‫- اون بالا رو نگاه کن ♪ - چی می‌بینی؟ ♪
‫طبیعت و این چیزا ♪
‫- مثل یه سنگ ♪ - و یه درخت ♪
‫اوه شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا بالا، می‌تونی هوا رو نفس بکشی ♪
‫یه چندتا ماهی بگیر ♪
‫یا به یه خرس نگاه کن ♪
‫وای ♪
‫آه شمال بزرگ ♪
‫اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫اینجا می‌مونیم، اوه، وو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫در شمال بزرگ ♪
‫(تشویق و هورا)
‫گوشت: روز همه تو مدرسه چطور بود؟
‫جودی: عالیه.
‫آقای گولووکین یه تی‌شرت بامزه پوشیده بود
‫اون شبیه روپوش آزمایشگاه دکترا بود.
‫- اوه، این جالبه. - (می‌خنده): اوه،
‫خیلی باحال بود.
‫اوه، دکتر گولووکین رو صدا می‌زنیم.
‫ما یه حمله مرگبار گوزی داریم!
‫- توی اتاق علوم زمین. - (جودی می‌خنده)
‫(جودی و هم نفس‌شون بند میاد)
‫- بابا، نگه دار. همین الان. - چی شده؟
‫هم، آلتت گیر کرد؟
‫دوباره تو قفل کمربند؟
‫بچه‌ها: شکاف آب‌پاش.
‫یک پارک آبی سرپوشیده جدید تو آلاسکای عزیزمون
‫از طریق معجزه تکنولوژی سرسره داخل سالن؟
‫بابا، اگه نریم،
‫می‌خوام از این خانواده جدا بشم و مستقل بشم.
‫می‌دونی که من وکیلی دارم. اولیویا: اعتراضات.
‫هنوز نیازی نیست به اولیویا اعتراض کنی.
‫سفر به یه پارک آبی سرپوشیده جدید به نظر باحال میاد.
‫نمی‌فهمم چرا نمی‌تونیم این آخر هفته بریم.
‫نه، نمی‌تونیم بریم.
‫بیف، پسرت رو کنترل کن، داداش.
‫نمی‌خوام مثل لئوناردو دی‌کاپریو نقشه‌هات رو خراب کنم،
‫اما پارک‌های آبی دردسرسازن.
‫عزیزم، فکر می‌کردم عاشق یه پارک آبی سرپوشیده باشی.
‫و می‌فهمم چرا اینطوری فکر می‌کنی.
‫من خیلی خوش‌گذرانم،
‫یه بدن که یه کم از متوسط بهتره دارم،
‫و چشم‌هام به طور طبیعی یه جور لعاب ناخوشایند روشونه،
‫من هیچ‌وقت لازم نیست عینک بزنم.
‫اما پارک‌های آبی سرپوشیده اصلاً جالب نیستند.
‫- از این دلقک. - اوه، ولف.
‫- هنوز از دست... ناراحتی؟ - آره، پدر.
‫من هنوز از یه نفرین وحشتناک ناراحتم.
‫که مثل مه خاکستری مرگ روی من سنگینی می‌کنه،
‫روزامو تسخیر کرده و شب‌هامو به تمسخر گرفته.
‫ای بابا، بزن بریم.
‫صبر کن، مه مرگ یعنی چی؟
‫- ربطی به پارک آبی جدید داره؟ - جودی: خب،
‫ما قبلاً یکی توی لون موس داشتیم.
‫حالا بهش میگن دنیای زمستون.
‫اما قبلاً به عنوان "دنیای آب" شناخته می‌شد
‫بر اساس فیلم دنیای آب تا زمانی که کوین کاستنر
‫یک شکایت خیلی ویرانگر علیه‌اش تنظیم کرد.
‫فیلم فوق‌العاده‌ای بود، دادگاهش که دیگه محشر بود.
‫اساساً، یه تابستون،
‫هر بار که ولف می‌رفت به دنیای آب،
‫مایو شناش رو گم کرد.
‫و «دنیای آب» رو به «دنیای سوسیس» تبدیل کرد.
‫ببینمتون بعداً، بچه‌درس‌خون‌ها.
‫اوه، نه!
‫چمدونام!
‫اوه، نه! ماشین من...
‫اوه، ن... اُ... ب...
‫اوه، نه. شلوارک‌هام.
‫آره، من فقط یه گرگ نوجوان بودم.
‫وقتی فهمیدم که پارک‌های آبی نحس هستن.
‫چطور تا حالا درباره اینکه چطور می‌تونی بگی، حرف نزدیم؟
‫من یه گرگ نوجوان بودم؟ عزیزم، خیلی باحاله.
‫می‌دونم، آره. حسابی باحاله.
‫گرگ، چطور ممکنه که شکاف اسپلش نفرین شده باشه؟
‫کاملاً نوئه.
‫من فکر می‌کنم همه پارک‌های آبی نفرین شده‌ان.
‫اون دفعه که تو هتل موندیم، شلوارک‌هام رو هم گم کردم.
‫با اون سرسره آبی توی کچیکن وقتی دنبال مامان می‌گشتیم.
