‫این نون قراره خیلی باحال بشه.
‫اممم، چون نون موزیه.
‫که طعم موز می‌ده. صبر کن.
‫آیا به همین دلیل بهشون میگن موز؟
‫یا اسم "احساس دیوونگی" از میوه موز گرفته شده؟ موز.
‫موز؟ اوه، اوه، دارم می‌افتم توی یه دور باطل.
‫بابا؟
‫- بابا! - خوبم، پسرم.
‫برگرد به شیرینی‌پزی نصف شبت. بوش عالیه.
‫نه، بابا، من خودم می‌کشم...
‫- آخ! نه، نه، نه. آخ! - میرم مون و جودی رو بیدار می‌کنم.
‫ما تو رو نجات می‌دیم، بابا. کد بنفش!
‫تخت بابا بالاخره خراب شد!
‫بابا، تشکت دیگه داره واقعاً سعی می‌کنه تو رو بکشه.
‫می‌شه لطفاً یکی جدیدشو بگیری؟
‫اون تشک تنها تشکیه که از وقتی بزرگ شدم روش خوابیدم.
‫این یه میراث خانوادگی توبینه.
‫داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم که تو وصیتم اون رو به یکی از شماها بسپرم.
‫بابا، بیا دیگه، این تشک سال‌هاست که افتضاحه.
‫و حالا تو اصلاً نمی‌خوابی.
‫هفته پیش، بعد از اینکه منو مدرسه رسوندی،
‫تو توی پارکینگ چرت زدی.
‫خیلی خجالت‌آور بود، ولی من هواتو داشتم.
‫به مردم بگو که فقط مست بودی.
‫من اونقدر خسته نیستم، گون.
‫- اوه، نه. - بابا، ما می‌فهمیم که تو تشکیل می‌دی
‫یک وابستگی احساسی به...
‫تقریباً همه چیز، ولی یه تخت جدید لازم داری.
‫اما شب عروسی‌ام اونجا خوابیدم.
‫اونجا خوابیده بودم وقتی اولین بار اعلام کردن
‫آمریکن آیدل، و نه اینکه بخوام بی‌ادب باشم،
‫اما من بهترین گوزهام رو اونجا زدم.
‫همه‌شون، بابا؟ پس مراسم اولین عشای ربانی دخترخاله بکا چی؟
‫آه، آره، کی می‌تونه "غرغرو" رو فراموش کنه؟
‫باید نون‌های مراسم رو جدید می‌آوردن.
‫بابا، تو نمی‌تونی بدون خواب یه پدر خوب و ماهیگیر باشی.
‫باشه. صبح میرم یه تشک جدید می‌خرم.
‫حالا، اگه اجازه بدی، میرم یه کم گوش کنم.
‫به یه کم جاستین گوارینی گوش بدم و یه بار دیگه تو تختم باد معده خالی کنم.
‫سلام من متیو هستم
‫به وظیفه خواب خوش اومدی.
‫سوالی داری که بتونم جواب بدم؟
‫اوه، خیلی دوست دارم بدونم وقتی می‌میریم چی میشه.
‫خب، فکر کنم دوباره به شکل یه بچه به دنیا میایم؟
‫به عنوان همان روح اما در یک ظرف جدید
‫و باید هر بار درس‌های متفاوتی یاد بگیریم.
‫تا وقتی که به روشن‌فکری برسیم.
‫ولی فکر کنم منظورم این بود که هر سوالی درباره تشک داری، می‌تونم جواب بدم.
‫خب، راستش این اولین باره که دارم خرید می‌کنم.
‫یه تشک برای خودم و حسابی گیج شدم.
‫آقا، همه چی درست می‌شه.
‫حالا دنبال چه سایزی هستی؟
‫تشک قبلیم یه آلاسکا کوئین بود.
‫اوه، خیلی متاسفم، ولی ملکه آلاسکا
‫اندازه تبلیغاتی بود که استفاده می‌کردن
‫برای جشن گرفتن صدمین سالگرد آلاسکا.
‫پس چیزی برای اندازه قدیمی‌ات نخواهیم داشت.
‫صبر کن، من تو خونه یه اره نواری دارم.
‫می‌تونم یکی از این تشک‌های کینگ بخرم
‫و کناره‌ها رو کوتاه کن.
‫پیشنهاد نمی‌کنم یه تشک رو اره کنید، آقا.
‫همه‌ی اون انرژی یهو از کناره‌ها می‌پره بیرون.
‫پس یه قاب جدید هم لازم داری.
‫خوشبختانه، کلی انتخاب داریم.
‫انتخاب‌ها. وای خدا، نه انتخاب‌ها.
‫خب، بابا، از اونجایی که گفتی یکی از ما بچه‌ها قراره بره
‫برای به ارث بردن تخت، شاید بتونیم کمکت کنیم یکی رو انتخاب کنی.
‫- اوه، آره. - مطمئناً یکی رو دیدم که دوست دارم روش بمیرم.
‫وقتی دقیقاً ۸۹ سالمه.
