‫دانلود شده از YTS.MX
‫سایت رسمی فیلم‌های YIFY: YTS.MX
‫پاریس، ۴ فوریه ۱۹۱۲.
‫صدها نفر جمع شدند تا خیاط و مخترع فرانسوی را تماشا کنند.
‫فرانتس رایشلت سعی می‌کنه از برج ایفل بپره پایین.
‫تا آخرین اختراعش رو امتحان کنه.
‫وای.
‫باور نکردنی.
‫نگاش کن. نگاش کن.
‫بابا!
‫وای، دیدن همچین چیزی باور نکردنیه.
‫تو کوه‌هامون.
‫می‌دونی، ما... ما احساس تأسف می‌کنیم چون تو یه مدت کوتاه،
‫داشتن می‌مردن، سه‌تاشون، می‌دونی؟
‫و، و این موضوع توی شهرمون خیلی بحث‌برانگیز بود.
‫بعضی‌ها میگن اشکالی نداره.
‫و بعضی‌ها میگن، "می‌دونی، دلمون برات می‌سوزه."
‫خیلی از جوونا دارن می‌میرن.
‫این کار احمقانه‌ایه که انجام میدن.
‫آره، دیوونه‌ان.
‫اما، خب، به نظر می‌رسه واقعاً خیلی خوش می‌گذره.
‫وقتی جوون‌تر بودم، می‌خواستم یه بار امتحانش کنم.
‫ولی من هیچ‌وقت این کار رو نکردم.
‫و حالا که بچه دارم، جرأت نمی‌کنم.
‫اونا خیلی با هم فرق دارن.
‫و وقتی باهاشون ملاقات می‌کنم، حس می‌کنم
‫اونا یه جورایی گونه‌های خارجی هستن.
‫نباید اینو بگم.
‫اما ما خیلی به زندگی کردن پایبندیم.
‫و اونا یه جورایی مصمم هستن که مرگ رو دور بزنن.
‫آره، رفیق!
‫وای!
‫بیا بغلم رفیق!
‫- وو! - خیلی خوب بود.
‫اون خیلی باحال بود، داداش.
‫- آره داداش. می‌خوام دوباره انجامش بدم.
‫صبح بخیر.
‫به این نگاه کن.
‫- باشه. حالا، موضوع اینه.
‫وقتی از خط دو بیرون میای،
‫زمین فقط اینطور به نظر می‌رسه که داره نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شه.
‫و نزدیک‌تر و نزدیک‌تر. - آره.
‫و بعدش می‌ریم توی شکاف.
‫و بعدش تا وقتی که... و بعدش می‌تونی...
‫برو، مثلاً، سمت چپ.
‫من می‌رم سمت راست.
‫و بعدش اینجوری می‌شه که،
‫درخت، درخت، درخت، درخت، درخت، درخت، درخت،
‫درخت، درخت، درخت، درخت، درخت. - آره. آره.
‫- این استرس‌زاست. بیا بریم پروازش کنیم.
‫پرش‌کنندگان بیس از کوه نمی‌پرند.
‫اگه هیچ خطری وجود نداشت.
‫من این کار رو نمی‌کنم.
‫جامعه ما که اهل ریسک کردن هستن، یه راه دیگه رو انتخاب می‌کنن.
‫ما عمداً خودمون رو تو یه موقعیت خطرناک قرار می‌دیم.
‫و بعدش سعی می‌کنیم حلش کنیم.
‫و وقتی که با ظرافت و طبق برنامه حلش می‌کنیم،
‫ما احساس شادی و تسلط زیادی می‌کنیم.
‫و برای ما معنی‌دار می‌شه.
‫ما خیال‌پردازیم.
‫ارزشش رو داره،
‫برو بیرون و دنبال آرزوهات باش.
‫تمام خانواده‌ام خلبان هستند.
‫فرصت پیدا کردم که برم مدرسه چتربازی.
‫لحظه‌ای که برای اولین بار پام رو از هواپیما بیرون گذاشتم،
‫عشق از همون اولین پرش بود، مطمئناً.
‫متأسفانه تو ارتش،
‫اونا یه جوری هر چیزی که یه کم سرگرم‌کننده‌ست رو خراب می‌کنن.
‫پس من هر هفته می‌پریدم
‫تو این نه سال گذشته.
‫برای من، واقعاً خوب بوده.
‫خیلی آرامش‌بخشه.
‫سه، دو، یک، بزن بریم.
‫اگه وقتی این فیلم اکران میشه اینجا نباشی،
‫می‌خوای مردم چی ازش یاد بگیرن؟
‫به اون سوال جواب نمی‌دم.
‫چون من این اطراف هستم، پس...
‫یه روز دیگه تو بهشت.
‫گاهی با خودت فکر می‌کنی، "چرا دارم این کار رو می‌کنم؟"
‫باید این کار رو بکنم؟
‫فکر کنم باید این کار رو من انجام بدم.
‫عجیبه که ذهن همیشه اینقدر درگیره.
‫و بعدش وقتی واقعاً آماده رفتن شدی،
‫بعدش فقط می‌ری تو حالت تمرکز.
‫مثل اینه که، باشه.
‫اما تا وقتی که تصمیم نگرفتی، فقط می‌گی: «اوه، لعنتی.»
‫و تو همیشه سوال‌ها رو داری.
‫مثل اینه که، واقعاً ارزشش رو داره؟
‫خیلی‌ها گفتن
‫که بیس جامپینگ زندگی‌شون رو نجات داده.
‫یه حسی هست... وقتی اون وسیله رو ترک می‌کنی،
‫هیچ چیز دیگه‌ای توی این دنیا وجود نداره.
‫بمون. بمون.
‫این یه جورایی اوج خوشبختیه.
‫آره.
‫و باز هم می‌خوای و باز هم می‌خوای.
‫یی!
‫یی‌هو!
‫سلام، بالا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫وقتشه بیدار بشی؟
‫وقتشه که صبحونه بخوری؟
‫باشه. باشه.
‫باشه، باشه. بیدار شدم، بیدار شدم.
‫ممکنه من تنها آدم روی کره زمین باشم.
‫چه کسی واقعاً یاد گرفته که توسط همسرش بیس جامپ انجام بده.
‫سلام، من مارتا امپینوتی هستم.
‫و این جیمی پوچرته.
‫ما صاحب فروشگاه تجهیزات ورزشی ورتیگو بیس هستیم.
‫می‌دونی، مارتا بهم یاد داد چطور با چتر نجات از ارتفاع بپرم.
‫و بعدش بهم یاد داد چطوری بیس جامپینگ یاد بدم.
‫می‌بینی؟ باشه.
‫سه، دو، یک، بنداز.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫می‌دونستیم که ما قرار نبود... می‌دونی، قرار نبودیم که...
‫با این کار پولدار شو.
‫ولی می‌دونستیم که قراره خوشحال باشیم.
‫سه، دو، یک، خداحافظ!
‫بله، زیباست.
‫اینجا از پشت خوب به نظر می‌رسی.
‫یادت باشه نقطه‌ات رو انتخاب کنی. - آره، آره.
‫- چشمات رو بالاتر بگیر. - راحت و آروم باش.
‫- بالاتر؟ - آره، همینه. اها.
‫سه، دو، یک، خداحافظ.
‫اوه!
‫باید یکم بیشتر تمرین کنیم.
‫داری می‌گیریش.
‫به خاطر همینه که تمرین می‌کنیم،
‫چون معمولاً کاری که تو تمرین انجام میدی
‫کاری که واقعاً توی زندگی واقعی انجام می‌دی.
‫آره.
‫وقتی که انتخابی نداری، و فرض کن که می‌دونی
‫قراره روی یه درخت فرود بیای، یه درخت پایین‌تر رو انتخاب کن بعد.
‫به جای بلندترین درخت.
‫به جای اینکه فقط سقوط کنی، قراره اونجا آویزون بمونی.
‫از لابه‌لای شاخه‌ها و شاید هم
‫به چیزی بزن و موفق باش.
‫می‌دونی، این یه جورایی معمولیه.
‫منظورم اینه که واقعاً خطرناک و ترسناکه.
‫و باید بدونی که چون اون...
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن که چون خیلی محبوب شده
‫که در واقع امن‌تره.
‫همون‌قدر خطرناکه.
‫و فقط باید در این مورد خیلی واقع‌بین باشی.
‫و فکر می‌کنم خیلی از آدمایی که دیوونه‌وار می‌پرن و می‌گیرن
‫شانس‌های دیوونه بدون اینکه واقعاً فکر کنی
‫که این اتفاق برای اون‌ها بیفته.
‫و می‌تونی با خیال راحت انجامش بدی.
‫یعنی مارتا ۲۵ ساله که داره می‌پره
‫و هیچ‌وقت هم آسیب ندیده، پس...
‫باشه، می‌خوای امتحانش کنی ببینی چطوریه؟
‫آره.
‫هممون امشب کابوس می‌بینیم.
‫آره، به جمع ما بپیوند.
‫یادت باشه، آروم باش.
‫من هواتو دارم، باشه؟
‫پس یادت باشه نقطه‌ات رو انتخاب کنی.
‫سرتو بالا کن و اطراف رو نگاه کن.
‫عجله نکن.
‫من تو رو اینجا آوردم.
‫هر وقت آماده‌ای، بگو.
‫و خوش بگذره.
‫- حواستو جمع کن. حواستو جمع کن. - سه، دو، یک، خداحافظ.
‫- هورا! - عالیه!
‫ووو!
‫وقتی اولین پرش رو انجام میدن، انگار بچه‌های خودم بودن.
‫کی قراره نفر بعدی باشه؟
‫داری همه چیزتو بهشون می‌دی باید تو زندگی امن باشی.
‫نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری و واسه‌شون نگران نشی.
‫بعد از اینکه میرن، دیگه کاری از دستت برنمیاد براشون انجام بدی.
‫پس این همون چیزیه که قبلاً می‌تونستی انجام بدی.
‫- وو! - یا خدا.
‫عجب چیز دیوونه‌ای بود.
‫هورا!
‫آره ادی، دیوونه!
‫همه زنده موندن!
‫خوبه.
‫پرش خوبی داشته باشین، عزیزا.
‫باشه.
‫سه...
‫سلام، عزیزم.
‫آه، چه روز خوبی.
‫پیدا کردن یه همبازی برای پریدن سخته.
‫ما خیلی خوش‌شانس بودیم که همدیگه رو پیدا کردیم.
‫آره.
‫در ابتدا... و نمی‌دونم چند سال پیش بود...
‫خیلی وحشتناک بود.
‫فکر کنم تا حالا ۲۰ تا شده.
‫نه، نه، نه. اوه، نه، من خیلی...
‫- الان یه کم بهتره. - فکر کنم قبولش کردم.
‫- آره. - می‌دونی؟ تو، ام...
‫برای یه بار هم که شده وقتی شروع کرد، همیشه یه دلقک بود
‫و خیلی هم شوخ‌طبع،
‫به من اعتماد به نفس دانایی رو نداد.
‫می‌دونی، باحال بودن یعنی بامزه بودن.
‫اما بعد یه وقتی هست که باید بهم نشون بدی
‫می‌دونی که می‌تونی از پس یه مشکل بربیای.
‫فکر کنم نمی‌خواد منو از دست بده،
‫به اینجا ختم می‌شه.
‫آره، من واقعاً نمی‌خوام تو رو از دست بدم.
‫آره. نمی‌خوام خودمو از دست بدم.
‫اما بعد از گذشت سال‌ها، فکر کنم دیگه قبولش کردم.
‫این بخشی از شخصیتشه.
‫و اگه یه اتفاقی بیفته...
‫حداقلش اینه که با خنده می‌میرم.
‫آره، دقیقاً.
‫امروز ۳۱ دسامبر ۹۸ هست.
‫اولین پرش جیمی به زمین.
‫- قبول دارم. یکم ترسیدم.
‫به هر حال می‌خوام انجامش بدم.
‫یی-ها!