‫اوه، آره. ما اونو پشت اون وندی پیدا کردیم.
‫مثل یه بچه خوابیده،
‫کاملاً غرق در بسته‌بندی‌های بیکنیتور.
‫خب، ببخشید گرگ، ولی دارم می‌رم.
‫تو اخبار دیدم که جیسون پاتریک...
‫قرار بود اونجا باشه و امضا بده،
‫و من یه فیلمنامه از فیلم Speed 2 میارم.
‫ببینم حاضر میشه یه صحنه رو با من بخونه یا نه.
‫باشه، اشکالی نداره. شماها برین.
‫- من و بابا اینجا می‌چرخیم و... - پسر، می‌دونی که
‫از وقت آزاد لذت نمی‌برم،
‫اما واقعاً خیلی لذت می‌برم از اینکه خانواده‌ام رو خوشحال ببینم.
‫خب، باشه. پس منم می‌خوام خوش بگذرونم.
‫ولی من پول خوب آمریکایی نمی‌دم.
‫خودمو تو یه جهنم‌دره‌ی مزخرف ضایع کنم.
‫می‌خوام برم شنا کنم توی پارک آبی طبیعی.
‫ساحل لُن موس.
‫ساحل لونه موس فقط یه تیکه ده فوت مربعی از سنگ‌هاست.
‫کنار پالایشگاه نفت.
‫مگه همونجا نبود که فُک با دماغ آدمیزاد رو پیدا کردن؟
‫نه. و قراره بیشتر خوش بگذرونم.
‫در ساحل لون موس بیشتر از چیزی که فکرش رو بکنی
‫در -افتضاحه
‫خب، بهتره برم آماده بشم. فردا روز بزرگیه.
‫اما در واقع، مرحله اول آماده شدن من
‫اینکه برگردم بشینم و شامم رو تموم کنم،
‫چون فردا کلی شنا دارم.
‫هوی!
‫گوشت: بزن بریم به سمت شکاف آبشار.
‫مطمئنید که نمی‌خواید یه صبحونه بخورید؟
‫قبل از اینکه راه بیفتیم؟
‫و وقت با ارزش رو هدر بدی
‫که می‌شه باهاش آب‌بازی و توی شکاف‌ها گشت و گذار کرد؟
‫سلام. بله، می‌تونی من رو به وکیلم وصل کنی؟
‫اولیویا: اعتراضی داری؟
‫ماه، نمی‌تونی با وکیل خیالی‌ات تهدید کنی
‫ازم شکایت کن هر وقت چیزی می‌گم.
‫و فقط برای اینکه دوباره بهش برگردیم،
‫ازت خواستن که ماشین ظرفشویی رو خالی کنی جرم نیست.
‫نگران نباش، بابا. دو تا بوفه جداگانه دارن.
‫یادت میاد؟ تو اخبار شب نشونش دادند.
‫تعجب کردم که کل یک ساعت رو اختصاص دادن.
‫برای پوشش دادن پارک آبی، ولی باید بگم،
‫خیلی آموزنده بود.
‫- اوه، عالیه. گرگه داره میاد. - گرگ نمیاد.
‫ولف داره می‌ره. به ساحل لون موس.
‫مثل همون چیزی که گفت. که خیلی بیشتر خوش می‌گذره.
‫و جایی که هیچ‌کس سوسیس منو نبینه. اوه!
‫من خوبم. فقط یه سنگ ریزه تو دمپایی‌ام گیر کرده بود.
‫آخ. آخ. آخ.
‫هیوستون، ما یه ساحل داریم.
‫حالا، کی به "اسپلش کِرِواس" نیاز داره؟
‫وقتی که این شکاف طبیعی رو دارم.
‫وقت سلفی گرفتن!
‫باشه، فقط اون کیسه‌های زباله رو از تصویر حذف می‌کنم.
‫و، اوه، بفرست تو گروه خانوادگی.
‫(نفس عمیق) امروز هوا یه کم سرده.
‫اما وقتی که خورشید از پشت اون ابرها بیرون میاد،
‫مطمئنم که حسابی گرم و دنج میشه.
‫(لرزیدن)
‫اوه، وقت خوراکی خوردنه، عزیزم. (می‌خنده)
‫اوه، وای... آآه.
‫کل روز رو پیش رو دارم.
‫حال بهم زن.
‫وای.
‫خب، اول همه دوست دارن چی کار کنن؟
‫صدام کن استخر موجی‌تر،
‫چون قراره برم تو استخر موج‌دار.
‫خودم یه پسر تنبل رودخونه‌ام.
‫و دارم می‌رم سرسره مرگ. شنیدم خیلی ترسناکه.
‫که بیشتر مردم توی لباس شناشون جیش می‌کنن،
‫که مایع بیشتری اضافه می‌کنه، یعنی حتی سریع‌تر می‌ری.
‫(با خنده): عالیه. و فکر کنم...
‫فقط می‌رم بشینم سر یه میز پیک‌نیک.
‫- من عاشق نشستن هستم. - زنبور عسل: رفتن.
‫حتی نذاشتن حرفت رو تموم کنی و بگی "عالی".
