‫ما اول از همه اونجا بودیم، اول از همه رسیدیم.
‫کلمات نمی‌تونن توضیحش بدن.
‫فقط یه آشوب بود.
‫احساس می‌کردم وسط یه فیلم فاجعه‌بار هستم.
‫کل یه طرف ساختمون انگار کاملاً توی آتیش بود.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫خب، خیلی سرده، نه؟
‫چطور ممکنه؟
‫وقتی مردم دیدن که همچین فاجعه‌ای توی بریتانیا اتفاق افتاده، یه حس بود که چطور ممکنه اجازه داده باشن همچین چیزی اینجا رخ بده؟
‫به نظر میاد که الان تیکه‌هایی از ساختمون داره می‌ریزه.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫انگار ما هم داریم یه ۱۱ سپتامبر خودمون رو تجربه می‌کنیم، رفیق.
‫در گرنفل، یه چیزی کاملاً متفاوت بود که من قبلاً ندیده بودم، یه آتیش‌سوزی که کل ساختمون رو در بر گرفته بود.
‫وای خدای من!
‫یکی کمکشون کنه!
‫و معلوم بود که یه چیزی خیلی بدجور اشتباه شده بود.
‫سوالات زیادی هست، ولی مهم‌ترینشون درباره پوشش این ساختمونه.
‫آرکونیک همون پوشش آلومینیومی مورد نظر رو ساخته.
‫یادم میاد فکر می‌کردم یکی خیلی بی‌ملاحظه بوده.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫چطور اون فروخته شد؟
‫من اینو نمی‌فهمم.
‫آزمایش‌ها دستکاری شده‌اند.
‫آزمایش‌ها پنهان شده‌اند.
‫الان کلی مدرک از کارهای خیلی بد داریم، اما هنوز هیچ‌کس دستگیر نشده.
‫به نظر می‌رسه هشدارهایی که این ساختمان مثل یه تله آتش‌سوزی بوده، نادیده گرفته شده.
‫اینجا صحنه جرم پلیسه.
‫چی می‌خوایم؟
‫عدالت!
‫کی می‌خوایمش؟
‫الان!
‫ما جواب می‌خوایم!
‫همیشه با خودم فکر می‌کنم، می‌دونی، چرا؟
‫چرا باید این اتفاق می‌افتاد؟
‫آدما دارن زندگیشون رو از دست میدن، می‌دونی.
‫از دست دادن دوست‌ها و خانواده.
‫فقط با خودم می‌گم، چرا؟
‫برگردیم به سال ۲۰۱۷،
‫چندتا از آهنگ‌های معروف اون موقع رو یادمه.
‫دسپاسیتو خیلی معروف شد.
‫یادمه مامانم همیشه این آهنگ رو تو خونه و ماشین پخش می‌کرد.
‫من، اسی هستم و شما دارید به بزرگترین ایستگاه رادیویی در غرب لندن گوش می‌دید.
‫این صد درصد آهنگ تابستونه.
‫این خونه جی هست با "دیدی؟"
‫آره.
‫هیجان‌زده بودم چون می‌رفتم کلاس هشتم.
‫می‌دونی، داشت تابستون می‌شد و هوا گرم می‌شد.
‫من قطعاً می‌گم که خیلی پرانرژی بودم.
‫خیلی خوشحال بودم.
‫همیشه می‌خواستم نمره‌هام خوب بشه.
‫آره، من یه بچه ۱۲ ساله خوب و خوشحال بودم.
‫یادمه همون شب بعدش رفتیم بیرون برای شام.
‫وقتی که برگشتیم، باید حدود ساعت ۱۱:۳۰ بوده باشه.
‫بعدش یه پیام از یه دوستم گرفتم که می‌گفت: پایه‌ای بریم ایکس‌باکس؟
‫چند تا بازی کردم، فردا کار دارم، خاموش کردم و رفتم بخوابم.
‫خب، آره، واقعاً به همین سادگی بود.
‫دوباره خیلی گرم شده با دمای حداکثر ۲۶ درجه سلسیوس، ۷۹ درجه فارنهایت.
‫فکر کنم حدود نیمه‌شب رفتم بخوابم.
‫من اون موقع توی سالن ورزشی می‌خوابیدم، چون اصلاً دوست نداشتم توی خوابگاه با یه عده آتشنشان بدبو بخوابم.
‫آتش‌نشانی.
‫این چیه؟
‫زنگ‌ها حدود پنج دقیقه به یک رفتند پایین.
‫پس به عنوان ایستگاه محلی در نورث کنزینگتون، برج گرنفل توی محدوده ماست.
‫وقتی رسیدیم، دیدیم که از یکی از پنجره‌ها دود بیرون میاد و فهمیدیم که آتیش اونجاست.
‫راه‌مون رو به سمت برج باز کردیم.
‫دو آتش‌نشان با تمام تجهیزات تنفسی‌شون آماده شدند.
‫می‌تونستی صدای شکستن در رو بشنوی، بعدش اومدن داخل آپارتمان.
‫این یه آتیش‌سوزی معمولی تو آشپزخونه بود که تونستن خیلی سریع خاموشش کنن.
‫بعد از اینکه آتش رو خاموش کردی، با دوربین حرارتی یه نگاهی می‌ندازی تا چک کنی و مطمئن بشی که نقطه داغی نمونده. همون موقعه که قطره‌های شعله رو می‌بینن و می‌فهمن که آتش از کنترل خارج شده.
‫من گروه دوم رو فرستادم که پشتیبانیشون کنن.
‫من به آتیش‌سوزی‌های دیگه‌ای رفتم که آتیش به طبقه بالاتر هم سرایت کرده بود.
‫با اینکه غیرعادی بود، اما این امکان وجود داشت که آتش به طبقه بالایی هم سرایت کنه.
‫پس دلیلی نداشتم که فکر کنم به زودی برنمی‌گردیم به ایستگاه تا شیفت شبمون رو ادامه بدیم.
‫به طبقه همکف رسیدم و اونجا یه دختر جوون رو دیدم که بهم توضیح داد خواهر کوچیکش تو طبقه بیستم هست و ازم پرسید که می‌تونه بره بالا و خواهرش رو بیاره پایین.
‫بهم گفت اسمش جسیکاست.
‫فکر کردم سریع برم بالا و خواهر کوچیکش رو بیارم پیشش و بعدش به کاری که داشتم انجام می‌دادم ادامه بدم.
‫اصلاً نگران نبودم.
‫دکمه طبقه بیستم رو زدم.
‫و یهو چراغ طبقه پانزدهم روشن شد.
‫درها باز شدن و یه حجم زیادی دود سیاه اومد توی آسانسور.
‫فکر کردم، اینجا گیر افتادم، باید برم بیرون.
‫من به دستگاه تنفسیم نیاز دارم و باید هر چه سریع‌تر برم پایین تا این دختر رو از آپارتمانش بیارم بیرون.
‫خبر فوری امروز صبح اینه که یه آتش‌سوزی بزرگ یه برج رو در غرب لندن در برگرفته.
‫و تأیید شده که برج گرنفل هست.
‫سؤالاتی درباره اینکه چطور یک ساختمان با ساختار بتنی می‌تونه اینقدر سریع در آتش بسوزه.
‫و اون چیز تو چند ثانیه رفت بالا، همین‌طور رفت و رفت و رفت.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫مثل یه چیزی از یه فیلم فاجعه‌بار هالیوودی بود.
‫من هفت ساله که درباره گرنفل می‌نویسم.
‫اگه همه مقاله‌هایی که نوشتم رو جمع بزنی، الان بالای هزار تا میشه.
‫وقتی مردم دیدن که همچین فاجعه‌ای تو لندن، توی بریتانیا اتفاق افتاده، یه حس اینجوری بود که چطور ممکنه همچین چیزی اینجا اتفاق بیفته؟
‫چون حس مردم نسبت به کشوری که توش زندگی می‌کنن رو به هم ریخت.
‫فکر کنم اینجا همچین احتمالی وجود داشت.
‫واقعاً زندگیم رو عوض کرده.
‫تا قبل از فینال بزرگ، اون شغل من بود و بعدش زندگی من یه چیز دیگه شد، کاملاً فرق کرده.
‫من فقط حدود پنج یا شش ماه بود که سردبیر اخبار بودم، که یه جورایی مثل افتادن توی آب عمیق بود.
‫فکر کنم همه احتمالاً اولین باری که اون تصاویر رو دیدن یادشونه.
‫راستش رو بخوای، فکرش رو هم نمی‌کردی توی سیمِنت‌فیلد.
‫فکر می‌کنم بعد از آتیش‌سوزی مثل گرنفل، یه تمایلی تو رسانه‌ها هست که دنبال یه مقصر ساده بگردن، یه داستان ساده، کسی که عکسش رو تو روزنامه بذارن و به عنوان آدم بدی که باعث این اتفاق شده نشون بدن.
‫روزنامه دیلی میل یه مقاله خیلی تند نوشت که توش اسم صاحب آپارتمانی که آتش‌سوزی از اونجا شروع شده بود رو آورده بود.
‫یه پیشنهادی تو شبکه‌های اجتماعی هست که میگه این قضیه یه جورایی به تروریسم اسلامی ربط داره، در حالی که اون یارو یه مسیحی ارتدوکس اتیوپیاییه و عکس حضرت مریم رو توی خونه‌ش داشته.
‫اون راننده اوبر بود.
‫حدود ۲۵ سال توی یه آپارتمان تو طبقه چهارم برج گرنفل زندگی کرده بود.
‫طبقه هشتم، طبقه چهارم.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫هشدار.
‫پلیسا پیشنهاد دادن.
‫او به خاطر میزان آزار و اذیت به برنامه حفاظت از شاهدان می‌رفت.
‫چون وقتی دیلی میل شروع کرد، بقیه روزنامه‌ها هم سعی می‌کردن داستان خودشون رو درباره اون منتشر کنن.
‫می‌دونی، اون یه بازمانده بود و قربانی چیزی که اتفاق افتاد.
‫او هیچ مسئولیتی در قبال اتفاقاتی که در برج گرنفل افتاد نداشت.
‫احساس می‌کردم که یه چیزی اینجا خیلی خیلی اشتباهه.
‫پس می‌خوای آدم‌هایی رو پیدا کنی که خطرات ایمنی آتش‌سوزی در ساختمان‌های بلند رو بفهمن و فقط می‌خوای تا جایی که می‌تونی ازشون سوال بپرسی.
‫صبح زود یه تماس تلفنی داشتم، از بی‌بی‌سی بود.
‫و بعدش اسکای نیوز.
‫خیلی بد بود.
‫پس رفتم آنلاین تا اخبار رو ببینم.
‫بلافاصله یه آتیش بزرگ دیدم.
‫من مدتیه که دارم درباره آتش‌سوزی‌ها در ساختمان‌های بلند تحقیق می‌کنم.
‫وقتی اولین بار تصاویر آتش‌سوزی رو دیدم، فهمیدم احتمالاً به خاطر روکش بوده.
‫خیلی سریع شروع کردیم به بررسی ACM، که یه نوع روکش دیواره.
‫ACM یک ماده ترکیبی آلومینیومی است، پس می‌بینی که اینجا آلومینیومه و اینجا هم آلومینیومه، و بعد وسطش، اون قسمت ضخیم‌تر و تیره‌تر، پلیمره.
‫پلیمرها پلاستیک هستند.
‫همه پلاستیک‌ها.
‫همه پلاستیک‌ها قابل اشتعال هستن.
‫پلیمری که وسطه، محبوب‌ترینش هم هست، پلی‌اتیلن یا همون PE هست.
‫این اتفاقاً پلی‌اتیلن خامه.
‫می‌بینیم که در واقع اون ماده خیلی قابل اشتعال می‌شه و امن نیست.
‫دلیل خطرناک بودن مواد کامپوزیت آلومینیوم اینه که آتیش خیلی سریع پخش می‌شه و خاموش کردنش سخته.
‫این یه مصالح ساختمانیه که تا دهه ۲۰۱۰ خیلی محبوب شده.
‫در ساختمان‌های هر قاره‌ای استفاده می‌شه.
‫میلیون‌ها و میلیون‌ها متر مربع از اون داره فروخته می‌شه.
