‫اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫اینجا می‌مونیم، اوه، وو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫در شمال بزرگ ♪
‫(تشویق و هورا)
‫گوشت بچه‌ها این می‌تونه
‫توی اتاق امن پنهان شده بود.
‫از قبل از اینکه شما به دنیا بیایید.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه توش چیه.
‫پیش‌بینی‌هات رو دارم، و هر کی نزدیک‌تر باشه
‫تمام پول‌های توی قلک فحش رو برمی‌داره.
‫و این یه عالمه پول لعنتیه!
‫چون همه‌مون عاشق فحش دادنیم.
‫آره بابا، معلومه که انجام می‌دیم!
‫آره، لعنتی! من از فاج خوشم نمیاد، پس این یه فحش برای منه.
‫اگه یه عالمه مار احمق از اون قوطی مرموز بیرون بیان،
‫خیلی عصبانی می‌شم.
‫خب، فکر کنم بستگی داره به اینکه چقدر احمقانه‌ست.
‫بیا دیگه، لوبیا پخته.
‫نه، باید هلو باشه.
‫خدایا، امیدوارم ذرت خامه‌ای باشه.
‫هی، هی، اون سوپ رو نشونم بده!
‫بابا، وقتشه.
‫(شعار دادن): قوطی اسرار! قوطی اسرار!
‫صبر کن! هم، ما به حدس مرموز تو نیاز داریم.
‫اوه، آره، یادم رفت که داشتیم این کار رو می‌کردیم. (می‌خنده)
‫این اواخر خیلی سرم شلوغ بوده با ساعت‌های داوطلبیم.
‫تو خونه سالمندان، من به‌ندرت کریسپین رو دیدم.
‫و البته از وقتی که ترفیع گرفته خیلی سرش شلوغ بوده.
‫به مدیر معاون در اسموتی باس.
‫آموزش اضافی مخلوط‌کن واقعاً سنگینه.
‫جویی والدز نزدیک بود یه انگشتش رو از دست بده.
‫این همون کاره.
‫متاسفم، هم. دور بودن از همدیگه
‫از اولین عشق واقعیت جدا شدن می‌تونه سخت باشه،
‫حتی اگه فقط برای یه ترکیب اضافی باشه.
‫اوه. (با لکنت) اشکالی نداره، بابا. ما خوبیم.
‫و حداقل از کارم توی خونه سالمندان لذت می‌برم.
‫اونا عاشق اینن که براشون کیک ببرم.
‫هیچ چیزی مثل یه کیک ذهن یه آدم پیر رو منفجر نمی‌کنه.
‫آره. یکی برای بازی بینگو امشب درست کردم.
‫که دو تا از چیزای مورد علاقه‌ی سالمندا رو ترکیب می‌کنه:
‫قمار و نوه‌ها،
‫و اسمش هست "یه بینگو بچه‌م رو کیک کرد."
‫حالا که صحبت از خوردن بچه‌ها شد.
‫می‌دونی چیه؟ من به یه مقدمه نیاز ندارم.
‫یا اجازه برای عوض کردن موضوع.
‫دارم می‌رم به اولین کلاس سفالگریم.
‫امشب توی کارگاه سفالگری "کِلینین ایت!"
‫آه، یه رسانه هنری جدید برای برند‌ی وارهول جوان ما.
‫بانوی ما - ناردو دا وینچی.
‫پالتا پیکاسو.
‫می‌دونی که هنرمند زن هم داریم، درسته؟
‫ببخشید، یکم زیاده‌روی کردیم.
‫و حالا، بدون معطلی بیشتر، قوطی اسرارآمیز!
‫- (نفس‌نفس) خدایا، این بو چیه! - چرا بابا؟ چرا؟
‫- (صدای همهمه) - می‌خوام دماغمو ببرم!
‫- هم: شیطون تو قوطیه! - (بیف غرغر می‌کند)
‫باشه، عالیه. فقط خونه رو آتیش می‌زنم،
‫و بویش کامل از بین می‌ره.
‫هَم: کی یه تیکه می‌خواد؟
‫بچه خوشمزه؟
‫یه کم بازو برمی‌دارم.
‫- آره. - سلام آقا.
‫چرا تو، اه، حداقل...
‫بذار اون مقوای نازک رو نگه دارم.
‫وقتی داری اون بچه رو تیکه‌تیکه می‌کنی؟
‫(می‌خندد) مرسی. گلدی، درسته؟
‫آره. تو اتاقم یه سینی دارم.
‫اگه یه لحظه وقت داری.
‫حتماً، من کلی وقت دارم.
‫فهمیدیم بچه، تو جوونی.
‫لازم نیست اینقدر بدجنس باشی. بیا دنبالم.
‫(نفس‌نفس زدن)
‫توده‌های خاک رس سفالی؟
‫بزرگترها دارن جنبه هنری خودشون رو کشف می‌کنن؟
‫یه مرد بزرگسال با لباس کار؟!
