‫همه چی به نظر روبراهه
‫اینجا امضاتون رو نیاز داریم
‫و اثر انگشت
‫بله
‫حتما این دوتا رو با هم ثبت کنید
‫آره! خوبم! خوبم!
‫امروز حالم خوبه! همه جوره در خدمتم
‫میشه بپرسم چی باعث شده انقدر سرحال باشی؟
‫بذار یه چیزی نشونت بدم
‫نظرت چیه؟
‫می‌بینی؟
‫در بازه!
‫دمارکو‎‌ها جرمی رو بردن سن دیه‌گو...
‫که یه متخصص ببیندش
‫و قرار نیست تا ساعت 8 برگردن خونه
‫پس منم مثل یه آدم بدجنس...
‫تو خونه می‌گردم.
‫ببخشید. نباید می‌گفتم آدم بدجنس
‫مثل یه فرصت طلب...
‫زبون انگلیسی چقدر داغونه ولی آره
‫آره امروز می‌تونیم درمورد هرچیزی حرف بزنیم چون...
می‌دونی
‫پس نبودنشون بهت حس آرامش داده
‫آره
‫یعنی دیشب واقعا خوابم برد
‫تقریبا 4 ساعت بعد از اینکه فهمیدم رفتن
‫نمی‌خوام ازشون بد بگم
‫حس...
‫ یه جورایی حس بدی داشتم ‫ برای چی؟
‫برای حرفی که هفته پیش درموردشون زدم
‫ازم پرسیدی...
‫ ازم پرسیدی چرا موندم ‫ آره
‫منم گفتم به خاطر جرمی
‫ درسته ‫ خب درموردش خیلی فکر کردم
‫و فکر نکنم حرفمو باور کرده باشی
‫یا حداقل اونقدر که...
‫لازم بود قبول نکردی
‫می‌دونی فکر نکنم درک کرده باشی
‫پس بیشتر توضیح بده
‫اون فقط یه آدم نیست
‫ما انگار...
بهم علاقه داریم
‫یعنی به همدیگه حس دارین؟
‫اصلا علاقه چی هست؟
‫ببین نمی‌خوام گولت بزنم!
‫ولی حس می‌کنم قرار نیست...
‫تو زندگیم یه رابطه بلندمدت رو تجربه کنم
‫به عنوان یه رابطه جدی
‫چرا اونوقت؟
‫اینجوری که من کل دنیا رو دارم می‌گردم...
‫فکر نکنم شرایط مناسبی برای ازدواج...
‫یا همچین چیزی داشته باشم
‫آدما تو زندگی من مثل فصول می‌مونن
‫می‌دونی مثل آب ازم رد میشن
‫فکر کنم بشه اونا رو توی دو دسته قرار داد
‫آدمایی که دوسشون دارم و می‌تونم تحمل بکنم
‫و آدمایی که دوسشون دارم و نمی‌تونم تحمل بکنم
‫فروید جون...
‫رفیق اگه داری می‌شنوی...
‫قرارمون اینه که...
‫درمانگرم تو دسته دوم جا می‌گیره
‫یعنی...
ارتباط می‌تونه یه بخش از اون باشه یا نباشه
‫که یعنی...
‫علاقه به هر شکلی برای من زیباست
‫ می‌تونم بفهمم ‫ لازمه‌ش کنار هم بودن و...
‫فداکاریه...
‫و نمی‌دونم...
‫اگه ازم می‌پرسی من و جرمی با هم صحبت کردیم
نکردیم ولی همدیگه رو دیدیم
‫می‌دونی از وقتی اینجا شروع به کار کردم اون...
‫وارد زندگیم شده
‫از کی به این نتیجه رسیدی؟
‫ منظورت چیه؟ ‫ خب...
‫به نظر من که از همون اول این حس رو نداشتی
‫حتما لحظه‌ای وجود داشته که ورق برگشته مگه نه؟
‫وقتی یه رابطه کاری...
