‫♪ اون بالا رو نگاه کن ♪
‫♪ چی می‌بینی؟ ♪
‫♪ طبیعت و این چیزا ♪
‫-♪ مثل یه سنگ ♪ -♪ و یه درخت ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا بالا می‌تونی هوا رو نفس بکشی ♪
‫♪ یه کم ماهی بگیر ♪
‫♪ یا به یه خرس خیره شو ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫♪ اینجا می‌مونیم، اوه، هوو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫♪ در شمال بزرگ. ♪
‫(تشویق و هورا)
‫جودی (با پژواک): بابا کجاست؟
‫گرگ (با پژواک): اون تو اتاقش نیست.
‫ماه (با پژواک): زمانش رسیده.
‫شکار گوشت
‫وولف: کلونی، داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم کاچو اِ پپه می‌خورم. خیلی باکلاسه.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫(جیغ زدن)
‫آه! لوسی لاولس لعنتی!
‫آه! چه خبره؟ چرا لختی؟
‫چرا آب اینجاست؟
‫- باید ابزارامو بردارم! - گرگ، نه!
‫بیا یه لوله‌کش خبر کنیم.
‫بابکت این یکی رو تحت کنترل داره.
‫دارم امتحان می‌کنم که "باب‌کت" رو به عنوان یه لقب استفاده کنم.
‫زیادی حیوونه؟
‫این به نظر می‌رسه یه کار برای یه لوله‌کش واقعی باشه،
‫با یه اسم معمولی، مثل چمپ. نه.
‫گرب، صبر کن.
‫چرا نمی‌تونم یه اسم معمولی به ذهنم بیاد؟
‫نگران نباش عزیزم، تو به گراب نیاز نداری.
‫وقتی بی‌کت رو گرفتی.
‫- آه! - اوه، نه، نه! آب توالت!
‫بازم ممنون که گذاشتی توی اتاقت بمونیم، هم.
‫دستشویی‌مون خیلی بدجنس و عجیب غریب شده.
‫- واقعاً همینطوره. - خب، ما همه‌مون خیلی برای تو و هانی‌بی هیجان‌زده‌ایم.
‫در طول هفته‌ی شکرگزاری توی خونه اصلی بمونیم و بخوابیم.
‫من روی زمین ماه کاملاً خوشحال خواهم بود.
‫کسی گفت شب پسرونه؟
‫گفتمش با یه "ز"، فکر کنم خیلی باحال میشه.
‫اوه، هم، تو کلی کتاب داری.
‫می‌تونم یه کم مطالعه کنم.
‫چیلی چانکی برای روح نوجوان،
‫یه کم از کتاب‌های مری هیگینز کلارک...
‫هکینگ هالوورسون‌ها؟
‫آره، ما هممون اونا رو خوندیم.
‫اونا درباره یه خانواده وایکینگه.
‫خیلی خشن ولی خیلی نزدیک.
‫و اونا عاشق اینن که سر چیزا رو بزنن.
‫مثل هر سری، اونا فقط می‌زننش.
‫حتی اگه سرشون شلوغ باشه، براشون مهم نیست.
‫جودی: خب، شماها انتخاب کردید.
‫یه وقت عالی برای نابود کردن دستشوییتونه!
‫با قدرت پشگل، چون من یه عروسک سایه جدید دارم.
‫بعد از شام دارم کارمو شروع می‌کنم.
‫باید انگشتم رو در بیارم تا بتونم انجامش بدم، ولی می‌ارزه.
‫من یه نمایش عروسکی سایه‌ای دوست دارم.
‫بعضی وقت‌ها یه عروسک معمولی هم زیادیه.
‫خب، لوله‌کش برای تعطیلات شکرگزاری رفته بیرون شهر،
‫ولی اول صبح دوشنبه دستشویی رو درست می‌کنه.
‫در این بین، اینکه همه‌تون زیر یه سقف اینجا هستید
‫خوش می‌گذره، مثل وقتی که شما بچه کوچولو بودید.
‫به جز یکی از پسرام که ازدواج کرده.