‫دست کریسپین رو می‌گیرم و تو گوشش زمزمه می‌کنم،
‫"اگه دوباره ازدواج کنی، میام سراغت!"
‫باشه، راهو نشونمون بده، هم.
‫واحد آ اونجا
‫آدرس جدیدمون رو روی هر ۹۵۸ تا کارت ویزیت‌مون تایپ کردم.
‫نمی‌تونم باور کنم که ما یه آدرس پستی واسه خودمون داریم.
‫که همون قدیمیه‌مونه، فقط با واحد A در آخر.
‫این مثل وقتی‌که مگان و هری بالاخره رسیدند
‫- صندوق پستی خودشون تو حیاط پشتی اپرا. - باید جشن بگیریم.
‫بیا بریم به کابین لوازم‌التحریر بیور پرکار
‫و یه جا کارتی جدید بگیر.
‫اوه، دفعه قبل یه ماگ اونجا دیدم.
‫که روش یه کورگی بود و نوشته بود،
‫«یه روزی باید یه فکری به حال این کورگی بکنم.»
‫شاید به خودم یه حالی بدم.
‫اوه، وای. ببین، یکی برامون فرستاده.
‫یکی از اون دسته گل‌های خوردنی.
‫مارک و شریل عزیز، تبریک می‌گم بابت ازدواجتون.
‫از خوردن انبه و خربزه لذت ببر. با احترام، نانسی.
‫اوه، نه. این برای واحد A بود.
‫در جاده قدیمی اوت‌هاوس در تالکیتنا.
‫باید ببریمش به خونه‌ی اصلیش.
‫نمی‌تونیم بذاریم یه زوج دیگه شروع کنن.
‫زندگی زناشوییشون بدون این خوراکی فوق‌العاده.
‫خب، یه شماره روی برگه بسته‌بندی هست.
‫بیا زنگ بزنیم، اگه اون‌ها دور و بر بودن،
‫می‌تونیم امروز باهاش بریم تالکیتنا.
‫ایده عالیه، مامان ملون من.
‫لطفاً دیگه هیچ‌وقت منو اینطوری صدا نکن.
‫آره، منصفانه‌ست. باشه، بیا بهشون زنگ بزنیم.
‫و یه دورهمی ایمیلی ترتیب بده.
‫چی بهت گفتم؟ این تخت خیلی شیکه.
‫و جادویی و تو هم می‌تونی یه کم از واقعیت فرار کنی تو زندگیت، بابا.
‫باشه، من قبولش می‌کنم.
‫عالیه، جلو در بهت زنگ می‌زنم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. این انصاف نیست.
‫من یه تخت دیدم که خیلی برام مناسبه. منظورم اینه که، بابا.
‫- اما بعدش یه روزی به من می‌رسه، همون‌طور که گفت. - منم یکی دیدم.
‫خب، بابات باید خودش انتخاب کنه...
‫هی، یه فکری دارم.
‫نظرت چیه یه رقابت دوستانه داشته باشیم؟
‫هر کدوممون باید یه داستان قبل خواب برای بابا تعریف کنیم.
‫درباره تخت‌هایی که می‌خوایم. بابا داوره.
‫هر کی بهترین داستان رو تعریف کنه،
‫بابا تختی رو که اون شخص انتخاب کرده می‌خره.
‫و وقتی که او بمیره، اونا اونو به ارث می‌برن.
‫به دل نگیر بابا، ولی یه روزی می‌میری.
‫- به دل نگیر. - باشه، اولین داستان رو من تعریف می‌کنم.
‫پس می‌تونم تخت مرگ بابا رو داشته باشم.
‫و من قطعاً می‌برم،
‫چون خوابم داغونه.
‫حالا دور هم جمع بشید تا داستانم رو شروع کنم.
‫هوم، امروز خیلی کُند پیش می‌ره، فکر کنم فقط گوش کنم.
‫یکی بود یکی نبود، یه موجود کوچولوی پشمالو بود.
‫به نام بیفبو باباجینز که زندگی می‌کرد
‫در یک روستای جادویی به نام...
‫بِریار. بیفبو بود که بیشتر از همه
‫محبوب همه موجودات که به عنوان نوربیت‌ها شناخته می‌شوند.
‫اون یه فیلم کاملاً متفاوته.
‫این براساس یه فیلم نیست.
‫این یه داستان کاملاً اصله. همونطور که داشتم می‌گفتم...
‫بیفبو دد-جینز با دوستاش بود
‫وولف‌وایز بینگ‌بونگ و جودی تین‌گرل
‫وقتی جادوگر همدالف انگوری ناگهان ظاهر شد.
‫هامدالف، چه انگور دیدنت!
‫منم خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫اما می‌ترسم خبرهای بدی آورده‌ام.
‫- اخبار اسهال؟ - گفتم "وخیم."
‫بیفبو، می‌دونی چطوری خوابیدی؟
‫تمام زندگیت رو روی همون تشک گذروندی؟
‫- آره. - خب، پر از جادوی سیاهه.
‫و یه تخت جدید و قشنگ برات اینجا درست کردم، ولی اول...
