‫مامان و بابا اومدن پیشم و گفتن: "خواهش می‌کنیم، خواهش می‌کنیم."
‫هیچ کس دیگه‌ای نبود که بتونه از پسش بر بیاد.
‫هرگز فکر نمی‌کردم که بشم
‫دارم این کار رو خودم انجام میدم بدون شماها.
‫هرگز فکرش رو هم نمی‌کردم که توی یه میلیون سال هم همچین اتفاقی بیفته
‫که خواهر و برادرهام کنارم نباشن.
‫جایی که اسکیزوفرنی تشخیص داده می‌شه
‫بین ۱۷ تا ۲۴ سال...
‫این یه داستان غم‌انگیزه،
‫جزئی از خانواده گالوین بودن
‫این که بخشی از یک تراژدی باشی.
‫این جهش در هر فردی از اون خانواده وجود داشت.
‫که اسکیزوفرنی داشت.
‫ممکنه صداهایی بشنون، می‌تونن بهشون دستور بدن که کارهایی انجام بدن.
‫انداختن یه گربه تو آتیش،
‫توی وان یه سگ رو تکه‌تکه کرد.
‫این خانواده به ما امید داد که شاید شانسی برای درمان اسکیزوفرنی وجود داشته باشه.
‫اول به اون شلیک کرد، بعد به خودش.
‫خب، شروع کرد به از هم پاشیدن.
‫برادرام داشتن مریض می‌شدن.
‫داشتن دیوونه می‌شدن.
‫اتفاقی که توی خانواده ما افتاد خیلی نادره.
‫شش نفر از دوازده خواهر و برادر دچار اسکیزوفرنی هستند...
‫نصف خانواده.
‫این خیلی نادره.
‫تو اون رو نمی‌بینی.
‫یعنی اگه به ترتیب زمانی نگاه کنی، باورنکردنیه.
‫دونالد، می‌دونی، من دو سالم بود که دونالد مریض شد.
‫بعدش جیم رفت بیمارستان.
‫و بعدش پیتر رفت بیمارستان.
‫و بعدش متیو رفت بیمارستان.
‫و بعدش جوزف.
‫در وسط همه اینا،
‫برایان خودکشی کرد
‫و فقط در طول زندگیه که می‌تونی
‫بهش فکر کن و برو...
‫اوه، خدای من...
‫یا خدا!
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫پیتر یوجین گالوین.
‫پسر دکتر دی. دبلیو. گالوین.
‫هممون خوب شدیم.
‫یه چیزی داد که دکترا مجبور شدن باهاش ما رو درمان کنن.
‫به ما می‌گن با داروها چیکار کنیم.
‫ما اونا رو می‌گیریم و خفه می‌شیم.
‫پیتر خیلی نافرمان بود.
‫او اصلاً زیر بار نمی‌رفت.
‫به خاطر چیزایی که دکترا ازش می‌خواستن انجام بده.
‫اون اصلاً حاضر نبود انجامش بده.
‫اون مدام می‌رفت و می‌اومد بیمارستان.
‫نمی‌دونم چند بار.
‫صدها تا، حدس می‌زنم.
‫پایدار شو، برو خونه.
‫والدینم سعی می‌کردن گیرش بندازن
‫در یک آپارتمان ساکن شد و خرابش می‌کرد.
‫تا چند ماه دیگه.
‫و این فقط یه در چرخون تکراری بود
‫با پیتر، تو و بیرون، تو و بیرون، تو و بیرون.
‫قطع کردن داروها
‫به خاطر احساسی که بهت میدن.
‫و بعدش یه زنگ از پلیس می‌گرفتیم.
‫گزارش‌های پلیس نشون می‌ده
‫که او به دو مورد حمله متهم شد
‫در درجه دوم علیه یک افسر پلیس.
‫در تاریخ ۱۸/۵/۹۱، یه دزدی سیگار از یه فروشگاه 7-Eleven اتفاق افتاد.
‫یه نفر دنبال آقای گالوین دوید و سیگارهاش رو پس گرفت.
‫آقای گالوین بعدش جلوی فروشگاه نشست و حاضر نشد بره.
‫وقتی پلیس بهش نزدیک شد، شروع کرد به مشت زدن.
‫و دعوا کرد و به هر دو افسر آسیب زد.
‫او به صورت هر دوشون مشت زد.
‫در طول سفرش به زندان، داد و بیداد می‌کرد و حرف‌های نامفهوم می‌زد.
‫من تمیز می‌مونم
‫و من یه تکنسین فوریت‌های پزشکی هستم.
‫و من زندگی‌ها رو نجات میدم.
‫باید می‌رفتم پرونده‌های دادگاه پیتر رو می‌گرفتم و می‌گفتم، ببین،
‫اون یه بیماری شدید روانی داره.
