‫من عاشق صبحونه‌ام!
‫اگه صبحونه باشه، اشکالی نداره بیشتر پول بدم.
‫اوه، اون پول‌ها خیلی وسوسه‌انگیز به نظر می‌رسن.
‫عیبی نداره؟
‫ببخشید، دیدن این همه آدم که دارن صبحونه می‌خورن منو گرسنه کرده.
‫البته که دنبال مشتری‌های بیشتری هستیم.
‫حالا که حرف مشتری‌ها شد، دست از سر مامان بردار!
‫خب، این حسابی روزمو شروع کرد.
‫صبح بخیر، آقای خرچنگ.
‫صبح بخیر، دار و دسته کراستی!
‫یه ایده فوق‌العاده برای رستورانم دارم.
‫ما قراره یه رستوران خرچنگی تو ماه باز کنیم؟
‫ما داریم برای همیشه تعطیل می‌شیم؟
‫چی؟
‫نه!
‫از حالا به بعد، رستوران کراستی کرَب صبحانه هم سرو می‌کنه.
‫و شما دوتا باید حتی زودتر بیاید سر کار.
‫ها؟
‫ای بابا!
‫من می‌تونم برای صبحونه همبرگر خرچنگ درست کنم!
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫مردم صبح‌ها کتلت نمی‌خوان.
‫اونا بیکن و تخم‌مرغ و هَش براون می‌خوان.
‫می‌دونی، چیزای صبحونه.
‫ببین می‌تونی یه دسته پنکیک درست کنی، پسر جون.
‫بله، قربان!
‫آقای اسکوئیدوارد، یه امتحان زبانی ازش بگیر.
‫این پنکیک‌ها طعم همبرگر خرچنگی میدن.
‫اوه، فکر کنم فقط بلدم کراستی برگر درست کنم.
‫اوه، از این می‌ترسیدم.
‫برو به کتابفروشی و کتاب آشپزی صبحانه‌ای که سفارش دادم رو بگیر.
‫باید یه کم دایره‌ی کارات رو گسترش بدی، پسرجون.
‫سلام.
‫اومدم یه کتاب آشپزی برای آقای خرچنگ بگیرم.
‫حتماً، قربان.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارسال کنید.
‫مطمئنی این همون کتابه؟
‫به نظر من که درسته.
‫اوه، ببخشید.
‫چه پنیر مودب و بانمکی!
‫یه کتاب رزرو کردم، فامیلی‌اش جادوگره، اسم کوچیکش شیطون.
‫حتماً.
‫باید همین باشه.
‫کتابتون، خانم.
‫عینکمو یادم رفت.
‫هی رفیق، مطمئنی این همون کتاب جادویی‌ایه که سفارش دادم؟
‫کاملاً مطمئنم.
‫ها؟
‫اگه تو می‌گی.
‫اوه‌اوه.
‫کتاب آشپزی رو گرفتم، آقای خرچنگ.
‫عجله کن، پسر.
‫می‌دونی که صبحونه تا آخر روز نمی‌مونه.
‫معجون‌های عشق، احضار شیاطین، مرده‌ها و تو... اوه، صبحونه!
‫کلی بدبختی.
‫یعنی باید پنکیک باشه.
‫این کتاب واقعاً یه سری مواد عجیب غریب لازم داره.
‫آقای خرچنگ، دندون زامبی، نفس اژدها، چشم برهنه داریم؟
‫خب، باید یه کمیش ته فریزر باشه.
‫واقعاً؟
‫چی؟
‫نمی‌تونم از یه حراجی بگذرم.
‫باید توی یه دیگ آهنی پخته بشه.
‫اوه، چه شیک!
‫فکر کنم یه دونه اینجا یه جایی هست.
‫آه، اونجایی که هستی.
‫ها؟
‫اوه، اونا فوق‌العاده‌ان.
‫هوم، به نظر خوشمزه میاد.
‫آقای اسکوییدوارد، دوباره نوبت توئه.
‫آه، اینا واقعاً خوبن.
‫صبحونه حاضره!
‫جو دو سر شما، قربان.
‫اوه، بی‌مزه ولی خوشمزه.
‫برای این قبل از ظهر بیدار شدم؟
‫صبحانه‌ام کجاست؟
‫وافل‌هات.
‫یه غذای خیلی خوشمزه.
‫وقتشه که پول غذامو بدم.
‫وای، مقر فرماندهی من از کنترل خارج شده، خیلی ناراحتم.
‫کی کربوهیدرات سفارش داد؟
‫من.
‫البته.
‫باب اسفنجی، اینجا چه خبره؟
‫فکر نمی‌کنم هنوز قلق این صبحونه رو یاد گرفته باشم، آقای خرچنگ.
‫تخم‌مرغ؟
‫یک لیوان شیر، دو تا تخم‌مرغ، یه قرص نون و شکر جلبک؟
‫باشه، دیپ، جویدن، نون تست تازه؟
‫هش براون؟
‫وای!
‫هیووس رانچروس؟
‫چی شده؟
‫این کتاب طلسم لعنتی چه مشکلی داره؟
‫جادوی صبحانه عمو جیمی؟
‫این یه کتاب آشپزیه!
‫بهتره بفهمم کی بالاخره کتاب جادوی منو گرفته.
‫بلافاصله بعد از اینکه بوسه‌ام تموم شد.
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫شاید همه چیزای عجیبی که درست کردم باعث این اتفاقا شده.
‫می‌تونه دیگ رو هم توضیح بده.
‫و کتاب آشپزی پرنده.
‫داره با خوراکی‌های خوشمزه صبحونه یه هیولا درست می‌کنه!
‫آه!