‫من نیاز دارم که اون قدیمی رو برداری،
‫تشک شیطانی و بندازش توی آتیش بالا
‫کوه زباله در آشغال‌دونی کایلرون.
‫نمی‌دونم. ما داشتیم همین الان...
‫دست‌ها رو به هم بگیر و دور هم بچرخ و برقص.
‫برگ‌های افتاده آماده‌ی غلتیدن هستن.
‫و هنوزم باید سوت بزنیم و بخندیم.
‫و بگو، "اوه، چه روزی بود."
‫یا خدا. می‌شه حواستون رو جمع کنید؟
‫تشک تو پر از جادوی سیاه شده.
‫و باید بعد از یه سفر طولانی، اونو توی یه آتشدان نابود کنی.
‫- می‌تونن دوستام بیان؟ - آره، آره، حتماً.
‫خب... فکر کنم، هرچی.
‫باید الان بریم. همه کفش‌هاتون رو بردارید.
‫ما کفش نداریم. کل قضیه‌مون همینه.
‫ما نوربیت‌ها هستیم. ما مشکلات بزرگ و وحشتناکی داریم،
‫پاهای پشمالو و همه باید بهشون نگاه کنن.
‫اوه، فهمیدم، گرفتم، باشه، من یه شخصیت با...
‫پاهای پشمالو. هاهاها. می‌دونی که من حساسم.
‫درباره‌ی پاهای پرموی من.
‫اوهوم، آره.
‫به هر حال، پس همدالف انگوره
‫و نوربیت‌ها راهی سفرشون شدن.
‫اما به کمک نیاز داشتن، پس دور هم جمع شدن.
‫دوستای جادویی بیشتری با اسم‌های مسخره
‫که خیلی آماده بودن برای مرد اصلی بمیرن.
‫من هانی‌بورن از فرزنو هستم.
‫یرومیر از دره مرکزی.
‫مونلی. لازم نیست بدونی من اهل کجام.
‫بالاخره دور هم جمع شدن.
‫یاران چشمه‌ها
‫و بعدش کلی راه میرن با یه منظره قشنگ
‫تصاویر زیبای آلاسکا، می‌دونی، یه موزیک هم هست
‫که می‌ره مثل
‫اما بعدش کم‌کم حس می‌کنن که یه نفر داره تعقیبشون می‌کنه،
‫و راست میگن. یه آدم عجیب و غریب به اسم میتبال هست.
‫این توبین‌ها،
‫اونا دارن، اون چیز خاص منو.
‫تشک نقطه فشار من.
‫- پس میتبال داشت ردیابی می‌کرد انجمن چشمه‌ها رو... - یوهو.
‫فقط بهش اهمیت نده.
‫یه راه میانبر بلدم به جایی که می‌تونی بگیری
‫از شر اون تشکی که خیلی دلم می‌خوادش خلاص بشم.
‫منظورم اینه که اون رو نمی‌خوام.
‫- باید بهش اعتماد کنیم؟ - هوم. اینجاست که...
‫از اونجای داستان که یه تصمیم بد می‌گیریم، آره.
‫انتخاب خوبی کردید، احمق‌ها.
‫منظورم اینه که دنبالم بیا.
‫بیا تو.
‫یه دنگ برای به هم ریختن همشون.
‫- بورکس! - اون تخت کهنه و زشت رو به ما بده.
‫خیلی زیادن!
‫این دعوا یه جورایی کسل‌کننده‌ست.
‫همتون نمی‌خواید، مثلاً، همین الان بمیرید؟
‫بیفبو و همراهاش محاصره شده بودن
‫و با وحشت
‫خودشو توی تشک جمع کرد
‫و یه جوری جادویی و شجاعانه غیبش زد.
‫وقتی بیفبو بالاخره بیدار شد، بورک‌ها شکست خورده بودن.
‫و دوستاش یه جوری پیداش کرده بودن.
‫خب، ببین کی تصمیم گرفته بعد از تموم شدن دعوا بیدار بشه.
‫می‌دونی چند بار چاقو خوردم؟
‫خیلی زیاد.
‫از کجا فهمیدی که تشک...
‫- باعث می‌شد ناپدید بشی؟ - من نکردم.
‫خب، بیا یه استراحت کنیم تا یه چیزی بخوریم، چون می‌دونی،
‫ما به زمان برای یک تغییر غیرمنتظره در داستان نیاز داریم، پس نمی‌تونیم.
‫برو به کوه زباله‌های شیطانی
‫درست کنار ماست هنوز نه.
‫وقتی داشتن صبحانه سوم رو می‌خوردن، تشک...
‫شروع کرد به استفاده از جادوی سیاهش،
‫سعی می‌کنه رفقا رو وسوسه کنه که به همدیگه خیانت کنن.
‫هی، چرا من و تو با هم فرار نکنیم؟
‫تو اولین تشکی نیستی که باهام سر صحبت رو باز می‌کنی.
‫- جواب منفی‌یه، رفیق. - لعنتی.