‫واقعاً مجبور بودم دادگاه‌ها رو قانع کنم که اون این کار رو کرده.
‫انگار که نمی‌خواستن همین‌طوری اون تپه‌ها رو بردارن.
‫بستری شدن‌ها.
‫منظورم اینه که مجبور بودیم کلی تلاش کنیم.
‫در سیستم قضایی شهرستان بولدر
‫که قانعشون کنه که اون یه بیماری روحی شدید داره.
‫پیتر آدم خیلی جالبیه.
‫و صحبت کردن باهاش خیلی حال می‌ده.
‫اون همیشه خیلی خوشحال بود،
‫اما ممکنه مریض خیلی سختی باشه.
‫ممکنه خشن باشه.
‫ممکنه عصبی بشه.
‫اون می‌تونه خیلی شلوغ و پرجنب‌وجوش باشه.
‫اون می‌تونه خود بزرگ‌بین باشه.
‫من سنت پیتر هستم.
‫قدیس مقدسی که به صلیب کشیده شد.
‫ستترهای ایرلندی درست توی دستام،
‫من روی صلیب مُردم
‫با عیسی.
‫و من هم جونش رو نجات دادم.
‫ناراحت‌کننده‌ست چون تو عاشق پیتر هستی.
‫و بعدش وقتی بهت پشت می‌کنه،
‫مثل خیانت می‌مونه.
‫اما ما بالاخره، و به‌خصوص با حمایت خانواده‌اش،
‫ما تونستیم پیتر رو به یه جای خوب برسونیم و حالش رو ثابت کنیم.
‫مامانم گفت: "اوه، مری، این کار رو به عهده نگیر. این کار رو قبول نکن."
‫و گفتم، باید امتحان کنم وگرنه نمی‌فهمم.
‫مری به پیتر پناه داد و سعی کرد انجام بده
‫هر چیزی که براش درست بود.
‫او می‌تونست بهش کمک کنه.
‫لباس تهیه کن و دنبال کار بگرد و از این جور چیزا.
‫من پیشرفت واقعی دیدم.
‫یعنی واقعاً.
‫پیتر توی بولدر یه کار گیر آورده بود.
‫اون تو آپارتمان خودش زندگی می‌کرد،
‫و نمی‌دونم چند سال اینطوری گذشت.
‫پیداش کردیم، ولی خیلی خوب کار می‌کرد.
‫اما داشت دارو می‌خورد و به جلسات درمانی می‌رفت.
‫ترکیب شد.
‫دکترهاش باهام حرف زدن.
‫در یه لحظه گفت که خیلی شکننده‌ست،
‫به داروها جواب نمی‌ده.
‫و اینکه اونا بالاخره کار کردن رو متوقف می‌کنن.
‫و اونا حس کردن که وقتش رسیده بود
‫تا پیتر برگرده به پوبلو،
‫جایی که یکی با سخت‌گیریش
‫یک اختلال مغزی درمان بهتری می‌شد.
‫پس در واقع دکترا به من می‌گفتن که بی‌خیال بشم.
‫تلاش کردم نجاتش بدم.
‫من مریض اصلی توی بیمارستان بودم.
‫و من همون کاری رو کردم که گفتن.
‫پیت خیلی ناپایدار بود.
‫اون مدام توی بیمارستان بود و می‌اومد بیرون.
‫ما می‌بردیمش بیرون.
‫اون بی‌ثبات می‌شد.
‫اون برمی‌گشت داخل، و من نمی‌دونم
‫چند نفر پذیرش داشتیم، وقتی که اون برگشت؟
‫و بعدش انگار گفتن، "خب، حالا بریم سراغ شوک‌تراپی."
‫ایالت کلرادو از پیتر می‌خواد که ECT انجام بده.
‫چون وقتی که اون رو نداره،
‫اون برای خودش و شاید بقیه خطرناکه.
‫همیشه یه چیزی توی شوک‌درمانی الکتریکی بوده.
‫و ترسناک بوده و شهرت بدی داره.
‫روشی که الان انجامش می‌دیم خیلی عاقلانه‌تره.
‫ما از بیهوشی استفاده می‌کنیم.
‫فکر کنم اگه بتونی یه راه‌حل پیدا کنی،
‫و این همون شوک‌درمانی برقیه،
‫و این همون چیزیه که جواب می‌ده،
‫پس به همون بچسب.
‫می‌فهمم...
‫درمان‌های شوک مستقیم به شقیقه‌ها.
‫اونا منو زدن بیهوش کردن.
‫با تخت‌هاشون
‫روی تخت‌های شوک‌درمانی.
‫حالم خیلی بهتره.
‫مثل یه آدم تازه که به دکترهاش می‌رسه.