‫دقیقاً همونیه که تصور می‌کردم!
‫اوه، سلام. تو باید جودی باشی.
‫برو جلو و پشت هر فرمونی که خالیه بشین،
‫و شروع می‌کنیم.
‫چرخ خودم؟ با من حرف بزن، خانم.
‫خیلی خب، چند تا قانون پایه هست که قبل از شروع باید بگیم.
‫یادت باشه، چیز مهم اینه که
‫باید بسازی و بسازی و بسازی.
‫دومین چیز اینه که، هرچند که خوشحالم،
‫من توی یه رابطه جدی هستم.
‫با همکارام وینترگرین و مایک هستم، پس نمی‌تونم بهت توجه کنم.
‫باشه، ولی می‌تونی پشت سرم بشینی؟
‫و یه جورایی دست‌هات رو دورم حلقه کن
‫وقتی با هم یه کاسه درست می‌کنیم؟
‫ملیندا، این همون کار سوییزیه، خودت هم می‌دونی.
‫لعنتی.
‫حالا همه، ذهنتون رو آروم کنید.
‫تا بتونی آواز خاک رو بشنوی.
‫آه آه آه-آه ♪
‫من توام، جودی، و تو منی،
‫و با هم، ما قشنگیم.
‫من خونه‌ام.
‫هم وای
‫گلدی، این غذاها خیلی خوشمزه‌ان.
‫اوه، از مجموعه ظرف‌هام خوشت اومده؟
‫بیشترشون از طرف شوهرم، پاول بود.
‫الان مرده. نویسنده بود.
‫وای! چی نوشته؟ شعر؟ رمان؟
‫اوه، دستورالعمل‌های گرم کردن برای انواع محصولات غذایی.
‫"بذار خنک بشه بعد بخور." این ایده خودش بود.
‫قبل از اون، مردم همیشه دهنشون می‌سوخت.
‫مجبور شدم بیشتر ظرف‌هایی که برام خریده بود رو بفروشم.
‫وقتی اومدم اینجا و، اه،
‫چون دیگه قاطی نمی‌کنم.
‫همه به مهمونی‌های شلوغم همینو می‌گفتن.
‫اوه، هم، تو عاشقش می‌شدی.
‫منم عاشق شیرینی‌پزی بودم و کلی چیز میز درست می‌کردم.
‫الان که می‌شنوم خیلی چندشه،
‫اما در اون زمان باحال به حساب می‌اومد.
‫کاسرول وینرونی، موز هولاندیز،
‫دیپ هفت جگر من.
‫اوه، من و پل همیشه یه رقص خاص انجام می‌دادیم.
‫(سوت می‌زند) این غذا رو رد نمی‌کنم.
‫از تخت بلند شدم تا بیسکویت سرو کنم.
‫اوه، اون یه دیس خاص بود که گرفتم.
‫برای جشن تولد 70 سالگی عجیب و غریب پل عزیزم،
‫اما بعدش یهو تو ۶۹ سالگی فوت کرد،
‫که خوشش می‌اومد چون عاشق شوخی‌های ۶۹ بود،
‫اما نتونست ازش لذت ببره چون دوباره، مرده بود.
‫و همه نقشه‌هایی که برای اون بشقاب داشتم
‫و اون مهمونی همین‌جوری، پوف، خشک شد و رفت پی کارش.
‫این تقریباً ده سال پیش بود.
‫تولدتش تا چند روز دیگه است.
‫اوه، می‌تونم برای تولدش یه کیک درست کنم،
‫و می‌تونیم یه لیوان به سلامتی‌اش بلند کنیم.
‫یا... شاید...
‫نه، نه، نه، نمی‌تونستیم.
‫- نباید این کارو کنیم! - نباید چی رو؟
‫فقط، خب... نمی‌دونم.
‫خیلی دیوونه‌ست، ولی می‌تونیم...
‫می‌تونیم کل مهمونی رو به خاطر قاطی کردن پل به هم بزنیم.
‫اوه، نه، نه، نه. می‌دونی چیه؟ بی‌خیال.
‫فراموش کن چی گفتم. ایده احمقانه‌ای بود!
‫من یه پیرزن خنگم با یه دهن خنگ.
‫چی؟ نه! احمقانه نیست!
‫الان کلی وقت آزاد دارم که بهت کمک کنم.
‫چون دوست پسرم مشغول یادگیری بلندر هست.
‫باشه، هم، اگه اصرار داری.
‫شنیدی چی گفتن، پل؟
‫آخر هفته جشن تولدت رو می‌گیریم.
‫پس به اون دوستای کسل‌کننده بهشتیت بگو که سرت شلوغه!
‫صبح بخیر، جودی. اون چیه که دستته؟
‫یه مشت دستمال توالت؟
‫این اولین ماگ دست‌ساز منه!
‫بفرما پدر.
