‫به خاطر اینکه می‌خواستم از روستا محافظت کنم،
‫خیلی از جنگجوها افتادن
‫اگه می‌خوام یه ژنرال بشم، باید خودمو آماده کنم.
‫چوجومارو.
‫اجازه بده ازت تشکر کنم و بابت اتفاقی که افتاده معذرت بخوام.
‫منم باید عذرخواهی کنم...
‫برای اینکه خودم تصمیم گرفتم.
‫نه! تو خیلی کمک کردی!
‫این روستا واقعاً برای ما خیلی مهم بود،
‫همونطور که فوبوکی اشاره کرد، و هیچکدوم از ما نفهمیده بودیم.
‫از حالا به بعد، اینجا نگهبان می‌ذاریم.
‫بچه‌ها چی؟
‫فعلاً اون‌ها رو می‌بریم به معبد بزرگ سووا.
‫همه از فوبوکی و لرد توکیوکی ممنونن،
‫و هیچ اعتراضی بهش نیست.
‫می‌فهمم...
‫همینطور...
‫حالا که تو رو به خطر انداختم،
‫باید درباره خودم هم باهات صادق باشم.
‫یک نقطه...
‫وقتی نمی‌تونی آینده رو پیش‌بینی کنی؟
‫همونطور که می‌دونی، همه چیزایی که می‌بینم آینده‌های مبهمه.
‫اما وقتی نمی‌تونم ببینمشون، نمی‌تونم تو موقعیت‌های سخت کاری بکنم.
‫لطفاً اینو از همه مخفی نگه دار.
‫قدرت خدا...
‫وجود داره اگه باورش کنی.
‫بعضی از ما بهش پناه می‌بریم.
‫با این حساب، ارباب توکییوکی...
‫من نیاز دارم که کمکم کنی تا یه کم قوتم رو دوباره به دست بیارم.
‫می‌خوام تو هم بدونی.
‫درباره منبع قدرت من.
‫هنوز نیروهای مرموزی تو این دنیا باقی موندن...
‫این با زور یا هوش اندازه‌گیری نمی‌شه.
‫مثل یه تاریخچه‌ی معطر
‫دقیقاً مثل یه کتاب درسی دراماتیک
‫این خوب نیست، من این روزا اصلاً نمی‌تونم برقصم
‫آیا انجامش می‌دی یا کارت تمومه؟ فقط سرنوشت می‌تونه بگه
‫مخالفت می‌کنم، دربارش می‌خونم و فرار می‌کنم
‫من به خسارتی که وارد شده اهمیت نمی‌دم
‫فقط دارم خوش می‌گذرونم
‫تحقق، ایده‌آل‌ها، واقعیت
‫میرم دستشون رو می‌گیرم سریع و محکم
‫بگو نقشه A، هیچ شکی نداری، همه جا آفتابیه
‫تو هوامو داشتی، پس اینم باند پروازمون
‫بگو برنامه A، هیچ شکی نداری، زنده‌ای
‫اونا می‌خندن، ناراحت‌کننده میشه، ولی تو حالت خوب میشه.
‫طرح الف
‫نقشه الف
‫فرار کردن یعنی پیروزی
‫طرح الف
‫فرار کن به سوی پیروزی
‫(سامورایی گریزان)
‫مارماهی؟
‫اگه دستور توئه، می‌تونم از رودخانه تنریو یه کم گیر بیارم.
‫چی شده؟
‫ممنون.
‫من یهویی هوس کردم...
‫خواهش می‌کنم، به هیچ‌کس نگو!
‫که من قدرت الهیم رو از دست دادم!
‫چرا برای به دست آوردن قدرت خدایی‌ات به مارماهی نیاز داری؟
‫قبلاً با خوردن مارماهی خوب شدم.
‫دلایل زیادی برای بازیابی قدرت الهی‌ام وجود داشت.
‫فقط باید یکی یکی امتحانشون کنم.
‫مارماهی‌ها تخصص سووا هستن.
‫در زمستون، چربی‌شون زیاده و گوشتشون نرمه...
‫احساس می‌کنم قدرت توی بدنم جریان داره!
‫ولی قدرت الهی‌ام هنوز برنگشته...
‫به نظر میاد مارماهی نبود.
‫پیاز سیبری؟
‫احساس می‌کنم...
‫- داره یه چیزی می‌خوره... - مارماهی!
‫- آره... - بوی کسی رو حس می‌کنم که داره مارماهی می‌پزه!
‫کجاست؟!