‫براشون آهنگ می‌خونم،
‫و هر کاری که به فکرم برسه براشون انجام میدم.
‫چون اونا دکترای خوبی هستن.
‫در مورد پیتر، واقعاً خیلی کمک کرد.
‫با اون علائم، اممم، دیوونه‌وار و شیدایی که داشت.
‫بزرگ‌ترین مشکلاتی که باهاشون سروکله زدم
‫با شوک الکتریکی حافظه است.
‫و وقتی با پیتر حرف می‌زنی...
‫اوه، من همیشه می‌گم پیتر یه‌ریز حرف می‌زنه.
‫اون یه داستان داره.
‫اون یه موضوعی داره که می‌خواد باهات در موردش حرف بزنه.
‫باید یه پیشرفتی بشه.
‫در نحوه‌ای که با بیماران روانی رفتار می‌کنن.
‫هی دارم از پیتر خبر می‌گیرم.
‫و یکی از دردناک‌ترین چیزها
‫اینکه اونا این شوک‌ درمانی‌ها رو روش انجام میدن.
‫دارم به این فکر می‌کنم که اون چی کشیده.
‫و دردی که اون کشیده.
‫حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫خیلی تراژدیه از یه نظرایی
‫به خاطر این بیماری به خانواده آورده شده.
‫و برای من، از دست دادن برادرهام
‫نزدیک‌ترین به من از نظر سن به این بیماری
‫تاثیر بزرگی روی زندگیم داشته.
‫این... این دردناکه.
‫چیزی که خانواده‌ام تجربه کرده، وحشتناکه.
‫اما امیدی هست.
‫باشه.
‫-سلام. چطوری؟
‫باشه.
‫و وقتی اولین مطالعه اصلی‌مون رو انجام دادیم،
‫اوه، حدود ۳۵۰ تا خانواده داشتم، یه همچین چیزی.
‫و گالوین‌ها بزرگترینش بود.
‫در اون اولین دیدار، حداقل
‫چهارتاشون که اونجا بودن.
‫و چیزی که یادم میاد اینه که اونا این‌ور و اون‌ور رژه می‌رفتن.
‫از توی آشپزخونه رد شد و چیزهایی گفت که اصلاً معنی نداشت.
‫اونا در واقع یه معدن طلا بودن
‫چون هرچی خانواده بزرگ‌تر باشه
‫و هر چی تعداد افراد مبتلا توی خانواده بیشتر باشه،
‫احتمالش بیشتره که بتونیم چیزی پیدا کنیم.
‫این به طور قابل توجهی به بیماری مربوطه.
‫باب فریدمن همکارم بود.
‫او داشت تحقیقات ژنتیکی انجام می‌داد که مرتبط بود.
‫پس من اونو به خانواده گالوین معرفی کردم.
‫گالوین‌های زیادی بودند.
‫میمی از همون اول، زن خیلی تاثیرگذاری بود.
‫دن جونیور و همه برادراش روی نیمکت نشسته بودن
‫برای خودم و تیم تحقیقاتیم که شروع کنیم به مصاحبه،
‫گرفتن خون برای نمونه‌برداری ژنتیکی.
‫امید میمی این بود که تحقیق بهتری روی بیماری‌های روانی انجام بشه.
‫خانواده به وضوح از اسکیزوفرنی نابود شده بودند.
‫می‌خواستن یه سری آزمایش ژنتیکی روی خانواده انجام بدن.
‫آماده بودم کمک کنم.
‫هرگز به تصویر کلی و بزرگ فکر نکرده بودم.
‫تا وقتی که آزمایش‌ها شروع شد.
‫یادمه که نمونه خون دادم.
‫پیشرفت‌هایی تو درمان‌های ژنتیکی همیشه داره انجام می‌شه.
‫شاید یه روزی یه درمان پیدا کنن.
‫برای این مشکلات روحی و روانی.
‫و شاید این بتونه به برادرام هم کمک کنه.
‫کل اون قضیه اسکیزوفرنی
‫ایده مادرم بود
‫که من مشکل روانی دارم.
‫ممکنه یه کم اسکیزوفرنی داشته بودم.
‫چون با خیلی از آدم‌هایی بودم که اسکیزوفرنی داشتن،
‫ولی این باعث نمی‌شه که من شیزوفرنیک باشم.
‫هر انسان یه نقشه ژنتیکی به اسم DNA داره.
‫پژوهشگران امیدوارند ژن‌هایی که روی کروموزوم‌ها پیدا میشن رو نقشه‌برداری کنن.
‫این می‌تونه یه پیشرفت اساسی به سمت درمان باشه.
‫برای بیماری‌های ژنتیکی
‫مثل اسکیزوفرنی، سرطان و بیماری قلبی.
