برو بیرون.
‫بهت گفتم دیگه نمی‌خوام به حرفات گوش بدم.
‫همیشه همون داستان‌هاست.
‫حالا برو هر کاری که می‌خوای بکن.
‫سردار، می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫بستگی به خودت داره که باور کنی یا نه.
‫می‌دونی که سازمان دنبال سلاح‌های کالکان هست.
‫بعد از اینکه بوران سعی می‌کنه ییلدریم رو بکشه، بینشون یه رقابت بزرگ به وجود میاد.
‫تا جایی که من می‌دونم، بوران قصد داره این معامله اسلحه رو خودش انجام بده.
‫اگه نمی‌خوای سازمان کنترل این سیستم دفاعی رو به دست بگیره، کسی که باید دنبالش کنی بورانه.
‫سردار.
‫عجیب نیست که چی شد؟
‫چی عجیبه؟
‫بوران می‌خواست ییلدریم رو بکشه.
‫باز یه آدم بی‌گناه مرد.
‫او کشت.
‫اگه دقت کنی، اون ییلدریم رو کشته.
‫من این حس رو می‌شناسم.
‫منم تجربه‌اش کردم.
‫منظورم اینه که، برای اولین بار...
‫می‌تونم بفهمم ییلدریم چه حسی داره.
‫اون الان یه مرده‌ست.
‫یه آدم زنده که مثل مرده‌ها راه می‌ره.
‫دیگه چیزی برای ترسیدن نمونده.
‫چون آدمای مرده از هیچی نمی‌ترسن.
‫تو بهتر از همه اینو می‌دونی.
‫برای همین مُردی.
‫از چیزی می‌ترسی؟
‫نه.
‫حالا می‌دونیم ییلدریم چیکار می‌کنه، بچه‌ها.
‫از بوران انتقام بگیر.
‫این اولین کاریه که اون انجام می‌ده.
‫بوران چی میشه، قربان؟
‫آیا اون فقط فرار می‌کنه؟
‫کجا می‌خواد فرار کنه؟
‫اون نمی‌تونه تا ابد فرار کنه.
‫ییلدریم یه جایی پیداش می‌کنه و می‌گیردش.
‫تنها راه نجات بورا اینه که سازمان رو متحد نگه داره.
‫سعی می‌کنه حمایت‌شون رو جلب کنه.
‫و کار ما اینه که بفهمیم اون چیکار می‌کنه.
‫در واقع، این کار توئه.
‫درسته؟
‫بیاید بچه‌ها.
‫برو سر کار.
‫بیا دیگه.
‫تو هنوز اینجایی.
‫بیا دیگه.
‫بله، قربان.
‫رئیس‌جمهور حالیت یه دختر داشت، مگه نه؟
‫آره، می‌دونم.
‫در واقع، اون توی سن کم مرد.
‫چرا پرسیدی؟
‫اون بهم گفت که درد منو می‌فهمه.
‫حتی اگه دشمن هم داشته باشه، درد رو حس می‌کنه.
‫آره، داداش.
‫در واقع، می‌گن... حتی اگه سال‌ها بگذره، درد از دست دادن یه بچه فراموش نمی‌شه.
‫یادت نره.
‫مادرها، پدرها... نباید مرگ بچه‌هاشون رو ببینن.
‫فضا.
‫متاسفم.
‫من... من وضعیتت رو فراموش کردم.
‫منظورم اینه که... ...دردت مثل خون تازه‌ست.
‫متاسفم.
‫کی این کارو کرده؟
‫چرا؟
‫یک آدم ناجنس به اسم بوران.
‫اون کیه؟
‫اون چیکار می‌کنه؟
‫آقای ییلدریم یه مرد پولداره.
‫سعی کردن ازش دزدی کنن.
‫اونا انجام میدن.
‫اونا این کارو می‌کنن.
‫حالا چی می‌شه؟
‫بذار آقای ییلدریم دستور بده، ما هم از پسشون برمیایم.
‫آقای ییلدریم الان تو وضعیت بدیه که بخواد دستور بده.
‫چنین چیزهایی الان اصلاً به فکرش نمی‌رسه.
‫اما باید قبضشون رو کم کنیم.
‫قبل از اینکه دیر بشه.
‫خدا به هیچ‌کس بچه نده.
‫آمین.
‫آقای ییلدریم حالش خیلی بده.
‫اگه بگی خانم دفنه، از اونم بدتره.
‫چیزی برای گفتن نیست.
‫خدا بهت صبر بده.
‫خب، ببخشید.
‫کارهایی دارم که باید انجام بدم.
‫کاتب.
‫یه کار برات دارم.
‫راستش یه مشکلی دارم.
‫چیه؟
‫این مردی که می‌گه توبه.
‫فکر کنم اون یه ربطی به آقای ییلدریم داره.
‫خب؟
‫ما بهش فکر کردیم.
‫می‌زنیمش زمین.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫گفتیم که می‌زنیمش زمین.
‫نشنیدی؟
‫می‌خوایم یه تیر به سرش بزنیم.
‫اون از هیچ‌جا ظاهر میشه.
‫اون قراره کلی حرفای بزرگ بزنه.
‫بچه‌ها، عقلتون رو از دست دادید؟
‫چرا؟
‫می‌دونی اون مرد کیه؟
‫می‌دونه من کی‌ام؟
‫چتین، تو حتی به اون مرد اهمیت نمی‌دی.
‫این مرد چه مرگشه؟
‫همه ازش می‌ترسن.
‫همه کاملاً حق دارن.
‫اگه جای تو بودم، می‌رفتم یه جایی توبه می‌کردم و می‌گفتم همه‌چیز رو فراموش کردم.
‫بچه‌ها، به من نگاه کنید.
‫اگه به یه سنگ خیلی سخت برخورد کردی، وظیفه منه که بهت بگم.
‫داداش.
‫بگو اینجا چه خبره.
‫بذار از زبون تو بشنویم.
‫سالامی اونجاست؟
‫اینجاست، داداش.
‫بده به من.
‫بفرما، داداش.
‫حالا، یه برنج، یه ماکارونی و یه کم شکر، و این کیسه تمومه.
‫برادر صادق، چرا اینا رو دم در آویزون نکنیم و بهشون بدیم به جای اینکه فرار کنیم؟
‫این اتفاق نمی‌افته، برادر باریش.
‫در دین ما، دست راست از دست چپ خبر نداره.
‫حالا، اگه اینا رو بهشون بدیم به جای اینکه جلوی در آویزون کنیم، و یه روز توی بازار با این آدمای نیازمند روبرو بشیم، این آدما خجالت‌زده میشن.
‫این خوب نیست.
‫بهترین چیز اینه که نمی‌دونن دارن به کی لطف می‌کنن.
‫درسته؟
‫باشه، داداش.
‫هر چی تو بگی.
‫برادر باریش.
‫آره، داداش.
‫خیلی وقت پیش، یه چیزی بود به اسم سنگ خیریه.
‫میدونستی دربارش؟
‫کسانی که می‌خواستند صدقه بدهند، صدقه‌شون رو توی این سنگ می‌ذاشتند.
‫کسانی که نیاز داشتن، از اون سنگ صدقه‌شون رو می‌گرفتن.
‫اونایی که می‌خواستن صدقه بدن، هیچ چیزی رو کم نمی‌ذاشتن.
‫اونایی که بهش نیاز داشتن، هیچوقت زیادی از کمک استفاده نمی‌کردن.
‫قشنگ نیست؟
‫حالا، اونایی که میدن و اونایی که می‌گیرن همدیگه رو نمی‌شناسن.
‫چه زیبا.
‫ممنون.
‫برادر.
‫این خانواده‌ها رو برای چی انتخاب می‌کنی؟
‫طبق وجدانم.
‫این خانواده‌ها رو می‌شناسی؟
‫همه‌شونو خیلی خوب می‌شناسم.
‫بیشترشون منو نمی‌شناسن.
‫صادق.
‫خوش اومدی.
‫باشه، باشه.
‫چطوری؟
‫آماده‌سازی‌های عروسی چطور پیش میره؟
‫ما یه قرار تابستونی داریم.
‫امیدوارم کارمون رو تموم کنیم.
‫اومدم بهت خبر بدم.
‫برای عروسی قراره با کسی بری؟
‫بیا امیدوار باشیم که بهترین اتفاق بیفته.
‫میشه بغلت کنم؟
‫از داخل اومده.
‫می‌خوای منو بغل کنی؟
‫بغلم کن، بغلم کن.
‫بیا دیگه.
‫چون از دل اومده، بیا بغل کنیم.
‫ممنون از تو، ما مرد شدیم.
‫ممنون.
‫اگه دستم رو نگرفته بودی، حالم بد می‌شد.
‫ممنون پسرم، ممنون.
‫نه، نه، اینجوری نه.
‫ممنون، ممنون.
‫کش نده.
‫باشه، مرسی.
‫کمک لازم داری؟
‫ممنون.
‫نه، نه.
‫سرت به کار خودت باش.
‫بیا، به خاله‌ات سلام کن.
‫مرسی.
‫بیا دیگه، بیا دیگه.
