‫بازار شبانه راوا سنگول
‫شب بخیر، داداش.
‫ادامه بده.
‫فقط ادامه بده.
‫بیشتر!
‫جونگی!
‫جات خیلی شلوغ به نظر می‌رسه.
‫درسته. خدا رو شکر.
‫اون تازه‌واردست؟
‫درسته. این دومین روزشه.
‫اما خوشحالم که
‫خیلی‌ها می‌خوان بازی پرتاب رو انجام بدن.
‫شاید به خاطر حال و هواشه؟
‫چیز پرت کردن به سمتش مثل سنگ زدن به جمرات می‌مونه.
‫پس، اون عملاً شیطونه، درسته؟
‫بیشتر!
‫بخور اینو!
‫شماها بیشتر می‌خواید؟
‫ما که هستیم! ما هیچ فرصتی رو از دست نمی‌دیم که یه باربی خیس و لرزون رو ببینیم!
‫باربی ورزشکار سرما خورده!
‫بیشتر!
‫اون خیس آب شده!
‫مثل کوفته‌هایی با تاندون‌های جویدنیه.
‫- کسی کو کوفته می‌خواد؟ - من می‌خوام!
‫- می‌خوای یه کم بخوری؟ - لطفاً اونا رو جدا کن.
‫- سوپ؟ - کوفته‌ها و تاندون‌ها!
‫- بیشتر می‌خوای؟ معلومه که می‌خوای! - ما بیشتر می‌خوایم!
‫داداش.
‫لطفاً بس کن.
‫تو این کار رو پنج بار انجام دادی.
‫من می‌تونم هر کاری که بخوام با پولم بکنم.
‫اما همشون به هدف خوردن.
‫امروز حالم خوب نیست.
‫باشه، متوجه شدم.
‫ممنون.
‫بیشتر پرتاب کن...
‫بیشتر سقوط کن!
‫پسر کچل!
‫آخ! درد گرفت!
‫- هی! - درد داره! لطفاً بس کن.
‫- هی! - کمکم کن!
‫چه خبره؟
‫می‌تونی گروهت رو مدیریت کنی؟
‫می‌تونم...
‫اگه نمی‌تونی بهش یاد بدی چطور رفتار کنه،
‫جاتو ببند!
‫- لطفاً نکن! من می‌فهمم. - مردم صف می‌کشن تا اینجا جا بگیرن!
‫- من کار گروهم رو خوب مدیریت می‌کنم. - خوبی؟
‫کچل!
‫اون چی بود؟
‫گفتی به کار نیاز داری و من هم بهت کار دادم. ببین چیکار کردی!
‫فقط برو خونه و برنگرد!
‫فکر می‌کنی کسی غیر از من هست؟
‫کی به یه خلافکار سابق مثل تو یه فرصت دوباره می‌ده؟
‫فقط اخراجم کن.
‫لا لازم نیست گذشته منو پیش بکشی.
‫فکر می‌کنی فقط تو یه برنامه داری؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫می‌تونم یه کار دیگه پیدا کنم.
‫-نه، نمی‌تونی. -نه، نمی‌تونی.
‫لطفاً کمکم کن.
‫ما دوستیم.
‫بله، هستیم.
‫اما نمی‌تونیم گروه رو بزرگ‌تر کنیم.
‫ما هر روز خیلی مهمون نداریم.
‫ما دو ماهه که اجاره رو پرداخت نکردیم.
‫راستش،
‫ما هم داریم سختی می‌کشیم.
‫همه‌مون به پول نیاز داریم.
‫پول برای چی؟
‫خیلی چیزا.
‫در جذب نیروهای نظامی،
‫باید سود رو با رئیس خودم تقسیم کنم.
‫برای اینکه راحت‌تر بشه، می‌دونی؟
‫خلاصه‌اش اینه که،
‫فقط ده میلیون بده و وارد شو.
‫فقط لازمه که از انتخاب فیزیکی عبور کنی.
‫پس هنوز باید از مرحله انتخاب عبور کنم؟
‫فقط یه رسم و رسوماته.
‫این که خیلی سخت نیست.
‫دارم به چندتا قوطی شلیک می‌کنم،
‫پاچین زدن،
‫و بعضی وقت‌ها...
‫رقابت تف انداختن برای دیدن اینکه کی برنده می‌شه.
‫بیا امتحان کنیم.
‫فقط تف کن.
‫اون یکی می‌تونه برات درجه گروهبانی بگیره.
‫تو یه استعدادی.
‫یه بار دیگه.
‫اون یکی تو رو ستوان می‌کنه.
‫اوه!
‫تو فقط دو متر دیگه لازم داری تا ژنرال بشی.
‫به من اعتماد کن.
‫این که میگن نظامی‌ها لب‌های متفاوتی دارن، افسانه نیست.
‫بذار ببینم.
‫بهش گفتم حواسش به آدمایی که خودشون رو نظامی جا می‌زنن باشه.
‫چرا می‌خوای کاری رو به زور انجام بدی که نمی‌تونی؟
‫این حرف از تو بعیده، بنه.
‫حرفاتو واسه خودت نگه دار.
‫پدرزن آینده‌ات چی؟
‫مگه ازت نپرسید؟
‫کاری فراتر از توانت انجام دادن
‫و با این حال باز هم گفتی آره؟
‫ازت چی پرسید؟
‫اگه واقعاً قصد داری با نائومی ازدواج کنی،
‫بهت اجازه می‌دم.
‫اما می‌تونی مراسم عروسی رو توی یه سالن برگزار کنی؟
‫با حداقل ۱۰۰۰ مهمون؟
‫این زیادی نیست؟
‫به من نگو چیکار کنم.
‫اگه بگم ۱۰۰۰ مهمون، پس همینه.
‫اگه برات خیلی سخته، می‌فهمم.
‫یه آقای دیگه هم هست که به دخترم پیشنهاد ازدواج داده.
‫میتونی این کارو بکنی؟
‫- آره، می‌تونم. - این یعنی یه مرد واقعی.
‫این دیوونگیه.
‫عشق همین کار رو با آدم می‌کنه.
‫این چیزی‌ست که بوریس نمی‌فهمه.
‫- جگل! - اوکی!
‫نگاه کن بهت!
‫نمی‌دونستم که آزاد شدی.
‫به خاطر همینه که من اینجام.
‫کجا بودی؟
‫به نظر خسته میای.
‫- من تو مسجد بودم. - الحمدلله.
‫انتظارشو نداشتم. تو معتاد قمار بودی.
‫تو توبه کردی.
‫درسته که اون توی مسجد بود.
‫اما نه برای دعا کردن.
‫ژل، چیکار کردی؟
‫به خاطر همین تو خونه اجاره‌ای نبودی.
‫اینجا قایم شدی.
‫داشتم دعا می‌کردم، قایم نشده بودم.
‫داری نماز می‌خونی؟ کلی رکعت خوندی.
‫تقریباً تا ۱۷ شمردم.
‫- در واقع ۱۸ تاست. - ۱۸ رکعت.
‫داشتم نماز ظهر می‌خوندم.
‫نماز ظهر؟
‫می‌دونم یه خلافکارم، نه یه قدیس،
‫اما همه نماز ظهر رو می‌شناسن
‫سه رکعت دارد.
‫- در واقع چهاره. - چهاره!
‫به من دروغ نگو.
‫ببخشید، یه کم جوگیر شدم.
‫امروز با یک سجاده خفه‌ات کردم.
‫اگه هفته دیگه پول رو ندی،
‫با فرش خفت می‌کنم.
‫اون قرمزه.
‫گرفتی؟
‫- خیلی احمقانه‌ست. - به بدبختی‌هام بخند.
‫اما...
‫به من یه فرصت بده.
‫اگه تو نه،
‫کی به من کار می‌ده؟
‫من برای داروی مادرم پول لازم دارم.
‫- هی. مهمون داریم. - باشه.
‫مارلینا؟
‫مارلینا.
‫- هنوز اینجا کار می‌کنی؟ - آره.
‫شنیدم که سرت رو زدن.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫چی کار کردم که سرم رو بزنن؟
‫کی بهت گفت؟
‫بیاید بچه‌ها، بریم بیرون.
‫لباس پوچونگ من کجاست؟
‫- لباس پوچونگ من؟ - ببخشید.
‫فکر کنم یه چیزی کمه.
‫بریم داخل.
‫در رو ببند که پشه‌ها نیان تو.
‫- تو چی هستی؟ - کونتی...
‫چی؟
‫کونتی...
‫میشه درست بگی؟
‫من کونتی هستم.
‫می‌بینم که تو یه کونتیلاناک هستی.
‫باید یه جوری ترسناک بخندی.
‫اگه فقط ژست بگیری، مردم فکر می‌کنن تو باتیستوتا هستی.
‫- باتیستوتا رو می‌شناسی؟ - معلومه که می‌شناسم.
‫اون برای پرسیجا بازی می‌کرد.
‫تو نیاز به یه حموم داری تا سرحال به نظر بیای.
‫می‌دونم تو یه پوکونگی. درسته؟
‫آره، هستم.
‫تو شبیه یه پیرمرد مریض می‌مونی.
‫چرا یه پوکونگ باید دمپایی بپوشه؟
‫کجا داری میری؟
‫می‌خوای بری کوه‌نوردی؟
‫دیر کردی.
‫چرا پاهاتو روی زمین می‌کشی؟
‫پاهات کج و کوله‌ست؟
‫باید بری پیش یه متخصص استخون.
‫اگه این روح دنبالمون کرد، تیکه‌های شیشه شکسته رو پخش کن.
‫ران‌هاشون آسیب می‌بینه.
‫نگاهشون کن. دارن گریه‌شون می‌گیره.
‫خونه‌ی جن‌زده خیلی خالیه.
‫این یه خونه جن‌زده نیست.
‫این خونه یه قرون پول نداره.
‫می‌فهمم چرا اینجا زیاد بازدیدکننده نداره.
‫جوّش حتی ترسناک هم نیست.
‫- ما سال‌هاست این کار رو انجام می‌دیم. - دقیقاً نکته همینه.
‫سال‌هاست که همون کار رو می‌کنی،
‫مردم حوصله‌شون سر میره.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫حداقل آرایشت رو بهتر کن.
‫شاید از یه کم خون مصنوعی استفاده کنیم.
‫شما دارید نقش ارواح رو بازی می‌کنید،
‫باید ترسناک باشی.
‫زشت بودن کافی نیست.
‫مهم‌تر از همه،
‫تو باید این خونه جن‌زده رو بازسازی کنی.
‫باید ترسناکش کنی.
‫مردم عاشقش می‌شن.
‫پول رو از کجا بیاریم؟
‫میرم بیرون.
‫داروش رو برام بیار.
‫دیگه اونو نداریم.
‫هفته پیش یه سری جدید خریدم.
‫می‌دونم.
‫فقط یه هفته طول کشید.
‫کافیه.
‫اشکالی نداره.
‫اگه پول نداری،
‫لازم نیست برام دارو بخری.
‫من پول دارم.
‫امروز بعدازظهر می‌خرمش.
‫ترجیحاً پولت رو خرج کن تا یه قبر برام بخری.
‫فقط می‌خوام کنار پدرت دفن بشم.
‫بس کن.
‫بس کن این حرف‌ها رو نزن.
‫حالت بهتر می‌شه.
‫براش یه دست لباس دیگه می‌برم.
‫سند مالکیت
‫من خیلی بهت لطف کردم.
‫از بین همه مستأجرها، تو دو ماه وقت داری اجاره رو پرداخت کنی.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫تو هیچ تلاشی نکردی.
‫حتی قسطی پرداخت کنه.
‫ممنون که می‌فهمی، اما--
‫بس کن.
