‫-♪ اون بالا رو نگاه کن ♪ -♪ چی می‌بینی؟ ♪
‫♪ طبیعت و این چیزا ♪
‫-♪ مثل یه سنگ ♪ -♪ و یه درخت ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ این بالا می‌تونی هوا رو نفس بکشی ♪
‫♪ یه چندتا ماهی بگیر ♪
‫♪ یا به یه خرس نگاه کن ♪
‫♪ واو ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫♪ اینجا می‌مونیم، اوه، هو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫♪ در شمال بزرگ. ♪
‫[تشویق و هورا کشیدن]
‫آلانیس! بیا بیرون. خبرهای مهمی دارم!
‫اوه، سلام جودی. چه داد و فریاد آرام‌بخشی.
‫تو هیچ‌وقت باور نمی‌کنی چه چیز باحالی رو...
‫من و کیما قراره انجامش بدیم.
‫اوه، وای. داریم به دردسر می‌افتیم؟
‫- کوکاینه؟ - چی؟ نه.
‫داریم می‌ریم به... [صدای بوق دی‌جی رو تقلید می‌کنه]
‫...گردهمایی دانش‌آموزان آلاسکا در ساختمان کنگره ایالتی در جونو!
‫ب.ا.ن؟
‫هه. الان قراره که یه... [صدای بوق دی‌جی رو تقلید می‌کنه]
‫...یه جایگاه ردیف جلو برای یاد گرفتن اینکه مجلس ایالتی‌مون چطوری کار می‌کنه.
‫عزیزم، یه ساعت دیگه پرواز دارم.
‫و کنفرانس از فردا شروع می‌شه.
‫[تقلید صدای بوق دی‌جی]
‫وای، تو و کیما خیلی به سفرهای مدرسه‌ای می‌رید.
‫اوه، ببخشید ما رو.
‫برای اینکه تو مدرسه خوب باشیم که بتونیم بریم دانشگاه، آلانیس.
‫ما همه نمی‌تونیم یه صدای فوق‌العاده برای خوندن داشته باشیم که تعریف‌کننده باشه.
‫یک نسل کامل.
‫♪ منظورت کی می‌تونه باشه؟ ♪
‫-♪ آره. ♪ -اَه، خودنما. خداحافظ!
‫♪ خوش بگذره با خسته‌کننده و خرخون بودن! ♪
‫نمی‌تونی ببینی، ولی دارم بهت فحش می‌دم.
‫هوم، عاشق بوفه هتل‌ام.
‫چرا غلات از یه جعبه کوچیک خوشمزه‌تره؟
‫اوه، چه باحال. اونا "لبنیات وظیفه‌شناس" رو دارن.
‫برند پنیر کاتیج با لوگوی نژادپرستانه.
‫زنان بومی اینجا نیستند که بهت پنیر محلی سرو کنن!
‫- اه، داری با کی حرف می‌زنی؟ - تقریباً با همه.
‫صبح بخیر دخترا. بخورید. همه اینا مجانیه.
‫[با لحن آواز] و من از خونه پلاستیک آوردم!
‫ممنون، آقای گولووکین.
‫داداش، همین‌طور ادامه بده به مراقبت کردن.
‫خب، بریم ارائه‌مون رو مرور کنیم؟
‫هی، این صندلی خالیه؟ نه؟ باشه.
‫اوه، وای. نه. وای خدا. [می‌خندد]
‫لطفاً بشین، دختر سرکش و عجیب از یه مدرسه دیگه.
‫-موهات باحاله. -مرسی.
‫به خاطر اینکه موهامو رنگی کردم، به دردسر افتادم.
‫ولی من میگم، "مامان، قوانینت رو از موهام دور نگه دار."
‫اَه. برنامه رو دیدین بچه‌ها؟
‫باید یه سخنرانی رو تحمل کنیم.
‫از سناتور بانی بانچ-لگ؟ اوه، حالم بد شد.
‫اوه، آره، اون همون آدم راست‌گرای دیوونه‌ست.
‫که همیشه با چیزهای بومی مخالفه.
‫بابام بهش میگه بانی باس‌پا،
‫که برای والتر خیلی سخت‌گیره.
‫خب، شماها کدوم کلاس‌ها رو می‌پیچونید؟
‫ما اجازه نداریم رد کنیم، درسته؟
‫کی گفته، مرد؟
‫خب، منظورم اینه که... [پوزخند]
‫آره، کل این قضیه خیلی افتضاحه،
‫اما آخرِ کار،
‫من و جودی در واقع داریم دوباره اجرا می‌کنیم.
‫سخنرانی بزرگ الیزابت پراتروویچ در مجلس.
‫- کی؟ - [جودی] اون خیلی باحال بود.
