‫من اینجا بزرگ شدم
‫در جاده دره پنهان
‫در حومه کلرادو اسپرینگز.
‫به نظر می‌رسه یه جای خیلی آرومیه،
‫اما اوضاع همیشه اون‌طوری که به نظر میاد نیست.
‫من کوچک‌ترین بچه از بین ۱۲ تا بودم.
‫از بیرون،
‫خانواده‌مون مثل یه عکس بی‌نقص به نظر می‌رسید.
‫و این دقیقاً همون‌جوریه که والدینمون می‌خواستن.
‫اما پشت درهای بسته، داستان چیز دیگه‌ای بود.
‫و این باعث شد خانواده‌مون از هم بپاشه.
‫برادرام داشتن به یه چیزی تبدیل می‌شدن
‫هیچکدوم از ما نفهمیدیم.
‫وقتی بچه بودم، فکر می‌کردم--
‫فکر کردم شیاطین تسخیرشون کردن.
‫خشونتی که اونا به راه انداختن، وحشتناک بود.
‫قتل، تجاوز،
‫خودکشی.
‫برای اونایی که زنده موندیم،
‫مجبور بودیم تماشا کنیم
‫وقتی شش تا از برادرام دیوونه شدن.
‫در نهایت،
‫جایی که اسکیزوفرنی تشخیص داده می‌شه
‫بین ۱۷ تا ۲۴ سال.
‫این یه داستان غم‌انگیزه.
‫عضوی از خانواده گالوین بودن یعنی
‫جزئی از یک تراژدی بودن.
‫این جهش وجود داشت
‫در هر کسی از اون خانواده که اسکیزوفرنی داشت.
‫ممکنه صداهایی بشنون.
‫می‌تونن بهشون دستور بدن که کارهایی رو انجام بدن.
‫بهشون دستور بده که کارها رو انجام بدن.
‫انداختن یه گربه توی آتیش.
‫توی وان حموم یه سگ رو تیکه‌تیکه کرد.
‫این خانواده به ما امید دادند.
‫که شاید یه راهی برای درمان اسکیزوفرنی پیدا بشه.
‫اول به اون شلیک کرد، بعد به خودش.
‫خب، همه چیز شروع کرد به از هم پاشیدن.
‫برادرام داشتن مریض می‌شدن.
‫داشتن دیوونه می‌شدن.
‫این‌ها همه عکس‌های خانوادگی هستن. هست...
‫جعبه پشت جعبه ازشون.
‫و اونا خیلی سنگین هستن.
‫من مری کریستین گالوین هستم،
‫که مادرم همیشه می‌گفت
‫به نام مریم، مادر مسیح، نامگذاری شده بود.
‫من توی یه خانواده بزرگ ایرلندی کاتولیک به دنیا اومدم.
‫من کوچک‌ترین بچه از بین ۱۲ تا بچه بودم،
‫۱۰ تا پسر و دو تا دختر.
‫دن، جیم، جان، برایان، مایکل،
‫ریچارد،
‫جوزف، مارک، متیو، پیتر، مارگارت و مری.
‫شش تا از برادرام،
‫افرادی که تشخیص اسکیزوفرنی دارند.
‫دل و ذهن چه خبر بود.
‫یه چیزی تو کار جیم بود.
‫پیتر داره همه شیشه‌های خونه رو می‌شکنه.
‫دونالد،
‫او یه سگ رو توی وان حموم خونه تکه‌تکه کرد.
‫مثل یه اثر گلوله برفی بود،
‫پدر و مادرم خودشونو سرزنش می‌کنن.
‫خیلی ناامیدی بود
‫و این همه ناامیدی
‫و این همه سردرگمی.
‫خیلی بعدتر، وقتی بزرگتر شدم، فهمیدم.
‫شاید توی بیست سالگیم.
‫برایان دوست دخترش رو کشته بود
‫و خودکشی کرد.
‫یادمه مادرم فقط...
‫پریشون.
‫والدینم،
‫فکر نمی‌کنم اونا می‌دونستن باهاش چیکار کنن.
‫هرگز حتی تو بدترین کابوس‌هاشون هم نه
‫آیا باور می‌کردن که همچین چیزی ممکنه اتفاق بیفته؟
‫بچه‌هاشون، جوونایی که خیلی آینده‌دارن،
‫سر از تیمارستان درآوردن.
‫...بعد از اینکه دونالد به دنیا اومد.
‫این‌ها عکس‌های اولیه هستن
‫از رابطه‌ی پدر و مادرم.
‫امروز روز عروسی‌شونه.
‫اونا فرار کردن و ازدواج کردن.
‫پس اونا با قطار رفتن
‫از نیویورک به جنوب کالیفرنیا،
‫جایی که داشت آماده می‌شد بره به جنگ جهانی دوم.
‫پس اون لباس سفیدش رو پوشیده،
‫لباس سفید نیروی دریاییش.
‫چون اون، می‌دونی، پروتستان ایرلندی بود
‫و اون ایرلندی کاتولیک بود.
‫و بعد یه زمانی، اون به کاتولیک تغییر مذهب داد.
‫و این به خاطر این بود که پدرم گفت
‫این به ازدواجشون کمک می‌کنه،
‫که بتونن بچه‌هاشون رو بزرگ کنن
‫در همون دین.
‫این باعث می‌شه که به‌عنوان یه خانواده به هم نزدیک‌تر بشن.
‫جان، بیا بشین.
