‫خیلی شلخته‌ای یوجین.
‫گذاشتن یه دریچه بدون محافظ که مستقیم میره تو دفترت.
‫عالیه.
‫فرمول مخفی به خوبی مال منه.
‫من موفق شدم!
‫آره!
‫ف برای دوستاییه که با هم کار می‌کنن.
‫تو برای من و من برای تو هستیم.
‫م یعنی هر جا و هر زمانی!
‫ها؟
‫اینجا توی اعماق دریای آبی!
‫آره!
‫داری مسواک می‌زنی؟
‫بله، مامان.
‫ای‌ح.
‫این جا از دستشویی خونه قدیمی دانشجوییم کثیف‌تره.
‫وقتشه از اینجا بریم.
‫وحشت‌زده.
‫ذهنم خالیه.
‫احتمالاً شلوارمو خیس می‌کنم.
‫صبر کن، من شلوار نمی‌پوشم.
‫خوش‌شانس بودم.
‫درسته، بهتره فرار کنی!
‫ها؟
‫وحشت، دوتا لطفاً!
‫هر چی بگی انجام میدم!
‫فقط بهم صدمه نزن!
‫ما هیچ وقت به ارباب صدمه نمی‌زنیم.
‫صبر کن، چی؟
‫ما داریم از تو، استاد خالق، تعریف می‌کنیم.
‫من؟
‫بله، ما چام هستیم، کندوی جمعی که تحت کنترل هستیم.
‫تو استادی.
‫شما ما رو وقتی که آشغال‌ها رو از دنیای بالاییتون توی فاضلاب می‌ریزید، می‌سازید.
‫داری از سطل دوستامون حرف می‌زنی؟
‫آره.
‫چیزها با گازهای فاضلاب مخلوط میشه... و ادرار تشکیل میده.
‫هوم.
‫ منطقیه.
‫به یه جور احمقانه‌ای.
‫چه خبره؟
‫استاد باید به روستا بیاد تا ما بتونیم پرستشش کنیم.
‫خب، من عاشق اینم که پرستیده بشم.
‫صبر کن.
‫چطوری منو شناختی؟
‫از دفترچه خاطرات مقدس.
‫ما همه مقاله‌هایی که درباره استاد اینجا میاد رو نگه می‌داریم.
‫اینجا، بررسی چام باکت.
‫یه دستشویی منفی نصیبت میشه.
‫این باید بالاترین امتیاز ممکن باشه.
‫آره، این دیگه بالاترین حدشه.
‫بیا اینو ببندیم.
‫ارباب از روستای ما راضیه.
‫اوه، باشه.
‫چرا که نه؟
‫اوه، ممنون استاد.
‫ممنون.
‫دیگه بسه.
‫دستمال یا چیزی داری که بتونم دستامو پاک کنم؟
‫دستمال برای ارباب؟
‫آره.
‫ممنون، ولی دفعه بعد یه کم سریع‌تر باش.
‫پس رفیقت واقعاً هر کاری برای من می‌کنه؟
‫آره، آره.
‫هر چی ارباب بخواد.
‫این یه ایده به ذهنم میاره.
‫من نیازی ندارم فرمول مخفی کراستی پتی رو دزدکی بدزدم.
‫با تو رفیق کنارم، می‌تونم با زور بگیرمش.
‫آره، آره.
‫هر چی ارباب بخواد.
‫انجام بده.
‫باشه، پس.
‫برای تمرین حمله صف بکشید.
‫برای نفوذ موفقیت‌آمیز به رستوران کراستی کراب، باید چندتا در رو بشکنی.
‫حالا بزن بریم!
‫به این میگی کتک زدن؟
‫محکم‌تر بزن!
‫صبر کن، نه!
‫وایسا!
‫چطور بود استاد؟
‫برای اینکه نقشه‌م موفق بشه، باید تیراندازهای ماهری باشین.
‫صف بکشید و آماده بشید.
‫صبر کن، صبر کن.
‫بذار این هدف‌ها رو بذارم سر جاشون قبل اینکه شلیک کنی.
‫استاد، بگو شلیک!
‫استاد، هدفمون چطور بود؟
‫بی‌نقص.
‫وقتی بالاخره وارد رستوران خرچنگ می‌شیم، با دشمنی روبرو می‌شی که از هر چیزی که فکرش رو بکنی بدتره.
‫برای اینکه از آقای خرچنگ و نوچه‌های بدجنسش رد بشی و به فرمول مخفی برسی، باید توی هنر مرگبار کاراته استاد باشی.
‫حالا به استاد نشون بده چی داری.
‫رئیس!
‫آماده‌ای!
‫سلام یوجین.
‫پلانکتون!
‫از اینجا برو بیرون قبل از اینکه بندازمت بیرون!
‫تنها چیزی که اینجا داره نابود میشه، امیدهای تو برای دزدیده نشدن فرمول کراستی کراب توسط منه!
‫تو و کدوم ارتش؟
‫من و رفیقام!
‫لینکلن، این دیگه چه دیوونگی‌ایه؟
‫دیوانگی نبوغ!
‫اون آشغالا دارن چیکار می‌کنن؟
‫هر چیزی که دلم می‌خواست!
‫اوه، کریگ، به نظر میاد یکم گرسنه‌ای.
‫بچّه‌ها، یه مزه بهش بدین!
‫باب اسفنجی!
‫اسپانج‌باب!
‫باب اسفنجی!
‫باب اسفنجی
‫آره، حرکات آکروباتیک پیرت به گرد پای هیولای چاق من نمی‌رسه.
‫خیلی طولانی و مزخرف!
‫اوه، لعنتی!
‫حمله کنید، گروه گندیده من!
‫اون به من تف انداخت!
‫این آخرین شانستِ، یوجین.
‫فرمول رو بده یا دیگه!
‫وگرنه چی؟
‫وگرنه این!
‫باشه، باشه، اون چیزی که می‌خوای رو بهت می‌دم.
‫فقط لطفا به من آسیب نزن.
‫باب اسفنجی، کمک!
‫باب اسفنجی!
‫کمکش کن!
‫اوه، یه سکه!
‫بازم نه!
‫خیلی معذرت می‌خوام، آقای خرچنگ!
‫خب، به هر حال مرسی که تلاش کردی.
‫خب، بچه‌ها می‌خواید با هم بچرخیم؟
‫می‌دونی، شاید یه کم بیشتر منو پرستش کنی؟
‫نه.
‫فکر می‌کنیم چام توی فاضلاب خوشحال‌تره.
‫اینجا خیلی دیوونه‌بازیه.
‫ولی تو همچنان منو می‌پرستی، درسته؟
‫برنامه‌مون رو دوباره چک کن.
‫برگرد به...