‫دیگه برام مهم نیست. بس کن با این بهونه‌هات.
‫فقط خواستم بدونی،
‫من کسی رو دارم که حاضرِ جای تو رو به عنوان مستاجر بگیره.
‫اونا می‌خوان یه بشکه شیطان بسازن.
‫اگه بعد از یه ماه هنوز بهم بدهکاری،
‫این جا رو به هم بریز
‫برو بیرون!
‫فهمیدی؟
‫آیا بهتر نیست اگه--
‫فهمیدی؟ نه؟
‫گرفتیمش.
‫خیلی واضح.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید مطمئن بشم که این خونه جن‌زده دوام میاره.
‫باشه، پس.
‫یک ماه. اینو یادت باشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اشکالی نداره. آروم باش.
‫می‌تونی وکالت‌نامه بگیری؟
‫چرا؟
‫از اون مدرک به عنوان گرو استفاده می‌کنیم.
‫ولی من یه سهم منصفانه بینمون می‌خوام.
‫نظرت چیه؟
‫چرا وکالتنامه لازم داری؟
‫چون این مال مامانمه.
‫دیوانه شدی.
‫مادرت مریضه.
‫چطور تونستی مدرکش رو بدزدی؟
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫دلت براش نمی‌سوزه؟
‫همین‌طوری می‌خوای محبتش رو جبران کنی بعد از اینکه بزرگت کرد؟
‫اگه بگی نه--
‫کی گفت نه؟
‫- تو انجام دادی؟ - نه.
‫- تو گفتی؟ - من چیزی نگفتم.
‫تو همین‌طوری یه نتیجه‌گیری کردی.
‫- همین الان نامه رو بنویس! - چشم!
‫- رهبر ما، اوکی... - حالا تو رئیسی!
‫-بشین. ناهار خوردی؟ -راحت باش.
‫البته.
‫مامان، یه ذره غذا بخور.
‫خوبه؟
‫وکالتنامه
‫سلام بر تو.
‫- سلام علیکم. - سلام علیکم.
‫آجی.
‫بذار من انجامش بدم.
‫برو یه دوش بگیر.
‫یکی داشتم.
‫دوباره انجامش بده.
‫باید دوباره بری حموم.
‫بس کن چرت و پرت نگو.
‫یه دوش گرفتم.
‫بعدش...
‫یه کم بیسکویت برای مامان بخر.
‫اجازه داره اونا رو بخوره؟
‫آره، هست.
‫به غذای اون نگاه کن. خیلی ساده‌ست.
‫فقط برو.
‫چه نوع بیسکویتی؟
‫هر نوعی.
‫تا وقتی که دور باشه.
‫مامان، می‌تونی اینجا امضا کنی؟
‫مدیر مدرسه
‫این چیه؟
‫این یه نامه‌ست برای گرفتن دارو.
‫چرا امضای منو می‌خوای؟
‫اون‌وقت می‌تونیم ۸۰٪ تخفیف بگیریم.
‫آیا ما همچین سیستمی داریم؟
‫ما انجام می‌دیم.
‫ما واقعاً این کار رو می‌کنیم.
‫این یه برنامه جدید از آقای لوهوت هست.
‫چرا آقای لوهوت مسئول توزیع داروهاست؟
‫میدونی،
‫نه فقط دارو،
‫اون همچنین از رئیس‌جمهور مراقبت می‌کنه.
‫همون‌طور که میگن،
‫مردم باتاک از پس هر کاری برمیان.
‫عینکمو پیدا کن.
‫اول باید اینو بخونم.
‫عینک کجاست؟
‫نمی‌تونم پیداش کنم. فکر کنم یه جایی افتاده.
‫فردا پیداش می‌کنیم.
‫حالا لطفاً امضاش کن.
‫اگه وقت تلف کنیم، تخفیف کمتری می‌گیریم.
‫این نقشه‌ست. اگه از در جلویی وارد بشیم...
‫- تکون نخور... - باشه، می‌خوام تکیه بدم.
‫یک، دو، سه.
‫سعی کن ما رو بترسونی.
‫- تموم شد. - مرسی، قربان.
‫یک، دو، سه.
‫- یه بار دیگه. - یک، دو، سه.
‫یک، دو، سه.
‫خانه‌ی ارواح
‫- مواظب باش. - گرفتم.
‫خوبه به نظر میاد.
‫هرگز به کارم شک نکن.
‫این هم فاکتور.
‫نمی‌تونی بهم تخفیف بدی؟
‫می‌تونم،
‫ولی من بعضی از نامه‌ها رو برمی‌دارم.
‫چی می‌گی درباره اون خونه جن‌زده؟
‫اسمش رو خراب می‌کنه.
‫پس دیگه تخفیف نخواه. این قیمت ثابته.
‫فهمیدم. باشه.
‫شماره حساب رو بده.
‫برای چی؟
‫- برنامه MyBCA رو داری؟ - آره، دارم.
‫بعدش فقط کد QR رو اسکن کن.
‫- خیلی کندی... - این عالیه.
‫نه تنها پرداختش آسونه،
‫اپلیکیشن MyBCA می‌تونه به بیش از یک حساب دسترسی داشته باشه.
‫میشه؟
‫البته که می‌تونه. بس کن دیگه وراجی رو.
‫می‌فهمم. صورتحساب رو پرداخت کردم.
‫- من میرم. - مواظب خودت باش.
‫ترسناک بمون.
‫- ممنون بابت کمکت. - خواهش می‌کنم.
‫خانه‌ی جن‌زده
‫خانه‌ی ارواح
‫اینطان، عزیزم.
‫چرا اینقدر طولش دادی؟ منتظرت بودم.
‫باید چند تا بهونه پیدا می‌کردم تا برم بیرون.
‫اگه خونوادم بفهمن چی؟
‫- ولی باید به پیام‌هام جواب بدی. - می‌دونم، ببخشید.
‫- نمی‌تونستم صبر کنم تا ببینمت. - تو و اون حرفای قشنگت.
‫گوشیمو جا گذاشتم چون عجله داشتم.
‫- اگه زنت پیام‌هامون رو بخونه چی؟ - نمی‌خونه.
‫شماره‌ات رو با یه اسم مرد ذخیره کردم.
‫الان نگرانی‌ات چیه؟
‫الان اینجام.
‫قراره امشب حسابی خوش بگذرونیم.
‫درسته؟
‫چه عشوه‌ای.
‫می‌تونم یه کم پشمک بگیرم؟
‫پاپ‌کورن رو بی‌خیال، می‌تونم کل غرفه رو برات بخرم. بیا بریم.
‫آخ! حالا چی شده؟
‫- زنت رو دیدم. - کجاست؟
‫نگاه نکن! می‌بینتت!
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫بیا یه جایی برای قایم شدن پیدا کنیم.
‫این رو بپوش.
‫باشه.
‫- چرا اینجاست؟ - نمی‌دونم.
‫وقتی من رفتم، خونه بود. حتماً یکی بهش گفته.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ - فقط راه بیا.
‫بیا دیگه.
‫- عزیزم. - ها؟
‫- بیا از هم جدا بشیم. - منظورت چیه؟
‫برو به خونه‌ی جن‌زده.
‫وقتی هوا پاکه، بیا اینجا همدیگه رو ببینیم.
‫لطفاً، نه اون خونه‌ی جن‌زده.
‫شرایط قلبم چی میشه؟
‫این تنها جای امنه.
‫فکر کنم ترسناک نیست. خیلی بازدیدکننده ندارن.
‫برید یه کم از "سوستر نگسوت" ببینید، بچه‌ها.
‫از خونه‌ی جن‌زده‌مون دیدن کن. فقط یه سری بزن.
‫فقط برو داخل قبل از اینکه زنت ببینتت.
‫- عجله کن. - باشه.
‫آخ! حواست به قدم‌هات باشه.
‫- نمی‌بینی؟ - وای...
‫جوابم رو بده.
‫لالی؟
‫تو هستی.
‫عزیزم! عجله کن.
‫ای بابا!
‫بیا تو. چندتا بلیط می‌خوای؟
‫- فقط یکی. چند؟ - بیست و پنج هزار روپیه.
‫- بفرما. - مرسی.
‫مزاحم ما نشو.
‫کمک!
‫کمک...
‫آقا، بیدار شو.
‫آقا.
‫آقا، بیدار شو.
‫بور...
‫ضربان قلبش رو چک کن.
‫صبر کن. سمت راست یا چپ؟
‫- راست. - چپ.
‫-چپ. -راست.
‫هر طرف که باشه.
‫معمولاً مردم نبض رو چک می‌کنن.
‫تو گردن.
‫منظورت از "گردن" چیه؟
‫این درد گردن نیست.
‫زندگیت به دلت بستگی داره.
‫اما توی فیلم‌ها، اونا دستا رو چک می‌کنن.
‫چه جور فیلم‌هایی؟
‫در رمبو، گردنش رو چک کردن.
‫این قلبه. به من اعتماد کن. شرط می‌بندم یه میلیون--
‫الان بس کن!
‫شماها خیلی سر و صدا می‌کنید. نمی‌تونم چیزی بشنوم.
‫گردن رو چک می‌کنی، قلب رو چک می‌کنی، و دست رو چک می‌کنی. آسونه، نه؟
‫بیا!
‫همین الان اینجا رو ببند!
‫برو یه پُچونگ ترسناک ببین! برو خونه‌ی جن‌زده!
‫میتونی اینجا بهمون سر بزنی.
‫مار.
‫منم، جگل.
‫من ژگل هستم.
‫- جگِل؟ - آره!
‫وای! جگل.
‫- خیلی متاسفم. - اشکالی نداره.
‫بذار کمکت کنم.
‫متاسفم. خوبی؟
‫چرا بیرونی؟
‫باید بهت بگم که الان باید ببندیم.
‫خیلی مونده تا بسته بشه. چرا؟
‫یه چیزی مرد.
‫مرده؟
‫منظورم اینه که، بلندگو کار نمی‌کنه.
‫ادامه دادن غیرممکنه، پس می‌تونی بری خونه.
‫- نمی‌تونیم درستش کنیم؟ - نه، نمی‌تونیم.
‫یکی باید اینو لحیم کنه.
‫می‌فهمم. می‌تونم امتحان کنم.
‫- نه، نکن! - چرا؟
‫آسیب جدیه.
‫فکر کنم...
‫این از فریونه.
‫- فکر کنم جدیه. - درسته؟
‫- جدیه، درسته؟ - درسته؟
‫باید بری خونه.
‫- اوکیه؟ - آره، اوکیه.
‫باشه، پس.
‫- من میرم خونه. - مواظب خودت باش.
‫یکم سخته.
‫- یادم رفت. سلام علیکم. - باشه.
‫علیکم‌السلام.
‫اول لباست رو دربیار.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- باید اینو به پلیس گزارش بدیم؟ - نه.
‫من تازه آزاد شدم.
‫اگه پلیس وارد ماجرا بشه،
‫اونا دوباره منو می‌ندازن زندان.
‫ولی ما نکشتیمش.
‫خب، کی این کار رو کرد؟
‫ما حسابی ترسوندیمش.
‫پلیس ما رو مقصر می‌دونه.
‫بوریس، بهش بگو چی کار باید بکنیم.
‫من با اوکی موافقم.
‫هیچ کار احمقانه‌ای نکن. نمی‌خوای به ارتش ملحق بشی؟
‫دقیقاً منظور همینه!
‫نمی‌تونم سابقه کیفری داشته باشم.
‫فقط یه سابقه می‌تونه شانس‌هامو نابود کنه.
‫آینده‌ام رو نابود می‌کنه.
‫خب، با جسد چیکار کنیم؟
‫ها؟ باید همین‌جا دفنش کنیم؟
‫-حتماً. -حتماً.