‫- عالیه. - نگاه کن، بیف. اونا دارن...
‫یه نمایش پری دریایی. می‌خوای بعداً بریم ببینیمش؟
‫(با خنده): نه، مرسی.
‫مثل هر دریانوردی، من خطرات رو می‌دونم.
‫فریب خوردن از آواز فریبندهٔ پری دریایی.
‫چرا من باهات نیام؟
‫برای ملاقات با این، اه... ماهیگیر معروف؟
‫جیسون پاتریک یه بازیگره.
‫باشه.
‫شاید بابا راست می‌گفت
‫و باید صبحونه می‌خوردیم.
‫- من واقعاً گرسنه‌ام. - اوه، منم همینطور.
‫ذهنم میگه "رودخونه تنبل"،
‫ولی شکمم میگه "غذا بده!"
‫نه من. من به مرگ‌سرسره محکوم شدم،
‫و آخرین غذای من سرعت هست.
‫خب، به همون چیزی فکر می‌کنی که من فکر می‌کنم؟
‫مم، که ما تبدیل به هیولاهای بدبخت می‌شیم
‫وقتی گرسنه‌ایم، باید ناچو بگیریم،
‫اما اینکه هر دوی ما بریم منطقی نیست،
‫پس باید بازی کنیم نون، پنیر، خلال دندون
‫- ببینیم کی میره غذا رو بیاره؟ - دقیقاً.
‫- نون. پنیر. خلال دندون. - نون. پنیر. خلال دندون.
‫(می‌خندد) خلال دندون، پنیر رو سیخ می‌زنه.
‫- اوه، باشه. - خوب نگاه کن.
‫دفعه بعد که منو دیدی، خیلی ریلکس خواهم بود.
‫از سفرم به رودخونه آروم، احتمالاً منو نشناسی.
‫من می‌گم، "آه. آره."
‫اوه، فقط هفت دقیقه گذشته؟
‫باشه، بی‌خیال این چیزا. من دارم میرم خونه.
‫آخ. آخ. آخ. آخ.
‫این شهر کی این همه سنگ‌ریزه لعنتی پیدا کرد؟
‫اوه، ببین، میانبر مورد علاقه‌ام.
‫من قبلاً این پسر بد رو از خونه چیزکیک می‌بردم خونه.
‫همیشه تو دبیرستان.
‫حالا این یه سرسره آبیه، عزیزم!
‫(هلهله و فریاد)
‫اوه. کی این نرده رو اضافه کردن؟
‫هیوستون، ای وای!
‫نه، نه، نه، نه. این بده.
‫تو ته یه لوله فاضلاب گیر افتادی،
‫و یه دریچه جلوی راهت رو گرفته
‫که قطعاً قبلاً اونجا نبود.
‫اوه، شاید یه قفل یا چیزی اینجا باشه؟
‫(ناله) لاک‌پشت‌های نینجای نوجوان مزخرف!
‫اگه هست، نمی‌تونم بهش برسم.
‫کمک، یکی! حتی لاندرا.
‫باشه، ولف، فکر کن-- ببین "اگه بروس اینجا بود چی کار می‌کرد؟"
‫زنبور عسل چیکار می‌کنه؟ آه، معلومه!
‫من میرم بیرون. ایده عالی‌ایه، عسلم.
‫ساده، اما شیک.
‫(ناله) وای، پسر.
‫این از هندونه هم لیزتره!
‫آوینو زده. اوهوم.
‫اوه! خب، اگه من فقط...
‫دستم رو مثل اون یارو گاز بگیرم و بکنم
‫توی اون فیلم که خودش دستش رو گاز می‌گیره و قطع می‌کنه،
‫شاید اونقدر لاغر باشم که بتونم از بین این میله‌ها رد بشم.
‫(ناله کردن)
‫(آه) وای خدای من! این تموم شدنش خیلی طول می‌کشه.
‫و من حتی یه ذره سس برای بازوم ندارم.
‫این بدتر از اون دفعه‌ست که گیر افتادم.
‫داخل دستگاه چنگک در بازی گلف داک داک.
‫و بدتر از وقتی که گیر افتادم
‫توی دستگاه چنگکی توی تیپی تاپی تاکریا.
‫بفرما، این هم ناچوهای بزرگت.
‫اما پنیرمون تموم شده.
‫چی؟ چرا می‌خوای به من ناچو بفروشی؟
‫اگه می‌دونستی که پنیرت تموم شده؟
‫اوه، چون ما ناچو تموم نکرده بودیم، فقط پنیر تموم کرده بودیم.
‫- (ناله) - باید یه مقداری باشه
‫در دستگاه‌های پخش در بوفه‌ی سمت شمال.
‫اِم...
‫کیسه پلاستیکی یا چیزی داری که بتونم اینا رو توش بذارم؟
‫نمی‌خوام خیس بشن.
‫چیزی گفتی؟
‫گفتم مرسی بابت همه چیز.
‫این کاملاً عالیه.
‫ببخشید، می‌دونی
‫چقدر باید از اینجا منتظر بمونیم؟
‫اگه باید بپرسی، یعنی چیزی که لازمه رو نداری.
