‫سلام، عاشقان لُن موس! ما هستیم، کمیته پرام شما.
‫خب، این زلزله‌ها
‫رسماً داری منو می‌ترسونی.
‫تو زمین رو کَندی
‫و فقط گوشت رو توشون ریختی؟
‫همه‌ی اون گازها بالاخره...
‫بترکون. بچه‌ها! جشن فارغ‌التحصیلی!
‫اون دیگه چیه؟! اوه، نه.
‫این بده. بل بیو دیوو!
‫پس اینجوریه که هممون میریم.
‫باشه، ماجرا از این قراره.
‫پناهگاه پر از گوشت فاسد زیر مدرسه منفجر شد.
‫در طول جشن فارغ‌التحصیلی و هیچ راهی برای درست کردنش نیست.
‫آخ، نمی‌تونیم با بچه‌ها تماس بگیریم.
‫چون همه‌شون گوشیاشون رو گذاشتن
‫به یه گاوصندوق احمقانه یا یه چیزی مثل اون.
‫این یه جعبه قفل "زندگی در لحظه" است.
‫گیبونز هفته‌هاست که داره روش کار می‌کنه و تزیینش می‌کنه.
‫فقط باید از این آشغال گوشتی رد بشیم،
‫از کنار اون خرس‌های هیبریدی خطرناک رد شویم
‫- و بچه‌هامونو بیاریم بیرون. - تفنگم توی ماشینمه.
‫می‌خوای من ترتیبشون رو بدم؟
‫یه بار توی باغ وحش یه خرس دیوونه رو کشتم.
‫بعید می‌دونم تونسته باشه از قفس در بیاد،
‫اما نمی‌خواستم هیچ ریسکی بکنم.
‫نه، دوروتی، می‌ترسم نتونیم به پیزلی‌ها شلیک کنیم.
‫چون در معرض خطر انقراض هستن
‫و الان دارن کسی رو نمی‌کشن.
‫با اورژانس انکوریج تماس گرفتم،
‫اما متاسفانه یکم طول می‌کشه تا برسن اینجا.
‫پس فقط باید تا اون موقع آروم بمونیم.
‫نمی‌تونم همین‌جوری آروم بمونم، شهردار پ.
‫خواهر و برادرای عزیزم تو اون مدرسه‌ان.
‫فکر کنم بتونم از اون خرس‌ها سریع‌تر بدوم.
‫توی تیم دو میدانی بهم می‌گفتن تارانتینوی سریع.
‫بیشتر به خاطر اینکه من نقل‌قول‌های فیلم‌های تارانتینو رو می‌گفتم.
‫- تمام مدت دویدم. - گرگ، اون خرس‌ها می‌تونن با سرعت ۳۵ مایل در ساعت بدوئن،
‫فکر نمی‌کنم هیچ فیلمی از تارانتینو دیده باشن.
‫چی؟ حتی رو هم ندیدی؟
‫لعنتی. نمی‌تونم همین‌جوری منتظر بمونم.
‫می‌خوام ببینم می‌تونم با کامیونم رد بشم یا نه.
‫منم می‌رم.
‫و منم دارم میام، منم.
‫چون... یه دیالوگ خفن قهرمانانه.
‫عزیزم، می‌خواستی یه جمله قهرمانانه باحال بگی؟
‫اما بعدش نتونستی یکی پیدا کنی؟
‫آره. چون الان واقعاً حس یه فیلم اکشن رو داره.
‫که خوبه چون همیشه پایان‌های خوشی دارن،
‫و این تنها چیزی‌ـه که منو از... باز می‌داره
‫دارم از دست این خانواده لعنتیم دیوونه می‌شم.
‫خب، یه جمله تشویق‌کننده از طرف زن باهوش و خوشگلت.
‫ای خدا، گیر کردیم.
‫اون خرس‌ها این کامیون رو مثل یه قوطی حلبی پاره می‌کنن.
‫- باید فرار کنیم. - والت، قفل‌های کودک فعاله!
‫اوه، راست میگی. برادرزاده‌ام باربارا توی ماشین بود و...
‫- والت، قفل رو باز کن! - باشه، باشه.
‫گرگ! نه!
‫بهش میگن "رویال با پنیر"!
‫خبر خوب اینه که پیتزا حسابی خواب‌آوره!
‫برای حدود چهار ساعت.
‫خبر بد اینه که
‫اون دومی از آخرین دارت‌های بیهوش‌کننده‌م بود.
‫اوه، چقدر نوکه!
‫و اینم آخریش بود.
‫اوپس. خب، میرم چیزکیک رو توی ون بخوابونم.
‫بذار یه کم استراحت کنه.
