‫تو / شما
‫زیران؟
‫فریت؟
‫سیران.
‫فریت.
‫این یه شوخیه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫من به دیار اومدم.
‫پس داری جلوی درِ زن من چیکار می‌کنی؟
‫راستش... سییران توی اتاق دیار چیکار می‌کنه؟
‫فریت، این اتاق منه.
‫اینجا چه خبره؟
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫چه تصادف مسخره‌ای.
‫این تصادف‌های مسخره دارن عصبانیم می‌کنن، فریت.
‫دیگه هیچ وقتی بدون تو نداریم؟
‫اگه به هتل دوست دخترم توی ساپانجا بیای، معلومه که نه.
‫چطور ممکنه؟
‫این هتل توئه؟
‫بله.
‫مال پدربزرگم.
‫این...
‫یه اتفاق بود.
‫کار تو نبود.
‫باید بهش فکر کنیم، سینان؟
‫بیا دیگه، فریت.
‫بیا دیگه، سینان.
‫بیخیال.
‫فریت، میای؟
‫این مسخره‌ست.
‫چی شده فریت؟
‫چه خبره؟
‫از کجا بدونم؟
‫چرا از دست من عصبانی هستی؟
‫رفتم پایین و پرسیدم کدوم اتاق.
‫منو به این اتاق راهنمایی کردن.
‫وگرنه چرا باید می‌اومدم دم اون در؟
‫نمی‌دونم.
‫ممکنه به خاطر این باشه که سیران اونجاست؟
‫بیا دیار.
‫از کجا بدونم سیاران اونجاست؟
‫من چی می‌دونم؟
‫هرچی.
‫میشه لطفاً بری؟
‫منظورم اینه که اگه به خاطر من اومدی، البته.
‫منظورت چیه؟
‫دقیقاً.
‫اومدم اینجا تا یه شب از سینان، سیران و فلک بدزدم، درسته؟
‫خدا رو شکر، هیچ چیزی از چشمای تو پنهون نمی‌مونه.
‫به هر حال، ادامه میدم به اتهام زدن‌ها تو خونه.
‫دیگه خیلی دیره.
‫سیرن، اینجا چی کار می‌کرد؟
‫واقعاً داری از من می‌پرسی؟
‫از مادرت بپرس.
‫اون این هتل رو هماهنگ کرد.
‫سعی نکن مادرم رو مقصر بدونی، باشه؟
‫دارم ازت می‌پرسم.
‫اینجا چیکار می‌کرد؟
‫داری از من می‌پرسی؟
‫بله.
‫بذار اعتراف کنم.
‫می‌دونی من خیلی با مادرت صمیمی‌ام.
‫من واقعاً این هتل رو می‌خواستم.
‫من این هتل رو می‌خواستم.
‫به‌خصوص که بتونم فریت رو ببینم.
‫چون من دیوونه‌ام.
‫بسه دیگه!
‫داری چرت و پرت میگی.
‫آیا من اینو ازت می‌پرسم؟
‫داری چی می‌پرسی؟
‫ازش خسته شدم.
‫از دست این یارو که همش میاد سراغمون خسته شدم.
‫عقلت رو از دست دادی، نه؟
‫تو اتاق بغلی.
‫یا خدا، دیار.
‫چرا باید عقلم رو از دست بدم؟
‫من به خاطر تو اومدم.
‫چرا باید به خاطر تو عقلم رو از دست بدم؟
‫نمی‌دونم.
‫اونا تازه ازدواج کردن.
‫اونا تو اتاق بغلی هستن.
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫کی می‌دونه؟
‫احساس ناراحتی نمی‌کنی؟
‫داری چی میگی، دیار؟
‫آره، خیلی معذبم.
‫اگه سینان به سهیران دست بزنه، میگه می‌کشمش.
‫داری منتظر می‌مونی من اینو بگم؟
‫منتظرم که حقیقت رو بگی.
‫آره، منظورم ایناست.
‫چرا زنگ زدی بهم؟
‫آره، وقتی سهیران برگشت، گریه کردم.
‫گریه کردم.
‫همه خاطره‌ها تو صورتم خوردن.
‫خب...
‫احساس کردم تو خونه‌ای هستم که توش بزرگ شدم ولی هیچ چیز مثل قبل نبود.
‫بله.
‫پس سییران خونه‌ت بود.
‫دیار.
‫این کار رو نکن.
‫خیلی با تو خوشحالم.
‫با من ازدواج کن.
‫این چه جور ازدواجه؟
‫شوهر سابقت همش داره سد راهت میشه.
‫موادیا.
‫از یه طرف، پیتزا فروش‌ها.
‫از طرف دیگه، لخت گشتن.
‫و حالا این اتفاق برای ما افتاد.
‫این برنامه‌ریزی شده بود؟
‫چند بار باید بهت بگم درباره این قضیه برهنه بودن؟
‫چرا؟
‫اگه اون پیشت نیاد، تو میری پیشش.
‫این عادیه، سیران؟
‫هیچ‌کس پیش هیچ‌کس نمی‌ره.
‫چرا داری بهش فکر می‌کنی؟
‫چرا فکر می‌کنی دارم لجبازی می‌کنم؟
‫بهش فکر کن.
‫چرا دارم لجبازی می‌کنم؟
‫ببین، سیران.
‫نگاه کن.
‫به من نگاه کن.
‫پارانوئید نباش، باشه؟
‫نگاه کن.
‫لطفاً منو درک کن.
‫دارم ازت خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌خوام ازت مشورت بگیرم.
‫یا تصادفه یا نه.
‫از این یارو خسته شدم.
‫میگه یا تصادفه یا نه.
‫اگه تصادفی نباشه، چی میشه؟
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫جوابمو نمی‌دی؟
‫فکر می‌کردم می‌تونم از پسش بربیام.
‫بدون سیران، معلومه که راحت بود.
‫سینان راست می‌گه.
‫اون در مورد چی درست می‌گه، اودون؟
‫شما دوتا نمی‌فهمید.
‫اما ما با رؤیاهای عشق‌های قبلی‌ت زندگی می‌کنیم.
‫داری به من می‌گی نه؟
‫می‌خوای باهام ازدواج کنی که از شر اون خواب‌ها خلاص بشی؟
‫برای اینکه چیزی رو به خودت ثابت کنی؟
‫یا واقعاً به خاطر اینه که می‌خوای باهام ازدواج کنی؟
‫چرا می‌خوای با من توی مسیری که هیچ‌وقت به ازدواج فکر نکردی، قدم بزنی؟
‫بله.
‫می‌ترسم ازدواج کنم.
‫ترسیده بودم.
‫نمی‌خواستم.
‫می‌دونی که نمی‌خواستم.
‫از تجربه ازدواج قبلیم خوشم نیومد.
‫اما تو بهترین چیزی هستی که می‌تونه برای یه مرد اتفاق بیفته.
‫در واقع، نباید هیچ جنگ یا چیزی شبیه به اون بین تو و ازدواج باشه.
‫همین‌قدر.
‫فقط خسته بودم.
‫نه به خاطر اینکه نمی‌خواستم تو رو.
‫پس تو با مفهوم ازدواج موافق نیستی.
‫دقیقاً.
‫از ازدواج می‌ترسم، راستش رو بخوای.
‫اما من به خودمون اعتماد دارم.
‫میگم با هم خیلی خوشگل می‌شیم.
‫می‌دونم.
‫خیلی آرام و بی‌دردسر خواهیم بود.
‫من باور دارم.
‫لطفاً بگو آره.
‫اما هنوزم می‌بینم چطور به سیيران نگاه می‌کنی.
‫می‌خوایم با این چیکار کنیم؟
‫دیدم چطوری بهت نگاه می‌کرد.
‫خیلی خوب دیدم چطوری بهت نگاه می‌کرد.
‫و داره منو خیلی عصبانی می‌کنه.
‫می‌دونی چقدر به این شب برات فکر کرده بودم؟
‫چه رویاهایی رو انتخاب کردم؟
‫اولین شبم رو با عشق زندگیم می‌گذرونم.
‫قراره برای اولین بار بهش دست بزنم.
‫موهاشو بو می‌کنم.
‫کنارش می‌خوابم.
‫اون پسره برای اولین بار هدیه‌ای که برات گرفتم رو می‌بینه.
‫این تکه پارچه خیلی مهمه؟
‫مهمه.
‫اون تیکه پارچه.
‫مهمه.
‫می‌دونی چرا این مهمه، زهرا؟
‫نگاه کن.
‫باشه، من که اولین نفر تو نیستم!
‫در واقع، من اولین نفر در خیلی از چیزهای زندگیت نیستم.
‫و من از این موضوع خبر دارم، سیَران.
‫و من با این ایده مشکلی ندارم.
‫منظورم اینه که با این ایده مشکلی ندارم.
‫من این وضعیت رو قبول می‌کنم.
‫مشکلی نیست.
‫اما وقتی می‌خوایم اولین تجربه‌هامون رو داشته باشیم، چرا این یارو همش میاد فضولی می‌کنه؟
‫من اینو نمی‌فهمم.
‫ببین، دارم ازت راهنمایی می‌خوام.
‫ببین، دارم باهات مشورت می‌کنم، سیران.
‫حداقل یه نصیحتی بهم می‌کنی.
‫بهم بگو چیکار کنم که آبروم نره.
‫ببین، من ساکتم، سیران.
‫این‌طوری به من نگاه نکن، دیار.
‫فقط تعجب کردم.
‫همین بود.
‫تنها چیزی که الان می‌خوام... ...اینه که به من بگی آره.
‫لطفاً.
‫منو بدون خودت تنها نذار، دیار.
‫به یک شرط.
‫بله.
‫تو دیگه سحر رو نمی‌بینی.
‫منظورت چیه؟
‫من جدی می‌گم.
‫دیگه اونو نمی‌بینی.
‫دیار، راضیش کردم کار کنه.
‫نمی‌تونیم الان بریم ببینیمش؟
‫باید بهش فکر کنی.
‫دیگه نمی‌بینیش.
‫تو از خیابون رد نمی‌شی.
‫تو از پنجره بیرون رو نگاه نمی‌کنی.
‫تو حتی پا توی این محله هم نمی‌ذاری.
‫تصمیم با خودته.
‫این یه قدم بزرگه.
‫می‌دونی که نمی‌تونم برگردم.
‫به خاطر همینه که دارم برای آخرین بار می‌پرسم.
‫دیگه سیران رو نمی‌بینی.
‫میتونی بهم قول بدی؟
‫قول می‌دی؟
‫بزن بریم از اینجا.
‫ما دیگه بَسِمونه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫البته که نه.
‫عزیزم، فکر نمی‌کنم باید بذاریم فریت شب اولمون رو خراب کنه.
‫لطفاً.
‫می‌دونی داری چی می‌گی، سینان؟
‫می‌خوایم با فرات لجبازی کنیم؟
‫حالت خوب نیست؟
‫چی شده، سیران؟
‫وقتی موضوع فریت میشه، اذیت نمیشی؟
‫لطفاً منتظرم بمون.
‫خیلی دلم می‌خوادت.
‫می‌تونی تنهام بذاری؟
‫نه، صبر کن یه لحظه.
‫خواهش می‌کنم، منتظرت بودم، سیران.
‫نمی‌خوام، سینان، ولم کن.
‫دارم بهت میگم، بیا این موضوع رو ببندیم.
‫بیا این تنش رو تموم کنیم، خواهش می‌کنم.
‫سینان، ولم کن.
‫اون چی بود؟
‫شنیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫چی بود؟
‫به نظر می‌رسید یه جیغ بود.
‫بیا از اینجا بریم، فریت.
‫فریت.
‫بزن بریم.
‫زهرا.
‫متاسفم.
‫نمی‌خوام، سینان.
‫آرزو نکن.
‫وانمود نکن که منو نمی‌شناسی.
‫لطفاً.
‫می‌دونی که من اینجوری نیستم.
‫اگه جای من نیستی، خودتو نمی‌شناسی، سینان.
‫امشب مجبور بودم از خودم محافظت کنم.
‫و علیه تو.
‫می‌تونی باور کنی؟
‫تبریک می‌گم.
‫خاله، خوش اومدی.
‫آبدین اینجاست؟
‫نه، اون جلسه داره.
‫هنوز اینجا نیست.
‫چرا بدون اینکه به ما بگی، اونو اینجا آوردی؟
‫بیا تو، خاله.
‫بیا تو، عزیزم.
‫بیا تو.
‫خوش اومدی.
‫ما اینجاییم.
‫خیلی خوبه.
‫خسته‌ام اسمی.
‫خونه پر از آدمه و من هیچ‌کدوم رو نمی‌شناسم.
‫فکر کردم بهتره برم پیش ازمه و تو رو ببینم.
