‫اون بالا رو نگاه کن
‫مثل یه سنگ
‫سطل‌های زباله تا لبه پر شده بودن.
‫راهروها پر از بوی عرقه.
‫یک دونه سیب‌زمینی سرخ‌کرده تنها زیر میز کافه‌تریا
‫در نور کم‌رنگ بعدازظهر ثبت شده.
‫بوی خاک‌اره‌ای که روی استفراغ ریخته بودن، توی دماغم پیچیده بود.
‫این "نظافتچی‌های جوان" هست.
‫می‌خوای همیشه این‌قدر رو اعصاب باشی؟
‫در طول برنامه "نظافتچی‌های جوان"، راسل، یا امروز یه روز خاصه؟
‫ماه، امروز خاصه.
‫چون امروز اولین روزتون به عنوان JJ هست.
‫و مطمئناً، شماها فکر می‌کنید که این فقط جارو کشیدن و پاک کردن آدامسه،
‫اما همچنین شامل تی کشیدن و پاک کردن گلوله‌های کاغذی هم میشه.
‫فقط اومدم اینجا تا شایعات معلم‌ها رو بشنوم.
‫فکر کردم شاید شنیدی که معلم‌ها دارن حرف می‌زنن.
‫روی گوشی‌هاشون بعد از ساعت کاری،
‫چیزای عجیب توی کشوهای میز می‌بینم.
‫عاشق اینم که رازهای معلم‌ها رو بدونم.
‫تنها دانشی که دارن و ارزش داره همینه.
‫بگو ببینم، راسل.
‫خب، آقای برانسون یه جفت جوراب میز داره.
‫- و یه چیزی به اسم هرپس. - ادامه بده.
‫آقای اسنی به زنش گفت که اون عبارت رو خودش اختراع کرده.
‫«کسی حوصله‌ی تنیس داره؟» و اون داره پارانوئید میشه
‫که اون قراره حقیقت رو بفهمه.
‫کتابدار، خانم فلدسپار، یه نمایش تک‌نفره اجرا می‌کنه به اسم
‫کتاب‌خون در روز، مجله‌خون در شب.
‫راسل، همین الان یه تماس داشتم.
‫جاشوا امروز نگهدارنده دندونش رو گم کرد.
‫- می‌دونی چیکار باید بکنی. - انجامش می‌دیم.
‫بچه‌ها، این یه اسکن کامل از کل دانشگاهه.
‫به همه‌ی سطل‌ها نگاه کن، همه‌ی کاغذ مافین‌ها رو باز کن،
‫هر جعبه آبمیوه رو باز کن و ببین چی قایم کرده.
‫جاشوا ممکنه نگهدارنده رو گم کرده باشه،
‫- ولی اون ما رو گم نکرد. - باشه، من به سمت شمال میرم.
‫ای ماه، نمی‌خوای با کویین بری؟
‫چون ازش خوشت میاد و...
‫خفه شو، راسل.
‫من بهش علاقه ندارم.
‫اما توی جشن تولدم گفتی...
‫گفتم که نفرینش کردم. اشتباه شنیدی.
‫اشتباه من بود. حتماً اون شب زیادی شیرین بیان خوردم.
‫خب، اینجا کسی رو که دوست داشته باشم ندارم،
‫ولی فکر کنم باهاش برم که تو رو خوشحال کنم.
‫- وای. مرسی، مون. - هی، کویین، صبر کن.
‫نه، نگهدارنده‌ای نیست. ولی یکی یه دندون رو دور انداخته.
‫گذاشتمش تو جیبم که پنج دلار گیرم بیاد.
‫امشب از مامانم دورم. من قبلاً همه دندونای شیریمو از دست دادم،
‫ولی می‌خوام بهش بگم که یکی از بالای دهنم درآوردم.
‫اون خیلی زودباوره.
‫اِه، ماه،
‫داری همه زباله‌ها رو مرتب می‌کنی؟
‫- خیلی عجیبه. - هست؟
‫واقعاً داری ازم می‌پرسی که آیا این عجیبه؟
‫زباله‌ها رو به یه شبکه مرتب بچینیم؟
‫آره. این کار رو کردم فقط برای اینکه بخندونی.
‫و حالا همه چیز به هم ریخته.
‫و معمولی، و می‌تونیم برای همیشه فراموشش کنیم. عالیه.
‫- چیزی پیدا کردی؟ - نه.
‫اما مون داشت آشغال‌هاش رو به یه شکل عجیب و غریب می‌چید.
‫به شوخی.
‫خیلی خب، تنها اتاقی که مونده، اتاق آقای گولوکینه.
‫اگه اونجا نیست، الان دیگه دست خداست.
‫رسید برای آهنگ‌های جاز دهه '۶۰
‫و... یه نامه عاشقانه؟
‫تهش پاره شده، ولی فکر کنم تموم شده.