‫و شرکت‌های زیادی در سراسر جهان بودند که ACM تولید، بازاریابی و فروش می‌کردند.
‫و یکی از اون‌ها آلکوآ بود.
‫لازم نیست زیاد دنبالش بگردی.
‫داری توی هتل نشستی، توی هواپیما نشستی، ایمیلات رو چک می‌کنی.
‫احتمال زیادی هست که این آلومینیومی که می‌بینی از شرکت آلومینیوم آلکوا اومده باشه.
‫آلکوا شرکت آلومینیوم آمریکا بود که به اختصار آلکوا نامیده می‌شد.
‫می‌شه گفت یکی از شرکت‌های قدیمی‌تر و بزرگ‌تر و به‌طور تاریخی معتبر در ایالات متحده است.
‫محصولات زیادی توی بازارهای مختلف هست.
‫بال‌های هواپیما.
‫پنل‌های آلومینیومی در صنعت خودروسازی.
‫خیلی تو بازار بورس فعاله.
‫احساس می‌شد که با تقسیم شرکت می‌شه ارزش سهام رو آزاد کرد.
‫آرکونیک.
‫نوآوری.
‫مهندسی شده.
‫همون شد آرکونیک.
‫آرکانیک یکی از بخش‌های آلکو بود.
‫در حالی که محققان در حال ارزیابی خسارت هستند، یک تأمین‌کننده به مرکز توجه تبدیل شده است.
‫آرکانیک.
‫آرکونیک همون پوشش آلومینیومی که می‌گیم رو ساخته.
‫از کیلومترها دورتر دیده می‌شه.
‫وقتی آتش‌سوزی اتفاق افتاد، فهمیدم که آرکونیک هم درگیر بوده.
‫و یادمه که با خودم فکر می‌کردم، واقعاً امیدوارم که پانل‌های پلی‌اتیلن نذاشته باشن.
‫چون یه محصول نفتیه، قراره بسوزه و حسابی هم بسوزه.
‫پس توی یه ساختمون بلند، وقتی چیزی که خیلی آتش‌زا هست رو داری، مردم وقت ندارن که تخلیه کنن.
‫خانواده‌ها اینجا خوابیده بودن.
‫بعضی‌ها هنوز داخل گیر افتاده بودن.
‫و بعداً توی اخبار گفتن که اون پنل‌های پلی‌اتیلن بودن.
‫چطوری این فروخته شد؟
‫چرا فروخته شد؟
‫ما اینجوری تو آمریکای شمالی نمی‌فروختیمش.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫پشت هر پنجره یه خونه بود، خیلی‌هاشون کاملاً سوخته بودن.
‫وقتی به من پیشنهاد زندگی در گرنفل رو دادن، یکم نگران بودم که توی یه برج زندگی کنم.
‫ولی بابام همیشه بهم می‌گفت که وقتی وارد یه خونه می‌شی، می‌فهمی که مال تو هست یا نه.
‫وقتی وارد ساختمان ۱۳۴ گرنفل تاور شدم، قطعاً اون حس رو داشتم.
‫واقعاً عاشقش شدم.
‫یه تماس از آندریا داشتم.
‫اون گفت، آره، یه خبرایی دارم.
‫گفتم، آره.
‫ما واقعاً می‌خواستیم یه خونه درست کنیم.
‫مثل یه خونه دائمی.
‫فکر کنم دو سالم بود یا داشتم دو ساله می‌شدم که به اونجا نقل مکان کردیم.
‫خب، می‌گم گرنفل خونه‌م بود.
‫از پنجره اتاق خوابم همیشه چشم لندن رو می‌دیدم.
‫یه جورایی احساس خوش‌شانسی می‌کردم، چون داشتیم مثل یه نمای پرنده‌ای از بالا نگاه می‌کردیم.
‫و خب، معلومه که خیلی‌ها اینو نمی‌فهمن.
‫وای، عجب روزاییه، رفیق.
‫پس ما خواب بودیم.
‫حالا وقتی که خوابیدی، صدای همهمه‌ی مداوم می‌شنوی.
‫یه چیز نیست که بیدارت کنه.
‫انگار همیشه یه شلوغی و همهمه‌ست.
‫همون موقع، همسایمون محکم به در خونه‌مون کوبید.
‫مثل، دقیقاً، بنگ، بنگ، بنگ.
‫پس آندریا بلند شد تا در رو باز کنه.
‫این هلن و دخترش، لولیا بود.
‫و اونا گفتن، یه آتیش‌سوزی شده.
‫آتش‌سوزی شده.
‫و من گفتم، بیا تو.
‫بیا سعی کنیم بفهمیم چه خبره.
‫یادمه همسایمون داشت منو بیدار می‌کرد و خب معلومه که به نظرم عجیب بود.
‫چرا نصفه شب اینجایی؟
‫خیلی گیج شده بودم، بعدش بهم گفت که آتیش‌سوزی شده.
‫خواهرم مگان، هنوز خواب بود.
‫از مامانم پرسیدم که باید بیدارش کنم یا نه، و مامانم گفت، نه، هنوز نه.
‫فقط برای احتیاط، می‌دونی، نیازی نیست.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم آتیش فقط تو همون آپارتمان می‌مونه و تموم می‌شه.
‫داشتم سعی می‌کردم از طبقه بیست و یکم بیرون رو نگاه کنم.
‫تنها چیزی که می‌دیدم چراغ‌های ماشین آتش‌نشانی بود.
‫آره، حس کردم همه چی قراره درست بشه.
‫اصلاً احساس خطر نکردم.
‫من هنوز واقعاً اندازه آتیش رو درک نکرده بودم.
‫کسی اینجا ال‌اس‌دی داره؟
‫کسی ال‌اس‌دی داره؟
‫می‌دونستم که باید این دختر کوچولو، جسیکا رو پیدا کنم.
‫واقعاً نگران بودم چون دود همه جا رو گرفته بود و این دختر کوچولو تنها بود.
‫از پله‌ها دوید پایین.
‫یادم نمیاد از کنار کسی رد شده باشم، نه مردم عادی و نه آتش‌نشان‌ها.
‫به طبقه همکف رسیدم.
‫این دفعه واقعاً قشقرقی به پا شده بود.
‫روی رادیو کلی حرف و حدیث بود.
‫آتش‌نشان‌ها داشتن از خودشون تعریف می‌کردن و منتظر بودن برن داخل.
‫مدرک لیسانسم رو گرفتم.
‫یه جورایی دویدم توی ساختمون.
‫وقتی دو تا از آتش‌نشان‌های ایستگاه‌مون رو دیدم، توضیح دادم که جسیکا تو طبقه بیستم هست و باید بریم بالا تا نجاتش بدیم.
‫ما دنبال واحد ۱۷۶ گشتیم.
‫در باز کمی باز بود.
‫آپارتمان پر از دود شده بود.
‫ما دو بار آپارتمان رو گشتیم.
‫داشتیم داد می‌زدیم.
‫داشتیم عشق و حال می‌کردیم.
‫داشتیم هر کاری که می‌تونستیم انجام می‌دادیم.
‫اما نتونستیم پیداش کنیم.
‫ما به شدت امیدوار بودیم که او آپارتمان را ترک کرده و به طبقه پایین رفته باشد.
‫آره، دقیقاً همون چیزی بود که امیدوار بودم.
‫در انگلستان، ما یه سیاستی داریم به اسم "بمون"، که باورمون اینه که ساختمون‌ها رو طوری ساختیم که آتیش تا دو ساعت تو همون واحدی که شروع شده، می‌مونه.
‫و آتش‌نشانی لندن کاملاً به سیاست "ماندن در محل" و این ایده که آتش‌سوزی‌ها در برج‌های مسکونی بریتانیا هیچ‌وقت از یک واحد به واحد دیگه گسترش پیدا نمی‌کنن، اعتماد داشت.
‫اما تا ساعت ۱:۳۰ صبح، آتش شروع به وارد شدن به ده‌ها واحد در اطراف برج کرده بود.
‫ده‌ها واحد آپارتمان جداگانه در حال سوختن هستند.
‫با وجود این شرایط در ساختمان، به مردم گفته شده که همونجا بمونن.
‫داشتم توی تخت دراز می‌کشیدم که شنیدم آژیر دود همسایه‌مون داره می‌ره، پینگ، پینگ، پینگ.
‫و بعد، حدود پنج دقیقه بعد، صدای داد و فریاد شنیدم.
‫و تو اون وقت شب، این واقعاً عادی نبود.
‫و اولین فکرم این بود که به ما گفتن همین‌جا بمونیم.
‫فکر کنم کاری که احتمالاً انجام می‌دم اینه که تو آپارتمانم بمونم و به آتش‌نشانی زنگ بزنم.
‫اما توی اون لحظه، گوشیم زنگ خورد.
‫یکی از همسایه‌های طبقه پایینم بود که تونسته بود از ساختمون بره بیرون.
‫و سرم داد زد.
‫اون با یه لحن خیلی قوی سرم داد زد.
‫برو بیرون.
‫از ساختمان برو بیرون.
‫حرفش اونقدر تاثیرگذار بود که همون لحظه تصمیم گرفتم برم.
‫و بعدش به یه جورایی، یه جمع کوچیکی از چند تا ساکن و چند تا تماشاچی ملحق شد.
‫اون آتیش خیلی شدید بود.
‫این خشن‌ترین چیزی بود که توی زندگیم دیدم.
‫فکر کنم تو اولین تماسم با آتش‌نشانی هنوز نسبتاً آروم بودم.
‫نمی‌خواستم به دخترها نشون بدم که عصبی‌ام یا ترسیده‌ام یا چیزی شبیه به این.
‫می‌دونی، ما توی این آپارتمانیم، آپارتمان ۱۸۳، طبقه ۲۱.
‫من اینجا با زن باردارم هستم.
‫داشتن با مرکز فرماندهی صحبت می‌کردن و قرار بود کمک بفرستن.
‫به دخترا گفتم، بیاید آماده باشیم که بریم.
‫چون ایده این بود که به محض اینکه در رو بکوبن، ما می‌زنیم به چاک.
‫می‌دونم بابام چند بار بهشون زنگ زده.
‫داشتن بهمون می‌گفتن که داخل بمونیم.
‫اما آتش داشت نزدیک‌تر می‌شد، پس دیگه منطقی نبود.
‫آره، داریم می‌ریم.
‫یادمه من و مامانم هی بهش می‌گفتیم، می‌دونی، بهشون زنگ بزن، بهشون زنگ بزن.
‫وای خدای من.
‫چطور کسی بهشون کمک کرده؟
‫وای خدای من.
‫مرکز تراژدی گرنفل، پوشش قابل اشتعال بود.
‫روکش ساخته شده توسط آرکونیک، یک شرکت چندملیتی.
‫در سپتامبر ۲۰۰۷، مدیر بازاریابی آرکونیکس، یه مرد به اسم جرالد سونتاگ، یه سفر کاری به کنفرانس صنعتی در نروژ رفت.
‫یکی از ارائه‌هایی که در اون کنفرانس داده شد، درباره مواد کامپوزیت آلومینیومی بود و اینکه این محصول چقدر خطرناک بود.
‫و در واقع اونو به چسبوندن یه تانکر بنزین به دیوار یه ساختمان تشبیه کرد.
‫پس این یه هشدار واضح و جدی‌ هست که می‌تونی تصور کنی.
‫و یه نفر از اعضای ارشد تیم آرکونیک توی جمعیت نشسته و داره به این ارائه گوش می‌ده.
‫ما از این کنفرانس برگشتیم و حسابی ترسیده بودیم، چون فهمیدیم که آرکونیک نسخه اشتعال‌پذیر ACM رو می‌فروشه.
‫کاری که او انجام داد این بود که یک هشدار خیلی صریح به رئیسانش نوشت که آتشی که این ماده درگیرش می‌شه می‌تونه ۶۰ تا ۷۰ نفر رو بکشه.
‫و اون هشدار تو سال ۲۰۰۷ داده شده بود، ده سال قبل از گرنفل.
‫اما متأسفانه، فکر نمی‌کنم که اون هشدار برای اون افراد تعجب‌آور بوده باشه.