‫وارد فاز جدیدی میشه
‫مثل ما؟
‫یعنی تلفنای آخر شب و این مسخره‌بازیا
‫نه
‫ نه فکر نکنم... ‫ ببین نمی‌دونم...
‫داستان خاصی برات داشته باشم
‫می‌تونم روزها برات داستان تعریف کنم ولی...
‫اینکه لحظه‌ی خاصی بوده؟
‫یعنی خیلی آسون بود. خب؟ مثل...
‫خیلی راحت میشه دوسش داشت
‫و اونم از همون اول منو دوست داشت
‫اونم نه یه حس سطحی
‫ببین رفاقت برای من...
‫همیشه عجیب و غریب بوده
‫هیچوقت دوستای زیادی نداشتم
‫که هم سن و سال خودم باشن
‫می‌دونی ولی جرمی...
‫ما یه جوری با هم شبیهیم
‫می‌دونی به حرفام گوش می‌کنه. بهم اعتماد داره
‫چیه؟
‫نمی‌دونم...
‫منو جدی می‌گیره
‫و منم اونو جدی می‌گیرم
‫باید اینو درک کنی که من آدمی هستم که...
‫هر لحظه از زندگیم توسط مردم تضعیف...
‫و نادیده گرفته میشه و اونم تلافی می‌کنه
‫اونم از خودش دفاع می‌کنه و این عالیه
‫ما قبلا تمام روز رو تو تارگت می‌گذروندیم
‫جلوی آسانسور چون اون باید دکمه زدن رو...
‫تمرین می‌کرد ولی مردم می‌اومدن به من می‌گفتن...
‫«آقا میشه لطفا شما دکمه رو براش بزنین؟»
‫و جرمی هم برمی‌گشت جوابشونو می‌داد و منم مجبور می‌شدم...
‫آرومش کنم
‫دو دفعه از فروشگاه انداختنمون بیرون
‫ولی باحال بود
‫همدست بودن
‫و اونم همدست منه
‫از چه لحاظ؟
‫خب یه دفعه...
‫برادرش دنیل از پرینستون برگشت خونه
‫هنوز سه ساعت نشده بود که رسیده بود
‫که ساعتش گم شد
‫رفیق
‫من حتی... چی...
‫چه معنی داشت آخه؟
‫ولی دنیل اونجا نبود
‫پس درک نمی‌کرد که منم عضوی از خونواده هستم
‫فکر کرده بود می‌تونه هرجوری بخواد با من حرف بزنه
‫پس منو متهم به دزدی کرد و منم گفتم
‫«من با یه مواد معمولی چیکار دارم آخه؟»
‫«یعنی اگه پاتک فیلیپ بود یه چیزی»
‫می‌دونی که منظورمو؟
‫فکر نمی‌کرد اینطوری جوابشو بدم
‫از عصبانیت سرخ شده بود
‫بعد دنیل بلند شد که جلوم در بیاد! منم گفتم...
‫«نمی‌خوام کار به جاهای باریک بکشه...»
‫«ولی تو رو سر جات می‌نشونم»
‫ولی اصلا کار به اونجا نکشید
‫چون جرمی اومد وسط
‫ چی فیزیکی؟ ‫ درگیری فیزیکی!
‫پاهاش رو انداخت وسط
‫اون مفصل الکتریکی هم سنگینه
‫من گفتم «آهای آروم باش!»
‫ولی نمی‌شد. از من دفاع کرد
‫می‌دونی هیچوقت کسی ازم اینطوری دفاع نکرده بود
‫مخصوصا...
‫مخصوصا سفیدپوستا
‫اون کار براش ارزش داشت
‫حتما همینطوره
‫البته تو همه چی با هم تفاهم نداریم
‫بعضی وقتا مثل پیرها دعوا می‌کنیم
‫ولی یه کمی که گذشت...
‫حتی اگه بعضی وقتا چرت و پرت بگه...
‫با کاراش جبران می‌کنه
‫یه آدم زنده نمی‌شناسم که ندونه...