‫و من به باشگاه تیراندازی سالمندان لون موس زنگ می‌زنم.
‫تا بتونن یه محیط امن ایجاد کنن.
‫اونا تو تیراندازی افتضاحن، ولی بهتر از هیچی‌یه.
‫و شاید یکی دو نفرشون بذارن خودشون رو...
‫اگه لازم باشه خورده بشی.
‫اونا زندگی کاملی داشتن.
‫خب، پس ما امتحان کردیم
‫بفهمیم چطوری بریم بیرون یا کمک بگیریم،
‫اما ما نمی‌تونیم هیچ جا معلم‌ها رو پیدا کنیم.
‫صبر کن، اینجا یه بزرگسال هست.
‫ببخشید، آقای دی‌جی ایرهورن، می‌تونی به ما کمک کنی؟
‫من در واقع ۱۵ و نیم سالمه. من یه نوجوان مستقل هستم.
‫ببخشید، ببخشید.
‫وقتی استرس دارم، بوق می‌زنم.
‫شماها اون طرف این قضیه
‫رودخونه لجن عجیب و چندش آور
‫باید مدرسه رو ترک کنم و برم دنبال کمک بگردم.
‫خیلی دوست داریم، آره، ولی همه خروجی‌ها رو چک کردیم.
‫و یه مشت خرس وحشی
‫دارن مدرسه رو محاصره می‌کنن.
‫داره عمیق‌تر می‌شه!
‫- وای، خدایا، داره بزرگ می‌شه. - همه آروم باشید.
‫به من گوش کن، من رئیس منتخب جشن پرام شما هستم.
‫درسته که من و کریسپین فقط می‌خواستیم تبدیل بشیم به...
‫رئیس و معاون جشن فارغ‌التحصیلی
‫تا بتونیم از قدرت مست بشیم
‫و بهترین خوراکی‌ها رو هم تصاحب کنی؟
‫صد درصد.
‫اما حالا، با یه فاجعه واقعی روبرو هستیم،
‫و ما قراره تو رو از اینجا ببریم.
‫آره. بعدش می‌ریم یه جای دیگه یه جشن فارغ‌التحصیلی عالی برگزار می‌کنیم.
‫مثل اون باشگاه Curves که تازه ورشکست شد.
‫اِه، باشه، هم، کریسپین، چیکار کنیم؟
‫اوه، چطوره اون بسته‌های یونجه رو برداری؟
‫و یه پل درست کنیم روی این آشغالا؟
‫نقشه محکمیه، فرمانده کل همبرگرها،
‫و بذار بگم، چهار سال دیگه.
‫ای خدا، ما قطعاً نمی‌تونیم از اینجا رد بشیم.
‫ببخشید، آقای رئیس‌جمهور،
‫باید از طناب برم بالا تا به نورگیر برسم؟
‫بازش کن و برو بیرون روی سقف؟
‫اوه، واقعاً می‌تونی از صخره بالا بری... اوه.
‫وای! ببین چطوری داره می‌ره.
‫می‌دونم که داره سعی می‌کنه همه هم‌کلاسی‌هامون رو نجات بده،
‫ولی از دیدنش که این کار رو می‌کنه متنفرم.
‫ای بابا، قفل شده.
‫هی. یه هفته تو مدرسه زندگی کردم چون مامانم خواست.
‫اگه می‌خواستم باهاش به قول معروف "یه پیاده‌روی خوب" برم.
‫و یه راه مخفی به پشت بوم پیدا کردم
‫از بالای سالن تئاتر، از روی پل‌ها.
‫خیلی خب، ماهایی که این طرفیم با بثانی می‌ریم،
‫برو روی پشت‌بوم، نورگیر رو باز کن و نجاتت بدم.
‫و شماها اون طرف فقط، اه،
‫می‌دونی، دور هم باشیم، استراحت کنیم، با هم بپریم.
‫همه کسایی که دارن با ما میان،
‫یه چوب هاکی بردار برای محافظت.
‫ممکنه زندگیت رو نجات بده.
‫و ممکنه کمک کنه اگه خرس‌ها ما رو به چالش بکشن.
‫به یه بازی هاکی.
‫اوه، بذار برم توبامو بیارم.
‫اگه یه وقت خواستیم یه موزیک برای پیاده‌روی داشته باشیم.
‫تکون نمی‌خوره.
‫زلزله حتماً باعث شده که از تنظیم خارج بشه.
‫بهتون گفتم که نباید گوشی‌هامونو بذاریم
‫در "لحظه زندگی کن" قفل‌باکس.
‫بزرگترها نباید تو لحظه زندگی کنن.
‫- اوضاع خرابه. - هی.