‫- با قهوه پرش کن! - باشه.
‫آه! فهمیدم.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که شستم رو اینجوری بذارم روی سوراخ.
‫یا از همین سوراخ اینجوری بخورش.
‫آه. اوه، چه تجربه نوشیدنی جدیدی، جودی.
‫خیلی برای دهنم حال می‌ده.
‫می‌دونم که عالی نیست، ولی کورت می‌گه
‫یه لیوان ترک‌خورده درست مثل یه آدم ترک‌خورده‌ست-- زیبا.
‫چرندیات. این لیوان خیلی خوبیه.
‫فقط باید روی خودم کار کنم تا بتونم ازش استفاده کنم.
‫اوه، حس بدی دارم که برای هر کدومتون یه لیوان ندارم،
‫اما نگران نباش. امشب برمی‌گردم،
‫و می‌خوام چند تا کار جدید خلق کنم!
‫اوه. (می‌خندد) عالیه!
‫چرا به جودی نمی‌گید که لیوانش بده؟
‫اوه، ما سعی می‌کنیم دلسردش نکنیم.
‫وقتی چهار سالش بود، نقاشیش رو نذاشتم.
‫یه گربه روی یخچال بود، و برای یه هفته،
‫او با حوله حمام دور خونه می‌چرخید،
‫آه کشیدن و تظاهر به سیگار کشیدن.
‫خب، شاید بهتر بشه؟
‫یا این کار رو می‌کنیم، یا تو دروغ گفتن بهتر می‌شیم.
‫هم: می‌دونستم که تمرین سخت خواهد بود،
‫اما انگشت بیچاره‌ات.
‫اوه، این فقط برای محافظت ازش در طول روزه.
‫تا بتونم امشب دوباره برگردم به کارم.
‫آره، منم یه شب حسابی برنامه‌ریزی کردم.
‫دارم به دوستم گلدی که از من بزرگتره کمک می‌کنم که یه مهمونی برنامه‌ریزی کنه.
‫اوه، این منو یاد یه چیزی می‌ندازه!
‫ما شنبه شب یه مهمونی داریم.
‫تو هم باید بیای. بالاخره دوباره می‌تونیم با هم بگردیم.
‫باشه، باید برم. کلاس ورزش اون طرف مدرسه‌ست.
‫و باید خیلی با احتیاط راه برم
‫که انگشتم به کسی نخوره.
‫خداحافظ، رفیق.
‫و روز خوبی هم برای تو، کروکودیل.
‫می‌دونستم که شماها امشب داشتین چیزهای عجیب رو تماشا می‌کردین.
‫پس یه آناناس آوردم کیک وارونه.
‫به نظر خوشمزه میاد.
‫صبر کن ببینی چی برات برنامه‌ریزی کردم.
‫برای مهمونی بزرگ گلدی. آخ!
‫- چی‌اش؟ - گلدی!
‫اوه، واقعاً وقتش رسیده؟ هام، تو با من بیا.
‫متاسفم. باید ببریمش به جلسه مشاوره ترک مواد.
‫به خاطر اینکه به مواد مخدر معتاده.
‫اون داشته با پایپ تاید می‌کشیده
‫با دوستای بی‌خاصیتش کنار ریل قطار.
‫باشه، ما بهتره که، اه، اه... آره، باید بریم. خداحافظ.
‫- گلدی، چی شده آخه؟! - ساکت شو.
‫در مورد مهمونی جلوی پلیس حرف نزن.
‫خب، باید زودتر اینو می‌گفتم،
‫اما واقعاً باحال نیست که تو جشن تولد قاطی کنی.
‫- اینجا تو خونه سالمندان. - چرا؟
‫خب، شاید تو هفته اولم یه مهمونی کوچولو راه انداختم.
‫که باعث آسیب دیدن بعضی از تجهیزات پزشکی شد.
‫چند نفر با کیسه سرم دعوا کردن. تقصیر من نیست!
‫پس این مهمونی... خلاف قانونه؟
‫(پوزخند) تو این سن و سال، همه قوانین رو فقط به‌عنوان پیشنهاد می‌بینم،
‫و بیشترشون پیشنهادهایی هستن که خوشم نمیاد.
‫خب، اگه نمی‌تونیم اینجا انجامش بدیم، کجا می‌خوایم بندازیمش؟
‫اوه، یه جا تو ذهنم دارم. فردا بهت نشون میدم.
‫اما اگه داری دو دل می‌شی، می‌دونی چیه؟
‫من... فقط یه شمع برای پل اینجا روشن می‌کنم.
‫تنها توی اتاقم
‫و اسمش رو آروم توی تاریکی بگو، اینجوری.
‫(با ناراحتی): «پاول.»
‫اوه اوه، گلدی. ممکنه پل با کاراش خودشو به بهشت رسونده باشه،
‫اما این آخر هفته، اون ۷۰ ساله می‌شه.