‫عروسی نزدیکه.
‫اون هیجان‌زده‌ست.
‫هدیه‌ای برای خودت.
‫داداش، تو این پسر رو از کجا می‌شناسی؟
‫لا لازم نیست دعا کنی، منم همینطور. بیایید بگیم که ما همدیگه رو از یه جایی می‌شناسیم.
‫بزن بریم سر کار.
‫ممنون داداش.
‫اوه، حق با توئه.
‫مرسی.
‫ممنون داداش.
‫نوش جان.
‫هرگز انتظار اینو نداشتم.
‫چی؟
‫که بورا این کار رو بکنه.
‫بله.
‫این یهویی برای ما اتفاق افتاد.
‫با وجود تمام دردهایی که ییلدریم باعث شد، مردم ناراحتن.
‫اون یه دختر جوون و معصوم بود.
‫متأسفانه، آدم بدها نمی‌تونن تاوان کارای خودشون رو بدن.
‫فکر کنم این قانون دنیاست.
‫سوال اصلی اینه که بعدش چی میشه.
‫جرن واقعاً یه چیز مهم گفت.
‫پس دوباره یه چیزی سر هم کرد.
‫حتی اگه دروغ هم باشه، می‌خوام بشنومش.
‫گاهی اوقات دروغ‌ها به اندازه حقیقت مهم هستند.
‫سرن چی گفت؟
‫او گفت که بوران حالا به تنهایی عمل می‌کنه.
‫پس اون فرار می‌کنه.
‫نه.
‫به جای فرار کردن، هر کاری که بتونه می‌کنه تا این سلاح‌ها رو به سازمان برسونه.
‫اگه جای اون بودم، منم همین کارو می‌کردم.
‫بدون کمک سازمان نمی‌تونه از این وضعیت خلاص بشه.
‫یکی از دو تا آزمایش خراب می‌شه.
‫اینکه بوران دستش رو قوی‌تر کنه، حرکت منطقی‌ایه.
‫اوزای زنگ می‌زنه.
‫بله، اوزای.
‫زهرا، بعد از آخرین اتفاقی که برای بوران و ییلدریم افتاد، یه کم تحقیق کردیم که با بوران چیکار کنیم.
‫دقیقا همون چیزی بود که داشتیم درباره‌اش حرف می‌زدیم.
‫ما یه سری اطلاعات از اعضای سازمانمون دریافت کردیم، یعنی اطلاعات به‌روز از میدون.
‫طبق این اطلاعات، بوران با سازمان در ارتباطه.
‫او داره سعی می‌کنه معامله تسلیحاتی که ییلدریم شروع کرده بود رو انجام بده و توی رهبری از هم پاشیده سازمان جایی برای خودش پیدا کنه.
‫تو ذهن خوبی داری.
‫مرسی، اوزای.
‫وقتی اطلاعات جدیدی بگیریم باهات تماس می‌گیریم.
‫متوجه شدم.
‫چی میگه؟
‫بوران دنبال اسلحه‌هاست.
‫دقیق‌تر بگم، سپر فولادی.
‫سیستم دفاع هوایی.
‫بوران می‌خواد با این حرکت کنترل سازمان رو قبل از ییلدریم به دست بگیره.
‫البته، نباید فراموش کنیم که ییلدریم هم دنبال انتقام خواهد بود.
‫خب دوستان، قصدمون مشخص شده.
‫باید از درگیری بینشون استفاده کنیم.
‫حق با توئه.
‫حالا باید هر چه زودتر بوران رو پیدا کنیم... ...و جلوی رسیدنش به اون اسلحه‌ها و سیستم دفاعی رو بگیریم.
‫۶۰۰.
‫این درست نیست، ایگور.
‫چی درست نیست؟
‫داریم فقط مذاکره می‌کنیم.
‫تو همونی هستی که نمی‌خوای با صرب‌ها کنار بیای.
‫و من تو رو به جایی که باید باشی آوردم.
‫ایگور، درست نیست که از این سوءاستفاده کنی.
‫وقتی دفعه قبل با صرب‌ها ملاقات کردیم، بوران وسط ماجرا بود.
‫اون صربه با ما بود.
‫واقعاً، چی شد براش؟
‫گیر افتاد.
‫چطوری تونستی فرار کنی؟
‫آدم‌هام اومدن و منو بردن.
‫به هر حال، بیا برگردیم به معامله‌مون. ۷۵۰.
‫می‌دونی که ارزش این ملک بالای ۹۰۰ میلیون یوروئه.
‫می‌دونم.
‫۷۰۰.
‫متن مورد نظر برای ترجمه ارائه نشده است. لطفاً متن را ارسال کنید تا بتوانم آن را به فارسی ترجمه کنم.
‫۷۱۲.۵. ۷۲۰.
‫تا وقتی که من حرف آخر رو نزدم، به من دست نزن.
‫این یه مسئله اصولیه.
‫متن یا دیالوگی برای ترجمه ارائه نشده است. لطفاً متن مورد نظر خود را برای ترجمه ارائه دهید.
‫باشه.
‫پول رو به شکل الماس آماده کن.
‫من جنس‌ها رو آماده می‌کنم.
‫باشه.
‫می‌رم بخوابم.
‫باشه، شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫خوب نخوابیدی؟
‫نه.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی یا نمی‌خوای حرف بزنی؟
‫داشتم به حرفای جرن فکر می‌کردم.
‫چیزی هست که بهت نگفته باشم؟
‫الچی و سرن عاشق هم بودند.
‫ولی حدس می‌زدیم که حداقل یه ارتباطی بینشون وجود داره.
‫چطور تونست همچین کاری کنه؟
‫جرن هر کاری می‌کرد.
‫من ازش نمی‌پرسم.
‫بله.
‫البته، این وضعیت برای سفیر پیچیده‌تره.
‫ولی فکر نمی‌کرد که تو حبسش کنی و اینقدر طول بکشه.
‫به خاطر همین حتماً عقلش رو از دست داده.
‫اما یهو، جرن به سفیر شلیک کرد.
‫سردار.
‫زهرا.
‫داری به همون چیزی فکر می‌کنی که من فکر می‌کنم؟
‫الان نمی‌دونم دارم به چی فکر می‌کنم، باور کن.
‫بی‌خیال.
‫چون چیزی برای فکر کردن وجود نداره.
‫آیا ممکنه؟
‫اگه بخوام راستشو بگم، یه خشم توی وجودمه که نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫بعضی وقت‌ها خوبه که عصبانی بشی.
‫بهت انرژی‌ای که لازم داری رو میده.
‫درسته، ولی این دیگه خیلی زیاده.
‫چقدرش زیادیه؟
‫این چیزا.
‫همه چیز.
‫به هر حال.
‫سعی می‌کنم بخوابم.
‫دیگه لازم نیست بار گذشته رو تنهایی به دوش بکشی.
‫به هر حال نمی‌تونم حملش کنم.
‫همه اینا برام زیادیه.
‫این بازی‌ها، این خیانت‌ها، نمی‌تونم ازشون خلاص بشم.
‫سوال اصلی اینه که چطور یه زن این کارو می‌کنه وقتی کسی رو داره که دوستش داره.
‫علاوه بر این، برای حساب کاربری کس دیگه.
‫اما دیگه هیچ‌کدوم از اینا مهم نیست.
‫چون الان اینجام.
‫ما اینجاییم.
‫می‌دونی، از همون اول، من بودم که بیشتر از همه بهت مشکوک بودم.
‫اما وقتی که بیشتر باهات آشنا شدم... چی؟
‫چی تغییر کرد وقتی بهتر شناختمت؟
‫فهمیدم.
‫فهمیدم چرا می‌خواستی با جرن باشی.
‫تو واقعاً سرن نیستی.
‫من اون حس تعلقی رو می‌خواستم که تو گذشته نمی‌تونستی داشته باشی.
‫اما هیچ چیزی تغییر نکرده.
‫من هنوز همون آدمم.
‫هنوزم حس می‌کنم تو این دنیای بزرگ تنهام.
‫ما خانواده‌ات هستیم.
‫می‌دونم.
‫و من ممنونم که باعث شدی این حس رو تجربه کنم.
‫تو برای ما از هر چیز دیگه‌ای باارزش‌تری.
‫تو برام باارزش‌تری.
‫وقتی باهات حرف می‌زنم، حتی تاریک‌ترین فکرام هم روشن می‌شن، می‌دونی؟
‫خوشحالم که اینجایی.
‫تو هم همینطور.
‫شب بخیر.
‫خودمم.
‫بگیرش.
‫اگه اونو بپوشی چی؟
‫بگیرش.
‫خوشحالم که جلیقه ضدگلوله پوشیدم.
‫من تو رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫می‌دونم چقدر مطمئنی.
‫من عاشق هیچ‌کس نیستم.
‫به من اعتماد کن، می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫اون مرد واقعاً عاشقته.
‫مگه هدف همون نبود؟
‫مگه براش زحمت نکشیدیم؟
‫انتظار اینو نداشتم.
‫اگه سردار تو رو نمی‌گرفت و راه نمی‌داد، اصلاً به این چیزا نیاز نداشت.