‫بیا دیگه.
‫- منظورت چیه؟ - شماها باید برید اونجا پایین.
‫چرا من؟
‫تو می‌تونی بهتر انجامش بدی.
‫تو یه خلافکاری.
‫حواست به حرفات باشه.
‫من به خاطر زدن یه بز با ماشینم، تو زندان بودم.
‫مگه مواد مصرف نکردی؟
‫من نعشه بودم. واسه همین به بزه زدم.
‫می‌فهمم، ولی یه چیزی رو کشتی.
‫بالاخره، ایده‌ی کی بود این؟
‫کی بهت گفت که اینجا دفنش کنی؟
‫- این ایده تو بود! - این ایده تو بود!
‫ما تازه توافق کردیم.
‫- واقعاً ایده خودت بود. - فقط برو اونجا.
‫ما جا نمی‌شیم چون خیلی بزرگیم.
‫- عجله کن! - عجله کن!
‫فقط برو اونجا.
‫صبر کن. یه چیزی بیار که روش بندازیم.
‫نمی‌خوام چهره‌اش همیشه جلوی چشمم باشه.
‫جسمش رو بپوشون.
‫- ها؟ - این یکی! عجله کن!
‫بسته شد
‫ساعات کاری
‫ببخشید.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ نمی‌بینی تابلو بسته‌ست؟
‫ببخشید، دنبال دوستم می‌گردم.
‫اون زودتر اومده بود.
‫اون یه مرد میانساله با یه پیراهن سفید و کلاه زرد هست.
‫نه.
‫ما اونو ندیدیم. داریم خونه رو بازسازی می‌کنیم.
‫با این لباس‌ها؟
‫قبل از اینکه بازسازی رو شروع کنیم، تمرین کردیم.
‫- درسته؟ - آره.
‫ولی من دیدمش که وارد اینجا شد. بلیت خرید چون بهش گفتم بخره.
‫فکر کنم داروش رو بیرون انداخت.
‫-این دارو برای چیه؟ -برای مشکل قلبیش.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫تو می‌دونستی که اون بیماری قلبی داره و بهش گفتی بره تو یه خونه جن‌زده؟
‫اگه اومده بود اینجا و مرده بود چی؟ کی مسئولیتش رو قبول می‌کرد؟
‫خوشبختانه اون این کارو نکرد.
‫- درسته، نکرد. - درسته، نکرد.
‫فقط برو خونه. الان داریم بازسازی می‌کنیم.
‫باشه، اگه ندیدیش.
‫ببخشید.
‫هفته اول کار چطور بود؟
‫داری ازش لذت می‌بری؟
‫فکر کنم که می‌کنی.
‫خوشحالم که ازش لذت می‌بری.
‫راستش رو بخوای، برام مهم نیست که تو چه مشکلی داری.
‫فقط کارت رو جدی بگیر و به یاد گرفتن ادامه بده.
‫این کاریه که من انجام می‌دم.
‫من به همه فرصت‌های برابر می‌دم.
‫شاید باید ببینم تو چیکار می‌کنی.
‫از جلو شروع می‌کنی یا از عقب؟
‫هللویا؟
‫تو که "هاللویا" نگفتی، درسته؟ تو مسلمونی، درسته؟
‫این چی میشه؟
‫جوابتو بنویس.
‫متاسفم.
‫فراموش کرده بودم که تو بی‌سوادی.
‫وای. چیکار باید بکنم؟
‫چی می‌گی؟
‫تو اینجا رو تمیز می‌کنی؟
‫از جلو یا از پشت؟
‫چرا اینقدر طولانیه؟ جواب کوتاهت قبلاً چی بود؟
‫چی؟
‫مسیر مشخصی نداره؟
‫مسیر مشخصی نداره! می‌دونستم!
‫از امروز می‌تونی تمیزکاری رو از جلو به عقب شروع کنی.
‫پس لازم نیست هی بری و بیای تا آشغال‌ها رو تمیز کنی، باشه؟
‫برای امروز کافیه.
‫بیا آروم پیش بریم.
‫داداش، سرت شلوغه؟
‫سرم شلوغ بود، الان نیست.
‫برگرد سر کارت. همه چی خوبه.
‫می‌فهمم. من اونو زیر تختی که معمولا می‌خوابی، نگه می‌دارم.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫چرا اینجایی؟
‫درباره‌ی خونه‌ی جن‌زده...
‫واقعاً دارن میرن؟ میتونم پیش پرداخت کنم.
‫دوستم می‌تونه شروع کنه به ساختن بشکه شیطان.
‫اون داره واقعاً بی‌صبر می‌شه.
‫من به زمان بیشتری نیاز دارم.
‫اوکی گفت که اونا می‌خوان ادامه بدن.
‫و تا آخر این ماه همه بدهی‌ها رو پرداخت کن.
‫اوکی اینو گفت؟
‫- اونجا چیکار می‌کنه؟ - به گروه خونه‌ی جن‌زده پیوسته.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫می‌دونی دفعه قبل چی کار کرد.
‫اون خشونت داره. دیروز یکی رو زد.
‫فردا ممکنه کسی رو بکشه و تیکه‌پاره کنه.
‫یا حتی از جادو سیاه استفاده کنه؟
‫چرند!
‫چیزی به اسم جادوی سیاه وجود نداره. این فقط یه افسانه‌ست.
‫واقعیه!
‫خبرهای مربوط به یه بازیگر خوشگل رو دیدم.
‫که با یه پسر ازدواج کرد
‫اون شبیه توئه.
‫از کجا می‌دونی جادوی سیاهه؟
‫چون اون یارو...
‫اون پسره شبیه توئه.
‫داری میگی من زشتم؟
‫منظورم این نبود.
‫فقط گفتم که شبیه توئه.
‫اوه، بی‌خیال!
‫اما بازیگره خوشحاله، درسته؟
‫عزیزم، چرا جیغ نمی‌زنی؟
‫خیلی ترسناکه.
‫لعنتی!
‫چی شده؟ خیلی ساکت بودی.
‫هیچی.
‫حالم زیاد خوب نیست.
‫بریم خونه؟
‫نه، اشکالی نداره.
‫بیا، بن.
‫داشتم دنبال جا برای عروسی می‌گشتم.
‫این‌ها هزینه‌ها هستن.
‫اگه بخوایم یه قرار بذاریم،
‫باید یه بیعانه بدیم.
‫نائومی.
‫چی؟
‫اگه یه جوری
‫نمی‌تونم به اندازه کافی پول جور کنم تا هزینه محل رو بدم،
‫بعدش چی؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوای پسری که پدرت برات انتخاب کرده رو قبول کنی؟
‫چرا ازم اینو می‌پرسی؟
‫چون من همینو داشتم فکر می‌کردم.
‫داری انرژیت رو هدر می‌دی.
‫به جای اینکه انرژیت رو صرف پیدا کردن راهی برای ما کنی،
‫داری وقتت رو با فکر کردن به چیزای بی‌اهمیت تلف می‌کنی.
‫اما مهمه.
‫فکر نمی‌کنم مهم باشه.
‫چیزی که برام مهمه
‫داره سعی می‌کنه یه راه پیدا کنه
‫تا بتونیم با هم باشیم.
‫بهت اعتماد دارم.
‫تا وقتی که اراده‌اش رو داشته باشی،
‫تو کارت رو درست انجام می‌دی،
‫و تو خیلی سخت‌کوشی،
‫عیسی یه راهی بهمون نشون می‌ده.
‫مگه اینکه کارت کشتن آدم‌ها باشه.
‫و جنازه رو یه جایی می‌ندازی،
‫پس راهی پیدا نمی‌کنیم.
‫تو که آدم نمی‌کشی، درسته؟
‫خونه جن زده تا کی بسته می‌مونه؟
‫اگه به بقیه آسیب برسونیم چی؟
‫عمراً! اون یارو خیلی احمق بود.
‫او وارد یک خانه‌ی جن‌زده شد، با اینکه می‌دونست بیماری قلبی داره.
‫نظرت چیه؟
‫مامانم داره زنگ می‌زنه.
‫مواظب باش!
‫بجنب!
‫ادامه بده.
‫شماها دارین چه کار می‌کنین؟ هی!
‫سلام مامان.
‫بوریس.
‫چطوری؟
‫- من خوبم. - خدا رو شکر.
‫کی میای به دیدنم؟
‫دو سال از آخرین بارت که اومدی می‌گذره.
‫می‌فهمم. داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم که بیام ببینمت، ولی وقت نکردم.
‫الان نمی‌تونم از اتاق برم بیرون چون سر کارم.
‫- هی، شماها دارین چیکار می‌کنین؟ - خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫فامیل‌هامون نمی‌تونن صبر کنن تا ببیننت از وقتی که به ارتش پیوستی.
‫اونا می‌خوان عکس بگیرن.
‫خیلی عکس برات فرستادم.
‫اونا می‌خوان باهات عکس بگیرن وقتی یونیفرمت رو پوشیدی.
‫این بهشون کمک می‌کنه وقتی دارن جاده رو بررسی می‌کنن.
‫بهشون بگو نمی‌تونن این کار رو بکنن.
‫راستی، اونایی که پشت سرت راه می‌رن،
‫آیا اونا مقامشون از تو بالاتره؟
‫من مقام بالاتری دارم. اونا در واقع زیردست‌های من هستن.
‫پسرم خیلی عالیه!
‫می‌تونی بهشون دستور بدی؟
‫حتماً، می‌تونم.
‫- شما دوتا، بیاید اینجا! - بله، قربان!
‫بهتون دستور میدم همدیگه رو بزنین!
‫الان!
‫- بله، قربان! - بله، قربان!
‫این رو می‌بینی، مامان؟
‫خیلی مردونه‌ای.
‫میتونی ازشون بخوای محکم‌تر انجام بدن؟
‫سخت‌تر؟
‫حالا محکم‌تر بزن!
‫خدا رو شکر!
‫- من خیلی بهت افتخار می‌کنم. - آروم باش.
‫تو...
‫فکر نمی‌کردم که یه فرمانده نظامی موفق بشی.
‫همه‌اش به خاطر دعاهای توئه.
‫باشه، بهم بگو کی داری میای خونه.
‫باشه، بهت خبر می‌دم.
‫خداحافظ مامان.
‫روحیه تیمی هرگز از بین نمی‌ره.
‫می‌خوام شکستت بدم!
‫مگه خلی؟
‫- بس کن! - ببخشید.
‫نمی‌تونم به مامانم نه بگم.
‫می‌تونستی به ما بگی یه آهنگ بخونیم.
‫- چه آهنگی؟ - هر چی!
‫این‌ها چشم‌های من هستند، چپیه مال منه راستیه هم مال منه، چشم‌هام...
‫- من می‌تونم "Terpesona" رو بخونم! - بس کن!
‫بس کن! چرا دعوا می‌کنی؟
‫- درد داره. - پس بس کن.
‫ما هنوز مشکلمون رو حل نکردیم.
‫خونه جن‌زده‌مون چی شد؟
‫باشه، بیایید فردا باز کنیم.
‫خیلی دیره.
‫بیا امشب بازش کنیم.
‫باید هزینه محل عروسی رو بدم.
‫و باید تا آخر این ماه به جونگکی پول بدیم.
‫خوبه.
‫بیا امشب بازش کنیم.
‫خانه‌ی ارواح
‫این باد بود، درسته؟
‫باد...
‫مطمئنی که باد بود؟ صندلی تکون خورد.
‫مطمئنم.
‫فکرای عجیب و غریب نکن.
‫نمیشه که باد باشه. کدوم بادی می‌تونه یه صندلی تا شده رو باز کنه؟
‫احتمالاً یه باد نشسته‌س.