‫خب، اولین توقفمون کجاست؟
‫بزن بریم فروشگاه وسایل مهمونی.
‫بعدش می‌تونیم بریم دوست من مارک رو ببینیم.
‫- و یه کم کوکایین بخر... - (صدای پیام گوشی)
‫کریسپین، هان؟ اون آقا شوهرته؟
‫- می‌خوای بهش جواب بدی؟ - آره، می‌خوام.
‫ولی بابامون همیشه میگه
‫اگه یه روزی ما رو در حال پیام دادن و رانندگی ببینه،
‫تماس بعدیمون باید به اخبار باشه تا ببینیم
‫اگه می‌خوان با منطقی‌ترین بچه‌ی دنیا مصاحبه کنن.
‫- آدم باهوش. - بعداً بهش پیام می‌دم.
‫حالا توی رابطه‌هات این کارو می‌کنی، آره؟
‫فقط برای همدیگه ایموجی و عکس از باسن‌هاتون می‌فرستید؟
‫تا حالا رقصیدی؟
‫آره، ما واقعاً توی یه رقص عاشق هم شدیم.
‫اما این روزها هر دوتامون خیلی سرمون شلوغه.
‫صبر کن! وایسا! اینجا نگه دار! بزن کنار!
‫گلدی! هی، اه، برگرد؟
‫اوه، رفیق، دارم یه ارشد رو از دست می‌دم.
‫وای، چه خبره! اردک‌ها اینجان.
‫- من تا حالا اینجا رو ندیده بودم. - (صدای اردک‌ها)
‫خیلی قشنگه.
‫آره، دریاچه فقط چند روز در سال یخ‌زده نیست.
‫من قبلاً پاول رو از پشت میزش می‌کشیدم بیرون.
‫تا از دستش ندیم.
‫خیلی بده که دوست‌پسرِت اینو از دست داده.
‫خب، گفت که آخر هفته میاد به مهمونی.
‫اما اگه قبل از اون کشته بشی، هم؟
‫بهش فکر کردی؟
‫می‌خوای منو بکشی، گلدی؟
‫نه، من قدرت بالاتنه ندارم.
‫- آه، من اینجا رو دوست دارم. - می‌فهمم چرا.
‫خوشحالم که وایستادیم.
‫داری چیکار می‌کنی، هم؟ نشین.
‫باید بریم خرید برای مهمونی. بیا بریم!
‫بجنب! بجنب! بجنب! بجنب! جا نمونی!
‫خب، نظر همه چیه؟
‫اوه، من چنگالمو خیلی دوست دارم!
‫- این یه جا شمعیه. - آره، دقیقا!
‫دیشب فقط می‌خواستم یه چیز درست کنم،
‫اما استودیو واقعاً بهم انگیزه می‌ده.
‫اون چرخ داشت می‌چرخید،
‫و کورت داشت آواز نروژی خودش رو می‌خوند.
‫و بعدش، یهو دیدی که...
‫اونقدر سفال درست کرده بودم که یه انبار رو پر کنه.
‫و من عاشق اون چیز صورتی‌ام.
‫- قاب عکس! - اوه!
‫باشه. آره.
‫ماه؟ نظری داری؟
‫این رو خواهرم به من داده.
‫و بابا، تو هم از مال خودت خوشت میاد؟
‫اوه، خب، خیلی خوش می‌گذره.
‫از این بشقاب غذا بخوری، جودی.
‫ببین چقدر همبرگرم تو این منظره کوچیک به نظر می‌رسه.
‫خوشحالم که از هدیه‌هاتون خوشتون اومده، چون قراره...
‫بیشتر، بیشتر، بیشتر از همونجایی که اومده!
‫عالیه. حالا کجا رفتن سیب‌زمینی‌های من؟
‫اوه، افتادن توی سوراخ وسط بشقابم. جالبه.
‫- خب، حالا کجا بریم؟ - اوه، اینجا بپیچ، هم!
‫- این چیه؟ - همون جایی که برای مهمونی بهت گفته بودم.
‫این خونه منه. خونه واقعی خودم که مال خودمه.
‫فقط باید توی اون انبار آدمای پیر بخوابم.
‫خب، به نظر می‌رسه که خیلی زیبا بوده،
‫اما به نظر نمیاد... امن باشه؟
‫فقط آرزو می‌کنم که بتونم یه بار دیگه اینجا جشن بگیرم.
‫قبل از اینکه من... می‌دونی. (صداهای خرخر)
‫(نفس‌نفس‌زنان) گلدی، داری می‌میری؟
‫اوه، اشکالی نداره، هم. من نمی‌ترسم.
‫- زندگی خوبی داشتم. - اه، بی‌خیال.
‫ضرری نداره که یه مهمونی کوچولو اونجا بگیریم.
‫- فقط چند ساعته. - آفرین به این روحیه.
‫حالا، فقط باید بفهمیم چطور ۲۳ نفر پیر رو اینجا بیاریم.