‫مادرم زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫مطمئن شد که کلاس پیانو داشته باشیم.
‫خونه همیشه پر از موسیقی بود.
‫ما به موسیقی کلاسیک گوش می‌دادیم.
‫همیشه، و...
‫او نشون می‌داد چطوری به موسیقی گوش بدیم.
‫اون می‌گفت: "اوه، صدای هورن‌های فرانسوی رو می‌شنوی؟"
‫«صدای ابوا رو می‌شنوی؟»
‫او دوست داشت به اپراهای وردی گوش بده.
‫اپراهای موتزارت،
‫و عاشق این بود که درگیر باشه، و عاشق این بود که آواز بخونه.
‫اون توی نیویورک بزرگ شد،
‫و مادرش او را برد
‫به اپرای متروپولیتن در نیویورک سیتی،
‫و عاشقش شد.
‫وقتی بابام به نیروی هوایی پیوست،
‫اون از نیویورک به کلرادو اسپرینگز نقل مکان کرد.
‫فکر کنم مادرم احتمالاً خیلی مضطرب بود.
‫درباره اینکه با چه نوع فرهنگی مواجه می‌شه
‫در کلرادو اسپرینگز.
‫قرار بود پایگاه نیروی هوایی باشه
‫در لانگ آیلند،
‫و بعدش یهو عوضش کردن
‫به کلرادو اسپرینگز.
‫بابام امضا کرده بود فکر می‌کرد که...
‫قرار بود تو نیویورک بمونن،
‫و بعدش سر از کلرادو اسپرینگز درآوردن.
‫مامانم ازش متنفر بود.
‫این اولین خونه‌شون بود.
‫گفت که یه خرابه بود.
‫اینا چهار تا پسرن. خب، دانِ جوون،
‫و اون می‌تونست جیم باشه، جان،
‫و برایان اینجا یه بچه بود.
‫سپتامبر ۱۹۵۱،
‫اینجا بیبی برایان تقریباً سه هفته‌اشه.
‫کلیسای کاتولیک به خانواده‌های پرجمعیت اعتقاد داشت
‫برای حفظ ایمان.
‫فکر کنم پدر و مادرم هم همین رو پذیرفتند.
‫داشتن وظیفه کاتولیکی‌شون رو انجام می‌دادن.
‫دن و جیم و جان
‫و برایان
‫و ریچارد
‫و رابرت مایکل و جوزف، وقتی بچه بود.
‫و بابام اونجا توی یونیفرمش هست.
‫همیشه منو شماره ۶ صدا می‌زدن.
‫گاهی اوقات منو به اسم صدا می‌زدن،
‫ولی من شماره ۶ بودم.
‫من درست وسط ۱۲ تا بودم.
‫سلام.
‫چطوری؟
‫من یه پسر کوچیک بودم که با برادرای بزرگترم بزرگ شدم.
‫ما بیسبال بازی کردیم و کارامون رو با هم انجام دادیم.
‫و هاکی و تنیس بازی کردیم شنا کردیم و پیاده‌روی رفتیم
‫چادر زدیم و یه زندگی عادی داشتیم.
‫اما شروع کرد به از هم پاشیدن.
‫منظورم اینه که مردم مریض می‌شدن.
‫پسرها، برادرهام، داشتن مریض می‌شدن.
‫داشتن عقلشون رو به خاطر اسکیزوفرنی از دست می‌دادن.
‫مارک همیشه صلح رو حفظ می‌کرد.
‫اگه کسی می‌تونست یه موقعیت رو آروم کنه، اون مارک بود.
‫چون ریاضی‌دان و شطرنج‌باز خیلی خوبی بود،
‫و همیشه نمره‌های عالی می‌گرفت.
‫او یکی از دانش‌آموزای بهتر بود.
‫در خانواده‌مون.
‫من وسط پنج تا پسر کوچیک‌تر هستم.
‫ریچارد و جوزف دوتا بزرگترها هستن،
‫و متیو و پیتر دوتا کوچیک‌ترها هستن.
‫من توی پایگاه آکادمی نیروی هوایی زندگی می‌کردم.
‫تا وقتی که پنج سالم شد.
‫پس من اونجا به مهدکودک رفتم.
‫بابا آدم باهوشی بود.
‫به عنوان استاد علوم سیاسی،
‫او سیاست خارجی شوروی را درس می‌داد.
‫به دانشجوها در دوران جنگ سرد.
‫در میان دستاوردهای مهم‌تر
‫از تاریخ ملی اخیرمون
‫ایجاد این آزمایشگاه رهبری است.
‫در کلرادو.
‫بهش میگن
‫آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده.
‫وقتی بابام شروع کرد به تدریس تو آکادمی،
‫ما به پایگاه نقل مکان کردیم.
‫استخرهای شنا و زمین‌های تنیس.
‫در تابستون، کل روز رو می‌گذروندیم
‫در استخر شنا و بازی تنیس.
‫اما همه بچه‌ها با هم به مدرسه می‌رفتند.
‫فکر کنم والدینم یه کم ناراحت شدن.
‫که من این‌قدر وقت گذاشتم
‫با بچه‌های درجه‌دارها.
‫ولی اونا دوستای من بودن،
‫و اینطوری ما کلی کار رو با هم انجام دادیم.
‫اون موقع، می‌دونی، افسر نظامی،
‫و داشتی سعی می‌کردی یه قدم جلوتر باشی.