‫- هی، جری؟ - هوم؟
‫بهم دست از سرم بردار.
‫مونلی، تو می‌تونی از قدرت من استفاده کنی.
‫بله. بله.
‫می‌تونم غذای ویژه رو بردارم.
‫تشک رو بده. همتونو می‌کشم!
‫اینه مال منه. مال من!
‫این تشک خیلی قویه.
‫این شما رو به سمت تاریکی می‌کشونه.
‫اِه، هم، اون جنگ ستارگانه.
‫آره؟ اوه، آره. به هر حال، منظورم اینه که،
‫در اون لحظه، بیفبو تصمیم می‌گیره که باید تشک رو برداره.
‫بقیه راه رو تنهایی ادامه بده.
‫و بعد، یهو از ناکجا آباد، شیاطین آشغال
‫انگار دلمر ظاهر شد
‫بیفبو با لگد زدن اونا رو ناک‌اوت کرد.
‫- عمراً نه. - عمراً نه.
‫بعدش بالاخره
‫به لبه‌ی گودال آتشین رسید،
‫اما اون تشک قصد مردن نداشت،
‫و راستش رو بخوای، حسابی با بیفبو پررو شد.
‫تو منو نابود نمی‌کنی.
‫من نابودت می‌کنم. شب بخیر، بیفبو.
‫به نظر می‌رسه بیفبو کارش تمومه،
‫اما بعد، یهو میتبال ظاهر میشه.
‫او تشک را محکم می‌گیرد.
‫ویژه من!
‫و برای یک لحظه، انگار بیفبو مرده
‫و مثل اینه که، "اوه، نه!"
‫اما در واقع، اون صخره رو گرفت،
‫و مثل اینه که، "آره بابا!"
‫بعد از اینکه دنیا رو نجات داد، بیفبو از پا می‌افته.
‫اما وقتی بیدار می‌شه، توی تخت جدید هست.
‫که همدالف برایش درست کرده بود.
‫و بعدش نربیت‌ها وارد میشن
‫و یه می‌دونی
‫یک دعوای بالش بزرگ بدون هیچ دلیلی.
‫ممنونم، همدالف. حالا زندگیم عالیه!
‫به خاطر این تخت، همه چی تموم شد.
‫اون داستان خیلی قشنگی بود، هم.
‫آره. آره، آره، آره، آره.
‫آره، عالی بود. ولی بابا،
‫این تخت برای تو نیست.
‫آره، قشنگ و آرومه.
‫ولی تو از استراحت کردن متنفری.
‫دوست داری کارها رو تموم کنی.
‫چیزی که لازم داری یه تخت‌خوابه که به اندازه‌ی خودت سخت کار کنه.
‫به حرف زدن ادامه بده.
‫آره، این صدای سوت بود، حالا بذار جودی دست به کار بشه.
‫بهت درباره زنگ‌ها بگم.
‫می‌دونی، یه نکته جالب:
‫- من تا حالا انبه یا خربزه نخوردم. - واقعاً؟
‫میوه‌های استوایی خیلی کم به لون موس می‌رسن.
‫یه بار یه قاشق چای‌خوری طعم آناناس-پرتقال داشتم
‫موکینکس. اوه، هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫شاید بهتره یه گل میوه‌ای امتحان کنی؟
‫- اونا متوجه یه دونه نمی‌شن. - فکر کنم حق با توئه.
‫بذار یه رقص تانگو با یه کم انبه داشته باشم.
‫عزیزم، یه لطفی به من بکن!
‫آه، این بهترین چیزیه که تا حالا چشیدم.
‫- باید یه کم امتحان کنی. - نه، نمی‌خوام.
‫من از سنترال ولی هستم و استانداردهای خیلی بالایی دارم.
‫برای فرو...
‫اوه، این میوه خیلی خوبیه.
‫یه دونه دیگه بخوریم؟
‫اوه، یکی دیگه از هر کدوم. اینطوری به نظر متعادل میاد.
‫ای وای، ما چیکار کردیم؟
‫ما کل دسته‌گل رو زدیم به بدن.
‫دستگاه فکس کنار تخت،
‫یک زیرپایی که همزمان یه دستگاه قهوه‌ساز کوریگ هم هست.
‫فناوری جذب آب دهان با هوش مصنوعی باهوش.
‫- من... اون رو می‌خوام؟ - معلومه که می‌خوام.
‫منظورم اینه که تو انجامش میدی.
‫چون توی زندگی حرفه‌ای‌ات،
‫این تخت تو رو مستقیم می‌بره بالا.
‫همون‌طور که توی داستان برنده مسابقه می‌شنوی
‫دختری جوان به نام جاندریا،
‫که خیلی شبیه منه، ولی موهاش قهوه‌ایه.
‫جندریا در آپارتمان ساده‌اش بیدار می‌شود
‫روی تشک پر از برآمدگی اما قابل درکش.
‫امروز اولین روزشه که توی تشک کار می‌کنه،
‫مجله‌ی برتر تشک
‫دیر کرده ولی بامزه‌ست
‫اولین کارم توی روزنامه‌نگاری.