‫از خونه سالمندان.
‫اممم، فکر کنم کایل از اونایی که توی انبار کار می‌کنه، یه عالمه اتوبوس قدیمی داره.
‫عالیه! این سالمندها خیلی هیجان‌زده میشن که یه دور بزنن.
‫در چیزی غیر از آمبولانس.
‫اینجا با دوست قدیمی‌ام هستم ♪
‫اون پیر شده ولی من نه ♪
‫♪ استخوان‌هاش پیرن و خودش هم پیر شده ♪
‫♪ ولی دلش جوونه، پس هنوزم با هم می‌چرخیم. ♪
‫آخ! دستم! شکوندیش!
‫شوخی کردم. بیا بترکونیم!
‫- اوه، نه. منظورم اینه، سلام! - سلام بچه‌ها. گوش کنید،
‫فقط می‌خواستم بگم، متوجه شدم
‫که بعضی از تلاش‌های اولیه‌ام در سفالگری
‫شاید یه کم... خوب نبود.
‫- چی؟! - چی؟! نه. عمراً. - درسته.
‫و فهمیدم که ساختن ظروف سرامیکی واقعاً کار من نیست.
‫و به همین دلیله که... بومپ، با-دا-دا-دا! ♪
‫خوشحالم که بهتون معرفی کنم
‫خط جدید جواهرات سرامیکی و لباس‌هام! زنبور عسل!
‫- وای، چه جالب. - یه گردنبنده!
‫البته که هست، دختر.
‫کاملاً شیک و باکلاس.
‫و ماه، این برای توئه.
‫- این یه کاپشن سرامیکیه، و فقط اینجوری می‌پوشیش. - اوهوم.
‫هی، اونجا روی یقه چی نوشته؟
‫اوه، نوشته "محشره!" باحال نیست؟
‫- اوه، خدایا. باید بشینم. - حالا، هم کجاست؟
‫فکر کنم توی اتاقشه، داره آماده می‌شه.
‫برای یه مراسم تو خونه سالمندان.
‫اوه، عالیه. می‌خوام برم هدیه‌اش رو بهش بدم.
‫این شلوارک‌های سرامیکی که روی جیب‌هاش نوشته "محشر!"
‫کسی می‌تونه کمکم کنه سرم رو بالا بگیرم؟
‫به کمک میام، کریستینِ در حال سقوط من!
‫بچه‌ها، باید یه کاری کنیم که جودی این آشغالا رو نسازه.
‫بیا بریم کارگاه سفالگری.
‫- و یه کم با این کورت گپ بزنی؟ - مون: بابا؟
‫- کمک می‌خوای؟ - آره، می‌رم اره افقی‌برم رو بیارم.
‫ما خیلی زود تو رو از اونجا بیرون میاریم.
‫هام هی کریسپین منم
‫اوه، پیامت رو گرفتم. خیلی ضدحاله.
‫امشب به برنامه‌ات ساعت اضافه کردن.
‫حالا که ترفیعت قطعی شده.
‫دوست داشتم ببینمت، ولی می‌فهمم.
‫اوه، اگه یادت میاد، می‌تونی نگاه کنی؟
‫برای کاج خوش‌شانسی من تو خونه‌ت؟
‫به نظر می‌رسه یه میوه کاج باشه، ولی خوش‌شانس‌تره.
‫باشه، دوستت دارم. خداحافظ!
‫- (در زدن) - داری میری بیرون؟
‫و آرزو می‌کنی که یه شلوارک سرامیکی داشتی که بپوشی؟
‫خب، من... صبر کن. واو. یه تاکسیدو؟
‫وای، وای وای. فکر کردم امشب داوطلب شدی.
‫دارم به یه خانم تو خونه سالمندان کمک می‌کنم که یه مهمونی بگیره.
‫برای تولد ۷۰ سالگی که مدت‌ها به تعویق افتاده بود، شوهر مرحومش.
‫- هی، باید بیای! - آره! ایده خوبیه.
‫خیلی ظرف و گلدون سرامیکی دارم
‫می‌تونم بیارمش تا یه کم فضا رو بهتر کنم.
‫اوه، ظرف‌هات. اه، عالیه!
‫بزرگترا به سختی عادت دارن.
‫خیلی‌هاشون تو جنگ‌ها بودن.
‫♪ ♪
‫حالا بهم نشون بده این کوچولو چی کار می‌تونه بکنه، هم.
‫اوه، آره! بیاین دیوونه‌بازی دربیاریم!
‫واقعاً نمی‌بینم، پس باید اینا رو دربیارم.
‫(موسیقی خفه در حال پخش)
‫می‌خوای یه کم از این... ژله بخوری؟
‫عجب بشقاب عجیبی!
‫مرسی. خودم درستش کردم.
‫نوه‌ام آماندا قبلاً استفاده می‌کرد
‫برام کاردستی می‌فرستاد، ولی حالا توی یه فرقه است.