‫خاله‌ام زنگ زد که بیایم دنبالم، پس رفتیم دنبالش و آوردیمش.
‫آفرین، آفرین.
‫صبر کن، الان برات یه قهوه درست می‌کنم.
‫اسمه!
‫متوجه شدم.
‫قهوه سمت راست.
‫خاله، چطور تونستی همچین کاری بکنی؟
‫پس اون بچه عبدین هست.
‫چرا بچه رو برداشتی و گذاشتی تو یتیم‌خونه؟
‫نمی‌دونستم که اون خواهرزاده‌ی حلیس هست.
‫چی به سر مادر و پدرش اومد؟
‫اونا مردن، لطیف گفت.
‫یه روز با یه بچه تو بغلش اومد.
‫گفت که والدینش مرده‌اند.
‫اون یه درخواست از حلیس داشت.
‫گفت از یتیم‌خونه برو بیرون، من زدمش.
‫چرا نرفت؟
‫تا هیچ مدرکی از قربانی‌ها باقی نمونه.
‫منظورم اینه، از کجا باید بدونم که اون خواهرزاده‌ی حالیسه؟
‫مگه همچین چیزی هست؟
‫اگه تو مرگ پدربزرگش دستی نداشت...
‫اونا همچین کاری نمی‌کنن.
‫از کجا بدونم؟
‫شاید توی مرگ مردن.
‫شاید اینطوریه که وقتی بزرگ می‌شن، ادعای حقیقت نکنن.
‫ممنونم ازت، داداش.
‫کسی نیست جلوتو بگیره؟
‫تو زنت رو می‌بری به شالیزارها، به آسیاب‌ها.
‫تو می‌ذاری اونجا بخوابه.
‫او را به یتیم‌خانه می‌بری.
‫دیگه چی داری؟
‫کی می‌دونه؟
‫کلافه شدی؟
‫نمی‌دونستم تویی.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌دونستم.
‫مگه نگفتی نمی‌تونی با این خبر کنار بیای؟
‫اشکالی نداره.
‫دیگه هیچ تصویری از تو نیست که کاغذ سونوگرافی رو توی دست اون واروش آینده تکون بدی و بگی، حامله‌ام، حامله‌ام.
‫خوبه.
‫ولی خب یه کم گرونه، البته.
‫چرا؟
‫زنی که تو رو استخدام کرد، پیشنهاد داد اطلاعات رو به من بفروشه، اونم با دو برابر قیمت.
‫منم خیلی کنجکاو بودم.
‫حدس بزن چی یاد گرفتم.
‫مادرشوهر اشرافی برات یه قطب‌نما درست کرده.
‫نه، خواهر.
‫دیگه چی؟
‫نه اونقدر.
‫همینقدر.
‫اینجا.
‫زنی که ازت پرسید کی ازدواج می‌کنی... ...یک ساعت قبل از حادثه سه بار با نورتن ملاقات کرده بود.
‫شماره‌اش رو درست کردم.
‫بتول، غصه نخور عزیزم.
‫ببین، خیلی قشنگه.
‫نه، نمی‌خورمش.
‫یکی بردار.
‫چه حقی داری که خبرنگارها رو به بیمارستان دعوت کنی، خانم؟
‫نورتن؟
‫چه حقی داری که دختر منو باردار کنی و بدون ازدواج بری دنبال زندگیت؟
‫به رسانه‌ها هم همین حق رو می‌دم و هر کاری که دلم بخواد می‌کنم.
‫مامان، لطفاً نکن.
‫اورهان.
‫خانم
‫نورتن.
‫واضحاً که نمی‌تونی ببینیش.
‫می‌خواستم قبلاً خجالتت رو ببینی.
‫مثل یه تریلره.
‫بعد از اینکه بچه به دنیا اومد، فیلم رسواییت رو می‌بینی.
‫مامان، لطفاً خفه شو.
‫اورهان، من بابت رفتار مادرم واقعاً متاسفم.
‫از اونجایی که این چیزا تو رو خیلی عصبانی می‌کنه، بیا کیک رو ببریم.
‫بیا موضوع رو ببندیم.
‫اگر...
‫اگه به بتول و بچه‌مون فکر نمی‌کردم، طور دیگه‌ای باهات رفتار می‌کردم.
‫صبر کن، یه لحظه.
‫قراره بشینیم و هر چی شد رو قورت بدیم؟
‫ها؟
‫شما چه جور آدم‌هایی هستید؟
‫تو از حد گذشتی، ولی فکر می‌کنی می‌تونی با آدمای کورهان بازی کنی، مخصوصاً اورهان؟
‫بازی با آدم‌های کورهان؟
‫کی می‌تونه باهات بازی کنه، خانم؟
‫اگه بشه؟
‫بس کن!
‫می‌خوام همین الان از اینجا بری.
‫الان.
‫فوراً از اینجا برو.
‫یه حرف آخر باهات دارم.
‫برو بیرون.
‫اورهان.
‫من جایی که نمی‌خوانم نمی‌مونم.
‫برو.
‫اون مامانمه.
‫وقتی گفتی برم، فکر کردم می‌خوای هر دوتاشون رو بکشی.
‫الان خیلی داغونم.
‫اما... وای.
‫وای.
‫تی‌زوش؟
‫اون چی بود؟
‫اینطوری، اینطوری.
‫دیگه اون زن رو تنها نمی‌ذاری، یلدا.
‫فهمیدی؟
‫به من نگاه کن.
‫تو بودی که راز نورتن رو فاش کردی، مگه نه؟
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫هی!
‫عشقم، کی اومدی؟
‫ما پایین با خاله‌هام نشسته بودیم.
‫چرا با ما نمیای؟
‫چقدر خواب بودی، سونا؟
‫چی؟
‫سونا، چقدر وقته که داری منو سر پا خواب می‌کنی؟
‫عشقم.
‫چطوری می‌خوای منو با عمه‌ات دیوونه کنی؟
‫چه خبره؟
‫عشق من.
‫آروم باش.
‫باشه، بهت میگم.
‫داشتم مشکوک می‌شدم.
‫پدر و دختر در حال پچ‌پچ کردن.
‫پدرش منو می‌بره و ازم بازجویی می‌کنه.
‫فکر کردم یه بویی می‌ده.
‫به بوی نگاه کن.
‫عشقم.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫واقعاً می‌خواستم همه چیز رو بهت بگم.
‫ولی من ترسیده بودم.
‫واقعاً ترسیده بودم.
‫از چی می‌ترسی؟
‫می‌ترسیدم که اتفاقی برات بیفته.
‫می‌ترسیدم بلایی سرت بیارن.
‫مگه صدای عمه‌ام رو نشنیدی؟
‫صدای عمه‌ام رو نشنیدی؟
‫هالیسه تو رو توی یتیم‌خونه گذاشت چون می‌ترسید من سرت داد بزنم.
‫می‌ترسیدم یه بلایی سرت بیارن.
‫فکر می‌کردم با هم در امان باشیم.
‫حالیسه کورهان، دایی من، ها؟
‫مردی که سال‌ها منو برده خودش کرده بود، داییمه.
‫مردی که نوه‌اش رو تبدیل به سگ کرد، دایی منه.
‫مردی که منو تو یتیم‌خونه گذاشت، داییمه.
‫من عشقش هستم.
‫گهواره.
‫عشقم، آروم باش عزیزم.
‫آروم باش.
‫باشه؟
‫آروم باش.
‫سونا.
‫اونا منو تنها نذاشتن.
‫اونا منو تنها نذاشتن، سونا.
‫اونا منو تنها نذاشتن.
‫کاش می‌مردم و اینو می‌دونستم.
‫مامان.
‫بوی مامانمو ازم گرفتن.
‫بوی مادرم رو ازم دزدیدن، سولا.
‫مامان.
‫منو ول کردن.
‫میرم به اتاقم.
‫زینان، چی شده؟
‫وقتی گفتی داریم برمی‌گردیم، چیزی شده بود؟
‫اون هتل رو تو انتخاب کردی؟
‫بله.
‫خراب شد؟
‫اما ببین، هتل توی همه لیستا اول بود.
‫وقتی گفتی داریم برمی‌گردیم، چیزهایی که هازال برام فرستاده بود رو باز کردم.
‫ببین، خیلی قشنگ به نظر می‌رسه.
‫پس این یه تصادفه.
‫مگه نه، مامان؟
‫میشه بهم بگی چی شد، لطفاً؟
‫اگه بهم بگی، می‌فهمم چی شده.
‫من فریت ایتی و دوست دخترش رو تو هتل دیدم.
‫چی؟
‫چطوری؟
‫اون‌ها اونجا چیکار می‌کردن؟
‫و امروز روزیه که داری میری.
‫آره، روزی که داریم می‌ریم.
‫این...
‫هتل پدربزرگ دوست‌دختر فریت؟
‫چی شده؟
‫وقتی جلوی چشمم دیدمش، شوکه شدم، مامان.
‫یا خدا.
‫مثل یه شوخی با دوربینه.
‫باشه، بچه.
‫حق داری عصبانی باشی.
‫اما من نمی‌فهمم چرا از دستم عصبانی هستی.
‫به من نگاه کن.
‫زهرا اینطوری فکر می‌کرد؟
‫مامانت یه چیزی ترتیب داده؟
‫زود بهم بگو.
‫البته که نه، مامان.
‫دارم به سلامتی‌ت فکر می‌کنم.
‫داری با من چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام بری یه کم هوا بخوری.
‫می‌خوام تنها باشی.
‫ببین با من چیکار کردی.
‫باشه، مامان.
‫چرا منو اشتباه می‌فهمی؟
‫منظورم اون نبود.
‫وقتی فریت رو جلوی خودم دیدم، حس عجیبی داشتم.
‫سینان.
‫به من نگاه کن.
‫آیا بین سیران و فریت چیزی شده؟
‫چیزی شبیه به اون با پسرم دیدی؟
‫منظورم اینه که ممکنه اونا زن و شوهر سابق باشن.
‫مامان، بینشون چی می‌تونه باشه؟
‫چی می‌تونه بینشون باشه؟
‫اون یعنی چی؟
‫داری چی میگی؟
‫به من نگاه کن.
‫اینجا رو ببین.
‫زهره فریت رو فراموش نکرده؟
‫هنوز عاشق فریت هست؟
‫چیزی شبیه به اون حس کردی؟
‫منظورت چیه، مامان؟
‫منظورت چیه، زهرا با من ازدواج کرده؟
‫من تنها کسی هستم که تو قلبت هستم، مامان.
‫باشه، پسرم.
‫عصبانی نشو.
‫وقتی می‌بینمت اینقدر عصبانی هستی، احتمالاً یه چیزی مثل این اتفاق افتاده.
‫هیچی نمی‌شه.
‫نگران نباش.
‫باشه؟
‫این‌طور نیست که نتونه کسی رو فراموش کنه.
‫یادت باشه.
‫اون پسره رفت و به دوست دخترش توی هتل پیشنهاد ازدواج داد.
‫چی؟
‫آره، ازم خواستگاری کرد.
‫همه انتخاب خودشون رو کردن.
‫ما اونجا مشکلی نداریم.
‫لذتشو ببر.
‫این چیه؟
‫این اصلاً خوب نیست.
‫اصلاً خوب نیست.
‫از مامانت پرسیدی؟
‫من کردم.
‫اون گوشیشو بهم نشون داد.
‫گفت که این بهترین بوتیک هتل نزدیک استانبوله.
‫وقتی از هتل بیرون اومدیم، اونا بردنش.
‫پس، مامانم هیچ چیزی درباره زمین یا پدربزرگش نمی‌دونه.
‫اون فقط داره سعی می‌کنه حال ما رو بهتر کنه، تا بتونیم تنها بمونیم و نفس بکشیم.
‫اما به این نگاه کن.
‫اگه فریت نبود، می‌تونستیم راحت‌تر نفس بکشیم.
‫اگه فریت داره ازدواج می‌کنه، ما چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫طلاقشون نزدیکه.
‫عجب فریتیه این.
‫اون حتی جرات می‌کنه یه صحنه درست کنه.
‫می‌بینمت.
‫پس تو فریت گوران رو گرفتی.
‫چرا قیافت اینجوریه؟
‫تو هنوز لبخند نمی‌زنی.
‫همه چیز به قدرت خدا بستگی داره.
‫فریت، نگاه کن.
‫اگه تو مطمئن نیستی، هنوز هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫صورتم رو نشون می‌دم.
‫برو.
‫عمه اوکلاوکا این اطراف نیست؟
‫بذار بیاد باهات حرف بزنه.
‫حالم بهتر می‌شه.
‫عمه اوکلاوکا کیه؟
‫وقتی داشتم می‌اومدم اینجا حرف بزنم، عمه اوکلاوکا باهام حرف زد.