‫اوه، عشق من.
‫هی‌ها!
‫خوبه.
‫- یاهو! - ووهو!
‫دقیقاً!
‫تبریک می‌گم.
‫آره!
‫بجنب عزیزم، زود باش.
‫خب، آماده‌ای.
‫- خداحافظ، عزیزم. - فعلاً، خداحافظ.
‫وقتی من و جیمی شروع کردیم به پریدن،
‫پرش‌بیس‌ها قانون‌شکن بودن.
‫اون بالا یه جرثقیل هست.
‫بریم، بریم.
‫اون پسره داشت پشت سرمون می‌اومد.
‫- این یه ورزش نبود. ما خلافکار بودیم.
‫بریم. بریم. بریم.
‫بزن بریم.
‫وقتی شروع کردم، فقط تجهیزات چتربازی داشتیم.
‫پس ما داشتیم پیشگام می‌شدیم تا بفهمیم
‫چی کار کرد و چی کار نکرد.
‫خوبی، مارتا؟
‫هیچ وقت حوصله‌مون سر نمیره.
‫- وو! - واا!
‫وای! - خرابه.
‫- ما یه مشکل داریم. - خط قطعه.
‫- ای بابا، مرد. - اوه.
‫نمی‌خواستم اینقدر خطرناک باشه.
‫خب، می‌دونی، ما شروع کردیم به آزمایش چیزها.
‫اگه چتر نجات اضافی جیمی باز نشه،
‫این ممکنه آخرین پرش بیسش باشه.
‫خوبه.
‫همون‌طور که ورزش رو امن‌تر می‌کنی،
‫اون موقع بود که اوضاع عوض شد.
‫ما اینجاییم تو استادیوم ریلاینت.
‫ما تقریباً داریم اولین پرش با چتر نجات رو انجام می‌دیم.
‫برای پیش‌نمایش سوپر بول.
‫- باشه. - هیجان‌زده‌ام.
‫پس ما از خلافکار بودن به...
‫به اینکه واقعاً ورزشکار باشن.
‫در طول زندگی‌مون، مثلا،
‫ورزش خیلی پیشرفت کرده.
‫ای خدا. وای.
‫الان موضوع بزرگ اینه که، همه ازت می‌پرسن،
‫اگه بفهمن تو پرشگر BASE هستی،
‫"تو با وینگ‌سوت بیس جامپ می‌کنی؟"
‫«آیا اون لباس‌های سنجاب پرنده رو می‌پوشی؟»
‫تو... می‌دونی، تو با اون بال‌های بدن پرواز می‌کنی؟
‫هر چی، می‌دونی؟
‫خیلی لباس بتمن هست، می‌دونی؟
‫مردم اسم‌های مختلفی براش دارن.
‫و این بیشتر از هر چیزی توجه مردم رو جلب می‌کنه.
‫در پرش بیس تا حالا انجام شده.
‫و مردم اینو می‌بینن و می‌خوان همون کار رو بکنن.
‫البته، ریسک‌ها خیلی بزرگن.
‫وقتی شروع می‌کنی به نزدیک‌تر شدن به زمین.
‫و انگار نزدیک‌تر، نزدیک‌تر، نزدیک‌تر.
‫چقدر می‌تونی نزدیک بشی؟
‫و من تصمیم گرفتم، می‌دونی، تو این سال‌ها،
‫یه جورایی به اون سمت رفتم.
‫آره، عزیزم.
‫آره.
‫این بار با لباس‌های رسمی برگشتیم.
‫ما دوباره برگشتیم به کار.
‫درسته.
‫ولی ریسکش خیلی بالا می‌ره.
‫حالا واقعاً شروع کردم به کم کردنش یه ذره.
‫ولی انگار هیچ‌وقت پرشی نکردم که به زندگیم بیارزه.
‫خوش بگذره، رفیق.
‫- به سلامتی، بچه‌ها. - آره.
‫- روزت خوش. - مرسی، داداش.
‫آره؟
‫سه، دو، یک، دوستت دارم.
‫اسکاتی و من، ما جزوی از اون شروع بودیم.
‫و اختراع پرواز نزدیک به زمین،
‫جایی که واقعاً شروع به پرواز می‌کنی با لباس بال‌دار نزدیک به زمین.
‫آماده‌ای؟
‫بزن بریم انجامش بدیم.
‫بزن بریم.
‫باشه. آماده‌ایم در سه، دو، یک.
‫بزن بریم.
‫و ما فهمیدیم که این ورزش نداره
‫یه تایگر وودز یا یه مایکل جردن.
‫این ورزش فقط مال خودمونه.
‫وای!
‫وای چه هیجانی بود!
‫مثل یه حس دیوونه‌کننده بود که بفهمیم ما داریم...
‫بخشی از این ورزش پیشگام.
‫یوهوی!
‫حرومزاده!
‫حروم‌زاده!
‫ووو!
‫آره! اون جمله خیلی باحاله!
‫بیا دوباره انجامش بدیم. - داداش.
‫اونقدر... من کاملاً مچت رو گرفته بودم. و مثل اینکه...
‫صبر کن. گفتم مثل اینکه اسپنه.
‫گرفتش. برو سمت درخت.
‫ضبط کردن.
‫- سه، دو، یک. - سه، دو...
‫بزن بریم.
‫رفیق، ترسناک‌ترین چیز اینه که آدم دنبال‌کننده باشه.
‫چون سایه یکی یهو ظاهر می‌شه درست...
‫وقتی به زمین نزدیک‌تر می‌شی
‫و همین‌طور نزدیک‌تر و نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شه
‫و می‌گفت: «آه!»
‫- اسم بازیه، داداش. به سایه‌ات دست نزن.
‫در پرش بیس با وینگ‌سوت و به‌ویژه در پرواز نزدیک،
‫داری تصمیمات نهایی می‌گیری
‫هر ثانیه بارها و بارها.
‫و داره خیلی سریع اتفاق می‌افته.
‫هر چرخشی که می‌کنی، هر تغییری که توی بدنت می‌دی،
‫هر حرکت مچ دستت
‫می‌تونه یه تصمیم نهایی باشه.
‫این یه تصمیمیه که می‌تونه تو رو به کشتن بده.
‫هورا!
‫نزدیک بود.
‫وقتی با اسکاتی آشنا شدم و دیدمش،
‫فقط می‌تونستم ببینم که یه چیزی هست
‫هلش می‌ده جلو،
‫این شیطونه داره فرار می‌کنه.
‫چه غرور زیادی باشه،
‫سندرم استرس پس از سانحه،
‫یه چیزی هست که باعث می‌شه هیچ حاشیه‌ای نذاره.
‫و این باعث شده که اون یکی از بهترین‌ها بشه.
‫و فکر می‌کنم اون بهترینه.
‫و ما همه داشتیم فکر می‌کردیم، مثل اینکه،
‫اسکاتی قرار نیست پیر بشه.
‫هیچ راهی نیست که اون پیر بشه.
‫شاید تو یه سال آزاد بشه، شاید تو یه ماه،
‫شاید فردا.
‫بیشتر آدمایی که مثل اون اینقدر سخت تلاش می‌کنن،
‫اونا دیگه اینجا نیستن.
‫همشون مردن.
‫مقدار آسیبی که با ورزش‌مون وارد کردیم،
‫فقط توی تصادف‌ها، جبران‌ناپذیره.
‫و همیشه به عنوان یکی از پرخطرترین‌ها دیده می‌شه،
‫کارهای خطرناکی که می‌تونی انجام بدی.
‫من هر روز با این بدنامی زندگی می‌کنم.
‫می‌دونم، می‌دونی، دوستای مامان و بابام،
‫می‌دونی، هی ازشون بپرس، مثل اینکه،
‫«چطور می‌تونی بذاری اون این کارو بکنه؟»
‫یا "چطور می‌تونی ازش حمایت کنی که این کارو بکنه؟"
‫مردم ازم این سوال رو می‌پرسن.
‫میگن: "چطور می‌تونی تحملش کنی؟" می‌دونی؟
‫داره یه کار خیلی خطرناک انجام می‌ده.
‫چطوری تحملش می‌کنی؟
‫گفتم: "خب، فکر نمی‌کنم که...
‫اسکات خوشحال می‌شد اگه نمی‌تونست پرواز کنه.
‫اما چطوری می‌خوای کسی رو از رویای خودش منصرف کنی؟
‫یا علاقه‌شون به زندگی؟
‫و به زندگیم نگاه می‌کنم و می‌گم،
‫هه، من چیکار کردم؟
‫این واقعاً منو خیلی خوشحال کرد؟
‫بهشون نگاه می‌کنی و یه کم حسودیت می‌شه و مثلاً،
‫«می‌دونی، یه کم از اون رو می‌خوام.»
‫پشیمون نیستم که جایی ندارم.
‫فقط همین ایده‌ی پرداخت اجاره
‫به نظرم یه جورایی احمقانه میاد.
‫آخرین جایی که بودم، یه تشک روی زمین داشتم.
‫شش ماه گذشته من، مثل، اونجا بودم
‫سه روز در ماه.
‫- آره. - شاید.
‫هرچی بیشتر و بیشتر به پرش علاقه‌مند شدم،
‫بعدش کم‌کم شروع کردم به فهمیدن که انگار من نیستم...
‫می‌خوام یه دختر پیدا کنم، ازدواج کنم، بچه‌دار بشم،
‫و مثلاً، می‌دونی، یه کار معمولی پیدا کن و همونو کار کن،
‫می‌دونی، زندگی از ۹ صبح تا ۵ عصر.
‫اون واقعیت هیچ‌وقت واقعیت من نمی‌شه.
‫یادم میاد مامانم اینو بهم می‌گفت.
‫اون مثل اینه که، می‌دونی،
‫داری از نیروی دریایی خارج می‌شی.
‫«و تو مستقیم میری توی این.»
‫بهش معتاد می‌شی.
‫من میگم، خب، یعنی تو ۲۲، ۲۳ سالته.
‫و تو می‌مونی که، حالا باید چی کار کنم؟
‫این مأموریت همه‌ست.
‫وقتی وارد این ماجرا می‌شن، باید بفهمن
‫چرا حاضرن این کارو بکنن.
‫من به خاطر آدم‌هایی که ملاقات کردم، توش می‌مونم.
‫خوش بگذره، رفیق.
‫باشه.
‫هورا!
‫من از دو مأموریت در عراق برگشتم،
‫شروع کردم به بیس جامپینگ، خیلی شدید.
‫همون موقع بود که با مت آشنا شدم.
‫اون تازه اولین ۲۰ یا ۳۰ پرش BASE خودش رو انجام داده بود.
‫و دنبال یه نفر می‌گشت که باهاش بپره.
‫سه، دو، یک، خداحافظ.
‫و بعدش یه سری اتفاقای دیوونه‌کننده تو زندگیم افتاد.
‫مثل اینکه کمرم رو شکستم.
‫می‌دونی، یه سری مشکلات قانونی برام پیش اومد.
‫و بعدش، انگار که زندگیم یهو...
‫خیلی بد افتضاح شد.
‫من عملاً باهاش زندگی می‌کنم.
‫و ما یه جورایی تبدیل شدیم به رفیق‌های جدانشدنی.
‫اسکاتی!
‫و این یه دوره‌ای بود که خیلی بالا و پایین می‌پریدیم.
‫سه، دو، یک. ماپت.
‫مثلاً، من باعث شدم اون لباس پروازی بپوشه.
‫و اون شروع کرد به پرش بیس با وینگ‌سوت.
‫لعنتی، رفیق.
‫می‌دونی، مردم شروع کردن به پرداخت پول برای فیلم‌های ما.
‫و این یه انگیزه بود که بگم،
‫پروژه دیوونه بعدی چیه؟
‫مثلاً، از کدوم سوراخ می‌تونم رد بشم؟
‫چه چیز عجیب و غریبی که دنیا رو شوکه و شگفت‌زده کنه!