‫ممکنه روح اون مرده باشه؟
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫خب...
‫ما فقط...
‫تشویق کردن همدیگه.
‫- اینجا خیلی بهم ریخته‌ست. - وایسا!
‫- می‌خوام اینو بذارم کنار. - وایسا!
‫- ما مهمون داریم. - باشه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چیکار کنیم؟
‫سلام، بچه‌ها.
‫می‌خواستیم سوار کُرا-کُرا بشیم، ولی صفش خیلی طولانیه.
‫درست مثل مهمونای عروسی از طرف خانواده عروس یا داماد.
‫دیدی یه چیزی اونجا تکون خورد؟
‫- من انجام دادم. - چرا اینجا اینقدر ترسناکه؟
‫آخرین باری که اومدم اینجا اینطوری نبود.
‫چه خبره؟
‫بچه‌ها!
‫دیدی؟ پرده تکون خورد!
‫ما اصلاً باد رو حس نکردیم!
‫داری چیکار می‌کنی؟ بیا از اینجا بریم.
‫- بزن بریم! - ما پنکه نداریم، درسته؟
‫نه.
‫باد از کجا میاد؟
‫- کارمون تمومه. - بیا دنبالشون بریم.
‫- خدایا، منو ببخش. - خدایا، منو ببخش.
‫اون چیه؟
‫- اون چیه؟ - داره می‌سوزه! به خدا!
‫این منطقی نیست.
‫هی، کمکم کن! اوکی! بن!
‫بوریس! کمکم کن!
‫تو خوکی!
‫اون شب یه تماس تلفنی جواب داد.
‫گفت که تیم کمپینش می‌خواد درباره یه چیزی صحبت کنه.
‫میدونی، انتخابات محلی داره نزدیک میشه.
‫فکر کنم...
‫منطقیه که جلسه‌های فوری داشته باشیم.
‫اما اونا هیچ وقت جلسه‌ای نداشتن.
‫ببخشید اگه اینجا یه کم خاکی‌ه.
‫داریم به یه ایستگاه جدید می‌ریم.
‫اشکالی نداره.
‫خب، چطوری فهمیدی که اون به بازار شب رفته؟
‫لطفاً متن پیام رو برام بفرست.
‫اون شب گوشیش رو جا گذاشت.
‫بعدش اون پیام رو از یه خانم گرفت،
‫میگن قراره تو بازار شب همدیگه رو ببینن.
‫- ولی این یه اسم مردونه‌ست، حاجی منصور. - حتماً یه اسم جعلیه.
‫چطور یه مرد می‌تونه با یه مرد باشه؟
‫و همدیگه رو "عزیزم" صدا کنیم؟
‫عزیزم، در رو ببند. گرد و خاک داره میاد تو.
‫باشه.
‫- مرسی، بب. - خواهش می‌کنم، قربان.
‫اسمش ببن تاماتواست.
‫اون ازدواج کرده.
‫تو دوتا بچه داری، درسته؟ بب؟ منظورم بنه؟
‫بله، قربان. درسته.
‫باشه، گزارش رو می‌دم.
‫و یکی از اعضای تیمم شماره صاحب این شماره رو پیدا می‌کنه.
‫لطفاً متن زیرنویس را برای ترجمه ارائه دهید.
‫نگران نباش.
‫ممکنه یه مشکل فنی باشه.
‫چطور ممکنه فنی باشه؟ من دیدم عروسک پرواز کرد و سوخت.
‫مطمئنم
‫روحش داره ازمون انتقام می‌گیره.
‫هممون رو مثل فیلم‌های ترسناک تا سر حد مرگ شکار می‌کنن.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫نمی‌تونیم اینو به پلیس گزارش بدیم.
‫فکر کنم...
‫ما به کمک یه کارشناس امور ماورایی نیاز داریم.
‫من یه کشیش می‌شناسم که این چیزا رو حل می‌کنه.
‫بیا از یه استاد بپرسیم.
‫- بیا از یه کشیش بپرسیم. - من باهاش موافقم.
‫صبر کن. داری به اسلام توهین می‌کنی؟
‫کی به اسلام توهین می‌کنه؟
‫این واقعاً توهین‌آمیزه. تو به شخصیت‌های مذهبی ما بی‌احترامی کردی.
‫ما منظورمون این نبود.
‫می‌خواهیم یه کارشناس ماورایی پیدا کنیم، برای همین طبیعی بود که به یه کشیش فکر کنیم.
‫پس منظورت اینه که استاد متخصص نیست؟
‫حرفامو عوض نکن، دیوونه.
‫از حرکات و حالت‌هات می‌تونم بفهمم که اسلام رو دوست نداری.
‫کی گفتم اینو؟
‫او هیچ‌وقت طرفدار اسلام نبود.
‫باشه. پس بریم یه شمن پیدا کنیم.
‫-باشه، بریم! -بزن بریم!
‫- بریم! - بریم!
‫کجا دارین می‌رین؟
‫ها؟ کجا داری میری؟
‫باید مسئولیت قبول کنی.
‫دنبالم بیا.
‫فکر کنم فهمیده. کارمون تمومه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫بیا بزنیمش.
‫بزنش؟
‫بیا انجامش بدیم. بیا همه چیز رو تموم کنیم.
‫یه سنگ بزرگ بردار.
‫با این یکی می‌زنم تو سرش.
‫کی می‌خوای باز کنی؟
‫ما بعد از مغرب باز می‌کنیم.
‫هنوز روح‌ها اینجا نیستن.
‫چرا باید تا مغرب صبر کنن؟ روزه‌ان؟
‫منظورم اون نبود. ببخشید که اذیتت کردم.
‫بیا بریم یه برنامه دانگدوت ببینیم.
‫باید اینقدر صبر کنیم؟
‫چرا هنگ کردی؟
‫تو مستاجری. مسئولیت قبول کن.
‫نگاه کن به این صف طولانی
‫و می‌خوای بری؟
‫این خط ورود به خونه‌ی جن‌زده‌مونه؟
‫نه، برای ورود به ارتش.
‫البته، برای وارد شدن به خونه‌ی جن‌زده‌ت.
‫بیا دیگه!
‫چرا سنگ داری؟
‫جلوی دستشویی رفتنمون رو بگیریم.
‫درسته.
‫فراموشش کن. مهمون داری.
‫لباست رو عوض کن.
‫- ما داریم بهش کمک می‌کنیم. - داری چیکار می‌کنی؟
‫- کی می‌خوای بازش کنی؟ - باشه، صبر کن.
‫لطفاً یک لحظه صبر کنید، خانم‌ها.
‫نگاه کن به این، داداش.
‫خونۀ جن‌زده‌مون حسابی معروف شد.
‫گفتی "ویروسی"؟
‫اون موقعیه که یه ویدیو کلی بازدید و تعامل می‌گیره.
‫می‌دونم ویروسی یعنی چی.
‫ما هم تیک‌تاک داریم. دارم می‌پرسم چرا اینقدر وایرال شد.
‫یکی از بازدیدکننده‌هامون یه ویدیو گذاشته وقتی که اومده بود خونه‌ی جن‌زده‌ی ما.
‫و حسابی وایرال شد.
‫گفت خیلی ترسناک بود.
‫حالا مردم کنجکاو شدن.
‫به صبر شما نیاز داریم، دوستان.
‫هی!
‫چرا وقتت رو با دیدن یه سری ویدیو تلف می‌کنی؟
‫مردم خیلی عصبانی‌ان!
‫لباس عوض کن.
‫بیا دیگه!
‫بیا لباس‌هامونو عوض کنیم!
‫اگه مردم شورش کنن چی؟
‫روحش کجاست؟ هنوز اینجا نیست.
‫فقط صبر کن.
‫بله، شروع کنیم. متن زیرنویس رو بفرست تا برات ترجمه کنم.
‫مردم بیرون صف کشیدن.
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫اگه امشب کمتر از دیشب ترسناک باشه،
‫مردم ناامید می‌شن و هیجان کار از بین می‌ره.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫باید بهش زنگ بزنیم؟
‫- بور. - چی؟
‫- بهش زنگ بزن. - چرا من؟ خودت این کار رو بکن.
‫می‌خوای سرباز بشی.
‫این نباید تو رو بترسونه.
‫من نمی‌ترسم.
‫اگه دودل باشی، یعنی ترسیدی.
‫یه آدم گنده با جربزه‌ی کم.
‫ترسو.
‫عجله کن.
‫آقا.
‫سرت شلوغه؟
‫داری با یه روح زیادی مؤدبانه رفتار می‌کنی.
‫باید مودبانه حرف بزنیم که عصبانی نشه.
‫در واقع، ما نیاز داریم که او عصبانی بشه.
‫اگه روی قبرش بشاشیم چی؟
‫دیوانه شدی؟ این خیلی عجیبه!
‫اگه روت ادرار کنیم، عصبانی می‌شی؟
‫منم می‌بودم.
‫پس انجامش بده!
‫تو انجامش بده. ایده‌ات رو عملی کن.
‫آره، تو این کار رو انجام بده.
‫- انجامش بده! - برو!
‫بیا.
‫فقط برو!
‫روی پاهاش ادرار نکن. گرمش می‌کنه.
‫اون زیادی راحت می‌شه.
‫این کار رو روی سرش انجام بده.
‫-اینجا؟ -آره، اونجا.
‫- عجله کن. - عجله نکن!
‫- بیا، اون اینجاست! - بدو!
‫بیا دیگه!
‫- گل، وایسا! زیاده‌روی نکن! - نمی‌تونم جلوی دستشویی کردنمو بگیرم.
‫- الان خیلی عصبانیه. - گفتی سرش رو خیس کنم.
‫می‌دونم، ولی می‌تونستی یه جای دیگه از سرش رو انتخاب کنی.
‫باید به جای این، روی سرت می‌شاشیدم.
‫الحمدلله! الان کلی پول داریم.
‫پس، فقط باید موسیقی عروسی رو رزرو کنیم؟
‫ویکی سیانیپار چی؟
‫ما از پس هزینه‌اش برنمی‌آییم.
‫اگه از مینی‌کامپو استفاده کنیم چی؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫عروسی که کلاس زومبا نیست.
‫زومبا برای ویکی بورکیه. من ویکی سیانیپار رو می‌خوام.
‫میتونی این کارو بکنی؟
‫می‌تونم.
‫وایستا، خیلی جیشت می‌گیره.
‫- اون اینجاست! - بیا بریم!
‫به سلامتی پول!
‫باقی‌اش رو هفته بعد میدم.
‫- ما کلی بازدیدکننده داریم. عجله کن. - صبر کن...
‫اون اینجاست!
‫لطفاً متن زیرنویس را برای من ارسال کنید تا ترجمه کنم.
‫مرسی، بوریس.
‫در طول تمرین، هر روز صبح بیدارت می‌کنن.
‫روی صورتت آب می‌ریزن.
‫برای ایجاد عادت‌ها خوبه.
‫می‌خوای اونا با مهربونی بیدارت کنن؟
‫می‌تونن این کار رو بکنن؟
‫آره، می‌تونن.
‫اون دو میلیون خرج برمی‌داره.
‫می‌دونم که فقط آبه،
‫ولی وقتی آب رو می‌کشی تو، درد می‌گیره.
‫نظرت چیه؟
‫باشه، پس.
‫میتونم هفته بعد پرداخت کنم؟
‫خوبه. معامله رو جوش بدیم؟
‫بله.
‫چیزی برای نوشیدن نداری؟
‫برات یه نوشیدنی سفارش می‌دم.
‫خیلی طول می‌کشه.
‫زیاد طول نمی‌کشه. می‌تونیم با آلفاگیفت فوری تحویل بگیریم.