‫مادربزرگت؟
‫چی؟
‫چیکار کردی؟
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اومدم مدرسه که باهات حرف بزنم.
‫تو به من پیشنهاد دادی چون از مادربزرگت می‌ترسیدی.
‫حالا دیگه مشخصه.
‫دقیقاً.
‫تصمیم گرفتم به خاطر ترس مادربزرگم زندگیم رو تغییر بدم.
‫پس زندگیت رو حتی بیشتر از این تغییر بده، فریت.
‫قولی که دادی رو فراموش نکن، باشه؟
‫دیار، تو کمکم کردی که سیران رو قانع کنم.
‫حالا داری بهم میگی که نباید ببینمش.
‫چطور می‌تونم الان نبینمش؟
‫حداقل می‌تونیم برای کار همدیگه رو ببینیم.
‫قراره چی بشه؟
‫نه.
‫من بهت کمک کردم برای کار.
‫با هم کار نکنیم.
‫پس به قولت عمل کن.
‫یادت نره چی گفتم، باشه؟
‫نمی‌تونم برگردم.
‫تو که می‌دونی.
‫می‌بینمت.
‫خدافس.
‫خوش اومدی عزیزم.
‫تمومش کردی؟
‫فیزا تمیزش می‌کنه.
‫زود رفتم.
‫دختر، کارت رو به هیچ‌کس نسپار.
‫باید مراقب خودت باشی.
‫حق با توئه، بابابزرگ.
‫ولی مجبور شدم زودتر برم.
‫چون فریت اومد.
‫چی؟
‫داره میاد هتل؟
‫آروم باش، بابابزرگ.
‫آروم باش.
‫نفس بکش.
‫نه، اون اومد هتل چون... بهم پیشنهاد ازدواج داد.
‫خیلی خوشحالم.
‫دختر، مگه جدا نشدی؟
‫این اسباب‌بازی بچه‌ست؟
‫گفت من باهاش بهم زدم.
‫چون فکر نمی‌کردم بخواد باهام ازدواج کنه، ولی اشتباه می‌کردم.
‫خوبه.
‫تا وقتی اینجا هستیم، می‌تونن بیان و بپرسن، درسته آقای ایلیاس؟
‫صبر کن، صبر کن.
‫بیایید اول با هم آشنا بشیم.
‫این یارو اصلاً به من اعتماد نداره.
‫بیا بریم ببینیم خونه‌ش، وطنش، خانوادش.
‫بهم بگو، اگه فردا شب وقت داری، بریم همدیگه رو ببینیم.
‫چطوری؟
‫این رو از جلوی چشمم بردار.
‫بله پسرم، کجایی؟
‫دارم از کنجکاوی می‌میرم.
‫به من نمی‌گی.
‫با اون یکی حرف زدی؟
‫چی شد؟
‫خواستگاری کردم.
‫چی؟
‫داری چی میگی؟
‫واقعاً؟
‫میگن تو سومی یه معجزه هست.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی خوشحالم.
‫امیدوارم خیلی خوشحال باشی.
‫چرا صدات مثل یه مرد تازه عروسه؟
‫اون یکی یه مشکلی داشت.
‫چی؟
‫گفت، دیگه سیران رو نمی‌بینی.
‫منظورم اینه که، حق با اونه.
‫اون راست می‌گه.
‫فرقی نمی‌کنه چقدر بگی نه، هر زنی این کارو می‌کنه.
‫به‌هرحال، این یه ازدواجه.
‫جدیه.
‫می‌دونم.
‫من تازه‌کارم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫منظورم اینه که سیران به هر حال قراره بره.
‫فکر نکنم خیلی همدیگه رو ببینیم.
‫نمی‌دونم.
‫فکر نمی‌کنم مشکلی باشه.
‫ما درستش می‌کنیم.
‫همین بود؟
‫دیگه چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫خب، اگه بیاد بیرون چی؟
‫می‌تونی بهش بگی که دیگه نمی‌تونی ببینیش، فریت کورهان؟
‫نمی‌دونم، مامان.
‫من... من هیچ‌وقت این رو با زهرا تجربه نکردم.
‫ما فقط وقتی از دست هم عصبانی می‌شدیم از هم جدا می‌شدیم.
‫این بار فرق می‌کنه.
‫این بار نمی‌خوام دیار رو ناراحت کنم.
‫اما... اما؟
‫اما چی؟
‫نه...
‫اگه اون بچه به سیران آسیب بزنه... ...و من نبینمش... ...چون ندیدمش... ...چی کار کنم؟
‫پسرم.
‫دو ساله که ندیدیش.
‫نگاش کن.
‫سیران خانواده خودش رو تشکیل داد.
‫تو تمرکز کن روی خانواده‌ای که قراره تشکیل بدی.
‫اگه اون یکی قراره ناراحت بشه، نبینشون.
‫باید وقتی به تو نگاه می‌کنه، نقاشی کنه.
‫باید به سیران واقعی نگاه کنه.
‫باید به سیاران خوشگل نگاه کنه.
‫نباید دیگه به عکس‌ها نگاه کنه.
‫باید بهت نگاه کنه.
‫الان تو فکرت چیه؟
‫کرکوت.
‫سارا؟
‫تبریک می‌گم.
‫دیگه سحر خانم رو نمی‌بینی.
‫بی‌خیال شو از شوقی.
‫ببین، یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫شوقی کجاست؟
‫منظورم این خانواده سیّران هست.
‫مرغ‌هاشون، خروس‌هاشون.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫چرا اینو می‌گی، آیلا؟
‫ببین، یه رنگ جدید توی باغمون داریم.
‫چه صدای قشنگی.
‫اومتاز، چرت و پرت نگو، باشه؟
‫انگار تو یه کابوس بد گیر افتادم و نمی‌تونم بیدار شم.
‫صبح بخیر، عزیزای دلم!
‫صبح شما هم بخیر، خوشگلا.
‫صبح بخیر، عزیزم.
‫دارم یه ماموریت جدید بهت می‌دم.
‫اوه، چه صبح پرهیجانیه!
‫چه خبر، مامان؟
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫امروز قرار نیست سیرا رو تنها بذاری، باشه؟
‫قراره هر قدمش رو دنبال کنی.
‫و...
‫ببین نظرش درباره ازدواج فریت چیه.
‫منظورت چیه؟
‫فریت داره ازدواج می‌کنه؟
‫آره، با دیار.
‫عمراً.
‫اگه یه مجرد دیگه رو از دست بدیم چی؟
‫مسخره نباش.
‫ممتاز، تو و این گلگون... نگران نباش، من دنبال گلگونم.
‫ادامه بده.
‫باشه.
‫و سعی کن بفهمی که درباره این ازدواج چی فکر می‌کنن.
‫باشه، ولی نباید دست خالی بری.
‫واقعاً دارم دیوونه می‌شم.
‫وای، خاله، وای.
‫می‌بینم که امروز سرحال هستی.
‫وقتی میز برای غذا خوردن نداری، صبحونه خیلی حال می‌ده.
‫هاتو عزیز، چرا غذا نمی‌خوری؟
‫اوه، هاتو عزیز.
‫اوه، خانواده‌ی کورهان یالیس.
‫رومی‌ها.
‫شهروندا.
‫به من گوش بده.
‫یه خبر خوب برات دارم.
‫چی شده، پسرم؟
‫دارم ازدواج می‌کنم!
‫چی؟
‫به دوندار پیشنهاد ازدواج دادم.
‫و اون قبولش کرد.
‫فری، می‌دونی داری چی می‌گی؟
‫پسرم.
‫یه کم عجله نداری؟
‫بابا، فکر نمی‌کنی که نباید اینقدر عجله کنی و نظر بدی؟
‫نظرت چیه؟
‫آیا ممکنه یه ازدواج دیگه پشت این تصمیم باشه؟
‫می.
‫یادداشت قشنگی بود، می.
‫اما این هیچ ربطی به سیران نداره.
‫من دیار رو دوست دارم.
‫و فکر می‌کنیم که برای ازدواج آماده‌ایم.
‫باشه، دیار به نظرت خوبه، ولی خب، خیلی کار داره.
‫می‌دونی، درسته؟
‫یا خدا.
‫اگه می‌خوای با شلاق زدن منو مجبور کنی کار کنم، من برده نیستم.
‫یا خدا.
‫می‌تونیم ازدواج کنیم و همزمان کار رو هم بچرخونیم، درسته؟
‫تو این موقع از روز کاملاً عادیه.
‫پس من...
‫فکر کردم فقط داری وقت‌گذرونی.
‫کی صحبت ازدواج شد؟
‫ببخشید، اژدهای کوچولو.
‫یادمون رفت بهت بگیم.
‫تبریک می‌گم، فریت.
‫خب، حاتجه؟
‫نمی‌خوای چیزی در مورد این بگی؟
‫خوشت نیومد؟
‫خدا خیرت بده، پسرم.
‫چی بگم؟
‫خدا همه رو با کسی که تو قلبشونه دوباره کنار هم بیاره.
‫همونطور که می‌بینی، کورهان‌ها هر وقت بخوان می‌تونن ازدواج کنن.
‫اما اگه اونا عزیزاشون رو بخوان... دوست داری گولگون یه سورپرایز شیرین برامون داشته باشه؟
‫اوه، پای مامان منو تو این ماجرا وسط نکش.
‫به هر حال، دارم می‌رم استودیو.
‫از این به بعد، دنبالم بیا.
‫می‌خوام کارای خونه رو انجام بدم.
‫داداش!
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫تو منو فامیل خونی صدا کردی.
‫تو منو فامیل خونی صدا کردی، داداش.
‫تو منو فامیل خونی صدا کردی.
‫تو منو برادرت صدا کردی.
‫تو... تو... چی از خویشاوندای خونی می‌دونی؟
‫خانواده‌ات.
‫تو کی هستی؟
‫واضحه که چرا باهاش نیست.
‫ما اینجا کلی خاطره داریم، مگه نه؟
‫بله، بله، ما کلی خاطره داریم.
‫چی کار داری اینجا؟
‫اومدی خاطره‌ها رو یادآوری کنی؟
‫من پیش حاتیسه کورهان اومدم.
‫اون یه بسته برات فرستاده.
‫گذاشتمش توی گاوصندوق.
‫پس فقط برای همین اومدی.
‫بذار فرات کورهان رو ببینم.
‫شاید یه خبر عالی داری.
‫این بدن پر از خبرهای خوبه، فریت.
‫داداش، این بچه دوباره داره ازدواج می‌کنه.
‫رفتم خونه‌ی دیگه و پیشنهاد ازدواج دادم.
‫خوشحالم، تبریک می‌گم.
‫به نظر خوشحال میای.
‫آدمای خونه هم همین‌جوری واکنش نشون دادن.
‫چه خبره؟
‫چرا هیچ‌کس از خوشحالی من خوشحال نیست؟
‫اونا از ازدواج کردن خوششون نمی‌اومد.
‫کورهان می‌دونه چطوری اونایی که ازش خوششون نمیاد رو نابود کنه.
‫مشکلت چیه؟
‫داری چی می‌گی؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫من عجله دارم، فریت.
‫باید برم.
‫ولی برمی‌گردم.
‫نگران نباش.
‫بازم تبریک می‌گم.
‫یا خدا.
‫سیران.
‫کجا داری میری؟
‫کی آماده شدی؟
‫کی بیدار شدی؟
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم، واسه همین گفتم آروم می‌رم داخل.
‫ببخشید، بیدار شدم.
‫کجا داری میری؟
‫به مادرم.
‫داری می‌ری پیش مامانت.
‫خوبه.
‫عالی نیست که ازدواج کردیم؟
‫ما حتی به اینجا هم نقل مکان کردیم.
‫حالا می‌تونی هر وقت خواستی بری مامانت رو ببینی، درسته؟
‫دقیقاً.
‫خیلی عالیه، می‌دونی؟
‫حالا می‌تونی هر وقت که خواستی مادرت رو ببینی.
‫درسته؟
‫همه چی خوبه.
‫مشکلی نیست.
‫نمی‌دونم.
‫اگه تو می‌گی.
‫فکر نکنم.
‫به مامانت سلام برسون.
‫باشه؟
‫باشه.
‫سیران.
‫می‌دونی عزیزم.
‫به تو هم عزیزم.
‫کجا داری میری؟
‫منم دارم میرم بیرون.
‫می‌رسونمت.
‫نه، دارم میرم پیش مامانم.
‫ما سر و ته همدیگه رو می‌بینیم.
‫دارم می‌رم با دوستام ملاقات کنم.
‫در واقع، من دارم به اون سمت می‌رم.
‫صبر کن، کیفمو میارم و میام.
‫تق تق.
‫ما اینجاییم؟
‫بیا.
‫برات قهوه آوردم.
‫ممنون.
‫باید خودت انجامش می‌دادی.