‫روابط چقدر پیچیده می‌تونن باشن
‫دکی انگار تو هم یه چیزایی برای تعریف کردن داری
‫بذار حدس بزنم علاقه افسانه‌ای داشتی؟
‫افسانه‌ای جدا مونده یه روح در دو بدن
‫ زیگزاگی هرچی بگی ‫ کلی آدم اون بیرون منتظرن...
‫که تو باهاشون باشی
‫تو تنها نیستی الادیو خب؟
‫تنها نیستی
‫خب تو و جرمی درمورد...
‫چه چیزایی دعواتون می‌شد؟
‫ببین...
‫چی که می‌خوام بگم...
‫اینه که...
‫من تجربه‌ی زیادی درمورد سیاست معلولیت ندارم خب؟
‫هرچیزی رو که میگی با دقت گوش می‌کنم
‫موضوع اینه که جرمی...
‫خیلی مزخرفات میگه که من باهاشون مخالفم
‫در درجه اول نادونیش به خاطر ‫طبقه اجتماعی و نژادشه
‫و هر کسی که ازش مواظبت می‌کنه...
‫تو اون جایگاه و با همون نژاد نیست
‫یعنی یه پسر سفیدپوست بود ولی دوام نیاورد
‫ببین من 12 دلار در ساعت درمیارم خب؟
‫پس‌انداز ندارم. ولی اگه داشتم...
‫روی این حقیقت تاکید می‌کردم که جرمی...
‫حرفای توهین‌آمیزی درمورد هرکدوم از پرستاراش زده
‫البته که من با اون آدما صمیمی نیستم
‫فقط یه چند باری با مارلن وقت گذروندم
‫ولی تا جایی که متوجه شدم بقیه‌شون...
‫به جرمی واکنش نشون نمیدادن
‫یعنی یه بار از مارلن پرسیدم اونم گفت...
‫«رفیق ارزششو نداره. دستمزد درستی نمیدن»
‫و حقیقت
‫الان دارم می‌بینمت الادیو
‫و زبون بدنت داره میگه...
‫که داری واکنش شدیدی نشون میدی
‫هر دفعه !
‫ولی برای اینکه واکنش نشون ندی...
‫باید بفرستیش بره و اونم اصلا احمق نیست!
‫معلولیتش 100 درصد فیزیکیه!
‫اصلا مشکل ذهنی نداره!
‫درواقع اگه سرچ کنی...
‫گفتن «هوش از طبیعی...
‫تا فراطبیعیه». منم تکرار می‌کنم...
‫«طبیعی تا فراطبیعی»
‫داری میگی...
‫اون مسئول حرفا و رفتارشه؟
‫معلومه که هست!
‫دادا نمیشه که برگردی سمت من و بگی...
‫«فلسطین نباید یه کشور باشه»
‫و ازم انتظار داشته باشی که...
‫سالاد سزارمو تموم کنم! ‫برو گمشو بابا!
‫پس باهاش بحث می‌کنی
‫داداشمون درمورد خیلی چیزا اشتباه می‌کنه...
‫چون سفیدپوسته نه به این خاطر که معلوله
‫ متوجه شدم ‫ و چیزایی که بهشون اعتقاد داره...
‫خیلی خیلی اشتباه...
‫و بدون تفکر انتقادی و تاریخیه
‫و این تقصیر منم نیست! ‫ولی برای اینکه باهاش درگیر نشم...
‫احساس حماقت می‌کنم
‫اگه جرمی معلول نبود تو تا این حد...
‫باهاش همدلی داشتی
‫یا به تعبیر خودم...
‫صبوری می‌کردی؟
‫من...
‫نه. احتمالا نداشتم
‫این خودش یه جور حماقت نیست؟
‫یا...
‫یا حداقل یه شکل از...
