‫- بچه‌ها، آماده‌اید؟
‫بچه‌ها: چشم، کاپیتان!
‫- نمی‌شنومت.
‫بچه‌ها: چشم، کاپیتان!
‫- ♪ اوه... ♪
‫♪ کی تو یه آناناس زیر دریا زندگی می‌کنه؟ ♪
‫بچه‌ها: باب اسفنجی شلوار مکعبی!
‫- ♪ جاذب و زرد و پر از سوراخه ♪
‫بچه‌ها: باب اسفنجی شلوار مکعبی!
‫- ♪ اگه دریانوردی احمقانه چیزی هست که می‌خوای ♪
‫بچه‌ها: باب اسفنجی شلوار مکعبی!
‫- ♪ بعدش بیفت رو عرشه و مثل ماهی دست و پا بزن ♪
‫بچه‌ها: باب‌اسفنجی شلوارمکعبی!
‫- آماده‌ای؟
‫همه: باب اسفنجی شلوار مکعبی!
‫باب اسفنجی شلوار مکعبی!
‫- باب اسفنجی
‫شلوار مکعبی!
‫[خنده]
‫♪ ♪
‫[صدای برخورد موج‌ها]
‫[موسیقی شاد]
‫♪ ♪
‫[صدای هیجان‌زده و نامفهوم]
‫- [می‌خندد] رستوران من
‫پر از مشتری و پولشونه.
‫[می‌خندد]
‫- [ناله می‌کند]
‫[ناله کردن]
‫[جیغ می‌زند]
‫آقای خرچنگ، صندوق دوباره پر شده.
‫- گرفتمش، آقای اسکویدوارد.
‫[می‌خندد] [صدای جاروبرقی]
‫اوه. [می‌خنده]
‫اوه، هوم.
‫[می‌خندد]
‫ها؟
‫هی، چرا تو صف نیستی؟
‫نمی‌خوای یه کرابی پتی بخوری؟
‫- خیلی دوست دارم یکی داشته باشم، ولی خیلی دوره.
‫[صدای غرش موتور]
‫به خوبی یک کراستی پتی نیست،
‫ولی من حتی یک اینچ هم لازم نبود تکون بخورم.
‫اوه.
‫- [ناله می‌کند]
‫اون غذافروشی سیار مشتری منو دزدید.
‫خب، اگه مشتری‌ها نمیان به رستوران خرچنگ،
‫من رستوران خرچنگو براشون میارم.
‫- آقای خرچنگ، اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫- کارفرمای مهربونت برات یه سورپرایز داره.
‫- آقای خرچنگ، من عاشق سورپرایزاتم.
‫سورپرایز مورد علاقه‌ام چک بلامحل بود.
‫- [می‌خندد] خوب گفتی.
‫نگاه کن!
‫من تازه‌وارد... برای من...
‫ماشین غذای کروستی کروزر.
‫[می‌خندد] اوه‌اوه.
‫- چه آشغالیه.
‫- بیشتر شبیه یه تیکه خوشگل.
‫- ما هیچ همبرگری از اون ماشین قراضه نمی‌فروشیم.
‫- بهتره یه همبرگر بفروشی یا بهتره برنگردی.
‫- [ناله]
‫[جیغ زدن] [صدای چرخ‌دنده‌ها]
‫[صدای غرش موتور]
‫- اوه، آقای اسکوئیدوارد،
‫تو رانندگی می‌کنی.
‫- [ناله]
‫- اوه، من می‌تونم راهنمایی کنم.
‫- اوه، چه خوشحالی!
‫- مشتریا اومدن. - بجنب!
‫- حالا فقط یه جای پارک لازم داریم
‫کنار کلی مشتری گرسنه.
‫اوه!
‫به نظر میاد جای خوبی باشه، اختاپوس.
‫[بوق ماشین] ها؟
‫- اون جای منه، عوضی.
‫[ناله]
‫- اوه، اونجا رو امتحان کن.
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها]
‫[هر دو جیغ می‌زنند]
‫- [ناله]
‫- بوینگ. اینجا یه جای خالی پیدا کردم.
‫[می‌خندد] - خفه شو.