‫با یه بوسه بزرگ رژ لبی.
‫اوه، این برای خانم اندرسونه.
‫این یه راز خیلی خوبیه. درسته، کویین؟
‫راسل، نه. همه در موردشون می‌دونن.
‫یادت هست؟ کورین دیدشون که نزدیک فروشگاه ویدئو پلیر داشتن همدیگه رو می‌بوسیدن.
‫- نگهدارنده! - یه نجات موفق دیگه.
‫دندون‌های جاشوا امشب می‌تونن راحت استراحت کنن.
‫خب، امروز خیلی خوش گذشت.
‫همه‌ی اون، اوه، آشغالا.
‫حالا می‌فهمم این همه سر و صدا درباره‌ی آشغال‌گردی برای چیه.
‫آره، خیلی بده که باید یه هفته‌ی کامل صبر کنیم.
‫تا وقتی که بتونیم دوباره "نظافتچی‌های تازه‌کار" رو انجام بدیم.
‫منظورم اینه که کار سرایداری باحال بود،
‫نه به خاطر اینکه می‌خوام باهات وقت بگذرونم.
‫اوه، آره، نه، منم همینطور.
‫اصلاً برام مهم نیستی.
‫منم همینطور. اصلاً متوجه نشدم که اونجا بودی.
‫اوه، منم همینطور. آره.
‫اما قراره مدت زیادی بگذره بدون هیچ راز جدیدی از معلم‌ها،
‫و من دلم برای اون قسمت تنگ میشه، نه برای تو.
‫آره، منم اون قسمت رو دلم تنگ میشه. رازهای معلم.
‫- حتماً. - خب، اگه چیز عجیبی پیدا کردی
‫درباره معلم‌ها، فکر کنم، بهم بگو.
‫می‌تونم این کار رو بکنم.
‫مگه اینکه خیلی سرت شلوغ باشه و داری برنامه‌ریزی می‌کنی
‫پوست موزهای گندیده یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫اون وسیله نقلیه منه.
‫هی مامان، یه دندون از گوشم افتاد بیرون.
‫به بانک، خانم.
‫اون داره میره، زن بی‌نقص.
‫- سلام، آقای گولووکین. - آآه!
‫- دیر اومدی. - یواشکی نیا سراغ مردم.
‫من یواشکی نیومدم. کل این مدت همین‌جا وایساده بودم.
‫خب، ندیدمت. باید بلندتر باشی.
‫- اون دیگ بزرگ چیه؟ - هیچی نیست.
‫دارم برای کسی غذا می‌پزم... برای یه نفر.
‫دارم برای یه دوست غذا می‌پزم.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫و من اصلاً اینجا نبودم. باشه؟ عالیه. خداحافظ.
‫هوم، آقای گولووکین داره یه دیگ بزرگ از مدرسه می‌دزده.
‫به نظر می‌رسه شایعه داغی درباره معلم باشه.
‫بهتره به کویین بگی.
‫اَه، از این که مجبوریم این کار رو شب انجام بدیم متنفرم.
‫دارم یخ می‌زنم. باسنم مثل یخ شده.
‫من حیات‌وحش رو دوست دارم، ولی نه اینجوری.
‫منم ازش بدم میاد، می‌دونم. ولی باید از تاریکی شب استفاده کنیم.
‫پیدا کردن اسکلت خرچنگ‌ها برای عکاسی.
‫چون اگه خانواده‌م بفهمن داریم چی کار می‌کنیم،
‫- تا فردا صبح توی یه کاروان توی کچیکان زندگی می‌کنیم. - اوه!
‫اونجاست. یادت نره از چوب بررسی لاشه خرچنگت استفاده کنی.
‫برای اینکه مطمئن بشیم مرده، عزیزم.
‫تو همین امشب کلی اذیت شدی.
‫خب، ببین این کیک خرچنگ خوشمزه رو.
‫ببخشید، نباید اینو می‌گفتم.
‫احتمالاً خیلی از اعضای خانواده‌ت رو این‌طوری از دست دادی.
‫و من همین‌طور دست کوچیک خرچنگت رو اینطوری می‌ذارم.
‫سلام، پری تیزکن چاقو.
‫کسی چیزی برای من داره؟
‫بابا! اوه، اوه، بابا.
‫خدای من! نه دیگه این کارای عجیب و غریب!
‫می‌دونم این چه شکلی به نظر میاد،
‫اما ما با حیوانات مرده به‌طور خنده‌دار ژست نمی‌گرفتیم.
‫برای خوش‌گذرونی ما.
‫به من دروغ نگو. داری واضحاً صحنه‌سازی می‌کنی.
‫حیات وحش مرده در موقعیت‌های خنده‌دار.
‫ما تو این خانواده این کار رو نمی‌کنیم.
‫"گرگ و زنبور عسل،
‫"وقتی از اسکلت خرچنگ استفاده می‌کنی"
‫برای خوشی خودت، این به من آسیب می‌زنه چون...