‫باورت کرد؟
‫در مورد بوران.
‫مهم نیست که باورش کنن یا نه.
‫اونا به همون نتیجه می‌رسن.
‫اونا می‌خوان بوران رو پیدا کنن.
‫احتمالاً اونا قبل از ما پیداش می‌کنن.
‫دستگاه ردیابی فعاله.
‫اونا بوران رو برامون پیدا می‌کنن.
‫خوبه.
‫خیلی خوب.
‫نقشه‌ی خوبی‌ه.
‫تبریک می‌گم.
‫ممنون.
‫یاد گرفتم یه برنامه خوب ازت بچینم.
‫هولکی.
‫هیس.
‫بیا پاشو.
‫هولکی.
‫هالکی.
‫صبح شده، عمو؟
‫صبح نیست، ولی از مقر خبر رسیده.
‫بیا، پاشو.
‫می‌خوام بدونم آیا آدم می‌تونه از همون جایی که خوابش برده ادامه بده، عمو؟
‫من نمی‌دونم درباره‌ی بقیه، ولی تو می‌تونی ادامه بدی.
‫بیا، پاشو.
‫بچه‌ها، مجبور شدیم زود بیدارتون کنیم.
‫متاسفم.
‫نمی‌تونستم بخوابم، خانم.
‫منم نه.
‫او همچنان به فرستادن اطلاعات از خبرچین‌های ما در سازمان ادامه می‌دهد.
‫درباره بوران؟
‫بله.
‫طبق اطلاعاتی که دریافت کردیم، بوران به سوئیس نقل مکان کرده، بچه‌ها.
‫چرا؟
‫خرید کردن با کارتل روسی.
‫اونا تازگی‌ها تو برلین بودن.
‫ایگور چی؟
‫ما پیش‌بینی می‌کنیم که او بعد از حمله اینترپل به سوئیس بره.
‫هوش تو این جهته، بچه‌ها.
‫بوران قراره مواد مخدری که داره رو به روس‌ها بفروشه.
‫باید دوباره با ایگور صحبت کنیم تا بفهمیم بورا کجاست.
‫بله.
‫این یه نقشه پر ریسکه.
‫می‌دونم.
‫اما می‌تونیم از اون یارو سریع‌ترین راه رو پیدا کنیم که بفهمیم بورا کجاست.
‫می‌دونیم که اون رفته سوئیس.
‫ما می‌دونیم که اون می‌خواد معامله‌ اسلحه رو ادامه بده.
‫اما هنوز نمی‌دونیم که او کجای سوئیس هست.
‫می‌فهمیم، قربان.
‫می‌فهمیم.
‫بچه‌ها، شروع کنید به برنامه‌ریزی.
‫باید همین الان دست به کار بشیم.
‫بله، قربان.
‫آره.
‫خوش اومدی، قربان.
‫کامیونا رفتن؟
‫دو تاشون رفتن.
‫بقیه امروز میرن.
‫با آدم‌های برلین صحبت کردی؟
‫انجام دادم.
‫وقتی مقدار جنس‌ها رو شنیدم، خیلی گرسنه شدم.
‫این حرکت می‌تونه کار صرب‌ها رو تموم کنه.
‫دست کم گرفتن صرب‌ها فقط به ضرر ما تموم میشه.
‫اول بذار ببینیم بوران سر حرفش می‌مونه یا نه.
‫همه چیز مرتبه.
‫اون وقت می‌تونیم همچین رویاهایی داشته باشیم.
‫اونا دوستامو کشتن.
‫می‌خوام دستور هر چه زودتر به دست صرب‌ها برسه.
‫بهت گفتم، وقتش می‌رسه.
‫بیا این محموله رو بدون دردسر رد کنیم.
‫نگران نباش، قربان.
‫این دفعه مشکلی پیش نمیاد.
‫ایگور داخل است.
‫چند تا مرد شمردیم؟
‫حدوداً ده تا.
‫مطمئن نیستم.
‫آیا داخلش چیزی هست؟
‫احتمالاً.
‫بیا دیگه، اولکه.
‫امیدوارم طبق برنامه پیش بره.
‫یا نقشه ب. نمی‌خوام اتفاقی برای مال ما بیفته.
‫امیدوارم.
‫اوضاع خیلی پرتنشه، عمو حقّی.
‫توجه!
‫یکی داره پیاده میشه!
‫بایست!
‫تکون نخور!
‫بچه‌ها، آروم باشید.
‫آروم باش.
‫می‌تونی اسلحه‌هات رو بذاری زمین.
‫باید فوری با ایگور صحبت کنم.
‫تو دوستامو کشتی.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫ما کسی رو نکشتیم.
‫ما فقط اومدیم اینجا که حرف بزنیم.
‫داره پیچیده می‌شه.
‫بچه‌ها تفنگ‌هاشون رو برداشتن.
‫این طبیعیه.
‫اونا به زودی منظورمون رو می‌فهمن.
‫امیدوارم.
‫به من نگاه کن.
‫علایق ما مشترکه و همه‌مون تو دردسر بزرگی افتادیم.
‫باید فوراً چیزی به ایگور نشون بدم.
‫چطوری اینجا رو پیدا کردی؟
‫چه علایقی مشترک داریم؟
‫فکر می‌کنی ما احمقیم؟
‫اگه با نیت دیگه‌ای اومده بودیم، اینجوری می‌اومدیم؟
‫ما احمقیم؟
‫بگو بهم!
‫وایسا!
‫وایستا!
‫تکان نخور!
‫باشه، آروم باش.
‫یه عکس تو جیبم دارم.
‫بهت نشون می‌دم.
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین.
‫اگه قراره اینجا اتفاقی بیفته، پای دو تا صرب در میونه.
‫داداش.
‫بهت گفتم.
‫بیا داداش.
‫بیا دیگه!
‫اینجا چه خبره؟
‫اون صداها چیه؟
‫چه خبر شده؟
‫چرا اینجا وایستادی؟
‫بیا دیگه!
‫زود باش!
‫میریم سراغ نقشه ب. یکی دیگه هم بود.
‫تو برو دنبالش، من چک می‌کنم.
‫سردار، اوضاع چطوره؟
‫دارم میرم داخل.
‫دخالت نکن، وگرنه لو می‌ریم.
‫مطمئنی؟
‫ایگور!
‫فقط می‌خوام حرف بزنم!
‫چیزهایی هست که باید فوری بهت بگم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫چطوری اینجا رو پیدا کردی؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫نمی‌تونستم کاری کنم که آدمای دم در گوش بدن.
‫ما توی خطر بزرگی هستیم.
‫هر دوی ما.
‫می‌تونم بهت ثابتش کنم.
‫ولی اول آروم باش.
‫تفنگ رو بذار زمین، ایگور.
‫آروم باش.
‫خواهش می‌کنم، آروم باش.
‫دست‌هات رو ببر بالا!
‫بجنب!
‫نه.
‫بیا بریم قدم بزنیم.
‫باشه.
‫نمی‌خوام شلوغش کنم.
‫گوش کن.
‫بوران... ...ما رو همه وارد بازی کرد.
‫همه‌مون.
‫اگه ما علاقه مشترکی نداشتیم، من الان اینجا بودم؟
‫من هیچ کاری با بوران ندارم.
‫ولی هنوز باهات کار داره.
‫او نقشه کشیده بود که ما رو از این بازار بیرون کنه.
‫می‌تونم بهت ثابتش کنم.
‫همین الان ثابتش می‌کنم.
‫اما اول، آروم باش.
‫تموم شد.
‫گفتی که تنها میای.
‫دروغگو.
‫ایگور، لطفاً از عقلت استفاده کن.
‫اگه می‌خواستم اینجا رو بزنم، با دو نفر می‌اومدم؟
‫اما اونا به زودی حمله می‌کنن.
‫اونا به زودی حمله می‌کنن.
‫منتظر چی هستیم، رئییس؟
‫اونا دوستامو کشتن.
‫امروز روز شانسمه.
‫قبلاً اینو بهت گفتم.
‫من هیچ ربطی به این ندارم.
‫من تازه به برلین اومدم.
‫به خاطر همین عمویم منو فرستاد.
‫دیگه نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫بذار من انجام بدم، رئییس.
‫می‌زنم تو سرش.
‫باشه.
‫هر کاری که می‌خوای بکن.
‫اگه می‌خوای منو بکش.
‫اما اگه به حرفم گوش ندی، این میشه آخر کارت.
‫بذار بهت بگم چطور بورا به تو و ما خیانت کرد.
‫صبر کن.
‫بگو ببینم چی می‌دونی.
‫یه عکس از جیبم درمیارم.
‫انجامش بده.
‫اما یواش.
‫به این عکس نگاه کن.
‫با چشم‌های خودت ببین.
‫این چیه؟
‫این بورانه.
‫این جا کجاست؟
‫ثابتش کن!
‫دو نفری که کنارش هستن، مامورای کمیسیون اروپایی اینترپل هستن.
‫ساختمان‌هایی که واردش شدن، ساختمان‌های مخفی تو برلین هستن.
‫چرا باید حرفتو باور کنم؟
‫حق با توئه.