‫می‌تونم تو اینترنت بذارمش؟
‫داشت واقعاً به حمایت مالی و پول کشیده می‌شد.
‫میدونی، اون واقعاً تمرکز خوبی برای من بود.
‫مثلاً، همیشه همه چیز رو به واقعیت برمی‌گردوند،
‫می‌دونی، چون ما خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫و ما یه سفر به آریزونا برنامه‌ریزی کردیم.
‫و اون سفرش باعث مرگش شد.
‫باشه داداش، پایین می‌بینمت.
‫سه، دو، یک.
‫عروسک خیمه شب بازی.
‫اسکاتی!
‫مت کجاست؟
‫نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه.
‫اون خوبه.
‫اون کاملاً خوبه.
‫کجا دیدیش؟
‫آیا اون با من وارد شکاف شد؟
‫کجاست؟
‫اولین مربی من مت کنی بود.
‫او من رو به اسکاتی معرفی کرده بود.
‫ما کلی وقت با هم نگذرانده بودیم.
‫اما بعد از اینکه مت رفت تو،
‫من و اسکاتی شروع کردیم به بیشتر با هم وقت گذروندن.
‫شاید تو روزای اول، اسکاتی یه جورایی احساس وظیفه می‌کرد.
‫ادامه دادن از جایی که مت کار رو رها کرده بود
‫و کمکم کن.
‫می‌دونی، آخرش هر دوتامون اون صحبت رو داشتیم.
‫بارها و بارها.
‫مثلاً، اگه تو بری داخل، من استعفا می‌دم.
‫یا اگه بری تو، من می‌زنم کنار
‫و، می‌دونی، از اون جور چیزا.
‫و بعد از اینکه واقعاً اتفاق افتاد، من اینجوری بودم که...
‫اون لحظه‌ای که فهمیدم، مثل این بود که،
‫خب، راستش نمی‌تونم واقعاً کنار بکشم.
‫پس حالا کاملاً بخشی از من شده.
‫هنوز یه کم احساس گناه می‌کنم بابتش.
‫به هر شکلی که حساب کنی،
‫اون داشت منو تا اونجا دنبال می‌کرد.
‫همینه که هست.
‫من واقعاً از راهنمایی کردن خوشم میاد.
‫من خودمو مسئول می‌دونم.
‫اما وقتی صحبت از اون اولین بارها میشه،
‫به‌خصوص اولین پرش BASE، هیچ‌وقت نمی‌دونی چی می‌شه.
‫و خیلی وقت‌ها خراب شده.
‫آره، امبر، خیلی خوب به نظر می‌رسی.
‫دارم به آدمایی نگاه می‌کنم که بالای یه خروجی وایسادن.
‫که تازه‌کار هستن.
‫فقط از امبر لذت ببر،
‫فقط راحت باش و یه پرش عالی داشته باش.
‫تو هم همین‌طور.
‫فقط باید لبخند بزنم و یه لایک بدم.
‫بهشون آرزوی موفقیت کن و قایم شو
‫واقعا نگرانم که قراره بمیرن.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫داری می‌لرزی؟
‫بهت ۱۰ ثانیه وقت می‌دم.
‫ها؟
‫10 ثانیه.
‫آره.
‫- باشه. - باشه.
‫آره، امبر.
‫روزت خوب باشه.
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫و بعدش توی دومی سایبونشون باز می‌شه و اوضاع خوبه،
‫من مثل...
‫باشه. آره. خوب پیش رفت. عالی.
‫وقتی بزرگ می‌شدم، همیشه با پسرا می‌گشتم.
‫من واقعاً کار خاصی با موهام نکردم.
‫و لباس‌ها و کفش‌های قدیمی برادرم رو پوشیدم.
‫که برای من خیلی بزرگ بودن
‫چون واقعاً می‌خواستم باحال به نظر بیام.
‫اما من هیچ‌وقت واقعاً نمی‌خواستم پسر باشم.
‫بیشتر دلم می‌خواست بتونم انجام بدم.
‫پسرها چی می‌تونستن بکنن.
‫عینکت رو بزن.
‫به نظر گرم می‌اومد، ولی لعنتی خیلی سرده.
‫تو اونقدرها هم سردت نیست. بیا دیگه.
‫خفه شو.
‫سوار شو.
‫از لحظه‌ای که اسپن رو دیدم، انگار...
‫همه چیز خیلی سریع شروع به اتفاق افتادن کرد.
‫و من کم‌کم داشتم از کار دست می‌کشیدم.
‫که توی تونل باد داشتم و یه جورایی، مثل،
‫بیشتر درگیر این شدن، مثل یه زندگی متصل
‫با اسپن،
‫تمرین و سفر و آموزش و یادگیری.
‫و همین‌طور سریع‌تر و سریع‌تر و سریع‌تر شد.
‫این یه زندگی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته با همدیگه‌ست.
‫این یه زندگیه که توش "نه" وجود نداره.
‫فقط یه "بله" هست، بله به پروژه‌ها،
‫بله به سفرها، بله به صبح بیدار شدن،
‫آره به دیر خوابیدن.
‫امبر.
‫باید پاشی.
‫چی؟
‫قراره بریم پرش بیس.
‫وقتی که قراره، کاملاً تو رو درگیر خودش می‌کنه،
‫مثلاً، این قدم بعدی رو بردار.
‫- امبر. - ووو!
‫همیشه پرواز با وینگ‌سوت برام یه کم ترسناک بوده.
‫مثل اینه که توی یه لباس گیر افتاده باشی.
‫وقتی اسپن رو دیدم، دیدم چقدر الهام گرفته بود
‫اون بود و طرز حرف زدنش، مثل اینکه،
‫چه چیزهایی با لباس بال‌دار ممکن بود...
‫می‌پری و می‌افتی.
‫اما وقتی با لباس بال‌دار می‌پری،
‫تو می‌پری و پرواز می‌کنی.
‫تو واقعاً داری برای مدت طولانی پرواز می‌کنی.
‫خیلی زود یه چیزی تو دلم روشن کرد.
‫می‌خوام اولین پرش بیس‌جامپ با وینگ‌سوت رو انجام بدم.
‫و این واقعاً ترسناکه.
‫یه کم دور بازوها تنگه.
‫اوه. ها؟
‫روی بازو یه کم تنگه.
‫دستامو پس می‌کشیدم و می‌گفتم، وای.
‫مثل اینکه، کل تجهیزات رو بگیر. - یه کم تنگ نیست؟
‫مثل اینکه واقعاً کل دستگاه رو بگیر.
‫مثل، بوم.
‫برای امبر، پرش بیس با وینگ‌سوت یه چیزیه که...
‫که مدت‌ها درباره‌اش صحبت کردیم.
‫این یه قدم بزرگه.
‫ترسناکه و وسوسه‌انگیز.
‫و من عصبی‌ام.
‫مواظب باش.
‫خروج یه لحظه فنیه.
‫و اون قبلاً هیچ‌وقت این کار رو نکرده.
‫آره.
‫خب، ما آماده‌ایم.
‫تو برای این آماده‌ای، امبر.
‫- لعنتی، استرس دارم. - آره.
‫آماده‌ای؟ - آره.
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫هورا!
‫آره!
‫یا خدا.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫چطور بود؟
‫خروج ترسناک بود.
‫یکم سرم رو پایین انداختم.
‫آره.
‫خوشحال شدم اونجا دیدمت.
‫آره.
‫اوه، لعنتی.
‫دارم می‌لرزم.
‫و اون موقع بود که فهمیدم اون یه چیزی پیدا کرده.
‫او واقعاً عاشق می‌شد.
‫فقط بهش نگاه کردم و با خودم فکر کردم...
‫خیلی باحال بود.
‫تو خونه‌ای.
‫قراره خیلی این کار رو انجام بدیم.
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫اون بهتر بود، نه؟
‫اوه، واقعاً سخت بود که باهات همراه بشم.
‫- واقعاً؟ - آره.
‫آره!
‫نمی‌تونم پا به پای دخترم برم!
‫از همون سال اول توی کوه‌ها بزرگ شدم.
‫بیا ادامه بدیم.
‫من اونجا بودم قبل از اینکه یک سالم بشه.
‫و واقعاً منو تبدیل به یه آدم کرد
‫که امنیت و راحتی بیشتری پیدا کرده بود
‫در مناطق مرتفع و در معرض دید
‫تا توی جامعه.
‫وقتی بزرگ می‌شدم، بابام همیشه تو آمریکا کوهنوردی می‌کرد.
‫یا توی هیمالیا.
‫و من خیلی خواب می‌دیدم که بخشی از سفرهاش باشم.
‫و یادمه اولین باری که گفت، "باشه،
‫واقعاً می‌خوای به من ملحق بشی؟
‫و از اون لحظه،
‫من شریک کوهنوردی بابام بودم.
‫وقتی شروع کردم به چتربازی و پرش از ارتفاع،
‫اون برای اون نبود.
‫برای اون، مهارتش این بود که همیشه در ارتباط بمونه.
‫با کوه، در حالی که تکنیک من بود
‫توانایی واقعاً جهش کردن.
‫قدرت گل‌ها.
‫پس منو فهمید
‫وقتی که شروع کردم به پرش بیس.
‫و فکر کنم حسابی ترسیده بود و نگران من بود.
‫اما اون از سن خیلی کم بهم یاد داد
‫که اشکالی نداره برای تفریح ریسک کنی.
‫وقتی اسپن رو ملاقات کردم، تشویقم کرد که خودمو آزاد کنم.
‫تمام پتانسیلی که داشتم.
‫اما یه چیزی هست که یه کم با احتیاط باهاش برخورد می‌کنم.
‫به نظرم یه کم ریسک‌پذیره.
‫او بیشتر از من اهل ریسکه.
‫امبر حسابی ترسید.
‫داشتم اینجا وایساده بودم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫من ترسیدم.
‫برای من، کم‌جذاب‌ترین بخش بیس جامپینگ
‫این واقعیت که خطرناک و ترسناکه.
‫مثلاً، از این حس که روی یه کوه وایسادم بدم میاد.
‫و خیلی ترسیدن.
‫موضوع ترس یا خطر یا ریسک نیست.
‫این درباره‌ی عشق به پروازه.
‫سه، دو، یک، بزن بریم!
‫چک، چک، چک، چک، چک.
‫سلام، صبح همگی بخیر.
‫پس تقریباً رسیدیم.
‫پس اگه بتونیم سریع بریم به سمت خروجی
‫به محض اینکه آماده شدی و می‌تونی بری،
‫فقط به مارتا بگو.
‫اون قراره توی نقطه خروج کار کنه.
‫پس وسایلتون رو چک کنید. مواظب باشید.
‫لطفاً... می‌دونی، بیشتر مواقع،
‫برای اولین بار می‌خوایم صاف و پایدار پیش بریم.
‫بعدش می‌تونیم درباره‌اش حرف بزنیم
‫دارم یه کم بیشترش می‌کنم.
‫اما همیشه در کل ماجرا،
‫لطفاً یه کم از حد و مرزهای خودت پایین‌تر بپر.
‫به خاطر بقیه.
‫بله؟ - آره.
‫- مرسی! - آره!
‫دوستت دارم!
‫وقت نکردم به اون پرش فکر کنم.
‫و همین الان، یه "هورا!" کوچولو گرفتم.
‫فکر می‌کنم که می‌دونی، یه حرکت گینر بزنم.
‫و من گفتم، "وای!"
‫پس عزیزم...
‫داشتی می‌گفتی که داشتی به یه شیرجه فکر می‌کردی؟
‫نه روی اولی، بلکه روی یه چیز دیگه...
‫می‌خوای من صاف و ثابت باشم؟
‫خب، فکر نمی‌کنی که باید این کار رو بکنی؟
‫الگوی خوبی باش؟
‫تو گفتی که و...
‫- آره، می‌دونم. - ...همچنین به عنوان یک پرش‌کننده...
‫همون کاری که میگم رو انجام بده، نه کاری که خودم می‌کنم.
