‫موشک جدیدم بالاخره رسید!
‫صبر کن.
‫خال خالی؟
‫من چهارخونه سفارش دادم!
‫باید اونو پس بگیری، آقای پستچی.
‫برگشتی؟
‫آقای پستچی؟
‫کیفم!
‫خوبی رفیق؟
‫باید نامه‌ها رو برسونم.
‫تو اصلاً در شرایطی نیستی که چیزی تحویل بدی، رفیق.
‫فقط ریلکس کن و بیا خونه من.
‫امروز نامه‌هات رو برات می‌برم.
‫ای وای.
‫نزدیک بود کیف نامه‌هام رو فراموش کنم.
‫ای وای.
‫نزدیک بود کلاه پستچی‌ام رو فراموش کنم.
‫خیلی خب، ببینیم اولین تحویلم کجاست.
‫من نمی‌تونم اینو بخونم!
‫هی، پاتریک، فکر کردم صدای سرت بود.
‫باب اسفنجی، می‌دونی این اسپونجی بوپ اسپوننس کجا زندگی می‌کنه؟
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫اوه، خب، برگرد به فرستنده.
‫هی، این لباس‌های جدید چیه؟
‫من الان پستچی شدم!
‫وای!
‫من همیشه دلم می‌خواست پستچی بشم!
‫مثل این می‌مونه که هر روز بابانوئل باشی!
‫به جز یکشنبه‌ها.
‫ببخشید، باب اسفنجی، ولی من الان پستچی شدم.
‫اوه، باشه.
‫اما می‌تونی دوست نامه‌نگار من باشی!
‫بزن بریم نامه‌ها رو بفرستیم.
‫پستچی عزیز، می‌تونی زنگ در رو بزنی.
‫بله قربان، آقای پستچی، قربان.
‫بهتره زنگوله قدیمی رو گرم کنم.
‫بالا، پایین، بالا، پایین، به راست بچرخ، به چپ بچرخ.
‫و ایمیل رو هم مرتب کن.
‫به یه احمق مثل تو اجازه میدن نامه‌ها رو تحویل بده؟
‫ از اینکه به احمق‌ها اجازه میدن چه کارایی بکنن، تعجب می‌کنی.
‫اینجاست!
‫صورت اختاپوس چی شده؟
‫فکر کنم داره لبخند می‌زنه.
‫بالاخره گرفتمش!
‫کلارینت توربوی من!
‫ارزش هر قرونش رو داشت.
‫اوه، خوبه، ایستگاه بعدیمون.
‫احضاریه برای خدمت در هیئت منصفه.
‫خوش‌شانسی.
‫تحویل ویژه.
‫آفرین آقای پستچی.
‫ای وای.
‫حتماً فلاکس پستی خرابه.
‫همین کافیه.
‫شاید فقط زنگ در رو امتحان کنم.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫تحویل ویژه!
‫نمی‌خوامش.
‫شاید بهتره بریم سراغ خونه بعدی.
‫نه، من پستچی‌ام!
‫مثل قسم پستچی‌ها، نه میخچه و نه پیاز، نه چاله و نه خطر، منو از رسوندن چیزا به غریبه‌ها باز نمی‌داره!
‫آه!
‫تحویل ویژه!
‫اوه، تحویل ویژه‌ای که انجام نشد!
‫آه!
‫پستچی بودن اصلاً شبیه بابانوئل بودن نیست.
‫هی، ما رفیقای آبجویی هستیم.
‫اوه!
‫اِه، کریسمس ماهی مبارک!
‫تیر ماهه!
‫فقط یه نامه بنویس!
‫نمی‌خوامش!
‫یا پینه یا پیاز!
‫دستمال بده!
‫کتت رو با زور می‌کشم بالا!
‫آماده باش!
‫مراقب باش!
‫می‌خوام لهت کنم!
‫می‌فرستمت با اردنگی!
‫نمی‌تونی از وظایف شهروندیت فرار کنی!
‫سیلی زدم، پس نمی‌گیرم!
‫این ما رو برای حموم حبابی صدا می‌زنه، احمقا!
‫دارم میام!
‫نرو!
‫نزدیک شدیم!
‫ای وای!
‫من هیچ وقت مهمون ندارم!
‫تحویل ویژه برای یه پیرمرد خاص.
‫نمی‌تونم هیچ ایمیلی براش پیدا کنم.
‫نه، من هیچ وقت نامه‌ای نمی‌گیرم.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫بیا یه چندتا از نامه‌های دیگه رو بهش بدیم.
‫یه نامه برات پیدا کردم، پیرمرد واکر.
‫منو برداشتن؟
‫ای وای!
‫وای!
‫اگه یه نامه اینقدر خوشحالش کرده، شرط می‌بندم همه‌ی نامه‌ها از خوشحالی منفجرش می‌کنه!
‫وای!
‫همه اینا برای منه؟
‫بعدش چی میشه، پستچی پاتریک؟
‫دیگه نامه‌ای نداریم.
‫بیا از اون ماشین بستنی‌فروشی بپرسیم می‌دونه نامه‌ها کجان.
‫اون ماشین بستنی‌فروشی نیست.
‫اون یه ماشین پسته.
‫واقعاً؟
‫فکر می‌کردم همه کامیون‌ها دختر هستن.
‫وای!
‫ما کلی نامه برنده شدیم!
‫باحاله!
‫ام، هی!
‫اون عجیب غریبا کامیونم رو دزدیدن!
‫دنبال اون دزدای پست برو!
‫تحویل ویژه!
‫تحویل ویژه برای فرد!
‫کارول کیه؟
‫این یکی برای توئه، پتی!
‫اوه، عالیه!
‫قایقی که سفارش داده بودم بالاخره رسید!
‫دزدای دریایی!
‫چرا این دزدای دریایی مثل مردا لباس پوشیدن؟
‫می‌خوان نامه‌هامونو بدزدن!
‫دشمن‌ها رو دور کن!
‫بچه‌های شبانه‌روزی برگشتن، قربان!
‫دارم اینا رو با پرداخت در محل می‌فرستم.
‫تصادف در حین تحویل.
‫و اینم پست هوایی!
‫ها؟
‫یه احضاریه دیگه برای بابِل باس.
‫همه چیزی که برامون مونده تبلیغات مزخرفه.
‫نگران نباش.
‫اونا هیچوقت ما رو تو این اداره پست پیدا نمی‌کنن.
‫اینم نامه‌های امروز، رئیس.
‫تحویل ویژه.