‫اما ایگور، وقتش نشده که با هم آشتی کنیم؟
‫داره دیر میشه.
‫بیا یه معامله کنیم قبل از اینکه دیر بشه.
‫راه‌هایی هست که تو قدرتمندی، اما ما هم قدرتمندیم.
‫مثلاً، روابطی که ما با مقامات اینترپل داریم.
‫مامورهای داخلی‌مون.
‫فکر می‌کنی چطوری اینقدر راحت بیرون اومدم؟
‫با یه تحقیق ساده می‌تونی بفهمی اون مسئولین کی هستن.
‫برو و بذار چکشون کنن.
‫این افراد از کمیته اعدام هستن.
‫دارن با بوران معامله می‌کنن.
‫ببین اینو.
‫بیا آماده بشیم.
‫می‌تونیم بریم داخل.
‫ما از قبل آماده‌ایم.
‫بریم؟
‫نه، بیا یکم بیشتر صبر کنیم.
‫می‌فهمم.
‫متاسفانه، درسته.
‫چی درسته؟
‫اینها از اینترپل هستن.
‫هلندی‌ها سمت راست.
‫آلمانیه سمت چپی.
‫بله.
‫و اون کسی که وسطه، خود بورانه.
‫بچه‌ها، همین الان اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین.
‫ایگور.
‫بوران، بوران، بوران.
‫بذار زمین.
‫بگیرشون.
‫ممنون.
‫ببین، بوران از اول همه چیز رو می‌دونست.
‫اون می‌خواست ما رو از هم جدا کنه و خودش رو کنار بکشه.
‫می‌خواست کله‌گنده‌های سازمان رو پاکسازی کنه.
‫این ممکنه درست باشه.
‫این ممکن نیست، چون قبلاً حقیقت داره.
‫بگو چی می‌دونی.
‫ما مصمم هستیم.
‫بوران دیگه نمی‌تونه بیشتر از این زندگی کنه.
‫آخرین معامله‌ای که کردی چی بود؟
‫درباره چی حرف زدی؟
‫همه جزئیات رو بهم بگو تا بتونیم سریع این یارو رو پیدا کنیم.
‫ولی باید عجله کنیم.
‫به زودی اینجا رو می‌زنن.
‫بزن بریم.
‫بقیه رو از اینجا ببر بیرون.
‫بله، رئیسم.
‫عجله کن!
‫هتل پلازا کاستور.
‫گفت می‌خواست اونجا یه معامله اسلحه انجام بده.
‫گفت که داره ارزون می‌فروشه.
‫یه معامله عالی کردم.
‫احتمالاً می‌خواد اونجا معامله اسلحه کنه.
‫بوران، بوران، بوران!
‫می‌تونی به رئیس حالیت درباره عمو حقی بگی؟
‫بله، حقی.
‫رئیس‌جمهور، خبرها خوبه.
‫فهمیدیم که بورا کجا با فروشنده اسلحه ملاقات می‌کنه.
‫خوبه، خیلی خوبه.
‫زندانی‌ها رفتن؟
‫اونا دارن میرن.
‫آسایش برقرار، رئیس.
‫به محض اینکه رفتن، خبرم کن، باشه؟
‫بله، رئیس‌جمهور.
‫ایگور نرم شد.
‫این کارترها عجیب‌ غریبن.
‫امروز دست می‌دن، فردا می‌رن سراغ گلو.
‫این طبیعت کارشونه.
‫کیف‌ها آماده‌ان.
‫صبح می‌ریم بیرون و پخش‌شون می‌کنیم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫اون زن خبرنگاره.
‫نمی‌تونم از فکرم بیرونش کنم.
‫اون بچه‌شو از دست داد.
‫خوبه، ولی تو انجامش ندادی.
‫می‌تونستم انجامش بدم، اما اون فکر می‌کنه من انجامش دادم.
‫منظورت چیه؟
‫شب‌ها نمی‌تونم بخوابم.
‫از لحظه‌ای که اون زن تیر خورد، دیگه خوابم نمی‌بره.
‫وجدان چیز خوبیه.
‫وجدان همون وجود خداست.
‫بهش فکر کن.
‫اگه بدتر بود چی؟
‫بدتر؟
‫اون چیه، داداش؟
‫اگه بدتر بود چی، داداش باریش؟
‫اگه وجدانت راحت بود چی؟
‫درسته؟
‫اگه اجازه بدی، می‌خوام برم یه قدمی بزنم.
‫تو!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خواهر، صبر کن.
‫منظورم رو اشتباه برداشت نکن.
‫اومدی کاری که نصفه ول کردی رو تموم کنی؟
‫کمک بخواه!
‫به پلیس زنگ بزن!
‫خواهر، آروم باش.
‫من بهت شلیک نکردم.
‫کسی که بهت شلیک کرد اعتراف کرد.
‫الان اون توئه.
‫تو بچه‌ام رو کشتی.
‫چرا؟
‫خواهر، همونطور که گفتم، اون توئه.
‫من باور نمی‌کنم.
‫من فیلم دوربین رو دیدم.
‫دیدمت که اونجا با یه تفنگ تو دستت بودی.
‫خواهر.
‫خواهر، صبر کن.
‫وایستا!
‫باشه، باشه.
‫به پلیس زنگ نزن.
‫دارم می‌رم.
‫خواهر، من این کار رو نکردم.
‫خواهر، صبر کن.
‫به پلیس زنگ نزن.
‫کی این کار رو کرد؟
‫کی؟
‫دیدمت.
‫تو اینجا بودی.
‫تو یه تفنگ دستت بود.
‫دیدمت.
‫حالا یه دانشمند بی‌گناه به خاطر تو اون تو خوابیده.
‫واقعاً؟
‫من هر کی پشتته رو پیدا می‌کنم.
‫من تو و اون مردی که بهت کمک کرده رو رسوا می‌کنم.
‫قسم می‌خورم که انجامش بدم.
‫چه کمکی می‌خوای، خواهر؟
‫درباره چه کمکی صحبت می‌کنی؟
‫صادق بهترین در دنیاست.
‫ببین، هر چی دوست داری صدام کن.
‫بهم بگو قاتل، عوضی.
‫اما نمی‌ذارم حتی یه کلمه باهاش حرف بزنی.
‫برو کلانتری.
‫برو!
‫خواهر، صبر کن.
‫میگم که من این کارو نکردم.
‫اومدم ازت معذرت‌خواهی کنم.
‫اومدم که ازت عذرخواهی کنم.
‫خواهر، لعنت به من.
‫اونا بهم یه تفنگ دادن.
‫به من گفتن این کار رو انجام بدم.
‫به من گفتن شلیک کنم.
‫ولی به خدا نتونستم انجامش بدم.
‫تو قراره برگردی همون جایی که ازش اومدی.
‫خواهر، من این کار رو نکردم.
‫قسم می‌خورم، من این کار رو نکردم.
‫بیا اینجا!
‫لعنت بهت!
‫خانم، حالت خوبه؟
‫می‌خوای به پلیس زنگ بزنم؟
‫نه، من خوبم.
‫باشه.
‫اسم دلال اسلحه سرگئی روبوسکین هست.
‫اون یه عضو سابق ارتش روسیه‌ست.
‫او بعداً از ارتش اخراج شد.
‫در بسیاری از نقاط جهان، او به کشورهای جهان سوم و سازمان‌های تروریستی در جنگ‌ها اسلحه می‌فروشه.
‫مطمئنیم که همین آدمه؟
‫چطور فهمیدیم؟
‫تحلیل‌های فنی و گزارش‌های واحد اطلاعاتی از میدان.
‫اینجاست.
‫مرسی، گلجان.
‫این هتل پلازا کاستور در ژنو است.
‫هر وقت اون مرد به سوئیس میاد، تو این هتل می‌مونه.
‫مثل یه طرفدار.
‫ما تونستیم با یه تحقیق کوتاه به این اطلاعات برسیم.
‫اسم دیلی شده یه وسواس.
‫این رو به عنوان تعریف می‌گیرم، اولکی.
‫آره، آره، مشکلی نیست.
‫حالا بچه‌ها، باید توی اون جلسه شرکت کنیم تا بفهمیم اون اسلحه‌ها کجا هستن.
‫آقای رئیس‌جمهور، نقشه‌ای داریم؟
‫یه فکری دارم.
‫هدف وارد شد.
‫باشه.
‫خوش اومدی، قربان.
‫اتاقت آماده‌ست.
‫اتاق همیشگیم؟
‫بله، قربان.
‫یه مهمون میاد.
‫بفرستش توی اتاق.
‫اقدامات احتیاطی همیشگی رو انجام می‌دم.
‫البته، قربان.
‫دارم دنبالت میام تا اتاق رو پیدا کنم.
‫هدف وارد اتاق ۶۰۳۵ شده.
‫حالا نوبت بوران هست.
‫آدم؟
‫آماده‌ام.
‫صبر نکن.
‫بوران وارد شده.
‫روز بخیر، خانم.
‫بیا تو.
‫داشتم می‌رفتم که با آقای سرگئی ملاقات کنم.