‫باشه، فهمیدم.
‫فقط برای اولیش.
‫نمی‌تونی به کسایی که پرش بیس می‌کنن بگی یه کاری رو نکنن.
‫باید ازشون بخوای که این کار رو نکنن.
‫اگه ازت خوششون بیاد، شاید این کارو بکنن.
‫اما هیچ تضمینی نیست.
‫وای، اوضاع داره جدی می‌شه، نه؟
‫هوم، بد نیست.
‫بادها از چپ به راست می‌وزند.
‫ما تو بادهای قوی‌تر از این هم پریدیم.
‫مارتا کجاست؟
‫آیا سه تا حلقه‌ات رو چک کردی؟
‫چکش کردی؟ خوبه؟
‫اون خوبه.
‫اگه کسی آسیب ببینه، این مسئولیت توئه.
‫اگه همه سالم باشن، مال منه.
‫خوبه.
‫درباره لخت مادرزاد بودن صحبت کن.
‫مارتا، جیمی، این واقعاً یه نعمت بزرگه، رفیق.
‫این واقعاً یه نعمت هست.
‫- مرسی. - هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.
‫خنده‌داره که خونه همون جاییه که همه‌مون آخرش بهش برمی‌گردیم.
‫داریم با هم وقت می‌گذرونیم.
‫صبر کن.
‫صبر کن. صبر کن. صبر کن.
‫آره!
‫روشن!
‫آره.
‫اون تقریباً... سلول آخرش اینقدر با لبه‌ی پرتگاه فاصله داشت.
‫باشه، عزیزم.
‫پرش خوبی داشته باشی. - خداحافظی نیست.
‫فقط، "اون پایین می‌بینیمت."
‫خیلی خوبه. ووو!
‫اون دختره مال توئه، آره؟
‫آره، وقتی اون می‌پره بیشتر از وقتی که خودم می‌پرم، استرس دارم.
‫می‌تونم قبل از رفتن یه بررسی تجهیزات داشته باشم؟
‫آره. - فقط یه دور کوچیک بزنیم.
‫فقط یه لحظه.
‫فقط یه کار سریع.
‫آره. عالی به نظر می‌رسه.
‫مرسی.
‫به نظر خوب میاد.
‫- اوه! - اوه، نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫- بپیچ! بپیچ! - لعنتی! لعنتی!
‫آره! - لعنتی!
‫ضربه کوچولو. بیا عزیزم.
‫بیا عزیزم. - اوه.
‫تو توی اون گوشه کوچیک بودی.
‫- آره. - خدایا.
‫وای.
‫هی، آرنجم یه کم خون اومده.
‫خوبی رفیق؟
‫عالی بود.
‫دیدم که داره میاد. می‌دونستم...
‫تو تمام مدت داشتی می‌جنگیدی.
‫کشیدمش.
‫پاهامو بیرون نیاوردم و سعی نکردم که...
‫وای، می‌تونست خیلی زشت بشه.
‫- خب، رسیدیم. - مرسی داداش.
‫ممنون. - مرسی، رفیق.
‫راه خوبی برای تغییر دادن اوضاع بود.
‫نمی‌خوام اینو خراب کنم.
‫می‌خوام سال دیگه برگردم اینجا.
‫اوه! وو!
‫این چشم زخم هست.
‫ازت محافظت می‌کنه در برابر
‫ارواح شیطانی و همه چیز.
‫خوبه. مرسی.
‫امیدوارم برگردی.
‫- مرسی. - آخر سر،
‫این تنها چیزی‌یه که مهمه،
‫همه سالم از اون طرف بیرون بیان.
‫- اوه، باشه. - آره.
‫بوم. خب. حالا بزن فعالش کنیم.
‫اوه، مرسی بچه‌ها.
‫باشه، تو در امانی.
‫- عالیه. خیلی ممنون.
‫ما از همون اول داشتیم آدم‌هامون رو از دست می‌دادیم.
‫- باشه. - و، ام...
‫گردنبند فعال شد.
‫سال ۸۷ یه دوست‌پسر داشتم که تو پرش بیس مرد.
‫و یادمه حدود شش ماه یا یه چیزی تو همین مایه‌ها وقت گذاشتم.
‫خیلی گیج شده بودم، دلم نمی‌خواست بپرم.
‫می‌رفتم به سمت خروجی و شروع می‌کردم به گریه کردن.
‫و من فقط... فقط نتونستم بپرم.
‫این دقیقاً مثل این بود که... بعدش می‌اومدم پایین.
‫و بعدش هفته بعد یا هرچی،
‫دوباره می‌رفتم بالا و نمی‌تونستم بپرم.
‫و بعد یه روز به خودم گفتم،
‫"تو عاشق این ورزش هستی."
‫و من واقعاً دوستش دارم.
‫فقط... منو آروم می‌کنه.
‫این یه چیزی که...
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه جورایی مثل یه تجربه مذهبیه.
‫و اون رو هیچ جای دیگه نمی‌تونستم پیدا کنم.
‫و بعدش باید توی دلم تصمیم می‌گرفتم که
‫من واقعاً دوست‌پسرم، استیو رو دوست داشتم.
‫و هنوز هم یه جای خیلی خاص هست
‫در قلبم برای اون.
‫اما باید بپرم.
‫ماچ.
‫باشه.
‫سه، دو، یک، ساختار.
‫- آتیش! - هورا!
‫بچه‌ام کجاست؟
‫آره!
‫من، جیمی، تو مارتا رو به عنوان همسرم قبول می‌کنم.
‫من خودمو بهت می‌سپارم.
‫"در این پیمان ازدواج."
‫در این پیمان ازدواج.
‫"این قول صادقانه من است."
‫این قول صادقانه‌مه.
‫آقا، می‌تونید عروس‌تون رو ببوسید.
‫لحظه‌ای که منتظرش بودیم!
‫اونا اینجان!
‫ما عاشقتیم!
‫قطعا چیزایی هست که به ما یاد میدن.
‫راه درست زندگی کردنه.
‫می‌دونی، میری مدرسه. میری دانشگاه.
‫یه کار پیدا می‌کنی. یه خونه می‌گیری.
‫تو یه خانواده پیدا می‌کنی.
‫و من و مارتا همیشه داشتیم
‫یه سری اولویت‌های متفاوت...
‫جایی که می‌خواستیم مثل کولی‌ها زندگی کنیم
‫برو و سفر کن
‫و چیزها رو ببینی و تجربه کنی.
‫هورا!
‫ما تو جاده ۶۶ هستیم، مستقیم به سمت موآب.
‫خیلی خوشگله.
‫اینجا یه مدت خونه‌مون می‌شه.
‫وقتی به مواب رفتیم، از خوشحالی گریه کردم.
‫برای یک ماه کامل، می‌دونی، چون هر بار
‫سگ‌ها رو می‌بردم قدم‌زنی،
‫من واقعاً از این همه زیبایی گیج شدم.
‫ببین، داره مسابقه رو می‌بره!
‫سه، دو، یک.
‫مرسی زندگی!
‫هورا!
‫آره، عزیزم!
‫موآب خیلی وسیعه.
‫وقتی یه جایی زندگی می‌کنی، وقت داری
‫برای کشف و پیدا کردن پرش‌های جدید.
‫مارتا امپینوتی، زنِ همیشه در حال راه رفتن.
‫زیبایی، عزیزم.
‫هورا!
‫اون عسله خیلی قشنگه.
‫برگردیم به سال ۲۰۰۰، اون موقع خیلی کم پرش باز بود،
‫می‌تونی یه دیوار رو انتخاب کنی و بری بازش کنی.
‫- آره، عزیزم. - آره.
‫پس من و جیمی، ما اینجوری بودیم که،
‫"اوه، خوب میشه اگه با هم تقسیم کنیم"
‫این خروجی‌های جدید با بقیه مردم.
‫در واقع، چیزی که می‌تونی ببینی اینه که،
‫اینجا یه جشن حسابی داریم.
‫و این دیوونگیه.
‫یعنی رئیس خیلی حال می‌کنه.
‫خیلی حال می‌کنم.
‫مارتا، خوش می‌گذره؟
‫دارم خوش می‌گذرونم.
‫اوه، آره. آه، اوه.
‫هنوز تموم نشده.
‫ما قبلاً چهار تا بوقلمون درست می‌کردیم، می‌دونی.
‫و همه یه چیزی می‌آوردن.
‫برای روز شکرگزاری.
‫سلام بچه‌ها.
‫این‌طوری بود که کل ماجرای بوقی بوقی ترکیه شروع شد.
‫اول از همه، ما فقط می‌خواستیم به مردم نشون بدیم
‫تمام گنج‌هایی که پیدا کرده بودیم.
‫اولی هشت نفر بود.
‫بعدش سال بعدی شد حدود ۲۵، و بعد ۵۰.
‫و بعدش یه سال دیگه ۵۰ تا و بعدش ۱۰۰ تا.
‫ترکی بوگی ۲۰۰۵.
‫صبح بخیر، همگی!
‫کسی دکتر هست؟ - من آماده‌ام. شماها آماده‌اید؟
‫هورا!
‫- اوه، خدای من. - رفیق، باید اینو ببینیم.
‫این دیوونگیه.
‫- یا خدا. - یا خدا.
‫یا خدا!
‫این دیوونه‌بازی بود!
‫بچه‌هایی که توی ورزش هستن،
‫اونا واقعاً به اندازه‌ای بزرگن که می‌تونن بچه‌های من باشن.
‫باشه.
‫ولی اونا بهترین دوستام هستن.
‫باشه عزیزم، خوش بگذره.
‫می‌دونی، خودتو با اون انرژی احاطه می‌کنی.
‫آدما اونجا تو اوج جوونی‌شون هستن.
‫و جوون نگهت می‌داره.
‫باحال.
‫باشه، روز شکرگزاری مبارک، لعنتیا.
‫عید شکرگزاری همگی مبارک.
‫- روز شکرگزاری مبارک. - سه، دو، یک، می‌بینمت.
‫هورا!
‫سه، دو، یک.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫ای خدا.
‫لعنتی.
‫- اوه! - اوه! لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫- اوه، مارپیچ. آویزون شده. - اوه لعنتی، آویزون شده.
‫اون داره آویزون میشه. لعنتی.
‫- چیزی می‌بینی، اسکاتی؟ - آره... می‌بینمش.
‫اونجاست که گیر کرده.
‫اون خیلی از زمین فاصله نداره.
‫یا خدا.
‫هر فصل یکی هست.
‫اوه، من عاشق ترکی بوگی‌ام.
‫کسی یه آبجو نجات‌بخش می‌خواد؟
‫همه باید لباس گرم داشته باشن.
‫- باشه. - هوا سرد می‌شه.
‫نه، هنوز نه.
‫کسی می‌دونه که اون جواب می‌ده یا نه؟
‫یا اسمش؟
‫- حالت چطوره؟ چک. حالت چطوره؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫من خوب نیستم.
‫- همینجا؟ - انگار آویزون شده.
‫او واقعاً از سایبانش آویزون شده.
‫اوه، آره.
‫دمای هوا قراره زندگی رو به خطر بندازه.
‫اون خونریزی نداره.
‫مچ دستمون شکسته و احتمالا قوزک‌هامون هم شکسته.
‫و یه گروه داریم که دارن می‌برنش پایین.
‫اون فقط حدود ۲۰ فوت از دیوار بالا رفته.
‫اون توی یه کمربند کوهنوردیه.
‫من و اسکاتی می‌خوایم بریم دنبالش،
‫چند قدم ببرش اون‌طرف‌تر. - باشه.
‫خیلی آروم.
‫- مواظب باش. - حواست به سرت باشه.
‫پاهاتو دراز کن.
‫پاها رو دراز کن. - پاها رو دراز کن.
‫پاها رو دراز کن. پاها رو دراز کن. پاها رو دراز کن.
‫- بفرما. - ما اون رو می‌گیریم.
‫- بفرما. - ادامه بده.