‫اوایل دهه ۱۹۹۰،
‫دانشمندان سراسر دنیا
‫به این فکر افتاد که می‌تونی یه نقشه درست کنی
‫کل ژنوم در انسان‌ها.
‫یه حس رقابت شدید وجود داشت.
‫هر کدوم از ما می‌خواستیم اولین نفری باشیم که ژنی که باعث اسکیزوفرنی می‌شه رو پیدا کنیم.
‫وقتی فهمیدیم "ژن" چیه،
‫می‌تونیم یه دارو رو برای اون ژن هدف‌گذاری کنیم.
‫گلوله جادویی.
‫پس رفتیم دنبال ژن و یه ژن پیدا کردیم.
‫و اسم ژن CHRNA7 بود.
‫ما کل ژنوم خانواده گالوین رو توالی‌یابی کردیم.
‫اونا یه جهش داشتن که واقعاً به چشم می‌اومد،
‫این در همه خواهر و برادرهای تحت تأثیر وجود داشت.
‫این یک ژن بود که در مغز بیان می‌شد.
‫در چیزی که به ژن SHANK2 معروفه،
‫و برای رشد مغز مهم بود
‫تا بدونیم که راه رو درست می‌ریم.
‫SHANK2 یک ژن خیلی مهمه.
‫این به‌تنهایی تعیین‌کننده‌ی کامل اسکیزوفرنی نیست.
‫اما چندین کشف مثل اون
‫دیدمون رو نسبت به چیزی که داشتیم نگاه می‌کردیم عوض کرد.
‫در مورد اسکیزوفرنی به طور کلی.
‫مثلاً، داشتن یه کودکی پر از بدرفتاری،
‫جایی که خیلی ضربه روحی خوردی،
‫اون آسیب داره یه کاری می‌کنه
‫به ماده ژنتیکی در مغز،
‫و شاید باعث بشه ژن‌ها به شکل متفاوتی بیان بشن.
‫گفته می‌شه که مقامات کلیسا اسامی ۴۹ کشیش دیگه رو فرستادن.
‫متهم به سوء استفاده جنسی از کودکان به دادستان‌ها،
‫که تعداد کل کشیش‌ها را می‌رساند به
‫تاکنون توسط اسقف‌نشین به ۸۷ نفر نام‌گذاری شده.
‫مونیکا نووتنی از ان‌بی‌سی داستان رو داره.
‫وقتی داستان درباره کلیسای کاتولیک
‫و کشیش‌هایی که به پسرهای جوان سوءاستفاده می‌کردند، توی کل دنیا پخش شد،
‫مامانم داشت با دونالد تلویزیون تماشا می‌کرد.
‫کشیش‌ها در دهه ۱۹۸۰ یا حتی قبل‌تر، با آگاهی کامل به خدمت فعال منصوب می‌شدند.
‫بعد از اینکه اتهامات قابل‌باوری درباره سوءاستفاده از کودکان مطرح شد.
‫و به مادرم گفت
‫که او توسط پدر فریدنشتاین مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته بود.
‫مادرم، البته، حرفش رو باور کرد.
‫چون هوشیار بود و داروهاش رو خورده بود.
‫و فقط به خاطر اینکه اسکیزوفرنی دارن
‫به این معنی نیست که اونا همین‌جوری چیزهایی رو از خودشون دربیارن.
‫اون چیزی نمی‌شه که، ام،
‫دن توهم می‌زد یا داستان می‌بافت.
‫کشیش‌ها؟ خب، خیلی‌هاشون هستن.
‫خیلی از کشیش‌ها توی این سال‌ها.
‫تا جایی که یادمه، بیشترشون دوست دارن سیگار برگ بکشن،
‫کل خونه رو بو برداشته بود.
‫امّا اونا خیلی میومدن اینجا.
‫یه نفر بود... یه کشیش.
‫اسمش فرویدنشتاین بود.
‫اونا بهش می‌گفتن پدر فرویدنشتاین.
‫خیلی ازش خوشم نمی‌اومد.
‫یه چیزی درباره شخصیتش،
‫طرز رفتارش بود. شاید منش و رفتارش بود.
‫و یه جورایی ازش فاصله گرفتم.
‫دن، جیم و برایان، همگی به این گردش‌ها می‌رفتند.
‫یادمه، پدر فریدنشتاین داشت با یه استیشن واگن می‌بردش.
‫خداحافظی باهاش،
‫و بعد، سه روز بعدش برمی‌گشتن خونه.
‫ما فکر نمی‌کردیم هیچ‌کدوم از این کشیش‌ها
‫کاری غیرقانونی یا اشتباه انجام بده.
‫چیزی که از مادرم و برادرهام شنیدم
‫این که او نسبت به برادر بزرگترم، دان، رفتار جنسی آزاردهنده‌ای داشت.
‫و بعد، یهو انگار...