‫ماه ازدواج کرده؟
‫اوه، گرگ. درسته.
‫گرگ: خب، من خودم دست به کار شدم
‫درست کردن یه جدول کارهای جدید و...
‫اِه، ولف، حالا هم رئیس کارهاست،
‫پس اون کارها رو تقسیم می‌کنه.
‫تو خیلی خوب پیش رفتی، ولف، ولی حالا نوبت هم هست.
‫باشه. من عقب‌نشینی می‌کنم و منتظر دستورات رئیس می‌مونم.
‫- ام، ولف؟ - (با خنده): دارم جارو می‌زنم؟
‫اوه، وای. خب، بذار جارو رو اینجا بذارم.
‫به دیوار اینجا...
‫هنوز داری جارو می‌کنی.
‫خیلی خوشحالم که قراره دوباره هم‌اتاقی بشیم!
‫برای یک هفته کامل.
‫می‌تونیم همه بازی‌هایی که قبلاً بازی می‌کردیم رو بازی کنیم،
‫- مثل صندوقدار خسته و مشتری بداخلاق و... - هم: ببخشید، مون.
‫به نظر جالب میاد، ولی واقعاً باید تمرکز کنم.
‫پیدا کردن یه چیزی توی این کتاب آشپزی میشیگان
‫برای کریسپین و والدینش در روز شکرگزاری درست کنم.
‫آشپزخونه جای بهتری برای این کار نیست؟
‫آره، سعی کردم، ولی وولف هی مواد اولیه‌ام رو جمع می‌کرد.
‫- قبل از اینکه بتونم ازشون استفاده کنم. - چرا یه استراحت نمی‌کنی؟
‫و می‌تونیم برادران هیولا بازی کنیم؟
‫یادت هست، می‌رفتیم توی پالتوهای قدیمی خز مامان؟
‫و دور خونه بدوی و همه رو بترسونی؟
‫نمی‌تونم. باید یه راهی برای این پیدا کنم.
‫لعنتی! نمی‌دونم "به سبک دیترویت" یعنی چی.
‫یه ماشین کوچیک روش بذارم؟
‫هی! کی حال و حوصله‌ی یه کم جود رو داره؟
‫می‌دونم که هستم.
‫اوه، هی، آلانیس. الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫باید تا دوشنبه این شعر از قرن چهاردهم رو حفظ کنم.
‫«یک تصنیف از سوارکار ورزشکار»
‫نمره انگلیسیم لب مرزه.
‫الان بین یه A- و یه B+ هستم،
‫و من نمی‌تونم نمره "B" بگیرم.
‫خیلی از خودم خجالت می‌کشیدم.
‫- اوهوم. ولی با اون شوخی مشکلی نداری؟ - هیس.
‫دیگه حرف نزن. باید اینو حفظ کنم.
‫باشه. می‌تونم همین‌جا ساکت وایسم.
‫عالیه. چون من یه سیستمی دارم که توش تصور می‌کنم
‫هر کلمه‌ای که با سینه‌ها و یه باسن بزرگ و گرد همراهه
‫پس من توجه می‌کنم.
‫آره، هیچ‌چیزی مثل سینه‌ها و باسن حواس آدم رو جمع نمی‌کنه.
‫اوه، می‌دونم. (سرفه می‌کنه) "کرست اسب‌سوار..."
‫می‌دونی، قبلاً مجبور بودم کلی دیالوگ حفظ کنم.
‫نمی‌تونی این کار رو تو تلویزیون انجام بدی.
‫فکر کردم گفتی می‌خواستی ساکت باشی.
‫اوه، آره، هستم. از همین الان شروع می‌کنم.
‫کرست سوارکار نیروهای کمکی ارباب رو مجبور می‌کنه.
‫همه با عجله می‌دوند،
‫در حال دویدن، نگران، پشمالو و تند و تیز.
‫نوک‌های پرنده‌ها به اوج می‌رسند و جیغ می‌کشند،
‫التماس و واگذاری پستان دوشیزه.
‫بازی توی زمین شروع شده.
