‫من عاشق صبحونه‌ام!
‫اگه صبحونه باشه، اشکالی نداره بیشتر پول بدم.
‫اوه، اون پول خیلی وسوسه‌انگیزه.
‫عیبی داره؟
‫ببخشید، دیدن این همه آدم که دارن صبحونه می‌خورن منو گرسنه کرده.
‫یعنی دنبال مشتری‌های بیشتری هستیم.
‫راستی، دست از سر مامان بردار!
‫خب، این واقعاً روزمو راه انداخت.
‫صبح بخیر، آقای خرچنگ.
‫صبح بخیر، گروه کراستی!
‫یه ایده فوق‌العاده برای رستورانم دارم.
‫می‌خوایم یه رستوران خرچنگی روی ماه باز کنیم؟
‫قراره برای همیشه تعطیل کنیم؟
‫چی؟
‫نه!
‫از حالا به بعد، رستوران کراستی کرَب صبحانه هم سرو می‌کنه.
‫و شما دوتا باید حتی زودتر بیاید سر کار.
‫ها؟
‫وای، پسر!
‫من می‌تونم برای صبحونه کراستی برگر درست کنم!
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫مردم صبح‌ها کتلت نمی‌خوان.
‫اونا بیکن و تخم‌مرغ و هَش براون می‌خوان.
‫می‌دونی، چیزای صبحونه.
‫ببین می‌تونی یه عالمه پنکیک درست کنی، پسر؟
‫بله، قربان!
‫آقای اسکوئیدوارد، اون تست قدیمی دهان رو روش انجام بده.
‫این پنکیک‌ها مزه‌ی کراستی کرَب میدن.
‫اوه، فکر کنم فقط بلدم همبرگر خرچنگ درست کنم.
‫اوه، از این می‌ترسیدم.
‫برو به کتابفروشی و کتاب آشپزی صبحونه‌ای که سفارش دادم رو بگیر.
‫باید یه کم دایره‌ت رو گسترش بدی، پسر جون.
‫سلام.
‫اومدم یه کتاب آشپزی برای آقای خرچنگ بگیرم.
‫البته قربان.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای من ارسال کنید تا آن را ترجمه کنم.
‫مطمئنی این کتاب درسته؟
‫به نظر من که درسته.
‫اوه، ببخشید.
‫عجب پنیر مودب و باکلاسی!
‫یه کتاب به اسم "جادوگر" به نام خانوادگی و "شیطان" به نام کوچیک رزرو کردم.
‫حتما.
‫باید همین باشه.
‫کتابتون، خانم.
‫عینکمو یادم رفت.
‫هی رفیق، مطمئنی این همون کتاب جادوییه که سفارش دادم؟
‫خیلی مطمئنم.
‫ها؟
‫اگه تو میگی.
‫اوه‌اوه.
‫کتاب آشپزی رو گرفتم، آقای خرچنگ.
‫عجله کن، پسر.
‫می‌دونی که صبحانه تا آخر روز نمی‌مونه.
‫معجون‌های عشق، احضار شیاطین، زنده کردن مرده‌ها و تو... اوه، صبحانه!
‫کلی بدبختی.
‫این یعنی حتما پنکیک.
‫این کتاب واقعاً یه سری مواد عجیب غریب می‌خواد.
‫آقای خرچنگ، دندون زامبی، نفس اژدها، چشم برهنه داریم؟
‫خب، باید یه مقدار توی قسمت عقب فریزر باشه.
‫واقعاً؟
‫چی؟
‫نمی‌تونم از یه حراجی بگذرم.
‫باید توی یه دیگ آهنی پخته بشه.
‫اوه، چه باکلاسه!
‫فکر کنم یه دونه اینجا یه جایی باشه.
‫اوه، اونجایی.
‫ها؟
‫اوه، اونا فوق‌العاده‌ان.
‫هوم، به نظر خوشمزه میاد.