‫[صدای مته]
‫- کارگرهای ساختمانی همیشه گرسنه‌ان.
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها]
‫کراپی پتی‌ها.
‫پاتty های خرچنگی داغت رو بگیر.
‫اوه. [می‌خندد]
‫- هی، شما دزدهای ادعا! این قلمرو منه.
‫[ناله]
‫همه: وای.
‫- نوش جان.
‫- حالا اینجا خیلی شیک به نظر میاد.
‫- کراستی برگر.
‫بیاید اینجا، همبرگرهای خوشمزه و ارزون کریبی پتی رو بگیرید.
‫- ارزونه؟
‫اوه، چقدر معمولیه.
‫اوه، ماشین کاناپه!
‫هردو: وای!
‫- همه جای بیکینی باتم رو گشتیم
‫و هیچی هم نفروختیم.
‫وقتشه برگردیم و به خرچنگ بگیم شکست خوردیم.
‫- یه جا هست که هنوز امتحانش نکردیم.
‫وای!
‫- ها؟ [جیغ می‌زند]
‫- ته خط.
‫- [ناله] - بپیچ، بپیچ.
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها] - [جیغ می‌زند]
‫هردو: [جیغ زدن]
‫[موسیقی دراماتیک]
‫- [ناله کردن]
‫[موجود به آرامی زوزه می‌کشد]
‫- اوه، اینجا خلوته.
‫- همم، اگه درست یادم باشه، همیشه هستن
‫دوستای صمیمی راک باتم سر ایستگاه اتوبوس.
‫[موسیقی مرموز]
‫- چه ایده فوق‌العاده‌ای، باب اسفنجی.
‫اینجا خیلی مشتری هست.
‫[صدای وزش باد]
‫- شاید مرکز خرید راک باتم؟
‫- [ناله] مرکز خرید.
‫[پخش موسیقی ملایم]
‫- همه کجان؟
‫سیرک باید برای جمعیت خوب باشه.
‫- همم.
‫شاید یه سیرک کک باشه؟
‫[می‌خنده]
‫- هنوز گرمه.
‫اوه، قبرستون هم خالیه.
‫این‌جا حتی یه شهر ارواح هم نیست.
‫- خب، تلاش‌مون رو کردیم. بریم خونه.
‫هردو: ها؟ - [صدای پوف کردن]
‫- [با تعجب] یه مشتری.
‫بفرما، بیا جلو و یه خوشمزه، نصفه تازه بگیر...
‫ها؟
‫کراپی پتی. - [صدای پف کردن]
‫- ها؟
‫اونجاست.
‫[موسیقی عجیب و غریب]
‫♪ ♪
‫- آه!
‫[ناله]
‫کجا رفت؟
‫- اون بالا.
‫- [پوف]
‫- [ناله] این دفعه گرفتمش.
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها] - وای!
‫- [پوووف]
‫هر دو: [جیغ زدن]
‫هردو: آره.
‫[ناله و فریاد]
‫- [پوففف]
‫- اوه! گمش کردیم.
‫- اونجاست. - [پوووف]
‫♪ ♪
‫هردو: ها؟
‫- می‌تونیم الان بریم خونه؟
‫- آقای خرچنگ گفت نمی‌تونیم برگردیم
‫تا وقتی که حداقل یه کرَبی پَتی نفروشیم.
‫- باشه، خودم یه همبرگر احمقانه می‌خرم.
‫چی؟ [ناله]
‫کیف پولم رو تو شلوارم تو خونه جا گذاشتم.
‫اوه، باب اسفنجی، میشه لطفاً...
‫یه کم پول بهم قرض میدی تا یه کباب بخرم؟
‫- من فقط پول کرستی دارم.
‫- "در رستوران کراستی کراب معتبر نیست"
‫فکر کنم اگه بخوام برگردم خونه،
‫باید یه همبرگر به اون آدم عجیب بفروشیم.
‫- مشکلی نیست. پیداش می‌کنم.
‫با استفاده از تخصصم در عروس دریایی گرفتن.
‫[موسیقی مرموز]
‫- [پوووف]
‫♪ ♪
‫- هممم، هممم.