‫فعال بومی که به سفیدپوست‌ها گفت
‫بچپونش خیلی وقت پیش، تو دهه چهل.
‫- با تصویب یک قانون واقعی. - اون الگوی کیماست.
‫خب، اون و چاکی از بازی بچه‌ها.
‫- من عاشق روحیه "می‌تونم انجامش بدم"ش هستم. - آره.
‫خب، اگه واقعاً می‌خوای خوش بگذرونی،
‫آذوقه آوردم.
‫اوه! پاستیل‌ها.
‫لطف کردی که به اشتراک گذاشتی، خانم.
‫ام، نمی‌دونم اون صدا چیه،
‫اما این از مهربونی منه.
‫چون اینا پاستیل‌های خاصی هستن.
‫میدونی منظورمو، درسته؟
‫- مهربون. - کاملاً.
‫- من دو تا برمی‌دارم. - [کیما] من سه تا.
‫اوه، حواست باشه: خیلی سریع اثر می‌کنن.
‫- چی کار می‌کنه؟ - اون، آدامس‌ها؟
‫قابل خوردنه. مثل خوردنی‌ها.
‫[می‌خندد] اوه، خوبه، چون من تازه خوردمشون. چی؟
‫اِم...
‫باشه.
‫وای، شما واقعاً بچه مثبت هستید،
‫و الان دارم می‌فهمم که تو هیچ ایده‌ای نداری.
‫چی شد الان؟ نمی‌خوام دردسر درست کنم، پس خداحافظ.
‫[پوزخند] ما آدمای خیلی خوبی نیستیم.
‫در واقع، می‌دونی چیه؟
‫می‌خوام اون ظرف پنیر کاتیج نژادپرست رو بردارم.
‫- و بندازش دور. - آره.
‫آره، و من می‌دزدم...
‫اوه، این تخم‌مرغ آب‌پز.
‫اوه، رفیق، خانم هتل ما رو دید؟
‫فرار کن. به یه روش باحال و خفن.
‫اما بدو!
‫باشه تیم، آماده‌اید که یه ناهار زودهنگام بخوریم؟
‫- تو هوگی پونی؟ - اوه، حتماً.
‫♪ گرگ خیس، گرگ خیس، چی می‌خوای بخوری؟ ♪
‫♪ چی می‌خوای بخوری؟ گرگ خیس، بدون گوشت. ♪
‫داری چی میگی باب دوپ؟
‫اوه، این آهنگ مخصوص ساندویچ معروف منه،
‫یا همونطور که من میگم، ساندویچ امضای خودم.
‫گرگ خیس. سرو شده در هوگی پونی
‫و به اسم خالقش نامگذاری شده: من، ولف.
‫یه تیکه پنیر سوئیسیه
‫- روی نون سفید تست‌نشده، - ♪ آره ♪
‫آغشته با یک فنجان کامل از مایونز،
‫کچاپ، خردل، ترشی، سس تند،
‫و سس هزارجزیره.
‫♪ گرگ خیس! ♪
‫هیچ‌کس توی خانواده از این دابل-و سیر نمیشه.
‫[می‌خندد] درسته، بچه‌ها؟
‫اوه... آره. خوشمزه.
‫یه بار بابا اشتباهی افتاد تو سطل آشغال
‫توی اتاقش بود، ولی من پیداش کردم و اون خیلی دوسش داره
‫که به هر حال خوردش.
‫هوم. حتی خودم هم هنوز نمی‌تونم باور کنم که این کار رو کردم.
‫نگران نباش، بابا.
‫امشب، برای احتیاط دوتا وی‌ووس براتون سفارش می‌دیم.
‫عزیزم، اگه یه بار دیگه بگی وی-وو،
‫ما دیگه زیاد با هم ازدواج نکرده خواهیم بود.
‫- گرفتم، سوزان جداکننده من. - ♪ گرگ خیس! ♪
‫این دیگه چه مسخره بازیه، مثل تیموتی شالامه توی اون فیلم شنی؟
‫گرگ خیس رفته؟
‫ببخشید خانم، چه بلایی سر گرگ خیس اومد؟
‫- اوه، ما اونو از منو حذف کردیم. - اما چرا؟ کی؟
‫اَه، باید از بابام بپرسی.
‫اما اون اینجا نیست. رفته موهاش رو برداره.
‫اون می‌خواست چتری داشته باشه، ولی خیلی زیاد زدن. دیگه نمی‌تونست ببینه.
‫خب، کاش می‌تونست اینو ببینه.
‫بلند شید، کندوی ساندویچ مرطوب من.
‫صبر کن، ما قراره گروه باشیم؟
‫بله، ای ارتش مرطوب من.
‫اونم خودتی.
‫اَه، می‌خوای چیزی سفارش بدی یا...