‫مدارا که دیگران رو از داشتنش نهی می‌کنه؟
من
شاید
ولی واقعاً دلم براش می‌سوزه
فقط به این دلیل که دایره‌ی تاثیرش کوچیک و اشتباهه
به این معنا نیست که قلبش هم اشتباهه
قلبش
قلبِ موردِ علاقه‌م در دنیاست
جِدی میگم
...خب
طرف خیلی مَذهبیه خب؟
و یه دفعه ازم خواست به یه
کلیسای پروتستان توی بِوِرلی هیلز بِبَرَمِش
فکر کردم گفتی خانواده‌ی دیمارکو کاتولیک‌ان
...همینطوره ولی
دوستِ جِرِمی
باید موعظه یا خطبه می‌داد
نمی‌دونم بهش چی میگن
ولی کسی که صحبت می‌کرد دوستش بود
فهمیدم ...و
بیشترش چرت و پرت بود
...یه... یه چیزِ جالب گفت ولی
تو راه دعوامون شد چون درباره‌ی
نامزد سابقم باهاش حرف زدم و اون گفت
چون نماز نخوندم میرم جهنم
«من گفتم: «اولاً که کی اینطوری حرف می‌زنه؟
پس همینطوریش عصبی بودم و وقتی که رسیدیم
راستش می‌خواستم وِلِش کنم
ولی قبل از اینکه مراسم شروع بشه
رفتیم دست‌شویی و انقدر کوچیک بود که
داشتیم خفه میشدیم
نتونست محفظه‌‌ رو درست بگیره
سَر تا پام کثیف شده بود که تقصیرِ جِرِمی نبود
ولی... ولی از قبلش صحبت نمی‌کردیم
پس می‌دونی کمکی نکرد
هر کسی که یه آشنایی جزئی
با انجیل داشته باشه بهت میگه که
خیلی طبیعی و معموله که یه نفر که نمی‌تونسته راه بره
مسیح رو می‌بینه و یهو می‌تونه راه بره
ولی چیزی که من احمق نمی‌دونستم این بود که
اون دیوونه های پروتستان این چرت و پرت رو باور می‌کردن
انگار نه انگار که استعاره و تشبیه‌ئه
وسطای خطبه بود که
بهش دست زدن بیخیال
آره بابا. داد می‌زدن
«شَفاش بده! شَفاش بده! دوباره راه میره»
اوضاع بدی بود
و مشخصاً این موضوع جِرِمی رو خیلی عصبی کرد
جِرِمی که 5 دقیقه قبل
داشت یه سِری چرت و پرت درباره‌ی «معتقدتر بودن» میگفت
یهو
داشت به تمامِ حٌضار فحش می‌داد
«و من گفتم: «باید از اینجا بریم
ولی یه لحظه جِرِمی داشت
یه لحظه دیدم داره به کشیش میگه براش خوراکی ببره
طرف دوستش بود؟ بله خانم
ج... جِرِمی به طرف گفت براش خوراکی ببره
آره می‌دونم
و بعدش رفتیم فیلم دیدیم
و جِرِمی برام یه تیشِرت خرید
ولی مهم‌ترین چیز برای من این بود که
معذرت خواهی کرد
چون گفت میری جهنم؟ آره
و مهم‌ترین چیز برای جِرِمی این بود که
هواشو داشتم
می‌دونی من سعی نکردم فوراً از اونجا بِبَرَمِش
صبر کردم تا حرفش رو بزنه
و بعدش رفتیم
جِرِمی خوش شانسه که تو رو داره
شانس؟ تف توش
اون کلمه اصلاً به من نمیاد
ولی یکی از حرفایی که اون کشیش زد
به‌نظرم منطقی و درست بود
کُلِ ماجرا بد بود
ولی چون یه نفر درباره‌ی همه چیز اشتباه می‌کنه
به این معنا نیست که هیچ چیزی رو نمی‌فهمه
می‌دونی یه جایی از خطبه
قبل از اینکه اوضاع قاراش میش بشه
کشیش گفت