‫حتماً. می‌رم پشت تپه پیداشون می‌کنم.
‫این‌ها سبزی‌های وحشی‌ای هستن که راهب‌های کوهستان که تو کوه‌ها تمرین می‌کنن دوست دارن.
‫بوی تند...
‫قدرت دور کردن شیاطین رو داره.
‫ولی فکر نمی‌کنم اینم باشه.
‫این طناب؟
‫حتما، می‌تونی داشته باشی.
‫لباس دختر معبد؟
‫چندتایی تو انبار داریم...
‫برای چی لازمش داری؟
‫فقط کنجکاو بودم درباره زیارتگاه...
‫باشه.
‫در شینتو، مردها و زن‌ها به یک اندازه مهم هستن.
‫نقش دختر معبد خیلی مهمه.
‫چون داریم اینو از دخترها مخفی می‌کنیم...
‫ما با استفاده از این عروسک‌های کاهگلی مراسم رو انجام می‌دیم تا قدرت الهی‌ام رو برگردونیم!
‫دختر معبد...؟
‫این به درد نمی‌خوره!
‫این یه راهبه نیست! من یه واقعی‌شو می‌خوام!
‫دختر معبد!
‫تموم شد!
‫این بد به نظر میاد...
‫آره...
‫اون تازه کلی غذا خورد برای انرژی...
‫و یه عروسک دختر معبد به اندازه واقعی درست کرد...
‫شرط می‌بندم داره از طناب واسه یه بازی طنابی استفاده می‌کنه!
‫آقا کوچولو...
‫اون یه جورایی فِتیش داره...
‫نکنه می‌خوای بگی...
‫اون تو این سنش به این سطح رسیده؟!
‫تو نمی‌فهمی، موری‌تاکا، مگه نه؟
‫بهتره از بچگی منحرف بشه.
‫آروم باش.
‫فقط به خاطر اینکه اربابمون منحرفه،
‫این باعث نمی‌شه که وفاداریمون بهش عوض بشه!
‫درسته!
‫همه‌اش برای اینه که اون بتونه شوگون‌سالاری کاماکورا رو دوباره بسازه!
‫حتی اگه یه شوگان خیلی منحرف باشه!
‫من هنرهای رزمی و منحرفم رو به عنوان خدمتکارش تقویت می‌کنم!
‫آره!
‫خیلی راحته!
‫یوریشیگه!
‫ها؟
‫چـ... چطوری؟
‫الان وقتش نیست که یه پرس دیگه مارماهی بخوری!
‫خدمه‌هام دارن در موردم اشتباه فکر می‌کنن!
‫همش تقصیر اون کارای مخفی احمقانه‌ته!
‫اشکالی نداره.
‫یک ارباب مرموز بیشتر احتمال داره که اسرارآمیز و باوقار باشه.
‫فکر می‌کنن من چندشم!
‫بیا با من!
‫به همه می‌گیم و همه چیز رو روشن می‌کنیم!
‫دیگه برام مهم نیست رازت چیه!
‫حالا، حالا...
‫فقط یکی دیگه مونده!
‫خواهش می‌کنم، فقط یکی دیگه!
‫حدود یک مایل پیاده‌روی از اینجا،
‫اونجا کوه موریاه، یه مکان مقدس برای زیارتگاه بزرگ سوواست.
‫یه کم آب از اون جوی مقدس که اونجا جاریه برام بیار.
‫فکر کنم همین که اونو بخورم، فوری خوب بشم.
‫پس از اول بگو!
‫می‌خواستم مارماهی و پیاز بخورم!
‫من اصلاً دارم چی کار می‌کنم؟
‫این فقط همون کارای عجیب و غریب همیشگی‌شه، با منم درگیرش کرده...
‫اصلاً قدرت الهی وجود داره؟
‫حتی الان هم هنوز شک دارم.
‫تمام قدرت فوق‌العاده‌ای که تا حالا نشون داده شاید فقط یه تصادف بوده باشه.
‫اون می‌تونه یه ارتش به اون بزرگی رو رهبری کنه.
‫او مجبور نبود به یه قدرت مبهم تکیه کنه.
‫یه چراغ؟
‫این...
‫رقص کاگورا که به خدا تقدیم شده...
‫من دارم اشتباه می‌بینم؟
‫به نظر میاد داره با یه عالمه نور بازی می‌کنه...
‫داداش! چرا اینجایی؟
‫خب...
‫من فقط اومدم یه کم آب بیارم...