‫بچه‌ها، نیازی به دخالت نیست، می‌تونیم توضیح بدیم.
‫می‌دونیم که اشتباهه با حیوونای مرده عکس بگیریم.
‫به یه روش خنده‌دار و بی‌خیال.
‫اما این نمایش پوسته‌ای نامقدسه. نامقدسه،
‫و با تمام وجودم باهاش مخالفم.
‫و من با پدرم اخم می‌کنم.
‫صداتو واضح و روشن می‌شنوم، ولی مسئله اینه که،
‫من و هانی‌بی می‌خواستیم وارد بشیم
‫مسابقه تقویم اتحادیه ماهیگیران آلاسکا،
‫جایی که هوس‌بازی حرف اول رو می‌زنه.
‫یادت هست برنده سال گذشته، باربیکیو بدجر؟
‫همه‌شون اون پیش‌بندهای کوچولوی بامزه رو پوشیده بودن.
‫به خاطر همین موضوع‌مون گاوچران‌های خرچنگی بود.
‫اما گرگ، ما هیچ‌وقت به مسابقه تقویم نمی‌ریم.
‫و خود تقویم رو هم میندازیم دور
‫وقتی اون رایگانه می‌رسه توی پست.
‫آره، ولی امسال می‌خواستیم توی مسابقه برنده بشیم.
‫چون، خب... ما می‌خواستیم که...
‫یه ماه عسل برنده شو.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫برنده تقویم امسال یه اقامت سه شبه می‌گیره
‫در "قوی و اسکون" اقامتگاه و صبحانه در فربنکس.
‫فکر می‌کردیم یه چیزی مثل یه ماه عسل کوچولو باشه.
‫ما هیچ‌وقت یکی نداشتیم. بعد از عروسی،
‫ما همین الان خانواده هانی‌بی رو به فرودگاه رسوندیم.
‫و ون خراب شد.
‫آره، تازه کلی هم بالا آوردم.
‫چون ۱۵ تکه کیک عروسی خوردم
‫و عروس و داماد پلاستیکی کوچولو روی کیک.
‫فکر کردم آب‌نبات هستن.
‫خب، می‌خوام بهت کمک کنم که به این رویات برسی،
‫اما باید یه راهی باشه که بتونیم یه تقویم خرچنگی عالی درست کنیم.
‫بدون اینکه جنازه‌هاشون رو به نمایش بذارن.
‫راهی برای نشون دادن به همه که هوس‌بازی
‫لازم نیست که حتماً برنده بشی.
‫آره، ما هممون می‌تونیم کمکت کنیم که برنده بشی.
‫قبوله.
‫وقتشه که دوباره "خرچنگ" رو به "تقویم خرچنگی" برگردونیم.
‫با بابام رفتیم خرچنگ بگیریم.
‫- زندگی یعنی همین. - عزیزم، نه.
‫باشه بچه‌ها
‫اضطراری کار نظافتچی تازه‌کار.
‫بعد از اینکه دیشب رفتی،
‫دیدم آقای گولووکین یه قابلمه فلزی بزرگ برداشت.
‫از مدرسه بعد از ساعت‌ها که کسی نبینتش.
‫دارم فکر می‌کنم که باید یه کم بیشتر به کارای نظافتچی‌مون برسیم.
‫این هفته بفهمیم چه خبره.
‫فکر می‌کنی داره یه چیز عجیب می‌پزه؟
‫- مثل یه چیز غیرقانونی؟ - مثل مواد مخدر؟
‫یا الکل؟
‫خب، گفت داشت یکی رو می‌پخت.
‫ولی بعدش گفت که داره برای یکی غذا درست می‌کنه، پس...
‫یا خدا! حتماً یکی رو کشته.
‫و حالا داره ازشون سوپ درست می‌کنه.
‫- اوه، شک دارم که اون... - ولی کی رو کشته؟
‫صبر کن، زیرنویس بود؟
‫توی کلاس خانم اندرسون امروز صبح.
‫وای خدای من، اون یادداشت پاره شده.
‫احتمالاً با این جمله تموم شد: "دوستت دارم،
‫اما من یه قاتل زنجیره‌ای‌ام و می‌خوام تو رو بکشم.
‫بهتره بری ببینی اون دیوونه الان داره چیکار می‌کنه.
‫کسل‌کننده‌ست. فقط داره قهوه می‌خوره.
‫ولی به قیافه‌اش نگاه کن.
‫قبل از اینکه قهوه‌ام رو بخورم باهام حرف نزن وگرنه...
‫- می‌کشمت! - یا خدا.
‫خب، نظافتچی‌ها، انگار یه صحنه جرم داریم که باید تمیزش کنیم.
‫خب، بیا حقایقی که می‌دونیم رو مرور کنیم.