‫نه، من... باید برگردم پیش بتول.
‫داشتیم نگران می‌شدیم.
‫می‌دونی، هنوز ناراحته.
‫بذار ببینم.
‫چی شده؟
‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫فکر کنم خبر عروسی فریت یه کم دردسرساز شد.
‫تو... به من نگاه کن.
‫می‌تونی یه چیزی مثل این برام درست کنی بخورم؟
‫نگران نباش.
‫فریت حتی متوجه هم نشد.
‫این درست مثل یه آدمیه که دوست داره موهاشو بکشه.
‫خیلی دلسردکننده‌ست که هم زیبا باشی و هم احمق.
‫فکر کردم دیار قبول می‌شه.
‫منم همین فکر رو کردم.
‫اما نگران نباش، این اتفاق نمی‌افته.
‫اما برای تو هم اتفاق نمی‌افته.
‫ببین، حتی آب دهنم هم راه نیفتاده.
‫نه، چرا با این مخالفی؟
‫نمی‌فهمم.
‫برای من کاملاً مشخصه.
‫داریم با سیّران معامله می‌کنیم.
‫بیایید دردسر درست نکنیم.
‫مشخص نیست دیار چیکار می‌کنه.
‫منظورم اینه که آینده شرکت به سیاران بستگی داره، واسه همینه.
‫فکر نکنم دختره اونا رو بپوشه.
‫اون باحاله.
‫زن‌ها تو اون فضای خفن، وقتی حرف بچه و ازدواج میشه، می‌دونی چی میشن؟
‫وقتی بزرگ شدی، می‌فهمی.
‫این‌طوری نیست.
‫نمی‌تونستم بهت بگم که وایسا، ولی نمی‌تونستم با مادرم برم.
‫نمی‌تونستم پشت مادرم وایستم.
‫چطور می‌خوام مادر این بچه بشم؟
‫نکن.
‫لطفاً این کار رو نکن.
‫گریه نکن.
‫کاری که مادرت داره انجام می‌ده، چیزی نیست که بشه متوقفش کرد، بتول.
‫اورهان، وقتی کاری رو که نمی‌خوای انجام بدی، می‌تونی باهاش مخالفت کنی؟
‫میشه بذاریش جلوی در؟
‫میتونی این کار رو بکنی؟
‫البته که نمی‌تونیم.
‫ما هنوز انجامش ندادیم.
‫باشه، پسرم.
‫لطفاً گریه نکن.
‫لطفاً.
‫دلم برات می‌سوزه.
‫شاید یکم عجله کردم.
‫باشه، به مامانت زنگ بزن.
‫بهش بگو بیاد.
‫واقعاً؟
‫اورهان، خیلی ممنون.
‫برو، بهش زنگ بزن.
‫صبر کن، بهش زنگ نزن.
‫من می‌رم.
‫متاسفم.
‫نه، نه.
‫زنگ می‌زنم.
‫مامانم رو راضی می‌کنم.
‫نگران نباش.
‫من می‌رم.
‫انداختمش بیرون.
‫می‌ره دم درش و معذرت‌خواهی می‌کنه.
‫عزیزم، مطمئنم کار داری که باید انجام بدی.
‫بهش می‌گم.
‫اورهان می‌خواست بیاد، ولی من نفرستادمش.
‫باید بیرون کار کنم.
‫تو راه برگشت به خونه، یه سری به مامانت می‌زنم و میارمش اینجا.
‫اما باید خودتو جمع و جور کنی.
‫نذار اون تو رو اینجوری ببینه، باشه؟
‫یه چیزی بخور.
‫مراقب خودت باش.
‫مراقب بچه‌مون باش.
‫باشه؟
‫می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫چی شده دختر؟
‫تونستی شوهرت رو راضی کنی؟
‫مامان، باید همین الان بری خونه فریده.
‫من اورهان رو راضی کردم.
‫ولی اون منو مجبور کرد برم اونجا و با یوزوز حرف بزنم.
‫دختر، لعنت به تو.
‫نتونستی مرد رو بگیری؟
‫فریده، الان منو نبر خونه.
‫باشه، باشه، ببندش.
‫بذار یه تاکسی پیدا کنم.
‫من می‌رم.
‫بتول، من هم کار تو رو انجام می‌دم.
‫من هم همون کاری رو می‌کنم که تو می‌کنی.
‫لعنت بهت، بتول.
‫دیروز داداشم به مامانم گفت.
‫فریت به دیارا پیشنهاد ازدواج داد.
‫اون‌ها واقعاً این‌قدر جدی بودن؟
‫از وقتی که اون خواستگاری کرده، حتماً قضیه جدیه.
‫منظورم اینه که، مگه بده با یکی دیگه باشی؟
‫به هر حال، تو قبلاً باهاش ازدواج کرده بودی.
‫چرا باید بد باشم، هازال؟
‫می‌خوام خوب باشه.
‫اما این خیلی اتفاق می‌افته، می‌دونی؟
‫به هر حال، تو ازدواج کردی، حالا اون می‌خواد ازدواج کنه.
‫البته، میگه دلم برات تنگ شده چون تو ازدواج کردی.
‫این چیزا بین زوج‌های قدیمی پیش میاد.
‫رقابت.
‫نه، عزیزم.
‫منظورم اینه که حتما توی ذهنش داره.
‫فکر نمی‌کنم موضوع من باشه.
‫مطمئنی؟
‫یعنی، اونا تو این مدت همیشه با هم بودن.
‫حالا به خودشون اومدن که ازدواج کنن.
‫چرا هازال اینقدر بهت اهمیت می‌ده؟
‫ببخشید.
‫بله، ما یه گذشته‌ای داریم.
‫ولی من میگم ما اونقدر دیوونه نیستیم که لجبازانه با هم ازدواج کنیم.
‫باید خواهرم رو توی مرکز خرید ببینم، واسه همین برنامه‌ام رو عوض کردم، هازال.
‫میشه منو اونجا پیاده کنی؟
‫داری میری کدوم مرکز خرید؟
‫می‌تونم برسونمت.
‫نه، خودم می‌تونم برم.
‫ممنون.
‫خواهر، بهت دروغ گفتم که قراره همدیگه رو ببینیم، ولی اشتباه برداشت نکن، باشه؟
‫با سینان.
‫چی؟
‫می‌فهمم سیاران، چی داری می‌گی؟
‫باید بهت دروغ می‌گفتم چون خیلی حوصله‌ام سر رفته بود.
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫خب، اما چرا دروغ گفتی؟
‫کجا داری میری؟
‫دارم میام خونه‌ات، فریس.
‫چی؟
‫آره، بهش می‌گم که ازدواج نکنه.
‫سیران، به تو چه ربطی داره؟
‫چون نمی‌خواد.
‫می‌دونم.
‫داره لجبازی می‌کنه.
‫داره اشتباه می‌کنه.
‫پشیمون می‌شه.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫بذار هر کاری دلش می‌خواد بکنه.
‫فقط بذار بره.
‫ازش خسته شدم.
‫چی شده؟
‫یه چیزی در مورد عابد داره اتفاق می‌افته.
‫باشه، دارم قطع می‌کنم.
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫خدافظ.
‫بیا دیگه.
‫اینجا چیکار می‌کنی، عبیدین؟
‫من کلی پول از زنم گرفتم.
‫داری توی این سوراخ چیکار می‌کنی؟
‫پس یاد گرفتی.
‫به من نگاه کن.
‫من مثل کاظم یا سونای نیستم.
‫می‌دونم که بیشتر از چیزی که بهت میگن، می‌دونی.
‫به همین خاطر قراره همه چیز رو بهم بگی.
‫از کجا می‌دونه من کورهان هستم؟
‫چطور فهمیدی من کی هستم؟
‫تو کی هستی؟
‫بهم بگو.
‫به من بگو وگرنه دونه دونه استخونات رو می‌شکنم.
‫دونه دونه استخونات رو می‌شکنم.
‫بهم بگو.
‫عبیدین، آروم باش.
‫عبیدین، گوش کن به من.
‫من...
‫لذتشو ببر.
‫من عموت هستم.
‫مرسی.
‫بوش خیلی خوبه.
‫لذت ببر.
‫قهوه‌ات اینجاست.
‫ممنون.
‫لذت ببر.
‫اجازه‌اش رو دارم؟
‫آقای ممتاز، چه نیازی بود؟
‫از همون روز اولی که این دستبندها رو دیدم بهشون فکر می‌کنم.
‫الان نمی‌دونم چطوری ازت تشکر کنم.
‫من واقعاً می‌دونم.
‫کافیه که منو آقای ممتاز صدا نکنی، گلگون.
‫باشه، گلتز.
‫باشه، گلگون.
‫امروز یه جور خاص خوشحالی.
‫پسرم داره ازدواج می‌کنه.
‫آآآ، واقعاً؟
‫چه خبر خوبی، خیلی خوشحال شدم.
‫چه خوب.
‫ممنونم.
‫اولین ازدواجشه؟
‫سه.
‫اوهوم.
‫اون جوونه خیلی تند بود.
‫دوتای اولی با همون دختر بود.
‫سیران.
‫ظاهراً نمی‌تونستن از هم جدا بشن.
‫این عشق بزرگشون بود.
‫عشق خیلی بزرگی بود.
‫هنوز همدیگه رو می‌بینن؟
‫منظورم اینه که به همین خاطر دارم می‌پرسم.
‫اگه اینقدر عشق بزرگیه، دارم می‌پرسم چون ممکنه عروس جدید حسودیش بشه.
‫اون الان حسودیش شده.
‫او شرطی برای ملاقات گذاشته.
‫پسرت قبولش کرده؟
‫چی کار می‌تونه بکنه؟
‫اون نمی‌خواد اون یکی رو از دست بده.
‫داریم با هم تقسیم می‌کنیم.
‫بابا، چیکار کنیم؟
‫چی بگم عزیزم؟
‫به نظر نمی‌رسه دامادمون آدم دیوونه‌ای باشه.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫من تعجب کردم.
‫کاظم، دوباره اینجا چیکار می‌کنی؟
‫به مامانم زنگ زدم.
‫تو این اواخر نتونستی از دست بابات خلاص بشی.
‫به خدا قسم، دختر.
‫من نمی‌دونم، اسما، آیا اون داره به اندازه کافی از خودش بهره می‌بره یا نه.
‫سیران هم خیلی منو دوست داره.
‫بله، دقیقاً.
‫بله.
‫اسما!
‫ما می‌فهمیم.
‫قهوه.
‫من قهوه نمی‌خواستم.
‫داره بارون میاد.
‫چطور می‌تونم بدون چتر قهوه بخورم؟
‫عزیزم.
‫بابا، می‌تونم به عابدین زنگ بزنم؟
‫چرا می‌خوای بهش زنگ بزنی؟
‫نمی‌دونم.
‫آیا به خاطر اینه که فامیلیش کورهان هست؟
‫چرا می‌خوای بهش زنگ بزنی؟
‫من نمی‌فهمم.
‫بشین.
‫می‌رم ببینم مادرت چطوره.
‫اشکالی نداره.
‫خب، خداحافظ.
‫تو کاملاً دیوونه شدی.
‫نوری، به من نگاه کن.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫قراره چیکار کنم؟
‫می‌خوای منو ببوسی؟
‫داری چی می‌گی؟
‫کاظم، صبر کن.
‫کاظم.
‫داری چی میگی؟
‫تو کاملاً دیوونه شدی.
‫تو دیگه هیچ خجالتی برات نمونده.
‫دختر، اون بی‌گناهه.
‫هیچی براش اتفاق نمی‌افته.
‫نمی‌تونم صدای روحش رو بشنوم.
‫صبر کن.
‫نمی‌خوام.
‫چی؟
‫نمی‌خوام.
‫بله.
‫ولی اگه مجبور بشم، بهت خبر می‌دم.
‫بنی.
‫بنی، بنی.
‫اون اجازه منو نمی‌خواد.
‫من یه مرد ۴۵ ساله‌ام.
‫تا حالا همچین چیزی نشنیده بودم.
‫ببین، خانم.
‫فریده، داری دلمو می‌شکنی.
‫تو یه خدمتکاری.
‫تو حتی نمی‌دونی رابطه بین تو و زنت چیه.
‫من هیچ‌کس رو جا ننداختم.
‫واقعاً نکردم.
‫با یکی دیگه معامله کردم.
‫نه، من دارم مجانی کار می‌کنم.
‫رایگان.
‫برات یه سوپ درست می‌کنم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫برات سوپ درست می‌کنم.
‫مختار، داری چیکار می‌کنی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫یه کاری دستت میدم.
‫این تمام کاریه که می‌تونم برات انجام بدم.
‫به من نگاه نکن.
‫باشه؟
‫از خونه‌م برو بیرون.
‫دارم بهت می‌گم.
