‫حواست باشه، پسر جون، دارم بهت اعتماد می‌کنم که وقتی نیستم خونه‌مو مراقبت کنی.
‫مراقبت از خونه مسئولیت خیلی مهمیه.
‫پنجره‌ها رو چک کن و مطمئن شو سیستم امنیتی همیشه روشن باشه.
‫بی‌خیال اون دستور آخری شو.
‫و پامو تو اتاق خوابم نذار!
‫اونجا چیزای خصوصی منو دارن.
‫حالا پرل پیش دوستاش مونده، پس تو اینجا کاملاً تنها می‌مونی.
‫نگران نباش، آقای خرچنگ.
‫خونت پیش من امنه.
‫می‌بینی؟
‫یه سری دزدی تو محله اتفاق افتاده، پس در رو برای هیچ‌کس باز نکن!
‫بهت گفتم در رو برای هیچ‌کس باز نکنی!
‫فکر کنم پسره فهمید.
‫همه جا رو گشتم، هیچ خبری از رابرت نیست.
‫اتاق خواب آقای خرچنگ.
‫یادم نمیاد درش نیمه باز بوده باشه.
‫ممکنه دزدها اونجا باشن.
‫پات رو تو اتاق خواب من نذار!
‫نگران نباش، آقای خرچنگ.
‫من پامو تو اتاقت نمی‌ذارم.
‫به نظر میاد خبری از دزدها نیست.
‫بوی آقای خرچنگو می‌ده.
‫اوه، معلومه چرا.
‫بهتره اینجا رو هم چک کنیم.
‫آخ، چقدر پفی.
‫اوه، حمله نیمه‌شب.
‫امشب خیلی عاشقانه است، خانم پاف.
‫شب بخیر، خانم پاف.
‫وای، نگاه کن به مجموعه گره‌های آقای خرچنگ.
‫اوه، اون چیز نباید اونجا باشه.
‫لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا،
‫من هنوز پامو اینجا نمی‌ذارم.
‫اوه، حتماً اون پیتزاییه که سفارش دادم.
‫پیتزا رسیده.
‫من اجازه ندارم در رو باز کنم.
‫فقط پیتزا رو از شکاف در بنداز داخل.
‫اینم برای تو.
‫سومین باریه که امشب دارم ایمیل می‌فرستم.
‫باید یه خربزه کامل باشه.
‫من اینجا برای همایش بنیان‌گذاران فست‌فود اومدم.
‫اوه، یعنی... ورودی ده سنت میشه.
‫ده سنت؟
‫این یه کلاهبرداریه!
‫من دارم میرم خونه!
‫چه جور همایش دیوونه‌ای از یه خانواده ده سنت می‌گیره... تبریک می‌گم!
‫تو صدمین نفری هستی که وارد می‌شی.
‫بفرما، اینم ۱۰۰۰ دلار.
‫وای!
‫سینمای شگفت‌انگیز حالا با فیلم ترسناک امشب برمی‌گرده.
‫تق تق.
‫تو مردی.
‫من نمی‌تونم اینو ببینم!
‫باب اسفنجی!
‫باز کن!
‫کلیدامو یادم رفت!
‫باب اسفنجی!
‫ها؟
‫باب اسفنجی؟
‫همون چیزی که همیشه شک داشتم.
‫باب اسفنجی از پنیر ساخته شده.
‫یا از پنیر درست شده بود.
‫کیه؟
‫منم، آقای خرچنگ.
‫باز کن، پسر.
‫تو نمی‌تونی آقای خرچنگ باشی.
‫آقای خرچنگ توی یه همایشه و گفته در رو برای هیچ‌کس باز نکنیم.
‫اما...
‫باز کن!
‫اوه، صدات شبیه آقای خرچنگه، دزد، ولی اصلاً شبیهش نیستی.
‫ای داد بیداد!
‫باز کن، تو... اوه.
‫اه، بهش گفتم پنجره‌ها رو چک کنه، مگه نه؟
‫ببخشید، ولی لازم نبود پنجره‌ها رو چک کنم.
‫پاتریک، باید بیای خونه‌ی آقای خرچنگ.
‫یه نفر داره سعی می‌کنه بیاد تو.
‫شلوار مکعبی.
‫باب اسفنجی شلوار مکعبی.
‫نه، تو پاتریکی.
‫لطفاً عجله کن.
‫پاتریک، اون دلقک بزرگ اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اَه، کی اهمیت می‌ده؟
‫باب اسفنجی هیچ وقت در رو براش باز نمی‌کنه.
‫قربون شاخم!
‫چطوری داره این کارو می‌کنه؟
‫خدا رو شکر که استخون نداری، رفیق.
‫نه.
‫همش چربی.
‫یه نفر داره سعی می‌کنه بره تو خونه آقای خرچنگ.
‫پس بهتره همین الان بریم اونجا!
‫ما الان اینجاییم.
‫یعنی منو بیخودی تو بارون راه انداختی؟
‫دارم می‌گیرم... آها، شد!
‫به نظر نمیاد اون دزده بخواد تسلیم بشه.
‫بیا چند تا تله بذاریم.
‫حالا پاتریک، اگه یه دزد اتفاقی این در رو باز کنه، بوم، این بالش میفته رو سرش.
‫بهش میگم عدالت نرم.
‫خوب گفتی.
‫به مال من نگاه کن.
‫اگه یه دزد بخواد از پنجره بیاد تو، دستش رو تو این آب گرم می‌ذاره و مجبور می‌شه بدوه بره دستشویی.
‫خونه امنه، حالا می‌تونیم استراحت کنیم.
‫به موقعیت‌های جنگی!
‫هورا!
‫سنسور شورت!
‫بوش فوق‌العاده‌ست.
‫ولی می‌سوزه!
‫اوضاع ناامیدانه، کارهای ناامیدانه می‌طلبه!
‫چی شده... تا من هستم نه!
‫درب حیوان خونگی!
‫چرا قبلاً به این فکر نکرده بودم؟
‫هوم...
‫هوم، چدار؟
‫حتماً، چدار.
‫همینه!
‫وقتشه این توپ رو خراب کنیم!
‫نه، هیچ دزدی که نقش آقای خرچنگ رو بازی کنه، نمی‌تونه وقتی ما اینجا هستیم وارد این خونه بشه.
‫ما آدم‌های سرسختی هستیم.
‫احساس می‌کنم دلم یه فیلم اکشن خفن می‌خواد.
‫اوه، هر چی سخت‌تر، بهتر رفیق.
‫آقای خرچنگ واقعاً یه دستگاه صدای تلویزیون فوق‌العاده داره.
‫دارم با سرعت میام!
‫هورا!
‫وای!
‫سه‌بعدی!
‫تسلیم شدم.
‫ببین، اینجا رو.
‫این ثابت می‌کنه که من آقای خرچنگ واقعی‌ام.
‫میگه اهدا کننده عضو هستی.
‫خوبه.
‫تو ارگ میزنی؟
‫بده به من!
‫ببخشید آقای خوک.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫نمی‌تونم ازت عصبانی باشم که دستوراتمو اجرا کردی.
‫خوب کاری کردی، پسر.
‫تو هم همینطور، پتو.
‫دزده!
‫این پرل هست.
‫کلیدامو یادم رفت.
‫تو صدات مثل دخترمه، آقای رابر، ولی اصلاً شبیهش نیستی.
‫این‌ها چیزای خصوصی من هستن؟
‫بابا!