‫چون آرکونیک در واقع قبلاً اون محصول رو تست کرده بود، ولی داشتن نتیجه رو مخفی نگه می‌داشتن.
‫آرکونیک دو تا آزمایش انجام داد.
‫یکی از اونا محصول رو وقتی به دیوار نصب می‌شه و با پرچ محکم می‌شه، تست می‌کنه.
‫اون یکی محصول رو وقتی که به شکل L خم شده و بعد به ریل‌هایی که روی ساختمان نگهش می‌دارن آویزون و قفل می‌شه، چیزی که بهش می‌گن شکل کاست، تست می‌کنه.
‫تفاوت بین پرچ‌ها یا کاست‌ها بیشتر به ظاهرشون برمی‌گرده.
‫و چیزی که یاد گرفتیم اینه که نوار کاست اول، با خم کردن ECM، باعث میشه که یه حوضچه از قطره‌های آتش جمع بشه.
‫و این باعث می‌شه یه آتیش بزرگ توی پایین کاست ایجاد بشه.
‫و این توی همه نوارها اتفاق می‌افته.
‫ده برابر سریع‌تر می‌سوزه.
‫هفت برابر بیشتر گرما تولید می‌کنه.
‫سه برابر بیشتر دود.
‫آرکونیک به جای اینکه نتایج رو بپذیره، ازشون درس بگیره و از طریق محصولاتش امنیت رو به مردم برسونه، تقریباً برعکس عمل کرد.
‫و کاش بهش عمل کرده بودن.
‫در سال ۲۰۱۱، شرکت آرکونیک یک آزمایش دیگه روی برنامه‌ریزی ACM انجام داد.
‫چیزی که کشف کردن یه آتیش خیلی بزرگ و سریع بود که باید متوقف می‌شد.
‫کلود ورلا در این دوره مدیر فنی در آرکونیک بود.
‫و در واقع، به طرز عجیبی، یه آتش‌نشان داوطلب.
‫بنابراین آزمایشگاه به کلود ایمیل زد و گفت: سلام آقای ورلا.
‫ما یه آزمایش روی مرجع شما انجام دادیم.
‫توجه، تمام تکه‌های بزرگ بال کوچک، آتش گسترده روی سطح، به مقادیر بحرانی رسیده و باعث توقف آزمایش در حال انجام شده.
‫اگه یه محصول توی آزمایش رد بشه، یا محصول رو نگه می‌داری یا تولید رو متوقف می‌کنی، نمی‌ذاری چیز دیگه‌ای به دست مشتری برسه.
‫تو هیچ‌وقت بی‌تفاوت رد نمی‌شی و نمی‌ری.
‫هیچی تغییر نکرده.
‫اونا به فروشش ادامه دادن.
‫یک ایمیل معروف داخلی هست که توش می‌گن، نمره پنل بعد از تست امروز F شده، که واقعاً نمی‌شه دسته‌بندی یا نمره‌گذاری‌ش کرد.
‫و بعدش فقط کلمه، اوه،
‫اونا فهمیدن که وقتی این محصول رو به یه شکل خاص خم می‌کنی، توی آتش نتیجه خیلی بدی می‌گیری.
‫و متأسفانه، اون شکلی بود که در نهایت روی برج گرنفل استفاده شد.
‫بیشتر از همه چیز عاشق این بودم که کنار پنجره‌ام توی برج گرنفل قهوه‌ام رو بخورم و با برادرم محمد به انواع موسیقی گوش بدم.
‫اون زندگی خیلی آرومه.
‫برج قبلاً قشنگ به نظر می‌رسید.
‫من گفتم، خب، منظورم اینه که اونجا جای خوبیه، بریم همونجا.
‫من و برادرم محمد حدوداً سپتامبر ۲۰۱۶ به این آپارتمان نقل مکان کردیم.
‫من و محمد فقط یک سال اختلاف سنی داشتیم.
‫ما خیلی با هم صمیمی بودیم.
‫او بهترین دوستم بود، می‌تونم بگم، نه فقط برادرم.
‫موفق شدم وارد دانشگاه بشم، برادرم محمد هم همینطور.
‫بعدش تونستیم یه کار پیدا کنیم.
‫ما با هم خوشحال بودیم.
‫ما تو اون آپارتمان خوشحال بودیم.
‫اون شب،
‫شروع کردم به شنیدن یه سری صدا.
‫مردم بیرون دارن جیغ می‌زنن، ماشین‌های آمبولانس، ماشین‌های پلیس.
‫بنابراین، سریع از اتاقم بیرون رفتم.
‫به محض اینکه از اتاقم بیرون رفتم، دیدم برادرم هم توی راهرو داره می‌گه: عمر، بوی دود میاد.
‫میدونی، لباس خواب‌هامون تنمون بود.
‫ما گفتیم بیا بریم.
‫به محض اینکه در رو باز کردیم، از مقدار دود توی راهرو شوکه شدیم.
‫رفتیم سمت پنجره‌ها و شروع کردیم به داد زدن به مردم که، هی، هی، کمک کنید.
‫پلیس یا آتش‌نشانی بهمون گفتن، مثل اینکه، همونجا بمونید، داریم میایم سمتتون.
‫ما اینجوری بودیم که، باشه، اونا دارن کاری می‌کنن و میان پیش ما که ما رو بیرون بیارن یا یه چیزی بهمون بدن که محافظتمون کنه و بعدش برن.
‫اهل سوریه،
‫برای من که در بریتانیا زندگی می‌کنم، فکر می‌کردم که در جای درست و امنی هستم.
‫در سال‌های منتهی به آتش‌سوزی برج گرنفل، گروه‌های زیادی بودن که حسابی به دولت فشار می‌آوردن تا قوانین ایمنی ساختمان رو تغییر بده.
‫و اون به‌خاطر آتیش‌سوزی‌ای بود که سال ۲۰۰۹ توی ساختمونی به اسم "لاکَنِل هاوس" توی جنوب لندن اتفاق افتاد.
‫آتش‌نشان‌ها تو چند دقیقه به ساختمان رسیدن، ولی آتیش اونقدر شدید بود که ساعت‌ها طول کشید تا به جنازه‌های شش قربانی برسن که دو تا بچه و یه نوزاد هم بینشون بودن.
‫این یه آتیش خیلی سریع و حریصانه بود.
‫در ساختار ساختمان از مواد قابل اشتعال و آتش‌زا استفاده شده بود که باعث شد آتش سریع‌تر گسترش پیدا کنه.
‫خانه نفت لارکین یک فرصت بزرگ برای این کشور بود تا توجه کنه و اقدامات ایمنی در برابر آتش رو بهبود بده.
‫گروه ما داشت با چند تا از نماینده‌های مجلس در وست‌مینستر ملاقات می‌کرد.
‫ما تا جایی که می‌تونستیم برای تغییر فشار آوردیم، بدون اینکه فیزیکی جلوی درشون رو بگیریم و دستشون یا حتی گردنشون رو بگیریم.
‫باید راه‌هایی پیدا می‌کردم تا ثابت کنم که دستورالعمل‌های مربوط به آتش‌سوزی مناسب نیستند.
‫برای استفاده طراحی بدی داشت و اطلاعاتی که ارائه شده بود واقعاً اشتباه بود.
‫باید از اول سند رو شروع می‌کردی، بعد می‌رفتی آخرش، بعد یه جایی وسطش رو نگاه می‌کردی، و واقعاً افتضاح بود.
‫بعد از آتش‌سوزی در خانه لاکانل، یک تحقیق توسط پزشک قانونی انجام شد که در نتیجه اون، پزشک قانونی نامه‌ای به دولت و آتش‌نشانی لندن نوشت و درخواست تغییر کرد.
‫او گفت که باید به اپراتورهای تماس آموزش بدیم.
‫آتش‌نشانی لندن باید یاد می‌گرفت که چطور وقتی آتش‌سوزی در ساختمان‌های بلند از کنترل خارج می‌شه، باهاش مقابله کنه.
‫سیاست دولتی لازم بود تا مشخص کنه کی از این سیاست موندن در جا دور شدیم.
‫خیلی‌ها توی حموم‌هاشون پناه گرفتن و وقتی به ۹۹۹ زنگ زدن، توصیه مرگبار این بود که همونجا بمونن.
‫خب، فکر می‌کنم اگر با نگاه به گذشته، توصیه این بود که وقتی افراد درگیر بودند زودتر از تماس خارج بشن، ممکن بود به زنده موندن یا نجاتشون کمک کنه.
‫اون بیرونه.
‫این یه نامه‌ست.
‫سیاه و سفیده.
‫مشخصه.
‫نامه‌ای که پزشک قانونی خانه لاکاناو به دولت نوشت واقعاً مهم بود، اما متأسفانه در زمان خیلی بدی به دستشون رسید.
‫یکی از اهداف اصلی این ائتلاف اینه که تعداد قوانین و مقرراتی رو که راستش، با شما مثل آدم‌های احمق رفتار می‌کنه، به شدت کاهش بده.
‫ما یه قانون جدید داریم، هر وزیری توی دولت من که بخواد یه مقررات جدید معرفی کنه، باید اول یکی رو حذف کنه.
‫که حالا تغییرش دادیم به قانون یکی داخل، دوتا خارج.
‫اگه می‌خوای یه قانون جدید معرفی کنی، باید دوتا قانون رو حذف کنی.
‫یکی از ایدئولوژی‌های سیاسی اصلی دیوید کامرون، کاهش مقررات بود.
‫او باور داشت که دولت نباید به کسب‌وکارهای خصوصی بگه چی کار بکنن و چی کار نکنن.
‫ما می‌خواهیم با کاهش مقررات و کم کردن مالیات‌ها، مزاحمتون نشیم.
‫قوانین زیادی باعث شده که فکر کنیم حق داریم زندگی بدون خطر داشته باشیم.
‫بنابراین، کاری که او عملاً انجام داده بود این بود که معرفی قوانین جدید ایمنی آتش‌سوزی رو ممنوع کرده بود، حتی اگه لازم بودن.
‫نخست‌وزیر گفت که قراره بعضی از باهوش‌ترین و زرنگ‌ترین کارمندای دولتی‌مون رو آزاد کنیم تا حسابی از بوروکراسی حال‌گیری کنن.
‫اریک پیکلز ارشدترین سیاستمداری بود که مسئولیت داشت... با از بین بردن قوانین و مقررات مزاحم و دست و پاگیر، می‌تونیم کارهای بیشتری رو با هزینه کمتر انجام بدیم.
‫اون می‌خواست قوانین کمتری روی کسب‌وکارها باشه.
‫پس چیزی که پزشک قانونی ازشون می‌خواست این بود که قوانین رو بیشتر کنن.
‫و در واقع، یک کارمند دولتی نوشت، خب، قانون می‌گه که باید به پزشک قانونی جواب بدیم، ولی در واقع لازم نیست هر چی می‌گه رو انجام بدیم.
‫و طوری که اون گفت این بود که، ما فقط باید به پزشک قانونی جواب بدیم، لازم نیست پاچه‌خواریش رو بکنیم.
‫و اون کارمند دولتی برایان مارتین بود.
‫عصر بخیر، همگی.
‫جالب بود.
‫اون واقعاً آدم خاصی بود.
‫اون واقعاً رفتار جالبی داشت.
‫یه کم به بدقلقی معروف بود.
‫من به خدمات دولتی پیوستم نه به خاطر اینکه می‌خواستم سخت کار کنم.
‫و اینجوری شد که وقتی فهمیدیم از اون موقع تا حالا همین کار رو می‌کردیم، یکم شوکه شدیم.
‫برایان مارتین قدرتش از بیشتر نماینده‌های مجلس بیشتر بود.
‫ما همه باید پیش اون می‌رفتیم و اون راه ورود به دولت بود.
‫بهش ماموریت داده بودن که مقررات ساختمونی مربوط به ایمنی در برابر آتش رو بررسی کنه.
‫بخش استراتژی رو در بالا داریم.
‫دوست دارم بهت بگم که اونا چیکار می‌کنن.
‫هنوز نتونستم حلش کنم.
‫ولی اونا خیلی مشغول استراتژی چیدن هستن.
‫برای اینکه برایان مارتین رو وادار کنیم که تغییری ایجاد کنه، ازش پرسیدیم که چه کاری باید انجام بشه.