‫گفت که ازت خبر داره.
‫پس حتماً اطلاعاتی درباره پروتکل ورود داده، آقای سرگئی.
‫ایوان دراگو.
‫بله، قربان.
‫آقا، لطفاً راه دفتر آقای سرگئی رو بهم نشون بدید.
‫البته، حتماً.
‫سرگئی داره از دفترش می‌ره سمت آسانسور.
‫اون توی این حساب نبود.
‫ممکنه به هم بخورن.
‫آدم، باید عجله کنی.
‫خیلی دیر کردی.
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫گرجان، بوران و سرگئی نباید به همدیگه بخورن.
‫یه کاری بکن.
‫گورجان، یه کاری بکن.
‫دارم تلاش می‌کنم، قربان.
‫دارم تلاش می‌کنم.
‫تمرکز کن.
‫ما رو فراموش کن.
‫تمرکز کن.
‫اوزای، اگه ساکت شی، می‌تونم تمرکز کنم.
‫اوزای، گیجش نکن.
‫انجامش بده.
‫بله.
‫آسانسور آماده‌ست.
‫همین الان اون مرد رو از اونجا بیار بیرون.
‫چی شد؟
‫چرا آسانسور نمیاد؟
‫فکر کنم یه تصادف بود، قربان.
‫چرا داریم اینجوری می‌ریم بیرون؟
‫لطفاً.
‫لطفاً بیا.
‫خدمات اتاق به پذیرش جواب نمی‌ده.
‫آقا، مشکلی هست؟
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫باید یه پاکت به اسم من گذاشته باشه.
‫من انجامش می‌دم.
‫خیلی متاسفم.
‫می‌تونی بری به اتاقت.
‫همین الان درستش می‌کنم.
‫تمیزه.
‫وقتی آقای سرگئی رسید، راهنماییت می‌کنم.
‫باشه.
‫در حالی که منتظری، درخواستی داری؟
‫الان نه.
‫اگه بتونم بهت میگم.
‫اگه می‌تونی با مشاور تماس بگیر.
‫ممنون.
‫مرسی بابت همه چیز.
‫مرسی ازت.
‫کورهان اینجاست.
‫متوجه شدم.
‫نوبت ماست.
‫بله، قربان.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫می‌خوام با آقای سرگئی صحبت کنم.
‫منتظرت بود؟
‫من بزرگترین طرفدارش هستم.
‫ببخشید؟
‫راکی ۴
‫ایوان دراگو.
‫شماره اتاق تو ۶۰۳۵ هست.
‫مرسی.
‫ورود موفقیت‌آمیز بود.
‫نوبت توئه.
‫متوجه شدم.
‫داریم وارد می‌شیم.
‫خسته نباشی.
‫ممنون.
‫ما یه رزرو داشتیم.
‫می‌تونم کارت شناسایی درست کنم؟
‫باشه.
‫بفرمایید.
‫پیداش کردم.
‫شماره اتاق شما ۵۰۳۸ است.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫آدم، اسلحه‌ها...
‫بچه‌ها، داره خوب پیش می‌ره.
‫پینار، اورکی، تا جایی که می‌تونید بوران رو مشغول نگه دارید، باشه؟
‫چشم، رئیسم.
‫خوبه.
‫بله؟
‫باید با آقای بوران صحبت کنیم.
‫صبر کن یه لحظه.
‫بله؟
‫سلام، آقای بوران.
‫آقای سرگی ما رو فرستاده.
‫چرا؟
‫اون توی یه موقعیت خانوادگی خیلی مهمیه.
‫او ما رو فرستاد تا خرید رو کامل کنیم.
‫ما قبلاً تو رو دیدیم؟
‫فکر نکنم.
‫هر چی.
‫لطفاً بیا داخل صحبت کنیم.
‫سردار، زهرا، تفنگ دست توئه.
‫باید بدونیم اون اسلحه‌ها کجا هستن.
‫متوجه شدم.
‫بیا تو.
‫قرار بود با آقای سرگئی ملاقات کنیم.
‫آقای بوران ما رو فرستاده.
‫صبر کن.
‫انگار حواسش بهت نبود.
‫اونم حواسش به من نبود.
‫بیا تو.
‫بوران کجاست؟
‫بهش گفتیم.
‫او ما رو فرستاده.
‫چرا؟
‫اون یه کم دردسر داره.
‫ممکنه اینترپل دنبالش باشه.
‫به خاطر همین نمی‌خواست ریسک کنه.
‫عجیب.
‫چرا؟
‫فکر می‌کنم بهتره همه‌مون احتیاط کنیم.
‫داره به شک می‌افته.
‫بله.
‫به نظر می‌رسه همین‌طوره.
‫تو آماده شو، گورجان.
‫شروع ضبط.
‫باشه.
‫او هیچ وقت به من در مورد این وضعیت چیزی نگفت.
‫شاید نمی‌خواست با تلفن حرف بزنه.
‫هنوز باید باهاش حرف بزنم.
‫همون‌طور که حدس زدیم، اون مرد به بوران زنگ می‌زنه.
‫بیا، گورجان.
‫انجامش بده، بوران.
‫بله، قربان.
‫پینار، باید بریم سراغ طرح تلفن.
‫باید کاری کنی بوران حرف بزنه.
‫سردار، باید تماس رو تا جایی که می‌تونی به تعویق بندازی.
‫اگه سوال دیگه‌ای نداری، می‌تونیم معامله رو انجام بدیم.
‫در واقع، هست.
‫پس بپرس.
‫اگه داشتی، نمی‌پرسیدی.
‫نفهمیدم.
‫چرا خودت رو جای من نمی‌ذاری؟
‫یه زن مثل این جلوی تو.
‫یه کوچولو.
‫نمی‌دونم.
‫اگه اینجا بودی، نمی‌گفتی یه چیز عجیبی تو این قضیه هست؟
‫پس بیا حرف زدن رو تموم کنیم و روی کارمون تمرکز کنیم.
‫ام۴ای۱.
‫تفنگ استاندارد نیروهای ویژه آمریکایی.
‫از گلوله‌های ۵.۵۶ یا ۴۵ میلی‌متری ناتو استفاده می‌کنه.
‫نرخ شلیک ۷۰۰ تا ۸۰۰ گلوله در دقیقه است.
‫برد مؤثر ۳۵۰ متره.
‫راضی هستی؟
‫من بیشتر تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫بهش فکر کردم.
‫احتمالش هست قبلاً همدیگه رو دیده باشیم؟
‫آقای سرگی و اسپن، تا حالا همدیگه رو ملاقات کردید؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫کجا همدیگه رو دیدین؟
‫این چه ربطی به تو داره؟
‫حق با توئه، این به ما ربطی نداره.
‫فقط کنجکاوم.
‫بیا، باید یکم بیشتر حرف بزنی.
‫بشینیم حالا؟
‫بله، اگه قراره معامله کنیم.
‫یه حس عجیبی دارم.
‫و هر وقت این حس عجیب به وجود میاد... اوضاع مسخره میشه.
‫سردار، ما به یه کم وقت بیشتری نیاز داریم.
‫بهتره که به بوران زنگ بزنم و ازش بپرسم.
‫بایست.
‫نکن.
‫چرا؟
‫همونطور که گفتم، اون دنبال اینترپوله.
‫شاید داره به تلفن‌ها گوش می‌ده.
‫دارم از این وضعیت خسته می‌شم.
‫ببخشید؟
‫احساس می‌کنم تحقیر شدم.
‫متاسفم که یه زن زیبا مثل تو اینجوری حس کنه.
‫بیا دیگه، بیا دیگه.
‫باید یکم بیشتر حرف بزنیم.
‫می‌تونم یه لیوان آب بخوام؟
‫البته.
‫تو کدوم تیم بودی؟
‫ببخشید؟
‫منظورت اینه که طرفدار کدوم تیمی؟
‫این چه ربطی به ما داره؟
‫دوباره شروع شد.
‫شروع شد.
‫با چی؟
‫یه ویژگی مثل این هست.
‫فکر می‌کنه که آدم‌ها طبق تیمی که توش هستن، شخصیت دارن.
‫خوبه.
‫منم همین‌طور فکر می‌کنم.
‫راستی، من هنوز توی هیچ تیمی نیستم.
‫خوبه.
‫ببین، الان بیشتر بهت اعتماد دارم.
‫گلجان، بیا دیگه.
‫بس نیست این همه حرف زدن؟
‫متاسفانه، آقای رئیس‌جمهور.
‫باید کاری کنن که بیشتر حرف بزنه.
‫ما به اندازه کافی اطلاعات نداریم.
‫ما صدای بیشتری لازم داریم.
‫منظورم اینه که الان تو یه موقعیت خیلی خطرناک هستم.
‫آقای سرگئی.
‫با وجود همه هشدارهای من، مصممی که این کار رو انجام بدی؟
‫بله.
‫به من گفتی اینقدر بهت زنگ نزنم.
‫گیر کردم.
‫دارم دقیقا برعکس چیزی که بهم گفته شده رو انجام میدم.
‫همینه که هست.
‫وقت نداریم، گورجان.