‫اوه، آره. من یکی می‌خوام، سالامی و پروولون موس.
‫- با سس شهردار فلفلی. - نه، ژامبون.
‫حالا داریم می‌زنیم بیرون.
‫باشه. می‌برمش برای بیرون.
‫وای! مثل اینکه، وای.
‫صبر کن، اصلاً این کلمه هست؟ وای.
‫وای؟ یه حس عجیبی دارم.
‫انگار دارم پرواز می‌کنم.
‫و این چراغ، مثل اینکه،
‫نگاه می‌کنی به من.
‫[خنده جودی] کیما، یه چیز عجیب داره اتفاق می‌افته.
‫نمی‌تونم دستامو خشک نکنم.
‫- اون دست‌ها؟ - آره، این فسقلیا.
‫هی فکر می‌کنم خشک شدن ولی انگار،
‫نه، هنوز خیس‌ان.
‫خب، جودی، فکر کنم، فقط، می‌دونی، مثل اینکه، ادامه بده،
‫و، اممم، زندگی کن، بخند، عشق بورز و برای شغلی که می‌خوای لباس بپوش.
‫آره، نصیحت عالی‌ای بود. می‌خوام برگردم داخل.
‫اوه، ها. یادم رفت اینو بندازم دور.
‫از ته سطل زباله لذت ببر،
‫وان حمام با کلیشه‌های توهین‌آمیز.
‫بوپ. آه.
‫- هی! کیما. - اِ، سلام؟
‫چی شده؟ کی اینو گفت؟ دارم صدا می‌شنوم؟
‫بله، داری صدای منو می‌شنوی. این پایین توی آشغالا.
‫لطفاً منو از اینجا ببر بیرون. بوی بدی میده.
‫وای. مرسی عزیزم.
‫اوه، هی، تو بومی هستی.
‫بله، آتاباسکان و سوکپیگ.
‫اوه، باحال. من از قبیله تلینجیت هستم.
‫الیزابت پِراتروویچ.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. مثل قهرمان من، الیزابت پِراتروویچ؟
‫- همون یکی. - چطور کارتون به اینجا کشید؟
‫- روی ظرف پنیر کلبه‌ای؟ - به خدا نمی‌دونم، عزیزم.
‫اما خیلی خوش‌شانسی، چون من اینجام که بگیرم
‫یه دختر بومی در یه مأموریت خیلی خاص.
‫[صدای تقلیدی بوق قطار]
‫واقعاً؟ دارم توهم می‌زنم؟
‫بستگی داره. نکنه یه چیزی رو اشتباهی خوردی؟
‫که باعث بشه امروز صبح توهم بزنی؟
‫-[صدای پف] نه. -مطمئنی؟
‫- آره. - خب دختر، اگه مطمئنی.
‫جودی، یه خبر دارم: یه روح پنیر داره باهام حرف می‌زنه،
‫و قهرمان بومی، الیزابت پراوتروویچ،
‫- و اون یه مأموریت برامون داره. - [می‌خنده]
‫به نظر خیلی منطقی میاد. بزن بریم.
‫کیما، لطفاً به این دختر سفیدپوست بگو زل زدن به من رو تموم کنه.
‫چشماش خیلی گنده‌س و داره منو می‌ترسونه.
‫لعنتی، کاش این پنیر روح داشت
‫- با من حرف می‌زدی. - ببخشید، جود.
‫فکر کنم فقط من قدرت دیدن ارواح پنیر رو دارم.
‫-باشه، بیا بریم تو ماشینت. -اوه، راستش ما اومدیم
‫از فرودگاه با اون ون رایگان.
‫آره بابا. بریم توش.
‫مثلاً، بردارمش؟ اِه، این بد نیست؟
‫ها! اونا زمینمون رو دزدیدن.
‫می‌تونیم یه ون لعنتی قرض بگیریم، دختر کوچولو.
‫درسته، درسته. جودی، داریم با ون می‌ریم.
‫اوه! اول یه تخم‌مرغ آب‌پز برداشتم،
‫الان دارم ماشین می‌گیرم--
‫واقعاً دارم اوضاع رو پیچیده‌تر می‌کنم.
‫اون جودیه؟
‫کیما؟ چی شده...
‫کجا دارن می‌رن؟ کیما! جودی!
‫اوه، این یه کابوسه.
‫این ماسک باید ۲۰ دقیقه دیگه بمونه.
‫[ناله]
‫خب، ماموریت چیه؟ قراره که، مثلا،
‫برو به خونه فرماندار و بترسونش.
‫و همه میگن، "وای، کیما،
‫اون عمارت رو گرفتی و میز بیلیارد رو هم؟
‫ایده عالیه. خوشم میاد از طرز فکرت.
‫اما در واقع، باید اول بریم به اون رستوران.