‫باشه، ولی می‌دونی؟
‫آره، دو ساعت. روی اون تابلو اونجا نوشته.
‫چرا فقط به تابلو اشاره نکردی؟
‫فقط دارم از یه عالمه چیز رد می‌شم.
‫پدربزرگ و مادربزرگم دارن از هم جدا می‌شن.
‫اونا ۵۰ سال با هم بودن.
‫مامان‌بزرگ فکر می‌کنه از بابابزرگ بهتر عمل می‌کنه؟
‫موفق باشی، مونا.
‫دو ساعت، آره؟
‫اوه. ای وای.
‫ببخشید، تقصیر من بود. (با خنده)
‫اوه، ببخشید، اول تو اینجا بودی؟
‫باشه، آره، مشکلی نیست.
‫شاید من فقط... نه، خوش بگذره.
‫(می‌خندد) خوشحالم که منتظر بمونم.
‫خوش بگذره.
‫اوه، نه، تو برو.
‫باشه، کمکم می‌کنی دیالوگ‌هام رو تمرین کنم؟
‫می‌خوام وقتی می‌رسیم، دیگه نیازی به متن نداشته باشم.
‫برو جلو و با جی‌پی آشنا شو.
‫(خواننده با صدای بلند آواز می‌خواند)
‫زن (از طریق بلندگو): نشستن برای نمایش پری دریایی
‫الان بازه
‫-(آواز خواندن) - اوه، نه، پری‌های دریایی.
‫اونا صدام می‌کنن. باید برم.
‫نه، نباید.
‫خوبی؟
‫اوه، اون دخترای خیس و بیچاره!
‫منو به سمت نابودیم کشوندی.
‫منو به اون ستون سیمانی ببند، مثل اولیس.
‫به ملوان‌هاش گفت که اونو به دکل کشتی‌شون ببندند.
‫وقتی به آژیرها نزدیک شدند.
‫- چی؟ - موم داری که باهاش...
‫گوش‌هات رو بگیری که مبادا جادو بشی؟
‫نه، من هیچ جرم گوشی ندارم.
‫حالا از کجا طناب گیر بیارم که تو رو به اون تیر بزرگ ببندم؟
‫می‌دونی که من همیشه یه سیم‌پیچ بزرگ میارم.
‫هر جا که میرم یه تیکه طناب همراهم دارم واسه وقتی که یهو...
‫خودمو تو موقعیتی می‌بینم که به یه طناب بزرگ نیاز دارم.
‫درسته، آره، باشه.
‫سلام، میشه حواست به جای من باشه؟
‫فقط باید پدرزنم رو ببندم.
‫به اون تیر سیمانی اونجا که نتونه
‫تصادفی پری دریایی رو ببین، مثل نمایشی که توی اولیس بود.
‫مطمئنم.
‫ای بابا، ای بابا، ای بابا.
‫(با تعجب) بابا؟ بچه‌ها؟ اوه، خیلی خوشحالم که می‌بینمتون.
‫حق با تو بود، ساحل لون موس بود
‫یه اشتباه بزرگ. شماها می‌خواید...
‫یه زنجیره انسانی تشکیل بدین و بیاین منو بگیرین؟
‫- بچه‌ها؟ - (هیس)
‫بابا، چرا اینطوری هیس‌هیس می‌کنی؟ صبر کن.
‫هی، تو که از خانواده من نیستی.
‫شما موش‌خرما هستید.
‫(آه می‌کشد) شماها می‌خواین تشکیل بدین؟
‫یه زنجیر موش‌خرما بنداز و بیا دنبالم؟
‫باشه جودی، به اندازه کافی این مسیر آبی رو مطالعه کردی.
‫اگه می‌خوای این چیپس‌ها پنیری باشن، کار راحتی نیست.
‫خدای من، تازه خیلی باحال حرف زدم.
‫(می‌خندد) باشه، فقط تظاهر کن که چیپس‌ها...
‫اولین پروژه بزرگ هنری‌ات هست،
‫و این یک اثر ظریف با خلوص فوق‌العاده‌ایه،
‫و پارک آبی همون کافه هست، البته.
‫که قبول کرده کارهات رو به دیوارهاش بزنه
‫برای نه روز. این بیشتر از یه هفته‌ست، جودی.
‫بیشتر از یه هفته. بزن بریم!
‫از اثر هنری حساس من دور بمون.
‫این توپ بسکتبال لوستری
‫سیستم ارزشی تو رو قبول نداره.
‫هم، باید منو می‌دیدی.
‫(ناله می‌کند) بی‌خیال، لوله‌هات رو نگه دار.
‫حتی نمی‌خواستم خیلی خوش بگذرونم.
‫- توی رودخونه تنبل به هر حال. - (نفس‌نفس زدن)
‫نه بابا! چرا اونا رو از دستم انداختی؟
‫چرا یواشکی از پشت سر بهم نزدیک شدی؟
‫خب، خوشحالم که حداقل ناچوها رو داریم.
‫فرصتی پیش اومد که توی رودخونه تنبل قایق‌سواری کنم.