‫پسره داره زنگ می‌زنه.
‫گوشی رو بردار.
‫این یه فضای خیلی حساسه.
‫گورجان، راه دیگه‌ای نیست.
‫گوشی رو بردار.
‫فکر کنم حدسم درباره‌ی شک‌هام درست بود.
‫جواب نمی‌ده.
‫احتمالاً چون شک داره، الان انتخاب نمی‌کنه که با تلفن صحبت کنه.
‫پس ببخشید، ولی من ترجیح نمی‌دم با آدم‌هایی که نمی‌شناسم درباره این چیزا صحبت کنم.
‫نورجان، گوشی رو بردار!
‫باشه، رئیسم.
‫باشه.
‫سلام، سرگئی.
‫کورهان، فکر کردم جواب نمی‌دی.
‫داشتم قطع می‌کردم.
‫راستش نمی‌خواستم جواب بدم، ولی وقتی هی زنگ می‌زدی مجبور شدم.
‫این روزا درست نیست که با تلفن صحبت کنی.
‫اما درست نیست که بدون اینکه به من بگی، آدم بفرستی.
‫این یه معامله جدیه.
‫حق با توئه، حق با توئه، ولی تو هتل جا گذاشتمش.
‫فکر نمی‌کردم به خاطر اینکه ورودی رمزگذاری شده بود، اینقدر مشکوک بشی.
‫من نمی‌خواستم تو رو به خطر بندازم.
‫متوجه شدم.
‫امیدوارم مشکلی با پرداخت نباشه.
‫نه، مشکلی نیست.
‫کسی کنار بوران هست؟
‫اشتباه کرد، صداش در رفت.
‫بوران، هستی؟
‫بوران، جواب بده.
‫بوران، اونجایی؟
‫سلام؟
‫چی شد یهو؟
‫صدات عوض شد.
‫سرگی، زیاد حرف زدن خطرناکه.
‫می‌تونی به بقیه اعتماد کنی.
‫بیا این کار رو همین الان تموم کنیم.
‫اگه تو میگی، باشه بوران.
‫می‌بینمت.
‫بفرما بشین.
‫ببخشید که رفتارم مشکوک بود.
‫مشکلی نیست.
‫درسته.
‫گورجان، تبریک می‌گم.
‫کارت عالی بود.
‫ممنون، آقای رئیس‌جمهور.
‫این سلاح‌ها خوبن.
‫باشه، ولی... می‌دونی که معامله‌مون با آقای سرگئی درباره این اسلحه‌ها نیست.
‫بله.
‫سیستم دفاع هوایی.
‫بله.
‫سپر فولادی که لازم داریم.
‫این سیستم توانایی پاسخگویی به هواپیماهای تاکتیکی با ارتفاع پایین و متوسط، هلیکوپترها، پهپادها و موشک‌هایی که می‌تونن در شرایط آب و هوایی نامساعد روز و شب استفاده بشن و به اهداف با سرعت پایین نزدیک و دور بشن رو داره.
‫می‌فهمم.
‫سیا، آقای سرگی، گفت که سیستم در این زمینه کاربلده.
‫بی‌تابی نکن.
‫الان دارم به اون قسمت می‌رسم.
‫این یه تهدید بزرگ برای ماست.
‫می‌دونم.
‫به خاطر همینه که قیمت اینقدر بالاست.
‫با آپدیت جدید، میشه سپرها رو مؤثرتر کرد.
‫اما همونطور که گفتم، این برای یه ارتفاع خاصه.
‫سپرهای فولادی طوری ساخته شدن که توی همه جور شرایط زمینی قابل استفاده باشن.
‫هر سیستم به‌صورت مستقل کنترل می‌شه و یه تک‌تیرانداز می‌تونه راحت اونو شلیک کنه.
‫منطقه حفاظت چی میشه؟
‫آزامی بردی به اندازه ۵۲۰۰ متر داره.
‫کافیه؟
‫می‌تونم از پسش بربیام.
‫و مهم‌تر از همه، بعد از اینکه این سیستم رو خریدی، دیگه لازم نیست از سازمان سیا بترسی.
‫تو می‌تونی به راحتی توی منطقه حفاظت شده حرکت کنی.
‫عالیه.
‫پس نیازی نیست بیشتر توضیح بدی.
‫سازمان قبلاً تصمیمش رو گرفته.
‫حالا، کی و کجا می‌تونیم این سیستم رو بگیریم؟
‫آروم باش.
‫تو اسمش هست.
‫یه معامله تجاریه.
‫اول باید خودم بگیرمش، تا بعداً بتونم بهت بدمش.
‫درسته؟
‫امیدوارم نفهمه.
‫با چشم غیرمسلح ممکن نیست.
‫بچه‌ها، اگه همون لحظه بخواد چک کنه، خودش خوب می‌دونه باید چیکار کنه، مگه نه؟
‫مگه این نصفش نیست؟
‫درسته.
‫تو قبول کردی که نصف دیگه بعد از معامله باشه.
‫بذار یه نگاهی بندازن.
‫البته، اگه اجازه بدی.
‫باید حداقل یکی رو تیک بزنم.
‫قبل از خرید وقت داریم.
‫لطفاً.
‫به هر حال به همشون یه نگاهی می‌ندازیم.
‫بذار تو جیبت.
‫همونطور که گفتم، من ضامنم.
‫من می‌خوام حداقل یکی رو چک کرده باشی.
‫مشکلی نیست.
‫مشکلی هست.
‫دوستان، همه آروم باشین.
‫ما قبلاً اینو حدس زده بودیم.
‫پینار، خرید رو سریع‌تر می‌کنی.
‫ما باید حداقل یکی از اون الماس‌هایی که دست بوران هست رو بگیریم.
‫دوستان، داریم میریم سراغ برنامه کنترل.
‫سرمت، حقی، شما هم آماده‌سازی‌هاتون رو انجام بدید.
‫همین الان عمل رو شروع می‌کنیم.
‫فهمیدم.
‫خوبه.
‫عالیه.
‫این سیستم یعنی بازسازی سازمان.
‫به ما ربطی نداره، ولی... چی؟
‫من نمی‌فهمم.
‫منظورم اینه که میگم به ما ربطی نداره.
‫ما تاجر هستیم.
‫به هر حال، ما این کار رو برای پول انجام می‌دیم.
‫ما جنس می‌فروشیم.
‫ما پول رو می‌گیریم.
‫گوش دادن به رویاهای تو درباره سازمان... ...برامون جذابیتی نداره.
‫الماس‌هایی که اینجا داره، زیاد به جنبه فنی کار اهمیت نمی‌دن.
‫می‌خواد همین الان کار رو شروع کنه.
‫دقیقاً.
‫باشه، مشکلی نیست.
‫الماس‌ها آماده‌ان.
‫باید حدود ۱۰ قیراط از اون گردها بخری تا شبیه اون یکی بشه.
‫این رو چک می‌کنم.
‫البته، اگه اجازه بدی.
‫فعلاً یه قهوه و چای می‌خوریم.
‫باشه، مشکلی نیست.
‫نگران نباش، اون از هتل بیرون نمی‌ره.
‫هدف داره به طبقه پایین می‌ره.
‫توپ دست منه، آدام.
‫آماده‌ای؟
‫هنوز نه.
‫یه دقیقه دیگه میام.
‫من تو آسانسورم.
‫۴۰ ثانیه بهم وقت بده.
‫حقّی، عجله کن.
‫پسره روی زمینه.
‫اون داره میاد وسط.
‫باشه، آدام.
‫ببخشید، لطفاً.
‫عمو، مطمئنی، درسته؟
‫این بهترین موقع است.
‫بیا دیگه، هولکی، بیا.
‫نمی‌تونیم اشتباه کنیم.
‫ممنون.
‫مرسی.
‫می‌بینم که داری لبخند می‌زنی.
‫بله.
‫این یه کار قشنگه.
‫آقای سرگی خوشحال می‌شه اینو ببینه.
‫خوبه.
‫بعدش می‌تونیم خریدمون رو تموم کنیم.
‫بله.
‫تموم شد، قربان.
‫ممنون.
‫از همکاری باهات خیلی خوشحال شدم.
‫می‌تونی بری.
‫آقای سرگی، اگه بهمون بگی سیستم رو از کجا گیر بیاریم، می‌تونیم بریم دنبالش.
‫به آقای بوران پیام دادم.
‫باشه.
‫اگه اشتباه نگیری، خودمون دست به کار می‌شیم.
‫چه جور اقداماتی؟
‫با آقای بوران صحبت می‌کنم.
‫البته، بفرما.
‫آقای بوران، آقای سرگئی بهم گفت که برات یه پیام درباره مغازه‌اش فرستاده.
‫چی گفت؟
‫گولجان، اوضاع چطوره؟
‫آقا، یه مشکلی پیش اومده.
‫چه مشکلی داری، گولجان؟
‫نمی‌تونم به تلفن بوران دسترسی پیدا کنم.
‫می‌فهمم، آقای بوران.
‫می‌خوای ما چیکار کنیم؟
‫پینار، هولکی، مکان گوشی بوران رو پیدا کردم.