‫آقا به صندلی‌اش ضربه می‌زند.
‫(نفس عمیق) خب، فکر کنم فهمیدمش.
‫- "کرست اسب‌سوار باعث میشه..." - "اسب‌سواری مشباری پشپری دروشی..."
‫- آلانیس! - چی؟ دارم کمک می‌کنم!
‫- لطفاً! شش! "همه با عجله می‌دوند..." - بیپ، بلوب، بلورپ...
‫یا خدا! چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
‫از نظر فنی، من تخیل تو هستم، جودی،
‫پس خودت داری این کار رو با خودت می‌کنی.
‫- دارم میرم داخل. - دلم برات تنگ میشه.
‫- (صدای بلند جاروبرقی) - دارم جاروبرقی جدید رو امتحان می‌کنم!
‫پسر، مثل یه رویا حرکت می‌کنه!
‫گرگ، من باید کار کنم!
‫گرگ! من به جودی گفتم که جاروبرقی بکشه!
‫شماها شوخی نمی‌کردید-- این هالوورسون‌ها واقعاً هکرن.
‫-(غرش) - اوه، چه باحال! برادران هیولا!
‫هیولای داداش، تک!
‫یکی خیلی سرش شلوغه که با من بازی کنه.
‫- (صدای وزوز قطع می‌شود) - میشه همتون از اتاقم برید بیرون؟
‫واقعاً باید این شعر رو حفظ کنم.
‫اوه، من می‌تونم کمک کنم. باشه.
‫چیزی که نیاز داری یه روش حفظ کردن باحاله.
‫"کرست اسب‌سوار."
‫باشه، فقط بگو: "اسب کورسمن."
‫- حالا دیگه هیچوقت فراموش نمی‌کنی. - باشه، یه ذره حریم خصوصی می‌خوام.
‫ببخشید، ببخشید، مرسی، برو بیرون، خداحافظ، بای بای.
‫♪ توبین‌های زیادی، توبین‌های زیادی ♪
‫♪ این همه توبین، خیلی توبین‌ها ♪
‫♪ می‌خوام یه توبین رو بکشم، توبین‌های زیادی هستن ♪
‫♪ این همه توبین جلوی چشمات! ♪
‫(جیغ)
‫بیف: خب، حتی با اینکه من جشن نمی‌گیرم
‫داستان روز شکرگزاری آدم‌های خودخواه و مفت‌خورها
‫کمک گرفتن از غریبه‌هایی که بعداً قتل‌عام‌شون می‌کردن،
‫من خیلی خوشحالم که می‌تونیم این ضیافت رو با هم بخوریم.
‫صبر کن، چند تا پیاز کم دارم.
‫ممکنه همه‌شون رو توی غذاهای تمرینیم استفاده کرده باشم.
‫اوه، عالیه، کی به مزه‌ها برای روز شکرگزاری نیاز داره؟
‫خوشحال می‌شدم که به فروشگاه برم،
‫ولی رئیس کارها اینو به من نسپرد، پس...
‫(مون، هم و جودی دارن مسخره می‌کنن)
‫به نظر می‌رسه همه یکم عصبی‌ان.
‫آره، این اتاق پر از تنشه-- و نه از اون تنش‌های خوب.
‫احساس می‌کنی درست قبل از اینکه فاش کنن
‫کی بهترین مسافرکش در ' هست؟
‫- کسی می‌خواد منو در جریان بذاره؟ - من می‌خوام. همه دارن رو اعصابم راه میرن.
‫- آره. اوهوم. - درسته. - هم: درسته.
‫آها، فهمیدم. خب، من معمولاً اینو برای شام عید شکرگزاری نگه می‌دارم،
‫اما چرا دور هم جمع نشیم و نگیم برای چی شکرگزاریم؟
‫- الان؟ - حتماً.
‫خیلی ممنونم که همه همیشه دور و برم هستن،
‫و من حتی یک لحظه هم وقت ندارم که حفظ کنم.
‫«یک تصنیف از سوارکار ورزشکار!»