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها]
‫گرفتمت! ها؟
‫- [وز وز کردن]
‫هردو: [جیغ زدن]
‫- آخ! - ساقه مغزم!
‫- این حقه رو از خوندن کمیک‌های جنگل ماهی یاد گرفتم.
‫هردو: [نفس‌نفس زدن]
‫- [پوف]
‫- ها! اون صدف کوچولو رو گرفتم.
‫- [وزوز]
‫- اوه. - هوم.
‫هردو: [جیغ زدن]
‫[صدای جیغ لاستیک‌ها]
‫- [ناله می‌کند]
‫خب، از اونجایی که من هیچ‌وقت به خونه برنمی‌گردم،
‫خب، بهتره راحت باشم.
‫- [صدا] هی!
‫شما همون عجیب غریبایی هستین که...
‫دنبال من توی شهر می‌گرده.
‫[فوت]
‫- چرا برامون دست تکون دادی و بعدش فرار کردی؟
‫- ها؟ [صدا درآوردن با دهان]
‫من لهجت رو نمی‌فهمم. [پوووف]
‫- من اینو انجام می‌دم، اسکوئیدوارد.
‫من به زبان "راک باتم" مسلط صحبت می‌کنم.
‫چرا... [صدای پف]
‫مگه تو... [پوووف]
‫داره برامون دست تکون میده؟ [صدای پف]
‫- من نبودم... [صدای پوف]
‫برات دست تکون میدم. [صدای پوف کردن]
‫من بودم... [صدای پوف]
‫دارم زیر بغلم رو خشک می‌کنم.
‫[نفس نفس زدن]
‫اوه!
‫- ما فقط می‌خواستیم که... [صدای پوزخند]
‫بهت یه داغشو بفروشم... [صدای پف]
‫کربی پتی خوشمزه. [صدای پف]
‫- به نظر میاد... [صدای پوف]
‫خوشمزه.
‫هردو: قراره یه برگر بفروشیم. [صدای پف کردن]
‫[صدای موتور]
‫ها؟ [صدای پوف]
‫همه: [ناله و صداهای بامزه]
‫[خنده و صدا درآوردن]
‫[موسیقی شاد]
‫♪ ♪
‫- [می‌خنده]
‫- هی، برت. [صدای پف]
‫خیلی بد شد که نتونستی... [صدا درآوردن]
‫با ما بیا به سفر سالانه‌مون به...
‫خرچنگ خندان،
‫ولی اینم همبرگرهات. [صدای پوف]
‫- مرسی، فرانک. [صدای پوزخند]
‫ولی می‌دونی این چاله‌ها چقدر طول می‌کشه خشک بشن.
‫[فوت]
‫ببخشید بچه‌ها. [صدای پوف]
‫دوست دارم یه همبرگر ازت بخرم.
‫ولی من که یه کیسه کامل دارم.
‫هردو: [ناله می‌کنند]
‫- [می‌خندد] این ته‌نشین‌ها
‫واقعاً عاشق کراستی برگرهاشون هستن.
‫[می‌خندد] اوه.
‫[صدای تق تق موتور]
‫هردو: [ناله می‌کنند]
‫- باب اسفنجی، اختاپوس، برگشتین.
‫چند تا برگر فروختی؟
‫- هیچی.
‫- [ناله می‌کند] این دیگه چیه؟
‫تو تمام روز چیکار می‌کردی؟
‫تو دوباره برمی‌گردی اونجا تا یه همبرگر بفروشی!
‫[صدای قار و قور شکم]
‫ببخشید، بچه‌ها. [می‌خندد]
‫یکم گرسنه و عصبی‌ام. خیلی سرم شلوغ بوده.
‫خودم هیچی نخوردم.
‫ها؟
‫- اهم، اون میشه... [صدای پف کردن]
‫پنج دلار. [صدا درآوردن]
‫- باشه، خیلی خب.
‫برمی‌گرده مستقیم به جیب خودم.
‫- یای!
‫- بالاخره یه کراستی فروختیم.
‫- بالاخره می‌تونم برم خونه.
‫- [می‌خنده]
‫[ناله می‌کند]
‫وقتی که باید پولشو بدم،
‫مزه‌اش مثل آشغال حلزون قدیمی می‌ده.