‫تحویل رایگانه و هر چی لازم داشته باشی دارن.
‫چه خوب. من شیر سویا می‌گیرم.
‫- اون سردست. - شیر سویا سرد...
‫فکر کنم ویفرها خوب باشن.
‫و بیسکوییت‌ها،
‫بادوم‌زمینی‌ها...
‫یه لحظه صبر کن.
‫سلام عزیزم.
‫خونه چی لازم داریم؟
‫- می‌تونی شامپو اضافه کنی؟ - شامپو؟
‫یکی برای موهای خشک، یکی برای موهای چرب.
‫باشه؟
‫اشکالی نداره.
‫اون یه نوشیدنی می‌خواست و ما آخرش رفتیم خرید مواد غذایی.
‫اینم رسید.
‫همه ستایش‌ها برای خداست.
‫- مرسی. - خواهش می‌کنم.
‫باید خیالت راحت شده باشه.
‫برای مامانت یه جا جور کردی. دیگه لازم نیست نگران باشی.
‫می‌تونی به هر دو قبر سر بزنی.
‫پدرت و مادرت می‌تونن کنار هم باشن.
‫دقیقاً مثل یه اتاق متصل توی هتل.
‫آیا این بخشی از پیشرفت جدی اوضاعه؟
‫مال ما نیست.
‫می‌فهمم.
‫- مرسی. - خواهش می‌کنم.
‫- مواظب خودت باش. - باشه.
‫سند مالکیت
‫پیداش کردم.
‫بالاخره! دزدیدن این از مامانم واقعاً جواب داد.
‫اما بن، اگه همه چی خوب پیش بره، نه فقط یه سالن عروسی،
‫می‌تونی تو کاخ ریاست‌جمهوری ازدواج کنی.
‫ماشین عروسی، یه تانک.
‫وای!
‫به این فکر می‌کنم که پول درآوردن اونقدرها هم سخت نیست.
‫فقط باید برم دستشویی.
‫باید بیشتر آب بخوری.
‫اگه کم آب بشی، دوباره بی‌پول می‌شیم.
‫سرنوشت‌هامون به کیر جگل بستگی داره.
‫- می‌تونه عنوان یه سریال تلویزیونی باشه. - چی؟
‫«آلت تو، شانس منه.»
‫می‌تونی تلویزیون رو روشن کنی؟
‫کیرمون می‌خواد یه برنامه ببینه.
‫- گرفتم، رهبر عزیزمون! - گرفتم، رهبر عزیزمون!
‫یک اعلامیه ناپدید شدن از بوگور اومده.
‫یک نامزد قانون‌گذاری از حزب برگریجی،
‫باسوکی موناندار، از یک هفته پیش ناپدید شده است.
‫همسرش، رتنا ولانداری، گفت که
‫شوهرش رفت بیرون که به بازار شبانه راوا سنگول سر بزنه.
‫ملاقات با زنی که هنوز ناشناخته است.
‫باسوکی از خونه رفت بیرون و گفت که با تیم کمپینش جلسه داره.
‫شرط می‌بندم.
‫بازار شبانه‌مون تو تلویزیونه.
‫پلیس می‌گه زنش سرنخ‌هایی درباره ناپدید شدنش داده...
‫به تلویزیون ضربه نزن! خرابش می‌کنی!
‫یک نامزد قانون‌گذاری ناپدید شده اعلام شد
‫منظورت از "خاک رس" چیه؟ خرابش می‌کنی!
‫میشناسیش؟
‫اگه نمی‌شناسیش، ادا در نیار.
‫به تمیز کردن ادامه بده. بعداً مهمون داریم.
‫ما به زودی باز می‌کنیم. داری چی می‌گی؟
‫پلیس الان داره با همه طرف‌های درگیر همکاری می‌کنه.
‫برای پیدا کردن هویت صاحب شماره
‫چه کسی با باسکی تماس گرفت قبل از اینکه ناپدید بشه...
‫خونه جن‌زده تو بازار شبانه دهکده‌مون حسابی معروف شد.
‫به خدا، اون چیزه...
‫اون چیز پرواز کرد و آتیش گرفت!
‫اگه پلیس اون زن رو پیدا کنه چی؟
‫خوبه.
‫اونوقت می‌تونن دستگیرش کنن.
‫اون خونه خراب کنه.
‫این خوب نیست.
‫اگه بگه ازش خواسته وارد این خونه‌ی جن‌زده بشه،
‫ما رو مقصر می‌دونن.
‫اما زن ندید که او وارد شد.
‫اما ممکنه پلیس ازمون بازجویی کنه.
‫اگه پلیس بفهمه که ما جسد رو دفن کردیم،
‫کارمون تمومه!
‫یه نگاه بنداز!
‫نه!
‫پلیس‌ها بیرونن.
‫ما مردیم.
‫آروم باش. اگه دستپاچه بشیم، مشکوک به نظر می‌رسه.
‫- بیا آماده بشیم. - باشه.
‫داری کجا میری؟
‫اول روی قبر بشاش.
‫عجله کن.
‫ژل، زود باش.
‫نمیتونم...
‫وقتی دستپاچه‌ام نمی‌تونم دستشویی کنم.
‫- داری شوخی می‌کنی؟ - به خدا قسم، همه‌اش خشکه.
‫- کمکم کن. - چطوری کمک کنم؟
‫روش فوت کن.
‫اگه هوا سرد باشه، می‌تونم جیش کنم.
‫فقط انجامش بده.
‫باید سردتر باشه.
‫بهش کمک کن.
‫چرا الان بالا اومده؟
‫خیلی سرده.
‫احمق بی‌عرضه.
‫ما وقت برای تلف کردن نداریم. بیا شروع کنیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بایست.
‫داری تنبلی می‌کنی چون اینجا معروف شده.
‫داریم پولمون رو هدر می‌دیم، درسته؟
‫- باشه، قربان! - باشه، قربان!
‫فکر می‌کردم ترسناک باشه.
‫ولی تو فقط داری داد می‌زنی، درست مثل زن‌هامون تو خونه.
‫درسته، بچه‌ها؟
‫پس فقط زن منه؟
‫ببخشید که ناامیدت کردم. امروز حال و روزمون خوب نیست.
‫- دوباره انجامش بدیم؟ - نه، نیازی نیست.
‫دیگه علاقه‌ای ندارم.
‫لطفاً اینو تو شبکه‌های اجتماعی نذار.
‫خب، من اینجام تا نظرمو حضوری بدم،
‫پس این خونه‌ی جن‌زده می‌تونه کیفیت رو بهتر کنه.
‫چرا یه خونه جن‌زده بوی ادرار می‌ده؟
‫خیلی بد شد.
‫می‌دونم، منم همین حس رو دارم.
‫منظورم اینه، درست مثل همون چیزی که گفتی،
‫خیلی بده چون مردم ناراحتن و باعث میشن این موضوع پخش بشه.
‫اونا همیشه می‌خوان "غیبت کنن".
‫روی صفحه "برای شما" خواهد بود.
‫بازم ممنون.
‫توهر.
‫مارلینا.
‫اگه یه روزی برگردم اینجا چی؟
‫آره، این یه بازار شبونه‌ست.
‫همه می‌تونن بیان اینجا.
‫تا وقتی که بلیط می‌خرن.
‫خب، پس من دیگه برم.
‫باشه، توهار.
‫می‌بینمت.
‫خانه‌ی ارواح
‫اون ۵۰,۰۰۰ تا پول رو به ما داد.
‫شب پول شمردن کیف می‌ده، نه؟
‫چرا اینجایی؟ ما الان تعطیلیم.
‫می‌خوام هر چهار نفر شما مسئولیت قبول کنید.
‫من نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫منم نمی‌فهمم.
‫چطور می‌تونی شب‌ها راحت بخوابی بعد از اینکه کسی رو کشتی؟
‫حواست به حرفات باشه.
‫ما قبلاً بهت گفتیم که آقای باسکی هیچ وقت اینجا نیومده! فهمیدی؟
‫من اسمش رو بهت نگفتم.
‫این کلاه...
‫اون شب این کلاه رو سرش گذاشته بود.
‫الان بهونه‌ات چیه؟
‫ببین، اگه پلیس از من باخبر بشه،
‫بهشون می‌گم که جنازه‌اش اینجاست.
‫آروم باش.
‫- آروم باش. داد نزن. - چطور تونستی اونو بکشی؟
‫قسم می‌خورم ما نکشتیمش.
‫اون اومد اینجا و ما ترسوندمش، بعدش مرد.
‫خیلی ضعیفی!
‫اون مشکل قلبی داشت!
‫این حماقت توئه!
‫بهش گفتی بیاد اینجا، در حالی که می‌دونستی مریضه.
‫پس چرا ترسوندیش؟
‫خراب‌کننده‌های خونه واقعاً عقل ندارن.
‫قراره توی یه خونه‌ی جن‌زده بترسی.
‫انتظار داری به جاش برات "تولدت مبارک" بخونیم؟
‫عزیز...
‫فقط می‌خوام هرچه زودتر از این شهر برم.
‫ولی من پول ندارم.
‫باید پول موسیقی عروسی رو بدم.
‫اگه بری زندان فایده‌ای نداره.
‫کی.
‫خانم.
‫همه‌اش همین‌قدر داریم.
‫فقط برو دور شو.
‫هرگز...
‫دوباره از این خونه‌ی جن‌زده بگو.
‫مامان، داروت رو بخور.
‫کی.
‫بله، مامان؟
‫کی می‌خوای به قبرم سر بزنی؟
‫بس کن.
‫میشه دیگه در مورد اون سوال نپرسی؟
‫هنوز خیلی مونده تا به آینده برسه.
‫نمی‌خوای بهتر بشی؟
‫می‌خوام تلویزیون ببینم.
‫باشه.
‫پلیس هنوز داره درباره ناپدید شدن کاندیدای مجلس تحقیق می‌کنه.
‫از حزب برگریگی، باسکی موناندار.
‫گمانه‌زنی‌های مختلفی مطرح شده، از جمله یه رابطه عاشقانه.
‫به رقابت سیاسی.
‫این مصاحبه‌ای با رئیس پلیس راوا سنگول هست،
‫دستیار کمیسر پلیس، توهار وحیودی.
‫باید صبر کنیم چون هنوز داریم تحقیق می‌کنیم.
‫و داریم صاحب شماره تلفن رو پیدا می‌کنیم.
‫آیا ممکنه که این موضوع به رقابت سیاسی مربوط باشه؟
‫چون الان نزدیک انتخابات هستیم؟
‫ما هنوز باید صبر کنیم و ببینیم...
‫سلام.
‫من کلی شکایت از بقیه مستأجرها دریافت کردم.
‫بازدیدکننده‌هات در حالی که تو صف منتظرن، غذا می‌خورن،
‫بعدش زباله‌ها رو تو بقیه جاها پخش می‌کنن.
‫آشغال‌ها
‫کار نظافتچی‌هاست.
‫فکر کنم اُبت خیلی کُنده. باید توی ساعت‌های شلوغ سریع‌تر کار کنه.
‫اون واقعاً کارش رو خیلی خوب انجام می‌ده.
‫او هر دو ساعت یک بار تمیز می‌کنه.
‫چی میگی؟
‫می‌تونیم پول بیشتری برای تمیزکاری بدیم.
‫اما ما نیاز داریم که اوبت بیشتر تمیز کنه. نظر تو چیه؟
‫این می‌تونه یه راه‌حل باشه.
‫دقیقاً به موقع، اوبت.
‫بیا اینجا.
‫ازش می‌پرسم.
‫شرط می‌بندم، تازگیا کلی آشغال داریم.
‫میشه جلسات تمیزکاری بیشتری اضافه کنی؟
‫برای اون بهت پول اضافه میدن.
