‫اوه
‫سلام.
‫من هیچ‌وقت جایزه‌ام رو نگرفتم.
‫چرا داداشم منو دوست نداره؟
‫آقای اسکویدوارد، اونجا رو تمیز کن.
‫اینجا رو هم تمیز کن.
‫گفتم تمیز کن!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکوئیدورد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکوییدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوییدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکوییدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکویدوارد!
‫اسکوئیدورد!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکوئیدوارد!
‫اختاپوس!
‫اسکوئیدوارد!
‫اسکوئیدورد!
‫اسکویدوارد!
‫فقط یه خواب بود.
‫فقط یه خواب وحشتناک، واقعی و کاملاً درست.
‫اوه، باورم نمیشه دارم تو خوابم هم به کار فکر می‌کنم، وقتی کلی کار جالب‌تر هست که می‌تونم انجام بدم.
‫فقط به نقاشی نیمه‌کاره‌ام نگاه کن.
‫و سمفونی ناتمام من.
‫و اشترودل نخورده من.
‫اشترودل من!
‫فقط به نظرم مثل پای بود.
‫این یه شیرینیه، وحشی.
‫فقط به اون لایه‌های شیرینی نگاه کن.
‫اوه، تازه بیدار شدم و روز از همین حالا فاجعه‌ست.
‫امروز نمی‌تونم برم به رستوران خرچنگ.
‫من خونه می‌مونم و تو یه اقیانوس از اسکوییدوارد غرق می‌شم.
‫حالا باید از شر اون یکی دردسر هم خلاص بشم.
‫اهم.
‫رستوران خرچنگ؟
‫اوه، آقای خرچنگ، این اسکوئیدورده.
‫آقای اسکویدوارد؟
‫داری با گوشی چیکار می‌کنی؟
‫باید کار کنی.
‫نمی‌تونم کار کنم.
‫خیلی مریض.
‫به نظر میاد خیلی بد باشه.
‫مطمئنی انقدر مریضی که نمی‌تونی کار کنی؟
‫منظورم اینه، منظورم اینه... مثبت.
‫هوم، خیلی مریضی، نه؟
‫من درمان دردی که داری رو ندارم.
‫خب، تو فقط استراحت کن آقای اختاپوس.
‫من همه‌چیز رو درست می‌کنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫باهات حرف می‌زنم... منظورم اینه، منظورم اینه... خداحافظ!
‫هیچ‌کس نمیتونه جلوی آقای خرچنگ خودشو به مریضی بزنه و قسر در بره.
‫امروز کاری ندارم.
‫آقای اسکویدوارد می‌تونه بازی کنه.
‫هیچ مشتری‌ای نیست که ازش بترسم.
‫باب اسفنجی می‌تونه یه پیاده‌روی طولانی روی یه اسکله خیلی کوتاه داشته باشه.
‫ها؟
‫اوه، حتماً اون پیش‌غذاییه که سفارش دادم.
‫خب...
‫اوه، آقای خرچنگ، ندیدمتون اونجا.
‫چقدر با معرفتی که اومدی دیدنم وقتی حالم بده.
‫اوه، این حرفا چیه، آقای اسکوییدوارد.
‫تو تلفن صدات خیلی بد بود، سریع اومدم که مطمئن بشم داری خوب از خودت مراقبت می‌کنی.
‫خب، من نمی‌خوام کسی رو آلوده کنم، پس بهتره که بری.
‫اوه، تو اصلاً در شرایطی نیستی که تنها باشی.
‫به همین خاطر برات یه کمکی آوردم.
‫یکی از اینا رو بخور و صبح بهم زنگ بزن.
‫دکتر اینجاست.
‫قنداقش کن، قنداقش کن، قنداقش کن.
‫الان دیگه آروم باش.
‫به خودت فشار نیار.
‫واقعاً آقای خرچنگ، این دیگه لازم نیست.
‫البته که هست.
‫اگه بفهمم داشتی تظاهر می‌کردی که از کار در بری، مجبور می‌شم اخراجت کنم.
‫اوه، نه موهای تقلبی.
‫نه، من واقعاً... مریضم.
‫باشه، برگردیم به این راه رفتن اردکی.
‫اوه، آره، من اون رو دوست دارم.
‫آره، آره، واقعاً.
‫اسکوئیدوارد، داری زیادی هیجان‌زده می‌شی!
‫حالا تو فقط اون بدن کوچولوی مریضت رو استراحت بده تا باب‌اسفنجی پرتره‌ی خودت رو برات تموم کنه.
‫اما، اما، اما... آره، آره!
‫انجام شد.