‫- داره عالی پیش میره، املت ژامبون من! - (غرغر کردن)
‫اوه، خونه یه تکون کوچولو بهمون داد.
‫چون خیلی از مهمونی لذت می‌بره.
‫می‌دونستم که یه چیز دیگه هم تو چنته داره.
‫هم، آماده‌ای برای رقصمون؟
‫صبر کن. منظورت از "رقص ما" چیه؟
‫رقص خودمون! مثل وقتی که من و پاول می‌رقصیدیم.
‫اما ما هیچ برنامه‌ای نریختیم، گلدی. ما تمرین نکردیم.
‫لازم نیست رقص رو تمرین کنی.
‫من واقعاً هیچ‌وقت در موردش نشنیدم.
‫باشه، گلدی. بیا برقصیم.
‫همینه که هست. یه کم کوکائین می‌خوای؟
‫- گلدی! - شوخی کردم! نتونستم هیچ چیزی بگیرم.
‫ظاهراً رفیقم برگشته مدرسه.
‫الان یه تاریخ‌دان هنره. خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫وولف: خب، برنامه چیه؟
‫بریم تو و شروع کنیم به شکستن کوزه‌ها؟
‫و بگی "جودی رفته!"؟ اوه!
‫می‌تونیم با لهجه ایتالیایی حرف بزنیم که فکر کنه ما مافیایی هستیم.
‫ایده خوبی داری پسر، ولی شاید بهتر باشه فقط بهش بگیم.
‫چون توانایی اینو ندارم که به دخترم بگم
‫اون توی سفالگری خوب نیست، اون باید انجامش بده.
‫یا-- صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫مون واقعاً توی تغییر صداش ماهره.
‫شاید بتونه تو یکی از گلدونا این کار رو بکنه.
‫و کرت حسابی شوکه می‌شه، دیگه هیچ‌وقت نمی‌ذاره برگرده.
‫جودی... بدجنسه.
‫بچه‌ها، جودی داره اینجا پول خرج می‌کنه،
‫پس باید به این یارو پول نقد پیشنهاد بدیم،
‫یا می‌تونیم به جای پول یه تجربه باحال بهش پیشنهاد بدیم،
‫مثل یه ماساژ، یا یه کلاس درست کردن نیوکی.
‫یه ایده خارج از چارچوب--
‫ما اونو به قتل متهم می‌کنیم و مغازه‌ش بسته می‌شه.
‫ببین، این کرت و قدرت سرامیک‌ها رو.
‫به وضوح خیلی زیاد و طاقت‌فرسا هستن،
‫پس بیا بریم اونجا، همه این چیزا رو بهش بگیم،
‫و امیدوار باش که یه چیزی جواب بده.
‫سلام، دوستان جدید. من...
‫من ماریو هستم.
‫اوه، خواهرم... رفته بیرون.
‫- از کار سفالگری. اوکی؟ - ام...
‫به جای پول، بهت یه ماساژ می‌دیم.
‫- چی؟ - (صدای ترسناک): جودی شروره.
‫خب، من مطمئن نیستم که منظورش چی بود،
‫اما همه خوش‌آمدید.
‫حالا، اجازه بدین جادوی تو قلب‌هاتون رو بهتون نشون بدم.
‫به این گل دست بزن.
‫(آواز خواندن)
‫- حسش می‌کنی؟ قدرت رو؟ - آره، حسش می‌کنم.
‫- اوه، وای. - آره. - من یه آدم دیگه شدم.
‫بیا شروع کنیم.
‫بزن بریم، گریس!
‫- ♪ ژله سریع می‌بنده، ولی تا ابد نمی‌مونه ♪
‫♪ کیک وقتی که با هم هستیم، شیرین‌تره ♪
‫♪ اون روزای خوبه که غذاها افتضاح بودن ♪
‫♪ اما این لحظه‌ایه که باید موندگارش کنیم ♪
‫♪ درست مثل فیلم با بازی کوین بیکن ♪
‫♪ نمی‌تونی رقص زندگی رو برنامه‌ریزی کنی ♪
‫♪ تو فقط باید شروع کنی به تکون خوردن ♪
‫♪ زندگی خیلی کوتاهه و باید یه لیوان بلند کنی ♪
‫♪ چرا خدمه‌ی آپولو ۱۳ رو روی باسنت تتو نمی‌کنی؟ ♪
‫صبر کن. واقعاً اونو داری؟
‫کاری که اونا کردن خیلی قهرمانانه بود، هم.
‫خالکوبی کردنشون روی باسنم کمترین کاری بود که می‌تونستم بکنم.
‫پس منو بچرخون ♪
‫♪ این ژله بولونی تمشک یه بار دیگه ♪
‫♪ زندگی خیلی کوتاهه که یه دور دیگه رو زمین نرقصیم ♪
‫♪ این روزای خوب گذشته‌ست و غذاها افتضاحه ♪
‫♪ ولی این لحظه‌ایه که باید موندگارش کنیم! ♪
‫خیلی خب، حالا وقتشه که یه نوش جان کنیم.