‫[ناله]
‫اوه، اوه... [جیغ می‌زند]
‫اوه. [صدای پف کردن]
‫[موسیقی شاد]
‫♪ ♪
‫- [زمزمه می‌کند]
‫- بریم! بجنب!
‫- ها؟
‫هی، اون تو چه خبره؟
‫داری جوری رفتار می‌کنی که انگار تا حالا یه همبرگر خرچنگی درست نکردی.
‫[زنگ به صدا در می‌آید] - آره بابا، چون
‫من تا حالا هیچ وقت یه کراستی برگر درست نکردم.
‫چرا داری منو مجبور می‌کنی این کارو بکنم؟
‫- چون امروز روز آوردن...
‫منظورم اینه که دخترت رو سر کار بیار.
‫به‌علاوه، باب‌اسفنجی مشغول تمیز کردن عمیق صندلی‌های بشکه‌ایه.
‫- [زمزمه می‌کند]
‫- اِی، اشکالی داره؟
‫- اوه، نه، اصلاً.
‫[سوت می‌زند] - [ناله می‌کند]
‫- اینم غذات یا هرچی.
‫اوه، سلام باب اسفنجی. - سلام پرل.
‫این بهترین کار دنیا نیست؟
‫[ناله کردن]
‫[نفس عمیق] هوم.
‫- چطوری، باب‌اسفنجی! - [جیغ می‌زند]
‫- نرلین.
‫هی، داداشت کجاست، نابی؟
‫- [ناله می‌کند]
‫- خانم.
‫- من و نابی داشتیم می‌رفتیم به شهر بزرگ،
‫پس فکر کردیم که پیشنهادت رو قبول کنیم.
‫روی پیشنهادت که ما رو ببری جاهای دیدنی رو نشون بدی.
‫- اوه، خیلی دوست دارم.
‫میتونیم سلام کنیم به شیر آتش‌نشانی مورد علاقم
‫و بعدش می‌تونیم پیرمردی که به صدف‌ها غذا می‌ده رو ببینیم
‫و بعدش... نه.
‫نمی‌تونم این آدمای دوست‌داشتنی رو تنها بذارم.
‫همه: [جویدن و آروغ زدن]
‫- اوه، پس چرا من شهر بزرگ رو بهت نشون ندم؟
‫من به این آدما اهمیت نمی‌دم.
‫- مروارید کوچولو می‌خواد ما رو ببره یه ماجراجویی؟
‫وای خدای من!
‫- هر کاری می‌کنم که از اینجا برم.
‫قراره یه روز عالی باشه.
‫- [ناله] روز سختی بود.
‫[ناله] - [آه]
‫- نابی میگه می‌خواد بمونه
‫و به باب اسفنجی کمک کن تا به آدم‌های گرسنه غذا بده.
‫خب، پرل، انگار معامله‌مون جور شد.
‫[تف می‌کنه]
‫- باشه. - عالی میشه.
‫دو تا دختر نهنگ دارن با هم شهر بزرگ رو می‌گردن.
‫- اگه می‌خوایم اون کار "ولگردی" رو تو شهر انجام بدیم،
‫من یه پیش‌پرداخت از پول تو جیبیم لازم دارم.
‫اوه، بابا!
‫- [ناله می‌کند] باشه، بگیر.
‫- اوه، بابا، نمی‌تونیم یه روز تفریحی با نهنگ داشته باشیم
‫با کارت چوب بالسات.
‫ما الماس بی‌نهایت رو لازم داریم!
‫- الماس من.
‫[صدای بوق] - من تا حالا سوار اسکوبر نشده بودم.
‫اما واقعاً خیلی راحت و مناسب هست.
‫مرسی که منو رسوندی. [ناله]
‫ها؟
‫منو باش!
‫این خیابونای شهر پر از آدامسه.
‫[ناله] دارم تو رو به عنوان یادگاری نگه می‌دارم.
‫آه.
‫آه!
‫[ناله کردن]
‫اوه.
‫آخ! خوشمزه.
‫- اوه، شهر همچنین داره
‫خیلی چیزها توش هست که چندش‌آور نیستن.