‫در سلسله مراتب نظامی، از سیستم نردبانی.
‫داشتن از نردبون بالا می‌رفتن.
‫و بابا فقط یه آدم مهم به حساب می‌اومد.
‫توسط کارکنان آکادمی،
‫چون مسئول برنامه شاهین‌بازی بود،
‫و اونم طلسمشون بود.
‫این خیلی مهم بود.
‫باید می‌رفتیم باهاش شاهین‌ها رو تمرین می‌دادیم.
‫و بهشون دل گاو بده و خردش کن
‫روزنامه‌ها رو تمیز کن و قلم رو هم مرتب کن.
‫ما آموزش دیدیم.
‫بابا یکی رو گذاشته بود روی سرم
‫و بعدش اونقدر قدم می‌زد و برمی‌گشت.
‫و دستکش‌اش رو تحریک کن
‫و پرنده رو بفرست رو دستکشش بشینه
‫و ما این کار رو کردیم
‫بی‌وقفه، برای ساعت‌ها.
‫فکر کنم بازداری در آکادمی نیروی هوایی باعث شد
‫مادرم احساس خاص بودن می‌کنه،
‫چیزی که به خاطرش معروف بودن.
‫فکر کنم مامانم همینو دوست داشت.
‫عجیب بود.
‫و برای بابام، فقط یه ورزش سرگرم‌کننده بود.
‫که با رفقاش انجام بده.
‫آرنولد هال بود
‫محل کنسرت برای آکادمی نیروی هوایی.
‫هیچ‌وقت یادم نمیره مامان همه‌مون رو جمع کرد
‫توی ون فولکس‌واگن.
‫و شرط می‌بندم اگه ۱۰ بار نمی‌دیدیمش،
‫ما اون رو ۲۰ بار دیدیم.
‫و این همون چیزی بود که اون می‌خواست ما باشیم،
‫اون خانواده فون تراپه؟
‫همه‌مون هو کردیم
‫وقتی مارگارت از بیمارستان اومد خونه.
‫هر ۱۰ تا پسرمون مادرم رو به گریه انداختیم.
‫کوارتر‌بک ما از آب در اومد که تشویق‌کننده است.
‫مارگارت، دختر کوچولوی زیبایی که داره بزرگ میشه.
‫این افتخار و شادی مادره.
‫و خیلی باهوش بود، خیلی با استعداد، بچه‌ی خوبی بود.
‫نمی‌دونستم هیچ اتفاقی افتاده تا اینکه بعداً توی زندگی فهمیدم.
‫وقتی داستان‌های برادر جیم رو شنیدم.
‫مری همیشه نفر دوم بعد از مارگارت بود.
‫می‌دونی، اون گفت "باشه،
‫غرور و شادی‌ام رو توی مارگارت پیدا کردم،
‫و بعدش مری اومد.
‫مردم می‌گفتند، "چرا اینقدر بچه داری؟"
‫و پدر و مادرم می‌گفتن،
‫خب، ما دخترا رو نداشتیم.
‫مارگارت همیشه فکر می‌کرد که این کار نامردیه،
‫ولی مامانم می‌گفت،
‫«گل‌ها بعد از همه‌ی خارها.»
‫پس اون به پسرا می‌گفت "خارها"
‫و من و مارگارت گل‌های رز رو.
‫سه هکتار زمین بود،
‫درخت‌ها و بوته‌ها،
‫و چیزهایی که اطراف ملک هستند.
‫صحنه خیلی قشنگی بود.
‫حریم خصوصی زیادی نیست
‫با این همه خواهر و برادر که توی یه خونه زندگی می‌کنن.
‫چهار تا اتاق خواب بالا هست و دو تا حمام.
‫طبقه پایین یه حموم داشتی
‫و یه اتاق خواب کنار راه‌پله،
‫اما اون یه اتاق باز بود. هیچ دری نداشت.
‫و بعدش هم گاراژ...
‫تبدیل شد به یه اتاق خواب دیگه.
‫آشوب بود، ولی برای من عادی بود.
‫مامان، مامان، مامان، مامان، پیتر منو زد، مامان.
‫"مامان، مارگارت باهام خوب رفتار نمی‌کنه."
‫حدس می‌زنم که اون اینو از همه شنیده.
‫همیشه می‌گفت: "خبرچین...
‫زبونت دو شقه می‌شه
‫و همه سگ‌های شهر یه کمیشو خواهند داشت.
‫چون از خبرچینی متنفر بود،
‫چطور می‌تونی باهاش همراهی کنی؟
‫مامان قطعاً یه کمال‌گرا بود.
‫وقتی نوبت به تمیز کردن خونه می‌رسید.
‫به همه پسرها کارهایی سپرده شده بود،
‫چه روزی که داشت کف زمین رو جارو می‌کرد،
‫یا ظرف شستن روز بعد،
‫یا تمیز کردن دستشویی‌ها یه روز دیگه، یا جاروبرقی کشیدن.
‫می‌دونی، این همون آزمایش دستکش سفید بود.
‫اگه تمیز نبود،
‫اون بهت خبر می‌داد
‫و دوباره هم این کار رو می‌کردی.
‫برای مادرم، موقعیت اجتماعی خیلی مهم بود.
‫فکر نمی‌کنم اینقدر به بابام.
‫ولی فکر کنم باهاش همراه شد.
‫او همیشه دوست داشت با آدمای مهم بپره.