‫جودی: اوه، عالیه، و اون یارو هم
‫- داره ازش لذت می‌بره. - (آه می‌کشه)
‫ببخشید که عصبانی شدم. خیلی گرسنه‌ام.
‫و این رودخانه تنبل یه شکست تنبل بود.
‫میرم یه کم دیگه ناچو بیارم، باشه؟
‫- جبران کنم برات؟ - دوست دارم ببینم چطوری می‌خوای این کار رو بکنی.
‫ببخشید. منظورم این بود که واقعاً دوست دارم ببینم چطور تلاش می‌کنی.
‫چون خیلی گرسنه‌ام و خیلی بداخلاق.
‫شاید برم سمت استخر موج‌ها.
‫و بذار صدای آروم موج‌های آب منو آروم کنه.
‫یا شاید یکی رو بکشم!
‫(با خنده): ببینیم امروز چی می‌شه.
‫خودتو جمع و جور کن، ولف.
‫تو قرار نیست به این زودی‌ها بمیری!
‫توی این لوله‌ی عجیب و غریب.
‫باشه، فکر کن. پدر چیکار می‌کرد؟
‫خب، این که راحته. فقط می‌رفت و B-A-T-C-O-R می‌کرد.
‫یه طناب ضخیم بیار.
‫(آه می‌کشد) من یکی ندارم،
‫اما شاید بتونم یکی درست کنم.
‫(ناله می‌کند)
‫(هورا کشیدن)
‫آفرین بابا!
‫هی. اوه-اوه. از طناب من برو پایین، موش خرما.
‫فقط می‌خوام بی‌خیالش بشم.
‫وای خدا، نمی‌خوام یه گاز از یه موش خرمایی بگیرم.
‫من خیلی جوونم که از هاری موش خرما بمیرم-- آآه!
‫(ناله) هوستون، یه طناب پاره داریم.
‫و یه باسن خیلی دردناک هم، همینطور، هیوسون.
‫لعنتی! حالا موش‌های خرمایی پیراهنم رو بردن.
‫اجازه ندارید اون رو بپوشید، موش‌های احمق!
‫بگیر اینو. (ناله)
‫باشه گرگ، تو همه چیزو امتحان کردی.
‫عسل و بابا انجامش می‌دادن.
‫خودتی دیگه.
‫هیچ کمکی نیست جز خودت.
‫(نفس عمیق) سلفی.
‫هیوستون، یه ایده داریم.
‫می‌تونم از دوربین گوشیم استفاده کنم تا نگاه کنم.
‫برای قفل دروازه دوباره.
‫ای خدا، هیوستون، فقط یه درصد باتری داریم.
‫باید شب‌ها گوشیم رو شارژ کنم، هی هوستون.
‫آها! یه قفل اینجاست.
‫حالا اگه بتونم فقط اون مونوپاد رو بگیرم
‫زیرِ...
‫هیوستون، ما یه بینگو داریم.
‫خداحافظ، موش‌های خرمایی. ببخشید که بهتون فحش دادم.
‫خیلی استرس داشتم.
‫خب، خانواده، دارم میام--
‫آخ. آخ. این سنگ‌ریزه‌های لعنتی.
‫باشه رفیق، اینم ناچوهات.
‫اما باید بهت هشدار بدم، قهرمان،
‫اونا واقعاً فقط چیپس ترتیلا خشک هستن.
‫چون پنیرمون تموم شد.
‫لقب‌های بامزه، مثل "غول‌بچه".
‫عشق می‌کنم "قهرمان". ولی-- صبر کن.
‫تو هم پنیرت تموم شده؟
‫آره، ولی نگران نباش.
‫فکر کنم تازه یه کم دیگه پنیر آوردن
‫پشت بوفه سمت جنوبیم، رئییس.
‫باشه، مرسی بابا نوئل.
‫ببخشید، من توی اسم گذاشتن به خوبی تو نیستم.
‫اوه، عمراً!
‫من خوبم. (نفس نفس زدن)
‫من واقعاً عاشق این هستم--
‫چه زمان فوق‌العاده‌ای دارم می‌گذرونم. (نفس‌نفس)
‫(ناله) لعنت به این وضعیت.
‫داری چیکار می‌کنی؟ عقلت رو از دست دادی؟
‫مگه دیوونه‌ای؟
‫تا وقتی که برسم به کلاس نهم
‫میرم جلوی صف.
‫ولی همه از ترس دارن تو آب جیش می‌کنن.
‫که فقط باعث می‌شه سریع‌تر بشه.
‫- هی، استخر موج چطور بود؟ - بد بود. خیلی بد بود.
‫یا یکی منو لگد زده یا سرمو گاز گرفته.
‫و وقتی بیرون اومدم، یه پوشک شنا به پام بود.
‫صبر کن، اون‌ها همون ناچوها هستن؟
‫چرا خشک شدن، هم؟
‫اوه، رفیق، چرا اینا خشکن؟!
‫خب، در مورد اون...
‫چرا یه لیوان بزرگ شن جلوی من نمی‌ذاری،
‫- تو عجب دیوونه‌ای! - اینجا افتضاحه.
‫شاید ولف در مورد اون نفرین راست می‌گفت.