‫از در اصلی برو تو و بشینیم.
‫همین؟ برای چی؟
‫اوه، ام...
‫[با صدای ترسناک] دیگه سوال نپرس.
‫همه چیز معلوم می‌شه!
‫باشه. جودی، اینجا بپیچ.
‫همه‌چیز خیلی خوب به نظر می‌رسه.
‫با اینکه تازه صبحونه خوردیم،
‫می‌تونم یه چیزی بخورم، می‌دونی؟ انگار که من...
‫چیزی که شنیدم بهش میگن هوس خوردن.
‫-[خنده] -منم همینطور.
‫فکر کنم هیجان داشتن یه مأموریت ماوراییه.
‫ام، اوه. آره، بچه‌ها؟
‫- سلام، خوش اومدی. - [خنده]
‫من پیشخدمت شما هستم، پل.
‫متأسفانه، ما اجازه نمی‌دیم
‫بیرون از ظرف‌های پنیر، روی میز.
‫میشه مال تو رو ببینم؟
‫نه! ما، اه، باید همینجا بذاریمش.
‫و باید کاری که ما می‌گیم رو انجام بدی.
‫چون من تریسی کراب‌کیکز هستم.
‫شاید منو نشناسی، ولی خب،
‫-پدرم صاحب این رستورانه. -[هر دو می‌خندند]
‫تریسی کراب‌کیکز؟ می‌فهمم اینجا چه خبره.
‫گرسنه‌تون شده، خانما؟
‫-[هر دو می‌خندند] -من همینو گفتم.
‫- همونی که گفتی. - باشه.
‫اوه، ما خواهیم داشت...
‫بشقاب پیش‌غذای نمونه،
‫و، اه، سه تا ماهی و چیپس.
‫فیله مینیون،
‫سالمون بوردلیز،
‫سه تا سالاد سزار،
‫دو تا کیک شکلاتی بلک‌اوت.
‫هی، هی، چرا یه سیب‌زمینی تنوری هم اضافه نمی‌کنی؟
‫باشه، برمی‌گردم با یه کم نون.
‫اوه، میشه یه کم نون اضافه بگیریم؟
‫تو هنوز نون اصلی رو نگرفتی.
‫فقط نون رو بیار، پل.
‫[آه] باشه.
‫وای، شماها خیلی خفن بازی کردید.
‫[گرگ] باشه، مرسی از همتون
‫برای ملاقات با این عجله.
‫همونطور که می‌دونی، خیلی از تغییر امضام ناراحت بودم.
‫بی‌رحمانه از منو حذف شدن
‫به خاطر اینکه میراث منه و این حرفا.
‫منظورم اینه که فکر می‌کردم نوه‌هامون تو آینده سفارش میدن.
‫روی چیپ‌های ذهنی‌شون یا هرچی.
‫آه، چه بامزه. حالا منم برای ساندویچ ناراحتم.
‫خوبه، چون یه نقشه دارم که ساندویچ خیسم رو برگردونم.
‫گلوی موسرهای تنها و سخت‌کوش در همه‌جا.
‫- اییی. - تنها کاری که باید بکنیم اینه که هوگی پونی رو غرق کنیم.
‫با سفارش‌هایی برای گرگ خیس.
‫وقتی ببینن چقدر تقاضا هست،
‫باید دوباره شروع کنن به تأمین کردنش.
‫ممنون که با هوگی پونی تماس گرفتید.
‫امروز چطوری می‌تونم بهت حال بدم؟
‫می‌خوام یه "ولف وت" سفارش بدم.
‫اوه. سلام، بیف.
‫اوه، این بیف توبین نیست.
‫این جنیفر آنیستون از سریال فرندزه.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام، الان رئیس‌جمهوره.
‫من... من با جنیفرم. و فیبی.
‫و باید یه گرگ خیس گیر بیاریم.
‫یا خدا، ما شماره تماس‌گیرنده رو داریم. می‌دونم که رئیس‌جمهور نیست.
‫باشه، لیدیا، ببخشید، آره،
‫اون بیف و مون بود، ولی واقعاً لازمش داریم
‫خیلی گرگ خیس چون، خب--
‫فیبی اونا رو برای خواهر دوقلوش اورسولا می‌خواد.
‫دارم قطع می‌کنم.
‫همه‌جا همه‌چیز گند می‌زنه.
‫میراثم داغونه. مگه اینکه...
‫اوه، نه. داری یه فکر دیگه می‌کنی؟
‫شرط می‌بندم که هستم، عزیزم.
‫- [جودی] اوه، یِی! - [پاول] خب،
‫- چهار پرس ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده. - بده، بده، بده.
‫- دوتا-- - اون یکی مال منه. - هی!