‫شیزوکو، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم باهاشون دعا می‌کردم.
‫برای برآورده کردن آرزوی دیرینه‌ات...
‫برای رونق در سووا...
‫برای صلح توی این دنیا...
‫اونا؟
‫می‌فهمم...
‫اینکه تو رو فرستاده اینجا...
‫یعنی بابا می‌خواست بهت نشون بده.
‫داداش.
‫یکم خم شو.
‫چشمهاتو ببند.
‫حالا باید بتونی برای یه مدت ببینیشون.
‫باز کن...
‫چشمای تو.
‫این چیه؟
‫جانوران الهی که در قلمرو مقدس سووا زندگی می‌کنن.
‫اونا نمی‌تونن هیچ کمکی بکنن،
‫اما اگه اینجا دعا کنیم، اونا مراقبمون میشن.
‫حالا که دقیق نگاه می‌کنم، بوتان هم اینجاست!
‫فکر کنم تازه اومده اینجا.
‫دارم توهم می‌بینم؟
‫چنین چیزهایی توی این دنیا وجود دارن...
‫این دوره آخرین باری بود که انسان و شگفتی با هم وجود داشتند.
‫وقتی کسی یه شبح می‌دید،
‫یه زلزله بزرگ اومد
‫تنگو توی کل شهر پرواز کرد.
‫(آینده)
‫چنین داستانی به عنوان واقعیت ثبت شده
‫(فهمیدم) توی یه سند رسمی
‫(مسئول معبد بزرگ سووا، آقای S.Y.) طوفان الهی ارتش یوان رو غرق کرد
‫(مسئول معبد سووا، آقای S.Y.) در زمان حمله مغول‌ها...
‫ما دعا کردیم که این اتفاق بیفته.
‫خیلی از معابد و زیارتگاه‌ها واقعاً پاداش گرفته‌اند
‫برای اینکه جدی ادعا کنی که این کارها رو انجام دادی.
‫در اون زمان، دعا کردن یه خدمت عمومی عملی بود،
‫و بودجه‌های کلانی براش خرج می‌شد.
‫پدرت بهت گفته بود بیای اینجا، درسته؟
‫لطفاً متن رو برای من بفرست.
‫فکر کنم قدرت الهیش داره ضعیف میشه.
‫مرسی.
‫یه لحظه شگفتی رو دیدم.
‫ولی همه‌شون مبهم‌ان
‫اونا یه موجود ضعیفن، بعیده تاثیری رو این دنیا بذارن.
‫چرا آقای یوریشیگه می‌خواد من اینو ببینم؟
‫و شیزوکو
‫هنوز چیز زیادی در موردت نمی‌دونم.
‫آره.
‫این یه نقاشی عالیه.
‫تادایوشی رو بیار اینجا.
‫بیاید داستان ساختن بهشتمون رو شروع کنیم.
‫تادایوشی!
‫بالاخره اومدی!
‫از کار سختت در دربار امپراتوری خسته شدی؟
‫(تادایوشی آشیکاگا)
‫من حسابی به بدنم می‌رسم. (تادایوشی آشی‌کاگا)
‫(برادر کوچکتر تاکاوجی) خوشحالم که حالت خوبه، داداش
‫خوشحالم که حالت خوبه، داداش
‫یکراست میرم سر اصل مطلب.
‫می‌خوام بری کاماکورا...
‫و تقویتش کن.
‫این همون حس ششم همیشگیت هست؟
‫آره!
‫احساس می‌کنم که بقایای هوژو قراره به زودی کلی دردسر درست کنن.
‫احساس درونیت از خیلی وقت پیش درست بوده.
‫وقتی بچه بودیم،
‫من یه بار سه روز و سه شب وقت گذاشتم تا محل یه گنج رو پیدا کنم.
‫باشه، اون نباید بتونه اینو حل کنه!
‫گنج پیدا کردن؟ منم حساب کن!
‫باشه.
‫اول از همه تو اتاق مورونائو زیر زمین دنبالش می‌گردم!
‫تو با حس ششمت گنج رو پیدا کردی قبل از اینکه بتونم رمز رو بهت بدم.
‫کاری کردم که هیچ‌کس توی این خونه نتونه رمزگشاییش کنه...
‫هنوزم نمی‌تونم با حس درونیم ازت زرنگ‌تر باشم.
‫مطمئنم که همین الانم داری بهش فکر می‌کنی...
‫بله.
‫دارم به صد تا راه مختلف فکر می‌کنم که از کاماکورا دفاع کنم.