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫دارم بهت می‌گم.
‫دارم بهت میگم برو بیرون!
‫نمی‌فهمی؟
‫چه خبر آقای اورهان؟
‫آیا مشکلی برای بتول یا بچه پیش اومده؟
‫نه، همه چی خوبه.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫البته، بیا تو.
‫دارم گوش می‌دم.
‫خانم
‫نورتن، ببخشید.
‫می‌دونم.
‫منظورم اینه که دخترم رو ترک کردم.
‫من توسط داماد آینده‌ام اخراج شدم.
‫متاسفم، حتماً.
‫ببخشید، سعی می‌کنم طولانی‌اش نکنم.
‫بله، دخترت خیلی ناراحته.
‫می‌دونم تو هم ناراحتی.
‫هدفم این نیست که ناراحتت کنم، برای همین می‌خوام بری خونه.
‫بیا این تنش بینمون رو فراموش کنیم.
‫چی میگی؟
‫ببین، آقای اورهان، من هر کاری که بتونم برای دخترم انجام می‌دم.
‫منظورم اینه که بتول ناراحت نشه.
‫اما تو ما رو خیلی توی ازدواج دیدی.
‫منظورم اینه که نمی‌تونم چیزی به شوهرم بگم.
‫حق با توئه.
‫هرچه زودتر اینو حل می‌کنم.
‫اگه منو بفهمی، هر کاری برای دخترم می‌کنم.
‫برمی‌گردم به یالی.
‫خوبه.
‫پس الان می‌برمت.
‫نه، چند تا کار دارم که باید انجام بدم.
‫بعداً میام.
‫لطفاً.
‫باشه، پس دیگه مزاحمت نمیشم.
‫اما من قطعاً منتظرتم امشب.
‫باشه، میام اونجا.
‫نگران نباش.
‫فریده خانم.
‫خانم فریده، پاشو.
‫خانم فریده، پاشو دیگه.
‫پاشو.
‫فریده خانم.
‫وقتی آذر اجه زنگ بزنه، بهش می‌گم تو راه غش کردم.
‫چیکار کنم؟
‫باشه؟
‫فریده خانم.
‫متاسفم.
‫سلام؟
‫ایلیاس رئیس درباره این ازدواج چی گفت؟
‫وقتی همدیگه رو دیدیم در موردش حرف می‌زنیم.
‫تو دفتر هستی؟
‫بله عزیزم.
‫بیا.
‫باشه، دارم میام.
‫فریت، حس می‌کنم قلبم داره می‌ترکه.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫چرا؟
‫فریت؟
‫سلام؟
‫فریت، اونجایی؟
‫باید الان تلفن رو قطع کنم.
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫بدون اینکه بهت خبر بدم اومدم.
‫متاسفم.
‫می‌تونیم یه کم سریع‌تر بریم؟
‫زیران... فریت.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫چرا؟
‫دیروز انگار داشتی از غصه می‌مردی و گریه می‌کردی.
‫کنجکاو بودم.
‫یه کم با سینان بحث کردیم.
‫حتماً متوجه شدی.
‫وقتی تو رو می‌بینه خیلی خوشحال نیست.
‫حتماً فهمیدی.
‫آره، واقعاً لازمه خصوصی باهات حرف بزنم.
‫چرا اومدی اینجا، سیران؟
‫مگه خونه نقاشی نمی‌کشیدی؟
‫بله، اما جزئیات توی عکسی که برام فرستادی واضح نیست.
‫به خاطر همین اومدم نسخه اصلی رو بگیرم.
‫این همین طوری تو مسیرم بود.
‫داشتم رد می‌شدم.
‫منظورم اینه که گفتم وقتی دارم رد می‌شم بیام و بگیرمش.
‫همشو خوردم.
‫فریت، منظورم اینه که...
‫شاید.
‫تو عکس‌ها مشخص نیست.
‫چون از این به بعد می‌خوام اصلشو بگیرم.
‫چون جزئیات واقعاً توی عکس‌ها مشخص نیستند.
‫بهونه‌ات چیه؟
‫چرا منو لمس نمی‌کنی، فریت؟
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫چی شده؟
‫بهم بگو.
‫باشه.
‫ازدواج نکن، فریت.
‫یعنی چی؟
‫دیوانه‌ای؟
‫من اون یکی رو دوست دارم.
‫چرا نباید ازدواج کنم؟
‫تو نمی‌خوای، چون دفعه قبل بهم گفتی که فریت داره ازدواج می‌کنه.
‫گفتی نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫مگه نه؟
‫تو فقط به خاطر اینکه من ازدواج کردم، داری ازدواج می‌کنی.
‫هیچ توضیح دیگه‌ای برای این نمی‌تونه باشه.
‫این چه ربطی به ازدواجت داره؟
‫آیا این یه تصادفه؟
‫آیا مال تو هم تصادفی بود، زهرا؟
‫چرا ازدواج کردی؟
‫تو دو سال با اون پسر دور دنیا گشتی.
‫تو این اطراف بودی، اون آبشار مال تو، این آبشار مال منه.
‫عاشق فواره‌ها و این چیزا هستم.
‫گفتی می‌تونی اونجا ازدواج کنی، ولی به ازدواج کردن تو استانبول فکر نکردی.
‫درسته، زهرا؟
‫فریت، چرت و پرت نگو.
‫این‌طوری نیست.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫برای اینکه منو عصبانی کنی؟
‫مسخره نباش.
‫اما داری اشتباه می‌کنی.
‫چون نمی‌خوای ازدواج کنی.
‫می‌دونم.
‫ازدواج کردن فقط به خاطر اینکه من ازدواج کردم، بزرگ‌ترین اشتباهی هست که می‌تونی بکنی.
‫این کار رو نکن.
‫پشیمون می‌شی، فریت.
‫این چه ربطی به چیزی داره، زهرا؟
‫این هیچ ربطی به ازدواجت نداره.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫پشیمون شدی؟
‫نه.
‫دیار؟
‫خوش اومدی.
‫همین الان داشتیم با هم تلفنی حرف می‌زدیم.
‫تو دیگه برای چی اومدی؟
‫دو دقیقه هم نشده.
‫بغل کنیم؟
‫معمولاً همدیگه رو بغل می‌کنیم.
‫می‌خواستی سورپرایز کنی.
‫خب، برام غافلگیرکننده بود.
‫آره، سییران اومده بود اینجا که یه نقاشی، یعنی کاغذ رو بگیره.
‫چی رو؟
‫آره آره، گرفتمش و دارم می‌رم.
‫می‌بینمت.
‫یادداشت.
‫و چه دروغ قشنگی داری بهم میگی.
‫به خدا، باید قطع کنم یا یه کاری کنم.
‫نه دختر، تو اومدی برای کار.
‫تو برای دو دقیقه وایسادی.
‫اون دست بردار نیست، نمیاد.
‫نمی‌خوام اینجا باشه.
‫در موردش حرف زدیم.
‫بهت گفتم نمی‌خوام دیگه ببینمت.
‫گفتی باشه، قول دادی.
‫نه، باشه، دختره برای کار اومده، نمی‌دونم، یهو.
‫اومد، دیار.
‫خب، حالا که دختره اینجاست، من باید چی بگم؟
‫باید بگم که دیگه همدیگه رو نبینیم، سیران؟
‫دیگه نمی‌تونم اینو بگم.
‫ولی باید باهاش حرف بزنی.
‫نمی‌خوام ببینیش.
‫ما در مورد این باهات صحبت کردیم.
‫دیروز در موردش حرف زدیم.
‫امروز این دختر اینجاست.
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫دیار، دختره یهویی از ناکجا آباد اومد.
‫فکر نمی‌کردم انقدر جدی باشی.
‫بهش فکر کن، فریت.
‫نمی‌خوام ببینیش.
‫متوجهی چی میگم؟
‫این خیلی واضحه.
‫باشه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫امشب داریم میایم خونه‌ی پدربزرگ و مادربزرگم برای شام.
‫ملاقات کردن.
‫چه شیرین.
‫بیا، آماده شو.
‫راستی، بیا برات یه دستیار یا یه چیزی پیدا کنیم.
‫امکانش نیست.
‫چی شد حالا؟
‫مرد، خفه شو!
‫بیاید، دخترا.
‫عجله کن.
‫کجا داری میری دختر؟
‫می‌دونی، با یه سبیل.
‫من به اون سبیل اهمیت نمی‌دم.
‫بذار منتظر بمونه.
‫ما همین الانشم دیر کردیم.
‫باشه.
‫نور، ببرش بالا.
‫بیا دختر.
‫من اصلاً از این مامور امنیتی خوشم نمیاد.
‫خیلی رو اعصابه.
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫چیزی برای پختن نیست؟
‫چیزی برای خوردن نیست؟
‫کاش یه دختر کنارم بود.
‫چشمهات سیر شد.
‫حالا گیر افتادیم.
‫اون یه خائن مثل حالیس کورهان هست.
‫خائن!
‫بله، یاووز؟
‫خاله!
‫من گرسنه‌ام!
‫می‌دونی که هیچ چیزی نیاوردی؟
‫هیچی برام نیار!
‫قصاب نگران گوشت است.
‫گوسفند نگران علفه.
‫اما اون نمی‌تونه ترومپت بزنه.
‫کاظم، تا حالا فکر کردی با این شیخ عبیدین دیوونه چیکار کنیم؟
‫من انجامش می‌دم.
‫من درستش می‌کنم.
‫نگران نباش.
‫من درستش می‌کنم.
‫برام غذا بفرست.
‫غذا.
‫من گشنمه.
‫من گرسنه‌ام.
‫او بعد از این ساعت متوقف نمی‌شه.
‫نگاش کن.
‫اون قراره برامون دردسر درست کنه.
‫صدای منو نمی‌شنوی؟
‫خودم درستش می‌کنم.
‫برام غذا بفرست.
‫قسم می‌خورم.
‫از گرسنگی می‌میرم.
‫چه غذایی؟
‫شام چی بخوریم؟
‫چیکار کردی؟
‫سلام؟
‫دختر من، نه اون شغال‌ها.
‫عوضشون کن.
‫بیا دیگه، داستانمون از اولش هم بهم ریخته بود.
‫آیشِن، بذارش زمین، زود باش بذارش زمین.
‫کارلوس، کارلوس، زود باش.
‫بیا دیگه، دیر نکن.
‫همه چیز رو نوشتی؟
‫فکر کردی من مسخره‌ام، نه؟
‫می‌خوای برات یه حساب کاربری درست کنم؟
‫نه، مرسی، توشان.
‫فقط کنجکاو بودم.
‫نپرس.
‫خوش اومدی، ایاز.
‫ممنون، توشان.
‫عصر بخیر.
‫چه شب زیباییه، نه؟
‫موفق باشی، خانم هتیس.
‫به تو هم موفق باشی.
‫فقط یه بارم که شده برام خوشحال باش.
‫پسرم داره ازدواج می‌کنه.
‫برای بار سوم، آره.
‫ازدواج کردن فقط به خاطر اینکه من ازدواج کردم، بزرگ‌ترین اشتباهی هست که می‌تونی بکنی.
‫این کار رو نکن.
‫پشیمون می‌شی، فریت.
‫وای.
‫نه، نتونستم از پسش بر بیام.
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم چطور از پسش بر بیام.
‫منظورم اینه که ما به زور دختره رو راضی کردیم کار کنه.
‫حالا نمی‌تونیم ببینیمش؟
‫خیلی بد شد براش.
‫نمی‌خوای بهش بگی چون خجالت می‌کشی؟
‫یا چون نمی‌خوای ببینیش؟
‫کدومشه؟
‫همه‌شون.
‫احساس می‌کنم یه مسئولیت دیگه نسبت به سحر دارم.
‫همیشه.
‫نمی‌دونم، یه حس عجیبی داره.
‫و اون بچه‌ای که کنارش نشسته... اصلاً بهش اعتماد ندارم، می‌دونی؟
‫وقتی پیشش نیستم... ...اگه اتفاقی برای سیيران بیفته... ...اگه اون بچه... ...کاری باهاش بکنه... ...دیگه عقلمو از دست میدم.
‫گمش نکن.
‫اون بچه‌توه؟
‫اون زنت، زندگیت، خونته؟
‫کدوم یکی؟
‫نه.
‫سیران حالا ازدواج کرده.
‫اون یه دنیای دیگه داره، یه زندگی متفاوت.
‫اما اگه بگی نه، من تسلیم نمی‌شم... این چیزا خیلی پیچیده‌ان، مامان.
‫خیلی پیچیده‌ست.
‫چیزی که بهش میگن خانواده همیشه عوض میشه.
‫این مسخره‌ست.
‫اوه.
‫مامان و بابام.
‫عشق من.
‫می‌تونی حقیقت رو بهم بگی؟
‫مامان و بابام؟
‫حالیث کورهان کشتش.