‫به جز هر لحظه‌ای که با تو هستم، عزیزم،
‫که مشخصاً یه رویاست.
‫خب، خوشبختانه یه چیزی دارم که فکر می‌کنم می‌تونه حال‌مون رو بهتر کنه.
‫خب، من تازه وارد رقص هیپ‌هاپ شدم، پس باهام راه بیا، ولی بریم که شروع کنیم.
‫چرا زمین هنوز داره می‌لرزه؟
‫پناهگاه قبلاً منفجر شده.
‫اوه، این صدای غرغر باید از پناهگاه دوم باشه.
‫پناهگاه دو. اون خیلی بزرگه.
‫ببخشید، چی؟
‫اوه، "بزرگه." یه راه بامزه‌ست.
‫اینکه بگی یه چیزی بزرگه.
‫نه، اون قسمتی که درباره پناهگاه دوم بود.
‫بله، یه پناهگاه دوم هم هست و خیلی بزرگتره.
‫اوه، ببخشید، فکر کردم از قبل می‌دونستی.
‫در نقشه‌ها دقیقاً همون‌جاست.
‫- بذار ببینمشون. - عاشق اینم که چطوری این کار رو انجام دادی.
‫دقیقاً مثل راک تو اون فیلم نقشه‌ها.
‫او اون شهر احمق رو حسابی تحقیر کرد.
‫ببین؟ اینجاست.
‫دو برابر بزرگ‌تر از اون یکی پناهگاهه.
‫خیلی خب، گوش کن، من و ولف الان رئیس‌ها هستیم.
‫در فیلم فاجعه، کی نزدیک نقشه‌ها وایستاده؟
‫اوه، بلدی اون‌ها رو بخونی؟
‫نه، ولی تو فیلم‌هایی مثل این همیشه اون شخصه که...
‫با کمترین تجربه که راه‌حل رو پیدا می‌کنه.
‫دقیقاً. و ما همین‌طور به ورق زدنشون ادامه می‌دیم.
‫چون ممکنه یه وقتی متوجه چیزی بشیم.
‫روی این کوچولوها که کلید نجات همه‌مونه.
‫باید یه راهی باشه که فشار رو کم کنیم.
‫روی این بمب بولوگنا قبل از اینکه منفجر بشه.
‫هیچ‌چیزی فشارم رو کم نمی‌کنه
‫مثل یه حموم باحال با بوی اسطوخودوس.
‫- اون چیز خاصیه؟ - نه، نیست.
‫اما فکر کنم می‌دونم باید چیکار کنیم.
‫ممنون از هر دوتون که داوطلب شدین بیاین پایین.
‫وارد پناهگاه شو و فشار رو کم کن.
‫شهر ما به این زودی‌ها فداکاری‌ات رو فراموش نمی‌کنه.
‫اوه، ما داریم برنامه‌ریزی می‌کنیم که زندگی کنیم.
‫اوه، آره، ببخشید.
‫ممنونم که ممکنه از خودت گذشت کنی.
‫یکم بهتر شد.
‫پس اینطوری ضایعات گوشت رو می‌ریزی توی مخزن؟
‫آره، تماشاش خیلی لذت‌بخش بود.
‫مردم دور هم جمع می‌شدن.
‫چند تا ملاقات بامزه توی "مییت چوت" داشتیم.
‫همچنین، چند نفری هم مُردن وقتی که افتادن تو.
‫ما اون‌ها رو هم پوشوندیم. ما شرکت خوبی نبودیم.
‫باشه. من و بیف می‌ریم اون پایین.
‫و با دقت دیوار پناهگاه رو سوراخ کن
‫ایجاد یک سوپاپ اطمینان
‫برای جلوگیری از انفجار پناهگاه.
‫دریل دارم، دریل یدکی‌ام هم دارم.
‫و دریل یدکیم.
‫هوم. شاید باید دریل ونم رو از ون بیارم بیرون.
‫فکر کنم اوضاع خوبه.
‫و وقتی تو اون پایین هستی، من میرم به گورستان ماشین‌ها.
‫و وسیله نقلیه نجات نهایی‌ام به سبک مد مکس رو بگیرم.
‫از نوار بهداشتی‌اش.
‫این همون انباریه که من اونو توش نگه می‌دارم.
‫من نوار بهداشتی‌هام رو هم اونجا نگه می‌دارم.
‫تو همین‌طوری یه ماشین نجات به سبک «مد مکس» دور و برت داری؟
‫البته. نوار بهداشتی هم دارم.
‫- اون قسمتش رو شنیدی؟ - باشه، داریم میریم داخل.
‫وقتشه این سس بداخلاق رو آروم کنیم.
‫پسرها، برگردید، صدای منو می‌شنوید؟ برگردید.