‫[جودی] اوه، خدای من. گولووکین.
‫- صبر کن، اون کیه؟ - معلم همراه‌مونه. ای وای!
‫ای بابا، اون مرده‌ست؟ وقتشه که بزنیم به چاک، دخترا.
‫بریم، بریم، بریم.
‫- باید بریم. باید بریم! - اوه، می‌خوام بندازمشون.
‫اوه، خیلی ظرف هست.
‫سلام، آقا.
‫حالا، ما یه قانون برای لباس پوشیدن داریم.
‫نمی‌خوام غذا بخورم.
‫من فقط اومدم اون دخترا رو ببرم.
‫اوه، عالیه. حالا اگه فقط می‌تونستی...
‫- همینجا منتظر باش. - بزن بریم، بزن بریم. - جودی، بیا بریم.
‫- در پشتی. - آه! ببخشید. دارم میام. - همونجا وایسا.
‫- هی، عجیب‌غریب‌ها، منو یادتون رفت. - [خنده‌ی جودی] - آآه!
‫تو نمی‌فهمی. من معلمشون هستم.
‫و من اونا رو از شهر بردم بیرون.
‫متوجه‌ام، قربان.
‫دارم به ۹۱۱ زنگ می‌زنم.
‫صبر کن، نه. اونا بودن-- [غرش]
‫دخترها! نه!
‫[ناله] قرار بود برم ماساژ بگیرم.
‫آره، آره. اوه، یه وضعیت اضطراریه.
‫[خنده]
‫خیلی خب. بث، حالا که غذا خوردیم، باید تمومش کنیم.
‫این مأموریت مرموز.
‫آره، خب. بریم به مقصد بعدی‌مون.
‫فقط، اممم، شاید بد نباشه بری اونجا. ضرری نداره.
‫- جودی، اینجا بپیچ. - باشه، ولی یه لحظه صبر کن،
‫بریم یه فرویو بزنیم؟
‫[کیما] خب، ماموریت...
‫داره تتو می‌زنه؟
‫اِ... آره، آره.
‫منظورم اینه که اینم یه قسمتی ازشه.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫به خاطر اون پیوند خاصی که بینمون هست، توی زمان و اینا.
‫یا خدا. خیلی به دردسر می‌افتم.
‫اما همیشه واقعاً یکی رو می‌خواستم.
‫هی، اوضاع چطوره؟ دوست دارید تتو بزنید؟
‫من می‌تونم هر کاری انجام بدم به جز پرتره‌ها، اژدهاها،
‫گل‌ها، قلب‌ها، لنگرها یا خط شکسته.
‫همچنین، قبل از اینکه شروع کنیم،
‫از هر کدومتون می‌خوام ثابت کنین که ۱۸ سالتونه.
‫با دادن ۵۰ دلار به من.
‫خب، خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم درد داشت.
‫اما حالا ما برای همیشه دوقلوهای تتو شده‌ایم.
‫آره بابا. خیلی هم خاصه.
‫من کس دیگه‌ای رو نمی‌شناسم.
‫کی یه دلفین روی کمرش داره.
‫هی، هی، کیما. جودی. [با تعجب] تتو زدی؟
‫- اوه. اوه، نه! برو، برو، برو! - برو، برو، برو! اوه، صبر کن، من راننده‌ام. [با خنده]
‫- هی! هی! - بدو! بدو، بدو، بدو، بدو! - خب، بریم!
‫جودی! کیما!
‫[ناله] نه!
‫- [هر دو می‌خندند] - خب،
‫بعدش کجا بریم؟ خیلی خوش می‌گذره،
‫اما واقعاً نمی‌دونم این مأموریت چیه.
‫آره. بث، اینا همه به چی ختم می‌شه؟
‫سوال خوبی بود.
‫[صدای ترسناک] همه چیز روشن می‌شه.
‫اول باید کارای بیشتری انجام بدیم.
‫و ممکنه به نظر بیاد که فقط یه سری چیزهای سرگرم‌کننده‌ی تصادفی هستن،
‫ولی قول می‌دم که یه جورایی معنای خیلی عمیقی داره، باشه؟
‫باشه، تو رئیسی.
‫ما رو راهنمایی کن.
‫♪ ♪
‫[نفس‌نفس زدن] وای.
‫سلام بچه‌ها.
‫ما عاشق اینیم که نزدیک شما زندگی کنیم!
‫[خنده]
‫♪ ♪
‫-[هر دو نفس‌زنان] -کلیدها رو اینجا گذاشتی!
‫الان دیگه گیرت انداختم.
‫- این دفعه راه فراری نیست-- - بدو، بدو! - برو! برو، برو، برو!
‫لعنتی.
‫[پوزخند] طالع‌بینی احمقانه.
‫امروز اصلاً روز من نیست.