‫واقعیت اول: آقای گولووکین خانم اندرسون رو به قتل رسوند.
‫حقیقت دوم: اون برنامه داره بدنش رو بپزه.
‫حقیقت سوم: ممکنه حقیقت‌های یک و دو اشتباه باشن.
‫و دارن یه عالمه از اون چیزای بد لعنتی رو آروم آروم می‌پزن.
‫ببین، ممکنه هر کدومتون راست بگین،
‫و ما قطعاً باید کلی وقت با هم بگذرونیم.
‫پیداش کنم.
‫اگه همه‌مون بعد از مدرسه دنبال آقای گولوکین بریم چی؟
‫یا فقط من و کوین اگه سرت شلوغه، راسل.
‫- آزاد مثل یه پرنده. - عالیه.
‫می‌تونیم با ماشین برفی خانواده‌ام دنبالش کنیم.
‫مامانم می‌ذاره من اونو برونم تا وقتی که کلاه ایمنی‌ام رو بپوشم،
‫ولی بعضی وقتا بند چانه رو کامل سفت نمی‌کنم.
‫- اذیتم می‌کنه. - خیلی خفنه.
‫به کیف نظافتچی‌ام نیاز دارم. بیشترش آبنباته،
‫اما چند تا چیز به درد بخور هم اینجا هست.
‫اوه، اشکالی نداره اگه من یه ساندویچ بخورم؟
‫بین شما دوتا روی ماشین برف؟
‫- من خیلی سردم میشه. - اوه، باشه.
‫اوه، اینا باید همون دوستای قاتل آقای گولووکین باشن.
‫بچه‌ها، به مواد مخدر نه بگید،
‫چون این نتیجه‌اشه و اصلاً قشنگ نیست.
‫حتماً لباس‌های راهبر قطار رو به‌عنوان لباس مبدل پوشیدن.
‫احتمالاً اینطوریه که دور دنیا می‌گردن و آدم می‌کشن.
‫و گیر نیفتی.
‫آره، اون لعنتی‌های بدجنس.
‫و احتمالاً اون سوت‌های کوچیک قطار رو هم آوردن.
‫تا بتونن اونا رو بترکونن و جشن بگیرن
‫آخرین شکار آقای گولووکین.
‫چه آدمای مریضی.
‫اوه، داره حرکت می‌کنه. بزن بریم.
‫نگاه کن به اون پاتوق شیک موادفروشیا!
‫با کوکائین و قتل‌ها پرداخت شده.
‫باید خوب باشه.
‫داره می‌ره به زیرزمین. دنبالم بیا.
‫همونجا بمون. برمی‌گردم و بعدش...
‫- کارت رو تموم می‌کنم. - یا خدا،
‫اون واقعاً خانم اندرسون رو اونجا داره.
‫راستش یه کم ترسیدم.
‫اگه کسی نیاز داره، دستم آزاده که بگیرتش.
‫قبول دارم. مرسی رفیق.
‫خیلی چسبید.
‫داره می‌ره.
‫وقتشه که خانم اندرسون رو نجات بدیم.
‫آه، اینم توپ استرس استار ترکم. خدا رو شکر.
‫ما وارد شدیم.
‫اون باید اتاق کشتنش باشه.
‫اون گلدونه که از مدرسه آوردی.
‫اَه، این داروها بوی سرکه میدن.
‫یه جورایی یه چیز چسبنده اونجاست،
‫و داره... داره میره بالا.
‫اون خانم اندرسونه؟
‫ما نجاتت می‌دیم، خانم اندرسون. ما تو رو از اونجا بیرون میاریم.
‫تو یه اسکیل به چشمم پرت کردی؟
‫لطفاً ما رو توی دیگ موادت نپز.
‫باشه بچه‌ها، من و هانی‌بی به اون ماه عسل نیاز داریم،
‫و باید هر کاری از دستمون برمیاد انجام بدیم،
‫اما ما هم نمی‌خوایم آدم‌های مزخرفی باشیم.
‫که از لاشه خرچنگ‌ها برای سرگرمی‌های بیمارگونه استفاده می‌کنن،
‫مثل چیزی که بابا گفت، پس...
‫- تادا! - وای، پسر.
‫ما پوشک‌های کوچیک رو روی خرچنگ‌های زنده می‌ذاریم،
‫تا شبیه بچه‌های سال نو بشن.
‫چند تا عکس سریع جلوی این پس‌زمینه بگیر.
‫و بعد با احترام کامل این بدبخت‌ها رو می‌خوریم.
‫خب، ام، برنامه‌ی عالی‌ایه، بچه‌ها. فقط مطمئن نیستم که بتونیم، ام،
‫خرچنگ‌ها رو ثابت نگه دار یا لباس‌ها رو تنشون کن.
‫نمی‌دونم شماها اینو می‌دونید یا نه،
‫ولی خرچنگ‌ها عاشق نیشگون گرفتن هستن.