‫"خب، این باید برای جیم هم اتفاق افتاده باشه."
‫چون دیگه چی ممکن بود باعثش بشه؟
‫که به من تجاوز کنی؟
‫خب،
‫ما به اون نتیجه رسیدیم بدون اینکه خودمون از نزدیک بدونیم.
‫اما دقیقاً جور درمیاد.
‫می‌دونی، درست اندازه‌ست.
‫همه چیزو منطقی می‌کنه.
‫برخی در روان‌پزشکی می‌گن که یه تجربه‌ی تروماتیک
‫می‌تونه بیماری‌های روانی مثل اسکیزوفرنی رو تحریک کنه.
‫خب، شاید ژنتیکیه،
‫شاید یه اتفاق ترسناک باعثش بشه.
‫یکی از چیزهایی که درباره اسکیزوفرنی می‌دونیم
‫این که فقط ژن‌ها رو داشته باشی کافی نیست.
‫باید عوامل دیگه‌ای هم باشه.
‫چقدرش طبیعیه؟ چقدرش تربیته؟
‫چقدر بهت در زندگی‌ات بها داده شد؟
‫در مقایسه با اینکه با چقدر وارد زندگی شدی؟
‫به عنوان یک پیش‌زمینه بیولوژیکی؟
‫البته، اکثر بیماری‌های انسانی،
‫از جمله سرطان، طبیعت و تربیت هستند.
‫دونالد فوتبال بازی می‌کرد، کشتی می‌گرفت و خیلی ورزشکار بود.
‫پس، احتمال اینکه او دچار آسیب به سر شده باشه، خیلی زیاد بود.
‫او مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته بود.
‫و خب، اونجا یه ضربه روحی بود.
‫و بعدش، جیم،
‫اونم ورزش می‌کرد.
‫فکر کنم احتمالاً اون هم مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته بود.
‫برای برایان،
‫شاید مواد روان‌گردان.
‫آره، شاید LSD،
‫و فلش‌بک‌ها ممکنه باعث تحریکش شده باشن.
‫جو اون موقع که این اتفاق افتاد، توی شیکاگو بود. پس...
‫شاید فقط ساعت‌های طولانی کار کردن توی شرکت هواپیمایی،
‫فقط خسته بودن، از نظر جسمی و روحی، و تنها...
‫شاید تنهایی بتونه یه محرک باشه.
‫مت، شاید برخوردش به دروازه هاکی...
‫خیلی وقت‌ها به خاطر آسیب‌هایی که به بدنم وارد شده، بستری شدم.
‫خوش‌شانس بودم که ازش جون سالم به در بردم بعد از اینکه توی...
‫هماتوم، لخته خون، خونریزی عمل جراحی مغز.
‫برای پیتر، شاهد اولین سکته پدرم بودن
‫می‌تونست یه اتفاق خیلی ترسناک باشه.
‫ممکنه باعث شروع اسکیزوفرنی شده باشه.
‫یه بار بهم گفت، "می‌دونی، زندگی‌ام بد نبود."
‫تا این بیماری روحی اومد و همه‌چیز رو خراب کرد.
‫ای خدا، ای خدا...
‫خدایا...
‫قصد ما این بود که، ام...
‫سعی کن بچه‌ها رو با اون پسرای مریض آشنا کنی
‫تا باهاشون آشنا بشن.
‫فکر می‌کنم واقعاً مهمه که بیماری‌های روانی رو عادی‌سازی کنیم. ام...
‫اما به نظرم خیلی چیزها هست که...
‫که ای کاش تا وقتی که یکم بزرگ‌تر بشم نمی‌دونستم.
‫اگه از نظر ذهنی آمادگی نداری که این اطلاعات رو بپذیری،
‫تو داری اوضاع رو عادی جلوه نمی‌دی، داری بیشتر آسیب می‌زنی.
‫چه بخوای چه نخوای.
‫منظورم اینه که، هیچ‌کس خانواده‌اش عادی نیست،
‫اما خیلی‌ها شش تا دایی اسکیزوفرنیک ندارن.
‫خب، خیلی وقت گذشته.
‫روزی که بیدار می‌شم، توی تولد ۲۶ سالگیم
‫یه روز خیلی خوشحال‌کننده برای من خواهد بود.
‫چون، خب، اون موقع‌ست که دانشمندا فکر می‌کنن
‫مغز مردها رشدش کامل می‌شه.
‫احساس می‌کنم که... ازش گذشته‌ام،
‫و حالا، دیگه هیچ شانسی ندارم.
‫هیچ درصدی احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی نداره.
‫یعنی هیچی.
‫فکر کنم ترس از وقتی شروع شد که ۱۲، ۱۳، ۱۴ سالم بود،
‫اممم، چون می‌دونی که اون...