‫شرط می‌بندم که خیلی خوب پیش می‌ره.
‫و همه فوراً ازم خوششون میاد.
‫- سلام. - باشه.
‫اول از همه، من ازت خوشم نمیاد.
‫حواست رو جمع کن چون فقط یه بار می‌خوام اینو بگم.
‫- من دستیار اولم، تو دومی. - اوه...
‫- من عالی‌ام، تو افتضاحی. - باشه.
‫- بیفاندا رئیسمونه. - درسته.
‫داره شماره‌ی سپتامبر تشک رو آماده می‌کنه،
‫- می‌ریم به هفته‌ی تشک در فینیکس. اوه. - آها.
‫و اونم داره طلاق می‌گیره و تحت فشار قرار گرفته
‫از شرکت بیرونش کردن و می‌خواد همه چیز رو سرت خالی کنه.
‫- اوه. - باشه، بذار کلاهت، پاپا. خداحافظ.
‫سلام، من جاندریا هستم.
‫دستیار جدیدت، همون خبرنگار.
‫چوخا-چوخا-خواب-خواب. مدل جدید تشک‌ها اومده.
‫- اون کیه؟ - اون؟ اوه، نگو دیگه!
‫هوم، اینا بیشتر شبیه فوتون شیک هستن.
‫از تشک بهتره. چی فکر می‌کنی؟
‫تو منو می‌شناسی، یه دامن تخت و یه تشک فنری
‫و دارم توی کل سیاتل می‌خوابم.
‫بیا یه ملحفه کشی امتحان کنیم.
‫و به همین خاطر، آقا، شما پول زیادی می‌گیرید.
‫انقلابی.
‫چیزی خنده‌داره، پانجیا؟
‫این جاندریاست. فقط اینکه...
‫این تشک‌ها همشون به نظرم شبیه هم میان.
‫من هنوز دارم درباره این چیزا یاد می‌گیرم.
‫چیزا؟ اوکی.
‫فکر می‌کنی این هیچ ربطی به تو نداره.
‫با توجه به موهات وقتی از خواب بیدار می‌شی، به نظر میاد روی یه... می‌خوابی.
‫جعبه بزرگ سوئدی تشک نردبوینک.
‫چیزی که نمی‌دونی اینه که اون قیافه‌ت...
‫تخت‌خواب توی جعبه از فوم حافظه‌دار ساخته نشده.
‫این لاتکس نیست، ژل هم نیست، یه چیز ترکیبیه.
‫در سال ۲۰۰۹، سرتا انجام داد
‫مجموعه‌ای از هیبریدها. بعدش استرنز و فاستر.
‫بعدش، تو شماره سپتامبرمون، مقاله مهم رو منتشر کردیم.
‫تشک‌های هیبریدی توی یه عالمه فروشگاه زنجیره‌ای پیدا شدن.
‫اون توده کویل و فومی که روی زمینت نشسته
‫توسط ما برای تو انتخاب شد.
‫از یه سری چیزا.
‫چیزی بیشتر از این نیست.
‫و همین‌طور، جاندریا وارد شد
‫خیلی بالاتر از اون چیزی که یه دختر معمولی می‌تونه بفهمه.
‫جودی، واقعاً داری سعی می‌کنی بابا رو راضی کنی که این تخت رو برات بخره؟
‫که یه روزی بتونی تو یه مجله کار کنی؟
‫آره، اون حتی ازشون خوشش نمیاد.
‫- بهشون میگه کتاب‌های لیز. - هیس.
‫هر دوتاتون ساکت باشین، وگرنه یه لگد به اون باسن‌های لیزتون می‌زنم.
‫خب، جاندریا داشت همدردی می‌کرد
‫با دوست و مربی جدیدش، ولفگانگ...
‫بیفاندا ازم یه تخت مورفی خواست و بعدش من وقت گذاشتم...
‫چهار ساعت تلاش کردم بفهمم ادی مورفی روی چی می‌خوابه.
‫خب، تا حالا فکر کردی که اگه فقط...
‫یه تخت خوشگل و جذاب برای اجرا خریدم یهو!
‫موفق می‌شدی و به همه دوستات خیانت می‌کردی؟
‫نه، به اون فکر نکرده بودم.
‫پس اون انجامش می‌ده. تخت رو می‌خره، که تخت خیلی خوبیه.
‫خیلی بهتر از تختیه که هم می‌خواست،
‫که راستش رو بخوای آشغاله.
‫و بعدش شروع می‌کنه بهتر لباس پوشیدن و براش مهم نیست
‫وقتی رئیسش چیزایی به سمت سرش پرت می‌کنه و بعدش...
‫همه چیز تقریباً عالیه
‫چون اون تخت رو خریده.
‫سانگریا، وقتی پیش‌نویس اولیه
‫شماره سپتامبر تشک آماده است،
‫امشب بیار بذارش خونه‌ام.
‫می‌خوام تو این کار رو انجام بدی چون...
‫الان تو رو بیشتر از مون دوست دارم.