‫نظرت چیه؟
‫چی شده؟
‫پولت بیشتر میشه. چرا ترسیدی؟
‫باشه، می‌تونی با بقیه مستأجرها صحبت کنی.
‫برمی‌گردیم به خونه‌ی جن‌زده‌مون.
‫باشه، بعداً باهاشون صحبت می‌کنم.
‫- می‌بینمت. - می‌بینمت.
‫ببخشید ما رو.
‫ما همیشه مشکلات جدیدی داریم.
‫الان دیگه چی شده؟
‫صبر کن.
‫پلیس هنوز به نتیجه‌ای درباره ناپدید شدن باسکی موناندار نرسیده.
‫رئیس پلیس راوا سنگگل یه مرکز تماس باز کرده برای هر کسی که...
‫می‌خوای به پلیس زنگ بزنی؟
‫مدرکی درباره آقای باسکی داری؟
‫باشه، بیا به پلیس زنگ بزنیم!
‫مرغ رو دوست داری؟
‫دوستش دارم.
‫در واقع می‌خواستم تو رو به دکه‌ی محبوبم برای باکسو ببرم.
‫ولی بسته‌ست.
‫یه دکه باکسو نزدیک بازار هست.
‫خیلی‌ها میرن اونجا. سوپ غلیظ و کوفته‌های بزرگ دارن.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. - زیاد اونجا غذا می‌خوری؟
‫من هیچ‌وقت اونجا غذا نخوردم، ولی توی تیک‌تاک حسابی معروف شده.
‫ببخشید.
‫سلام.
‫این کی بود؟
‫باشه.
‫باید برگردی دفتر؟
‫نه، یکی از دفتر بهم یه خبر جدید داد.
‫مار.
‫تو در مورد اون فرد گمشده خبر داری؟
‫- منظورت ویجی توکول هست؟ - نه.
‫آخرین پرونده.
‫هارون ماسیکو؟
‫اونم نه. آقای باسکی، نامزد انتخابات مجلس.
‫درسته، اونم گم شده. چی شده؟
‫شنیدم که توی بازار شبانه‌ای که کار می‌کنی، یه نفر...
‫درباره آقای باسکی اطلاعات داره، ولی لاله.
‫کسی اونجا مثل اون هست؟
‫- منظورت اُبِتِه؟ - آره، اُبِت!
‫- می‌شناسیش؟ - آره، می‌شناسمش.
‫او شب‌ها بازار رو تمیز می‌کنه.
‫تا حالا در مورد آقای باسکی حرف زده؟
‫"حرف بزن؟"
‫اون هیچ‌وقت حرف نمی‌زنه.
‫ببخشید.
‫باشه.
‫سلام.
‫کجایی؟
‫ما به زودی باز می‌کنیم.
‫دارم الان غذا می‌خورم. تا یه دقیقه دیگه میام.
‫- عجله کن. - باشه.
‫خیلی متاسفم.
‫باید برم. اونا منتظرمن.
‫من می‌رسونمت.
‫نه، لازم نیست.
‫اشکالی نداره.
‫اما... از "ویو-ویو" استفاده نکن، باشه؟
‫- «ویو-ویو»؟ - می‌دونی...
‫خیلی بده.
‫اگه اوبت واقعاً به پلیس زنگ بزنه،
‫به دردسر می‌افتیم.
‫ببخشید که دیر کردم. داشتم غذا می‌خوردم و گذر زمان از دستم در رفت.
‫چرا بیرون غذا خوردی؟ معمولاً اینجا غذا می‌خوری.
‫اون داشت با من غذا می‌خورد.
‫ببخشید که باعث شدم دیر کنه.
‫اشکالی نداره. همه چی رو به راهه.
‫- من دارم می‌رم. ببخشید. - مواظب خودت باش.
‫- ببخشید. - خداحافظ.
‫داری باهاش قرار می‌ذاری؟
‫ما فقط در مرحله صحبت کردن هستیم.
‫اون داره پرونده ناپدید شدن نامزد انتخابات رو پیگیری می‌کنه، درسته؟
‫آقای باسکی؟
‫توهر گفت که ابت چیزی برای گفتن درباره آقای باسکی داره.
‫برای کمک به اوبت در برقراری ارتباط،
‫پلیس می‌خواد یه کارشناس زبان اشاره بیاره.
‫اونا کسایی‌ان که حرفامونو به زبان اشاره ترجمه می‌کنن.
‫می‌دونم، تو تنها کسی نیستی که مدرسه رفته.
‫ما فقط شگفت‌زده شدیم.
‫باشه، پس من آماده می‌شم.
‫امشب، وقتی بازار بسته شد،
‫باید اُبِت رو پیدا کنیم.
‫بازار شبانه راوا سنگول
‫باید آروم باشیم و همه چیز رو توضیح بدیم.
‫بیا بهش پول بدیم تا همه چیز درست بشه.
‫نه! این باعث می‌شه ما مقصر به نظر بیایم. باید باهاش محتاط باشیم.
‫موافقم. یهویی نریم سر اصل مطلب، باید کاری کنیم که راحت باشه.
‫چجوری راحتی؟
‫می‌تونیم یه کم گپ بزنیم یا بهش کمک کنیم اینجا رو تمیز کنه؟
‫درسته. می‌تونیم وسایل تمیزکاری رو برداریم.
‫و بعدش پیداش می‌کنیم.
‫- بیا! - بیا!
‫بیا دیگه!
‫شرط می‌بندم!
‫چرا داره می‌دوه؟
‫- صبر کن، بت! - حالا چیکار کنیم؟
‫بیا دنبالش کنیم.
‫شرط می‌بندم!
‫صبر کن! فقط یه لحظه!
‫فقط یه تیکه مونده!
‫باشه!
‫ها؟
‫- مشکلش چیه؟ - یه کم دیوونه‌ست.
‫- بیا بریم اونجا. - وای!
‫بیا اینجا، عبید!
‫چرا داره می‌دوه؟
‫شرط می‌بندم، فقط باهامون حرف بزن.
‫کجا داری میری؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ بیا اینجا! - شرط!
‫اون به حرف ما گوش نمی‌ده! اوبت!
‫ما فقط می‌خوایم حرف بزنیم!
‫بت، بیا اینجا!
‫تمام انرژیم رو واسه دنبال کردنش از دست دادم.
‫شرط می‌بندم!
‫فقط بیا اینجا.
‫اوه، نه!
‫پیشخوان
‫- هی! - چی...
‫افتاد!
‫اُبت!
‫جونگکی اینجاست! بزن بریم!
‫شرط می‌بندم!
‫پس چرا دنبال من می‌گشت؟
‫شرط می‌بندی؟
‫اُبت!
‫اوبت الان چطوره؟ بیدار شده؟
‫بیمارستان گفت که اون بیدار شده.
‫ولی دهنش به چیزی خورد، واسه همین نمی‌تونه حرف بزنه.
‫خب...
‫او که نمی‌تونه حرف بزنه.
‫متاسفم.
‫یادم رفت.
‫یه چیز دیگه.
‫متخصص زبان اشاره رو پیدا کردیم؟
‫آره، اون تو اتاق بغلیه.
‫- بیا ببریمش بیمارستان. - بله، قربان!
‫فکر کنم اشکالی نداره اگه نمی‌تونه حرف بزنه.
‫به هر حال نیازی نداره.
‫اون از زبان اشاره استفاده می‌کنه.
‫بله، قربان!
‫اگه اینطوره، یه کم سخته.
‫هیچ نشونه‌ای نیست.
‫چی رو باید تفسیر کرد؟
‫درسته.
‫خب...
‫اگه از نفس کشیدنش استفاده کنیم چی؟
‫- منظورت چیه؟ - مثلاً...
‫این برای آ هست.
‫این برای ب.
‫این برای سی هست. یا...
‫- خیلی سخته؟ - آره، سخته.
‫فقط یه فکریه.
‫-لطفاً ادامه بده. -باشه.
‫آقای جونگکی،
‫کسی دیگه رو هم اونجا دیدی؟
‫نه، نکردم.
‫من نمی‌دونم کی ممکنه بخواد به اُبت آسیب بزنه.
‫اون آدم خوبیه.
‫ببخشید، آقا.
‫تیم ما تونست هویت رو پیدا کنه.
‫و آدرس صاحب شماره تلفن.
‫باشه، بریم.
‫چی گفتم؟
‫اگه فقط پول رو بهش داده بودیم، همه چی درست می‌شد.
‫از کجا می‌دونی؟ قبل از اینکه بهش نزدیک بشیم، فرار کرد.
‫این به خاطر اون ایده احمقانه توئه.
‫به ما گفتی وسایل تمیزکاری بیاریم، اون منظورمون رو اشتباه فهمید!
‫پس چرا من رو سرزنش می‌کنی برای سوءتفاهمی که اون داشت؟
‫بنه گفت باید یکم حرف بزنیم، برای همین پیشنهاد دادم کمکش کنم تمیز کنه.
‫شما دوتا عین همید.
‫می‌تونی همه کارایی که انجام دادیم رو بگی!
‫فقط همه چیز رو بنداز گردن ما!
‫خب، همه‌اش تقصیر توئه!
‫کی، لطفاً بس کن.
‫اتفاق افتاد.
‫ما انتظار نداشتیم که اوبت دستپاچه بشه.
‫به خاطر همین از اول گفتم--
‫«از اولش»، گفتی؟
‫این آشوب اتفاق نمی‌افتاد
‫اگه اصرار نمی‌کردی که جنازه‌ش رو دفن کنیم!
‫به من گفتی که در مورد کاری که کردیم حرف نزنم.
‫حالا داری اینو مطرح می‌کنی؟ چی می‌خوای؟
‫داری دنبال یکی می‌گردی که تقصیر رو گردنش بندازی!
‫خودتو مقصر بدون!
‫تو از گزارش دادن این به پلیس خودداری کردی!
‫حالا که کارمون تمومه، همه چی رو گردن من میندازی!
‫فکر می‌کنی تقصیر منه؟
‫- پس کی دیگه؟ - تو...
‫کی...
‫فقط خواستم بدونی،
‫اگر تصمیم من نبود،
‫تو نمی‌تونی هزینه مکان عروسی‌ت رو بدی.
‫پس فکر می‌کنی بدون اینکه ما سه نفر تو رو قبول کنیم،
‫می‌تونی برای مادرت دارو بخری؟
‫باید تو زندان می‌موندی!
‫بن.
‫چرا فکر می‌کنی مامانت مریض شد؟
‫چون یه پسری مثل تو داره.
‫فکر می‌کردم ما دوستیم.
‫کی!
‫اوکی!
‫خیلی شورش رو درآوردی، بن.
‫نباید اینو می‌گفتی.
‫مشکلت چیه؟
‫از اینکه من پسرت هستم خجالت می‌کشی؟
‫چرا اینو می‌گی؟
‫هی همش ناامیدت می‌کنم.
‫من هیچ وقت نتونستم خوشحالت کنم، حتی یه بار هم.
‫پس فکر می‌کنی احساسات منو بهتر از خودم می‌شناسی؟
‫من یه خلافکار سابقم.
‫من یه خلافکارم، مامان.
‫تو زندان بودی
‫چون تو احمقی،
‫نه به خاطر اینکه تو بدجنس هستی.
‫من بهت خیانت کردم.
‫ببخشید پسرم.
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟ فکر می‌کنی جابجا کردن یه جنازه آسونه؟
‫من نگفتم که آسونه،
‫اما این تنها راهه اگه بخوایم اینو حل کنیم.
‫راه دیگه‌ای نیست.
‫اما کجا ببریمش؟
‫یه فکری دارم. یه کم دیوونه‌س،
‫ولی مطمئنم که جواب می‌ده.