‫پایتخت و کاماکورا...
‫اگه ما دو تا برادر بتونیم یه پایه محکم بسازیم،
‫همه جنگجوهای کشور از آشیکاگا پیروی می‌کنن.
‫درسته.
‫به هر حال، صد تا راه؟ خیلی زیاده!
‫در واقع حدود چهارده تاست، درسته؟
‫میتونی حتی با حس ششمت حدس بزنی؟
‫تاکائوجی توانایی‌های رزمی، جذابیت و غریزه داشت.
‫تادایوشی هوش، خونسردی و منطق داشت.
‫اونا دو نوع نابغه کاملاً متفاوت بودن،
‫اما برادرا خیلی خوب با هم کنار می‌اومدن.
‫درسته!
‫نگاه کن، تادایوشی!
‫یه نقاشی دیگه از بودا کشیدم!
‫بودا خوبه...
‫فقط دیدنش دلم رو پر می‌کنه.
‫داداش.
‫ما بهترین تخته‌های سرو رو از منطقه کیتایاما گرفتیم.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم که اگه به عنوان دیوار این اتاق بودن چطور به نظر می‌اومدن.
‫واقعاً؟
‫بزن بریم.
‫من تخته‌های سدر رو مجانی بهت میدم.
‫در عوض، می‌تونم این نقاشی فوق‌العاده رو داشته باشم؟
‫به جای بودا؟
‫اوه!
‫پس تو عظمت بودا رو می‌فهمی!
‫راحت باش، بردار.
‫من کاماکورا رو ترک می‌کنم...
‫حالا دست توئه.
‫کیه؟
‫این اواخر، حس ششمی برادرم خیلی تیز شده...
‫حتی برای اونم خیلی تیزه.
‫باعث میشه شک کنم که هنوز آدمه.
‫فقط نقاشی بودا رو نگه دار و بقیه رو بسوزون.
‫بله.
‫نمی‌تونم این نقاشی رو به دنبال‌کننده‌های برادرم نشون بدم.
‫خودش خبر داره؟
‫که اون فقط...
‫بودا رو به چشم شکار می‌بینه؟
‫تاکاوجی آشیکاگا کاماکورا رو تصرف کرد.
‫و تادایوشی داشت ازش محافظت می‌کرد.
‫کمتر از یک سال و نیم مونده بود به درگیری
‫بین برادرهایی که به قدرت رسیده بودن
‫و توکیوکی هوجو
‫می‌دونستم شیزوکو متوجه بی‌نظمی من می‌شه!
‫اون کیه؟
‫و اون صحنه عجیب...
‫کاری که شیزوکو می‌کنه به خودش مربوطه.
‫یه روز خودش بهت میگه.
‫اوه!
‫قدرت الهی داره برمی‌گرده به من!
‫فکر کنم...
‫فکر می‌کنی؟!
‫هیولاهای الهی که دیدی شکلی از قدرت الهی هستن.
‫قدرت الهی یعنی قدرتی که فراتر از دید انسان‌ها وجود داره.
‫فراتر از دید آدم‌ها؟
‫این همون چیزیه که تو هم داری، ارباب توکیوکی.
‫اگه چشم‌های بیشتری تو دنیا بود،
‫و نظارت اجتماعی بیشتر،
‫هیچ‌کس به اندازه تو تأثیرگذار و خواستنی نخواهد بود.
‫این همون چیزی بود که برای راهزن‌های اون روز اتفاق افتاد.
‫این "قدرت" فقط به خاطر جایی که از دسترس چشم‌های انسان خارجه وجود داره.
‫اما، الان...
‫این "قدرت" داره تموم میشه.
‫وقتی حق مالکیت زمین از طریق قدردانی و وفاداری تضمین شد،
‫مردم بیشتر به زمین وابسته شدند،
‫و منطقه‌ای که مردم در آن زندگی می‌کردند، گسترش پیدا کرد.
‫هم‌زمان با گسترش دنیای انسان‌ها،
‫جاهای ناپیدا و قدرت کم میشن.
‫حتی چیزای شگفت‌انگیز مثل این...
‫دیگه نخواهد بود.
‫دریاچه یخ زده سووا نصف شده!
‫این تخصص دریاچه سووا هست، اومی واتاری.
‫حالا همه باور دارن که سووا میوجین با قدرت الهیش این کار رو می‌کنه.
‫هنوز...
‫هر چی آدمای بیشتری اینو ببینن،
‫یه روزی به عنوان یه پدیده طبیعی توضیح داده میشه.