‫نمی‌تونیم از اینجا بهش دسترسی داشته باشیم.
‫باید یه جوری اون پیام رو ببینیم، بچه‌ها.
‫باشه.
‫حالا وقتشه که تصمیم بگیریم از کجا خرید کنیم.
‫باید یه پیغام در مورد این دریافت کرده باشی.
‫آره، انجام دادم.
‫بچه‌ها، هر کاری می‌کنید، اون گوشی رو از اون یارو بگیرید.
‫باشه.
‫بپر بالا، با هم حرف می‌زنیم.
‫راجع به چی حرف بزنیم؟
‫بپر بالا، رفیق.
‫چه خبر؟
‫اومدم بپرسم حالت چطوره.
‫اشکالی داره با یه پیرمرد بگردم؟
‫ممنون.
‫چیزی لازم داری؟
‫نه، مرسی.
‫پول؟
‫نه.
‫داری سرد رفتار می‌کنی، باریش.
‫نباید این کار رو بکنم؟
‫من به خاطر تو نزدیک بود کشته بشم.
‫انجامش بده.
‫تو حق داری این کار رو انجام بدی.
‫من اشتباه کردم.
‫اما اونا ما رو هم به توفا آوردن، پسرم.
‫ببین، ما هم حساسیت ملی داریم.
‫زن داشت اسب رو به ایالت می‌برد.
‫مجبور بودی همون لحظه بهش شلیک کنی؟
‫این‌جوری کار نمی‌کنه، باریش.
‫مشکلات عمیقی وجود داره.
‫تو نمی‌فهمی.
‫کی می‌فهمه، ارن؟
‫تو می‌کنی، من نمی‌کنم.
‫اما اون پیرمرد حق داره.
‫اون یه قاتله.
‫یه قاتلی که می‌شناسی.
‫می‌دونی؟ اون حداقل ۳۰-۴۰ نفر رو کشته.
‫بدون نگاه کردن، بدون کاری انجام دادن، بدون تردید، حتی بدون اینکه دستش بلرزه.
‫او گناهکار رو از بی‌گناه جدا نکرد.
‫نه، دیگه چی؟
‫ببین، ثابتش می‌کنم و تو خجالت‌زده می‌شی.
‫فکر نکنم.
‫باشه.
‫تو که می‌دونی.
‫ولی بعداً در خونه‌ام نیا.
‫داری اینجوری ما رو متهم می‌کنی.
‫هنوز دستم به خون بی‌گناه آلوده نشده، خدا رو شکر.
‫مگه اون یارو رو نزدیم؟
‫ما انجامش دادیم.
‫کی رو زدیم؟
‫ما کسی رو که مواد می‌فروخت و جوون‌ها رو مسموم می‌کرد، زدیم.
‫ما به اون آدم نادرست و حقه‌باز شلیک کردیم.
‫اما پدرت اینطوری نیست.
‫بهت می‌گم.
‫دیگه به حرفاشون گوش نمی‌دم.
‫چون حتی یه کلمه از حرفاشون رو هم باور نمی‌کنم.
‫می‌بینمت.
‫مرسی.
‫اگه خفه نشی و نیای دم در من، نگو که کورم.
‫اینجا جاییه که سردار ازش اومده.
‫بزن بریم.
‫ممکنه افراد دیگه‌ای هم داخل باشن.
‫اگه ما رو ببینن، یه بحران بزرگ میشه.
‫فکر کنم باید صبر کنیم تا برن.
‫باید بوران رو بگیریم.
‫ممکنه دیگه دیر شده باشه.
‫نمی‌تونیم بیشتر از این صبر کنیم.
‫بیا این کار رو تموم کنیم.
‫اطلاعات مکان رو گرفتی؟
‫نه.
‫هنوز گوشی بوران رو دریافت نکردن.
‫چطوری؟
‫ما از اتاق رفتیم بیرون.
‫سفیر زنده‌ است.
‫امیدوارم غافلگیرت نکرده باشم.
‫به هر حال، حدسش رو زده بودیم.
‫بذاریم سرن فکر کنه باهوشه.
‫اعتماد به نفسش داره به ما کمک می‌کنه.
‫حتماً دنبال بورا هستن.
‫جرن کاری رو که باید می‌کرد، انجام داد.
‫اون همیشه آتیش‌بیاره.
‫سردار، زهرا، چه خبره؟
‫رئیس‌جمهور، سرن و سفیر اینجا هستن.
‫مگه سفیر نمرده؟
‫فکر کنم سرن داره سعی می‌کنه باهامون بازی کنه.
‫این مرد چند تا جون داره؟
‫ما نمی‌دونیم الان چند تا جون داره.
‫باید فوراً از اینجا بری.
‫مطمئنی شماره اتاق درسته؟
‫تو قبلاً به من اعتماد داشتی.
‫سه سال تو خونه موندن بهم یاد داد که به هیچ‌کس اعتماد نکنم.
‫باشه، می‌بینمت.
‫آقای سرگئی.
‫چیه؟
‫می‌دونی، منم یه سری باورهای اشتباه دارم.
‫و فهمیدم که ما با هم کنار نمی‌اومدیم.
‫وگرنه اوضاع خراب می‌شد.
‫خب، بیا با هم کنار بیایم.
‫بیا امیدوار باشیم که خراب نشه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫تو هم همین‌طور.
‫اونا نسخه‌های جدید هم دارن.
‫ما میایم پیشت و اونا رو بهت نشون می‌دیم.
‫لطفاً.
‫پینار، از اتاق برو بیرون.
‫جرن و سفیر دارن می‌رسن.
‫پس ما رو ببخشید.
‫داشتیم می‌نشستیم، چه خوب.
‫خب، باید الان بریم.
‫تو یکی از اونایی.
‫یه لحظه.
‫اول خانم‌ها.
‫مرسی به خاطر همه چیز.
‫من تا حالا کسی به زیبایی تو ندیدم که اینقدر از اسلحه سر در بیاره.
‫فکر نکنم دوباره ببینمت.
‫کی می‌دونه؟
‫اونا دارن وارد راهرو می‌شن.
‫از اونجا برو بیرون!
‫بیا دیگه.
‫میتونی جای منو بگیری؟
‫منفی.
‫لعنتی!
‫گورجان، نتونستم بهت دسترسی پیدا کنم.
‫ببخشید، آقای رئیس‌جمهور.
‫اونا جای منو نگرفتن.
‫ولی من انجام دادم.
‫همین الان برات می‌فرستم.
‫اون می‌فهمه که تو گوشی نداری.
‫اومد؟
‫اون انجامش داد.
‫باشه.
‫ببخشید، می‌تونی یه نگاهی بندازی؟
‫این رو داخل پیدا کردم.
‫فکر کنم کسی انداختش.
‫ممنون.
‫بانک رو به پشا می‌سپارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بزن بریم.
‫خیلی کار داریم.
‫آقای ییلدریم سلام رسوند.
‫ما خوبیم.
‫ما خوبیم؟
‫ها، بوران؟
‫فکر نکنم.
‫باشه یا ادامه بدیم؟
‫ها؟
‫جوابمو بده.
‫چرا ادامه بدیم؟
‫زندگی کردن.
‫از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوام همین‌جا مثل یه سگ بکُشمت.
‫تفنگ‌ها کجان؟
‫ببین، فقط این می‌تونه نجاتت بده.
‫بیا دیگه، جواب بده.
‫تفنگ‌ها کجان؟
‫اگه به سرم شلیک کنی، بهت نمی‌گم تفنگ‌ها کجان.
‫نیازی نیست.
‫ببین، این تصمیم آقای ییلدیریم هست.
‫اگه همون لحظه یه گلوله تو سرت خالی کنه یا تا صبح قایمت کنه، نمی‌دونم.
‫بسته آماده‌ست.
‫یکی باید بیاد و اینو ببره.
‫این پیام‌رسان هم نه تا زندگی دیگه فاصله داره.
‫آیا تصمیم درستی گرفتیم که بوران رو اونجا بذاریم؟
‫ما همون چیزی که می‌خواستیم رو گرفتیم.
‫ما چه اهمیتی به بوران می‌دیم؟
‫باید تاوان کاری که کرده رو بده.
‫او یک آدم بی‌گناه رو کشت.
‫اولویت ما جلوگیری از سیستم دفاع هواییه.
‫بعدش حساب سفیر و جرن رو می‌رسیم.
‫وقتشه.
‫داریم محل رو بررسی می‌کنیم.
‫این جا مثل یه انبار می‌مونه.
‫مکانی که پیدا کردیم ۴۷ کیلومتر فاصله داره، بچه‌ها.
‫چشم، قربان.
‫زود باش.
‫ممکنه جرن و سفیر مکان انبار رو پیدا کرده باشن.
‫بله، قربان.
‫اوضاع چطوره، حالیت؟
‫ما تونستیم مکان فعلی سلاح‌ها و سیستم دفاعی رو پیدا کنیم، قربان.
‫این خبر خوبیه.
‫عملیات؟
‫حدود ۴۰ کیلومتر تا محل هدف فاصله داریم.
‫رئیس‌جمهور منتظر گزارش از طرف منه، حالیت.
