‫هوم.
‫تحویل ویژه!
‫اوه!
‫موشک جدیدم بالاخره رسید!
‫صبر کن.
‫خال خالی؟
‫من چهارخونه سفارش دادم!
‫باید اونو پس بگیری، آقای پستچی.
‫برگشتی؟
‫آقای پستچی؟
‫کمرم!
‫خوبی رفیق؟
‫باید نامه‌ها رو برسونم.
‫تو اصلاً تو حال و روزی نیستی که چیزی تحویل بدی، رفیق.
‫فقط ریلکس کن و بیا خونه من.
‫امروز نامه‌هات رو برات می‌برم.
‫اوه.
‫نزدیک بود کیسه نامه‌هام رو فراموش کنم.
‫ای وای.
‫نزدیک بود کلاه پستچی‌ام رو فراموش کنم.
‫خیلی خب، ببینیم اولین تحویلم کجاست.
‫من نمی‌تونم اینو بخونم!
‫هی پاتریک، فکر کردم صدای سرت بود.
‫باب اسفنجی، می‌دونی این باب اسفنجی شلوار مکعبی کجا زندگی می‌کنه؟
‫هرگز اسمش رو نشنیدم.
‫اوه، خب، برگردون به فرستنده.
‫هی، این لباسای جدید چیه؟
‫من الان پستچی شدم!
‫وای!
‫همیشه دلم می‌خواست پستچی بشم.
‫مثل اینه که هر روز بابانوئل باشی.
‫به جز یکشنبه‌ها.
‫ببخشید، باب اسفنجی، ولی من الان پستچی‌ام.
‫اوه، باشه.
‫اما تو می‌تونی دوست نامه‌ای من باشی!
‫بزن بریم پست کنیم.
‫پستچی جان، بهتره زنگ در رو بزنی.
‫بله قربان، آقای پستچی، قربان.
‫بهتره زنگوله قدیمی رو گرم کنم.
‫بالا، پایین، بالا، پایین، پیچ به راست، پیچ به چپ.
‫و لاک ناخن رو بزن.
‫به یه احمق مثل تو اجازه دادن نامه‌ها رو برسونه؟
‫باورت نمیشه چه کارایی رو به دست احمقا می‌سپارن.
‫اینجاست!
‫چرا قیافه‌ی اختاپوس اینجوری شده؟
‫فکر کنم داره لبخند می‌زنه.
‫بالاخره گرفتمش!
‫کلارینت توربوی من!
‫ارزش هر پنی رو داشت.
‫اوه، خوبه.
‫ایستگاه بعدی ما.
‫احضاریه برای خدمت در هیئت منصفه.
‫خوش‌شانس.
‫تحویل ویژه.
‫آفرین آقای پستچی.
‫ای وای.
‫حتما جای نامه مشکل داره.
‫این باید کار رو راه بندازه.
‫شاید فقط زنگ در رو امتحان کنم.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫تحویل ویژه!
‫نمی‌خوامش.
‫شاید بهتره بریم سراغ خونه بعدی.
‫نه!
‫من پستچی‌ام!
‫همونطور که قسم پستچی‌ها میگه، نه پینه‌ها و نه پیازها، نه گودال‌ها و نه خطرها، هیچ‌کدوم منو از رسوندن چیزها به غریبه‌ها باز نمی‌دارن!
‫آه!
‫تحویل ویژه!
‫تحویل ویژه نرسیده!
‫پستچی بودن اصلاً مثل بابانوئل بودن نیست.
‫هی، ما رفیقای آبجویی هستیم.
‫اوه!
‫اِه، کریسمس ماهی مبارک!
‫تیر ماهه!
‫فقط یه نامه بگیر!
‫من نمی‌خوامش!
‫یا بونیون یا پیاز!
‫اوه.
‫بله.
‫اوه.
‫اونقدر زیپ کتت رو محکم می‌کشم!
‫مراقب باش!
‫فرار کن!
‫می‌خوام لهت کنم!
‫می‌فرستمت با اردنگی!
‫از وظایف شهروندیت فرار کن!
‫کشیده زدم، دیگه پس نمی‌گیرم!
‫این ما رو برای حمام حبابی صدا می‌کنه، شما احمق‌ها!
‫دارم میام!
‫نرو!
‫نزدیک شدیم!
‫ای وای!
‫من هیچ‌وقت مهمون ندارم.
‫تحویل ویژه برای یه پیرمرد خاص.
‫نمی‌تونم هیچ ایمیلی براش پیدا کنم.
‫نه، من هیچ وقت نامه‌ای دریافت نمی‌کنم.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫بیا یه چندتا از نامه‌های دیگه رو بهش بدیم، باشه؟
‫یه نامه برات پیدا کردم، پیرمرد واکر.
‫من انتخاب شدم؟
‫ای بابا!
‫وای!
‫اگه یه نامه اینقدر خوشحالش کرده، شرط می‌بندم همه نامه‌ها اونو از خوشحالی منفجر می‌کنن!
‫هورا!
‫وای!
‫همه اینا برای منه؟
‫بعدش چی میشه، پستچی پاتریک؟
‫هوم...
‫بیا از اون ماشین بستنی بپرسیم می‌دونه کجا می‌شه نامه پیدا کرد.
‫اون ماشین بستنی فروشی نیست.
‫اون یه ماشین پستیه.
‫واقعاً؟
‫فکر می‌کردم همه کامیونا دخترن.
‫وای!
‫ما کلی نامه برنده شدیم!
‫باحاله!
‫هی!
‫اون عجیب‌غریبا کامیونمو دزدیدن!
‫دنبال اون دزدای پست برو!
‫تحویل ویژه!
‫تحویل ویژه برای فرد!
‫کارول کیه؟
‫این یکی برای توئه، پتی!
‫بالاخره سفارش رسید.
‫دزدای دریایی!
‫ها؟
‫چرا این دزدای دریایی مثل پستچی‌ها لباس پوشیدن؟
‫اونا می‌خوان نامه‌هامونو بدزدن!
‫دشمن‌ها رو دور کن!
‫دوباره مرزها رو تعریف می‌کنیم، قربان!
‫دارم اینا رو به صورت پرداخت در محل می‌فرستم.
‫تصادف در حین تحویل.
‫و اینم یه نامه هوایی.
‫ها؟
‫یه احضاریه دیگه برای وان حموم.
‫این مال منه!
‫اوه، فقط تبلیغات بی‌ارزش برامون مونده.
‫نگران نباش.
‫اونا هیچ‌وقت ما رو تو این اداره پست پیدا نمی‌کنن.
‫اینم نامه‌های امروز، رئیس.
‫تحویل ویژه!