‫من کارهایی که بچه‌های دیگه می‌کردن رو انجام نمی‌دادم، مثل فوتبال بازی کردن.
‫من هاکی بازی نکردم چون، می‌دونی، می‌ترسیدم سرم آسیب ببینه.
‫در نهایت به اسکیزوفرنی تبدیل می‌شه.
‫وقتی یه صدایی تو خونه می‌شنوم،
‫بلافاصله نگاه می‌کنم تا ببینم و بفهمم چی هست.
‫اون لحظه‌ای که یه جورایی اضطراب دارم،
‫«واقعاً شنیدم؟»
‫مثل اینکه "آیا این من بودم یا واقعاً داشت دور و برم اتفاق می‌افتاد؟"
‫و می‌دونی، برای کسی که این‌طوری می‌ترسه،
‫تو داری روی لبه تیغ راه میری.
‫چون فکر می‌کنم می‌تونی خودت رو قانع کنی
‫که داری چیزایی می‌شنوی که نیستند،
‫که بتونی به خودت بگی داری چیزهایی می‌شنوی،
‫و بالاخره، تو هم می‌کنی.
‫فکر کنم برادرم واقعاً تحت تأثیر قرار گرفت.
‫با این ایده که ممکنه شیزوفرنی بگیرم.
‫اون برای اولین بار شروع کرد به کشیدن علف.
‫و اون...
‫به من می‌گفتی چه خبر بود،
‫خب، بیشتر مواقع،
‫- و بگه، "اوه، من اینجام,"
‫"این اتفاق افتاد."
‫- شروع کردم به نگرانی و به پدر و مادرم گفتم،
‫می‌دونی، چه خبر بود.
‫و بعدش، دیگه چیزی بهم نمی‌گفت.
‫و اون موقع بود که من...
‫خیلی نگران شدم که چه اتفاقی داره می‌افته.
‫ما اون تابستون داشتیم دست و پا می‌زدیم.
‫نمی‌تونیم پیداش کنیم،
‫گم و گوره شده. نه به تلفنش جواب می‌ده، نه به پیام‌هاش.
‫ام...
‫- آره. تابستون سختی بود. - اوهوم.
‫آره، نمی‌دونستیم چیکار کنیم.
‫من خودم رو نابود می‌کردم،
‫تا جایی که قرار بود به شکل جدی روی زندگیم تاثیر بذاره.
‫مصرف مواد رو با داروی تجویزی ADHD شروع کردم.
‫داشتم از اون سوءاستفاده می‌کردم.
‫داشتیم درباره برنامه‌ها تحقیق می‌کردیم،
‫چی کار می‌تونیم بکنیم، کجا می‌تونیم ببریمش،
‫کی ممکنه بتونه بهمون کمک کنه،
‫اما جک فقط...
‫کاملاً درگیر این روند نمی‌شد.
‫پدر و مادرم واقعاً نمی‌خواستن اونو بفرستن بره.
‫وقتی که این تصمیم گرفته شد، ام...
‫پدر و مادرم یه جورایی یه نقشه ریختن.
‫قرار بود اونا رو با دوستش ببرن پارک اسکیت،
‫و بعدش، می‌خواستن ازش بخوان که توی ماشین بمونه.
‫تا بتونن یه دقیقه باهاش صحبت کنن.
‫و به جای اون، اونا فقط می‌خواستن برن.
‫و قبل از اینکه برن، قفل کودک رو روی درها گذاشتم.
‫تا وقتی که شروع به دور شدن کردن،
‫نمی‌تونست از ماشین پیاده بشه.
‫سعی کرد، مثلاً، شیشه‌ها رو بشکنه و درها رو توی بزرگراه باز کنه.
‫و الان احساس بدی دارم چون می‌دونی، چقدر براش سخت و ناراحت‌کننده بود، می‌فهمی؟
‫نمی‌تونم تصور کنم که این‌جوری فرستاده بشم.
‫در ابتدا،
‫شاید این بدترین تجربه زندگی‌ام بود،
‫مجبور بودم ببرمش اونجا و همون جا ولش کنم،
‫اونو بسپار به یکی دیگه.
‫خیلی وحشتناک بود.
‫خیلی وحشتناک و افتضاح بود.
‫قطعاً، فکر کنم.
‫اما وقتی به فارغ‌التحصیلی رسیدیم، اوضاع کاملاً برعکس شد.
‫وقتی با جک آشنا شدیم، وقتی کارش تموم شد،
‫بود... باور نکردنی بود.
‫فکر کردم، اون موقع،
‫شاید یه بخش پیشگیرانه‌ای توی مداخله زودهنگام وجود داشته باشه.