‫می‌دونی، این همون مهمونیه که قرار بود من...
‫برای سال‌ها پیش برای عزیزم، پل،
‫اما بعد، دو روز قبل از تولدش، یهو از ناکجا آباد،
‫مثل یه خل و چل واقعی، غزل خداحافظی رو خوند.
‫و این یه چیزی به من یاد داد.
‫هیچ‌وقت مهمونی‌ای رو که می‌تونی امروز بگیری، به دو روز دیگه موکول نکن.
‫خیلی خوشحالم که تونستیم این یکی رو با هم داشته باشیم.
‫و پل، اگه اون بیرونی،
‫خب، اگه از مهمونیت خوشت اومد، یه نشونه بهمون بده.
‫(غرش، جیغ)
‫اوه، ا-اُکی، پل، دیگه بسه علامت دادن.
‫- می‌تونی الان دیگه وایسی. - جودی: اوه، خدایا!
‫برو کنار! باید از کاسه‌هام محافظت کنم! از ظرف‌هام!
‫آه! به ۹۱۱ زنگ بزن!
‫لطفاً همه به نزدیک‌ترین خروجی برید!
‫- (جیغ زدن) - یا، آره، دستپاچه شدن هم خوبه.
‫هر چی به کارت میاد.
‫خب، انگار می‌تونم بهت اتهام ورود غیرمجاز بزنم.
‫شکستن و وارد شدن؟ ولی گلدی صاحب خونه‌ست.
‫- خب... - گلدی!
‫بعد از اینکه پل مرد، مجبور شدم بفروشمش.
‫(آه می‌کشد) گلدی.
‫خب، افسر، چند سال قراره پشت سر بذاریم؟
‫می‌تونم تحملش کنم.
‫خب، منظورم اینه که این خیلی جدیه.
‫داری برای مدت خیلی طولانی می‌ری.
‫- چی؟ - (گلدی نفسش بند میاد) - (می‌خنده) نه، این درست نیست.
‫اما گفتن این با صدای بلند همیشه آرزوی من بوده.
‫گوش کن، ادنا، می‌دونم که اشتباه کردیم،
‫اما ما این کار رو فقط به خاطر این انجام دادیم که گلدی داره می‌میره.
‫- خب... - گلدی! دروغ گفتی که مردی؟
‫منظورم اینه که همه‌مون داریم می‌میریم، هم، به‌جز بنجامین باتن.
‫اما نه، الان که قرار نیست بمیرم.
‫گلدی، تو منو مجبور کردی که قانون رو زیر پا بذارم.
‫خیلی بده!
‫و اسمش "بنجامین باتن" بود، نه "باتنز"!
‫و اون واقعاً مُرد. فقط برعکس پیر شد و بعد به شکل یه بچه مُرد.
‫اوه، باید جواب بدم. صاحب‌خونه‌ها هستن.
‫جرأت نکن چیزی بگی تا وقتی برگردم.
‫- عصبانی هستی؟ - آره، یه جورایی!
‫گلدی، ما تو دردسر بزرگی افتادیم.
‫و ممکن بود سقف رو سرمون خراب بشه.
‫ولی ما نبودیم، و کلی زندگی کردیم!
‫خب، اونایی که صاحب خونه‌ان
‫نمی‌خوان شکایت کنن.
‫به هر حال قراره اینجا خراب بشه.
‫- بیا برگردونیمت. - داغون شدی، نه؟
‫- متأسفانه آره. - باشه.
‫فقط یه لحظه بهم بده تا با خونه خداحافظی کنم؟
‫خداحافظ، پل.
‫این عجیب غریب... رفته.
‫گوشت خب فکر نمی‌کنم
‫پیغام رو درباره جودی بهش رسوندیم.
‫ولی ما هممون برای کلاس‌های روزانه سفال‌گری ثبت‌نام کردیم.
‫و اون دوره ۱۴ روزه سفالگری در تاهو.
‫خب، بیا زنگ بزنیم و کنسلش کنیم.
‫- اول صبح. - درسته، و اگه هنوز ما...
‫به سفالگری علاقه‌مندم، می‌تونم فقط...
‫یه کارگاه سفال‌سازی کوچیک تو حیاط پشتی بساز.
‫یا می‌تونیم فردا دوباره بریم همون کارگاه سفالگری؟
‫- آره، آره، بیا این کار رو بکنیم. - آره. آره. - آره.
‫دلم برای کورت تنگ شده. فکر می‌کنی بتونیم بهش زنگ بزنیم؟
‫شرط می‌بندم اسمش توی دفترچه تلفن هست.
‫هام: می‌دونی، لازم نبود بهم دروغ بگی.