‫و به من گفت که دولت تا وقتی کسی نمیره هیچ کاری نمی‌کنه.
‫و ظاهراً به همکارای من گفته، جنازه‌ها رو نشونم بدید.
‫مرکز تماس LFB حسابی شلوغ شده.
‫حجم تماس‌ها چیزی نیست که این اپراتورها قبلاً تجربه کرده باشند.
‫الان دارن به اتاق‌های کنترل دیگه توی کشور هم سرریز می‌شن، چون وقتی این همه تماس ۹۹۹ یه‌دفعه میاد اینجوری می‌شه.
‫اما همه‌ی این پاسخ‌دهنده‌ها به ساکنین آتش‌سوزی‌های برج‌ها توصیه‌ی معمول رو می‌کنن که همون موندن در جای خودشونه.
‫ما می‌دونیم که از خونه لاکانا، می‌تونستن بفهمن که این تصمیم اشتباهی برای یه ساختمان بلندمرتبه بوده.
‫و چیزی که ندارن تلویزیونه.
‫یه تلویزیون پلاسما تو اتاق هست، ولی کار نمی‌کنه.
‫پس چیزی که هیچ‌وقت نمی‌بینن، تصویر واضحی از اتفاقاتی که توی برج گرنفل می‌افته نیست.
‫تنها چیزی که روی صفحه‌شون دارن یه خط اطلاعاته که می‌گه: آشپزخونه طبقه چهارم، نیمه روشن.
‫طبقه ۲۷، زن، سه تا بچه، اگه می‌خوای بدونی.
‫دو تا بزرگسال گیر افتادن، اونا فرار کردن.
‫ساکنین در طبقه‌های یازدهم، دهم و فکر کنم پانزدهم گیر افتادن.
‫پنج نفر در طبقه هفدهم گیر افتادن.
‫طبقه شانزدهم.
‫طبقه هجدهم.
‫طبقه بیست و دوم.
‫هفدهم.
‫طبقه یازدهم.
‫زن، شاید دو تا بچه.
‫سه تا بچه، اگه می‌خوای.
‫نمی‌تونم دقیقاً یادم بیارم که اولین بار کدوم جاده اون برج رو دیدم.
‫اما از سمت چپم بود و آتش از یک طرف ساختمان بالا می‌رفت.
‫چطور ممکنه؟
‫من هیچ‌وقت یادم نمیاد قبلاً توی برج گرنفل بوده باشم، برای همین نمی‌فهمیدم.
‫نمی‌دونستم چطوری چیده شده.
‫واقعاً تمرکزم روی این بود که برم داخل و هر کاری که می‌تونیم انجام بدیم.
‫از اینکه چقدر پله‌ها باریک بودن، جا خوردیم.
‫آتش‌نشان‌ها داشتن با زخمی‌ها و مردم پایین می‌اومدن.
‫اونا میگن، مجروح.
‫هر بار که اینو می‌شنیدیم، می‌رفتی گوشه راه‌پله و سیلندرت رو می‌ذاشتی پشتت، سعی می‌کردی تا جایی که می‌تونی جا بدی.
‫و مردم دارن پایین میان، گریه می‌کنن، سرفه می‌کنن، به زور نفس می‌کشن، بعضی‌هاشون به هوش هستن، بعضی‌هاشون بی‌هوش.
‫احساس می‌شد همه چیز بهم ریخته است.
‫به نظر می‌رسید که همه یه جورایی غافلگیر شدن.
‫بعد از انتظار، آتش‌نشان‌ها رسیدند.
‫خب، حالا داریم می‌ریم؟
‫اون گفت، نه، شما باید همگی برید به آپارتمان بغلی، ما هم برمی‌گردیم پیشتون.
‫یادم میاد، همین که وارد آپارتمان شدم، دیدم کلی آدم اونجا هستن، از جمله ساکن خونه و خانواده‌اش.
‫زینب رو دیدم.
‫و پسرش، دنیس.
‫و بعدش من و داداشم بودیم.
‫محمد یه قرآن از آپارتمانمون آورد.
‫برای مدتی داشت قرآن می‌خوند.
‫اون گفت، این کمک می‌کنه.
‫و این باعث شد که اون قوی بمونه.
‫اما ما نفهمیدیم که بعدش قراره چی بشه.
‫همه چیزی که واقعاً می‌خواستم این بود که نجات پیدا کنم.
‫آندریا هفت ماهه باردار بود.
‫او هم آسم داره، مگان هم همینطور.
‫فقط یه کپسول هوا و یه ماسک می‌خواستیم که بتونیم بریم.
‫یادمه بابام وان حموم رو پر از آب می‌کرد و واقعاً کلی حوله توش می‌ذاشت و مطمئن می‌شد که حسابی خیس شدن.
‫هر لحظه اوضاع بدتر و بدتر می‌شد، تا جایی که وقتی در رو باز کردم ببینم چه خبره، فقط دود بود.
‫دود خیلی غلیظ و سیاه بود.
‫هر بار که در رو باز می‌کردم و سعی می‌کردم نفس بکشم، انگار فقط خفه می‌شدم.
‫انگار یه جورایی شیمیایی قاطیش کرده بودن.
‫دود پلاستیک‌ها به‌خصوص خیلی سمیه.
‫داره خفه‌ام می‌کنه.
‫یه چیزی بیار که باعث بشه سرفه کنی.
‫فوراً حالت رو بد می‌کنه.
‫خیلی زود بی‌هوشت می‌کنه.
‫داری هوشیاریت رو از دست می‌دی و حتی متوجه نمی‌شی که داری بیهوش می‌شی.
‫دود داشت غلیظ‌تر می‌شد.
‫دودش کثیف بود.
‫این دود خیلی کثیف بود.
‫نمی‌تونستم چیزی جلوی صورتت ببینم.
‫مشعل‌ها هیچ تاثیری نداشتند.
‫ما داشتیم می‌سوختیم.
‫اون موقع خیلی گرما رو حس می‌کردیم.
‫هیچ کدومش منطقی نبود که چرا اونجا اینقدر گرم بود.
‫هیچ کدومش برام معنی نداشت.
‫این برج به تازگی به عنوان بخشی از یک ابتکار شورا از بیرون بازسازی شده.
‫اونا یه جورایی با یه پنل پلاستیکی پوشوندنش که مرتب‌تر و قشنگ‌تر به نظر بیاد.
‫اونا شک دارن که شاید اون، می‌دونی، یه سازه ایمن نبوده.
‫اشکالی نداره.
‫بهشون هشدار داده شده.
‫چیزی بیشتر از این نیست.
‫فقط مطمئن شو که هیچ‌کس دیگه‌ای نره اون بالا.
‫برادرم، ریموند، معروف به...
‫موسی تو طبقه ۲۳، واحد ۲۰۱ زندگی می‌کرد.
‫اون واقعاً آدم پررویی بود.
‫اون یه لبخند قشنگ داشت.
‫وقتی بهت لبخند زد، انگار توی لبخندش آب شدی.
‫ری توی ترینیداد بزرگ شد.
‫۳۰ سال.
‫من بیشتر کارهای اداری ری رو انجام می‌دادم، پس یا به سازمان مدیریت استعدادها و یا مدیر استعدادهاش می‌نوشتم یا زنگ می‌زدم.
‫اگه بخوام رابطه برادرم با شورا یا مدیریت املاک رو خلاصه کنم، باید بگم افتضاح بود.
‫به هر حال، داشت پول می‌داد که اونجا زندگی کنه.
‫این یه هدیه نبود.
‫او اونجا مجانی زندگی نمی‌کرد.
‫با ما طوری رفتار می‌شد که انگار اصلاً مهم نیستیم.
‫تقریباً به چشم این که، می‌دونی، ما قشر کارگر یا فقیر هستیم دیده می‌شیم.
‫اما این خیلی دور از واقعیت بود.
‫شما مشاوران IT داشتی، افرادی که در NHS کار می‌کردند، معلم‌ها و معمارها رو داشتی.
‫این یه برج فقیر نبود، یه برج کارگر بود.
‫برج گرنفل توی کنزینگتون بود، که حتی توی لندن هم یه جای غیرعادی حساب می‌شه.
‫کنزینگتون هم یکی از مناطق ثروتمند لندن هست و هم یکی از فقیرترین‌ها.
‫برج برای افراد پولداری که تو اون منطقه زندگی می‌کردن، یه چیز زشت و ناخوشایند بود و به نظرم باعث می‌شد قیمت خونه‌ها پایین بمونه.
‫برج گرنفل در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد، اما شورای شهر خوب ازش مراقبت نکرده بود.
‫این هرگز یک بازسازی اساسی نبوده.
‫این مجتمع جدید مدرسه و مرکز تفریحی شیک داشت ساخته می‌شد، اما کنارش یه برج بود که خیلی خوب به نظر نمی‌رسید.
‫و توی ایمیل‌های داخلی گفتن که شاید روکش کردن برج گرنفل ایده خوبی باشه چون کمک می‌کنه که برج کمتر شبیه یه فامیل فقیر به نظر بیاد.
‫اونا می‌خواستن روی ساختمان رو یه لایه دیگه بپوشونن.
‫قرار بود که پنجره‌های جدیدی توی برج بذارن.
‫این پنجره‌ها دیگه واقعاً به درد نمی‌خوردن.
‫پوشش واقعاً یه جورایی ما رو شوکه کرد.
‫حتی نمی‌دونستم بهش میگن روکش.
‫فکر نمی‌کنم حتی اون کلمه رو شنیده باشم.
‫بنابراین وقتی معمارها برای اولین بار سیستم روکش رو طراحی کردن، یه پنل روکش از جنس روی رو مشخص کردن.
‫و اون کاملاً غیرقابل اشتعال می‌شه.
‫این فقط از فلزه ساخته شده.
‫تقریباً توی هر جلسه مشاوره شرکت کردم.
‫ما هیچ‌وقت، هیچ‌وقت نسخه‌های چاپی از اینکه نمای بیرونی قرار بود چطور به نظر بیاد، ندیدیم.
‫شورا رفت به بازار تا سعی کنه ارزون‌ترین پیمانکار رو پیدا کنه.
‫در نهایت، سازمانی که پیدا کردن یه شرکتی به اسم رایدن بود.
‫در طول بازسازی، من و ری زیاد با هم صحبت می‌کردیم و اون اغلب به من می‌گفت که کار خیلی ضعیفه.
‫من و بقیه‌ای که ایستادیم و سوال کردیم، به عنوان شورشی شناخته شدیم.
‫ما نگرانی‌هامون رو با یکی از مدیران ارشد رایدنز مطرح کردیم و گفتیم، می‌دونی، اگه این کار توی خونه‌ی خودت انجام می‌شد، چه حسی داشتی؟
‫و اون برگشت به ما و گفت، اگه مجانی بود، مشکلی نداشتم.
‫اون نظر
‫خلاصه‌اش میشه کل رفتاری که رایدنز، TMO، و RBKC باهامون داشتن.
‫ما مفت‌خور بودیم، داشتیم مفت چیزی گیرمون می‌اومد، لیاقت هیچ‌چیزی رو نداشتیم، پس فقط خفه شو و بذار ما کارمون رو بکنیم.
‫در طول بازسازی، سازمان مدیریت مستاجران کنزینگتون و چلسی با رایدن صحبت می‌کردند تا ببینند چطور می‌تونن حتی پول بیشتری از این پروژه بزنن.
‫چطوری می‌تونیم هر قرون رو پس‌انداز کنیم؟
‫و یکی از اولین کارهایی که برای صرفه‌جویی در پول انجام دادن این بود که اون پنل روشویی رو با ارزون‌ترین پنلی که تونستن پیدا کنن عوض کردن.
‫و ارزون‌ترین محصول پوششی که تونستن پیدا کنن، مواد کامپوزیت آلومینیومی با یه هسته پلی‌اتیلن خالص بود.
‫و آرکونیک هم پوشش رو برای استفاده در برج گرنفل فروخت.
‫فهمیدم که در سال ۲۰۰۹، یه آتش‌سوزی تو یه ساختمان اداری تو بخارست اتفاق افتاده.