اون طرفِ عَلَف سبز نیست»
«اون طرفی از عَلَف سبزه که بهش آب میدی
و این مثلِ من و جِرِمیه
بی نقص نیست ولی انجامش میدیم
می‌دونی دعوا می‌کنیم بعدش میایم خونه
و من همه چیز رو براش آماده می‌کنم و مطمئن میشم
اسطوخودوس توی آبِ حمامش باشه چون دوست داره
و آب به اندازه داغ باشه نه بیش از حد داغ
کنار همیم
می‌خوام دوباره بگم
تا بتونی بشنویش
جِرِمی خوش شانسه که تو رو داره
حالا هر چی
من یه بَد بَخت‌ام
و احتمالاً اونم بَد بَخته وایسا ببینم نه. هی
هیچکدوم از چیزهایی که برای حضورِ
در یه همچین رابطه‌ای نیازه رو از قَلَم نمی‌اندازم. اصلاً و ابداً
فقط می‌خوام بگم که
قَدرِ شخصیتی که داری رو می‌دونم
متوجهِ چه چیزی نشدم؟
نه. همه چیز خوبه
واقعاً؟ چون من که این همه چیز خوبه رو احساس نمی‌کنم
می‌خوای بشنوی من الان چه حالی دارم؟
باشه. حتماً
راستش؟
نااُمیدم
اگر درست فهمیده باشم
من ازت یه تعریفِ ساده کردم و تو خاموش شدی
من برای کمک اومدم پیشِ روان‌شناس نه برای تعریف
واقعاً؟
می‌دونم تو بچگیت
قَدر و ارزشت دونسته نشده
به توجهی به احساسات به خودت توسطِ مادرت
که تا امروز ادامه داره
به همین دلیله که این رابطه
بینِ ما
منو به عنوانِ مادرت در نظر می‌گیری با این امید
که بتونم کارهایی که مادرت نمی‌تونه رو انجام بدم
پذیرش هماهنگی تأیید
ولی وقتی که تأیید می‌کنم
نمی‌تونی بشنویش
نمی‌دونی باهاش چیکار کنی
جایی درونت ساخته نشده
که بتونه تحملش کنه
پس اینجوری تو چه وضعیتی قرار می‌گیریم؟
وای
لعنت بهت دکتر
اوضاع خیلی بده
عجیب نیست که نمی‌خوابم
این یه کابوسه
آره همینطوره. اوضاع خیلی بده
و همینطور مقصدِ روی نقشه‌ی گنجه
زیرِ پامون طلا هست اگر پایه باشی زمین رو بِکَنی
منظورت چیه؟
در روان‌شناسیِ نُوین یه مفهوم هست
به اسمِ تربیتِ مُجَدَد
وقتی که روان‌شناس بیمار رو به لحظه‌ای از بچگیش
که اشتباه کرده می‌بَره و مثلِ یه پدر و مادرِ
سالم و درست به اون موضوع پاسخ میده
تا به بیمار کمک کنه کودکِ درونش رو مُداوا کنه
می‌خوای بخوابونیم یا چی؟
ممکنه نقش بازی هم اتفاق بیافته
ولی کمیاب و نامعموله
من معمولاً با دعوت به
بستنِ چشم‌ها شروع می‌کنم
باشه
حالا یه بخش از بچگیت رو تصور کن
بخشی که دَرِش احساس امنیت می‌کردی
نمی‌دونم تا حالا احساسِ امنیت کردم یا نه
ولی یه اتاق یادمه
توی اتاق چیه؟
دقیق نمی‌دونم
ولی یه پنجره داشت
یه درختِ انبه
توی تابستون سنجاب‌ها با
میوه‌های خراب شده بازی می‌کردن
عالیه
ازش برای ساختنِ فضا استفاده می‌کنیم
بیا یکم به جزئیات بپردازیم
میشه پائین رو نگاه کنی؟
چی می‌بینی؟
اِ
یه دفتر یادداشته شاید
از اونا که خط‌های بزرگِ آبی
و خط چین‌های قرمز وسطش داره