‫پدرم، حلیس، پسر نامشروع پدر کورهان بود.
‫البته، اون نه حقش رو داشت و نه فامیلش رو.
‫اما مادرم ساده‌لوح بود.
‫اون عاشق پدرم بود.
‫پدرم با حلیس مشکل داشت.
‫گفت، من به این ثروت حق دارم.
‫ما رو برداشت و اومد اینجا.
‫البته، اون هالیس رو تنها نذاشت.
‫گفت، من توی اخبار خواهم بود، همه‌تون رو رسوا می‌کنم.
‫بعدش یه تصادف رانندگی شد.
‫ترمزهای ماشین ترکید.
‫اگه هستی، البته.
‫عشقم.
‫من خیلی خوبم.
‫من نیستم، سونا.
‫من نیستم.
‫خیلی عصبانی‌ام.
‫خیلی از دست همشون عصبانیه.
‫خب، شوقی چطور از همه اینا باخبر شد؟
‫میدونی شوقی، همون شوقی که دنبالت می‌کرد.
‫اون داییمه.
‫مادربزرگم قبل از اینکه فوت کنه بهم گفت که اون گل یه بچه داره.
‫من پول خون نمی‌خوام.
‫ولی به این پسر نگاه کن.
‫اون داره خون تو رو حمل می‌کنه.
‫لطیف اون رو به عمه‌اش داد.
‫تا منو تو یتیم‌خونه بذاره.
‫چون هیچ مدرکی نداری، شوقی چطوری فهمید که تو خواهرزاده‌اش هستی؟
‫یه خال روی مچ دستم داشتم.
‫خاله‌ات یا اونو ندیده یا یادش رفته.
‫مامانم اسممو گذاشت، می‌دونی؟
‫همیشه فکر می‌کردم تو یتیم‌خونه بهم اسم دادن.
‫نمی‌دونستم که اون اسم منو که مامانم بهم داده بود، داره.
‫عشقم.
‫سلام به همگی.
‫سلام.
‫آیلای عزیزم، متاسفانه خبرها خوب نیست.
‫چی شد؟
‫مسئله اینه که...
‫این دختر به اسم دیار قراره فریت رو اذیت کنه، باشه؟
‫او گفت، تو دیگه هیچوقت سیَران رو نمی‌بینی.
‫و فریت موافقت کرد.
‫اما عروس ما که گوشش بدهکار نیست، معلومه.
‫منظورت چیه؟
‫خانم
‫سیران داره با شوهر سابقش لاس می‌زنه.
‫ببین، امروز از خونه رفت بیرون چون می‌خواست بره پیش مادرش.
‫اما او نرفت که مادرش رو ببینه.
‫داری چی می‌گی؟
‫نوش جان!
‫زهرا، خوش اومدی.
‫چی شد؟
‫چرا ناراحتی؟
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫داشتم می‌رفتم پیش مادرم.
‫بعدش فکر کردم برم مرکز خرید و خواهرمو ببینم.
‫به خاطر همین امروز خونه نبودیم.
‫می‌فهمم.
‫مواظب باش.
‫می‌دونی، تو این مراکز خرید، خبرنگارا خیلی زیادن.
‫وقتی تو رو می‌بینن، فوراً چراغ قوه‌هاشون رو روشن می‌کنن.
‫دیگه به شوهرت حسودی نکن.
‫خواهرم داره زنگ می‌زنه.
‫ببخشید.
‫بله، خواهر؟
‫سیران، باید با هم حرف بزنیم.
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫حالم خوب نیست.
‫ولی رو در رو بهت می‌گم.
‫خواهر، نمی‌تونم از اینجا برم بیرون.
‫دارن تو هر حرکت بهم خنجر می‌زنن.
‫چرا نمیای؟
‫داداش؟
‫بیا به آشپزخونه.
‫یه چیزی بهت میگم.
‫چی شده؟
‫بیا.
‫بهم بگو.
‫داداش، سیران صبح از خونه رفت بیرون.
‫گفتم، می‌رم، می‌رم پیش مامانم یا یه چیزی.
‫پس راه می‌افتیم.
‫سیران گفت، من با سونای توی مرکز خرید ملاقات می‌کنم.
‫او از ماشین پیاده شد.
‫گفتم، من می‌برمت، ولی اون گفت، با تاکسی می‌رم.
‫خب؟
‫داداش، وقتی حس عجیبی داشتم، یه مدتی دنبال سیلان رفتم.
‫داداش، سیاران مادرش رو ندید.
‫منظورم اینه که با خواهرش.
‫اونم نرفت مرکز خرید.
‫رفت به یه مغازه.
‫اون مغازه همون جایی بود که کارگاه فریت کورهان بود.
‫وقتی گشتم، فهمیدم.
‫منظورم اینه که سیيران صبح از خونه رفت بیرون تا با فریت ملاقات کنه.
‫اون الان داره دنبال سان می‌گرده.
‫اگه همدیگه رو دیده بودن، چرا باید زنگ می‌زد؟
‫آدرس اوهان رو بهم بده.
‫داداش، لطفاً کار دیوونه‌بازی نکن.
‫بیا تحقیق کنیم و ببینیم چه خبره.
‫عجله نکنیم.
‫داداش، آدرس اوهان رو به من بده.
‫بهم پیام بده، باشه؟
‫بیا دیگه.
‫داداش.
‫باشه عزیزم، منتظرم.
‫چه خبر؟
‫موقع شام مشکلی پیش اومده؟
‫نمی‌دونم.
‫خواهرم به زودی اینجا میاد.
‫اون بهت می‌گه چی شد.
‫خواهرت میاد؟
‫بله.
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫ما به مهمون داشتن تو این ساعت عادت نداریم.
‫اما اگه اون مرغ و نخود نیاورد، مشکلی نیست.
‫اون به من ربطی نداره.
‫داره میاد کنار آب؟
‫هنوز از همدیگه سیر نشدید؟
‫من نمی‌فهمم.
‫امروز توی مرکز خرید همدیگه رو دیدین، درسته؟
‫چند ساعتی گذشته.
‫اگه اومدن خواهرم برات مشکل بزرگیه، منم می‌تونم برم.
‫نه، نه، نه.
‫مشکلی نیست.
‫ما فقط یه کم کنجکاویم.
‫متوجه شدم.
‫این دخترا کجان؟
‫بذار سوپ رو سرو کنن.
‫دخترها!
‫مهمونت اومده.
‫بله.
‫سلام علیکم.
‫و به تو هم.
‫خوش اومدی.
‫می‌دونی که بادوم‌زمینی‌های اونجا خیلی معروفن.
‫می‌خواستم اونجا فندق‌ها رو امتحان کنی.
‫کارلوس، من اینو برمی‌دارم.
‫خوش اومدی.
‫ممنون.
‫در اسم الیاس یه "ا" هست، ولی تو اسم تو "ا" نیست، درسته؟
‫ایلیاس رئیس.
‫رئیسم.
‫خوش اومدی.
‫خدا.
‫خدا حفظت کنه.
‫مشخصه که جدیتت رو از کی به ارث بردی.
‫واضحه که جدیت رو از کی گرفتی.
‫خدا حفظت کنه.
‫خانم گولناز، من قبلاً همه چیز رو بهت گفتم.
‫خوش اومدی.
‫این مادرم، گلگون هست.
‫خوش اومدی.
‫خوش اومدی عزیزم.
‫خوش اومدی.
‫این پدرم، اورهان، هست.
‫خوش اومدی.
‫خوشبختم که می‌بینمت.
‫خوش اومدی.
‫خوش اومدی عزیزم.
‫شما خانواده‌ی بزرگی هستید.
‫درسته، گولناز؟
‫بله، شکر خدا.
‫مامان و بابام از هم جدا شدن.
‫سلام، من بتول هستم.
‫زن جدید اورهان.
‫با اینکه هنوز عروسی برگزار نشده.
‫منظورم اینه که الان چیزی به اسم ازدواج وجود نداره.
‫چطور مگه؟
‫ولی ما قراره ازدواج کنیم.
‫میدونی عزیزم.
‫چطور، چطور ممکنه؟
‫شما دوتا الان تو یه خونه زندگی می‌کنید؟
‫نه، نه.
‫اومدم ببینمت.
‫حالا مامان و بابات از هم جدا شدن.
‫مادرت رفت.
‫بابات از اینجا اومده.
‫و تو پیش بابات موندی، درسته؟
‫بله.
‫نه.
‫دقیقاً این‌طوری نبود.
‫من همین الان اینجام.
‫یعنی، من به دنیا اومدم و توی این خونه‌ام.
‫اونا بعداً اومدن.
‫مرسی.
‫چون حیاط‌مون خیلی بزرگه، مردم اتاق‌های خالی رو پر می‌کنن.
‫پُرشون کن.
‫تو؟
‫من... زن عموی مرحومم، ایفاکات هستم.
‫متاسفم بابت از دست دادنت.
‫پس دوباره ازدواج نکردی.
‫تو به اون مرحوم وفادار موندی.
‫الحمدلله.
‫منظورم اینه... آره، چی می‌تونی بگی؟
‫بله، این اِجدِر کوچولوئه.
‫اون نامزد فرهاد دنگیه.
‫سرپیل.
‫و این برادر عبدالجان هست.
‫داداش؟
‫بهش می‌گم عمه.
‫اون عمه‌ی زن سابقمه.
‫خانم حاتیسه.
‫منظورت چیه؟
‫آیا تو با عمه‌ی همسرت توی یک خونه زندگی می‌کنی؟
‫آره، ولی نه دقیقاً.
‫اون زنشوهر بزرگم هم هست.
‫زود باش.
‫خوش اومدی، آقا.
‫ممنون.
‫خوش اومدی.
‫ممنون.
‫خوش اومدی عزیزم.
‫بذار یه چیزی قبل از شام برات بیاریم.
‫نه، خودت رو اذیت نکن.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫پس بیا بریم سر میز.
‫بیا تو.
‫بیا، بابابزرگ.
‫بیا دیگه.
‫مشخص نیست تو این خونه کی با کی ازدواج کرده.
‫مگه تو این خونه یه ازدواج درست و حسابی نیست؟
‫خوشبختانه، ازدواج ما درست و حسابی خواهد بود.
‫لطفاً متن زیرنویس را ارائه دهید تا آن را برای شما ترجمه کنم.
‫می‌سپارمش به تو.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارائه دهید.
‫ممنون.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫ما بالاخره با هم هستیم.
‫تو کی هستی؟
‫دزد!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دزد!
‫مامان؟
‫چه خبر شده؟
‫تو کی هستی؟
‫دزد!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دزد!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گولگون، لطفاً تو بهش بگو.
‫نمی‌تونم براش توضیح بدم.
‫اون منو نمی‌فهمه.
‫اون خواهرزاده‌مه.
‫این چیه؟
‫صبر کن یه لحظه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫مگه با برادرزاده خانم هاتوسی ازدواج نکرده بودی؟
‫منظورم اینه که من با خواهرزاده‌ام ازدواج نکردم.
‫می‌تونی قدرش رو بدونی.
‫نیست.
‫من با دخترش ازدواج کرده بودم.
‫این کاظم پاپا، دوست پسر سابق منه.
‫بابا؟
‫این کیه؟
‫ایلیاس رئیس.
‫متأسفانه، اون می‌شه پدرزنم.
‫ایلیاس رئیس.
‫کاظم آقا.
‫همه اینجا دروغگو هستن.
‫باید باهات ازدواج کنم؟
‫من باهات ازدواج می‌کنم، ولی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بگو ببینم، اینجا چه کار می‌کنی؟
‫من پدر شوهرم.
‫آقا، من کاظم از چانلی‌لار هستم.
‫می‌تونی منو کاظم آقا صدا کنی.
‫آقای ایلیاس.
‫آقای الیاس، به خدا قسم.
‫به خدا قسم، به این پسر اعتماد دارم.
‫توی زندگیم همچین چیزی ندیده بودم.
‫اون آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫اون یه آدم بی‌نقصه.
‫ببین، احترام، آداب، عادت‌ها، احترام زیاد.
‫باور نکردنیه.
‫من تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫من به این سن رسیدم و هیچ‌وقت پسری به این بااحترامی ندیدم.
‫بگیر اینو.
‫آقای الیاس، لطفاً.
‫این رو بگیر.
‫بگیرش.
‫بهت میاد.
‫خانم هاتو، می‌خوای یه چیزی بگی یا نه؟
‫من نمی‌خوام چیزی بگم، ایفاکات.
‫همون‌طور که خواهرزادت اینجا می‌مونه، خواهرزاده‌ی منم اینجا می‌مونه.
‫داری چیکار می‌کنی، ایفکات؟
‫من نمی‌فهمم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو قبلاً بهترین اتاق رو خریدی.