‫- اوضاع با الی چطوره؟ - آره.
‫- خوبه. - آره، منم همینطور، منم همینطور.
‫با لرد. خوبه.
‫لطفاً بگو که این صدای شکم کسی بود.
‫یا باسن.
‫خرس‌های ترسناک الان تو ساختمون هستن؟
‫اونا بلدن چطوری از در استفاده کنن؟
‫امیدوارم یاد بگیرن چطوری با ماشین تحریر کار کنن.
‫خیلی دوست دارم که بتونن داستان‌های خودشون رو تعریف کنن.
‫سوار شو، سوار شو، سوار شو!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫اگه بیاد اینجا، می‌ذارم منو بخوره.
‫تا شماها بتونید فرار کنید.
‫من نسخه انسانی یک ساندویچ غول‌پیکر مهمونی‌ام.
‫آره، تیکه‌تیکه‌ت می‌کنیم و داد می‌زنیم،
‫«خودت بردار.»
‫همه این حرفا درباره ساندویچ لرد
‫منو یاد غذای سلف می‌اندازه.
‫- اوه. صندلی‌ها! - خیلی خوبه، هم. ولی همچنین...
‫- غذا. - اوه، الان خیلی ترسیدم که نمی‌تونم چیزی بخورم.
‫- ولی خودت راحت باش. - برای ما نیست، هم.
‫- برای خرس‌ها. - آره، الان فهمیدم.
‫اما همین‌طور دقیقاً برام توضیح بده منظورت چیه.
‫نمی‌تونم باور کنم که باید از اینجا بریم پایین.
‫همش تقصیر اون شرکت خودخواه گوشته که رفت.
‫یه لکه‌ی چندش‌آور روی بشقاب شام بی‌نقص
‫اونجا لون موسه.
‫خب، نمی‌دونم درباره‌ی کامل بودن.
‫لونه موس مثل خیلی از شهرهاست-- یه کم چیزای خوب، یه عالمه چیزای بد.
‫همه چی عالیه، هیچ مشکلی نیست. باشه، هر کی نظر خودش رو داره.
‫- اوه، حواست به سرت باشه. انگار تونله... - اوه...
‫اینجا باریک می‌شه.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫امیدوار بودم که این اتفاق نیفته،
‫اما بعضی وقت‌ها یه کم کلاستروفوبیای دیوونه‌کننده می‌گیرم.
‫من، امم...
‫یه جورایی الان یخ زدم.
‫- خب، چطور می‌تونم کمک کنم؟ - اه، یه آهنگی هست
‫این‌جوری اگه بخونمش کمک می‌کنه.
‫من اینجام برای تو. بزن بریم انجامش بدیم.
‫باشه.
‫بهتره، بیا ادامه بدیم.
‫می‌بینمش.
‫اون دیوار پناهگاهه.
‫تو به خوندنت ادامه بده، من شروع می‌کنم به سوراخ کردن.
‫فکر نمی‌کنم به اندازه کافی باحال باشم.
‫وقتی به نقشه‌ها خیره می‌شم
‫چون من راه‌حلی نمی‌بینم.
‫امم، فکر کنم باید بیشتر تمرکز کنیم، عزیزم.
‫انگار، انگار که تقریباً از نقشه‌ها عصبانی هستیم.
‫اوه. اگه سعی کنیم چونه‌هامون رو بمالیم و بگیم، چی؟
‫- «هوم.» - فکر عالی‌ایه.
‫- وای، چقدر طول کشید تا اینو درست کنی؟ - دهه‌ها.
‫بعضی‌ها خواب روز عروسی‌شون رو می‌بینن،
‫همیشه آرزو داشتم که ازم بخوان نجات بدم
‫بچه‌های شهر با یه ماشین خاص.
‫چند تا وسیله آوردم که یه سری تغییرات بدم.
‫و از اون گل و لای ردش کن.
‫فقط یه کم بهم وقت بده، بچه‌ها رو بهت می‌دم.
‫اون جمله‌ات خیلی باحال بود، کایل.
‫دارم سعی می‌کنم حسودی نکنم.
‫شانس‌مون تموم شده ولی هنوز کامیون‌مون تموم نشده.
‫و یکی دیگه.
‫لقمه‌های گوشت شلخته، بزن بریم.
‫گول خورد! بدو، بدو، بدو، بدو، بدو.
‫وای، تو خیلی قوی هستی.
‫آره، من یه برنامه تمرین توبا دارم به اسم "برنج و باسن".
‫دکترم می‌گه من خیلی بیشتر از اون چیزی که باید، عضله شکم دارم.
‫- قرار ملاقاتت بامزه‌ست، جودی. - آره.