‫یا با آدمای معروف دمخور بشی،
‫هنرمندای معروف، موزیسین‌ها، رقصنده‌ها،
‫هر کسی که توی کارای هنریه.
‫او از زن‌های نظامی خوشش نمی‌اومد.
‫اونا به اپرا گوش ندادن.
‫همسران نظامی.
‫و اون نتونست فرهنگ رو پیدا کنه
‫که دنبالش می‌گشت.
‫کلیسا تبدیل به یه جا شد
‫جایی که سطح‌های مختلفی از اهمیت وجود داشت،
‫یه جور سیستم طبقاتی به خودی خود.
‫آدمایی که بیشتر خودشونو جا کردن
‫با کشیش‌ها...
‫به نوعی ارتقا پیدا کرده بودند.
‫و یه جورایی یادمه که کشیش اومد.
‫خیلی سر و صدا به پا کرد.
‫"اوه، پدر فرویدنشتاین داره میاد."
‫باید همه چیز رو مرتب کنیم.
‫مطمئن شو که چایش آماده باشه.
‫او با یه سری صفحه موسیقی براش دم در ظاهر می‌شد.
‫او براش صفحه‌های اپرا می‌آورد.
‫برای گوش دادن به،
‫و-- به عنوان یه هدیه...
‫می‌دونی، به اون.
‫من خیلی ازش خوشم نمی‌اومد،
‫و یه جورایی ازش فاصله گرفتم.
‫مثل یه غریزه‌ست.
‫تنها چیزی که الان دارم اینه که...
‫از چیزایی که از برادرام درباره‌اش شنیدم،
‫اینکه اون به لحاظ جسمی یا جنسی بدرفتار شد
‫به سمت برادر بزرگترم، دان.
‫همه چیز به نظر خیلی عالی و بی‌نقص می‌اومد.
‫و بعدش این یه چیز دیگه هم داشت اتفاق می‌افتاد توی...
‫همون موقع.
‫منظورم اینه که خیلی سریع از هم پاشید.
‫بود،
‫چطور ممکنه این اتفاق براشون بیفته؟
‫اونا همه کارارو درست انجام داده بودن.
‫دونالد، اون قطعاً مورد علاقه پدرم بود.
‫اون یه ورزشکار عالی بود.
‫تیم فوتبالشون تو سال آخر دبیرستان قهرمان ایالت شد.
‫به مسابقات نهایی کشتی ایالتی راه پیدا کردم.
‫او هاکی بازی می‌کرد.
‫اون یه ورزشکار همه فن حریف بود.
‫وقتی جوون‌تر بودم یه جورایی بهش افتخار می‌کردم،
‫بهش افتخار می‌کردم.
‫پس اینا...
‫عکس‌های دونالد.
‫پدر و مادرم یه جورایی اونو بالا بردن.
‫در وضعیت خانوادگی‌مون.
‫اون یه جورایی...
‫پسر بی‌عیب و نقص، همه‌چیز تموم
‫که می‌دونی، نمره‌های خوبی گرفت،
‫خوش‌تیپ بود و با دختر ژنرال قرار می‌ذاشت.
‫اونجاست، تو دبیرستان،
‫دو و میدانی.
‫به نظر می‌اومد که همه توی خانواده هم همین کار رو کردن.
‫جیم ورزشکار بود.
‫یادمه که فوتبال بازی می‌کرد.
‫لحظه‌ی برجسته،
‫یه ضربه رو بلاک کرد و یه تاچ‌داون زد.
‫جیم، همیشه در حال رقابت بود.
‫با دان.
‫از وقتی که کوچیک بودن، می‌دونی،
‫کی توی بیسبال بهتر بود،
‫کی شناگر بهتری بود، کی می‌تونست سریع‌تر بدوه،
‫کی می‌تونست بالاتر بپره، کی، می‌دونی، فکر می‌کنم--
‫و دونالد همیشه برتر بود. اون بزرگتر بود.
‫این واقعاً جیم رو اذیت کرد،
‫که همیشه یه جورایی احساس می‌کرده نادیده گرفته شده
‫یا اینکه اون به اندازه کافی خوب نبود،
‫که پدر و مادرم خیلی دوستش داشتند دان بیشتر.
‫اولین باری که شناختم
‫که دونالد مورد علاقه پدرم بود،
‫حدوداً ۱۲ سالم بود.
‫و می‌دونی، اون پنج سال بزرگتر می‌شد.
‫و اون خشن شد.
‫من شدم کیسه بوکسش.
‫چند تا از برادرامو می‌فرستاد که منو نگه دارن
‫تا بتونه بهم حمله کنه.
‫و می‌دونی، هیچ راهی برای دفاع از خودم نداشتم.
‫و بعد از اون ازش وحشت داشتم.
‫به پدر و مادرم گفتم،
‫و...
‫پدرم دیگه به هیچ حرفی که می‌زدم باور نداشت،
‫به نظر می‌رسید درباره‌ی دونالد بود.
‫اگه بخوام درباره دونالد حرف بزنم،
‫انگار که-- فقط کنار زده شد.
‫باورکردنی نبود.
‫پس هر چی می‌تونستی تحمل کردی،
‫و بعدش از هر چی که می‌تونستی دوری کردی.
‫و من تنها کسی در خانواده نیستم
‫که اون‌جوری عذاب کشید.
‫وقتی بچه بودم،
‫من بالای تپه‌ای که روبروی خونمونه منتظر می‌موندم.