‫خیلی جلوتر از توام، رفیق. این دستکش‌ها برای همینه.
‫باشه، می‌خوام بگیرمشون، بعدش... آخ، آخ!
‫آروم باش، پسر.
‫بذار ببینم... اوه، نه! اون سبیلمو برداشته!
‫- عزیزم، پوشک رو بیار! - گرفتم، گرفتم.
‫- مواظب باش. - نه، نه به صورت خوشگلم!
‫هممون می‌میریم!
‫- اون اسمارتیز واقعاً درد داشت، راسل. - ببخشید.
‫حالا شما بچه‌ها اینجا تو خونه من چی کار می‌کنید؟
‫ما اوناییم که باید سوال بپرسیم.
‫اوه، واقعاً؟ و چرا اینطور؟
‫چون تو یه قاتلی.
‫شما خانم اندرسون رو تو اون قابلمه پختید.
‫یا مواد مخدر. هنوز تصمیم نگرفتیم.
‫متاسفم.
‫خیلی برام خنده‌داره که فکر می‌کنی من یه زن رو توی قابلمه پختم.
‫نه، می‌ترسم که اون ظرف فقط حاوی کامبوجای خونگی من باشه.
‫حوصله‌تون سر رفته و دارید یه پنجره عقبی می‌بینید؟
‫- چی؟ - اون پوستر رو می‌بینی؟
‫داری اون فیلم رو بازی می‌کنی. همینه که داری انجام می‌دی.
‫تو دیدی که من یه کار مشکوک انجام دادم
‫و بعدش تصمیم گرفتم که من یه قاتلم.
‫- خب، خانم اندرسون... - اشکالی نداره.
‫اون تو خونه‌ست و داره تعطیلاتش رو خونه می‌گذرونه.
‫در واقع، اون تازه یه میم پست کرده.
‫رفتن توی جکوزی
‫که میگه، "هالک پاشو"
‫و زیرنویس کرد، "دارم بهترین زندگی‌مو می‌کنم."
‫این منم که همه باید نگرانش باشن.
‫اون باهام بهم زد
‫در همون روزی که قرار بود بیاد اینجا زندگی کنه.
‫خودمو سرگرم کردم با درست کردن...
‫یه دوز اضافی از نوشیدنی مورد علاقه‌م
‫با استفاده از اون قابلمه‌ای که، آره، منو گرفتی که دارم می‌دزدمش.
‫از مدرسه، ولی حالا خراب شده
‫چون یه بچه اومد تو خونه‌ام
‫و توش اسکیتر ریخت چون فکر کرد من یه خانم رو آب‌پز کردم.
‫خب، دقیقاً چه اتفاقی برای خانم اندرسون افتاد؟
‫باشه، چرا که نه، بذار یه مشت بچه رو در جریان بذارم.
‫من عاشق یه دختر بودم، می‌فهمی؟
‫و آره، دارم اینو به سبک فیلم نوآر تعریف می‌کنم.
‫باهاش کنار بیا. همون‌طور که داشتم می‌گفتم، این خانم بود
‫همه چیز آماده‌ست که ورق‌هاش رو با من قاطی کنه،
‫اما یه درخواست داشت
‫تو راه که می‌اومدم، یه کم وقت داشتم بهش فکر کنم، تئودور.
‫وقتی من میام، چطوره تو مسیرتو عوض کنی؟
‫ست قطار که از اتاق نشیمن رد می‌شه؟
‫این‌طوری وقتی دوستامون و رفیقامون میان،
‫پس دیگه لازم نیست از روش رد بشیم،
‫و شاید بتونیم اون آهنگ‌ها رو هم از توی حموم برداریم،
‫که موقع دستشویی کردن اونجا نره.
‫آه، مری، می‌دونی که من تقریباً هر کاری برات می‌کنم، دختر.
‫اما قطار رو نمی‌شه تکون داد.
‫اونجاست که باید بره.
‫این یه مدل مقیاسی از راه‌آهن سانتا فه هست،
‫پس باید مسیر خودش رو دنبال کنه.
‫اگه جابجاش کنم، قشقرق به پا میشه عزیزم،
‫و همه چیز با هم می‌ترکه، می‌بینی.
‫خب، شاید بهتره که بعضی از یادگاری‌هات رو جابجا کنیم.
‫بیرون از خونه. می‌تونه خیلی راحت حرکت کنه.
‫به اون سمت، یه کم جا برای وسایلم پیدا می‌کنم.
‫آه، ببین، مری، همه‌چیز درست سر جاشه.
‫حرکت کردن غیرممکنه.
‫خب، می‌تونی حداقل دست برداری از ساختن...
‫اون نوشیدنی سرکه‌ی بد مزه تو خونه؟
‫همه جا بوی موش مرده می‌ده.
‫اوه عزیزم، اگه می‌تونستم حتماً انجام می‌دادم، ولی نمی‌تونم.