‫- واقعاً؟
‫اوه، مثل این کلبه‌های شیک اینجا؟
‫- آره، اینا آسمون‌خراش هستن.
‫- اون چیه؟
‫- اون حمل و نقل عمومیه.
‫- آخ.
‫[صدای مته] - داره چیکار می‌کنه؟
‫- ساخت و ساز خیابون!
‫- [می‌خنده]
‫- [ناله می‌کند] اوه.
‫چرا، انگار داری تو یه برنامه تلویزیونی قدم می‌زنی.
‫- اوف. آه.
‫ها؟
‫ای وای، سیب‌زمینی‌ها. کاش می‌تونستم بهشون برسم.
‫- [ناله و غرغر]
‫- اوه.
‫وای. مرسی، نابی.
‫حالا اگه فقط چاشنی‌ها نزدیک‌تر بودن.
‫- [ناله] بفرما. - آه.
‫- [وراجی کردن] - [می‌خنده]
‫حیف که قفسه نون اون طرف اتاقه.
‫اوه، آره! به این میگن فست‌فود!
‫- این فروشگاه مورد علاقه منه
‫و مثل قلب یه شهر بزرگ.
‫برگشتن.
‫[موسیقی پرانرژی]
‫♪ ♪
‫- وای.
‫ها؟
‫اوه!
‫- [ناله کردن]
‫- این درهای اتوماتیک خیلی شیک هستن،
‫اما ما روستایی‌ها کارها رو یه کم مودبانه‌تر انجام می‌دیم.
‫[ناله] از این طرف، قربان.
‫- [ناله می‌کند]
‫- ببخشید!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- اوه، در رو نگه داشتم. بیا، تو امتحان کن.
‫- [ناله] - نارلین، اون بانو آپترنه.
‫- [ناله و نفس‌نفس]
‫- [می‌خندد] خیلی معذرت می‌خوام.
‫اون تازه اومده تو شهر، ولی ما خریدارای خوبی خواهیم بود.
‫قسم می‌خورم. - همم، آره.
‫خیلی خب، ادامه بدید، مصرف‌کننده‌های کوچولوی من.
‫اما اینجا توی آپترن، ما خرید کردن رو جدی می‌گیریم.
‫هردو: باشه.
‫- خوش اومدی به بخش عطر.
‫[موسیقی هیجان‌انگیز]
‫♪ ♪
‫- [ناله]
‫[سرفه و عطسه]
‫ای بابا!
‫فکر کنم یه چیزی اینجا مرده.
‫- مرد و رفت به بهشت!
‫آره! [خنده]
‫[آه می‌کشد]
‫عنبر. [می‌خندد]
‫- من... [خفه می‌شود]
‫[جیغ زدن]
‫چرا، تو!
‫- بله؟
‫- مشکلت چیه؟
‫- باید راهروی تو رو تمیز کنم.
‫شاید یه نمونه دیگه امتحان کنیم؟
‫- ببخشید، ولی من خیلی به اون بوی بد اهمیت نمی‌دم.
‫- واقعاً.
‫- تازه، بوی خاص خودم رو دارم.
‫- ها؟ - طعم قارچ.
‫[می‌خندد] وای!
‫- دماغم!
‫بوی وحشتناک!
‫- [سرفه می‌کند] - [ناله می‌کند]
‫[همه جیغ می‌زنن]
‫- بیا بریم، بهتره در بریم!
‫نظرت در مورد این لباس باحال چیه؟
‫- نمی‌دونم. یه جورایی محدود کننده‌ست.
‫هردو: [می‌خندند]
‫- توجه، خریداران آپترن.
‫توی بخش کفش‌ها حراج شده.
‫طبقه دهم. - [نفس نفس زدن] بجنب!
‫- وای!
‫[صدای دینگ آسانسور]
‫- واو. [صدای دینگ آسانسور]
‫- امکان نداره. چقدر کفش!
‫[می‌خندد]
‫- ها؟
‫[نفس نفس زدن]
‫- [آه می‌کشد]
‫- [نفس نفس زدن] - [می‌خنده]
‫- بی‌تعارف، دختر مرواریدی،
‫ولی پام با کفش راحت نیست.