‫برای اینکه مادرم برگرده خونه.
‫منتظرش می‌موندم تا ماشینش برسه.
‫می‌ترسیدم که برادرام منو بزنن.
‫این چیز معمولی‌ای نبود.
‫برای یه بچه تجربه کردن.
‫می‌دونی؟
‫اونا، اوه...
‫مجبورم کن دایرةالمعارف‌ها رو تو بغلم بگیرم
‫بهم یه مشت زد تو شکمم و گفت نباید بذارم بیفتن.
‫یا حتی بعضی وقت‌ها اونا...
‫سس تاباسکو رو روی زبونم بریز
‫یا منو مجبور کن غذای گربه بخورم.
‫مثل ترس از اینه،
‫و همیشه چیزی بود که هر روز باهام بود.
‫همیشه من بودم که دعواها رو جدا می‌کردم.
‫بین برادرهای بزرگتر و کوچکترها.
‫بابا منو کیسینجر صدا می‌کرد.
‫اون دیپلماتیکه.
‫پس همیشه سعی می‌کردم توی خانواده صلح برقرار کنم.
‫خیلی تنش بود
‫بین جان و جیم و دان، همیشه در حال دعوا.
‫اونی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم توی دره وودمنه.
‫دن و جیم توی خونه شروع به دعوا کردن.
‫البته، مامان گفت،
‫"اگه می‌خوای دعوا کنی، از خونه برو بیرون."
‫دونالد شروع کرد به دویدن دنبال جیم توی جاده،
‫جاده دره پنهان.
‫و هیچ‌وقت یادم نمی‌ره که به جاده نگاه می‌کردم.
‫با مامانم دارم نگاهش می‌کنم.
‫و دونالد یه ضربه زد
‫و داداشم رو از روی زمین بلند کرد.
‫تا حالا ندیده بودم کسی اینقدر محکم بخوره.
‫می‌دونی، من نمی‌دونم.
‫اگه یه چیزی از اینا ربطی داشت
‫با مشکلات روحی‌ای که دونالد قبلاً داشت،
‫حتی با اینکه هنوز تشخیص داده نشده بودند.
‫ممکنه حتی وقتی که یه پسر بچه بودم،
‫اون یه کم مشکلات روحی داشت
‫که باعث شد اون با ما اون‌جوری رفتار کنه.
‫دونالد توی دانشگاه با ژان آشنا شد.
‫و اونو آورد خونه و به خانواده گفت
‫که می‌خواد ازدواج کنه.
‫پس همه‌مون براش خوشحال بودیم.
‫داشتن ازدواج می‌کردن، تو دانشگاه بودن.
‫دونالد یه دانش‌آموز ممتاز بود،
‫فهمیدم.
‫اون دختر یه مزرعه‌دار بود،
‫می‌دونی، خیلی سرسخت.
‫من فقط می‌تونم چیزی رو بگم که شنیده‌ام.
‫اوه، باز هم، من اون‌ها رو خیلی خوب نمی‌شناختم،
‫اما، خب...
‫دن می‌خواست یه خانواده داشته باشه.
‫ژان نکرد.
‫ام، ژان می‌خواست دکترای خودش رو ادامه بده.
‫دن می‌خواست یه خانواده تشکیل بده.
‫فکر کنم یه شکاف بزرگ بینشون بود.
‫ممکنه کفه ترازو رو به نفع دونالد سنگین کرده باشه.
‫تا جایی که به بیماری روانیش مربوط می‌شه.
‫مطمئن نیستم که فرقی کرده باشه،
‫اما احتمالاً انجام داد.
‫دونالد، رفت دانشگاه
‫وقتی شش سالم بود...
‫خیلی زیاد ندیدمش.
‫در چند سال آینده تا وقتی که به خونه برگشت.
‫و تا اون موقع، اون، اه،
‫خیلی وقت‌ها توی حالت‌های روان‌پریشی.
‫اولین خاطره‌ای که از دونالد دارم اینه که
‫داره میاد خونه
‫از دانشگاه
‫و خیلی خیلی ناراحت شدن و گریه کردن.
‫در اتاق خوابم، که کنار اتاق والدینم هست،
‫و کلی داد و بیداد کردن
‫و هیاهو و اون زانو زده بود.
‫می‌گفت: "مشکل من چیه، مشکل من چیه،
‫چه مرگمه؟ کمکم کن، خواهش می‌کنم کمکم کن.
‫همه توی خونه بیدار بودن،
‫«چی شده، چی شده؟»
‫دونالد داشت داد و بیداد می‌کرد.
‫از همه توی خونه می‌خوام که لطفاً بشینن،
‫کسی بیرون هست که می‌خواد به ما آسیب بزنه.
‫مامانم، می‌دونی، می‌گفت،
‫"ای خدای من، چه خبره؟"
‫"اون مواد مصرف کرده؟"
‫این‌ها سوابق دونالد هستن
‫از خدمات بهداشت دانشجویی دانشگاه ایالت کلرادو.
‫"این دانش‌آموز بزرگترین فرزند از بین ۱۲ تا بچه‌ است،
‫ده تا پسر، دو تا دختر.
‫اون تو مدرسه خودش خرجشو درمیاره.
‫اون یه آپارتمان رو ول کرد
‫برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها
‫و داره تو یه زیرزمین قدیمی میوه زندگی می‌کنه
‫که اون رو توصیف کرد به عنوان،
‫'به اندازه‌ای بزرگ که تشکش جا بشه.'