‫چپ، چپ، برو بالای اون تپه!
‫- چپ، جودی! - [فریاد می‌زند]
‫هنوز پشت سرمونه؟
‫نگاه نکن پشت سرت.
‫فقط برو. برو. برو!
‫بدوید، دخترا، بدوید!
‫می‌تونم باد رو تو موهام حس کنم!
‫بچه‌ها، اینجا داریم چیکار می‌کنیم؟
‫دارم با سرعت سه مایل در ساعت می‌رم.
‫خیلی خب، تماس‌ها نتیجه‌ای نداشتند--
‫خیلی بی‌روح-- اما وقتی لیدیا می‌بینه
‫چقدر مردم از این خوششون میاد، برمی‌گردیم.
‫تو یه چشم به هم زدن برمی‌گردم.
‫- گرگ‌های خیس رایگان! - اوه، آره بابا. من هیچ‌وقت نه نگفتم.
‫به غذای رایگان تو زندگیم. [می‌خنده]
‫اوه.
‫نه.
‫سلام خانم.
‫نظر تو و بچه‌ات چیه؟
‫امروز امیدها و آرزوهای برادرم رو نابود کنم؟
‫از بچه من دور شو. [ناله]
‫- اوه. - به پلیس و بابام زنگ زدم.
‫اوه، عالیه.
‫بهشون بگو با شکم گرسنه بیان.
‫[کیما] اوه، ما تو ایندیَن پوینت هستیم.
‫سرزمین مادری.
‫اینجا باید جایی باشه که ماموریت رو تموم کنیم.
‫خیلی منطقیه. اوه، از روح پنیر بپرس.
‫- کجا باید بریم؟ - فقط، ام...
‫برو اون مسیر رو پایین.
‫پایینِ مسیر!
‫بچه‌ها، لطفاً ندویید.
‫نمی‌تونم دنبالت بیام.
‫کشیدن این شلوارهای پالازو واقعاً دیوونست.
‫[ناله]
‫وای.
‫این جا فوق‌العاده‌ست.
‫بث، ماموریت چیه؟
‫اوه، ما قبلاً انجامش دادیم.
‫چی؟ ولی ما فقط...
‫از کنفرانس جیم بزن و حسابی خوش بگذرون.
‫آره، انجامش دادیم.
‫از در ورودی یه رستوران رفتیم تو
‫نشست و رفت به کلی جای دیگه،
‫و هیچ‌کس بهمون فحش نداد یا باهامون بدرفتاری نکرد.
‫و راستش رو بخوای، خیلی باحال بود.
‫هر دو گونه. گونه راست، گونه چپ،
‫برو پایین، کیما.
‫وای!
‫آره، همه چیزایی که براشون جنگیدم
‫الان دیگه واقعاً خیلی واقعی شده.
‫خب، خیلی خوشحالم که تونستی ازش لذت ببری.
‫خوشحالم که تونستی ازش لذت ببری.
‫چون راستش رو بخوای، شماها یه جورایی زیادی بچه مثبتین.
‫باید یه کم شورش کنی.
‫اوه، نه، فکر کنم ما خیلی خوبیم.
‫شاید نمی‌دونی چون یه روح پیر هستی.
‫اول از همه، چطور جرات کردی؟
‫دوم اینکه، شماها خیلی خرخون بودید.
‫بدونی که تمام روز حسابی با آدامس‌ها مست بودی.
‫-چی؟ -آره، همون دختری که امروز صبح دیدیم
‫با اون موهای باحال-- اون بهت پاستیل‌های خاص داد.
‫[نفس‌نفس زدن] جودی!
‫جودی، جودی! اون آدامس‌هایی که خوردیم
‫مری جین بودیم.
‫[خنده] اوه، خدایا.
‫اوه، حالا همه چیز خیلی منطقی به نظر می‌رسه.
‫هوس خوردن، دست‌های خیسمون، تصمیم خیلی خوبمون
‫که روی کمرمون تتوی دلفین بزنیم.
‫هی، اینجا رو نگاه کن. گوش کن.
‫اون قرص‌های ژله‌ای دارن اثرشون رو از دست میدن و من دارم ناپدید میشم،
‫- ولی کیما؟ - آره؟
‫اگه واقعاً من بُت تو هستم، فقط حرفامو تکرار نکن.
‫این همون صدای کوچیکیه که از ته مغزت میاد
‫به نظر می‌رسه خودم دارم بهت می‌گم.
‫برگرد به اون کنفرانس و یه کم خرابکاری کن برام.
‫- خوبی، بچه درس‌خون؟ - گرفتم، روح پنیر.
‫کیما! جودی!
‫خب، اینجا چه خبره؟
‫راستی، مردم چطوری این مدل شلوار رو می‌پوشن؟
‫چون خیلی زمین خوردم.