‫و این موضوع مدیر فنی، کلود ورلا، رو نگران کرد چون ساختمون با ACM ساخته شده بود.
‫او تصاویر آن آتش‌سوزی را به صورت آنلاین پیدا کرد و برای رئیسانش فرستاد.
‫آتش‌سوزی در بخارست آخرین باری نبود که این هشدارها مطرح شد.
‫صنعت نگران تعداد آتش‌سوزی‌های ساختمانی بود چون تعدادی از اون‌ها این نوع روکش رو داشتند.
‫یه آتش‌سوزی دیگه بود، این بار توی فرانسه، و متأسفانه این یکی مرگبار بود.
‫یه زن معلول رو توی ساختمون کشت.
‫در فرانسه تغییراتی اتفاق افتاد که باعث شد نوع قابل اشتعال‌تر این پوشش دیگه اونجا فروخته نشه.
‫و کشورهای دیگه‌ای هم توی اروپا بودن که تغییرات مشابهی رو به وجود آوردن.
‫اما نظر کلود وهلر این بود که ما هنوز می‌تونیم توی بازارهایی کار کنیم که محدودیت کمتری دارن.
‫و متأسفانه، بازار بریتانیا بازاری بود که محدودیت نداشت.
‫ایمیل‌های داخلی بود که همکارامون می‌گفتن، با این محصول قابل اشتعال توی انگلیس هر کاری می‌تونی بکنی.
‫در زمان بازسازی گرنفل، تکنولوژی پلی‌اتیلن بود و بعدش هم ماده FR که ضد حریق بود.
‫در آمریکای شمالی، پروژه‌هایی بودن که به FR نیاز داشتن.
‫به‌خصوص اگه بیشتر از دو طبقه ارتفاع داشت، می‌خواستی بری برای فرانسه.
‫نوسازی بالاخره در سال ۲۰۱۶ تموم شد و شورا از کاری که انجام داده بودن راضی بودن.
‫یک بیانیه مطبوعاتی منتشر شد که گفت دیدن اینکه چطور روکش ظاهر بیرونی ساختمان رو تغییر داده، واقعاً چشمگیر بود.
‫اما الان ۱۲۰ تا خونه داری که با پلاستیک خیلی قابل اشتعال پوشیده شدن.
‫فکر نمی‌کنم این ساختمان نیاز به بازسازی داشت.
‫فقط یه برج بتنی بود.
‫منظورم اینه که تو اون برج بتنی احساس امنیت می‌کردم، می‌دونی، فکر می‌کردم که اونا امنیت رو به زیبایی ترجیح می‌دادن.
‫بر اساس چیزی که از نحوه کار آرکونیک دیدم، برام خیلی سخته باور کنم که کسی نمی‌دونست این اتفاق تو اون ساختمان خاص داره می‌افته.
‫هزینه‌اش برای هر متر مربع ۲ پوند بیشتر می‌شد.
‫در کل ساختمان، این حدوداً می‌شه ۵۰۰۰ پوند.
‫اگه به ازای هر واحد حساب کنی، حدوداً ۴۰ پوند برای هر واحد می‌شه که از نسخه امن‌تر استفاده کنی.
‫اما چون تمرکز زیادی روی صرفه‌جویی در هزینه و استفاده از ارزان‌ترین محصول بود، اصلاً بهش فکر هم نکردن.
‫حدوداً ۴۰ پوند برای هر آپارتمان هست.
‫حدوداً ۴۰ پوند برای هر آپارتمان درمیاد.
‫حدوداً ۴۰ پوند برای هر واحده.
‫اولین تماسی که گرفتم در واقع از طرف یه دوستم بود.
‫گفت توی ساختمون آتیش گرفته.
‫ری کجاست؟
‫ما هیچ خبری از تعداد افرادی که توی اون ساختمان هستن نداریم.
‫پس رفتم پایین، تلویزیون رو روشن کردم و همون موقع بود که فهمیدم چه خبره.
‫سعی کردم بهش زنگ بزنم، اما جواب نداد.
‫و تنها چیزی که اون موقع به یادم می‌اومد این بود که امیدوارم آپارتمان ری آسیب ندیده باشه.
‫امیدوارم ری حالش خوب باشه.
‫راه افتادم به سمت لابرادور گروو.
‫فقط... یه جهنم بود.
‫اما راستش رو بخوای فکر می‌کردم که حلش می‌کنن.
‫چون...
‫این بریتانیای کبیره.
‫در مورد ساکنانی که هنوز در ساختمان هستند، توصیه‌شون اینه که اگه کسی با کسی که هنوز توی آپارتمان هست تماس داره، لطفاً سعی کنه فرار کنه یا به هر روش دیگه‌ای که می‌تونه بیرون بیاد.
‫استی‌پورت در اتاق کنترل ساعت ۲:۳۵ لغو شد و در محل حادثه ساعت ۲:۴۷ صبح.
‫تا این لحظه، هنوز بیش از ۱۰۰ نفر داخل برج کرنفیلد هستن.
‫یادمه یه افسر ارشد داشت برای آتشنشانا سخنرانی می‌کرد.
‫به نظر می‌رسید مثل یه ندای همبستگی بود.
‫گوش کن، این چیزی نیست که قبلاً باهاش روبرو شده باشی، اما هنوز زندگی‌هایی اونجا هست که میشه نجاتشون داد، و ما باید تو رو تو موقعیت‌های خیلی خطرناکی قرار بدیم.
‫هیچ ایده‌ای نداشتیم کجا هستیم.
‫داشتیم داد می‌زدیم که مردم رو صدا کنیم.
‫و هیچ پاسخی برنمی‌گشت.
‫نور چراغ‌قوه‌ها چشمک می‌زد وقتی مردم این‌طرف و اون‌طرف می‌رفتن و می‌دویدن.
‫و یهو یه آتشنشان با یه خانم بیهوش ظاهر شد.
‫اون با خودش تنها بود.
‫او به وضوح ناراحت بود.
‫پس گرفتیمش.
‫ما هم همین‌طور باهاش این‌ور و اون‌ور ولو بودیم.
‫خیلی سخت بود که پاتو توش بذاری.
‫ما اونو دوباره به طبقه همکف بردیم و تحویل بخش امدادگرها دادیم.
‫چیزی برای منتظر موندن نبود.
‫فقط باید برگردیم داخل و سعی کنیم مردم رو نجات بدیم.
‫هر بار که دود رو نفس می‌کشیم، انگار داریم مرگ رو نفس می‌کشیم.
‫بعضی از ما در رو باز می‌کردیم تا ببینیم می‌تونیم فرار کنیم یا نه.
‫یادم میاد همسایه‌ام نگران خانواده‌اش بود، برای همین شروع کرد به بهم دوختن ملحفه‌ها.
‫می‌خواست با استفاده از ملحفه‌ها از پنجره فرار کنه.
‫واقعاً تلاش کرد.
‫اونا نزدیک برادرم محمد خیلی ترسیده بودن.
‫بلافاصله دوباره آوردیمش داخل.
‫بچه‌ها داشتن گریه می‌کردن و جیغ می‌زدن.
‫و یادمه که زینب داشت گریه می‌کرد.
‫مردم توی آپارتمان خیلی می‌دویدند، ترسیده بودند و نمی‌دونستند چیکار کنند.
‫اما امید این بود که آتش‌نشان‌ها برگردند.
‫به من گفتند که آتیش تو بعضی از طبقات دیگه اونقدر شدید بود که ساکنین شروع کرده بودن به رفتن به طبقات بالاتر.
‫چند نفر از ساکنین زنگ در خونه ری رو زدن.
‫و در اون لحظه، آپارتمانش واقعاً پر از دود نشده بود.
‫او کلی آدم رو به خونه‌اش راه داد.
‫زن‌ها و بچه‌ها بودن.
‫ری به عنوان معلول ثبت شده بود.
‫اما هیچ برنامه‌ای برای تخلیه ساکنان معلول برج گرنفل وجود نداشت.
‫هر بار که در رو باز می‌کرد، می‌تونست اون همه دود سیاه رو ببینه.
‫ولی بازم گذاشت بیان تو.
‫او هنوز بهشون پناه داد.
‫فکر می‌کنم جسیکا احتمالاً با بقیه بزرگترها به آپارتمان ری رفته.
‫جسیکا و نوه من به یک مدرسه می‌رفتند.
‫او ری رو می‌شناخت و می‌دونست که پیش ری در امانه.
‫دوباره به آتش‌نشانی لندن زنگ زدم تا ببینم چه خبره با واحد نجات، یا آتش‌نشان‌هایی که قراره بیان ما رو نجات بدن کجان.
‫فکر کنم اون موقع گفتن، اوه، آره، قبلاً باهات حرف زدم.
‫قبلاً زنگ زدی.
‫و گفتم، آره، قبلاً چهار بار با LFP صحبت کردم.
‫خب، الان چند نفر اینجا هستن؟
‫شش نفر، سه بچه، سه بزرگسال.
‫نمی‌تونیم بریم بیرون، دود هم الان توی خونه‌ست.
‫نمی‌تونم بیرون بیام، تازه بچه‌ها رو هم داری.
‫بله.
‫یه لحظه، شاید یه دقیقه یا دو دقیقه بعد از شروع اون تماس، یه نگاهی به اتاق خوابم انداختم، یهو دیدم پنجره‌م روشن شد و با سرعت به سمت من اومد.
‫آتش‌ها رو روشن کن.
‫آتش‌ها روشن شدن.
‫حوله‌های خیس رو بیار.
‫باید خانوادت رو ببری بیرون.
‫داریم الان انجامش می‌دیم.
‫پس همه چیز انگار، فکر کنم یه جورایی عجله‌ای بود.
‫خودمون رو با پتو پوشوندیم و بابام توی وان گذاشته بود و من سگم رو بغل کردم.
‫و ما فقط به سمت راه‌پله دویدیم.
‫شرایط توی راه‌پله وحشتناک بود.
‫خیلی سرفه می‌کردم و حالم بد می‌شد.
‫اصلاً نمی‌دونستم کجا هستن.
‫انتظار داشتم که جلوی من باشن.
‫بابام پشت سرم بود.
‫هی صدای اون رو می‌شنیدم، انگار پشت سرم بود، هی داد می‌زد، می‌دونی، ادامه بده، فقط برو، ادامه بده.
‫و فقط یادمه... یادمه که روی کلی جنازه پا می‌ذاشتم.
‫بعدش به جایی رسید که دیگه صدای بابام رو پشت سرم نمی‌شنیدم.
‫به نظر می‌رسید که انگار خیلی جلوتر از من بود.
‫مثلاً، به حرفاشون گوش نده.
‫خب... می‌دونی، هیچ‌کس رو نشنیدم که حرف بزنه یا چیزی بهم بگه.
‫تا اون لحظه نمی‌خواستم بگم...
‫در اون لحظه فهمیدم که اونا جلوی من نیستن.
‫اونا پشت سرم بودن.
‫فقط یادمه که گفتم، دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫مثل اینکه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫فقط یادمه که سگم رو توی راه‌پله گذاشتم، چون نمی‌تونستم بیام بیرون.
‫همین بود.
‫همین قدر یادم میاد.
‫ظاهراً از حال رفته بودم.
‫همه‌جا یکدفعه تاریک شد.
‫یا خدا!
‫اون‌ها گذاشتن مردم بمیرن، لعنتی.
‫یهو در جلوی خونمون باز شد.
‫اولین چیزی که دیدم، یه آتشنشان بود.
‫و دومین چیزی که دیدم این بود که همسایه‌مون با خانواده‌ش داشت می‌رفت.
‫بعد یادم میاد که یه نفر یقه‌ام یا تی‌شرت‌ام رو گرفت و منو کشید بیرون.
‫اون موقع می‌تونستم نگاهش رو حس کنم.
‫یه نفر داشت هلم می‌داد و می‌گفت دوباره حرکت کنم.
‫ولی نمی‌خواستم حرکت کنم چون دنبال برادرم و بقیه می‌گشتم و نمی‌تونستم چیزی ببینم.
‫طبقه سوم بود که دوباره یه نور دیدم.
‫اولین کاری که کردم این بود که دور و برم رو نگاه کنم ببینم داداشم کجاست.
‫و من نتونستم ببینمش.