‫اوه، ولف قطعاً حق داشت.
‫باید به اینجا بگن "آب‌پاشی نفرین‌شده".
‫و می‌دونم که این بازی با کلمات خوبی نیست. خودم می‌دونم.
‫اِه، داری فقط چیپس ترتیلا خشک می‌خوری؟
‫پنیر ناچو تموم شده.
‫ظاهراً ممکنه یه مقداری توی بوفه سمت جنوب داشته باشن.
‫اوه، من خیلی دلم می‌خواد اینجا رو با خاک یکسان کنم،
‫اما از نظر لجستیکی خیلی سخت می‌شه.
‫آتش زدن یه پارک آبی. (ناله)
‫حالا باید این چیپس‌های خشک رو حمل کنیم.
‫در تمام پارک آبی
‫بدون اینکه دوباره خیسشون کنیم؟
‫«باز هم؟» (با تمسخر)
‫باید از اول پیش من می‌اومدی.
‫این قطعاً کاریه که بیشتر بهش می‌خوره
‫برای مهارت‌های خاص من.
‫مهارت‌های خاصت چیه؟
‫جودی، لطفاً بذار کارمو بکنم.
‫آه، داره اتفاق می‌افته! بیپ، بیپ!
‫دارم می‌رم ایستگاه جیسون پاتریک.
‫- خداحافظ، بیف. قوی باش. - (موسیقی نمایش پری دریایی در حال پخش)
‫(ناله) خوش بگذره.
‫و نگران من نباش.
‫من خوبم. جلوی اون وسوسه‌گرها مقاومت می‌کنم.
‫باید برم به اسپلاش کِروَس.
‫خانواده‌ام به من نیاز دارن.
‫اَه، چرا، چرا هیچ‌کس نمیاد منو برداره؟
‫من یه آدم خیلی مهربونم.
‫پنیر پیدا شد و دارم برمی‌گردم به مقر.
‫از جلو راه برو کنار! پسر شماره یک ناچو داره میاد!
‫هی، مواظب باش. من اینجا بار ارزشمندی دارم.
‫چه خبر شده؟
‫نوجوانی که بالای سرسره مرگ نگهبانی می‌ده.
‫مطمئن شو که همه دو دقیقه بین هر اسلایدر صبر کنن.
‫خوابش برده.
‫این شبیه پاکسازی هست، ولی برای سر خوردن از سرسره آبی.
‫- هر چقدر که می‌خوای. - آره.
‫خیلی خب، بچه‌ها، وقتشه که بپریم.
‫اوه، نه. داره اتفاق می‌افته.
‫آژیر نزدیک می‌شه.
‫باید با این پری‌های دریایی برقصم.
‫افسونگرها، دعوت‌نامه‌تون رو دریافت کردم.
‫دارم میگم آره، میام.
‫(جیغ زدن)
‫بیا، بیا.
‫آره، گرفتمش! عالیه.
‫خیلی ممنون، داشتم نگران می‌شدم.
‫که هیچ‌کس قرار نبود برای من توقف کنه.
‫منظورم اینه که می‌دونم یه کم ظاهرم ناجوره،
‫و احتمالاً داری فکر می‌کنی، "حساب لطفاً."
‫اما باور کن، تو تازه توی قرعه‌کشی مسافران بخت‌برگشته برنده شدی.
‫سلام، من وولف هستم.
‫اسمم نکبونه.
‫اوه. وای. اسم قشنگیه.
‫- می‌خوای از این قهوه بخوری؟ - اوه، نه مرسی.
‫سه تا نوشابه مانتین دیو کُد رد توی ساحل خوردم.
‫و دو تا مانتن دیوی معمولی و یه شیر کاکائو.
‫خب، چی تو رو به کنار بزرگراه کشونده، گرگ؟
‫خلاصه بگم، نک‌بون، خیلی نگران بودم.
‫مایو شنای من داشت می‌افتاد،
‫به خاطر اینکه همه پارک‌های آبی نفرین شده‌ان،
‫که توی یه فاضلاب گیر افتادم
‫و سعی کردم دست خودمو بجوم.
‫ولی من هیچ سس بازویی نداشتم،
‫حالا باید برم به اسپلش کِرواس.
‫که خانواده‌ام رو پیدا کنم، که موش خرما نیستن.
‫- داستانی به قدمت زمان. - خب، چی بار می‌زنی؟
‫بهت یه راهنمایی می‌کنم. اسم قانونیم "نک‌بون" هست،
‫ولی اسم جاده‌ای من اسکال دیگره.
‫هر دو زیبا هستید. بذار حدس بزنم-- تو بار می‌بری...
‫اِه... گردنبندها. نه، نه، نه، نه!
‫اِه، گردنبندهای مخصوص کریسمس.
‫هه، نزدیک بود. اسکلت‌ها.
‫می‌دونی همونایی که تو کلاس‌های علوم دارن؟
‫و چی داری؟ خب، من جمعشون می‌کنم.
‫وقتی هنوز همه کثیفی‌ها روشونه.