‫پس می‌گی یه دختر از یه مدرسه دیگه
‫- بهت پاستیل داد؟ - آره.
‫و می‌دونم که باور کردنش سخته،
‫اما ما متوجه نشدیم.
‫که اون‌ها پاستیل‌های معمولی نبودن.
‫- اوه، کاملاً باور دارم. - اوه. هی.
‫متاسفم که اینو می‌گم، ولی می‌ترسم.
‫ادویه‌های مدرن ماری‌جوانای امروزی
‫برای نردهای نوجوانی مثل شماها خیلی قدرتمند هستن.
‫۹۰٪ از خوره‌های کتابی که قرص‌های ماریجوانا می‌خورند، می‌میرند.
‫- اینا فقط واقعیت‌ها هستن، - باشه،
‫نمی‌تونی همین‌طوری به ما بگی خرخون.
‫جودی، من کلی پول خرج کردم تا با اوبرهای مختلف دنبالت بیام.
‫و من مجبور شدم صورتحساب رستورانت رو پرداخت کنم.
‫و بهشون قول بدیم که این بشقاب‌ها رو برمی‌گردونیم،
‫پس هر اسمی که بخوام صدات می‌کنم.
‫- باشه. - خب، می‌خوای به والدینمون بگی؟
‫داری شوخی می‌کنی؟ دو تا دانش‌آموزم رو گم کردم.
‫در یک اردوی خارج از شهر
‫چون اونا خوراکی‌های خاص خوردن و تتو زدن.
‫این رو با خودم به گور می‌برم.
‫- اوه، خدا رو شکر. - ولی تو باید جریمه بشی.
‫-تا آخر دبیرستان. -چی؟! -نه!
‫می‌تونی به والدینت بگی که داری به من کمک می‌کنی برگه‌ها رو تصحیح کنم.
‫- اوه، من عاشق تصحیح برگه‌ها هستم. - خرخون.
‫خب، اینجاییم جلوی ساختمان ایالتی. چه حسی داری؟
‫به اندازه کافی هشیاری داری که سخنرانیت رو انجام بدی؟
‫صبر کن، ما از دستش ندادیم؟
‫وای خدای من، تو فقط چند ساعت رفتی.
‫وای، این پاستیل‌ها واقعاً حس زمان رو به هم می‌ریزن.
‫من واقعاً فکر می‌کردم که آخر هفته کاملاً تموم شده.
‫[گرگ] نون خشک! بی‌مزه!
‫ای وای، حالا چی شده؟
‫- چی می‌خوایم؟ - [همه] خیس!
‫- کی می‌خوایم؟ - [همه] الان!
‫این یه تحصن بدون خشونته.
‫اما عزیزم، این می‌تونه یهویی عوض بشه.
‫مردم می‌خوان که گرگ خیس رو برگردونی.
‫به جای درستش برگرده، بالای منو.
‫-[در بسته می‌شود] -آقای هوگی.
‫سلام، توبینز. اینجا چیکار داریم می‌کنیم، ولف؟
‫خب، آقا، خوش اومدی.
‫تو خیلی خوشگل به نظر می‌رسی، کچل و درخشان.
‫ازتون می‌خوام که دست از سر دخترم بردارید.
‫ساندویچ رو از منو برداشتیم چون هیچ‌کس سفارش نمی‌داد.
‫ولی خانواده‌ام همیشه سفارش میدن.
‫و ما خیلی زیادیم.
‫اونا هیچ‌وقت گرگ خیس رو سفارش نمی‌دن.
‫مگر اینکه با اونا باشی.
‫[نفس‌نفس زدن] این نمی‌تونه درست باشه.
‫کندوی مرطوب؟ ارتش مرطوب من؟
‫- جوخه سوگ؟ - ببخشید،
‫اما درسته عزیزم.
‫هممون از اون ساندویچ لعنتی متنفریم.
‫- اوه. - ولی ما دوستت داریم.
‫به خاطر همینه که صبر می‌کنیم تا وقتی که تو اینجا نباشی.
‫ساندویچ‌ها رو پرت کن تو عمق جنگل.
‫گرگ، من فقط گذاشتمش توی منو
‫چون تو دوران دبیرستان هر روز سفارش می‌دادی.
‫اما وقتی که اون بالا بود، به سرت زد.
‫منظورت چیه؟
‫تو همیشه از آشپزخونه می‌اومدی تو،
‫که خلاف قوانین بهداشتیه،
‫و تو انتظار داشتی که ساندویچ رو مجانی بگیری.
‫خب، آره. فکر می‌کنی همبرگرباز
‫پول بیگ مک رو کی میده؟
‫گرگ، متاسفم. نمی‌تونیم بذاریم
‫ساندویچ خیلی افتضاح تو دوباره توی منو هست.