‫همین الان بهش زنگ زدم.
‫من گفتم، محمد کجایی؟
‫اون گفت: عمر، کجایی؟
‫محمد، مثل اینکه اونا اومدن پیش ما.
‫منو می‌برن بیرون.
‫پس فکر کردم اونا تو رو هم می‌برن.
‫اون گفت، نه، من هیچ‌کسی رو ندیدم.
‫هیچ‌کس پیش ما نیومد.
‫و من هنوز اینجا با زینب و پسرش هستم.
‫گفتم، مثلاً، همتون هنوز اونجایین؟
‫گفت، آره.
‫یک‌راست رفتم سراغ اون پنج‌تا.
‫بهشون گفتم، مثل داداشم، زینب، همشون هنوز اونجا هستن.
‫لطفاً، داری وسواس می‌گیری؟
‫همه بهم می‌گفتن، آره، آره.
‫من برگشتم پایین به سمت پایه برج.
‫یه مرد اونجاست، داره با تلفن حرف می‌زنه و داد می‌زنه، خیلی هم هیجان‌زده‌ست.
‫میگه دخترم اونجاست، دخترم اونجاست.
‫دخترم اون توئه.
‫الان دارم باهاش تلفنی حرف می‌زنم.
‫گوشی رو ازش گرفتم و گفتم، سلام، اسم من کریسه.
‫او به من می‌گوید که من در طبقه چهاردهم هستم و با پسر دو ساله‌ام هستم.
‫اسم من آدامه، اسم من آدامه و پسرم جرمایاست.
‫گفتم باشه.
‫ما داریم میایم دنبالت.
‫نمی‌تونی از اون ساختمون بیای بیرون، ما میایم دنبالت.
‫می‌تونم صدای گریه کردن جرمایا رو بشنوم.
‫می‌رم پیش راهنمایی بازمانده‌های آتش‌سوزی.
‫گفتم، نگاه کن، طبقه چهاردهم.
‫و به من می‌گه، فعلاً، فعلاً نمی‌تونیم از دوازدهم بگذریم.
‫حدود 25، 30 دقیقه پای تلفن بودم.
‫جرمایا، دیگه گریه نمی‌کنه.
‫یه جایی بهم گفت که، اِم، جرمایا مرده.
‫یه جایی بهم گفت جرمایا مرده.
‫دیگه نمی‌خوام اینجا باشم.
‫می‌خوام باهاش باشم.
‫می‌خوام پیش پسرم باشم.
‫گفتم بیا زایان، تو پیش من بمون، دختر.
‫آدمایی هستن که دوستت دارن و منتظرت هستن.
‫می‌دونی؟
‫باید از این ساختمان بری بیرون.
‫ما می‌تونیم... هنوز دارم بهشون می‌گم که داریم میایم دنبالت.
‫فکر کردم صدای جیغش رو شنیدم.
‫کاملاً یهویی و بدون مقدمه.
‫و در سکوت.
‫گوشی رو حدود پنج دقیقه دیگه نگه داشتم.
‫فقط برای اطمینان.
‫داشتم با داداشم تلفنی حرف می‌زدم، داشت زنگ می‌زد و باهام حرف می‌زد.
‫آخرین گفتگومون اینجوری بود که، عمر، دارم می‌میرم.
‫دارم اینجا می‌میرم، همین.
‫می‌دیدم که زینب جلوی چشم‌هام داره می‌میره، و پسرش، و دنیس هم همین‌طور.
‫دارم می‌میرم، عمر.
‫برادرم انگار داشت باهام خداحافظی می‌کرد.
‫زنگ رو نگه دار!
‫بیا دیگه!
‫بیا دختر!
‫اوه، بی‌خیال.
‫در اون لحظه فهمیدم که لوانا، اوه، غش کرده.
‫به پایین، بین نرده‌های راه‌پله نگاه کردم و یه نور دیدم.
‫خیلی کم‌سو بود، ولی می‌تونستم یه نور ببینم.
‫یک لحظه فکر کردم، خدایا، این باید یه آتشنشان باشه.
‫سریع دویدم پایین و داد زدم.
‫گفتم، دخترم طبقه بالاست.
‫باید برم بالا.
‫باید اینو بگیرم.
‫باید جواب بدم.
‫رفتم که باهاشون برم بالا، بعد یه آتشنشان دیگه از پشت منو گرفت.
‫من رفتم، نه، تو باید بری.
‫به رفتن به پایین ادامه بده.
‫دیدم که داشتند لوآنا رو می‌بردند بیرون.
‫اما نمی‌دونستم زنم کجا بود.
‫نمی‌دونستم مگان کجا بود.
‫وقتی هلن و لولیا تونستن بلند بشن،
‫اونا منو تحویل پلیس دادن.
‫گفتن نه، نمی‌تونیم چیزی بهت قول بدیم، ولی یه زن باردار اون بالاست.
‫اون با یه بچه دیگه‌ست.
‫حتی بدون اینکه ببینمش، یه جورایی احساس آرامش کردم.
‫بعد سریع برگشتم و دیدم که آندریا کنار درخت نشسته و مگان هم کنارش بود.
‫آندریا پرسید، لوانا کجاست؟
‫البته که می‌دونستم لوآنا کجاست.
‫اون طرف ما بود.
‫اونا الان اونجا با ما هستن.
‫بعدش ما رو تو یه آمبولانس گذاشتن.
‫همگی با هم.
‫تا چشم باز کردم دیدم تو آمبولانسم و فقط من روی تخت بودم.
‫می‌دونی، هی با خودم فکر می‌کردم، می‌دونی، چرا من روی این تخت هستم؟
‫مثلاً من اولویت نیستم.
‫اگه کسی اولویت داره، اون مامانمه.
‫چون معلومه که اون موقع حامله بود.
‫و بعدش دوباره خوابم برد.
‫و آره.
‫پلیس تأیید کرده که تعدادی از افراد مجروح شدن و تخلیه همچنان ادامه داره.
‫تا حالا ۱۲ نفر مردن و بیش از ۷۰ نفر دیگه زخمی شدن.
‫ما الان پنج ساعت و نیم، تقریباً شش ساعت اینجا بودیم و نه یه پلیس، نه یه نماینده از صاحبخونه یا شورا اومده باهامون حرف بزنه.
‫اینجا آدم‌هایی هستن که نمی‌دونن فامیل‌هاشون زنده‌ان یا مرده.
‫این دختر بچه رو دارن با آمبولانس به بیمارستان می‌برن.
‫فکر کنم عصر روز چهاردهم بود و ما عکس‌ها رو داشتیم و داشتیم اون‌ها رو می‌زدیم.
‫این یه ناامیدی بود چون هیچ اطلاعاتی نبود که کجا بری تا برادر، خواهر، مادر، یا پسرعموت یا هر کسی رو پیدا کنی.
‫مامانا، بچه‌ها کجان؟
‫یک هفته از آتش‌سوزی برج گرنفل گذشته و خیلی از ساکنین هنوز از کمبود حمایت از طرف مسئولین شکایت می‌کنند.
‫خیلی‌ها هنوز توی مرکز ورزشی محلی خوابیدن و بعضی‌ها هم میگن حتی توی ماشین‌هاشون خوابیدن.
‫ما تا حالا هیچ‌کدوم از اعضای شورا رو اینجا ندیدیم که واقعاً بیان.
‫ما می‌خوایم یکی واقعاً به خانواده‌ها بگه چه بلایی سر عزیزانشون که گم شدن، اومده.
‫برای آدم‌هایی که توی برج گرنتهام زندگی می‌کردن و عزیزانشون رو از دست داده بودن، مشخص بود که یه مسئولیتی وجود داره.
‫این یه تصادف نبود.
‫چیزی که مردم نیاز داشتن، شفافیت و حمایت از طرف مقامات محلی بود.
‫حقوق اولیه انسانی که ما هر روز به راحتی ازشون استفاده می‌کنیم.
‫غذا، سرپناه، لباس.
‫آدمایی که اون بیرون نشستن بدون غذا و خونه.
‫آدم‌ها تو خیابون‌ها سرگردون راه میرن.
‫برچسب‌های بچه‌هاشون رو به سقفشون چسبوندن.
‫اینجا هیچ‌کس کمک نمی‌کنه.
‫خیلی‌ها از واکنش دولت به این فاجعه عصبانی‌ان.
‫کاروان با سرعت گذشت و نخست‌وزیر رو حمل می‌کرد.
‫ترزا می با نیروهای امدادی صحبت کرد، اما در ملأ عام ظاهر نشد.
‫ترزا می اونجا استعفا می‌ده و نمیاد هیچ‌کدوم از ما رو ببینه.
‫اون این اطراف قدم نمی‌زنه.
‫چرا همون اول با جامعه ملاقات نکردی؟
‫تصمیمم برای اینکه فوراً به دیدار اعضای جامعه نروم این بود که همیشه حس می‌کردم باید مطمئن بشم که خدمات اضطراری منابع لازم رو دارن و هر چیزی که برای انجام کارشون نیاز دارن فراهمه.
‫الان می‌فهمم که یکی از مشکلات جامعه و بازماندگان برج گرنفل این بود که چطور مقامات نتونستن به حرفاشون گوش بدن.
‫و من فقط با نرفتن به دیدنشون، اوضاع رو بدتر کردم.
‫آنچه امروز در لندن شروع شد، یک تحقیق عمومی درباره فاجعه گرنفل است که جان ۷۲ نفر را گرفت.
‫من خیلی سریع تحقیق عمومی رو شروع کردم چون فکر کردم با توجه به بزرگی این فاجعه، مهمه که واقعاً بفهمیم چه اتفاقی افتاده.
‫نقش من به عنوان وکیل اصلی تحقیق این بود که نماینده مردم باشم.
‫یک نفر کنجکاو از مردم که می‌بینه یه آتش‌سوزی وحشتناک اتفاق افتاده و می‌خواد بدونه چی شده و چرا این اتفاق افتاده.
‫تحقیقات عمومی به اتفاقات اون شب نگاه می‌کنه، از جمله واکنش خدمات اضطراری.
‫من با جدیت، صداقت و واقعاً.
‫من به‌طور جدی، صادقانه و واقعی.
‫مشکل تحقیق، سختی احساسی و چیزی که می‌شه بهش گفت سختی قضایی بود.
‫تمام حقیقت.
‫و فقط حقیقت.
‫مشکل احساسی خیلی زود شروع شد، وقتی که به آتشنشان‌های رقیب قبلی نگاه کردم، همه‌اش درباره اتفاقات اون شب بود.
‫تصمیم گرفتم برم بالا و سعی کنم به طبقه بیستم برسم تا یه خواهر کوچولو بیارم.
‫لطفاً متن مورد نظر را ارائه دهید تا بتوانم آن را به فارسی ترجمه کنم.
‫می‌تونی لطفاً صفحه ۷ اظهاراتت رو نشون بدی؟
‫فکر کردم واحد ۱۷۶ رو پیدا کردم، ولی مجبور شدم چراغ قوه‌ام رو روشن کنم و صورتم رو نزدیک در ببرم.
‫رفتم به در بعدی و دیدم که شماره‌اش ۱۷۵ بود.
‫آیا تو...
‫به در بزن یا صدا کن ببین کسی توی واحد ۱۷۵ هست یا نه.
‫می‌تونم فقط بگم... بله، معلومه.
‫به خانواده افرادی که در آپارتمان ۱۷۵ هستند، من دنبال یه دختر دیگه می‌گشتم.
‫نمی‌دونستم کسی اونجا هست.
‫اشکالی نداره.
‫ممنون.
‫در سطح سازمانی، اشتباهات زیادی از طرف آتش‌نشانی لندن رخ داد.
‫روی زمین هم شکست وجود داشت.
‫می‌دونی، این عملیات خوب پیش نرفت.
‫اما فکر کنم باید یادت باشه که چه دردی داره وقتی مسئول نجات دادن آدم‌هایی، ولی نمی‌تونی نجاتشون بدی.
‫این واقعاً کار سختیه.
‫همین یه چیز به تنهایی، واقعاً سخته که باهاش زندگی کنی.
‫به جلسه امروز خوش اومدید، جایی که قراره شواهدی از کمیسیونر بشنویم.