‫- همونطور که میگن، یه کفش کوچیک هست
‫برای هر قدم غول‌پیکر. - وای!
‫- میشه؟
‫- خوب، اگه کفش اندازه‌ته.
‫[بو کشیدن]
‫[غرغر کردن]
‫- تو کفش پاشنه بلند منو داغون کردی!
‫- ببخشید. بهت گفتم.
‫- یه لحظه صبر کن. من شما دوتا رو می‌شناسم.
‫شما همون اوباش‌ها هستید!
‫این اون نهنگ‌های حقه‌بازن.
‫کد قرمز!
‫[آژیر کشیدن]
‫[صدای آسانسور] هر دو: [ناله کردن]
‫- [می‌خنده و غرغر می‌کنه]
‫[ناله سربازان]
‫- هات، هات، هات، هات، هات، هات! - ها!
‫- هات، هات، هات، هات، هات، هات، هات، هات، هات.
‫[موسیقی دراماتیک]
‫- آه!
‫- خانم آپترن! ببخشید.
‫من و نرلین فقط داشتیم یه کم خوش می‌گذروندیم.
‫- سرگرمی؟
‫خرید کردن نباید سرگرم‌کننده باشه.
‫خوشبختانه برای من،
‫دیگه هیچ وقت اینجا خرید نمی‌کنی!
‫- ولی من کارت الماس نامحدود داشتم.
‫[گریه می‌کند]
‫همه: هات، هات، هات، هات، هات، هات، هات.
‫- بیا بریم. - آه!
‫- [ناله می‌کند]
‫[موسیقی ملایم در حال پخش]
‫[صدای آسانسور] هردو: [نفس‌نفس زدن]
‫وای! [صدای آسانسور]
‫همه: هوت، هوت، هوت، هوت، هوت، هوت، هوت، هوت.
‫- شما، خانم‌های جوان، اینجا جایتان نیست.
‫به خصوص اون.
‫- ها؟
‫- خب اگه دوستم کارها رو انجام نده چی؟
‫مثل شهری‌ها؟
‫حداقل مثل تو از خودراضی و مغرور نیست.
‫- اوه! - به‌علاوه.
‫- اممم. - ما خواهران نهنگ‌ها
‫همیشه کنار هم بمونیم.
‫- [جیغ و ناله]
‫آه! آه.
‫- [ناله و نفس‌نفس زدن]
‫[همه ناله می‌کنند]
‫- اوه! - [ناله کردن]
‫- ییه‌ها! - هی!
‫- [سوت زدن]
‫- هاها، واو.
‫[همه ناله می‌کنند]
‫- [ناله]
‫[می‌خنده]
‫[جیغ می‌زنند] همه: هوت، هوت، هوت، هوت.
‫- الماس بی‌نهایت!
‫[جیغ می‌زند]
‫[موسیقی شوخ‌وشنگ]
‫گرفتمش.
‫♪ ♪
‫هردو: [ناله می‌کنند]
‫ها؟ آه! - [جیغ می‌زند]
‫- [ورور کردن]
‫اشتباه من بود.
‫- [سوت زدن]
‫- [فریاد می‌زند] - آخ!
‫- [ناله]
‫- انگار حسابی ازت کار کشیدن.
‫- آره. - اوه.
‫اوه. - [صدای شیهه]
‫هردو: [می‌خندند]
‫- ممنون برای گردش نهنگ، پرل.
‫ولی شهر بزرگ دردسرش بیشتر از ارزششه.
‫دفعه بعد تو میای به دهات.
‫- [می‌خندد] - آره، یه وقت این کارو بکنیم.
‫یی‌ها! [می‌خندد]
‫- پرل، جریان این همه خرید از آپترنز چیه؟
‫- چرا صبر کنیم؟
‫بیا همین الان بریم به روستا.
‫[موسیقی شاد وسترن]
‫خداحافظ بابا! به زودی می‌بینمت.
‫- زودتر از اون چیزی که فکرشو می‌کنی! - [جیغ می‌کشه]
‫صبر کن، صبر کن!
‫فکر می‌کنی داری کجا میری؟
‫تو الان نمی‌تونی بری!
‫- سلام؟ کسی اینجا هست؟