‫من برای هضم غذا بهش نیاز دارم.
‫و اون موقع بود که اون استفاده کرد
‫اون پاهای خوشگل که باهاشون از دستم در رفتی.
‫حالا داره به یه غول سبز عضلانی اجازه می‌ده
‫نشسته تو جکوزی همه حرفاشو میزنه.
‫پس، باهات بهم زد؟
‫چون نمی‌خواستی اسباب‌بازی‌هات رو جمع کنی
‫که با دقت و به طرز عجیبی مرتب کرده بودی؟
‫اونا اسباب‌بازی نیستن، اونا کلکسیون‌های خیلی بزرگسالانه‌ان.
‫اما یه هشدار کوچولو براتون دارم. اگه هر کدومتون...
‫دوست داری همه چیز رو مرتب کنی، بی‌خیال شو.
‫- مون دوست داره زباله‌ها رو مرتب کنه. - من نه. نه، اون...
‫خب، بس کن پسر جون، چون این یه بلیط یه طرفه‌ست.
‫به تنها مردن. راسل، به خدا قسم.
‫آره، اِ... ببخشید.
‫اگه از شماها کسی دوست داره وسایل رو مرتب کنه،
‫بهتره همین الان بی‌خیالش بشی،
‫چون این یه بلیط یه طرفه‌ست.
‫به تنها مردن
‫تنها تنها تنها
‫مرتب شده بر اساس تاریخ پیدا شدن و تعداد پاها.
‫مرتب شده بر اساس فصل،
‫اندازه و رنگ.
‫به ترتیب قد صف کشیده‌اند.
‫اوه، نه. من یه گولووکین هستم.
‫خب، این دیگه آخرشه، رفیق. همه چی رو جمع کردم و دارم میرم.
‫و من دارم بچه‌هامون، کالیوپ و جیم رو می‌برم.
‫هر دوتاشون، آره؟
‫آره. اینجا جایی برای ما نیست.
‫با همه چیزای مرتب و منظمت، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫آره، خب، من یه عالمه حشره و این چیزا لازم دارم.
‫کاملاً توی خونه‌م چیده شده،
‫پس خداحافظی با تو و جیم و اون یکی.
‫خیلی خب.
‫زنا چی دوست دارن؟
‫آره، کلی نتیجه تصویری.
‫اون یه دختره با سینه‌های بزرگ کنار یه تراکتوره.
‫باشه، دارم میرم پایین.
‫خب، حالا این خانمه داره بدون شلوار یونجه بیل میزنه.
‫تو این مزرعه چه خبره؟ بیایید موضوع رو عوض کنیم.
‫جستجوی جدید. این باید امن باشه.
‫"خیلی مرتب و منظم."
‫صبر کن، "ocked" یعنی چی؟
‫اوه، وسواس فکری؟ هوم.
‫هوم... خب.
‫نه.
‫برو گمشو.
‫نمی‌تونم. آقای گولووکین، من اینجام که با شما زندگی کنم.
‫چون ما دوتا کاملاً عجیب و غریبیم که هیچ زنی نمی‌تونه دوست‌مون داشته باشه.
‫داری چی میگی، مون؟
‫تو اون قطارای کوچیک عجیب و غریب خودتو داری.
‫حشره‌هامو دسته‌بندی کردم و جغدهای مصنوعی‌ام رو دارم.
‫و مجموعه خیلی مرتبم از اسمورف‌های تقلبی، اسمورپ‌ها.
‫ماه، باید همین الان شروع کنی به منطقی حرف زدن.
‫- وگرنه به پلیس زنگ می‌زنم. - آقای گولووکین، من یاد گرفتم که...
‫بعد از ۱۵ دقیقه تحقیق در اینترنت،
‫که احتمالاً هر دو دچار وسواس فکری هستیم.
‫ماه، من وسواس ندارم. اون چیزی بود که مانک داشت.
‫من زیاد دست‌هامو نمی‌شورم و جرمی هم حل نمی‌کنم.
‫باشه، ولی تا حالا شده یه چیز کوچیک رو حس کنی
‫خراب بودن ممکنه به هرج و مرج، وحشت و مرگ منجر بشه؟
‫البته، چون اینطور میشه. خداحافظ.
‫پس اگه وسواس نداری، می‌تونی اون چیزا رو عوض کنی
‫که خانم اندرسون می‌خواست تو انجام بدی.
‫مثلاً، برات مهم نیست اگه ما بریم تو؟
‫و یه سری چیزا رو هم جابجا کردم.
‫اوه، نمی‌دونم. آیا اذیتت می‌کنه؟
‫اگه برم تو اتاقت و همه چیز رو دوباره بچینم
‫مجموعه پوشک‌هات برای اینکه یه بچه کوچولو هستی؟
‫ببخشید، مون. از حد گذروندم.