‫به خدا قسم می‌خورم.
‫قبل از تحقیق، یکی از سوالات بزرگی که درباره آتش‌نشانی لندن داشتم این بود که چرا از درس‌های حادثه لاکانل هاوس یاد نگرفتند؟
‫و فقط حقیقت.
‫فهمیدم که به آتش‌نشانی لندن هشدار داده شده بود.
‫می‌دونستیم که ساختمونا روکش دارن.
‫ما هیچ آموزشی درباره آتش‌سوزی‌های پوشش نداشتیم.
‫و با تمام آموزش‌هایی که دیده بودم، ما همچنان کاملاً به سیاست "در محل بمانید" تا زمان گرنفل تکیه می‌کردیم.
‫و واقعاً برنامه دومی نداشتیم.
‫یک اسلایدشو ساخته شده توسط LFB.
‫در تحقیقات برج گرنفل درباره آتش‌نشانی لندن چیزهای زیادی فاش شد، مخصوصاً درباره اینکه چقدر اطلاعات داشتند.
‫و فکر می‌کنم شگفت‌انگیزترین نمونه‌اش یه ارائه پاورپوینت بود که خیلی جزئیات درباره خطرات آتش‌سوزی‌های ابری توضیح می‌داد.
‫آیا اون موقع که این اسلایدشو ساخته شد دیدیش؟
‫نه.
‫می‌تونی توضیح بدی چرا این ارائه فقط برای یه گروه محدود از متخصصین LFB نگه داشته شد که حتی خودت هم ندیدیش، کمیسر؟
‫نه، هیچ ایده‌ای ندارم.
‫این سند کلیدی رو هیچ‌کدوم از آتشنشان‌های خط مقدم ندیده بودن.
‫ناگهان مردم فهمیدند که این یه مشکل نهادی‌ـه.
‫این قرار نیست که موضوع اشتباهات فردی آتش‌نشان‌ها در اون شب باشه.
‫اگه ما به اون آتش‌سوزی رسیده بودیم و می‌دونستیم که اون آتش‌سوزی به خاطر پوشش ساختمونه، نمی‌تونستیم جلوش رو بگیریم.
‫پس بیایید تلاش نکنیم و از ساختمان خارج بشیم.
‫اگه اون اطلاعات رو داشتیم، اوضاع خیلی فرق می‌کرد.
‫احتمالاً باز هم مردم می‌مردن، خیلی‌ها می‌مردن.
‫نمی‌دونم.
‫از همون مراحل اولیه، بعضی از شاهدهایی که خیلی مشتاق بودم ببینم، اونایی بودن که برای آرکونیک کار می‌کردن، همونایی که تصمیم گرفتن این محصول رو تو بازار نگه دارن.
‫با وجود آزمایش‌ها و هشدارها، می‌خواستم ببینم ازشون می‌پرسن، چرا این کار رو کردید؟
‫آرکونیک یه شرکت بزرگ جهانی آمریکاییه، اما سه تا از کارمنداش حاضر نیستن شهادت بدن.
‫فکر کنم دیدیم که شاهدهای معروفی که تصمیم گرفتن توی تحقیق عمومی ظاهر نشن، به نظر من چیزی بهتر از یه مشت ترسوی بی‌جرأت نیستن.
‫یک تحقیق عمومی در بریتانیا قدرت دارد که شهروندان بریتانیا را مجبور به حضور کند، اما هیچ قدرتی برای انجام این کار برای شهروندان غیر بریتانیایی ندارد.
‫ما از افرادی مثل کلود فاولر که سوالات زیادی برای پاسخ دادن داشتن و دارن، خبری نشنیدیم.
‫اما ایمیل‌هایی منتشر شدند که در واقع یک بسته بزرگ ایمیل از شرکت آرکونیک بود، که شامل ایمیلی از کلود ورلا بود که گفته بود، اوه خدای من، اون اطلاعات آزمایش رو به مشتری نده.
‫وای، خدایا، چطور کسی بهشون کمک کرده؟
‫افراد ارشد شرکت به کارکنان می‌گن که عملکرد واقعی محصول در برابر آتش رو خیلی محرمانه نگه دارن.
‫مردم کجان؟
‫ایمیلی که کلود ورلر فرستاده بود و می‌گفت، ما پاک نیستیم.
‫از رودخونه بیا بیرون!
‫چیزی که داشت فاش می‌شد یه رسوایی بزرگ شرکتی بود.
‫اونا می‌دونستن که اگه این اطلاعات به دست عموم برسه، دیگه کسی محصولاتشون رو نمی‌خره.
‫در حین بررسی این موضوع، متوجه شدیم که در جریان معامله گرنفل، یکی از مدیران ارشد درخواست گزارش ایمنی در برابر آتش برای محصولات روکش کرده بود.
‫او فهمید که پوشش PE برای ساختمان‌های بالای ۱۲ متر مناسب نیست و حتی این محصول در صورت آتش‌سوزی خطر قطرات شعله‌ور رو هم داره.
‫بهش واضح گفته بودن که هرچی ساختمان بلندتر باشه، مقاومتش در برابر آتش باید بیشتر باشه.
‫بهش خبر دادن که شرکت هزاران متر مربع از مواد PE رو برای برج گرنفل فروخته و ۱۱۵,۰۰۰ یورو درآمد داشته، اما هیچ سوالی درباره ایمنی مطرح نشده بود.
‫این، مثل، قلب تاریک فرهنگ شرکتی و چندملیتی هست، می‌دونی، جایی که سود اونقدر مهم میشه که همه چیز دیگه فراموش میشه.
‫اونا شرکت‌هایی هستن که پشت قضیه گرنفل بودن.
‫آرکونیک، سلوتکس، سازندگان عایق‌های قابل اشتعال.
‫به همراه یک شرکت دیگه به نام کینگ‌اسپن، همه این تولیدکننده‌ها به خاطر موادی که در ساخت برج گرنفل استفاده کردن، حسابی مورد انتقاد قرار گرفتن.
‫در تحقیقات از من خواسته شد که به عنوان کارشناس سایه برای قربانیان و داغدیده‌ها باشم.
‫نقش من این بود که به وکلا کمک کنم و ازم خواستن که توی یه فرآیند خیلی فشرده مدارک رو بررسی کنم.
‫مشخص شد که کینگزپن محصولی به نام K-15 رو در سال ۲۰۰۵ آزمایش کرده بود.
‫اما محصولی که بعداً در بازار فروخته شد، همون نبود.
‫آیکونیک داره این کار رو می‌کنه، سلوتکس داره اون کار رو انجام می‌ده، و کینگستون هم داره اون کار رو می‌کنه.
‫یه مثال خوب بهم نشون بده.
‫به من یه آدم خوب نشون بده که تصمیم درست می‌گیره و به عنوان قهرمان داستان ظاهر می‌شه.
‫هیچ قهرمانی توی این داستان نیست.
‫علت اصلی گسترش سریع آتش در برج، وجود پوشش PE ACM بود.
‫فکر کردم، وای، همه دارن تقصیر رو گردن هم می‌ندازن.
‫آتش بیرونی تا حد زیادی به خاطر پانل‌های نمای آلومینیومی Raynabond با هسته پلی‌اتیلن شرکت Arconic بود.
‫اگه همه این آدم‌ها درست می‌گن، پس هیچ‌کس مقصر نیست.
‫و این مشکله.
‫رفتار سلِتکس و کینگزپن در اطمینان دادن به بازار که محصولات‌شون می‌تونه در ارتفاع استفاده بشه، عامل اصلی و بحرانی در حادثه آتش‌سوزی گرنفل بود.
‫من همه تقصیرها رو گردن یه شرکت یا یه فرد نمی‌اندازم.
‫این یه مشکل سیستمیه.
‫چرا حتی یک نفر نبود که بایسته و بگه، ما این کارو نمی‌کنیم؟
‫این اون چیزی نیست که ما هستیم.
‫فکر کنم تحقیقات نشون داد که امنیت عمومی به اندازه دنبال کردن سود شخصی جذاب نبود.
‫سؤالم این بود که آیا درسته که TMO دنبال ارزان‌ترین پوشش بود تا بودجه کلی رو کم کنه؟
‫ما دنبال ارزون‌ترین نبودیم، دنبال چیزی بودیم که مجوز ساخت بگیره.
‫مطمئناً درسته که رابطه بین ساکنان برج گرنفل و TMO خوب نبود.
‫این گزارش تحقیقاتی درباره شکایات قدیمی از مدیریت املاک کنزینگتون و چلسی است.
‫تعدادی از مستاجرها، اجاره‌کننده‌ها و مالکین هستند که احساس می‌کنند با وجود چندین سال شکایت، مشکلاتشون توسط TMO حل نشده.
‫آیا تا حالا این سند رو دیده‌ای؟
‫یادم نمیاد که برام فرستاده شده باشه، و اگه هم فرستاده شده باشه، یادم نمیاد که با دقت خونده باشمش.
‫می‌تونستی ببینی که نمی‌تونست موقعیت رو درک کنه، یه جور بی‌حسی، یه نوع کوری به وجود اومده بود.
‫می‌خوام الان درباره شکایت آقای توفان در مورد ایمنی آتش‌سوزی ازت بپرسم.
‫ما این وبلاگ رو توی نوامبر ۲۰۱۶ نوشتیم، KCTMO با آتیش بازی می‌کرد.
‫این واقعاً فکر ترسناکیه، اما گروه اقدام گرنفل به شدت معتقده که فقط یک اتفاق فاجعه‌بار که باعث از دست رفتن جدی زندگی‌ها بشه، می‌تونه توجه‌ها رو به روش‌هایی که این مدیریت بد و این سازمان ناکارآمد رو توصیف می‌کنه جلب کنه.
‫آره، و ما اون رو شش ماه قبل از آتیش‌سوزی نوشتیم.
‫و جواب تو صفحه یکه.
‫فکر می‌کنم وبلاگ آقای دفوند داره بی‌خودی مردم رو می‌ترسونه و ممکنه برای ساکنین خیلی ترسناک باشه.
‫فهمیدیم که بلاگ ما، یعنی بلاگ گروه اقدام گرنفل، روی سرورهای شورا و KCTMO بلاک شده بود تا کارمندان نتونن ببینن ما چی می‌نویسیم.
‫از رئیس بخش فناوری اطلاعات خواستم وبلاگ رو حذف کنه چون حس کردم فایده‌ای نداره.
‫اما اعضای جامعه، اون‌ها فقط آدم‌هایی بودن که باید مدیریت می‌شدن، نه افرادی با خونه و زندگی.
‫و می‌تونم خوب تصور کنم که خیلی‌هاشون حتماً با خودشون گفتن، خب فایده‌اش چی بود؟
‫همه اینا برای چی بود؟
‫وقتی که تحقیق تازه شروع شده بود، شخصاً خیلی از اینکه دولت حاضر نبود به هیچ سوال واقعی در این مورد جواب بده، کلافه شده بودم.
‫تحقیق برایان مارتین رو صدا زد.
‫او تقریباً ۲۰ سال قبل از گرنفل، کارمند دولتی مسئول ایمنی در برابر آتش‌سوزی بود.
‫این رو بهش گفتم.
‫اگه این اتفاق نصفه شب افتاده باشه، احتمالاً تعداد کشته‌ها 10 تا 12 برابر اون شش نفریه که توی آتش‌سوزی خونه لاکنل مردن.
‫پاسخ برایان مارتین به من این بود که مدرک کجاست؟
‫اجساد رو بهم نشون بده.
‫بهش گفتی مدرک کجاست؟
‫جسدها رو بهم نشون بده.
‫من اینو نمی‌گفتم.
‫برایان مارتین می‌تونست موضع قاطع‌تری درباره ایمنی در برابر آتش بگیره، مخصوصاً بعد از آتش‌سوزی خونه لاکانار.
‫اما شاید او رویکرد منفعل‌تری در پیش گرفت.
‫اظهار نظر خصوصی تو که فقط وظیفه داری به پزشک قانونی جواب بدی، نه اینکه پاچه‌خواریش رو بکنی، نشون می‌ده که چقدر به توصیه‌های پزشک قانونی اهمیت می‌دی و این طور به نظر نمی‌رسه که خیلی جدی گرفته شده باشن.