‫من اطلاعات فوری می‌خوام.
‫بله، قربان.
‫بهت اعتماد دارم.
‫این چه جور جاییه؟
‫میتونی چک کنی؟
‫فکر کنم اینجا یه انباره.
‫روی نقشه این شکلیه.
‫ولی باید عجله کنیم.
‫می‌دونم.
‫وای!
‫من پدر آدم فقیرم.
‫نزدیک بود گریه‌ام بگیره.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بهت گفتم، پسر.
‫داری اینجوری ما رو گیر میندازی.
‫تو از مسیری که داریم می‌ریم خوشت نمیاد.
‫ولی بمب پیش توئه.
‫بچه‌ها، کلی کار داریم که باید انجام بدیم.
‫بیایید شلوغش نکنیم.
‫بیا از هم جدا بشیم.
‫اگه انجامش ندیم چی، پیرمرد؟
‫می‌خوای بزنی تو سرمون؟
‫سر اون مردایی رو که سزاوار گلوله هستن، می‌زنم.
‫عادت ندارم کله این مردای بی‌ارزش رو بزنم.
‫اون از ما خوشش نمی‌اومد.
‫چتین، از اینجا برو بیرون.
‫ببین، یه کاری داریم که باید انجامش بدیم.
‫داریم برای فقرا نون می‌بریم.
‫الان وقتش نیست.
‫خیلی ساده‌ای.
‫داری درباره کدوم بدبخت حرف می‌زنی؟
‫داری ما رو مسخره می‌کنی؟
‫خانواده‌های افرادی که بهشون کمک کردی کیا هستن؟
‫بهم بگو.
‫خانواده‌های آدم‌هایی که اون کشت.
‫حالا وجدان پیدا کردی.
‫تو پشیمون هستی.
‫چتین!
‫خفه شو.
‫فکر می‌کنی داری با کی در می‌افتی؟
‫پسره کنارته.
‫ازش بپرس.
‫بیا، ازش بپرس.
‫صادق چی میگه؟
‫داره راست میگه.
‫گفتم خدا تو رو فرستاده.
‫جای پدرم رو گرفتم.
‫چطور تونستی این کارو با من بکنی؟
‫چطور؟
‫از کجا اومدی، داداش؟
‫پدرم رو اون کشت.
‫اون!
‫نگاه کن.
‫پدرت اون موقع پلیس بود.
‫گفتم پلیسه، ولی سابقه‌ای نداره.
‫امیدوارم منظورم رو اشتباه متوجه نشی.
‫اینجا رو ببین.
‫این دو روز قبل از اون قتل بود.
‫می‌بینی؟
‫پدرم رو تو کشتی؟
‫بگو بهم!
‫تو پدرم رو زدی؟
‫این اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫این چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫اون موقع‌ها اوضاع فرق می‌کرد.
‫لعنت بهت!
‫حالا می‌تونی حرف بزنی.
‫ببخشید.
‫خدافس.
‫صادق چی میگه؟
‫با گوش‌های خودت شنیدی.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫برادر.
‫چتین بهم گفت که ۳۰-۴۰ نفر رو کشته.
‫من حرفش رو باور نکردم.
‫اون موقع‌ها فرق می‌کرد.
‫این دفاع توئه، برادر صادق؟
‫بهت گفتم، داداش باریش.
‫اون زمانا فرق می‌کرد.
‫همه توی تاریکی هستن.
‫ما توی این هزارتو گم شدیم.
‫ما اشتباهات کوچیکی کردیم.
‫چه تاریکی‌ای، صادق؟
‫این بهونه‌ته؟
‫گفتم که ما اشتباهات کوچیکی کردیم، باریش.
‫دیگه چی می‌تونم بگم؟
‫آیا به همین دلیل توبه کردی؟
‫پدر اون پسر کیه؟
‫اون نمی‌دونه باباش کیه.
‫پدر پسره... ...گرفتار دردسر بزرگی شده.
‫پس چرا اون موقع بهش کمک کردی؟
‫چون حتی اگه پدرش خائن باشه... ...اون هنوز یه یتیمه.
‫اگه بهش کمک نکرده بودم... ...پسره مثل باباش خائن نمی‌شد.
‫من نمی‌فهمم، داداش.
‫چه فرقی به حال تو می‌کنه؟
‫ببخشید.
‫این روزا خوبن، پیرمرد.
‫ببینیم کی کیو می‌خوره.
‫مری؟
‫الان برمی‌گردم.
‫اون توئه؟
‫آره، هست.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫قصدت این نبود که دخترت رو بکشی.
‫قرار بود تو رو بکشم!
‫چرا؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چون تو برادرم رو کشتی!
‫تو به قضیه‌مون خیانت کردی، ییلدریم!
‫تو به آرمان ما خیانت کردی!
‫چه پرونده‌ای؟
‫چه پرونده‌ای، احمق؟
‫با گوش‌هام شنیدم!
‫همه ضبط‌های صوتی!
‫با گوش‌هات گوش دادی؟
‫چی شنیدی؟
‫اینترپل.
‫اون قدم به قدم دنبالت اومد.
‫اون همه چیز رو ضبط کرد.
‫تیم رهبر.
‫چطوری برادرم رو کشت.
‫چطور سعی کرد منو بکشه.
‫تمام ضبط‌های تلفنش.
‫همه رو ضبط کردن و گذاشتن جلوی من.
‫منو مجبور کردن یکی یکی بهشون گوش بدم.
‫به من خیانت کردی، ییلدیرم.
‫تو!
‫تو هم باورش کردی، نه؟ احمق!
‫اما دیگه مهم نیست.
‫چیزی که باور داری دیگه مهم نیست.
‫نه!
‫سلام بگو.
‫باشه.
‫منم منتظرت می‌مونم.
‫احمق!
‫بله؟
‫قرار نبود این کار رو بکنی، حالیت.
‫متاسفم.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫قرار نبود چیکار کنم؟
‫تو از اینجا بیرون اومدی.
‫فکر نمی‌کردم تو اینقدر پست باشی.
‫ولی می‌خوام که این درد رو بهت تحمیل کنم.
‫تو می‌فهمی که از دست دادن یه بچه یعنی چی.
‫من هیچ ربطی به مرگ پسرت ندارم.
‫اگه دنبال جرم می‌گردی، تو آینه نگاه کن.
‫این‌طوری به این راحتی‌ها نمی‌تونی در بری.
‫قول می‌دم.
‫خواهی دید چقدر بهت درد از دست دادن یه بچه رو می‌چشونم.
‫سال‌ها پیش اون درد رو تجربه کردم.
‫تو عصبانی نیستی.
‫بله.
‫من عصبیم، آریت.
‫به زودی تو هم دیوونه می‌شی.
‫پول اینجاست.
‫تیر کجاست؟
‫اون الان میاد.
‫با سرگئی حرف زدی؟
‫انجام دادم.
‫اما اون یکم از وضعیت بوران تعجب کرده.
‫ولی حتماً داره به پولش فکر می‌کنه، درسته؟
‫دقیقاً.
‫اینجاست.
‫ولکان.
‫کی زنگ زده؟
‫سردار.
‫سلام، سردار؟
‫جرن، کجایی؟
‫باورت میشه اگه بهت بگم؟
‫می‌خوام یه فرصت دیگه بهت بدم.
‫چه شانسی؟
‫حالا، به ما خبر رسیده که بورا قراره یه سیستم دفاع هوایی برای سازمان بگیره.
‫اما ما تیر رو از دست دادیم.
‫می‌دونم که در مورد این اطلاعات داری.
‫با من تقسیمش می‌کنی؟
‫یا می‌خوای خود واقعیت رو نشون بدی؟
‫پارانویا تو داره منو دیوونه می‌کنه.
‫بزرگ‌ترین سلاح یک خبرچین خوب، پارانویاست، سرن.
‫دارم بهت گوش می‌دم.
‫دارم همه چیزایی که می‌دونم رو بهت می‌گم، سردار.
‫نمی‌دونم دیگه چی کار می‌تونم بکنم که بهم اعتماد کنی.
‫چطور می‌تونم خودمو بهت ثابت کنم؟
‫می‌خوام حداقل یه بار تو زندگیت حقیقت رو بگی.
‫دوست داری چی بشنوی؟
‫چرا همه این کارها رو کردی؟
‫چرا گذاشتی اون آدم عوضی که بهش میگن سفیر ازت سوءاستفاده کنه؟
‫سردار، چی داری می‌گی؟
‫باید قطع کنم.
‫واقعاً نمی‌دونم اون راز که دنبالش هستی کجاست.
‫باور کنی یا نه.
‫اما اگه بفهمی... می‌دونم، ولی... می‌دونی بدترین لحظه برای یه مأمور چیه؟
‫قبل از اینکه بفهمی رمزگشایی شدی، می‌میری.
‫و این همون چیزیه که باعث میشه اینقدر بی‌عرضه باشی، سرن.
‫خائن!
‫خداحافظ، جرن.
‫به آخر وقت‌مون با هم رسیدیم.
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫رئیس‌جمهور، مأموریت انجام شد.