‫- واقعاً منظورم این نبود که... - اوه، و من خیلی ممنونم
‫که دیگه رئیس کارها نیستم، حتی با اینکه تنها چیزی که می‌خوام انجام بدم
‫بهت نشون بدم چطور کارها رو درست انجام بدی!
‫- بچه‌ها... - هم، من واقعاً ازت ممنونم.
‫که تو اومدی توی اتاق من
‫و حالا کمتر از همیشه می‌بینمت.
‫خیله خب، بسه دیگه.
‫من می‌فهمم کنایه رو. دیگه می‌تونید بس کنید.
‫- اوه، می‌تونیم، بابا؟ - اوه، عالیه. - اوه، ممنون، بابا.
‫- می‌تونیم الآن تمومش کنیم؟ - من هیچ‌وقت دست برنمی‌دارم. - جدی میگم، بچه‌ها.
‫باید چیکار کنیم تا این قضیه حل بشه؟
‫ما می‌تونیم کاری که خانواده هالورسون انجام می‌دهند رو انجام بدیم.
‫ما یه گودال می‌کنیم و با استخون‌های نهنگ شاخ‌دار به هم می‌زنیم،
‫و آخرین کسی که بیهوش بشه، برنده‌ست.
‫در عوض، چرا همه نمی‌رن؟
‫به نفر کناری‌شون برگردن و عذرخواهی کنن؟
‫دیگران: اوه، خیلی معذرت می‌خوام.
‫باشه، بی‌خیال. بیاید هممون ساکت و آروم کار کنیم.
‫باشه، ولی اگه واقعاً به استخون نهنگ شاخ‌دار نیاز داشتیم، یه نفر رو می‌شناسم.
‫ها. صبحانه کجاست؟ و بابا کجاست؟
‫خب، اون بوقلمون رو گذاشت توی فر.
‫اون توی اتاقش نیست.
‫ببین. تبر بابا هنوز توی کنده گیر کرده.
‫به جای روغن‌کاری، پاکشون کردن و با خیال راحت گذاشتنشون کنار.
‫- وای، خدای من. - امکان نداره.
‫ما سال‌هاست که یکی انجام ندادیم.
‫این اتفاق برای ما افتاده.
‫بابا اعلام کرده که دنبال گوشت می‌گردیم!
‫هانی‌بی: وای خدای من، واقعاً این یه شکار گوشت گاوه؟
‫- می‌دونی درباره شکار گوشت؟ - آره.
‫وولف بهم گفت وقتی بچه بودین،
‫هر روز شکرگزاری بابات برات می‌فرستاد
‫در یک شکار پیچیده برای امتحان کردن مهارت‌های بقای در فضای بازت.
‫مثل اینه که مسابقه شگفت‌انگیز با بازمانده ترکیب شده.
‫اما بدون یه مجری میانسال جذاب.
‫- آره، فقط یه بابای خوش‌تیپ میانسال. - ولف، نه.
‫برنده کمربند گوشت رو می‌بره.
‫و اونا می‌تونن سر شام هر فحشی که دلشون می‌خواد بگن.
‫وقتی ده سالم بود، گفتم "آلوده".
‫هیچ ایده‌ای نداشتم که معنیش چیه، ولی اون حس رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫و امروز بهترین روز برای مسابقه‌ست،
‫چون هنوز خیلی عصبانی‌ام
‫هیچکدومتون نذاشتین شعرمو یاد بگیرم!
‫وقتی همتون رو نابود کنم، حس فوق‌العاده‌ای داره!
‫هاها! عمراً. می‌خوام حسابی شکستتون بدم.
‫اوه، ولی محترمانه.
‫احترام برای هلن هانت‌ها و بانی هانت‌هاست.
‫- این شکار گوشت لعنتیه! - نباید برمی‌گشتی؟
‫درست کردن هات داگ میشیگانی بری پخته شده برای کریسپین؟
‫تو دوست داری من ترک تحصیل کنم.
‫می‌خوام یه هات‌داگ میشیگانی درست کنم و با بری پخته شماها رو بترکونم!