‫به من قول بده
‫قبل از اینکه بگی نه، به این فکر می‌کنی.
‫-چی؟ -اگه...
‫می‌خوایم از قبر مامان اوکی قرض بگیریم؟
‫نه، نمی‌تونیم!
‫- دیوونه شدی! - این خیلی ناجوره!
‫آروم باش. قول دادی که بهش فکر کنی.
‫این غیرممکنه.
‫این قبر مادرشه.
‫می‌دونم،
‫اما مامانش هنوز زنده‌ست.
‫پس خالیه، درسته؟
‫یا دلت می‌خواست که مامانش بمیره؟
‫منظورم این نبود!
‫خب، همه چی اوکیه، درسته؟
‫بهش فکر کن.
‫پلیس دنبال یه آدم گمشده تو قبرستون عمومی نمی‌گرده.
‫این بهترین راه‌حله.
‫ببین، فایده‌ای نداره. اوکی قبول نمی‌کنه این کار رو انجام بده.
‫بی‌خیال اون فکر خراب و بهم‌ریخته‌ات شو!
‫بن.
‫اوکی رو بسپر به من.
‫نمی‌تونیم فقط باهاش رو‌به‌رو بشیم، باید آرومش کنیم.
‫بهش نزدیک شو و سعی کن به دلش راه پیدا کنی.
‫وقتی بهش می‌رسیم،
‫همه چی ممکنه.
‫ژل.
‫چرا بوی مدفوع گربه میاد؟
‫پاشو گذاشتی روش؟
‫نه، شاید بوریس باشه.
‫من نبودم! قسم می‌خورم!
‫کی، ممنون که برای ما وقت گذاشتی.
‫ما تو رو اینجا دعوت کردیم
‫چون بنه
‫می‌خواد عذرخواهی کنه
‫برای کاری که امروز بعدازظهر انجام داد.
‫کی، ببخشید.
‫درست انجامش بده!
‫بخشش...
‫کی، ازت خواهش می‌کنم منو بابت حرفایی که امروز ظهر زدم ببخشی.
‫یه چیز دیگه.
‫بنه می‌خواد ازت اجازه بگیره.
‫زانو بزنم و پاهاتو ببوسم.
‫واقعاً؟
‫می‌تونه این کار رو بکنه؟
‫خدا رو شکر.
‫زود باش انجامش بده.
‫تو ازش پرسیدی.
‫- بیا دیگه. عجله کن! - بیا دیگه.
‫فقط انجامش بده!
‫داره می‌لرزه.
‫او واقعاً باید پشیمون شده باشه.
‫بس کن، بن.
‫الان بس کن.
‫بس کن.
‫منم معذرت می‌خوام
‫به خاطر اینکه زیادی احساسی بودم.
‫منم احساسی شده بودم.
‫امروز بعدازظهر. حالا حالم بهتره.
‫یه راه‌حل پیدا کردم که از تحقیقات پلیس دور بمونیم.
‫اما قبل از اینکه بهت بگم،
‫من اجازه‌ت رو می‌خوام،
‫چون راستش رو بخوای،
‫فقط تو می‌تونی ما رو نجات بدی.
‫باید چیکار کنم؟
‫اگه بتونم، کمک می‌کنم.
‫چه اجازه‌ای؟
‫خب...
‫می‌خوایم جسد آقای باسکی رو جابجا کنیم قبل از اینکه پلیس بفهمه.
‫یه فکری دارم.
‫اگه...
‫می‌تونیم قبر مادرت رو قرض بگیریم؟
‫می‌کُشیش!
‫- کی، آروم باش! - من می‌میرم.
‫برام مهم نیست اگه بمیره.
‫چطور تونستی به استفاده از قبر مادرم فکر کنی؟
‫ما انتخابی نداریم. نمی‌خوای برگردی زندان، درسته؟
‫- وایسا! - خواهش می‌کنم وایسا، به خاطر مادرت.
‫به من گوش کن!
‫- بیا بریم. - چرا اینجا تاریکه؟
‫ساعت چنده؟
‫می‌دونی چرا مامانم باید کنار بابام دفن بشه؟
‫چون همیشه می‌خواد با کسی باشه که عاشقشه.
‫اگه از این قبر برای دفن آقای باسکی استفاده کنیم،
‫مامانم رو کجا دفن می‌کنن؟
‫ببخشید کی، ولی یه سوال واقعی دارم.
‫چی میگی مادرت رو روی جسد آقای باسکی دفن کنیم؟
‫آیا این تو دین شما مجازه؟
‫البته که اجازه‌اش نیست.
‫اونا محرم نیستن.
‫با این حال، من هنوز هم از انجامش خودداری می‌کنم.
‫تصور کن بابام چه حسی پیدا می‌کنه.
‫هر روز مامانمو می‌دید که با یه مرد غریبه‌ست.
‫این براش بیشتر از آتیش جهنم عذاب می‌آره.
‫چی می‌گی اونو بالای سر بابات دفن کنیم؟
‫ما اجازه داریم این کار رو بکنیم.
‫این حرف از تو خیلی جالبه. چطور تونستی اینو اینقدر راحت بگی؟
‫دفن کردن بیش از یک جسد در یک قبر فقط در مواقع اضطراری مجاز است.
‫خب...
‫می‌دونی که انواع مختلفی از وضعیت‌های اضطراری وجود داره.
‫تعقیب شدن توسط پلیس هم خودش یه وضعیت اضطراریه.
‫بیا بعداً به قبر مادرت فکر کنیم.
‫مطمئنم که حال مادرت بهتر می‌شه.
‫درسته.
‫برای سلامتی مادرت دعا می‌کنیم.
‫اما این بار، واقعاً به کمکت نیاز داریم.
‫خواهش می‌کنم.
‫میتونی این کار رو انجام بدی؟
‫خانم اینتان.
‫بیا با ما به کلانتری.
‫بزن بریم.
‫این غیرممکنه.
‫منظورت از "غیرممکن" چیه؟
‫به بدن نگاه کن!
‫خیلی بزرگه که نمی‌شه جابجاش کرد!
‫اونم بوی بدی میده.
‫می‌تونیم بدن رو با پودر قهوه بپوشونیم تا بوی بدش کمتر بشه.
‫آماده‌ش کردم.
‫نمیشه!
‫کی!
‫منظورت از "نه، نمیشه" چیه؟
‫کی.
‫الان تسلیم نشو. تا اینجا اومدیم.
‫نمی‌بینی؟ این یه جسده!
‫می‌دونم جنازه‌ست، ولی بازم باید جابجاش کنیم!
‫ما یه نقشه خوب داریم.
‫فقط باید اجراش کنیم.
‫یه راه حل دارم.
‫می‌دونم چطوری یواشکی بدنش رو حرکت بدم.
‫چطوری؟
‫اگه...
‫بدنش رو تیکه تیکه کنیم؟
‫سرت باید زده بشه!
‫- چرا که نه؟ - ما که آدم‌کش نیستیم.
‫چطور می‌تونی به تکه‌تکه کردن یه بدن فکر کنی؟
‫این قتل حساب نمیشه.
‫اون قبلاً مرده.
‫به هر حال اونقدرها هم سخت نیست.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چند تا آزمایش انجام دادم.
‫ای حیوان بی‌عاطفه!
‫اون انگشت یه نفره!
‫- بذارش سر جاش! - وجدانت کجا رفته؟
‫- همین الان بذارش سر جاش! - فقط نگاه کن--
‫- هی! - برو کنار!
‫- بذارش سر جاش! - همین الان بذارش سر جاش!
‫بذار سر جاش!
‫داداش.
‫چرا قفل شده؟
‫این بو چیه؟
‫بوی لاشه می‌ده.
‫آره، درسته. یه لاشه‌ست. یه موش مرده اون تو پیدا کردیم.
‫- فهمیدم. بذار بذارمش کنار. - نه! نکن!
‫- من کمک می‌کنم. - نه! بهت گفتم نه!
‫ما دفنش می‌کنیم.
‫چرا باید یه موش مرده رو دفن کنی؟
‫فکر کنم مرده چون یکی پا گذاشته روش.
‫در واقع پامو گذاشتم روش، برای همین یکم احساس گناه می‌کنم.
‫خب، یه سری مهمون منتظر تو هستن.
‫مردم دارن صف می‌کشن، پس باید آماده بشی.
‫-باشه. -باشه؟
‫این بده.
‫خیلی آدم هست.
‫هی!
‫ما وقت نداریم.
‫مردم دارن صف می‌کشن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫بیا بذاریمش بیرون.
‫به یه چیزی ببندش. مردم فکر می‌کنن یه تزئین هست.
‫پودر قهوه روش می‌ریزم که بوش کمتر بشه.
‫وقتی امشب مردم میرن،
‫- جابجاش می‌کنیم. - پس این قبر چی؟
‫بیا با یه برزنت بپوشونیمش.
‫باشه، بیا. بگیرش.
‫کمکم کن، کی.
‫اونا اومدن!
‫مامان!
‫کمک!
‫لعنتی!
‫اونا افتادن توی چاله!
‫بیاید بهشون کمک کنیم!
‫این چیه؟
‫داداش.
‫بیا. دست‌هامونو بگیر!
‫- دارم تو شلوارم جیش می‌کنم! - من واقعاً کردم.
‫بیا. اشکالی نداره!
‫روح‌ها باتاک هستن!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫نه!
‫این پسرای جاوه‌ای چی می‌خوان؟
‫بیا اینجا.
‫کمک!
‫مطمئنی که اونو نمی‌شناسی؟
‫پس چرا شماره به اسم تو ثبت شده؟
‫آقا.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫که گوشیم رو گم کردم!
‫ممکنه یکی از شماره من استفاده کرده باشه.
‫باشه، پس.
‫پس بهم بگو.
‫چرا شیشه داروی آقای باسکی رو تو اتاق تو پیدا کردیم؟
‫اون...
‫آقا، من نمی‌دونم--
‫حالا چی؟
‫ما این بطری رو توی اتاقت پیدا کردیم.
‫اگه نمی‌شناسیش، چرا اونو داری؟
‫گوش کن، همه شواهدی که پیدا کردیم...
‫فقط به یه نفر ختم شد.
‫فقط یه نفر!
‫اینو تویی!
‫-همه چی رو به راهه؟ -رو به راهه.
‫- بریم. - صبر کن. باید منتظر جگل باشیم!
‫اون داره همه لوازم آرایش و وسایل‌مون رو برمی‌داره!
‫چرا؟
‫ما نمی‌تونیم فقط با این جنازه بریم بیرون!
‫اگه کسی ما رو ببینه، مشکوک به نظر می‌رسیم.
‫جگل کجاست؟
‫اون همونه.
‫- عجله کن. این سنگینه. - در رو باز کن!
‫تو اول برو.
‫خانه‌ی جن‌زده
‫بیا دیگه. عجله کن.
‫صبر کن.
‫اسکلت داره خیلی سروصدا می‌کنه.
‫زود باش!
‫باشه.
‫خیلی سنگینه!
‫این موقع شب کجا داری میری؟
‫خب...
‫داریم وسایلمون رو تعمیر می‌کنیم.
‫مشکلش چیه؟
‫ما یه دونه دنده دیگه برای اسکلت لازم داریم.
‫پس قراره درستش کنیم، چون هنوز گارانتی داریم.
‫می‌فهمم.
‫خیلی سنگین به نظر میاد.
‫- بذار کمکت کنم. - نیازی نیست.
‫ما خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫- بذار کمکت کنم. - نه، لازم نیست.
‫- همه چی خوبه. در واقع خیلی سبکه. - درسته.
‫واقعاً؟
‫درسته، واقعاً سبک هست. فقط یه نفر به راحتی می‌تونه حملش کنه.