‫درباره خونه و، اممم، درباره مرگ.
‫ببخشید. فقط می‌خواستم مطمئن بشم.
‫یه شب دیگه تو خونه‌م دارم.
‫با خاطراتم، با پل.
‫حتی فرصت خداحافظی هم پیدا نکردم، می‌دونی؟
‫هردومون خیلی سالم بودیم. فکر می‌کردیم تا ۱۱۵ سالگی زندگی می‌کنیم،
‫و بعد یهو، غیبش زد.
‫می‌دونی، جالبه.
‫ما کل هفته رو با هم بودیم،
‫و من حتی تا حالا این دوست‌پسرت رو هم ندیدم.
‫خب، کار داشته.
‫آره، پل هم قبلاً خیلی کار می‌کرد.
‫در واقع، ما قرار بود هفته قبلش بهش اجازه بدیم از کوره در بره،
‫اما یه پروژه بزرگ براش پیش اومد-- یه ضرب‌العجل غیرممکن
‫دستورالعمل‌های وافل‌ساز دو طبقه.
‫پس من برنامه رو تغییر دادم، و بعد ببین چی شد.
‫می‌دونی چی شد؟ می‌خوام بهت بگم.
‫- اون مرد. - آره، اون مرد.
‫آره! نمی‌تونی منتظر بمونی که لحظه‌های خاص خودشون بیان سراغت.
‫باید خودت درستشون کنی، هم.
‫اگه این کارو نکنی، ممکنه از دستشون بدی،
‫درست مثل وقتی که تولد پل رو فراموش کردم.
‫مطمئنم که می‌دونست دوستش داشتی.
‫آره، بهش نشون دادم، مثلاً با خریدن گل.
‫و نصب یه آینه روی سقف اتاق خوابمون،
‫اما پسر، چی می‌دادم که فقط یک روز دیگه داشتم.
‫می‌دونم تو و کریسپین جوونید،
‫اما زندگی سریع‌تر از اونیه که فکرش رو می‌کنی،
‫و تنها چیزی که نمی‌تونی روش حساب کنی، زمان بیشتره.
‫بعضی وقت‌ها چیزهایی تو زندگی یهویی از ناکجا پیدا میشن،
‫و نمی‌خوای پشیمون بشی.
‫حالا فکر می‌کنی باید چیکار کنی؟
‫- برو پیش کریسپین. - آره!
‫- ولی اول جودی رو برسون خونه! - باشه!
‫بعدش باید یه کم بنزین بزنم.
‫ولی بعد از اون، میرم پیشش.
‫آفرین پسر. آه، و منو هم ببر داخل.
‫یکم یخبندونه. نمی‌خوام سر بخورم و بیفتم.
‫هنوز برنامه دارم که تا ۱۱۵ سالگی زندگی کنم.
‫می‌دونم که پل منتظرم می‌مونه.
‫اون بالا داره یه آینه روی سقف بهشتمون نصب می‌کنه.
‫- هامیول؟ - سلام.
‫- تو اینجایی. - تو هم همینطور.
‫عجب تصادفی!
‫الان جایی هست که بخوای بری؟
‫- آره. - اوه.
‫اوه، نه، نه، نه. منظورم اینه که هر جا میری.
‫باشه، عالیه.
‫مرسی که اومدی دنبالم.
‫مرسی که گذاشتی بیام دنبالت.
‫خب، ممنون که ازم تشکر می‌کنی که اومدم دنبالت.
‫- ببخشید که طول کشید. - دقیقا به موقع رسیدی.
‫وای. اه. این خیلی چندشه. توش چیه؟
‫اوه، اِهم، خامه، سوسیس و ترب کوهی.
‫- بندازیمش دور؟ - آره، آره. حتماً، آره.
‫هی، دی‌جی، بیا بترکونیمش ♪
‫♪ این لباس‌های سرامیکی خیلی باحالن ♪
‫♪ عاشق اینم که وقتی شنا می‌کنم بپوشمشون ♪
‫ماهی سالمون گرفتن یا توی خونه لم دادن ♪
‫♪ قسمت‌های خصوصی‌ت رو باد می‌زنی ♪
‫♪ عالی برای سفر به ژاپن ♪
‫♪ توی انگلستان، حواسم به فاصله هست ♪
‫♪ دارم کره بادوم‌زمینی و مربا درست می‌کنم و حال می‌کنم ♪
‫هی دی‌جی، همین‌جوری ادامه بده ♪
‫♪ توی ساحل، وقتی داری آفتاب می‌گیری ♪
‫♪ این لباس‌های باحال خیلی خفنن ♪
‫♪ وقتی که داری امتحان ادبیات می‌دی ♪
‫♪ معلمت شروع می‌کنه به توضیح دادن ♪
‫کلاس برای همیشه تعطیل شد! ♪
‫زیرنویس با حمایت مالی از بنتو باکس اینترتینمنت
‫و تویوتا.