‫یه سنگ کوچیک داره می‌خوره...
‫یک، دو، سه.
‫- باشه. - مچ پاها.
‫آره، حق با توئه.
‫خوب کار کردید، بچه‌ها. خوب کار کردید.
‫- استخوان ران؟ - آره.
‫- حس می‌کنی دارم دستت می‌زنم؟ - آره.
‫تکونشون بده. باشه.
‫اشکالی نداره.
‫دست‌هات رو... ببخشید.
‫می‌تونی تأیید کنی که یه هلیکوپتر تو راهه؟
‫نه، نتونستم هلیکوپتر رو تأیید کنم.
‫حدوداً یک ساعت از روشنایی روز مونده.
‫ما هلیکوپتر نداریم.
‫هلیکوپتر نیست.
‫باید شروع کنیم به جا به جا کردنش.
‫چون یکم طول می‌کشه.
‫پس باید هر چه سریع‌تر بیاد پایین.
‫و مواظب اینجا باش.
‫باشه.
‫باشه، بکش.
‫به ما بگید کی می‌تونیم اونو پایین بیاریم.
‫هی، کی مسیر درست رو کنار لبه می‌دونه؟
‫برو پایین و علامتش کن تا هدف داشته باشیم.
‫- همه خوبید؟ همه خوب به نظر می‌رسید؟
‫- بچه‌ها خوبن. تقریباً تموم شده.
‫میشه اونو اون طرف بذاریم؟
‫آره، بیا اون طرف سرت رو اول بیار.
‫بیا، بذاریمش سمت راست... درسته.
‫فقط به خاطر اینکه سخته، به این معنی نیست که نمی‌تونی انجامش بدی.
‫نجات دادن کار راحتی نیست.
‫در آخر روز جدی باش و نپر.
‫شانس آوردیم که هوا خیلی سردتر نیست.
‫چون همه‌مون اینجا بیرون بودیم.
‫در ترکیه بوگیز وقتی که هوا صفر درجه و این چیزاست.
‫کسی آبجو می‌خواد؟
‫- من یه آبجو می‌خوام. - برای همه آبجو گرفتم.
‫آبجو. آبجوهای بیشتر.
‫ها.
‫هورا!
‫تصمیم گرفتم برم بالا و یه پرش بزنم.
‫که همیشه آرزوش رو داشتم انجام بدم.
‫دارم میام.
‫آره!
‫همزمان با اینکه شروع به پیاده‌روی کردم،
‫بابام شروع کرده به کوهنوردی.
‫و اون می‌خواست حمل کنه
‫خاکسترهای مربی کوهنوردیش.
‫پس شروع کرد به بالا رفتن.
‫و من شروع کردم به بالا رفتن.
‫و من آنتن نداشتم.
‫و یه تماس تلفنی از برادر اسپن داشتم.
‫و فقط ازش پرسیدم، "همه چی خوبه؟"
‫و همین‌طوری گفت، "بابا مرده."
‫و بعدش یه نفس عمیق کشیدم.
‫و من فقط گفتم، "اسپن داره کوهنوردی می‌کنه."
‫و می‌خواد یه پرش بیس انجام بده و...
‫فکر کنم باید بذاریم خودش انجامش بده.
‫فکر کردم اگه اسپن رو از دست بدم چی میشه.
‫و یه لحظه‌ای هست بین وقتی که اونو از دست میدی
‫اما هنوز نمی‌دونی که اون شخص رو از دست دادی.
‫و تقریباً اینجوریه که اگه بتونی اون رو گسترش بدی
‫تا جایی که ممکنه،
‫بعدش اونا وقت بیشتری گیرشون میاد
‫با اون شخص.
‫باشه، میریم تو سه، دو، یک.
‫روی زمین کنار دو تا از دوستام فرود میام.
‫و آمبر داره می‌رسه.
‫و من داشتم بهش نگاه می‌کردم.
‫و لب‌هاش می‌لرزید.
‫داشتم فکر می‌کردم، آیا می‌خواد باهام بهم بزنه؟
‫و بهم میگه، "می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫این قراره زندگیت رو عوض کنه.
‫پدرت مرده.
‫اون تو راه بالا رفتن از استور ونگتین افتاد.
‫و باید بگم که هیچ وقت نشناختم
‫احساس از دست دادن کسی که واقعاً بهت نزدیکه چطوریه.
‫اصلاً نمی‌دونستم.
‫هر بار که با مادر و پدر و خواهر ملاقات می‌کردم
‫و برادر و شوهر و زن و بچه‌ها
‫از اونایی که توی پرش بیس مردن، من هیچ ایده‌ای ندارم که چه حسی داره.
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا.
‫باشه.
‫خیله خب، آقایون.
‫بریم یه کم جادو کنیم.
‫دامین، پروژه اینجا چیه؟
‫داریم به انجام چی فکر می‌کنیم؟
‫خب، چیزی که داریم بهش نگاه می‌کنیم اینه که...
‫از اینجا دیدنش یه کم سخته.
‫اگه دقیق نگاه کنی، می‌تونی یه جایی رو ببینی.
‫شاید بخوای از اون بالا خارج بشی.
‫به اینجا نگاه کن.
‫منظورم اینه که اینجا بهشته برای کسایی که از ارتفاع می‌پرن.
‫و یه روزی، ما مشغول درست کردن یه طناب شدیم.
‫به بالا رسیدیم.
‫و فهمیدم که تازه پیدا کرده بودم
‫یکی از باحال‌ترین پرش‌ها در موآب.
‫آره عزیزم. - خوب بود.
‫هی‌ها!
‫تو اولین کسی هستی که از نقطه خروج خارج می‌شی.
‫چیز خیلی باحالیه.
‫تو می‌تونی اسمش رو بذاری.
‫و حالا هر کسی که به موآب میاد
‫می‌خواد کاری رو انجام بده که من بهش می‌گم لانه اژدها
‫چون اینجا خیلی باستانیه.
‫وقتی بازش کردیم، به این فکر کردم که،
‫اوه، با خودم فکر می‌کنم شاید یه روزی...
‫می‌تونی با لباس بال‌دار بری چون لباس‌های بال‌دار نبودن...
‫اون موقع به اندازه کافی سریع شروع نمی‌کردن.
‫و بعد فهمیدم که الان دارن با وینگ‌سوت انجامش میدن.
‫قراره بادهای صعودی عالی داشته باشه.
‫و ما دقیقاً از همون چیزی استفاده می‌کنیم که پرنده‌ها استفاده می‌کنن.
‫خیلی ریسکش بالاست چون ۳۰۰ فوت ارتفاع داره.
‫خیلی کوتاهه... تا جایی که ممکنه کوتاه شروع می‌شه.
‫منظورم اینه که باید شروع کنی به پرواز کردن.
‫و اگه پرواز رو شروع نکنی، اگه خروجت رو خراب کنی،
‫می‌دونی، یه زیپ باز می‌شه یا هر چیز دیگه‌ای، می‌دونی، هر چیزی،
‫تو مردی.
‫آماده‌ای؟ - آره لعنتی، داداش.
‫بزن بریم!
‫هیچ چیز فنی‌ای توش نیست.
‫مثلاً من یکی هیچ‌وقت این کار رو با وینگ‌سوت انجام نمی‌دم، مطمئنم.
‫خب، آره، این یکی اصلاً برای همه نیست.
‫سه، دو، یک، بزن بریم.
‫همیشه اون بالا عصبی می‌شی.
‫مثل پنج ثانیه برای فشار دادن.
‫و من فقط اینجا نشستم و می‌گم،
‫گند نزن به این.
‫گند نزن به این کار.
‫اون پرش رو ما بهش می‌گیم یه جواهر در تاج موآب.
‫جیمی، واقعاً این کار رو کردی؟
‫نه، نه.
‫ولی بازش کردم.
‫آره.
‫- تو اون رو باز کردی؟ - دوست دارم بگم که آره.
‫می‌دونی، فقط می‌خواستم اینو بگم.
‫من یه هات چاکلت می‌خوام.
‫- یه کم داریم. - شکلات داغ؟
‫- آره. - جدی؟
‫اوهوم.
‫اما حدس بزن چی شده.
‫تو اون کمد ترسناکه که دستت بهش نمی‌رسه.
‫می‌تونم از یه صندلی استفاده کنم.
‫هات چاکلت؟
‫هات چاکلت.
‫من تو فرانسه باهاش آشنا شدم، پاراگلایدینگ.
‫اگه با کسی قرار نذاری، یه کم سخته.
‫که اون یه بیس جامپر هست.
‫وگرنه فقط قراره کار خودتو بکنی.
‫و تو قرار نیست با هیچ‌کس قرار بذاری
‫چون یه جورایی خودخواهیه.
‫می‌خوای فقط بپری، بپری، بپری.
‫و توی کوه‌ها باشیم، پس...
‫من وکیلم.
‫و چند سال پیش، اصلاً خوشحال نبودم.
‫خیلی ناراحت بودم و تصمیم گرفتم ول کنم.
‫و شروع کرد به پریدن.
‫و بعدش به خاطر اون، کل زندگیمو عوض کردم،
‫پریدن و بالا رفتن.
‫و من پشیمون نیستم.
‫پولم کمتره، ولی بیشتر...
‫خوشحال‌ترم.
‫- دیدی؟ - آره.
‫آره بابا.
‫اوپس.
‫دوستش دارم. - به نظرم خوبه.
‫و ما با هم صاف و صوفیم و همه چی اوکیه؟
‫باشه.
‫آره.
‫من اول میرم.
‫- این تویی که داری عصبی می‌شی؟ آره.
‫استرس داری؟ آره.
‫بابا داره چیکار می‌کنه، ها؟
‫دوباره داره یه کار احمقانه می‌کنه؟
‫بابا دوباره داره یه کار احمقانه می‌کنه؟
‫از این خوشت نمیاد؟
‫احتمالاً ترس من رو حس می‌کنه.
‫خب، حالا داریم می‌فهمیم.
‫- خوبی؟ - بوم.
‫آماده‌ای.
‫صبر کن، صبر کن، آماده، حاضر، برو!
‫هی-ها!
‫قراره اینجا بمونه، مثلا برای چند روز آینده؟
‫آره، قراره همین‌جا باشه.
‫می‌بینم که می‌خوای امتحانش کنی.
‫- می‌خوام امتحان کنم. - اینجا نه.
‫خب، بدون تاب بازی، از کجا می‌شه خوب خارج شد؟
‫خروج خوبه؟ - همینجا کلاسیکه.
‫به نظر خوب میاد.
‫حالت خوبه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫هورا!
‫جادوییه.
‫همزمان خطرناکه ولی...
‫و بعدش آدرنالین و همه چی.
‫و فکر کنم این همون چیزیه که همه می‌خوان،
‫مثل اینکه هر چیزی که دوست داری رو به اشتراک بذاری
‫با کسی که دوستش داری.
‫اما در عین حال، می‌دونم که ریسک و حاشیه‌اش چیه.
‫و می‌ترسم که اونو از دست بدم، معلومه.
‫خب، آره، پس...
‫آره، تو منو می‌ترسونی.
‫- نه، نمی‌خوام. - آره.
‫- چطوری می‌ترسونمت؟ - آره، تو منو می‌ترسونی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم به بشکه فکر می‌کنم چون اوضاع داره پیش می‌ره.
‫اون بالا واقعاً سریع بود، نه؟
‫و باید روی ظاهرش کار کنم.
‫پس اگه برگردی،
‫بهت نشون میدم چطوری دارم سعی می‌کنم انجامش بدم.
‫پس من اینجام. بهت نگاه می‌کنم.
‫شروع می‌کنم به حرکت کردن. یه چیزی مثل بالا و پایین رفتنه.
‫دستت رو می‌بینم. خودت رو می‌بینم.
‫باشه، بذار امتحان کنم.
‫تموم شد، شروع شد.
‫- و اونجا، منو می‌بینی. و بعد...
‫- آره. - آره.