‫اون آب نداره.
‫در دو هفته گذشته، از روی آتیش بازی پریده،
‫طناب رو دور گردنش انداخت، گاز رو روشن کرد،
‫و حتی به یه مراسم ختم هم رفته.
‫قیمت تابوت‌ها رو دربیار.
‫کشتن خیلی وحشیانه یک گربه
‫و خیال‌پردازی‌های کشتن یه نفر توی یه بازی فوتبال.
‫ترس، در اون زمان واقعی بود
‫که او یه مربی رو کشته بود.
‫دکتر آکسمن، روانپزشک، پیش‌بینی کرده بود
‫اون برای بقیه خطرناک بود.
‫و بعدش می‌گه،
‫"احتمال واکنش اسکیزوفرنی."
‫توصیه می‌کنم فوراً بستری بشی.
‫برای ارزیابی و نسخه‌نویسی."
‫پذیرفته شدن به...
‫یه بیمارستان روانی دولتی وقتی بچه‌ات...
‫هرچند سالشه، ۲۰، ۲۱،
‫منظورم اینه که الان بهش فکر می‌کنم. پسرم ۲۲ سالشه.
‫و از نظر احساسی چه حسی داره؟
‫گفته بشه
‫پسرت شیزوفرنی داره
‫و اینکه باید به یه جایی فرستاده بشه
‫که همه می‌دانستند
‫وحشتناک بود.
‫سال‌ها، چیزی که دیوانگی نامیده می‌شد
‫به عنوان یک مشکل در نظر گرفته می‌شد که هر ایالت باید خودش حلش کنه.
‫تا جایی که می‌تونست.
‫در تقریباً همه بیمارستان‌های روانی دولتی،
‫کمی بیشتر از مراقبت‌های نگهداری ارائه شد.
‫تعداد کمی از اونایی که متعهد بودن می‌تونستن امیدوار باشن
‫به جامعه برگردی.
‫بسیاری که بیماری‌شون در ابتدا نسبتاً خفیف بود،
‫بدتر و بدتر شد
‫تا وقتی که همه امیدها برای بهبودی از بین رفت.
‫فصل‌های تاریکی وجود داشتند
‫در تاریخ درمان بیماران روان‌پزشکی.
‫اخته کردن معمول بود،
‫درآوردن پانکراس مردم.
‫لوبوتومی یه روشی بود برای بریدن توی مغز.
‫و جدایی
‫الیاف‌هایی که سلول‌های مغز رو به هم وصل می‌کنن.
‫عملیات می‌تونه انجام بشه
‫تحت بی‌حسی موضعی
‫اگه بیمار به اندازه کافی همکاری کنه.
‫جراحا یه سوراخ توی جمجمۀ تو ایجاد می‌کردن،
‫یه چاقو رو ببر تو اون سوراخ،
‫و بعدش با چاقو اینجوری برو
‫بریدن الیاف
‫در لوب پیشانی مغزت.
‫و اون تبدیل شد به یه روش خیلی محبوب.
‫در بعضی از مؤسسات.
‫و لوب پیشانی قسمتی از مغزته که...
‫که از تجربه یاد می‌گیره،
‫که از قضاوت استفاده می‌کنه.
‫این رئیس مغزته.
‫وقتی ارتباط لوب پیشانی رو قطع می‌کنی
‫به بقیه مغز،
‫تو قطعاً توانایی کسی رو کم کردی
‫تا همه اون کارکردهای لوب پیشانی رو تمرین کنیم،
‫اما تو اونا رو خیلی رام‌تر کردی.
‫برای مادر دان،
‫فقط نمی‌تونم تصور کنم-- فقط، ام-- شوکش رو،
‫شرم و ترسی که میمی تجربه کرد،
‫و شوهرش هم همینطور،
‫داشتن یه پسر
‫فکر کنم وحشتناک می‌شد.
‫خب، اینجا، منظورم اینه که، تشخیصش دادن.
‫با اسکیزوفرنی،
‫و بهش توصیه شده که فوری بستری بشه.
‫و من نمی‌تونم تاریخ رو بخونم،
‫اما حدس می‌زنم-- خب، دست‌خطش فرق داره. پس...
‫ام، "بیمار بستری نشد...
‫طبق دستورالعمل‌ها،
‫اما به‌صورت سرپایی درمان شده است.
‫در بیمارستان آکادمی نیروی هوایی.
‫پس این نامه از...
‫وزارت نیروی هوایی.
‫این باورنکردنیه.
‫پدرم احتمالاً داشت سعی می‌کرد
‫استفاده از نفوذش
‫که دن رو تو مدرسه نگه داریم.
‫فکر کنم والدینم یه جوری بودن که،
‫خب، خودتو جمع‌وجور کن و ادامه بده.
‫به یه شکلی، فکر می‌کنم اونا آرزو می‌کردن
‫یا امیدوار بودن یا دعا کردن
‫که این یه وضعیت موقتی باشه
‫که به‌نوعی ازش عبور کنه.
‫و اگه فقط به درس‌هاش می‌چسبید،
‫که حالش خوب می‌شه.
‫حتماً، دارن می‌فرستنش به پوبلو.
‫به یه بیمارستان روانی
‫شکست رو قبول کرده بودم.
‫آنها مجبور بودند تشخیص را بپذیرند.
‫که او در واقع اسکیزوفرنیک بود.