‫این خونه دخترمه.
‫پرتت می‌کنم بیرون.
‫این خونه دخترمه.
‫چطور؟
‫اون شوهرت بوده؟
‫آره، اون شوهر سابقم هست.
‫ما اجاره رو مرتب پرداخت می‌کنیم.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورده.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس داره.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورد.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورد.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورده.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورده.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خیلی شانس آورده.
‫اون خوش‌شانسه.
‫خب، آقای الیاس، دخترمون... با دخترت شروع نکن، بیخیال.
‫صبر کن، می‌تونم همه چیز رو توضیح بدم.
‫دیار.
‫دیار، یه لحظه، یه لحظه.
‫دیار، بیا یکم حرف بزنیم.
‫نمی‌فهمی چی میگم، بچه؟
‫یه لحظه، یه لحظه.
‫می‌فهمم، می‌فهمم.
‫لطفاً، دیار، بیا صحبت کنیم.
‫لطفاً، دو دقیقه.
‫باشه، آقای ایلیاس، بذار بچه‌ها حرف بزنن.
‫پدربزرگ، منم یه چیزی دارم بهش بگم.
‫دو دقیقه لطفاً.
‫زیاد طولش نده.
‫دیار، واقعاً متاسفم.
‫انتظار نداشتم اینجوری بشه.
‫منظورت چیه، یهو چی شد؟
‫یا قرار بود چطوری باشه، فریت؟
‫خاله‌اش تو این خونه زندگی می‌کنه.
‫می‌گی پدرش اومده و دستش رو تکون می‌ده.
‫به هر حال خونه خودشونه.
‫شما با هم کار می‌کنید.
‫سیران همه‌جای زندگیت هست.
‫نمی‌تونی با اینجوری تزیین کردن اتاق، سییران رو پاک کنی.
‫می‌دونم، ولی من... حالا می‌فهمی چرا نمی‌خوام همدیگه رو ببینید؟
‫متوجه‌ام، باشه.
‫همه‌شون رو خودم درست می‌کنم.
‫منظورم اینه که نمی‌دونم چطور، ولی از پسشون برمیام.
‫قول می‌دم بهت.
‫بذار بهت بگم چطوری انجامش بدی.
‫اونو جلوی خودت میاری و میگی، نمی‌خوام دیگه هیچ‌وقت ببینمت.
‫در واقع، وایسا.
‫این رو هم بگیر.
‫صبر کن، این کار رو نکن.
‫لطفاً یه لحظه صبر کن.
‫لطفاً این کار رو نکن.
‫نه، اینو بگیر.
‫هر وقت باهاش صحبت کردی... ...و بهش گفتی که دیگه نمی‌خوای ببینیش... ...من دوباره اینو می‌ذارم توی انگشتم، باشه؟
‫میدونی...
‫پنجره رو باز کن.
‫ببین، من نوه‌ی یه اسب‌سوارم.
‫و این هم خانواده منه.
‫اگه اسب‌سوار نیستی، اسب‌سوار نیستی.
‫امشب بهش فکر کن.
‫تاریکه.
‫فردا میام دنبالش.
‫اگه فکر می‌کنی مناسبه، بهم می‌دی.
‫اگه فکر نمی‌کنی مناسب هست... چی میشه اگه من فکر نکنم مناسب هست؟
‫اگه فکر نمی‌کنی مناسب باشه، اون موقع بهش فکر می‌کنیم.
‫ادامه بده.
‫آماده شو.
‫ما فردا یه دختر می‌خوایم.
‫هورا!
‫اوه، نه، مامان.
‫هنوز نوبت ما نشده.
‫داری چی می‌گی؟
‫بله.
‫عبیدین... آره.
‫داری درباره آبدین حرف می‌زنی؟
‫بله، زهرا.
‫به خاطر همین باید یه کاری بکنیم.
‫او از خونه رفت.
‫نمی‌دونم کجا رفته.
‫اگه یه اتفاقی براش بیفته چی؟
‫اگه یه اتفاقی برای پریهان بیفته چی؟
‫کسی دیگه هم می‌دونه؟
‫پدرم نمی‌دونه.
‫خاله‌ام نمی‌دونه.
‫ما حتی به مامانم هم نگفتیم.
‫زهرا، باید یه کاری کنیم.
‫آره، باید یه کاری بکنیم.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫پیداش کردی؟
‫قراره به فریت بگیم، خواهر.
‫نه، زهرا.
‫این چه ربطی به موضوع داره؟
‫خواهر، دیگه چی می‌تونیم بکنیم؟
‫داریم درباره عابدین حرف می‌زنیم.
‫جز فریت کی می‌تونه آرومش کنه؟
‫فکر کنم جدیه، نه؟
‫نمی‌دونم، مامان.
‫چرا کل روز با هم حرف نزدن؟
‫خیلی عجیبه.
‫من اینجام.
‫مامان.
‫نترس، باشه؟
‫من با توام، اصلی.
‫نترس.
‫به پسرت نگاه کن.
‫ناراحت نباش، باشه؟
‫الان یه تیکه زمین بین ماست.
‫اشکالی نداره.
‫یه روزی کنار تو می‌خوابم.
‫دیگه تنها نمی‌ذارمت.
‫محکم بغلت می‌کنم، مامان.
‫ولی بدون اینکه انتقام تو رو بگیرم، این کار رو نمی‌کنم، مامان.
‫باشه؟
‫قول می‌دم، مامان.
‫اما تا اون موقع، اوضاع همینطوریه.
‫ناراحت نباش.
‫باشه، مامان؟
‫باشه، عزیزم؟
‫بعدش چی بنویسم؟
‫چی باید بنویسم؟
‫مامان.
‫ایلیاس رئیس.
‫اگه دختر رو نده، می‌خواد بدزدش؟
‫نظرت چیه؟
‫باید اسبشو آماده کنن، پسر؟
‫داری چی می‌گی، فریت؟
‫این مسخره‌ست.
‫چرا؟
‫حسودیم میشه.
‫دوست دارم باهات بگردم.
‫قایمت می‌کردم.
‫اون وقت می‌تونستیم کار خودمون رو بکنیم.
‫جدی می‌گی؟
‫داری اون فکر بکر رو فوراً عملی می‌کنی، فریت.
‫آیا وزیر دیگه قبولش می‌کنه؟
‫او خیلی مصمم بود.
‫گفت تا با سیران صحبت نکنه نمیاد.
‫حق با توئه.
‫درست میگی، پسرم.
‫منظورم اینه که... امشب کلی چیزا رو پشت سر گذاشتیم، دختر.
‫چی شد؟
‫ما خیلی چیزها رو پشت سر گذاشتیم.
‫حتی اگه همیشه همدیگه رو ببینید، واقعیت اینه که همدیگه رو نمی‌بینید.
‫ببین، شما دو ساله که همدیگه رو ندیدید.
‫چی شد؟
‫اون خیلی دور بود.
‫حالا اون برگشته.
‫اون دوباره همه چیز رو بهم یادآوری کرد.
‫حالا که اونقدر ازم دوره که نمی‌تونم بهش برسم... نه.
‫نه، پسر.
‫ببین، سرن الان مرده.
‫در حالی که دنبال یه رویای غیرممکن می‌دوید،
‫حقیقت رو از دست نده.
‫حرف بزن و تمومش کن.
‫باشه؟
‫تمومش کن، پاشا.
‫تمومش کن.
‫باشه؟
‫فراموش نکن چی گفتم.
‫باشه.
‫اوه.
‫سلام فریت.
‫سیرو.
‫میشه باهات حرف بزنم؟
‫اگه سریع باشه، آره.
‫یه چیزی هست که باید باهات در موردش صحبت کنم.
‫میشه سریع باشم؟
‫مطمئن نیستم.
‫در واقع، منم یه چیزی دارم که باید بهت بگم.
‫باید فردا بیام کارگاه؟
‫بریم اونجا حرف بزنیم؟
‫فردا... فردا... می‌ریم... خواستگاری دختره.
‫پس مصممی.
‫دقیقاً.
‫باشه، می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫بله.
‫اون خونه‌ست، ولی داره به من می‌گه.
‫نمی‌تونید از هم سیر بشید، نه؟
‫کافی نبود که امروز توی مرکز خرید همدیگه رو دیدین.
‫اینکه اومدی اینجا کافی نبود.
‫مشکلی هست؟
‫با مامانم دعوا کردن.
‫اون نمی‌تونه فراموشش کنه.
‫سیران.
‫می‌خوام باهام روراست باشی.
‫مثل همون روزی که قول دادی.
‫سیران.
‫حالت خوبه؟
‫این اولین باره که دارم می‌رم خارج.
‫فکر کنم یه کم عصبی‌ام.
‫شاید.
‫منظورم اینه که هر چیزی ممکنه اتفاق بیفته.
‫به خاطر همینه.
‫من فقط یه چیز ازت می‌خوام.
‫مهم نیست چی میشه، باهام روراست باش.
‫باشه؟
‫چون هر چی که فکر می‌کنی، هر چی که حس می‌کنی، من به همشون احترام می‌ذارم.
‫همه‌شون، باشه؟
‫فقط ریلکس کن.
‫فقط یه چیز برام جالبه.
‫آیا دلیلش فریت هست؟
‫باشه، پس.
‫باشه.
‫اگه نمی‌خوای، نمی‌تونیم بریم.
‫وقتی مریض بودی، گفتی نمی‌خوای من فریت رو ببینم.
‫اما الان حالت خوبه.
‫تو خیلی خوبی.
‫اگه می‌خوای... ...می‌تونی برگردی پیشش.
‫سینان.
‫مشکل من این نبود که اون منو مریض دید.
‫فکر نمی‌کردم زنده بمونم.
‫فکر کردم می‌میرم.
‫بهش گفتم درد جدایی رو تحمل کنه چون فریت نمی‌تونست یه مرگ دیگه رو تحمل کنه.
‫چون این از دست دادن‌ها خیلی ناراحتش می‌کنه.
‫سینان خیلی سختی کشید.
‫فکر می‌کرد برادرش، پدرش رو از دست داده.
‫او با مرگش خیلی زجر کشید.
‫و من نمی‌خواستم اون مال منو ببینه.
‫خدا رو شکر، یه فرصت دوباره بهم داد.
‫دارم به زندگیم ادامه می‌دم.
‫ولی اون رو به اون هم داد.
‫یه نفر وارد زندگیش شد.
‫و وقتی که زندگیش رو به راهه، نمی‌تونم بهش بگم که از ناکجا آباد اومدم.
‫نمی‌تونم همچین کار خودخواهانه‌ای بکنم.
‫نمی‌خوام زندگیم زیر و رو بشه، فریت و سینان.
‫به خاطر همینه که... ...مطمئنم.
‫بیا از اینجا بریم، لطفاً.
‫می‌خوام برم.
‫متوجه‌ام.
‫خیلی خوب می‌فهمم.
‫خب... سوال دوم.
‫تو نمی‌خوای بری پیشش.
‫واقعاً می‌خوای با من بیای؟
‫بله، قبول دارم.
‫بریم سینان.
‫باشه.
‫خوبه.
‫باشه؟
‫لطفاً باهام روراست باش.
‫حالت خوب میشه.
‫خب، بیدیک، بهم بگو چی خریدی؟
‫دارم یه ماشین شاسی‌بلند می‌خرم، عمو.
‫خوش به حالت، ۱۶ می‌ارزه.
‫عزیزم، تا حالا تو زندگیت جاده خاکی دیدی؟
‫چرا داری یه ماشین شاسی‌بلند می‌خری؟
‫یه چیز مناسب‌تر بخر.
‫امروز کادوت رو پوشیدم.
‫بازم ممنون، ممتاز.
‫عزیزم، دیگه لازم نیست گولگون رو ببینی.
‫از اونجایی که فریت داره ازدواج می‌کنه، برنامه‌ی فریت کنسل شد.
‫اما آیلا، حیف نمی‌شه؟
‫اگه پول رو نفرستی، برای اوزان خجالت‌آور میشه.
‫سونا؟
‫بیا تو کارگاه همدیگه رو ببینیم.
‫مامان.
‫صبح بخیر.
‫نوش جان.
‫ما شروع کردیم چون تو صبحانه نخوردی.
‫خوب عمل کردی.
‫نوش جان.
‫به هر حال زودتر می‌خوام برم.
‫می‌خوام برم پیش مامانم.
‫دیروز نتونستیم همدیگه رو ببینیم.
‫اوه، سینان.
‫میتونی بیای؟
‫چه خبر مامان؟
‫ویتامین‌هات رو بهت می‌دم.
‫ویتامین‌ها؟
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارسال کنید.
‫من می‌رم.
‫سینان، لازم نیست با ماشین بری.