‫باشه.
‫فعلاً!
‫ما تصمیم گرفتیم با هم در مسابقات آکروباتیک وینگ‌سوت شرکت کنیم.
‫یه جورایی مثل اسکیت نمایشی می‌مونه.
‫باید حرکات خاصی رو انجام بدی
‫دست همدیگه رو بگیرین و اسکله بسازین.
‫و هر بار که موفق بشی، یه امتیاز می‌گیری.
‫رقابت در چتربازی درست مثل اینه که
‫هر نوع رقابت توی یه ورزش دیگه.
‫آدمایی که تو مسابقات جهانی برنده میشن
‫انتظار می‌ره که بهترین باشن.
‫در نروژ، باید شرایط لازم رو داشته باشی
‫با خوب عمل کردن در مسابقات ملی.
‫همه چیز به ایده بزرگتری از "چرا" برمی‌گرده.
‫ما اینقدر پرواز می‌کنیم.
‫و کل ایده اینه که پتانسیل خودتو پیدا کنی.
‫خب، واقعاً انسان‌ها چقدر می‌تونن توی پرواز کردن خوب باشن؟
‫و تونستیم انجامش بدیم و پیشرفت کنیم.
‫به سمت جام جهانی.
‫آره لعنتی!
‫این رویای ما بوده.
‫این، مثل این بوده که همه چیزیه که ما داشتیم
‫دارم یاد می‌گیرم چطور با وینگ‌سوت و سقوط آزاد کار کنم.
‫و پرش بیس، همه‌ی مراحلش.
‫ووو، ووو!
‫امروز آخرین روزمونه قبل از اینکه راه بیفتیم.
‫به مسابقات جهانی.
‫خب، امشب مراسم رو داریم.
‫و قراره یه سقوط آزاد تو یه جای خاص داشته باشیم.
‫دارم توی هواپیما با امبر خداحافظی می‌کنم.
‫چون داریم یکی یکی می‌پریم.
‫و دارم کش‌های بَنجی رو روی دمپایی‌هام می‌زنم.
‫پس می‌تونم با دمپایی بپرم.
‫啤酒 رو توی شلوارک ساحلیم گذاشتم.
‫و من می‌پرم بیرون.
‫و فهمیدم، مثل اینکه، رفیق، این باد واقعاً وحشتناکه.
‫این حس بدی بهم داد.
‫باید، مثلاً، خیلی سریع چتر نجات رو حرکت می‌دادم تا فرود بیام.
‫برمی‌گردم.
‫و می‌بینم که امبر داره آماده می‌شه تا فرود بیاد.
‫و وقتی داشت می‌افتاد،
‫فقط یه کابوسه که داره شروع می‌شه.
‫آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش. سعی کن نفس بکشی.
‫سعی کن نفس بکشی. سعی کن نفس بکشی.
‫این... اینجوریه که انگار شوکه می‌شم.
‫اون نفس نمی‌کشه.
‫اما صداهایی هست.
‫مثلاً، از دهنش صدا درمیاد.
‫اما نمی‌تونه نفس بکشه.
‫شروع می‌کنم با امبر حرف زدن.
‫بهش میگم نفس بکشه.
‫تظاهر می‌کنم که آرومم، ولی نیستم.
‫فقط نفس بکش، امبر، فقط نفس بکش.
‫آخ. آخ. آخ. فقط نفس بکش.
‫سعی کن نفس بکشی.
‫دستم رو بگیر.
‫امبر؟ امبر؟
‫پاش کامل قطع شده.
‫واقعاً اونجوری که باید باشه، نیست.
‫و دارم نگاه می‌کنم به...
‫دارم به یه جراحت شدید نگاه می‌کنم.
‫دارم به چیزی نگاه می‌کنم که می‌تونه زندگی رو عوض کنه.
‫دارم به کسی نگاه می‌کنم که ممکنه از خونریزی بمیره.
‫تو ۲۰، ۳۰ دقیقه.
‫باشه، اسپن...
‫این یه آسیب خیلی جدیه.
‫در بدترین حالت ممکنه فلج بشه.
‫این خیلی با اون فرق نداره.
‫چقدر باحاله؟
‫می‌تونم انگشتای پام رو تکون بدم.
‫خسته‌کننده‌ست؟
‫آره، یه کم.
‫نیمه بالایی استخوان رانم رو شکستم.
‫و ستون فقراتم در رفت.
‫خیلی درد دارم.
‫این مثل اینه که،
‫فکر نمی‌کنم از این بدتر بشه.
‫آره، باشه.
‫برای من یه شب طولانی بوده.
‫بی‌صبرانه منتظرم امروز مسکن‌های بیشتری بگیرم.
‫و درد نکش
‫و امیدوارم یه کم بیشتر جنب و جوش داشته باشیم.
‫و یه کم فعال‌تر و راحت‌تر باش
‫در طول روز.
‫باشه. اتاق ۴۶۹.
‫فکر کنم خوابیده.
‫من خواب نیستم.
‫خوابت نمیاد؟
‫سلام، عشقم.
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫سورپرایز؟
‫در مسابقه پرواز آزاد، مقام سوم.
‫- وو! - وو!
‫بفرما. - واو.
‫- تبریک می‌گم. - مرسی.
‫و بعدش توی پرواز با لباس بالدار،
‫دوم بعد از دوست‌پسرش،
‫- مقام دوم... - نه!
‫- وینگ‌سوت... - یِهویی!
‫امبر فورته.
‫- وو! - وو!
‫بغل. برای این کارت یه بغل می‌گیری.
‫باشه، برای این کار به سرود ملی نیاز داریم.
‫این سرود ملی نروژه.
‫در حال حاضر داره اتفاق می‌افته.
‫من یه دیوونه سرعت‌ام.
‫یواش‌تر.
‫تادا!
‫- وا! - هی.
‫تو حتی به پا هم احتیاج نداشتی.
‫وای، خیلی دوره.
‫واقعاً می‌خوای اینو درست کنی؟
‫دارم خیلی خوب می‌شم.
‫فکر کنم تو هستی.
‫تو انجامش دادی.
‫تبریک می‌گم. - آره.
‫بزن قدش.
‫میتونی بزن قدش؟
‫باشه، عصاها پنج تا.
‫من همین الان یه هدیه از تونفلای گرفتم،
‫که متأسفانه نمی‌تونم برای مدت زیادی ازش استفاده کنم.
‫اما...
‫هورا!
‫خیلی عجیب و غریب به نظر می‌رسه.
‫بال جدید.
‫وینگ‌سوت توی بیمارستان.
‫جای بهتری نیست.
‫بهش نگاه کن.
‫این همون هیولاییه که هفته بعد قراره برات برد بیاره.
‫اِسپن چند روز دیگه می‌ره به جام جهانی؟
‫- یه هفته. - یه هفته.
‫مامانم قراره بیاد و ازم مراقبت کنه.
‫وقتی اسپن نیست فقط...
‫نابود کردن جامعه وینگ‌سوت‌سواران
‫و مثل یه نینجا می‌پره تو.
‫- حتماً. - آره.
‫می‌خوای ببری؟
‫نه، من قراره پنجم بشم.
‫- نه. چه غلطی می‌کنی؟ این رو نگو.
‫شاید ششمی.
‫ولی فکر کنم پنجم شدیم، آره.
‫بازنده.
‫بیا دیگه.
‫تو اون لعنتی رو می‌بری.
‫چطوری قراره برنده بشم؟
‫من نمی‌پرم.
‫دارم اینجا می‌چرخم.
‫نه، تو نمی‌پری چون داره بارون میاد.
‫نه، من نمی‌پرم چون تو بیمارستانم.
‫هی، مارتا!
‫- اوه، داریم میایم! - ده ثانیه مونده!
‫اینجا حسابی شلوغ پلوغه، داریم برای مهمونی نوک سینه‌ها رو می‌چسبونیم.
‫- اوه، این که حال نمی‌ده. - کارکنان دارن می‌سازن.
‫وای خدای من، ببینید شماها رو!
‫آماده‌ای شروع کنیم؟ - آماده‌ام.
‫من و جیمی تو وگاس ازدواج کردیم.
‫بوس؟ آره.
‫پس ما می‌خواستیم یه چیزی داشته باشیم
‫که خانواده رو دور هم جمع کنه.
‫ما گفتیم، چقدر می‌تونه باحال باشه.
‫یه رویدادی داشته باشیم که نگران پریدن نباشیم...
‫و فقط زندگی ماهایی که اینجاییم رو جشن بگیر.
‫و همچنین از کسانی که فوت کرده‌اند؟
‫باشه.
‫بیا یه عکس بگیریم، به خاطر خدا.
‫بهترین قسمت کل ماجرا
‫چیزی بود که جیمی شروع کرد.
‫او می‌خواست همه‌ی کسایی که اونجا بودن
‫که یه عکس گروهی بگیریم.
‫خوبه.
‫عکس‌های گروهی خیلی ارزش دارن.
‫چون تقریباً هر عکس گروهی،
‫دفعه بعد که یکی برداشتی،
‫قراره یه سری آدم نباشن توش
‫چون دیگه پیش ما نیستند.
‫همه: پنج، چهار، سه، دو، یک.
‫ما موفق شدیم!
‫ما احساس گناه بازمانده‌ها رو داریم.
‫پس همه‌مون یه مکانیزم مقابله داریم،
‫چطور با اون فقدان، اون درد کنار بیاییم.
‫آره، رفیق!
‫اوه، سلام.
‫اگه بغل نمی‌خوای، جیمی، بیا دیگه!
‫میتونی جیمی رو بغل کنی!
‫اون قراره کل این شب لعنتی اینجا باشه!
‫چه خبر؟
‫من و مارتا تصمیم گرفتیم بچه‌دار نشیم.
‫اما ما یه جورایی تبدیل شدیم به والدین
‫از این جمعیت.
‫و برای ما خیلی مهمه که وقت بگذرونیم
‫با این آدمای فوق‌العاده چون ما فهمیدیم
‫که هر روز می‌تونی بری.
‫از همون لحظه‌ای که جولیا رو دیدم، فهمیدم که اسکاتی بالاخره با یه نفر آشنا شده
‫کسی که نه تنها بتونه با انرژی‌اش هماهنگ بشه
‫اما می‌تونست ازش جلو بزنه و حواسش رو جمع نگه داره.
‫این خیلی باحاله.
‫یعنی قراره روشن بمونه.
‫اسکاتی، آیا جولیا رو به عنوان همسرت قبول می‌کنی؟
‫بله، قبول دارم.
‫و جولیا، آیا تو اسکاتی رو به عنوان همسرت قبول می‌کنی؟
‫بله، قبول دارم.
‫الان شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫من خواهر اسکاتی باب هستم، برای اونایی که نمی‌دونن.
‫وقتی اسکات از نیروی دریایی اومد بیرون،
‫ما کم‌کم شروع کردیم به شناختن همتون.
‫و ما دیگه خیلی راحت شدیم.
‫چون تو خانواده‌اش هستی.
‫و می‌دونی، ما خانواده‌اش هستیم.
‫اما تو... تو خانواده‌اش هستی.
‫و ما خیلی خوشحالیم.
‫و منم گریه نمی‌کنم.
‫ولی ما فقط... خیلی خوشحالیم که همتون اینجایید.
‫و حواست بهش باشه چون، می‌دونی، آخه، می‌فهمی،
‫ما می‌دونیم چیکار می‌کنی، و می‌دونیم که این...
‫می‌دونی.
‫ما خیلی خوشحالیم.
‫خیلی خوشحالیم که شماها کاری که می‌کنید رو انجام می‌دید.
‫بذار بهت بگم.
‫ویدئوم رو به همه تو محل کار نشون میدم.
‫"نگاه کن برادرم چیکار می‌کنه. خیلی باحاله."
‫و همه می‌گن: "وای خدای من، این دیوونه‌کننده‌ست!"
‫تنها کاری که باید بکنه اینه که یه دوست دختر پیدا کنه و سر و سامون بگیره.