‫آیا پدر و مادرم اینقدر کور بودند؟
‫به اینکه چه اتفاقی براش افتاده بود؟
‫داشتن سعی می‌کردن نادیده‌اش بگیرن یا...
‫با دعا از بینش ببر؟
‫هر کاری که داشتن با این اطلاعات انجام می‌دادن...
‫داشت کسی دیگه رو به خطر می‌انداخت.
‫می‌دونی، وقتی دونالد اولین بار اومد خونه
‫از دانشگاه،
‫اونا دنبال درمان براش نبودن.
‫در اون لحظه، باور نمی‌کنم.
‫اونا فقط سعی داشتن... نگهش دارن خونه.
‫و تا جایی که می‌تونستن ازش مراقبت کردن و...
‫امیدوارم که این باعث دردسر نشه.
‫بقیه خانواده رو هم خیلی اذیت می‌کنه.
‫هر کاری از دستشون برمی‌اومد رو انجام دادن
‫با توجه به شرایط.
‫دیگه چی کار می‌تونستن بکنن جز اینکه فقط
‫سعی کن بیماری رو کمتر به نمایش بذاری،
‫تا بتونن جایگاهشون رو حفظ کنن، اگه بخوای.
‫با اون... ام،
‫با فرماندارها
‫و آدمایی که باهاشون سر و کار داشتن.
‫اونا داشتن تو یه سطح خیلی بالا معامله می‌کردن
‫در جامعه ما.
‫پدرم، اون یه چیزی بود که من بهش می‌گم یه آدم خیلی موفق.
‫انجام دادن کارهای زیادی--
‫خیلی بیشتر از اونیه که اکثر مردم بتونن حتی درکش کنن.
‫او واقعاً یه کتاب درباره سیاست آمریکا نوشته.
‫و دکترایش رو گرفت.
‫فکر کنم اون یه لحظه افتخارآمیز بود.
‫و بهش افتخار می‌کردم که این کار رو کرد.
‫داشتن یه خانواده بزرگ و رفتن به مدرسه
‫و داری دکترات رو می‌گیری؟
‫یه پیک‌نیک توی حیاط داشتیم و...
‫اه، جلوی کتابخونه بولدر.
‫آره، اون روز رو یادمه.
‫روز خوبی بود.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی بابا،
‫این سال ۱۹۶۹ هست،
‫بنابراین می‌تونم بگم کمی بعد از اون بود که
‫وقتی دونالد واقعاً به شدت مریض شد.
‫من شاید سه یا چهار سالم بود.
‫یادم میاد دان روانی بود
‫و ترسناک بودنش.
‫او مدام قدم می‌زد،
‫مدام راه می‌رفت، و راه می‌رفت، و راه می‌رفت،
‫راه می‌رفت و حرف می‌زد-- با خودش صحبت می‌کرد، فقط...
‫ساعت‌ها و ساعت‌ها و ساعت‌ها و ساعت‌ها بدون توقف،
‫او قدم می‌زد و با خودش حرف می‌زد.
‫فکر کنم، خودش رو باور کرده بود که هست
‫یک پیامبر.
‫اون یه لباس پوشیده بود، یه پارچه قهوه‌ای.
‫او این مراسم‌ها رو دور و بر زندگیش درست کرده بود.
‫وراجی‌های کتاب مقدسی، من اینجوری صداش می‌کردم،
‫همه چیز رو به کتاب مقدس ربط می‌داد.
‫همه چیزهایی که توی دنیا اتفاق افتاد، بود
‫به نوعی به کتاب مقدس مربوط می‌شود.
‫اون فقط داشت سعی می‌کرد که...
‫در یه جور واقعیت بمون.
‫یادمه بابا داشت بهش نصیحت می‌کرد.
‫او رو می‌برد توی اتاقش و براش سخنرانی می‌کرد،
‫ولی می‌تونستی صدای اون رو توی خونه بشنوی.
‫می‌دونی، "چرا داری این کارو می‌کنی؟"
‫چرا داری میری مدرسه؟
‫با لباس کشیشی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫داری خانواده‌ش رو خجالت‌زده می‌کنی.
‫من قطعاً نمی‌خوام دیده بشم.
‫در جمع باهاش
‫اون موقع، می‌دونی،
‫می‌ترسید که یه کار دیوونه‌بازی بکنه.
‫هیچ کدوم از دوستام نمی‌دونستن
‫که یه برادر روانی داشتم.
‫ما در موردش صحبت نکردیم.
‫این فلسفه بابام بود
‫که نباید لباس‌های کثیفت رو جلوی همه بشوری.
‫مامان هم همین حس رو داشت.
‫برای من، این باعث شرمندگی خانواده می‌شه،
‫میدونی.
‫پدرم همیشه درباره...
‫سعی می‌کنم آبروی خانواده رو حفظ کنم،
‫و آدم‌ها رو از روی دوستاشون می‌شناسن.
‫و به نظرم اون ترسیده بود.
‫که انگ...
‫اسکیزوفرنی،
‫کسی از این موضوع خبردار بشه،
‫تاثیر می‌ذاشت...
‫کاری که اون کرد.
‫دن توی خانواده آدم بدی بود.
‫اون همونی بود که این‌همه دردسر درست می‌کرد.
‫و مادرم به جیم اعتماد داشت.
‫بچه‌های کوچیک رو از خونه بیرون ببریم.