‫یه تاکسی می‌گیرم و زود برمی‌گردم.
‫نوش جان.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارسال کنید.
‫چرا دارم اینو می‌خورم، مامان؟
‫بیا، یه بوس بهت میدم.
‫نوش جان.
‫مامان.
‫همه نمی‌تونن اینو بخورن.
‫به دل می‌شینه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫ویتامین؟
‫مامان.
‫داروها رو به داداشم نمی‌دی؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫نمی‌دونی چه اتفاقی ممکنه بیفته؟
‫اوه، بی‌خیال.
‫یکم دیوونگی به کسی ضرر نمی‌رسونه.
‫پدربزرگت چی میگه؟
‫بچه‌هامون دارن آماده میشن، ببین.
‫آیا تصمیم رو گرفتی و کار لازم رو انجام دادی؟
‫گفتم بدون اینکه انجامش بدم نمیام.
‫باید قطع کنم.
‫اگه گل‌ها آماده‌ان... آره، ولی شکلات‌ها نه.
‫کارلوس!
‫خیلی قشنگه.
‫ممنون.
‫شکلات‌ها رسیدن.
‫بتول، چطوری؟
‫چه خبر؟
‫چرا اینجایی؟
‫آماده نشدی؟
‫من نمیام.
‫واقعاً؟
‫خیلی جلب توجه می‌کنی.
‫پاهاتو می‌شکنم.
‫آماده شو.
‫تو منو به چی وادار کردی؟
‫بیا تو.
‫مگه قرار نبود امروز خواستگاری کنی؟
‫داشتم این کار رو می‌کردم، ولی...
‫تو داداش بزرگ نداری، ولی یه دختر می‌خوای.
‫بله.
‫یه چیزی بهت میگم.
‫می‌فهمم اگه بگی این برای سلنا حیفه.
‫ولی تو تنها داداش بزرگی هستی که من دارم.
‫بیا، بریم از این دختره بپرسیم.
‫اون حتی به من پیام هم نداد.
‫تو دلمو شکستی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫چرا داری منو مسخره می‌کنی؟
‫نه، نیستم.
‫من دارم مسخره‌ات نمی‌کنم.
‫می‌خوایم برای پسرم بریم خواستگاری.
‫من دارم مسخرت نمی‌کنم.
‫کی داره مسخرت می‌کنه؟
‫البته که دارم مسخره‌ات می‌کنم.
‫الان دارم مسخره‌ات می‌کنم.
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌ام.
‫من خیلی وقته که آماده‌ام.
‫ما دنبال یه دختر نبودیم.
‫خوب میشه، مامان.
‫چطوره؟
‫بذار برم.
‫بذار من اینو درست کنم.
‫فکر کنم بهتر بود با تلفن این کار رو می‌کردی.
‫حالا که می‌بینمش... وقتی می‌بینیش بهتره.
‫اون حلقه زشت روی انگشتش... ...یادم میاره که سیران یه اخاذه.
‫این خوبه.
‫باج‌گیر؟
‫سلام، من ممتاز کانتارجی هستم.
‫خوشبختم که می‌بینمت.
‫بله، سینان با یه اخاذ ازدواج کرد.
‫به هر حال، مامان، باید برم.
‫امشب میام دنبالت، باشه؟
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫دختر، چی؟
‫وایسا، وایسا.
‫چی شده؟
‫بایست.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
‫صبر کن یه لحظه.
‫ببین، این کاظم آقا کیه؟
‫خیلی پولداره؟
‫چند تا روستا داره؟
‫چند تا روستا؟
‫دختر، بگو ببینم چند تا... پرستار حاجی حلیس.
‫دختره رو بردن.
‫بقیه‌ش رو تو فکر کن.
‫به من ربطی نداره.
‫فقط کنجکاو بودم.
‫هم‌زمان مجرد.
‫اگه کنجکاوی.
‫به من ربطی نداره.
‫اصلاً به من ربطی نداره.
‫سلام؟
‫خانم
‫نورتن، نمی‌تونیم به مادرمون دسترسی پیدا کنیم.
‫با اون هستی؟
‫فریت.
‫زهرا.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫من با عبدین هستم.
‫آره، آره.
‫منم باید یه چیزی بهت بگم.
‫به خاطر همین صدات کردم اینجا.
‫دیروز.
‫درسته؟
‫اگه هنوز از دستم بابت دیروز عصبانی هستی، فریت،
‫اون حرفا رو زدم چون نمی‌خواستم ناراحت بشی.
‫منظورم اینه که همین‌جوری شد.
‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫باید بدونی.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫البته، حق نداشتم بهت بگم.
‫می‌دونی، من و تو... ما فقط زن و شوهر نبودیم، تو و فریت.
‫تو بهترین دوستم بودی.
‫تو هنوزم هستی.
‫این هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫به‌خصوص بعد از اینکه با هم شروع به نقاشی کردیم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اول بهت گفتم دست از سرم بردار، ولی... خوشحالم که پافشاری کردی.
‫چون این بهترین چیز برای من در حال حاضر هست، فریت.
‫تولید کردن یه چیزی با همدیگه.
‫خیلی دلم براش تنگ شده بود.
‫منم همین‌طور، زهرا.
‫منم همین‌طور.
‫راستی، فریت، مگه به سینان نگفتم که ما با هم کار می‌کنیم؟
‫متاسفم.
‫تو اون خونه خوشحال نیستی، سحر؟
‫نه.
‫من نیستم.
‫اما نمی‌دونم.
‫خیلی خوبه که اینجاییم.
‫اینجا خیلی احساس آرامش می‌کنم.
‫به نظر می‌رسه اینجا آروم‌ترین جاییه که تا حالا حس کردم.
‫گفتم اینجا نقاشی نمی‌کشم، ولی... فریت... ...چرا اینجا هم نقاشی نکشم؟
‫اوکیه؟
‫علاوه بر این، چیزی که با هم می‌کشیم... ...بهتر از چیزی نیست که به عنوان یه خانواده می‌کشیم؟
‫بهتر به نظر نمیاد؟
‫تو هم می‌تونی ببینیش.
‫مثل شب و روز می‌مونه.
‫چه خوب می‌شد اگه یه میز به سمت همدیگه پرت می‌کردیم؟
‫ما کنار هم می‌نشستیم.
‫من اینجا می‌نشینم.
‫نمی‌شه خوب باشه، فریت؟
‫فرو؟
‫می‌خوای به سینان دروغ بگی؟
‫نه، نه.
‫بهش می‌گم که ما با هم کار کردیم.
‫اما الان وقتش نیست.
‫برای ما و برای اون، یه کم پیچیده‌ست.
‫نمی‌تونم همین الان بهت بگم.
‫یه کم وقت لازم دارم.
‫اما بهت می‌گم، معلومه.
‫فکر نمی‌کنی این شراکت بین ما یه دروغ مصلحتی لازم داره؟
‫فریت.
‫نمی‌تونم، سیران.
‫متاسفم.
‫چی؟
‫منظورم اینه که نمی‌تونم.
‫من... به دیارا قول داده بودم... ...که دیگه تو رو نبینم.
‫چیکار کردی، فریت؟
‫من نمی‌فهمم.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫وگرنه قبول نمی‌کرد باهام ازدواج کنه.
‫من خوب بودم.
‫تو دنبال من اومدی، فریت.
‫تو اصرار کردی.
‫چیزی مثل اون تو ذهنم نبود.
‫تو اونا رو توی ذهنم گذاشتی، فریت.
‫تو خودت اینو می‌خواستی.
‫می‌دونم.
‫خب؟
‫می‌دونم زینب، ولی نتونستم انجامش بدم.
‫من ناراحتم، دیار.
‫من ناامیدم.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫کمکم کن.
‫نمی‌تونم کاری که تو می‌کنی رو انجام بدم.
‫اگه بخوام با تو دوست بشم... ...اونو از دست میدم.
‫از اون می‌ترسم.
‫آخرش... ...تو با یه مرد دیگه ازدواج می‌کنی.
‫دارم سعی می‌کنم با یه زن دیگه ازدواج کنم.
‫برای اونا خیلی بد می‌شه.
‫البته.
‫اونا نمی‌تونن ببینن ما با همیم.
‫منظورم اینه که... خودمو یادمه.
‫حتی نمی‌تونستم تحمل کنم که دوست‌دختر سابقم رو ببینم.
‫و اون موقع‌ها هم اونقدر عاشقت نبودم.
‫اینقدر؟
‫نکن، سیری.
‫گفتنش برام سخته به هر حال.
‫حق با توئه، فریت.
‫حق با توئه.
‫از وقتی که قول دادی... ...پس بهش عمل کن.
‫به قولت عمل کن.
‫تو همون موقع که داشتی قول می‌دادی، تصمیم‌تو گرفته بودی.
‫صبر کن.
‫دقیقاً.
‫باید برم.
‫من که بهت گفتم.
‫می‌خوایم بریم خواستگاری یه دختر.
‫سیران.
‫اگه چیزی شد... ...تو خونه... ...اگه سینان... ...اگه حس بدی داشتی... به یکی دیگه زنگ می‌زنم.
‫تو.
‫هزال راست می‌گفت.
‫زید، اینا رو بگیر.
‫بزن بریم سر کار.
‫بزن بریم از اینجا.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دیوانه شدی، عابدین؟
‫بیا، پاشو.
‫ببین، چشمهات رو باز کن.
‫یه نفر می‌بینتت.
‫عبیدین.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بذار دختر جدید برام یه قهوه درست کنه.
‫راه حالیس کورهان.
‫سلام.
‫سینان؟
‫کاری کردم که گریه کنی.
‫ولی هنوز منتظرشی، مگه نه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا چه کار می‌کنی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بین تو و فریت چه خبره؟
‫هیچی.
‫این چیزی نیست که تو فکر می‌کنی، سینان.
‫این کارو نکن.
‫می‌دونم که تو این دو روز گذشته اینجا میومدی.
‫سینان، چیزی بهت نگفتم که واکنش نشون بدی.
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم، باشه؟
‫آیا به همین دلیل انقدر ناراحتی؟
‫من فقط یه چیز ازت می‌خواستم.
‫تو بهم گفتی که صادق باشم.
‫چیکار کردی؟
‫تو دو سال از من استفاده کردی فقط برای اینکه از فریت فرار کنی.
‫بعدش که اومدیم اینجا، تو فقط از من استفاده کردی که به فریت ربط پیدا کنی، سیران.
‫اعتراف کن.
‫تو... تو اونو می‌خوای، نه من.
‫آقا...
‫به دستور خدا و به کلام پیامبر، ما می‌خواهیم دخترت رو به پسرمون فریت بدیم تا با هم ازدواج کنن.
‫نه، من اونو نمی‌خوام، سینان.
‫ببین، اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫من واقعاً نمی‌خوامش.
‫این کار رو نکن، زهرا.
‫منو نخندون.
‫داری از من فرار می‌کنی چون هنوز فریت توی فکرت هست.
‫سینان، گوش کن به من.
‫این اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫داری بهم دروغ می‌گی.
‫نمی‌تونم بهت دست بزنم.
‫نمی‌تونم ببوسمت.
‫حتی نمی‌تونم باهات بخوابم.
‫هی مدام پیش فریت می‌ری.
‫تو... تو منو دوست نداری.
‫سینان، نرو.
‫لطفاً.
‫جوان‌ها عاشق همدیگه‌ان.
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫ما چاره‌ای نداریم جز اینکه به تصمیماتشون احترام بذاریم.
‫ما دادیم و دیگه نیست.
‫آفرین.
‫موفق باشی.
‫پس ثابتش کن.
‫چون دیگه صبرم حد و مرزی نداره، سحر.
‫بذار لمست کنم.
‫و من باور می‌کنم که تو به فریت فکر نمی‌کنی.
‫امشب واقعاً مال من باش.
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫اگه اتفاقی برای زهرا بیفته... نمی‌تونم زندگی کنم.
‫دوستش دارم.
‫بیشتر از هر کسی دوستش دارم.
‫بیشتر از هر چیزی دوستش دارم.
‫بیشتر از هر چیز.
‫لطفاً.
‫بذار دو دقیقه ببینمت.
‫بذار ببینم حالت خوبه.
‫من می‌رم.
‫سختش نمی‌کنم برات.
‫من خوبم.
‫امان امان سوختم امان، مثل گلوله رد گذاشت اون نگاه آخر تو ذهنمون موند امان امان چهره‌های غمگین، مثل گلوله رد گذاشت اون نگاه آخر تو ذهنمون موند
‫امان امان سوختم امان اگه مثل گلوله باشه اون نگاه آخر تو ذهنمون مونده امان امان با چهره‌ی غمگین اگه مثل گلوله باشه اون نگاه آخر تو ذهنمون مونده
‫یا خدا!
‫اوه
‫خارجی