‫من میگم، "شماها."
‫پس می‌خوام یه لیوان به سلامتی جولیا بردارم.
‫ما منتظرت بودیم.
‫همشو خوردم.
‫به جولیا، ما منتظر بودیم که یکی بیاد
‫و به اسکات برسی.
‫پس به سلامتی تو.
‫به سلامتی!
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫آره، عزیزم!
‫ما پروانه‌ها دور و برمون داریم، عزیزم.
‫بس کن بازی در نیار.
‫می‌تونم بگم که تصمیمات خیلی سالم‌تری می‌گیرم.
‫حالا که اون اینجاست.
‫منظورم اینه که چند سال خوب هم بود.
‫جایی که واقعاً فقط مهمونی، مهمونی و پرش از ارتفاع بود،
‫همیشه پرش بیس انجام میدم.
‫فهمیدم که اون از اون تیپ‌ها نیست.
‫قرار بود با زندگی روی کاناپه‌ی یکی از دوستام کنار بیام.
‫و بعدش یه جورایی یه قدم بزرگ بود.
‫بهترین تصمیمی بود که گرفتم.
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫سخته درباره چیزی حرف بزنم که نمی‌دونم.
‫چطور می‌خواد بشه؟
‫می‌خوام بچه‌دار بشم، و این...
‫می‌دونم که خیلی متفاوت خواهد بود،
‫مثل، خیلی متفاوت، تغییر بزرگی برام.
‫و راستش من از اون بیشتر می‌ترسم.
‫بیشتر از هر چیز دیگه، نه واقعاً از مردن.
‫و بچه‌م رو تنها گذاشتن.
‫راستش رو بخوای، من فقط از تغییر می‌ترسم.
‫که می‌دونم مجبورم انجامش بدم
‫تا بتونم پیش بچه‌م باشم.
‫و من نمی‌تونم، مثلاً،
‫بیاییم و پیاده‌روی کنیم و بچه رو اون پایین تنها بذاریم،
‫حداقل نه برای چند سال آینده.
‫ما خیلی‌ها رو می‌شناسیم که اینجوری‌ان،
‫«اوه، ولی قراره دیگه نپری، درسته؟»
‫و ما گفتیم: "نه، نیستیم."
‫اما یه چیزی که ازش پرسیدم، در واقع، مثل...
‫در واقع، اون همین الانشم داره یه جورایی این کارو می‌کنه...
‫خیلی بیشتر محتاط باش.
‫سه، دو، یک.
‫الان چهار ماهه که از مصدومیتم گذشته.
‫هنوز حس می‌کنم که واقعاً تو یه جورایی هستم.
‫از یه خواب وحشتناک.
‫اما بعدش خیلی سریع می‌ری توی، مثلاً،
‫این حالت انجام دادن.
‫و این تمام کاریه که می‌تونی انجام بدی.
‫مثل اینه که بگی، "اوه، نمی‌تونم انجامش بدم"، مثل اینه که،
‫خب، حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫گزینه اینه که خودتو بکشی.
‫و من جرأت کافی برای انجام اون کار رو ندارم.
‫یکم بیشتر طول می‌کشه
‫قبل از اینکه بتونم از هواپیما بپرم بیرون
‫و از کوه‌ها پایین بیاییم و کوه‌ها رو بالا بریم
‫و همه کارهایی که آرزوشونو دارم انجام بدم.
‫اما نمی‌ذارم این جلوی منو بگیره.
‫احساس عجیبیه که اینقدر فشار بیاری
‫روی دوشت وقتی می‌دونی که این هست
‫فقط با فلز به هم وصل شده.
‫مثل اینه که، واقعاً باید این کارو بکنم؟
‫خب، امروز می‌خوایم ببینیم چقدر سریع می‌تونی بدوی.
‫آماده‌ای؟ بزن بریم!
‫خوبه. ۱۲.
‫بزرگترین مشکلی که قراره باهاش روبرو بشی
‫پرواز نیست، درسته، چون سطح فنی‌ات...
‫خیلی خوبه، ولی فرودش مهمه.
‫چطوره؟ - ترسناکه.
‫ترسناکه. آره.
‫باشه.
‫و یادت باشه، همونطور که دکتر گفت،
‫اگه درد خیلی زیاد شد،
‫اونجاست که خط توئه.
‫- پس من قطعاً آماده نیستم. - نه.
‫باید مطمئن باشی که می‌تونی یه فرود سخت رو تحمل کنی.
‫من عصبی‌ام.
‫استرس داری؟
‫باشه، بریم سراغش.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم ازت فیلم می‌گیرم.
‫احساس می‌کنم هیچ چیزی...
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫انگار،
‫اگه هیچ کاری نکنم،
‫بعدش فقط پر از این احساسات گناه می‌شم
‫و انگار دارم همین‌طوری هدر می‌رم
‫و انگار همه چیزهایی که براشون زحمت کشیدم،
‫دارم از پنجره می‌رم بیرون.
‫اما هر بار که کاری انجام می‌دم،
‫انگار کار اشتباه رو انجام میدم.
‫و اوضاع بدتر می‌شه.
‫و بعدش سعی می‌کنم بازی کنم.
‫و من همیشه دارم سعی می‌کنم کار درست رو انجام بدم.
‫اما من همیشه درد دارم.
‫می‌خوای ننو رو نصب کنی؟
‫اگه نتونم از این مصدومیت برگردم،
‫می‌تونیم با هم رابطه داشته باشیم؟
‫اگه مرده باشه،
‫در نهایت ادامه می‌دادم.
‫من به پریدن ادامه می‌دادم.
‫یاد می‌گرفتم با این فقدان کنار بیام.
‫او می‌بود
‫یک خاطره خیلی دوست‌داشتنی و شگفت‌انگیز که می‌تونه...
‫خوبه ولی اذیتم هم می‌کنه.
‫برای بقیه عمرم.
‫اما من متوقف نمی‌شدم.
‫دیگه چیزی ندارم.
‫ورزش‌های هوایی شده همه‌ی زندگیم.
‫سلام، امبر.
‫من توی چنگدو، چین هستم.
‫و همه‌مون اینجاییم، همه.
‫۱۵ نفر پریدیم، ولی باید ۱۶ نفر می‌بودیم.
‫آخ.
‫باید تو هم اینجا می‌بودی.
‫کاش اونجا بودم.
‫تو اینجا خواهی بود.
‫فقط می‌خواستم بگم دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. ماچ.
‫خداحافظ!
‫آه، بچه‌ها، نقشه چیه؟
‫رفتن به دل ناشناخته‌ها.
‫به سوی ناشناخته‌ها.
‫بله، اسکات!
‫به چین خوش اومدی، عزیزم!
‫آره! اوه.
‫ما قراره بچه‌دار بشیم، عزیزم.
‫- آماده‌ایم؟ - آره.
‫- مطمئنی؟ - آره. آماده‌ای؟
‫دارم از ترس می‌لرزم.
‫خب، سه، دو، یک.
‫اون زن منه.
‫مامان خوشحال، بچه خوشحال.
‫ولی امروز صبح، به خودم گفتم، باشه،
‫نمی‌خوام بپرم. فقط می‌خوام یه کم ریلکس کنم.
‫اما بعدش که میام اینجا و همه رو می‌بینم
‫دارم آماده می‌شم، میگم لعنتی.
‫شروع می‌کنم به خاریدن. مثل اینه که، لعنتی.
‫فقط یه پرش.
‫اما مطمئناً نمی‌تونم به خانوادم بگم.
‫مامانم و خواهرم، اونا مثل...
‫«کارت تموم شد، درسته؟»
‫منم میگم: "آره، آره، دیگه نمی‌پرم."
‫در واقع من اونو تو گوگل سرچ کردم، مثل اینکه،
‫اوه، یه زن باردار چیکار می‌تونه بکنه؟
‫و جالبه چون "مینی‌گلف."
‫می‌تونی شروع کنی به برنامه‌ریزی برای جشن سیسمونی بچه‌ات.
‫من میگم، این خیلی حوصله‌سربره.
‫این یکی از خودخواه‌ترین ورزش‌هاست.
‫کاملاً خودخواه، می‌دونی؟
‫اما وقتی تصمیم می‌گیری یه زندگی دیگه بسازی و بچه‌دار بشی،
‫خب این هم... این هم یه انتخاب و تصمیم دیگه‌ست.
‫باید قبولش کنی.
‫هورا!
‫اگه حاضر نیستی اون تعهد رو بدی
‫به یه چیز دیگه، پس
‫می‌دونی، پرش بیس قراره همه چیز دیگه رو بگیره، پس...
‫عزیزم!
‫صبر کن منم بیام!
‫اما، منظورم اینه که، یکی از شماها قراره...
‫روی زمین بمونی؟
‫یه جورایی بد می‌شه چون آخرش ما می‌مونیم و...
‫دیگه با هم نمی‌پریم.
‫شاید بتونی مراقب بچه باشی.
‫عمو دیکو؟
‫نمی‌دونم.
‫باید یه جورایی نقطه عطف باشه.
‫وقتی که می‌گی، باشه، می‌خوام کمش کنم.
‫وقتی ۹۰ سالم بشه، می‌خوام یه... بخرم.
‫مثل یه کمپر ون، مثل یه تریلر بزرگ،
‫و فقط سفر کنیم.
‫فکر کنم جیمی و مارتا اوضاعشون خیلی خوبه.
‫اونا همین‌طوری وارد میشن توی... داری بهشون میگی پیر؟
‫به یه جورایی، فکر کنم این همون چیزیه که والدین...
‫مثل اینکه این نقش سنتی پدر و مادرهاست.
‫یا مثلاً، بزرگان قبیله،
‫سعی می‌کنم به اندازه کافی خرد منتقل کنم
‫که تصمیمات عاقلانه‌ای بگیری،
‫زنده بمون.
‫کجا داری میری؟
‫نمی‌دونم!
‫فکر کنم می‌خوام با وینگ‌سوت از موآب بپرم!
‫- آه! - برای اولین بار!
‫باشه، بریم عزیزم.
‫آره داداش. آره.
‫آره.
‫ببخشید.
‫یا خدا!
‫جیمی؟
‫هی، جیمی.
‫جیمی، می‌تونی منو بشنوی، رفیق؟
‫اوه، لعنتی.
‫جیمی.
‫دوستت دارم، رفیق.
‫لعنتی.
‫دیدمش که رفت.
‫و همه چیز عالی به نظر می‌رسید.
‫و صدای اون رو شنیدم
‫قبل از اینکه واقعاً بفهمم چه خبره.
‫پس قبل از اینکه بفهمم در بسته شده، صداشو شنیدم.
‫یه دقیقه طول کشید تا بفهمم.
‫و من رادیو رو برداشتم چون
‫من و جیمی با هم توی رادیو بودیم.
‫و باهاش صحبت کردم و بهش گفتم که دوستش دارم.
‫بهش گفتم که ما هوای اونو داریم.
‫و اینکه داشتیم یه هلیکوپتر می‌فرستادیم
‫و اینکه به مارتا زنگ می‌زنم.
‫همون لحظه جی زنگ زد.
‫من گفتم، "جیمی هستی؟"
‫"آره."
‫«رفته؟»
‫"آره."
‫پس اون بود که...
‫اون لحظه باور نکردنی بود...
‫اینکه تو... باورش سخته.
‫اما می‌دونی، بعد از اینکه با مرگ‌های زیادی روبرو شدم
‫در ورزش و داشتن یه دوست‌پسر،
‫اولین دوست‌پسرم تو آمریکا
‫که بیس جامپینگ رو هم گذروند،
‫می‌دونستم راست می‌گی.
‫خب، می‌دونی، حتی با اینکه تقریباً... غیرواقعیه،
‫و نمی‌تونی باورش کنی.
‫اما اون حس قطعیت وجود داشت که...
‫می‌دونی، این یه واقعیته.
‫ام... چطوری بپرسم اینو...