‫حالا، وقتی می‌گی "کثافت"،
‫منظورت گوشت و بافت انسانیه؟
‫آره، "کثیفی." می‌برمشون پیش رفیقم.
‫کی چند تا مخزن اسید داره و ما، می‌دونی،
‫ما یه جورایی تمیزشون می‌کنیم، می‌دونی،
‫تا بچه‌ها بتونن یاد بگیرن.
‫اوه، وای. هیوستون،
‫ما یه سواری داریم و یه دوست جدید عالی.
‫پس تو با خانواده‌ات به پارک آبی نرفتی؟
‫به خاطر یه نفرین؟
‫خب، منظورم اینه که، اگه شلوارک شنات افتاد
‫هر بار که می‌رفتی پارک آبی،
‫اگه بهش نفرین نمی‌گی، پس چی می‌گی؟
‫اوه، این قطعاً یه نفرینه.
‫خیلی زیاد. و من می‌دونم.
‫من برای چند سال نفرین شده بودم. به نظر می‌رسید، مثل اینکه،
‫میدونی، خونه‌م هر دفعه می‌سوخت.
‫یه شمع رو توی خونه روشن گذاشتم
‫وقتی آخر هفته رفتم بیرون از شهر.
‫خب، این یه کم متفاوت به نظر می‌رسه.
‫خب، چطوری به این نتیجه رسیدی؟
‫خب، انگار با یه نتیجه‌ای روبرو شدی--
‫خونه‌ات داره می‌سوزه-- به خاطر انتخاب بدی که کردی--
‫روشن گذاشتن شمع داخل خونه
‫وقتی که آخر هفته رفتی بیرون از شهر.
‫این یک نفرین نیست.
‫هی، هی، این یه نگاه جدید به قضیه‌ست، حالا ادامه بده.
‫منظورم اینه که اگه شلوارک شنای من هی می‌افتاد
‫به خاطر انتخاب بدی که کردم،
‫ما یه جور دیگه‌ای داشتیم...
‫گف... توگو.
‫سرت رو ننداز پایین، مایوت می‌افته.
‫ببینمتون بعداً، بچه‌خزها.
‫بچه‌های جدید توی دردسر! شلوارک‌هام!
‫هی، از اونجا برو بیرون. داریم شب موج‌سواری می‌کنیم.
‫و موج‌ها خیلی بلندن.
‫- لباست رو کامل پاره می‌کنه. - بی‌خیال.
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم. (اوف)
‫اوه، نه! شلوارک شنای من!
‫پیراهنت خیلی باحاله.
‫میگه "شلوارمو بکش پایین، جرأت داری؟"؟
‫آره. اوه، نه.
‫- (خنده) - شلوارک‌هام.
‫اوه، رفیق، پارک‌های آبی که نفرین‌شده نیستن.
‫من فقط یه خنگ خنگولم،
‫که همیشه هشدارهای منصفانه رو نادیده می‌گیره،
‫با کله پریدن تو کارها،
‫و انتخاب تی‌شرت‌های بد. (با تعجب)
‫حتی امروز، وقتی توی لوله فاضلاب گیر کردم
‫زیر جاده، یادمه یه جورایی یه نشونه بود
‫که روش نوشته بود "هشدار"-- یه علامت هشدار واقعی--
‫و من نادیده‌اش گرفتم. (آه می‌کشد)
‫احتمالاً باید اسمم رو بذارم گوف توبین.
‫فقط دو حرف فرق داره، پس امیدوارم که...
‫- خیلی گرون نمی‌شه. - هی.
‫انقدر به خودت سخت نگیر، ولفی.
‫می‌دونی من و رفیقم چند تا اسکلت داشتیم؟
‫فقط بندازیمش تو دریاچه چون نمی‌تونستیم بگیریمش
‫آخرین ذره کثیفی رو از روشون پاک کردی؟
‫اما بالاخره فهمیدیم که باید یه کم با هم قاطی بشیم.
‫اسید سولفوریک رو با اسید هیدروفلوئوریک مخلوط کن.
‫و ما سال‌هاست که هیچ اسکلت توی دریاچه ننداختیم.
‫چون از اشتباهاتمون یاد گرفتیم.
‫ممنون، نک‌بون. خیلی الهام‌بخش بود.
‫می‌دونم. حالا بیا بریم پیش خانوادت، باشه؟
‫اونجا میاد
‫منو بفرست جهنم!
‫(فریاد زدن)
‫(هورا کشیدن)
‫- آه... - جودی: سلام، مون.
‫اوه. سلام بچه‌ها.
‫بگو ببینم، تونستی از مهارت‌های خاصت استفاده کنی؟
‫پنیری برای ناچوها پیدا کردی؟
‫بله.
‫خب، بهتره به وکیل خیالی‌ات زنگ بزنی،
‫اعتراضات اولیویا رو بگو، و بهش بگو که باهات ملاقات کنه.
‫در دادگاه خیالی، چون من درباره‌ی...
‫خیلی اهل شکایت و دادگاه بازی بشیم.
‫(ناله می‌کند) بیا بریم بابا و هانی‌بی رو پیدا کنیم.
‫و از این وضعیت خسته‌کننده خلاص شو.