‫و مال تو عالیه. منظورم اینه که اون باهوشه.
‫و اون یه ساز خیلی بزرگ داره
‫که همیشه با خودش این‌ور و اون‌ور می‌بره.
‫خیلی دوستش دارم.
‫آیا ممکنه که هر کدوم از ما اشتباه انتخاب کرده باشیم...
‫صبر کن، این در به پشت بامه.
‫آذوقه اضطراری من--
‫یه عروسک وودوی مینیون‌ها، مد لیبز...
‫اوه، یه تلفن هم.
‫یه تلفن! قراره نجات پیدا کنیم!
‫و جشن پرام "16 لحظه" رو توی Curves برگزار کنیم.
‫اینجا آنتن نمی‌ده.
‫اما معمولاً روی پشت‌بام کار می‌کنه.
‫و اگه اون بالا به اندازه‌ی کافی نور ماه باشه،
‫بدم نمیاد یه نگاهی به اون بازی Mad Libs بندازم.
‫تعطیلات بهاریم رو اینجا گذروندم، برای همین یه حال و هوای ساحلی گرفتم.
‫وای، تو خوراکی آوردی؟
‫این‌ها لیمونادهای سفت لری هستن؟
‫بستگی داره. پلیسی؟
‫بچه‌ها، نجات پیدا کردید. ما نجاتتون دادیم.
‫ما قهرمانیم. شروع کن به بالا رفتن.
‫- کارمون تمومه. - آماده باش برای بوی گند شدید!
‫اوه، به‌جز بوی بد چیزای دیگه‌ای هم داره بیرون میاد.
‫- بابا! - والت!
‫اوه، خدا رو شکر که زنده‌ای.
‫گوشت ۱، گوشت ۰.
‫خب، بیف، اگه قرار بود از یه سوراخ بالا بیارم
‫روی زمین با هر کسی که بود، خوشحالم که تو بودی.
‫- منم همینطور. - اوه، بچه‌ها، بیاید اینجا.
‫می‌دونی که گفتم شاید یه چیز خوب پیدا کنم؟
‫در نقشه‌ها؟ به‌جاش،
‫یه چیز خیلی، خیلی بد پیدا کردم.
‫راتگر توبین؟
‫- اما این... - یه پناهگاه بزرگ دیگه هم هست.
‫برچسب نداره، ولی زیر مدرسه‌ست و درباره‌ی...
‫ده برابر اندازه پناهگاه دو.
‫- اوه، خدایا. - معلومه، پناهگاه شماره سه.
‫بهش می‌گفتیم "پشت شیطان".
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫اگه یه روزی منفجر بشه، اوه،
‫قطعاً همه رو تو اون مدرسه می‌کشه.
‫لعنتی. باشه. من و بیف دوباره می‌ریم داخل.
‫- بیا بریم. - اوه، هیچ راهی برای ورود نیست.
‫پشت شیطان.
‫آخرش خیلی شلخته شدیم.
‫و فقط گوشت‌ها رو توی یه چاله بزرگ ریختن،
‫مهر و مومش کرد و رفت.
‫خبر خوب اینه که خیلی عمیق‌تر از اون دوتای دیگه‌ست،
‫پس هنوز یه شانسی هست از...
‫یا اون صدا یعنی هر لحظه ممکنه بترکه.
‫- باید از اینجا بریم. - پس بچه‌ها چی؟
‫آه، درسته. البته. شماها... خوشتون میاد ازشون؟
‫- آره! - کایل، الان به اون کامیون نیاز داریم.
‫چند دقیقه دیگه می‌رسیم، رئییس. داریم لاستیک‌ها رو می‌ذاریم.
‫سلام؟
‫هم، حالت خوبه؟ کجایی؟
‫سقف؟
‫یا خدا، سقف! بچه‌ها سالم هستن-- نگاه کن!
‫بابا؟ تو مدرسه گوشت هست و همه جا جهش‌یافته‌ها هستند،
‫و همه معلم‌ها ما رو ول کردن! تازه،
‫ببخشید، روزت چطور می‌گذره؟
‫صبر کن، یعنی چی معلم‌ها ولت کردن؟
‫اوه، اینجا نیستن. مگه بیرون نیستن؟
‫اونا نیستن.
‫باید یه جایی تو مدرسه گیر افتاده باشن.
‫باشه. خب، شماها بعد از اینکه ما رو نجات دادین، اونا رو هم نجات می‌دین.
‫که منو به این سوال می‌رسونه، چرا ما رو نجات ندادی؟!
‫کایل قراره بیاد نجاتت بده،
‫اما باید معلم‌ها رو پیدا کنی.
‫ما فقط یه فرصت داریم که همتون رو بگیریم.