‫موافقم.
‫معلومه که این یه نظر غیررسمیه.
‫ما تلاش کردیم ولی نتونستیم سریع‌تر تغییر ایجاد کنیم.
‫برای من، شخصاً، این حس که نتونستم قبلاً کاری کنم تا جلوی همچین فاجعه‌ای رو بگیرم، آره، این چیزی بوده که همیشه باهاش زندگی کردم.
‫اون موقع نمی‌خواستن گوش بدن.
‫تو این چند ماه اخیر، داشتم مدارک رو بررسی می‌کردم.
‫برای من روشن شد که چندین بار پیش اومده بود
‫جایی که می‌تونستم جلوی این اتفاق رو بگیرم.
‫در نتیجه، من تبدیل شدم به تنها نقطه ضعف بخش.
‫به همین دلیله که فکر می‌کنم نتونستیم جلوی این اتفاق رو بگیریم.
‫برای اون واقعاً متاسفم.
‫آیا با این که برایان مارتین خودش رو نقطه ضعف اصلی می‌دونه موافقی؟
‫هوم، جالبه.
‫نه لزوماً.
‫آیا از دید من افراد دیگه‌ای هم هستن که مقصر باشن؟
‫اریک پیکلز قبل از حادثه گرنفل، وزیر مسئول ایمنی آتش‌سوزی بود.
‫فکر می‌کنم برای همه‌ای که در یک تحقیق عمومی شهادت می‌دهند، مهمه که بفهمند هدف اینه که به حقیقت برسیم.
‫و وقتی داریم مدرک ارائه می‌کنیم، فکر می‌کنم مردم باید اینو هم در نظر بگیرن که در نهایت، این تحقیق داره انجام می‌شه چون آدم‌ها مردن.
‫هر چقدر سوال داری بپرس، ولی می‌خواستم یادآوری کنم که قول داده بودی امروز صبح بریم بیرون و من برنامم رو تغییر دادم که اینو جا بدم.
‫من واقعاً روز شلوغی دارم و باید با کلی آدم ملاقات کنم، اما این موضوع از هر چیزی مهم‌تره. با این حال، ازت می‌خوام که عاقلانه از وقتت استفاده کنی.
‫درسته.
‫لرد پیکلز بارها درباره تلاش حزب محافظه‌کار برای کاهش مقررات و حذف قوانین بهداشت و ایمنی در سال‌های قبل از گرنفل سوال شد.
‫دولت در آن زمان، قبل از اینکه من نخست‌وزیر بشم، خیلی مشتاق بود که تا جایی که ممکنه تعداد مقررات رو کم کنه.
‫فکر کنم چیزی که از این تحقیق فهمیدیم این بود که خیلی‌ها اصلاً به اون قوانین توجه نمی‌کردن، شاید چون اهمیتشون رو در حفظ امنیت مردم درک نمی‌کردن.
‫در واقع، بخش شما همیشه تحت تأثیر برنامه‌های کاهش مقررات قرار داشت، که باعث شد هیچ گونه بررسی و تعادل مناسبی در مورد ایمنی زندگی وجود نداشته باشد.
‫بازم فکر می‌کنم این کار نامهربونیه.
‫و باید بگم، می‌دونی، بدون اینکه خیلی احساسی بشم، قسم خوردم به اون کتاب مقدس لعنتی.
‫به کتاب مقدس قسم خوردم.
‫من مسیحی‌ام.
‫و اون چیزی که توی گرنفل اتفاق افتاد این بود که قوانین وجود داشت، ولی متاسفانه به درد نمی‌خوردن.
‫نتونست کارشو انجام بده چون شرکت‌ها تونستن یه راهی برای دور زدنش پیدا کنن.
‫اما نباید فراموش کنیم که این موضوع درباره‌ی حذف قوانین نیست، یکی داخل، یکی خارج.
‫در نهایت، همه چیز به اون آدمای بی‌نام برمی‌گرده، فکر کنم ۹۶ نفر بودن که توی آتش‌سوزی گرنویل کشته شدن.
‫این همون چیزیه که باید بهش فکر کنیم.
‫همونطور که همه می‌دونن، ۷۲ نفر از ساکنین برج گرنفل فوت کردن.
‫۹۶ نفر تعداد قربانیان فاجعه هیلزبورو بود.
‫اگه اون شماره ۷۲ برات مهمه، باید با همه در میون بذاریش.
‫اگه برات مهم نیست، آره، خب، چیزی هست که فراموشش می‌کنی.
‫تو فقط اونو با یه فاجعه دیگه قاطی می‌کنی که کلی آدم از طبقه کارگر توش مردن.
‫هر کدومشون یه زندگی و یه انتظار از زندگی داشتن.
‫این آتیشی بود که از بیرون به خونه‌هاشون اومده بود.
‫و برای من، این یه ورود به دنیای وحشتناک بود.
‫فکر کنم یه سری چیزها هست که همه‌مون باید یاد بگیریم.
‫یکی از مسائل اصلی برای من این بود که یه کشور احساس می‌کرد یه گروه از مردم که توی خونه‌هایی زندگی می‌کنن، به نوعی از بقیه پایین‌تر هستن.
‫و ما بارها و بارها اینو دیدیم.
‫مقامات با مردم مثل شهروندان درجه دو رفتار کرده‌اند.
‫و امیدوارم که با بیرون اومدن از فاجعه گرنفل، بتونیم اون حس رو از بین ببریم.
‫۳۱۲ روز و ۳۰۰,۰۰۰ سند بعد، تحقیق به پایان رسید.
‫گزارش رئیس توصیه‌هایی رو ارائه می‌ده.
‫فعلاً، تنها کاری که خانواده‌ها می‌تونن بکنن اینه که صبر کنن.
‫از چهاردهم هر ماه، جمعیت کوچکی از جامعه بیرون برج جمع می‌شدند.
‫و بعدش هر سال در سالگردش یه راهپیمایی برگزار می‌شد.
‫میگه ما هنوز اینجاییم، هنوز منتظر عدالتیم.
‫شروع کردم به نگاه کردن به شبکه‌های اجتماعی.
‫متوجه یه پیام شدم... فهمیدم که دنبال خواهرزاده‌شون می‌گشتم.
‫فکر کنم کم‌کم معلوم شد که به جای اینکه پایین بره، بالا رفته تا از دود فرار کنه.
‫و اون رفته بود بالای برج و تو طبقه بیست و سوم مرده بود.
‫تمام دنیام به هم ریخت.
‫او زن‌ها و بچه‌ها رو روی تخت خوابوند.
‫و اون آخرین کسی بود که می‌مرد.
‫و جسدش رو پای تخت پیدا کردن، همون جایی که روی زمین نشسته بود.
‫و به همین دلیل می‌دونیم و می‌گیم که اون یه تسلی‌دهنده بود.
‫اون آدم خوبی بود.
‫او تا آخرش ازشون مراقبت می‌کرد.
‫خیلی بهشون فکر می‌کنم.
‫تو واقعاً فهمیدی درباره آدمایی که از دست دادیم و نتونستیم نجاتشون بدیم.
‫تا حالا این کارو نکردم.
‫و حالا سخت شده بود.
‫او هیچ راهی نداشت جز اینکه سعی کنه از پنجره فرار کنه.
‫سعی کرد از ملافه‌هایی که به هم گره خورده بودند استفاده کنه.
‫با این حال، فکر نمی‌کنم تا پایین اومده باشه، پس از پنجره افتاده.
‫اگه سعی کنی از پنجره بپری، یعنی دیگه امیدی نداری.
‫خیلی از دست همه اونایی که مسئول مرگش بودن عصبانی‌ام.
‫بعد از آتش‌سوزی، ما رو به بیمارستان کینگز کالج بردن، بخش مادران.
‫و من گفتم، آره، می‌فهمم.
‫این کاریه که باید انجام بدی.
‫همون موقع گفت، لوگان فوت کرده.
‫۷۲ نفر مردن.
‫۱۸ نفر از اون‌ها بچه بودن، از جمله پسرم که کوچک‌ترین قربانی بود.
‫همه‌شون از هر چیزی که می‌تونستن بشن، محروم شدن.
‫یکی بود یکی نبود، یه پسر روی یه قایق بود.
‫او تا آخر عمر به خوبی و خوشی زندگی کرد.
‫یه جورایی احساس گناه می‌کنی.
‫احساس گناه می‌کنم که اینجا دارم زندگی می‌کنم و به زندگیم می‌رسم.
‫و نیستن.
‫هفت سال بعد از آتش‌سوزی برج گرنفل، گزارش نهایی درباره علت این فاجعه قراره منتشر بشه.
‫تحقیق قدرت مجازات یا جبران رو نداره.
‫احتمالاً برای این کار محاکمه‌های جداگانه‌ای برگزار می‌شه.
‫داریم صدای رئیس رو می‌شنویم.
‫همه‌شون به یه اندازه مسئول نیستن، ولی هر کدوم به یه شکلی توش نقش داشتن، تو بیشتر موارد به خاطر بی‌کفایتی، ولی تو بعضی موارد به خاطر نادرستی و طمع.
‫یک گزارش نهایی محکوم‌کننده درباره فاجعه گرنفل.
‫فهرستی از بی‌توجهی که انقدر کامله که تقریباً غیرقابل تصوره.
‫و اون کلمه "قابل اجتناب" واقعاً تو رو تحت تأثیر قرار می‌ده.
‫چیزی که خانواده‌ها می‌خوان، پیگرد قانونی جناییه، اما بهشون گفتن که این اتفاق تا سال‌ها قرار نیست بیفته.
‫زندگیشون معلق مونده در حالی که اونایی که مسئولن، آزادانه می‌چرخن.
‫تحقیق ۵۸ توصیه داشت که مهم‌ترینشون تغییر در مقررات ساختمانی بود.
‫حالا می‌خوام معرفی کنم
‫پیت اپس، خبرنگاری که از زمان آتش‌سوزی هفت سال پیش تا به امروز، از مبارزه و درخواست برای عدالت در این جامعه حمایت کرده است.
‫لطفاً حسابی ازش استقبال کنین.
‫مثل خیلی از آدمای اینجا، منم هفت ساله که تو این پیاده‌روی‌های سکوت شرکت می‌کنم.
‫اما امروز می‌خوام یه لیست دیگه از اسامی بهت بدم.
‫اون‌ها اسم‌هایی هستن که خیلی‌ها می‌خوان ما فراموششون کنیم، ولی ما این کار رو نمی‌کنیم.
‫پس یادت باشه RBKC.
‫یادت باشه روز طولانی آتیش رو.
‫راستش رو بخوای، مطمئنم که این می‌تونه دوباره اتفاق بیفته.
‫اما ما هنوز نمی‌دونیم چه کسایی قراره برن زندان.
‫پس الان یه جورایی منو گیج کرده.
‫KCTMO.
‫خیلی وقت گذشته و خیلی چیزا تغییر نکرده.
‫این همون چیزیه که قضیه گرنفل دربارشه.
‫این داستانی از بی‌رحمی و ظلم باور نکردنی به مردم در کشوریه که مطمئنم فکر نمی‌کنیم اینطوری رفتار کنیم.
‫یادت هست کینگ‌اسپن؟
‫یادت هست سلوتکس؟
‫تا وقتی که زندگی انسان بیشتر از سود ارزش نداشته باشه، اوضاع هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنه.
‫هزاران ساختمان هنوز هم اون پوشش قابل اشتعال رو روی خودشون دارن.
‫محصولمون رو یادت نره.
‫سازمان‌ها باید به خاطر مرگ برادرم و ۷۱ قربانی دیگه پاسخگو باشن.
‫ما اسامی شما رو تو ذهن و روی لب‌هامون نگه می‌داریم تا وقتی که برای ۷۲ نامی که تو قلب‌هامون داریم عدالت ببینیم.
‫خیلی ممنون.
‫ما فقط عدالت می‌خواهیم، می‌فهمی؟
‫فکر نمی‌کنم درخواست زیادی باشه.
‫اوه، اوه، اوه اوه، اوه، اوه اوه، اوه، اوه اوه، اوه، اوه اوه، اوه، اوه
‫هی.
‫سلام.