‫پس وقتی که باهاش بودیم،
‫جیم همین‌طور ادامه می‌داد و ادامه می‌داد.
‫حتی براش یه اسم هم گذاشت...
‫"اوه، دوباره...هست."
‫جیم خیلی بی‌رحم بود، خیلی بی‌رحم.
‫وقتی بچه بودم، نمی‌دونستم،
‫جیم مشکل روحی داشت.
‫من هیچ...
‫درک یا نشانه‌ای
‫که او دنبال درمان رفته بود
‫و اینکه پدر و مادرم کمکش کرده بودن که درمان بگیره.
‫و وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، معلومه که می‌دونی،
‫او خیلی مریض بود.
‫روابط توی خونواده شروع کرد به تغییر کردن.
‫یادمه بابا و دونالد داشتن...
‫به کتک‌کاری.
‫هیچ‌کس تا حالا با بابا در نیفتاده بود، تا وقتی که دونالد اومد،
‫و دونالد قوی‌تر بود.
‫نمی‌دونم چقدر با هم جنگیدن، ولی...
‫یه دعوای حسابی بود.
‫بدن‌ها به زمین می‌خورن، دارن کشتی می‌گیرن،
‫و مشت‌هایی که پرت می‌شد، و...
‫برادرم، دونالد، برنده شد.
‫و یادمه که دونالد دنبال مادرم اومده بود...
‫چند بار از نظر فیزیکی.
‫و همیشه احتمالاً دور و بر...
‫اینکه اون کسی بود که بهش گفت
‫داروهاشو بخوره.
‫«داروهات رو خوردی؟»
‫و دونالد می‌گفت، "بی‌خیال تو."
‫من اون چیزا رو نمی‌خورم.
‫و مادرم می‌گفت، "بله، هستی."
‫و می‌گفت: "نه، نیستم."
‫و اینطوری یه درگیری پیش می‌اومد.
‫مامان خیلی وقتا روزای بدی داشت.
‫و من نمی‌دونم چطوری این کار رو کرد،
‫وقتی بهش فکر می‌کنم،
‫و اینکه چطور دونالد با او توی اون خونه موند.
‫فقط برای اینکه مجبور نباشه عمرشو بگذرونه
‫توی یه بیمارستان روانی.
‫من یه مورد خاص رو یادمه.
‫جایی که بابام و دونالد داشتن کشتی می‌گرفتن.
‫و یادمه یه قارچ بود.
‫خیلی واضح بود.
‫یادم میاد که برداشته شدم و استفاده شدم به عنوان--
‫و این می‌تونه به راحتی کسی رو بکشه.
‫اون یه شیء سنگین بود.
‫و یادمه که خیلی ترسیده بودم که...
‫دونالد می‌خواست پدرم رو بکشه.
‫چون بابام بود
‫دارم سعی می‌کنم مادرم رو از دست دونالد نجات بدم.
‫اغلب، عذاب دونالد
‫حول این بود که زنش ترکش کرده بود.
‫و...
‫اون بود...
‫وسواسی--
‫کاملاً درگیر پیدا کردن ژان هستم.
‫و حدس می‌زنم که احتمالاً مجبور بود...
‫یه راهی پیدا کن که ازش دور بشی
‫که نتونه به راحتی پیداش کنه.
‫و یادمه که پدر و مادرم یه تماس تلفنی گرفتن
‫از دست پلیس.
‫ساعت ۱۰:۲۰ صبح، دونالد کنیون گالوین، ۲۴ ساله،
‫برای حفاظت بازداشت شد
‫در ارتباط با یک اقدام به قتل ادعایی.
‫اسید مخلوط و سیانید
‫و زنش و خودش رو توی اتاق نگه داشت.
‫اون خیلی درک و فهم نداشت.
‫و احساس کمی داد
‫درباره جدیت کارهاش.
‫اون روانیه و داره کنترل و درکش رو از دست می‌ده،
‫برای خودش و جامعه خطرناکه.
‫دلم برای پدر و مادرم می‌سوزه.
‫یعنی، اونا...
‫آدمای باهوش.
‫اگه به اولین اتفاق نگاه کنی،
‫که واقعاً دونالد بود،
‫10 سال طول کشید
‫قبل از اینکه واقعاً شروع کنیم به شناختن
‫چی بود-- یه چیزی واقعاً اشتباه بود.
‫هیچ‌کس نمی‌دونست کی چی داره یا چه اتفاقی داره می‌افته.
‫فکر نکنم اونا می‌دونستن با همه اینا چیکار کنن.
‫فکر کنم پدر و مادرم حسابی شوکه شده بودن.
‫چطور ممکنه این اتفاق برای اونا بیفته؟
‫این یه داستان غم‌انگیزه.
‫عضو خانواده گالوین بودن یعنی
‫جزئی از یک تراژدی بودن.
‫رابطه‌تون چیه؟
‫امروز با دونالد چطوری؟
‫من یکی ندارم.
‫هیچ‌وقت نمی‌بینمش.
‫فکر نکنم براش مهم باشه.
‫خیلی سخته با آدم‌ها بودن.
‫که مشکلات روانی دارن،
‫مثل داداشم، دونالد،
‫چون خیلی مضر هستن
‫و اونا وارد ذهن و روانت می‌شن.
‫هی، دان.
‫- راحتی؟ - آره.
‫باشه.
‫و اگه چیزی هست که نمی‌خوای جواب بدی،
‫فقط...
‫بگو، "بی‌خیال شو."