‫متاسفم که باید اینو بهت بگم، پسرم،
‫اما ممکنه کل مدرسه هر لحظه بترکه.
‫- چی؟! - آره.
‫به بقیه بچه‌ها چیزی نگو.
‫نمی‌خوایم باعث وحشت بشیم.
‫اوه، عزیزم.
‫- من روی اسپیکرم؟ - نه...؟
‫- سلام بابا. - سلام جودی.
‫باشه. جان، مطمئنی؟
‫- معلما توی اتاق سبزن؟ - آره، مطمئنم.
‫گیبونز گفت که اونا داشتن لباس عوض می‌کردن.
‫برای یه نمایش کوتاه، و حس شرمندگی براشون داشتم.
‫که من هرگز فراموشش نمی‌کنم.
‫- من میرم بیارمشون. - منم باهات میام.
‫اوه، خوبه. آره.
‫و می‌دونم که همه‌مون توی خطر وحشتناکی هستیم.
‫و باید سریع حرکت کنیم و همه اینا، ولی شاید...
‫فقط بذار یه لحظه با کیما صحبت کنم. کیما؟
‫به عنوان بهترین دوستت،
‫احساس می‌کنم باید بهت بگم که من...
‫اوه، عاشق قرارم برای جشن فارغ‌التحصیلی، الی شدی؟
‫آره، فقط کلمه رو بگو.
‫و دیگه هیچ‌وقت به اون سیب آدم نگاه نمی‌کنم.
‫جودی، من عصبانی نیستم.
‫واقعیت اینه که من حسابی از لِیرد خوشم اومده.
‫یا خدا!
‫آیا بالاخره داریم یه جشن فارغ‌التحصیلی عالی برگزار می‌کنیم؟
‫اوه، قطعاً نه، ما هممون می‌میریم.
‫درسته، درسته، باشه، ولی از نظر زمانی، یه جابجاییه.
‫می‌رم.
‫جودی، صبر کن. می‌دونم که ما توی...
‫الان خیلی خطرناکه، ولی من هم همینطور
‫امشب یه جوری کلی باهات خوش می‌گذره.
‫مثل اینه که احساس می‌کنم ماه رو قورت دادم.
‫و اون شد قلبم، اگه می‌فهمی چی میگم؟
‫اوه، کاملاً منطقیه، الی.
‫من قطعاً حس می‌کنم لحظه چهارم رو:
‫اولین بوسه کنار آسیاب بادی.
‫اما بیا صبر کنیم تا وقتی که ما هم نیستیم
‫- تا زانو توی بوی گوشت. - آره. آره.
‫سلام؟ کی اونجاست؟
‫- سلام؟ - شما اونجا حالتون خوبه؟
‫بله، جودی، ولی در گیر کرده.
‫- ما هی فشار میاریم بهش. - باشه. باشه،
‫بذار ببینم می‌تونم بازش کنم از سمت خودم... اوه.
‫صبر کن، داشتی سعی می‌کردی در رو به بیرون هل بدی؟
‫تمام این مدت فقط باید می‌کشیدیمش داخل؟
‫آره، ولی، اممم...
‫مگه از رقصم خوشتون نیومد؟
‫این یه نکته مثبت از وقتی بود که با هم گذروندیم.
‫خیلی دوست دارم اینجا بمونم و با معلم‌هام درباره درها صحبت کنم،
‫اما باید بریم وگرنه همه‌مون می‌میریم.
‫اینقدر نگران نباش، بیف. کایل بچه‌ها رو میاره.
‫می‌دونم که اون انجامش می‌ده. این... من...
‫یه چیزی توی نقشه‌ها دیدم.
‫چی بود؟
‫بهتره که یه پناهگاه چهارم نباشه.
‫نه، نه، اینطور نیست. فقط...
‫نقشه‌ها اسم رو نوشته بودن.
‫از مردی که این زمین رو به میت چوت فروخت.
‫او پدربزرگ بزرگم، راتگر توبین بود.
‫خانواده من بودن که همه اینا رو راه انداختن.
‫حالا ممکنه بچه‌هام بمیرن،
‫و احساس می‌کنم که همش تقصیر منه.
‫اوه، بیف، همه‌اش تقصیر تو نیست.
‫این خیلی بزرگتر از توئه.
‫و مطمئنم که اون موقع آدمایی که اون زمین رو فروختن
‫نمی‌دونستم قراره کل دنیا گرم بشه.
‫گوش کن، مطمئنم که پدربزرگت هم به روش خودش بد بود--
‫سوء تفاهم نشه، ولی...
‫اما خیلی از آدم‌های دیگه توی کل دنیا
‫همچنین مجبور بود خیلی بد کار کنه تا ما رو به اینجا برسونه.