‫ببین، تو شاگرد منی. تو روز شنبه اینجایی.
‫خیلی شک دارم که اینقدر برات مهم باشه.
‫درباره روابط شخصی من. واقعاً موضوع چیه؟
‫باشه. من یه نفرین دارم...
‫یه دل‌باختگی به کویین،
‫و اون منو مسخره کرد که چرا دارم یه سری چیزا رو مرتب می‌کنم،
‫مخصوصاً یه سری آشغال.
‫آره، آره، می‌فهمم. ترسیدی که مثل من باشی،
‫و من تصادفی به یه دانشجوی واقعی گفتم
‫قرار بود تنها بمیره،
‫و احتمالاً حالتو بهتر می‌کنه.
‫ببینم که می‌تونم تغییر کنم.
‫- ارزش امتحان کردن داره؟ - بی‌خیالش، بزن بریم.
‫الان واقعاً دیگه زندگی‌ام نمی‌تونه بدتر از این بشه.
‫یه بچه با لباس خواب خرسی داره به من توصیه‌های روانی می‌ده.
‫همینه، این دیگه تهِ تهه.
‫بهتره که با لغزش همراه بشی.
‫خب بچه‌ها، اینجا همه چی عالی به نظر می‌رسه،
‫پس هر وقت آماده شدی بیا پایین.
‫اجاره کردن این لباس‌ها ایده‌ی خیلی خوبی بود.
‫همه‌ی لذت ژست گرفتن با حیوانات وحشی، بدون هیچ خطری.
‫بله، این خیلی باوقارتره.
‫همچنین، راه رفتن باهاش خیلی سخته.
‫اونا یه جورایی هم بالا تنه‌شون سنگینه و هم پایین تنه‌شون.
‫آره، واقعاً باید اینا رو طبقه پایین می‌پوشیدیم.
‫عزیزم، خوبی؟
‫خوبم، شاید. شاید یه دست شکسته.
‫دارم میام پایین که کمک کنم.
‫آه! آآه!
‫- فکر کنم نوبت منه. - پسرم، نه!
‫لعنت به خرچنگ!
‫خب، باشه،
‫عالی پیش رفت.
‫باشه، شاید بهتره انباری رو خالی کنیم.
‫و کیت کومبوچا رو بیار اینجا،
‫پس خونه‌ات بوی موش نمی‌ده.
‫غیرممکنه. پس وسایل انباری من کجا برن؟
‫- گاراژ. - آره، تجهیزات انباری.
‫توی یه گاراژ، این یه چیزیه.
‫گوش کن، فقط بیل رو بردار
‫از روی قلاب دیوار بردار، بذارش روی زمین،
‫و یه چیز دیگه جاش بذار.
‫باشه. به نظر خیلی احمقانه میاد، ولی راستش،
‫تعجب می‌کنم که یه چیز احمقانه‌تر نیست.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫اونجا جاش نیست. علف‌زن باید اینجا باشه.
‫و بیل... بیل...
‫- نه آقای گولووکین. - مون،
‫اون بیل جای خودش رو داره و اونجا توی دست تو نیست.
‫هی!
‫بذار همین الان از اینجا برم بیرون. کمک. کمک.
‫یه بچه بیل منو از جاش تو انبار برداشته!
‫این آدم‌رباییه، یا بهتر بگم بچه بزرگسال رو دزدیده.
‫به هر حال، فوراً منو آزاد کن.
‫ام، نه.
‫دوست ندارم اینجا تنها باشم.
‫قراره توی ذهن خودم گیر بیفتم.
‫خب، عالیه، حالا توی ذهنم گیر کردم.
‫- تو کی هستی؟ - اوه، یه نسخه خیالی از تو هم اینجا هست.
‫- عالیه. - پس این توی ذهن توئه؟
‫- قشنگه. مثل پرده‌ها. - آره، هر وقت استرس می‌گیرم،
‫این آدم مزاحم پیداش میشه و شروع می‌کنه به زنگ زدن.
‫هیچ ایده‌ای ندارم که کیه، ولی خیلی دنبال جلب توجهه.
‫سلام کوچولو. من وسواس دارم.
‫تا حالا به این فکر کردی که چقدر همه چیز به هم ریخته‌ست؟
‫منم همینطور. همیشه.
‫همه نگرانی‌های منطقی.
‫پس، وسواس فقط به شستن دست‌ها مربوط نمی‌شه.
‫یا مثلاً چیدن مدادها؟
‫اوه، نه، این فقط وسواس تلویزیونی هست.
‫در واقع من یه الگوی مزاحم از وسواس‌های آزاردهنده‌ام.
‫و رفتارهای تکراری که خیلی سختش می‌کنه
‫یه زندگی عادی داشته باشم. من یه عجیب و غریب خفن‌ام.
‫من اتو مو ندارم.
‫- اوه، خدای من. - آره، منظورم اینه که...