‫کلیدها رو بهش می‌دم.
‫بیفاندا، حالت خوبه؟
‫جاندریا، نمی‌خوام منو اینجوری ببینی.
‫زندگیم به هم ریخته. اگه این قیمت مناسب نبود...
‫تختی که امکانات زیادی داره نمی‌دونم چیکار می‌کردم.
‫ولی من تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌خوام توی فینیکس برای هفته‌ی تشک باهام باشی.
‫- آره، حتماً. - عالیه.
‫به مون بگو که دیگه نمی‌ره.
‫اوه، میشه موقع رفتن از پله‌ها بیفتی پایین؟
‫- فکر کنم خنده‌دار باشه. - معلومه.
‫نمی‌دونم چطور به مون بگم که نمی‌ره فینیکس.
‫می‌دونستم دنیای تشک‌های لوکس تو رو تغییر می‌ده،
‫و من حق داشتم.
‫ولی من هنوز این تشک طراح رایگان رو می‌گیرم.
‫تو منو به این رستوران آوردی که بهم بدی.
‫آره، می‌دونم که ما تازه وارد این داستان شدیم
‫از هیچ جا، ولی به ما اعتماد کن،
‫تو تبدیل به یه آدم خیلی بد شدی.
‫وای، وای، صبر کن. لطفاً بمون.
‫شاید به مون خیانت نکنم و بهش بگم.
‫که او نمی‌خواد بره فینیکس. اه...
‫- اوه، سلام، مون. - آخ، جاندریا.
‫فکر کنم واقعاً ساس‌ها گاز می‌گیرن.
‫تنها چیزی که می‌تونه اینو بدتر کنه
‫اگه یه تاکسی بهم می‌زد.
‫شال‌هام!
‫پس جاندریا، وقتی می‌فهمه که زیادی پیش رفته،
‫از یه ویژگی خیلی خاص روی تخت استفاده می‌کنه: زنگ بیدارباش.
‫بیدار شدن با زنگ هشدار جزو امکانات واقعی تخت نیست.
‫الان هستن، مت.
‫جاندرئا، این زنگ بیداریت هست.
‫به عنوان تخت‌خواب هوشمندت، بهت پیشنهاد می‌کنم که جاه‌طلب باشی.
‫ولی نه خیلی جاه‌طلب
‫- باشه. - و همچنین خوشگل باش،
‫- ولی نه خیلی خوشگل. - گرفتم.
‫و اون چتری‌های جدید رو نگه دار ولی شلوار جین قدیمی‌تو بپوش.
‫در واقع، بهترین نسخه خودت باش.
‫- این کاریه که اون می‌کنه. - باشه. الان ازش خوشم میاد.
‫درسته؟ ولی جاندریا هنوز باید بره فینیکس
‫برای هفته‌ی تشک‌ها
‫تمپور-پدیک دوباره کار خودش رو کرد.
‫یه قرار ملاقات باهاشون بذار. راستی به مون هم پیام بده.
‫بهش بگو کیسه‌بارفیه و بوی گند می‌ده.
‫می‌دونی چیه، نمی‌خوام.
‫خب، چی شد که به مجله محلی تشک ما سر زدی؟
‫خب، من یه درس خیلی مهم از یه تخت‌خواب نمایشی یاد گرفتم.
‫و درسی که یاد گرفتم این بود که هر پدری
‫باید یه تخت راحت بخرم،
‫تا وقتی که مُرد، دخترش بتونه اونو داشته باشه.
‫استخدام شدی.
‫ببین بابا؟ این تخت عالیه.
‫برای من و تو.
‫خیلی دوست دارم این تخت رو برای تو بدم
‫اگه زندگیت رو تغییر میده، جودی.
‫منظورم اینه که ۱۸۰۰ دلاره، ولی فکر کنم بتونم...
‫پخشش کن روی ۱۵ تا کارت اعتباری.
‫پدر، پدر، پدر، این تخت برای تو نیست.
‫تو آدم عمل هستی. خواب حوصلتو سر می‌بره.
‫به خاطر همینه که فقط چهار و نیم ساعت در شب انجامش می‌دی.
‫من چهار تا کلمه برات دارم.
‫تخت ماشین مسابقه‌ای. یک نفره. دوقلو.
‫متیو، بیا ناوگان مسابقه‌ات رو بهمون نشون بده.
‫می‌خوای به بابات تخت ماشین مسابقه‌ای بچه‌گونه نشون بدم؟
‫ویژ ویژ، قربان.
‫خیلی خب، با چند تا وسیله از توقفگاه کامیون‌ها،
‫فکر کنم این چیدمان دوباره خیلی خوشمزه به نظر میاد.
‫شکلات داریم، پف‌پفی‌ها، قرص‌های تقویتی.
‫امیدوارم این زوج تا حالا یه دسته گل ندیده باشن.
‫یا میوه.
‫اوه، سلام. شما باید همون آدمای لون موس باشید.
‫مرسی که این همه راهو رانندگی کردی.
‫صبر کن، این از نانسیه؟
‫چی شده؟
‫خب، باشه، حقیقت اینه.