‫درسته، کی؟
‫وای!
‫درسته. فقط سنگین به نظر میاد،
‫اما در واقع...
‫خیلی سبک!
‫اوه...
‫حالا ببخشید ما رو.
‫صبر کن.
‫بوی قهوه رو حس می‌کنی؟
‫قهوه؟
‫این از پوکونگ میاد.
‫این پوچونگ از یه مزرعه قهوه اومده.
‫بله.
‫اون مرد از...
‫ریفلاکس اسید.
‫- منظورت ریفلاکس معده‌ست؟ - درسته.
‫اما رفلاکس معده واقعاً خطرناکه.
‫ممکنه باعث مرگ بشه.
‫قبلاً رفلاکس معده داشتم، ولی الان دیگه ندارم.
‫همه‌اش به خاطر نوشیدنی زنجبیلیه که هر روز می‌خورم.
‫آیا می‌جوشونیش؟
‫نه، تو فقط باید زنجبیل رو خرد کنی،
‫یه کم آب داغ و یه ذره عسل اضافه کن، بعدش بخورش.
‫نه! باید بجوشونیش!
‫بدون جوشوندن، نمی‌تونی همه عصاره رو بگیری.
‫همه‌ی عصاره رو گرفتم.
‫فقط لازمه زنجبیل رو خرد کنی.
‫- ولی بهتره که-- - بهتره که خفه شی!
‫چون جونگ‌کی تجربه داره.
‫او قبلاً رفلاکس معده داشت.
‫اون رفلاکس معده داشت!
‫باشه، پس ما رو ببخشید. وقت زیادی نداریم.
‫می‌بینمت.
‫باشه.
‫کی.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫اون طرف قبرستون یه کلانتری هست؟
‫قسم می‌خورم
‫من از این خبر نداشتم.
‫چرا کلانتری اینجاست؟
‫قبلاً اینجا نبود؟
‫دفعه قبل که اومدم اینجا،
‫چند تا کارگر ساختمونی تو اون منطقه دیدم.
‫نمی‌دونستم که دارن یه کلانتری می‌سازن.
‫باید می‌پرسیدی.
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫- یه فکری دارم. - خفه شو!
‫هر ایده‌ای قبوله، به جز مال تو، گل!
‫گل، وسایلمون رو آوردی؟
‫من انجام دادم. چرا؟
‫منطقه دیمس مدام تحت فشار قرار می‌گیره.
‫اینجا دیماس داره یه نمایش حساب‌شده ارائه می‌ده.
‫مامان اوتو بی‌وقفه دنبال فرصت‌ها می‌گرده.
‫توپ رو جلو می‌بره، با سر می‌زنه بهش. این می‌تونه شانسش باشه.
‫اوه، اوتو توپ رو برمی‌گردونه! یه حرکت دیگه از اوفلی.
‫توپ به اوتو برمی‌گرده. یه دفاع خیلی سفت و سخت داره نشون داده می‌شه.
‫الله، هیچ خدایی جز او نیست، زنده و پاینده.
‫نه خواب‌آلودگی...
‫نه خواب‌آلودگی به سراغش میاد و نه خواب.
‫هر چی تو آسمون‌ها و زمین هست، مال اونه.
‫تو اینو از اول نمی‌دونستی؟
‫اصلاً.
‫من هیچی نمی‌دونستم.
‫تعجبی نداره که ازم خواستن سریع برگردم خونه.
‫می‌دونی کجا رفتن؟
‫گفتن که می‌خوان وسایل صحنه رو تعمیر کنن.
‫نه، حتماً داشتن حرکت می‌کردن...
‫جسد مرده.
‫فکر کنم می‌دونم کجا رفتن.
‫گورستان عمومی راوا سنگگل - قبر
‫-همه، دنبالم بیاید! -چشم، قربان!
‫- هی؟ - چی؟
‫وقتت رو با استراحت تلف نکن. فقط یه کم دیگه مونده و تموم می‌شه.
‫پلیس‌ها الان می‌رسن. بیا بجنب!
‫سلام.
‫نمی‌تونم صبر کنم تا به ارتش ملحق بشم.
‫بعدش می‌تونم برگردم شهر خودم پیش مامانم.
‫خیلی خسته‌ام از اینکه اینجوری زندگی کنم.
‫می‌خوام با آرامش زندگی کنم.
‫می‌خوام با نائومی ازدواج کنم.
‫و چند تا بچه داشته باش.
‫شماها باید به عروسی من بیاید!
‫- باید این کار رو بکنی! - ما حتما میایم.
‫می‌خوام آزاد باشم.
‫از این جنازه خلاص شو!
‫همچنین از بدهی‌های قمارم.
‫تو چی، کی؟
‫مامانم فوت کرد.
‫هیچ برنامه‌ای برای آینده‌ام ندارم.
‫ببخشید مامان.
‫خیلی متاسفم.
‫من بهت خیانت کردم، مامان.
‫من بهت خیانت کردم.
‫تو بهش خیانت نکردی.
‫تو تمام تلاشت رو کردی.
‫«بهترینِ من» گفتی؟
‫اگه تمام تلاشم رو می‌کردم، مامانم نمی‌مرد.
‫می‌فهمی؟
‫اون فقط خواسته بود که کنار بابام دفن بشه.
‫حتی نمی‌تونم اون یه آرزو رو برآورده کنم.
‫خب، کدوم قسمت از این بهترینِ منه؟
‫هر چی که بشه،
‫مامانم باید همین‌جا دفن بشه.
‫برام مهم نیست اگه منو بندازن زندان.
‫اما کی...
‫وایسا.
‫می‌تونی بری.
‫من همه تقصیرها رو گردن می‌گیرم.
‫فقط برو.
‫اگه بمونی،
‫من نمی‌رم.
‫من هم نمی‌رم.
‫فقط برو، بن.
‫به زودی ازدواج می‌کنی.
‫به نائومی فکر کن.
‫درسته، من به زودی ازدواج می‌کنم.
‫اما اگه به عروسی من نیای،
‫با کی قراره جشن بگیرم؟
‫پلیس کلانشهر دپوک
‫پلیس!
‫تکون نخور!
‫دست‌هات رو نشون بده!
‫قانون تصمیم گرفته که همه متهم‌ها گناهکارن.
‫ارتکاب اعمال مجرمانه سهل‌انگاری منجر به مرگ
‫و دفن کردن یه جسد برای پنهان کردن یه مرگ،
‫و این کار با هم انجام شد، همونطور که توی اتهامات اول و دوم گفته شده.
‫متهمان به دو سال و چهار ماه زندان محکوم می‌شن.
‫دو سال بعد
‫- بالاخره! - بالاخره!
‫باید به کار کردن توی یه خونه جن‌زده ادامه بدیم؟
‫- عمراً! - عمراً!
‫نظرت در مورد یه رستوران چیه؟
‫- اوکی! - هی!
‫خواهر!
‫- دلم برات تنگ شده. - خدا رو شکر. خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫- چطوری؟ - خوبم.
‫به نظر می‌رسه تپل‌تر شدی.
‫- من زیادی نودل فوری خوردم. - چاق شدی.
‫پسر جان.
‫مامان!
‫ببخشید مامان.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫تو همه اشتباهاتت رو جبران کردی.
‫بریم خونه.
‫ولی خجالت می‌کشم.
‫- من توی استخدام نظامی رد شدم. - می‌تونی دیگه ادامه ندی.
‫بی‌خیالش شدم.
‫اشکالی نداره که نتونستی به ارتش بپیوندی.
‫تو می‌تونی به‌جای اون، عضو ساتپول پی‌پی بشی.
‫نگاه کن! فرم استخدام رو برات آوردم.
‫چرا ساتپول پی‌پی؟
‫گوش کن، اشکالی نداره.
‫اونم خوبه.
‫پسر دورما عضو ساتپول پی‌پی هست.
‫او یک فروشنده لُنتونگ مدان رو بیرون کرد چون داشت توی یه جای ممنوعه جنس می‌فروخت.
‫خیلی مردونه این کار رو انجام داد!
‫دنبال کی می‌گردی؟
‫هیچ‌کس.
‫فقط یادت باشه که حالا دیگه آزادیم.
‫لبخندتو نشونم بده! آفرین پسرم!
‫باید برم یه جایی.
‫باید مادرم رو ببینم.
‫- منم باهات میام. - منم همینطور.
‫باشه، پس منم با شماها میام.
‫توی ماشینم به اندازه کافی جا دارم.
‫من می‌رسونمت.
‫تو رانندگی می‌کنی، خاله؟
‫مامانت خیلی باحاله!
‫- می‌تونیم ناهار رو هم با هم بخوریم؟ - باشه.
‫پول داری، درسته؟
‫بی‌خیالش شو.
‫مادرت الان در آرامشه.
‫خدا همه دردهاش رو گرفته، باشه؟
‫میتونیم براش دعا کنیم.
‫بن.
‫نائومی.
‫چطوری؟
‫من خوبم.
‫تو چطور؟
‫خوبی؟
‫بابات چطوره؟
‫بن.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫این درباره عروسی‌مونه.
‫فکر کنم حالا تموم شده.
‫تموم شد.
‫می‌فهمم.
‫همش تقصیر منه.
‫می‌فهمم
‫اگه با کس دیگه‌ای ازدواج کنی.
‫درسته.
‫اسم بچه‌ت چیه؟
‫- من بچه ندارم-- - فقط صبور باش.
‫اگه یه روز خدا بهت یه بچه بده،
‫مطمئنم که تو خواهی بود--
‫من هنوز ازدواج نکردم!
‫مگه دیوونه شدی؟
‫جدی میگی؟
‫من هستم!
‫پس چرا زودتر دنبالم نیومدی؟
‫باید لباس‌هامو می‌شستم!
‫تو تنها کسی نیستی که برام مهمی!
‫خب، داریم ازدواج می‌کنیم؟
‫اما یه مشکل داریم.
‫چه مشکلی؟
‫بابام گفت...
‫باید ۳۰۰۰ نفر رو دعوت کنیم.
‫ای بابا!
‫-بن! -بن!
‫- بن! - بذار کمکت کنم!
‫بدنت رو ریلکس کن!
‫نگاه کن به خودت! وای!
‫بن! حتی وقتی بیهوشی هم خیلی خشکی!
‫الهام گرفته از آگاک آلن
‫خیلی احمقانه است.
‫- یه پیامک اومده! - یه پیامک اومده. بچه‌ها.
‫-صحنه! -بن.
‫اُکی رو بسپر به من.
‫نمی‌تونیم همین‌طوری باهاش رو‌به‌رو بشیم.
‫لعنتی.
‫ببخشید.
‫بیا اینجا!
‫شماها می‌دونید؟
‫اون…
‫تحت تأثیر جادوی سیاه!
‫تو که آدم نمی‌کشی، درسته؟
‫- ما کلی بازدیدکننده داریم. عجله کن! - صبر کن.
‫کیرش شکست.
‫خب، خداحافظ.
‫برو.
‫کات!
‫جگل داره چیکار می‌کنه؟ کجا داره می‌ره؟
‫یا خدا!
‫-درسته! -تو!
‫یه فکری دارم. یه کم دیوونه‌س،
‫ولی مطمئنم که جواب می‌ده.
‫پناه می‌برم به خدا
‫- از شیطان رانده شده. - از شیطان رانده شده.
‫به نام خداوند بخشنده مهربان.
‫وای!
‫لعنتی.
‫من میام اینجا، تو هم بیا اینجا. احمق!
‫این قتل حساب نمیشه.
‫اون دیگه مرده.
‫مشکلت چیه؟
‫- بن! - بن!
‫بیا همین‌جا دفنش کنیم.
‫لطفاً بس کن!