از همونایی که تازه داری اِملا یاد می‌گیری داری
توش چی نوشته؟
ببخشید من... نمی‌دونم چرا رفتم اونجا ولی
اگر موضوع ناراحت کننده‌ای توی یه خاطره هست
به‌نظرم مهمه که بهش رسیدگی کنیم
«ببخشید»
نیازی نیست بگی ببخشید
نه توی دفتر نوشته شده بود
و توی این خاطره چند سالته؟
هَشت شاید
همین حدودا
یه بچه‌ی هشت ساله چرا باید بگه ببخشید؟
نمی‌دونم
تابستونِ اون سال من
حتی نمی‌دونم از کجا یادِ این افتادم
اولین تابستونی بود که شروع کردم به تفریح کردن
من
بهتر نیست ما
نمی‌دونم اصلاً ربطی داره یا نه
همه چیز ربط داره
نوشته بودی ببخشید چون
تفریح میکردی؟ نه فقط
تابستونِ اون سال فقط تفریح کردم
مامانم فکر می‌کردم مریض شدم چون همیشه می‌خواستم
توی مهمونی باشم
نمی‌دونم توی اخبار شنیدم یا تلویزیون
رفته بودم توی سرم که
مریض میشم
مریض؟ آره و حتی نمی‌دونستم
واقعاً می‌دونستم یعنی چی یا نه
به گمونم به معنای مَرگ بود
چون فکر می‌کردم می‌میرم
و فکر می‌کردم تقصیر منه پس من
یه نامه نوشتم از مادرم معذرت خواهی کردم
نامه رو به مامانت دادی؟
آره
چه واکنشی نشون داد؟
خودت چه فکری می‌کنی؟
پس برای این لحظه من مامانت میشم
درک و فهمی که حقت بودم رو
برات انجام میدم
هی
نامه‌ت بدستم رسید اِل
می... می‌دونم که
سَروکله زدن با چیزی که کاملاً طبیعیه
ولی فکر می‌کنی با انجامش به خودت آسیب می‌زنی
چقدر می‌تونه ترسناک باشه
...ولی ...راستش میشه
میشه اینکارو نکنیم؟
من... من... من... نمی‌خوام مقاومت کنم یا سفت و سخت باشم
من فقط... ببین من... متوجهم
شاید یه مشکلی
نمی‌دونم. الان... الان احساسِ چِندِش می‌کنم
نه البته. هیچ فشار و اجباری نیست
به‌نظر می‌رسه امروز این راهش نیست
آره... آره فکر نمی‌کنم حرف زدن راجع به
خودم هیچوقت راهش باشه
نه همینه اِلادیو
یه پدر یا مادرِ خوب باید حضور داشته باشه
مخصوصاً در لحظه‌های سخت و نامناسب
راستش میشه و
عیبی نداره امروز زودتر تمومش کنیم؟
آره اِ
البته
منم خوشحالم که صداتون رو می‌شنوم. ببینین
به این دلیل باهاتون تماس گرفتم ...که یه بیمار دارم که می‌خوام
مذکر. بیست و خورده‌ای ساله
بی خوابی داره
قبلاً تشخیص داده شده بیماریِ دو قطبی داره
فکر می‌کنم اون... فکر می‌کنم ما
هر دومون به کمکتون احتیاج داریم
من سَرِ حرفم می‌مونم. و گفتم
...که اگر باهام راه بیای ارزیابی می‌کنم
و اینکارو کردم
با یه روانپزشک صحبت کردم و قراره برام نسخه بنویسه؟
خب ممکنه بنویسه آره
وایسا ببینم ممکنه؟
اول باید ارزیابیِ خودش رو انجام بده
ولی اِلادیو می‌خوام درباره‌ی تحلیل و بررسیم
باهات روراست باشم خب؟
نسبت به صِحَّت و اعتبارِ
تشخیصِ بیماری دو قطبی در تو کاملاً شَک دارم