‫تو تخیلاتم، تو یه بچه کوچولوی بی‌دست و پایی.
‫وای، حالت بدتر از اونی هست که فکر می‌کردم.
‫حالا اون مزاحم زرد رو فراموش کن و خودت رو توی موسیقی غرق کن.
‫یه کلمه.
‫نباید آخر هفته‌هات رو با حرفای بیخود هدر بدی.
‫بذار برات کلارینت بزنم.
‫نه، نه، به کلارینتم دست نزن.
‫اشترودل عالی همه چیز رو درست می‌کنه.
‫اوه، اختاپوس.
‫وقتشه تب‌ت رو بگیرم.
‫اون چیزو از کنار من دور کن...
‫اوه، ۹۸.۶.
‫اوه، اسکویدوارد، حالت خوب شده.
‫خیلی خوشحالم که حالا جفتمون می‌تونیم بریم به رستوران خرچنگ.
‫ولی حالا... اون چیزو بده به من.
‫حتماً اشتباه خوندی.
‫اوه، هی، اونجا چیه؟
‫اوه، چه جالب، یه دیوار.
‫خیلی روون.
‫خب، خیلی خوش گذشت.
‫حالا بیا دوباره دماسنج رو چک کنیم، باشه؟
‫لطفاً متن رو برام بفرست تا ترجمه کنم.
‫بچه‌ها!
‫تب!
‫اسکوئیدوارد، باید خنکت کنیم!
‫وایستا!
‫آره، راست میگی، باید نگهش دارم.
‫ممنون!
‫خب، بهتر شد؟
‫نه، احمق!
‫حق با توئه، اختاپوس.
‫من بودم، دلقک.
‫چی؟
‫من به جای درمان بیماری، علائم رو درمان می‌کردم!
‫با اون چیز از من دور شو!
‫اما باید بفهمیم چی داری که بتونیم درمانت کنیم!
‫نه، من قبلاً می‌دونم چی دارم.
‫این، ام، لکه‌های حاد... اسکلربوریتیسه.
‫التهاب حاد اسکلرا؟
‫من هیچ وقت اسمش رو نشنیدم.
‫بهتره یه نگاهی بندازی.
‫اوه، حالت داره بدتر میشه!
‫باید زود یه درمان پیدا کنیم!
‫پیداش کردم.
‫لطفاً متن رو به من بده تا برات ترجمه کنم.
‫تو انجام دادی؟
‫آره.
‫و به نظر میاد درمانش خیلی ساده‌ست.
‫می‌بینی؟
‫اه، صبر کن، صبر کن.
‫گفتم لکه‌بینی حاد اسکلربوریتیس؟
‫نه، نه، نه.
‫باید منظورم، اه، اه، سندروم پلورکینگتون بوده باشه.
‫پیداش کردم!
‫حالا بریم سراغ درمان، باشه؟
‫تموم شد؟
‫مسخره نباش!
‫ما تازه شروع کردیم!
‫اقامتگاه هشت‌پاها، باب اسفنجی صحبت می‌کنه.
‫سلام، پسرم.
‫حال بیمار چطوره؟
‫بهترم، کاملاً بهترم.
‫لطفاً بذار برگردم سر کارم.
‫اوه، چرت و پرته.
‫هنوز خیلی مریض به نظر می‌رسی.
‫باید یه دنده بالاتر بری، باب اسفنجی.
‫هر چی شما بگی، آقای خرچنگ.
‫دهنتو باز کن.
‫من اینو نزدیک دهنم نمی‌کنم.
‫دوباره حدس بزن.
‫پس کتاب بهم گفت دماغشو بکشم، با یه عروس دریایی شوکش کنم، بعدشم شش‌هاشو خراش بدم و با یه خارپشت سم‌خوار تمیزش کنم.
‫بی‌قیمت.
‫خب، آقای اسکوئیدوارد، بعد از روز مریضی حالت بهتره؟
‫ممکنه اینو بگی.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫درسته.
‫من قبلاً از همه چیز خسته بودم، ولی دیگه خسته نیستم.
‫سال‌هاست که تو این کار سم و استرس به جونم افتاده.
‫ولی باب اسفنجی اونا رو شست و برد.
‫خب، کی می‌خواد سفارش بده؟
‫ها ها ها ها ها!
‫دو تا همبرگر خرچنگی!
‫این بهترین قسمته!
‫ها ها ها ها!
‫این عالیه!
‫هوم، عضله‌ها!
‫این عالیه!
‫این بهترینه!
‫پای بیشتری بده!
‫این عالیه!
‫این بهترینه!
‫فکر کنم حالم داره بد میشه.