‫باشه بچه‌ها، بیاید جمعش کنیم.
‫فکر کنم باید برگردم به همون آدم هیچ‌کاره بودن.
‫هیچ چیزی به اسم من نیست جز خودم.
‫صبر کن.
‫چی می‌گی من اسم ایستگاه آب رو بذارم؟
‫«ایستگاه آب گرگ؟»
‫وای، این چیزی هست که روی تابلو نوشته می‌شه؟
‫امضا؟ نه، فقط همون ایستگاه آب خواهد بود.
‫ما همینجوری که هستیم، داریمش.
‫اما همیشه می‌دونی که مال خودته.
‫- به نظر می‌رسه هیچی نیست. ما-- - عاشقشیم!
‫آب خیلی مهم‌تر از غذاست.
‫اوه، نمی‌تونم صبر کنم تا نوه‌هامون رو ببینیم.
‫این رو روی بستنی‌های بایونیک‌شون ببین.
‫باشه، کندوی مرطوب، بیا از پشت بریم.
‫پس می‌تونیم از آشپزخونه وارد بشیم
‫و یه عینک رایگان از آب خیس ولف بگیر.
‫نه گرگ، نباید از توی... راه بری.
‫باشه، دارن میرن.
‫[گولووکین] و اینجا برای بازسازی
‫سخنرانی معروف الیزابت پراتروویچ،
‫دو تا دانش‌آموز که قطعاً کل روز اینجا بودن
‫و هیچ ماریجوانایی هم نداشت.
‫و ماریجوانا بده.
‫در واقع، فقط کیما خواهد بود.
‫باشه، فقط کیما که هوشیاره.
‫مرسی، آقای گولوکین.
‫[نفس عمیق] خب، ببین،
‫می‌خواستم امروز فقط یه سخنرانی رو بازسازی کنم،
‫اما یه چیزی-- شاید یه ظرف پنیر کاتیج بود،
‫واقعاً مهم نیست که چطوری پیام رو گرفتم--
‫به من گفت که الیزابت پراتروویچ
‫می‌خوای به جاش یه کم دردسر درست کنم؟
‫خب، اینم از این.
‫بیایید با صحبت درباره سناتور بانی بانچ-لگ شروع کنیم.
‫یا همونطور که ما بومی‌ها صداش می‌کنیم، بانی سگ‌پا.
‫[جمعیت نفسش بند میاد]
‫بگیرش، کیما! [می‌خنده]
‫خدای من، کاش یه خرده خون داشتم که بریزم.
‫بعدش ما رو بیرون کردن
‫و گولووکین ما رو برد
‫مستقیم رفتیم فرودگاه و مجبور شدیم فوراً برگردیم خونه.
‫حدس بزن چی شده؟ بخورش، آلانیس!
‫اوه، دیگه بچه‌مثبت نیستیم.
‫باشه، جودی، ولی می‌دونی که...
‫ماریجوانا برای نوجوان‌ها مضره، درسته؟
‫و من اینو نمی‌گم فقط به خاطر اینکه ما...
‫یک بخش استانداردها و رویه‌ها
‫اینجا بالا تو آسمون که مجبورم این کار رو بکنم.
‫باشه، آلانیس.
‫[با خنده] هنوزم حسابی نشئه‌ای، نه؟
‫باید باشه.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خوای؟
‫آخ! وای خدا، آخ! یه سیب‌زمینی تو چشممه.
‫اوه، من نابینا شدم! اوه، نه، صبر کن، نه، حالم خوبه.
‫[می‌خندد]
‫♪ فلاکس منو با قهوه داغ پر کن ♪
‫♪ ماست و بیکن جیبامو پر کرده ♪
‫♪ مافین‌ها، کروسان‌ها و بگل‌ها رو جمع کن ♪
‫♪ منو قضاوت نکن و بهش گیر نده ♪
‫♪ تخم‌مرغ‌های آب‌پز از کفش‌هام می‌ریزن بیرون ♪
‫♪ هر موزی، حتی اونایی که لکه دارن ♪
‫♪ مهم نیست تازه باشه، مهم نیست خوشمزه باشه ♪
‫♪ چون این بوفه رایگان همون چیزیه که مدرسه واقعاً بابتش بهم پول می‌ده ♪
‫♪ اگه یه وافل می‌خوای، برو تو صف، خودت درست کن ♪
‫♪ این یکی برای منه ♪
‫♪ همراهِ گردش علمی دبیرستان. ♪
‫زیرنویس با حمایت BENTO BOX ENTERTAINMENT
‫و تویوتا.
‫زیرنویس توسط گروه دسترسی رسانه‌ای در WGBH access.wgbh.org