‫و حالا لون موس هم داره عذاب می‌کشه، درست مثل بقیه جاها.
‫آره. داشتی قبلاً هم اینو می‌گفتی، نه؟
‫و من تو رو نادیده گرفتم.
‫اوه، نگران اون نباش.
‫زن و دخترم سال‌هاست که به حرفم گوش نمی‌دن.
‫من فقط واقعاً اجازه دارم سر شام حرف بزنم،
‫و حتی اون موقع هم، یه محدودیت ۱۵ دقیقه‌ای هست.
‫خیلی خب بچه‌ها، وقتشه که شروع کنیم.
‫اون خرس‌ها با آدم اشتباهی در افتادن.
‫بگو ببینم رئیس‌جمهور توبین.
‫چشم، بابا.
‫بزرگترا دارن میان نجاتمون بدن.
‫بالاخره یه ماشینی که به اندازه من باشه.
‫عه، داریم جا عوض می‌کنیم؟
‫آره، من و جودی هر دو باهاش مشکلی نداریم.
‫- باحال. انگار ما هم همینطوریم. - اوه، نه!
‫آه! خرس‌ها دارن می‌رن روی کامیون!
‫بچه‌ها، فکر نکنم بتونم بیشتر از این نزدیک بشم.
‫خرس‌ها رو مستقیم به بچه‌ها می‌رسوندم.
‫- چرا داره وایمیسته؟ - فکر کنم چون...
‫اون نمی‌خواد ما رو خرس‌ها بخورن.
‫اوه، آره. داره منفجر می‌شه.
‫یه کم بهتر از خورده شدن؟
‫اوه، شاید یه کم. سریع‌تره. کمتر جویدن می‌خواد.
‫کسی هست که بخواد یه داستان بامزه بشنوه؟
‫می‌دونی، ممکنه حال‌مون رو بهتر کنه.
‫تعطیلات تابستونی بود
‫و خانواده هیزم داشت می‌رفتند که یه ساندویچ ناجور بخورند.
‫خیلی خنده‌دار بود، نه بچه‌ها؟
‫خب، پس جشن پرام خراب شد
‫آخرش آخر دنیاست.
‫بذار یه کم از اون رو بگیرم.
‫- لیموناد لری، بثنی. - پنج دلار.
‫نمی‌تونم باور کنم که جشن فارغ‌التحصیلیم/زندگیم اینجوری تموم میشه.
‫نه تنها لحظه پنج از آهنگ رو نمی‌گیریم،
‫داریم مستقیم میریم به لحظه ۱۶: مرگ‌هامون.
‫آره، جایی که بچه‌هات دور تخت مرگت جمع می‌شن.
‫و شب بخیر بگو.
‫- فقط ما بچه نداریم. - ما خودمون بچه‌ایم.
‫یعنی بچه‌های بزرگتر، ولی خب هنوز هم.
‫ببخشید که شما رو دعوت کردیم اینجا تا بمیرید.
‫- تقصیر ما بود. - اشکالی نداره.
‫احساس می‌کنی که یه مشت آدم بزرگ بی‌مسئولیت می‌تونن بکشننت.
‫تقریباً هر جایی این روزها.
‫حداقل هنوز نمردیم.
‫آره، آره، نیستیم.
‫می‌دونی چیه، بی‌خیال اینکه تقصیر کیه،
‫ما باید جشن فارغ‌التحصیلی‌مون رو به هر حال برگزار کنیم.
‫حداقل برای چند دقیقه، تا وقتی که بمیریم.
‫هی، گیل، می‌تونی از اون طناب بالا بری
‫وقتی داری وسایل رو حمل می‌کنی، درسته؟
‫البته که می‌تونم، حتی می‌تونم فقط با پاهایم ازش بالا برم.
‫ای، چندش. یعنی، خوبه.
‫خوشحالم که می‌تونی این کار رو انجام بدی. باشه.
‫خیلی خب، همه‌تون.
‫گوش کن! مراسم پرام دوباره شروع شده.
‫گیل، این چیزاییه که از باشگاه لازم داریم.
‫واقعاً باید اون کوکتل‌ها رو برداریم.
‫خیلی خطرناکه که نوجوونا مشروب بخورن.
‫آره، واقعاً نوشیدن اونا رو می‌کشه.
‫و منفجر شدن این ساختمان هم اون‌ها رو می‌کشه.
‫یه ضربه دوگانه کلاسیک.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫به عنوان رئیس‌های کمیته پرام،
‫به جشن پرام لون موس خوش اومدی،
‫قسمت دوم، نسخه "هممون می‌میریم".