‫ما اینو ساختیم.
‫منظورم اینه که ما دسته‌گل خوردنی داریم،
‫یکی واقعی با انبه و خربزه.
‫و واقعاً می‌خواستم به شماها بدمش.
‫اما نتونستیم جلوی خودمون رو بگیریم. خوردیمش.
‫نانسی برامون یه دسته گل انبه و خربزه می‌فرستاد.
‫چون می‌دونه که من به انبه به شدت حساسیت دارم.
‫و شریل به شدت به ملون حساسیت داره.
‫نانسی داشت سعی می‌کرد همه‌تونو بکشه؟
‫آره. نانسی همون عشق سابق تلخش هست که ظاهراً دیگه ازش گذشته.
‫از یه کم تعقیب کردن تا یه قتل کامل.
‫صبر کن. ما... قهرمانیم؟
‫اوه، ما نمی‌خوردیمش.
‫ما احمق نیستیم. اما مطمئنی؟
‫ممنون که اینو رسوندی، ولی باید بریم.
‫به یه شهر دیگه دوباره. هیچ ایده‌ای داری؟
‫اوه، بی‌خیال، تو راه یه فکری براش می‌کنیم.
‫خب، من واقعاً ازشون خوشم میاد. امیدوارم با هم در تماس بمونیم.
‫من هر روز به خاطر اون دو فرشته یه گلوله میوه‌ای می‌خورم.
‫خوب به نظر می‌رسی.
‫خیلی خوب به نظر می‌رسی. حالا، بابا؟
‫کمربندتو ببند، چون این قصه شب واقعاً هیجان داره.
‫داستان درباره یه قهرمان مسابقات ده ساله‌ست.
‫ولی اون مسابقه معمولی نمی‌ده، مسابقه تو خواب می‌ده.
‫یعنی راننده‌ها خوابیدن؟
‫آره. هرچی عمیق‌تر بخوابن، سریع‌تر می‌رن.
‫مون ریس‌هارت جونیور سنیور سوم
‫برنده مسابقه خواب ۵۰۰ شد!
‫ماه، بیدار شو رفیق. تو انجامش دادی!
‫اون مسابقه فوق‌العاده‌ای بود. و من فقط روی چیزای عالی سرمایه‌گذاری می‌کنم.
‫من بیف‌استیک فیورد هستم،
‫مدیرعامل شرکت نروژی ماشین‌های مسابقه‌ای خواب، فیورد.
‫می‌خوام ازت حمایت کنم و اون خودروساز ایتالیایی رو شکست بدیم.
‫سانتیاگو ماشین‌سواری می‌کنه تو مسابقه معروف
‫مسابقه 24 ساعته، خواب لمان.
‫آره، عالیه، بیا با هم تیم بشیم حتی اگه تازه همدیگه رو دیدیم.
‫چون شرط می‌بندم که تو یه جورایی مهربون درمیای
‫مثل یه پدر برام بود و کلی چیز یاد می‌گیرم
‫از تو درباره تغییر رفتارهای تند و تیزم.
‫پس مون ریس هارت جونیور سینیور سوم قبول کرد که کار کنه
‫با بیف‌استیک فیورد و ساختن بهترین تخت ماشینی مسابقه‌ای
‫در تاریخ تشک‌های خودرویی
‫در طول یک مونتاژ کلاسیک ساخت ماشین مسابقه.
‫می‌دونی چطوریه. جرقه‌ها می‌پرن، دریل‌ها می‌رن "ویز-ویز".
‫آدما عرق رو از پیشونیشون پاک می‌کنن.
‫اما در نهایت، همه‌اش می‌ارزه.
‫پسر، چقدر خوشحالم که اون مونتاژ رو انجام دادیم،
‫چون ماشینمون خیلی باحاله.
‫تیم فیورد یه مسابقه تمرینی دیگه داشت
‫قبل از مسابقه لمانز بخوابی.
‫مون جلو می‌افته. اون تخت ماشین مسابقه فورد
‫واقعاً می‌تونه حرکت کنه و هنوز هم قیمتش مناسبه.
‫می‌خوام یکی رو همین الان بخرم که به پسر کوچیکترم بدم.
‫اون داشت خیلی خوب پیش می‌رفت، ولی بعد یه اتفاق فاجعه‌بار افتاد.
‫چراغ خواب روشن شد و خوابش رو به هم زد!
‫دنگ‌تونا ۵۰۰!
‫اون نور از کجا میاد؟
‫هی، ماه. بخواب رفیق. شش.
‫«برند کار-ریس-یو؟»
‫- خرابکاری. - فقط می‌خواستم بگم،
‫این تخت‌ها واقعاً فقط طراحی شدن
‫تحمل وزن یه بچه رو داشته باشه.
‫اشکالی نداره. تو خوبی، درسته بابا؟
‫- راستش... - اون عالیه.
‫خب، برگشتیم به پیست مسابقه، روز مسابقه‌ست.
‫در مسابقه ۲۴ ساعته‌ای که به خواب لمان معروفه.