‫وایسا! وای، من فقط...
‫نمی‌تونم باور کنم چقدر از وقتم رو به این پسره دادم.
‫اوه، نه، از من خوشت نمیاد؟
‫باشه، شاید برم توی سر اون بچه کوچولو.
‫از من دور بمون.
‫رفیق خیلی بدی
‫اِه، آقای گولووکین؟
‫حالت خوبه اونجا؟
‫تو همین‌جوری پنج دقیقه‌ست داری زمزمه می‌کنی.
‫آره. داشتم فقط تصور می‌کردم.
‫من تو یه نمایش موزیکال بزرگ به سبک دهه ۱۹۳۰ بودم که یه ساعت داشت،
‫و تو هم اونجا بودی، با یه تاکسیدوی کوچولو... بی‌خیال.
‫اوه. باشه.
‫باشه، ماه. وقتشه.
‫تو بردی. بیا این چیزا رو ببریم توی گاراژ.
‫آقای گولووکین، همه چیز همینه؟
‫حالت خوبه؟
‫آره. فکر کنم واقعاً کمکم کردی، مون.
‫و فکر نمی‌کنم که تو هم مثل من بشی.
‫چون اگه تو... اگه ما این چیز رو داشته باشیم،
‫خب، خودت که در جریانش هستی.
‫و این عالیه. همچنین، ما مثل هم نیستیم.
‫چون هیچ‌وقت نمی‌تونی کامل قدرشو بدونی
‫نبوغ ژول داسن. اون یه کارگردان بود.
‫برو پیداش کن، مرسی.
‫عقاب فرود اومده.
‫- سلام مری. - پیامتو گرفتم.
‫ممنون که اومدی. و دوباره،
‫ببخشید بابت اشتباه تایپ خودکار.
‫دارم تحریک می‌شم. آلت تناسلی، منو ببخش.
‫اینطوری نمی‌خواستم این گفتگو شروع بشه.
‫اشکالی نداره. حاضرم به حرفات گوش بدم.
‫عالیه، چون یه سری تغییرات دادم.
‫باشه، اما اگه به همه توی سرزمین قطارها دادی...
‫دوباره عینک آفتابی، نباید می‌اومدم تو.
‫نه، نه، نه. لطفاً.
‫وای، اینجا خیلی پرتنشه.
‫کی فکرش رو می‌کرد که دنیای رقابت در تقویم‌گذاری هم وجود داشته باشه؟
‫می‌تونه اینقدر بی‌رحم باشه؟
‫ببین، ولف، هانی‌بی، می‌دونم که مقاومت کردم
‫انجام دادن کارای دلخواهت، ولی بعد از چندتا مصدومیت،
‫من می‌فهمم که کار کردن با جسدها چه حکمتی داره.
‫به جای حیوانات زنده،
‫امیدوارم این گاوچران‌های سخت‌پوست...
‫تعطیلات رویایی‌ات رو برات فراهم می‌کنه.
‫این آخرین بازدید داورهاست.
‫هر کسی که بهشون روبان آبی رو بدن، می‌گیره
‫- اقامت سه شبه در هتل. - اوه، بی‌خیال.
‫- پرنده‌ها با لباس شب؟ - اوه. هیچی به پای کلاسیک‌ها نمی‌رسه.
‫خب، ما ماه عسل رو نبردیم،
‫اما تونستیم به سه تا اورژانس مختلف بریم.
‫ببخشید، زنبور عسل و گرگ، قیمتش چنده؟
‫آیا می‌تونم یکی از تقویم‌های خرچنگی خیلی جذابت رو بگیرم؟
‫اونا، اه... اه...
‫- ۴۰ دلار. - ۵۰ دلار قبول می‌کنی؟
‫برای تو سانتیاگو، بیا بگیم ۵۵ دلار.
‫صد دلار چطوره؟
‫ادامه بده عزیزم. بریم مائویی.
‫سیصد دلار. نه، پنج.
‫برنامه‌ریزی کردی؟
‫- همه اینا؟ - آره، بر اساس قد.
‫اما ببین، من دارم این یکی رو واژگون می‌کنم،
‫و حتی اصلاً اذیتم نمی‌کنه.
‫هر چی تو بگی، مون.
‫هی، بهت گفتم که یه آلبوم عکس پیدا کردم؟
‫توی کشوی میز گیبونز؟
‫فقط عکس‌های مرد مارشمالوی استی-پافت توشه.
‫- بریم بررسی کنیم؟ - من پایه‌ام.
‫چون از تحقیق کردن خوشم میاد، نه چون از تو خوشم میاد.
‫اوه، منم همینطور. خیلی خیلی همینطور.
‫زیرنویس با حمایت BENTO BOX ENTERTAINMENT
‫و تویوتا.
‫زیرنویس شده توسط گروه دسترسی رسانه در WGBH access.wgbh.org