‫اما با خودم گفتم، "پسر، اگه پیتر این فرصت رو داشت چی می‌شد؟"
‫آیا اون به این بدی که الان هست می‌شد؟
‫بزرگ شدن تو همچین شرایطی،
‫به نظر می‌رسید همیشه یه چیزی در حال اتفاق افتادنه.
‫می‌دونی، این... این قضیه داره با این برادر اتفاق می‌افته.
‫و می‌دونی، مامانم همون کسیه که ازشون مراقبت می‌کنه،
‫این‌طور نیست که ما تازه شنیده باشیم.
‫می‌دونی، ما اونجا بودیم.
‫دیوانگی زندگی منو تعریف کرده.
‫خیلی روزا رو با نگرانی در موردش گذروندم.
‫همه جلسات تراپی رو رفتم.
‫اما هنوز از اسکیزوفرنی می‌ترسم.
‫از وقتی که اون رفت،
‫خانواده از چند جهت از هم پاشیده.
‫می‌دونی، جان خیلی دوره.
‫اون مدت زیادیه که یه جورایی از خانواده دور بوده.
‫می‌دونی، من و مایکل هیچ‌وقت هیچ‌جور رابطه مشترکی نداشتیم.
‫وقت‌گذرونی با هم.
‫و برای من، می‌دونی،
‫من سه تا بچه‌ی خودم رو دارم و سه تا نوه‌هام رو.
‫و اینم زندگی الان منه.
‫مامانم بود... اون مرکز همه چیز بود.
‫و وقتی که او فوت کرد،
‫خانواده یه جورایی از هم پاشیده...
‫بیشتر.
‫ما خیلی با هم نیستیم،
‫به‌خصوص خواهرم، مارگارت.
‫اون هنوز داره درد می‌کشه...
‫از همه چیزهایی که توی خانواده گذشته،
‫و اون می‌خواد که...
‫فقط ازش دور شو.
‫و...
‫این روش اون برای کنار اومدن با این موضوعه.
‫به روش خودم ازش فرار کردم.
‫من فقط یه مراقب حرفه‌ای سلامت روان نیستم.
‫فکر نمی‌کنم این کار من باشه.
‫پدر و مادرم خیلی واضح به همه‌مون گفتن.
‫نه فقط من، بلکه به بقیه خواهر و برادرهام هم.
‫"لطفاً ولشون نکن."
‫این خیلی واضح بود که پیام پدر و مادرم بود،
‫به همه‌مون، نه فقط من.
‫"لطفاً اونا رو تنها نذار."
‫نمی‌تونم هیچ چیز مثبتی پیدا کنم و از نظر روحی مثل اونا باشم.
‫و این یه جورایی از دست دادن چیزیه که می‌تونست باشه.
‫مطمئنم که اونا دیدگاه‌های متفاوتی در مورد اون دارن.
‫گوشه چهاردهم رو امتحان کن.
‫به نظر می‌رسه پیتر و متیو یه کم شادی تو زندگیشون دارن.
‫من قبلاً عاشق بازی بیلیارد بودم و دوباره هم برنده می‌شم.
‫اونا هنوز... اونا هنوز کاملاً... من هنوز می‌تونم باهاشون ارتباط برقرار کنم.
‫من به دونالد زنگ نمی‌زنم...
‫فقط به این خاطر که فکر نمی‌کنم بین ما ارتباطی باشه.
‫فکر نمی‌کنم چیزی برای گفتن داشته باشه.
‫که بتونم بفهمم.
‫به نظر می‌رسه مری فکر می‌کنه که باید امتحانش کنیم.
‫داشتن رابطه با برادرام،
‫می‌دونی، سعی کن کنارشون باشی و...
‫نتونستم این کار رو انجام بدم.
‫منظورم اینه که... خیلی فایده‌ای نداره.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ببینم چی لازم داری. آره، اینجا زباله بیشتری هست.
‫اوه، فکر می‌کنن دارم مثل مادرم رفتار می‌کنم. من یه شهیدم.
‫منظورم اینه که ما همیشه مادرم رو شهید می‌نامیدیم.
‫- داری همون کاری رو می‌کنی که مامانت می‌کرد. - آره.
‫منظورم اینه که مطمئن بشیم ازشون خوب مراقبت میشه.
‫آره، فقط بذار دنبالت بیام.
‫من شخصاً باور دارم که فقط از طریق کمک به دیگران
‫آیا واقعاً شادی واقعی رو توی زندگی پیدا می‌کنی؟
‫- یه جورایی داره اثرش کم میشه. - مایکل رو دیدی؟
‫فکر می‌کنم داری از دست می‌دی وقتی به اونایی که بهت نزدیکن و به کمکت نیاز دارن، کمک نمی‌کنی،
‫و اونا بهش نیاز دارن.
‫آره.
‫من خانواده‌مون رو اینطوری تصور نمی‌کردم.