‫عزیزم، باید بریم. بابا کجاست؟
‫پدرت به یه تیر سیمانی بسته شده،
‫اما نمی‌تونیم بریم قبل از اینکه من ملاقات کنم--
‫اون احمق کیه دیگه؟
‫تو جیسون پاتریک نیستی.
‫نه، ببخشید. من گرگ دورپ هستم.
‫فقط اینجا نشستم که به مردم بگم جیسون پاتریک...
‫مجبور شد کنسل کنه. یه کار تو آتلانتا گیرش اومد،
‫داریم یه تبلیغ نسکافه می‌سازیم،
‫به‌طور انحصاری برای بازار جزایر یونان.
‫چرا به همه اعلام نکردی؟
‫چرا داری به همه تک‌تک می‌گی؟
‫من هم مشاور غم و اندوه هستم.
‫این همون طوریه که من کارامو انجام می‌دم.
‫ولف راست می‌گفت-- اینجا نفرین شده‌ست.
‫حالا بیا باباتو برداریم و از اینجا بزنیم بیرون.
‫اوه‌اوه.
‫(نفس‌نفس‌زنان) کجا رفت؟
‫(ناله می‌کند) بیا دنبالم.
‫♪ وقتی که از کوه میاد، میاد... ♪
‫این نمایش... خوب نیست.
‫هی دارن همون آهنگ "داره از کوه میاد" رو می‌خونن.
‫و اون که عقب نشسته هی داره بحث می‌کنه
‫با کسی توی گوشی‌اش.
‫و با این حال، قایقم رو بهشون می‌دادم،
‫و زندگیم رو، اگه می‌پرسیدن.
‫- نه، وقتشه بریم، بابا. - نه!
‫نه، منو اینجا بذار.
‫بذار به این ساحل‌ها بخورم.
‫وُلف: مرسی که منو رسوندی، نک‌بون.
‫و ممنون که کمک کردی تا بفهمم
‫این انتخاب‌های بد خودم هستن که همیشه منو به دردسر میندازن.
‫ترس از یه نفرین احمقانه باعث شد که خودمو عقب نگه دارم.
‫از یه روز سرگرم‌کننده با خانوادم.
‫و اون نفرین واقعی بود.
‫خب، اون بیرون موفق باش، ولف.
‫برای یه مشت آشغال روی یه اسکلت،
‫تو پسر خیلی خوبی هستی.
‫همه: گرگ؟!
‫خانواده! وای، چقدر خوشحالم که شماها رو می‌بینم.
‫عزیزم، خوبی؟ چی شد برات؟
‫ماجرای طولانیه.
‫و ما نمی‌تونیم صبر کنیم تا تو راه برگشت خونه همه چیز رو بشنویم،
‫اما بیا از اینجا بریم.
‫حق با تو بود، ولف، اینجا نفرین شده‌ست.
‫نه، ولی مسئله اینه که، امروز فهمیدم
‫پارک آبی اصلاً نفرین نشده.
‫دلیل اینکه همه مدام سوسیس منو می‌دیدن
‫به خاطر انتخاب‌های اشتباه خودمه،
‫نه شانس احمقانه، نه سرنوشت، نه نفرین، یا--
‫اوه. اوه، نه!
‫- (همه با تعجب نفس می‌کشند) - اوه، نه!
‫شلوارک‌هام.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اینو بگم،
‫اما شیشه‌ها پایین و انگشت وسط بالا.
‫و منظورم همه‌ست.
‫آی آی، هیوستون.
‫پری‌های دریایی: اون می‌خونه ♪
‫داره از کوه میاد پایین ♪
‫وقتی که میاد ♪
‫(نفس نفس زدن) می‌شنومتون، ای افسونگرهای من.
‫دارم میام.
‫گوینده: ممنوع‌الخروجی؟ امتیازات لغو شده؟
‫تو رو فرستادن تو اتاقت بدون دسر؟
‫اگه این اتفاق برات افتاده، پس زنگ بزن به...
‫اعتراضات اولیویا ♪
‫اعتراض‌های اولیویا برام ۲۰ دقیقه اضافه گرفت.
‫- زمان استفاده از صفحه نمایش در روز. - اعتراضات اولیویا. ♪
‫اعتراض‌های اولیویا باعث شد که توی هر جعبه ناهار دو تا خوراکی داشته باشم.
‫و یه اسنیکرز بزرگ
‫آخر ترم اگه نمره تاریخم بهتر بشه.
‫- اعتراضات اولیویا. ♪ - گوینده: گوشی مامانت رو بدزد
‫از کیفش بیرون بیار و به هر شماره‌ای که می‌خوای "اعتراضات" رو پیام بده.
‫اعتراض‌های اولیویا برام ۳.۸ میلیون دلار آورد.
‫- اولیویا اعتراضات. ♪ - گوینده: اولیویا اعتراضات.
‫وجود ندارد و وکیل واقعی نیست. لطفاً مشورت کنید
‫دکترت رو اگر فکر می‌کنی که اعتراضات اولیویا رو نگه داشتی.
‫زیرنویس با حمایت بنتو باکس اینترتینمنت
‫و تویوتا.