‫آقای اسکوییدوارد، دوباره نوبت توئه.
‫آه، اینا خیلی خوبن.
‫صبحانه حاضر شد!
‫بلغور جو دوسرتون، قربان.
‫م م، خوشمزه و بی‌مزه.
‫برای این از قبل از ظهر بیدار شدم؟
‫صبحانه‌ام کجاست؟
‫وافل‌هات.
‫یه غذای خیلی خوشمزه.
‫وقتشه که پول غذامو بدم.
‫وای، دفتر مرکزی من زده به سیم آخر، حسابی بهم برخورده.
‫کی کربوهیدرات سفارش داده؟
‫من.
‫البته.
‫باب اسفنجی، اینجا چه خبره؟
‫فکر نکنم هنوز قلق این صبحونه رو یاد گرفته باشم، آقای خرچنگ.
‫تخم‌مرغ؟
‫یک لیوان شیر، دو تا تخم‌مرغ، یه قرص نون و شکر جلبک؟
‫باشه، دیپ، جویدن، تست تازه؟
‫هش براون؟
‫وای!
‫هویوس رانچروس؟
‫چی شده؟
‫این کتاب جادوی لعنتی چه مشکلی داره؟
‫جادوی صبحانه عمو جیمی؟
‫این یه کتاب آشپزیه!
‫باید بفهمم بالاخره کی کتاب جادوی منو گرفته.
‫بلافاصله بعد از اینکه بوسه‌ام تموم شد.
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫شاید همه چیزای عجیبی که درست کردم باعث این اتفاقا شده.
‫دیگ رو هم توضیح میده.
‫و کتاب آشپزی پرنده.
‫داره از خوراکی‌های خوشمزه صبحونه یه هیولا درست می‌کنه!
‫آه!
‫پس اینجا بود که کتاب جادوم رفته بود.
‫اوه، یه مشتری.
‫سریع‌تر سفارش بده، اختاپوس.
‫آه، مرسی، ولی دیگه جا ندارم یه لقمه دیگه بخورم.
‫اومدم باهات کتاب عوض کنم.
‫فکر کنم کتاب جادوییم با کتاب آشپزیت قاطی شده.
‫اما اول باید این فاجعه غذایی رو جمع و جور کنم.
‫فلیپیتی-فلیپیتی-غذا!
‫شیره افرا!
‫من چسبناک شدم!
‫خیلی چسبناکه!
‫هی، تو!
‫بچه اسفنجی با اون چوب جادویی!
‫اون کفگیر منه.
‫چوب‌دستم!
‫خب، یه کم از جادومو بهت قرض میدم!
‫تنها راه متوقف کردن صبحانه، دشمن قسم‌خورده‌شه!
‫شام حاضره!
‫اوه، می‌تونم شام درست کنم.
‫اسکیپی پاپی داغ و برشته!
‫وای خدای من!
‫نه!
‫اسکوئیدوارد جزئی از یک صبحانه متعادل نیست!
‫یک کراستی برگر سه طبقه!
‫من به یه تعطیلات نیاز دارم.
‫هی بچه، می‌خوای شاگرد من بشی؟
‫تو واقعاً تو جادو مهارت داری.
‫مرسی، ولی تنها جادویی که لازم دارم، طعم خوشمزه‌ی یه کراستی برگره.
‫یه کتلت؟
‫برای من یکم زوده.
‫مگه اینکه...
‫اوه، یه وافل خرچنگی!
‫اوه، یه وافل خرچنگی، ها؟
‫یه فکر بکر دیگه به ذهنم رسید!
‫ما دیگه صبحانه سرو نمی‌کنیم.
‫از این به بعد، رستوران خرچنگ به مشتری‌ها... شام سرو می‌کنه!
‫اوه، دو نفره صبحونه-شام!
‫و این دفعه، خودم کتاب آشپزی جدید رو برداشتم.
‫هی، مشتری داریم!
‫انجام بده