‫به عبارت دیگه، هر چی مردم قدرت بیشتری داشته باشن،
‫هرچی قدرت خدا بیشتر ناپدید میشه.
‫اگه مردم فقط واقعیت رو ببینن،
‫اون‌وقت خدا و قدرت الهی همه ناپدید می‌شن.
‫این رسم زمانه‌ست.
‫و...
‫آیا یه روزی تو هم ناپدید می‌شی، آقای یوریشیگه؟
‫من دوباره نور خدا رو به طور کامل به دست آوردم!
‫قدرت الهی من شکست‌ناپذیره!
‫پس نورت از اونجا میاد؟!
‫حرف اصلی اینه که...
‫این آخرین دوره‌ایه که نیروهای نامرئی می‌تونن نقش فعالی داشته باشن!
‫و توانایی‌هات...
‫برای این دوره هم عالی هستن!
‫تو خدا نیستی، فقط یه آدم معمولی هستی.
‫لحظات الانت رو کامل زندگی کن.
‫زمینی که الان روش بازی می‌کنیم آخرش به آب تبدیل می‌شه.
‫ما توی این زمان‌های در حال تغییر بدون هیچ پشیمونی بازی می‌کنیم!
‫بله!
‫اوه...
‫درسته...
‫باید بعد از "بازی کردن" خودت ریخت و پاشتو جمع کنی.
‫هوم؟
‫کاش اونو اونجوری ندیده بودم...
‫ناامیدیم اندازه نداره...
‫نمی‌تونم باور کنم که اون از لرد توکیوکی استفاده کرده تا ابزارهای سرگرمیش رو جمع کنه...
‫وای!
‫من نمی‌فهمم چرا می‌خواد این کار رو بیرون انجام بده و هیچ اتفاقی هم براش نیفته...
‫احساست رو درک می‌کنم...
‫این باید یه نمایش باشه فقط خدایان اجازه دارن که...
‫خیلی سطحش بالاست.
‫این واقعاً خداییه!
‫این قلمرو برای انسان‌ها کاملاً نامرئی بود،
‫گفته می‌شه که قدرت الهی رو جذب کرده...
‫بیا بریم و تا صبح که خورشید طلوع کنه، رقص کاماکورا کنیم.
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنند اما همشون دوست‌داشتنی و عالی هستن
‫گام بردار، ضربه بزن، با ریتم برقص
‫به سبک کاماکورا!
‫جومون، یایویی، کوفون، آسکا، نارا، هی‌آن
‫این کماکورا هست
‫از نانبوکوچو تا ریوا
‫سبک کاماکورا
‫بیا یه ایهاکو درست کنیم (1185)
‫بیا یه ایکونی (۱۱۹۲) درست کنیم
‫تو همه نظریه‌ها رو می‌دونی؟ چه نابغه‌ای!
‫کاماکورا پر از احساسات بود
‫ادامه بده، مثل یه اسب وحشی، تا برسی به نانباکوچو
‫تمام تلاشمونو می‌کنیم، کاماکورا، نشون بده
‫توی مزرعه دارن مسابقه تیراندازی به سگ برگزار می‌کنن
‫ردا، لباس، می‌پوشیمشون توی یه قرار
‫سبک کاماکورا!
‫شعرها و مقاله‌های ژاپنی، من از همه‌شون لذت می‌برم
‫در ستایش زیارتگاه‌ها و معابد بودایی
‫مهم نیست توی کدوم دوره تاریخی هستیم
‫ما نمی‌تونیم دست از خوش‌گذرونی برداریم!
‫خب حالا!
‫بیا بریم و رقص کاماکورا رو انجام بدیم تا وقتی که خورشید صبح طلوع کنه
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنن ولی همه‌شون دوست‌داشتنی و عالی‌ان
‫برو راهتو، وقتی که حوصله‌ات سر رفته و بی‌حالی
‫اون سازهای ژاپنی رو بزن و پرواز کن
‫این فرهنگ رو به آینده دور وصل کن
‫برو رقص کاماکورا رو انجام بده بیایید یه غوغا به پا کنیم!
‫وقتی اون زمزمه رو می‌شنوی
‫قدم، ضربه، برقص با ریتم
‫بجنب و بزرگ شو
‫به سبک کاماکورا!
‫(قسمت ۱۱ (۱۳۳۴) - سامورایی‌هایی که مشتاق مرگ‌اند و یک سامورایی گریزان) بیا جلو!