‫یه نوشیدنی بگیر، اون راز رو اعتراف کن،
‫اون کسی که دوستش داری رو ببوس-- البته با رضایت خودش--
‫و از آخرین لحظاتت روی زمین لذت ببر.
‫دی‌جی ایرهورن، بزن بریم.
‫خیلی خب، عاشقا، این نسخه ریمیکس شده‌ست.
‫دی‌جی بوق بوق!
‫بچه‌ها، بچه‌ها! خرس‌ها.
‫صدای اون بوق اولی باعث شد دوتاشون فرار کنن.
‫باید خیلی، خیلی بلند داد بزنیم تا خودمون رو نجات بدیم.
‫دی‌جی ایرهورن، بزن اون صدای بوقتو.
‫با کمال میل.
‫تا جایی که می‌تونی سر و صدا کن.
‫باید کاری کنیم که به حرفمون گوش بدن.
‫نمی‌دونم چطوری،
‫اما دارن خرس‌ها رو می‌ترسونن و فراری می‌دن.
‫- اون بوق باده؟ - صبر کن.
‫دی‌جی ایرهورن رو آوردن؟ ما سعی کردیم بیاریمش.
‫برای عروسی‌مون بهش گفتیم و اون گفت تا سال ۲۰۲۷ وقتش پره.
‫خرسا از کامیون پیاده شدن، کایل. برو، برو!
‫خیلی خوب، وقتشه که این گروه دانشجویی رو جمع کنیم.
‫تو ملاقه بزرگ قدیمی من.
‫چطور این کار رو می‌کنه؟
‫باید راضیش کنم چند تا جمله باحال یادم بده.
‫و به همین دلیله که کریس پاین هیچوقت کاپیتان کرک من نمیشه.
‫هوم، خیلی خوشحالم که از این فاجعه جون سالم به در بردم.
‫تا بتونم اون مونولوگ طولانی درباره استار ترک رو بشنوم.
‫می‌دونی هم، ما وارد سیاست شدیم.
‫دقیقاً به دلایل اشتباه،
‫اما تو رئیس‌جمهور خیلی خوبی بودی.
‫و ما مدرسه رو نجات دادیم.
‫خب، شاید نتونستیم مدرسه رو نجات بدیم.
‫اینجا، اینجا، و یکی دیگه هم اینجا.
‫اما این انبارهای گوشت خیلی دیرتر دفن شدن،
‫پس باید برای چند دهه دیگه خوب باشن،
‫اگه می‌خواستیم بعداً بهش رسیدگی کنیم.
‫اه، بهت برنخوره، ولی داری شوخی می‌کنی؟
‫ببین، من عاشق لون موس هستم.
‫شاید بیشتر از اون چیزی که یه مرد باید یه شهر رو دوست داشته باشه.
‫اما باید با این همه گوشت گندیده کنار بیاییم.
‫که درونش دفن شده
‫یا بچه‌هامون رو از چپ و راست منفجر می‌کنیم.
‫یا، فقط یه ایده‌ست، شاید اینو به عنوان یه نشونه بگیریم.
‫که ما به مدرسه نیازی نداریم
‫و ما هممون به زندگیمون ادامه می‌دیم.
‫ماه، ما بلافاصله بازسازی مدرسه رو شروع می‌کنیم.
‫شهردار پپرز، امیدوارم متوجه باشی که
‫تو رأی منو از دست می‌دی.
‫خوش اومدید به همه، به "خیلی بعدتر"
‫مدرسه امسال تموم شده، یه جشن پروم جبرانی داریم.
‫بذار اون رژ لب رو ببینیم.
‫می‌دونی بهش میگن "پروم جبرانی"
‫چون جبران اون یکیه که خراب شد،
‫- نه به خاطر آرایش، درسته؟ - آره، معلومه که اینطوره.
‫ممنون که دوباره اومدی اینجا.
‫و اون پیامکی که برام فرستادی درباره اون بالاد توبا.
‫عاشق اینم که بهش میگن "جودی توبین."
‫البته. ممنون که برام ایمیل زدی.
‫اون آویزهای دست‌ساز توبا.
‫بالاخره فهمیدم
‫چطور وقتی بازی می‌کنم، جلوی قورت دادن اتفاقی اونا رو بگیرم.
‫دی‌جی ایرهورن!
‫اوه، داره آهنگ ما رو می‌زنه.
‫آره، نمی‌تونم صبر کنم تا با هم بریم به سمت محراب.
‫به صدای اون بوق هوا.
‫لحظه ۱۱.
‫همچنین، باشه، آروم باش، رفیق.
‫زیرنویس با حمایت از بِنْتو باکس اینترتینمنت ارائه شده است.
‫و تویوتا.