‫و شکست دادن سانتیاگو کار-ریس-سیو سخت خواهد بود.
‫نگرانش نباش.
‫تو نگران برنده شدن توی مسابقه باش.
‫اونا به ساعت چهار رسیده بودن.
‫جودی‌اتو و مون با هم اول شدند.
‫بعدش جودی‌اتو رفت برای یه توقف کوتاه.
‫خرابکاری.
‫تا صبح روز بعد
‫مون ریسهارت جونیور سینیور سوم
‫یه برتری راحت داشت، بعدش
‫رفت برای یه توقف کوتاه.
‫داره میاد تو!
‫خیلی خیلی ساکت باش.
‫هیچ هیولایی نیست.
‫خوابای شیرین.
‫بعدش اون اتفاقی که فکرش رو نمی‌کردیم افتاد.
‫- یه نشتی داریم. - مون جاشو خیس کرده.
‫ببخشید، تو الان تخت رو خیس کردی؟
‫- توی داستان خودت؟ - آره، هر کاری که لازم باشه انجام میدم.
‫اگه لازم باشه توی داستانم خودمو خراب می‌کنم.
‫- خب، برگردیم به مسابقه... - پیژامه‌اش هنوز خیسه.
‫ما وقت نداریم لباسش رو عوض کنیم. باید امیدوار باشیم.
‫- که موفق بشه. برو، برو، برو. - دور آخر.
‫خط پایان نزدیکه، اما اگه ریسهارت جونیور سینیور...
‫اگه به خاطر شلوار خیسش بیدار بشه، دیگه خوابش نمی‌بره!
‫با من حرف بزن. رئیس هست.
‫فکر می‌کنه یه راهی پیدا کرده
‫تا ماه رو خواب نگه داریم. باید وصلش کنیم.
‫و اینطور شد که، مون ریسهارت جونیور سینیور سوم
‫دوباره به خواب می‌ره
‫و توی دور آخر، با سرعت از بقیه جلو می‌زنه
‫جودی-تو، برنده مسابقه ۲۴ ساعته خواب لمان!
‫مون توبین برنده شد
‫پسر مسابقه رو برد.
‫چون اون مردی که مثل پدرش بود براش یه آهنگ خوند.
‫اوه، تو کوچولوی شیطون، کشیدی
‫- روی احساسات بابا. - لعنتی.
‫- من تخت ماشین مسابقه رو می‌گیرم. - نه! نمی‌گیری.
‫نمی‌تونم بذارم یه مرد بالغ یه تخت کوچیک با طرح فانتزی بخره.
‫متاسفم آقا، ولی بچه‌های خودخواهتون دارن منو دیوونه می‌کنن.
‫کاملاً دیوونه‌ست و حالا می‌خوام یه سخنرانی براتون بکنم.
‫باشه، ولی لطفاً ادامه بده.
‫و قرارداد اجاره رو همون‌طور که داری انجامش میدی، روی این تخت آماده کن،
‫- رفیق خوبم. - عمراً.
‫آقا، گوش کن. من دو تا بچه دارم و می‌دونم
‫اینکه همیشه اونا رو اولویت قرار بدی چطوریه،
‫اما این باید چیزی برای تو باشه.
‫بچه‌ها، شرط می‌بندم که باباتون خیلی براتون کار می‌کنه.
‫و حالا تو می‌تونی یه کاری براش انجام بدی.
‫کمکش کن چیزی رو که واقعاً می‌خواد انتخاب کنه.
‫متاسفم بابا. شاید یکم زیاده‌روی کردیم.
‫هر چی بخری، می‌تونه یه یادگاری عالی از خانواده توبین بشه.
‫باشه، تا وقتی که...
‫- ماشین مسابقه‌ست. - ماه. - ماه.
‫خب، این یه تصمیم بزرگه.
‫ممکنه چند روز طول بکشه.
‫ما تا ساعت ۸ باز هستیم، آقا.
‫متوسط سفت، اندازه استاندارد کوئین.
‫کاملاً می‌ارزید که سه ساعت بعد از تعطیلی بمونیم.
‫و بعدش چهار ساعت صرف تغییر اندازه‌ی قاب خودت کردن
‫با یه کم کار نجاری دقیق.
‫هی بچه‌ها، باور نمی‌کنید چه روز دیوانه‌واری داشتیم.
‫از این که بابا بالاخره یه تشک جدید بخره هیجان‌انگیزتره؟
‫صبر کن، اون قدیمیه کجاست؟
‫ما اونو توی زباله‌دونی کایل انداختیم.
‫چی؟! اون تشک حق مسلم من بود.
‫دارم می‌رم پیش کایل توی آشغالدونی.
‫- گرگ، نه. - حق ارث.
‫خربزه‌ها و انبه‌ها
‫کجای بدنت؟
‫باشه، من تسلیم. خوش بگذره باهاش، ولف.
‫خربزه‌ها و انبه‌ها
‫زیرنویس با حمایت BENTO BOX ENTERTAINMENT
‫و تویوتا.