‫نمی‌خوام مثل یه آدم بی‌ادب به نظر برسم، ولی اگه اینجا نبودی...
‫وقتی این فیلم تموم شد،
‫می‌خوای مردم چی فکر کنن؟
‫آره، بهش فکر کردم.
‫مثل اینه که، خب، ما همه این فیلم‌برداری‌ها رو انجام دادیم.
‫و من فیلم‌هایی مثل اون رو دیدم، که آخر فیلم،
‫اونا میگن: "این یارو توی پرش بیس مرد."
‫مثل اینه که، "آه"، می‌دونی؟
‫پس خیلی برام دلسوزی نکن.
‫من دقیقاً همون‌طوری که می‌خواستم زندگی کردم.
‫اگه یه وقت توی پرش بیس بمیرم،
‫می‌فهمم که این یکی از عواقبشه.
‫پس دلت برام نسوزه.
‫فقط خوشحال باش که زندگی‌ام رو کردم.
‫چطور می‌خواستم زندگی‌اش کنم.
‫و نذار این باعث بشه که ورزش رو کنار بذاری.
‫یا موندن توی ورزش.
‫نمی‌خوام مسئولیت اون رو به عهده بگیرم.
‫باشه، ارواح رو دور کن.
‫سه، دو، یک، خداحافظ.
‫ممنون.
‫آره.
‫سال پیش همین موقع، من وسط کار بودم.
‫از یک عمل جراحی ده ساعته
‫برای ترمیم استخوان ران شکسته‌ام و ستون فقراتم.
‫امروز دارم جشن می‌گیرم، یک سال بعد،
‫که اولین پرشمو دوباره انجام بدم.
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫یا خدا!
‫هورا!
‫چی شده...
‫می‌خوام به اسپن زنگ بزنم.
‫بله، اون انجامش داد. اون انجامش داد.
‫فقط می‌خواستم بکشم.
‫فقط می‌خواستم امتحان کنم و بدونم که می‌تونم انجامش بدم.
‫باشه. به هر حال، من زنده‌ام.
‫- من خیلی زنده‌ام. - عاشقتم.
‫دوستت دارم، باشه؟ - منم دوستت دارم.
‫نمی‌دونم چی بگم، امبر.
‫خوشحالی، خوشحال؟ - آره.
‫بدبخت کجا رفت؟
‫پس پارسال.
‫خوبی. همه چیز مرتبه.
‫یه جوری نگام می‌کنی
‫مثل یه بابای مغرور یا همچین چیزی.
‫- پرش خوبی داشته باشی. - مرسی.
‫- یادت باشه به سمت داخل کشور پرواز کنی. - آره.
‫خب، سه، دو، یک.
‫خیلی‌ها دارن وارد این ورزش می‌شن
‫واردش میشن وقتی چیز زیادی برای از دست دادن ندارن.
‫اما وقتی... همون لحظه‌ای که می‌فهمی چیزای زیادی برای از دست دادن داری،
‫تو با خودت می‌گی، لعنتی، شاید دیگه ارزشش رو نداره.
‫مثل اینکه... می‌دونی؟
‫این همون بازیه.
‫یه سوال یهویی دارم.
‫آیا مرگ جیمی تو رو شگفت‌زده کرد؟
‫خیلی تعجب کردم، فکر کنم کلمه‌ی درستی باشه.
‫خیلی منطقی به نظر نمی‌رسه.
‫مثل اینکه اصلاً هیچ منطقی نداره.
‫پس من فقط یه جورایی به خودم برمی‌گردونم که بگم،
‫هی، منظورم اینه که، خیلی کار و تعهد دارم.
‫رفتن داخل واقعاً گند می‌زنه به اوضاع.
‫و اگه این اتفاق بیفته، من یه آدم خیلی عوضی می‌شم.
‫و برای من، شخصاً، هیچ‌چیزی مهم نیست.
‫مثلاً، هیچ‌کس نباید برای اون بنده‌خدایی که مرده احساس بدی داشته باشه.
‫این برای همه کساییه که موندن.
‫من و جیمی درباره‌اش حرف زدیم،
‫اگه یه بلایی سر یکی از ما بیاد چی؟
‫فکر کنم بعضی وقتا، می‌دونی، مردم میگن، "آره، باشه،
‫اما می‌دونی، ما عاشق این هستیم.
‫اشکالی نداره... اگه مردم، یه مهمونی بگیرین، یا هرچی.
‫اما وقتی که اتفاق می‌افته، داستان فرق می‌کنه.
‫جیمی خیلی خوب می‌پرید.
‫اما بعضی وقت‌ها یه کم هم بی‌دقت.
‫یادمه وقتی که بدون چتر نجات پرید.
‫یا خدا!
‫اوه.
‫اوه، لعنتی، رفیق!
‫وای. فکر کردم مُردم.
‫فکر کردم کارمون تمومه.
‫به مارتا فکر کردم
‫و چقدر قرار بود از دستم عصبانی بشه.
‫یا خدا!
‫هورا!
‫دوستت دارم، زندگی.
‫دوستت دارم، زن عزیزم.
‫ای خدا لعنتی.
‫و دو سال طول کشید تا به من بگه.
‫من نخواستم...
‫همه خیلی خوب قایمش کردن.
‫بعدش، ازم پرسید،
‫فکر می‌کنی تصمیم درستی گرفتم که بهت نگفتم؟
‫می‌خواستم بهت ثابت کنم که من یه پرش‌کننده بیس امن هستم.
‫سلام عزیزم.
‫تابستون گذشته دیدمش که داشت به یه جایی می‌رفت.
‫که من و اون قبلاً صحبت کرده بودیم
‫که ما قرار نبود بریم.
‫داشت یه کم بیشتر فشار می‌آورد.
‫جیمی همیشه بهم زنگ می‌زد
‫هر وقت مارتا از شهر بیرون بود.
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫مارتا برای چند هفته رفته.
‫بیا بریم یه کم خوش بگذرونیم.
‫مثل اینکه، او دوباره داره کار بدی می‌کنه.
‫می‌خواست بازی کنه. می‌فهمی؟
‫اون میگه: "مامان رفته.
‫"می‌خوام برم بازی کنم. تو چی می‌خوای بکنی؟"
‫بزن بریم بیرون.
‫این شانس ماست.
‫متأسفانه، یه اشتباه کردی،
‫و بازی تموم میشه و تو می‌بازی.
‫و از بیرون، قضاوت کردن می‌تونه خیلی آسون باشه.
‫این می‌تونه واقعاً خودخواهانه به نظر بیاد.
‫آیا خودخواهیه که بخوام خوشحال باشم؟
‫برای من، آزادی مهم‌ترین چیز در زندگیه،
‫و مجبور بودم بذارم آزاد باشه.
‫- آره! - ووهووو!
‫آره!
‫می‌تونی یه کم تغییر بدی تا به توافق برسیم.
‫تا بتونید با هم رشد کنید.
‫اما بعد چیزهایی هست که نباید تغییرشون بدی
‫چون این روح توئه.
‫اگه شروع کردم به گریه کردن، نیا بغلم کن.
‫اون چیه؟
‫اگه شروع کردم به گریه کردن، نیا بغلم کن.
‫- من می‌گیرم... - آره.
‫دوباره وصل می‌شم و خوب می‌شم، درسته؟
‫باشه، مرسی.
‫خوب به نظر می‌رسی. - مرسی.
‫باید شروع کنیم.
‫این همیشه یکی از منظره‌های مورد علاقه‌م بوده.
‫ده سال پیش، من و جیمی این رویداد رو ایجاد کردیم.
‫برای جشن گرفتن زندگی کسانی که اینجا هستن
‫و زندگی کسانی که از دنیا رفته‌اند.
‫- وو! - آره!
‫پس این... این سال سختیه برای همه‌مون.
‫هممون جیمی‌مون رو از دست دادیم.
‫ما عاشقتیم، مارتا!
‫من می‌تونم اینو انجام بدم، درسته؟ من می‌تونم اینو انجام بدم.
‫تو می‌تونی!
‫اگه شماها نبودین،
‫نمی‌تونستم اینجا وایستم
‫و به اندازه من قوی باش.
‫خیلی ممنونم از عشقت.
‫ما عاشقتیم، مارتا!
‫می‌خوایم به خانواده‌ای که کنارمونه رو کنیم
‫و همدیگه رو حسابی بغل کنید،
‫رو به راهی؟
‫ممنون بچه‌ها.
‫بیا اینجا، رفیق.
‫کاش همیشه اینجا بود.
‫ولی انگار که نیست.
‫و خانواده هنوز اینجا هستن.
‫و می‌دونی، داریم یکی یکی می‌افتیم.
‫پس فقط ادامه بده و به کارت ادامه بده.
‫به حمله به قلعه ادامه بده و منتظر نوبتت باش.
‫همه: هشت، هفت، شش، پنج،
‫چهار، سه، دو، یک!
‫هورا!
‫آره!
‫هورا!
‫بزن کنار. اینو تکون نده.
‫با شونه‌هات خمیازه نکش.
‫- دارید دوره برگزار می‌کنید؟ - آره.
‫ایول! چطوری؟
‫تیم‌سازی. بچه رو عوض کن.
‫شیرین.
‫باشه، بریم.
‫می‌خوای ببینی مامان داره بیس جامپ می‌کنه؟
‫آروم باش. تمرکز کن.
‫عجله نکن.
‫تجسم کن.
‫به خودت نگاه کن، مثلاً توی آینده.
‫باشه، هر وقت آماده‌ای.
‫سه، دو، یک، خداحافظ.
‫شماها بچه می‌خواین؟
‫می‌خوای بزرگ بشی و مثل والدینت دیوونه باشی؟
‫دوست داره بیاد و تماشا کنه که مامان با چتر نجات می‌پره.
‫سه، دو، یک!
‫به نظرت فکر می‌کنی اول از چی دست می‌کشیم،
‫رابطه داشتن یا با هم بیس جامپ کردن؟
‫اگه هر کدومشون متوقف بشن، ناراحت‌کننده میشه.
‫آره، مگه نه؟
‫نمی‌خوام جلوی هیچ‌کدومشون رو بگیرم.
‫فکر کنم وقتی سن‌ات بالای ۱۰۰ باشه هم می‌تونی بپری.
‫می‌دونی دلم می‌خواد چی کار کنم؟
‫می‌خوام از پیری بمیرم...
‫- در منطقه فرود. - توی منطقه فرود...
‫- بعد از پرش بیس. - با تو.
‫بعد از یه پرواز نیابتی فوق‌العاده... آره.
‫فقط، مثلاً، با سرعت از کوه پایین می‌اومدم،
‫زمین، و مثل اینکه...
‫فکر کنم اگه این اتفاق بیفته، آخرین فکری که به ذهنم می‌رسه
‫تو ذهنم این بود که "زدیم به هدف."
‫- زدی تو خال. - مثل، "آره، زدی تو خال."
‫خیلی زندگی داریم که با هم بگذرونیم.
‫آره، داریم.
‫منم دوستت دارم. - برو دیگه.
‫باشه. باشه.
‫باشه.
‫سه، دو، یک.
‫می‌خوام هر روز، تمام روز، تا جایی که می‌تونم سخت زندگی کنم.
‫ما حسابی خوش می‌گذرونیم و حسابی هم عاشق می‌شیم.
‫و ما محکم می‌پریم چون خیلی وقت‌ها بهمون یادآوری می‌شه
‫که می‌تونه این‌جوری تموم بشه.
‫ما خیلی خوب می‌دونیم که زندگی چقدر باارزشه.
‫و چه هدیه‌ایه!
‫پس ازش استفاده می‌کنیم.
‫روی قفسه نیست، هنوز توی پلاستیک حبابیشه.
‫مال ما کاملاً داغون شده و افتاده گوشه.
‫خوبه، خوبه.
‫باید از چیزی استفاده کنی که برات ارزشمنده.
‫- عالیه. - خیلی ممنون، جیمی.
‫واقعاً زیبا.