‫طی پنج سال گذشته به این شکل تقسیم شده.
‫فکر می‌کردم همه‌مون به اندازه کافی به هم عشق و محبت داریم.
‫که همه بیان جلو و شرکت کنن.
‫من واقعاً نسبت به ما خیلی عصبانی‌ام.
‫با این حال، دارم تلاش می‌کنم...
‫واقعاً دارم سعی می‌کنم دیدگاهشون رو بفهمم.
‫مامان و بابا مخصوصاً اومدن پیشم و گفتن،
‫"خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم..."
‫هیچ‌کس دیگه‌ای نبود که می‌تونست از پسش بربیاد.
‫منظورم اینه که گفتن، "لطفاً... لطفاً تنهاشون نذارید."
‫هرگز فکر نمی‌کردم که بشم
‫دارم این کارو خودم انجام می‌دم، بدون شماها.
‫من هیچ وقت، حتی توی خواب هم،
‫فکر کردم که خواهر و برادرهام
‫کنارم نمی‌موندی تو این شرایط.
‫نمی‌تونی تحقیر کنی. نمی‌تونی کوچیک کنی.
‫نمی‌تونی برادرها و خواهرهات رو به خاطر اون سرزنش کنی.
‫- اینجا جای تو نیست. تو قاضی نیستی. - من می‌تونم عصبانی باشم.
‫می‌تونی عصبانی باشی، ولی سر خواهر و برادرات عصبانی نشو.
‫من از دست برادرم و خواهرهام عصبانی‌ام.
‫چون فکر می‌کنی همه می‌تونن کاری که تو می‌تونی رو انجام بدن. این اشتباهه.
‫ما به‌طور حرفه‌ای آماده نیستیم که از پسش بر بیاییم.
‫-اون تنها کسیه که... وقتی بهش نگاه می‌کنم، -نمی‌بینمش.
‫اون تنها کسیه تو این خانواده...
‫چون حاضرم آسیب‌پذیر باشم.
‫- آسیب‌پذیری قدرت است. - اون انجامش داده.
‫اون انجامش داده.
‫منظورم اینه که اون داره از چیزایی که لازمه مراقبت می‌کنه،
‫و اون به این کار ادامه می‌ده.
‫اون مراقب بچه‌هاست.
‫اون مراقب دان هست. اون مراقب...
‫- متیو. - ...مت، پیتر.
‫نمی‌تونستم این کار رو بکنم.
‫کاش می‌تونستم بیشتر به مری کمک کنم. اما...
‫تا جایی که به من مربوطه دارم برای برادرام برنامه‌ریزی می‌کنم
‫و مطمئن شدن از اینکه هر چی لازم دارن رو دارن،
‫هر چی اون پسرا لازم دارن، اون انجامش می‌ده.
‫اون انجامش می‌ده.
‫فکر می‌کنی مری زیادی به خودش فشار آورده؟
‫اوه، فقط خودش می‌تونه جواب بده.
‫امیدوارم بدونه که همیشه می‌تونه بهم زنگ بزنه و به شونه‌هام تکیه کنه.
‫از دور می‌تونم حرف بزنم و سر بزنم.
‫ام، و تا جایی که می‌تونم حمایتش کنم.
‫احساس گناه بازمانده‌ها باور نکردنیه.
‫مثلاً، چرا نمی‌برمشون خونه‌ام؟
‫می‌دونی، مثل انتخاب مادرم. ام...
‫نمی‌دونم چطوری این کار رو کرد.
‫فکر کنم درد، درد احساسی
‫که کسی از اسکیزوفرنی رنج می‌بره،
‫شاید از خود بیماری هم بدتر باشه.
‫مگه تو بولدر کلی دردسر درست نکردم؟
‫خب، واقعاً ناتوان‌کننده‌ست،
‫نه فقط به اون شخص...
‫یه عکس هست. اونجاست. یه عکس هست.
‫...ولی به خانواده هم.
‫می‌تونیم روی یه پازل کار کنیم. من پازل‌ها رو دوست دارم.
‫سلام خوشتیپ.
‫- سردته. - آره، می‌دونم.
‫- آره. - دست‌های سرد، دل گرم.
‫فقط به خاطر اینکه اونا اسکیزوفرنیک هستن
‫به این معنی نیست که خودشون عقل ندارن.
‫منظورم اینه که ذهنشون یه کم داغونه،
‫اما وقتی که هوشیار هستن، واقعاً هوشیار هستن.
‫و اونا خیلی دوست دارن که عادی بشن.
‫اونا نمی‌خوان وضعیتشون ترسناک‌تر بشه.
‫می‌دونی، برای من، اسکیزوفرنی...
‫واقعاً غم‌انگیزه.
‫و تقصیر اونا نیست.