‫- از آب بیرون. - عاشق کل‌کل‌هاتونم، بچه‌ها.
‫- داریم به کجا می‌دویم؟ - به سمت اون زمین بزرگ.
‫اونجاست که همیشه اولین چالش هست.
‫اوه. قراره تله‌های انفجاری باشه؟
‫- ماه: آآه! - ماه!
‫برنگرد عقب-- هر کی به فکر خودشه
‫برای خودش در طول شکار گوشت.
‫- درسته. - مون، تو که از قبل رسیدی؟
‫آره، ماه پیش یه فحش جدید یاد گرفتم،
‫و واقعاً انگیزه دارم که بلند بگمش.
‫گوشت باشه
‫واضحه که ولف و هانی‌بی دوباره به فضای خودشون نیاز دارن،
‫و برای اینکه بهش برسن، باید این توالت رو پس بگیرن.
‫پس من می‌خوام درستش کنم.
‫فقط یه توالته. از یکی از اینا استفاده کن.
‫هر چهار روز یه بار-- چیزی برای ترسیدن نیست.
‫نه.
‫اوه، انگار یه چالش غذاییه.
‫این اولین مسابقه ممکنه یه کم سخت باشه.
‫برای انجامش هر کدومتون باید ده کاسه زغال‌اخته بخورید.
‫این چه ربطی به زنده موندن داره؟
‫در طبیعت در اولین روز شکرگزاری؟
‫- (صدای جویدن و ناله) - اوه، شماها از قبل شروع به خوردن کردید.
‫همه چیز تموم شد! من بردم!
‫پاکت برنده رو می‌گیرم و احتمالاً یه مزیت بزرگ هم نصیبم می‌شه.
‫تبریک می‌گم، غذات رو تموم کردی.
‫حالا باید منتظر بقیه بچه‌ها بمونی.
‫"وقتی همه‌ی برادرها و خواهرهات کارشون تموم شد،
‫برو به سمت اون سنگی که شبیه دانسون هست.
‫اَه! من اول تموم کردم و حالا باید منتظر شماها بمونم؟
‫- خیلی بد شد. - پسر دن کیه؟
‫نه، تد دنسون. ما یه سنگ داریم که دقیقاً شبیه اونه.
‫اوه! اون تو لیست افراد معروفیه که من اجازه دارم باهاشون باشم!
‫گرگ، اگه اون سنگ رو ببوسم نمی‌تونی عصبانی بشی.
‫تو اولین نفر نخواهی بود.
‫بیف: مرسی که اومدی کمکم کنی.
‫اشکالی نداره. دارم می‌رم خونه دخترم.
‫برای جشن شکرگزاری امسال، که مجبور نباشم آشپزی کنم.
‫و من هیچ‌وقت فرصت دید زدن به کاسه‌ها رو از دست نمی‌دم.
‫پسر، ظاهرش خیلی تعریفی نداره،
‫ولی اون کار رو انجام می‌ده، درسته؟
‫همه‌چیز خیلی ساده به نظر میاد.
‫تعجب می‌کنم که نمی‌تونی از پسش بر بیای.
‫من از توالت خوشم نمیاد. به دل نگیر.
‫من که توالت نیستم. چی اذیتت می‌کنه در موردشون؟
‫که اونا یه جورایی شبیه پلیکان‌ها هستن،
‫پس وقتی می‌شینی انگار نشستی
‫- توی دهن یه پلیکان؟ - نه، اصلاً.
‫چند سال پیش بود. داشتم یه دستشویی رو تعمیر می‌کردم،
‫یه لوله ترکید، و یه تیکه خیلی کوچیک مدفوع
‫از هوا پرواز کرد و اومد تو... توی دهنم!
‫اونو تف کردم بیرون و با ودکا قرقره کردم.
‫بعدش تو گوگل سرچ کردم "عمل جراحی تعویض کامل دندان‌ها"
‫اما اونا فقط تو رومانی این کار رو می‌کنن.
‫ای بابا! همین بود؟ بال‌های قهوه‌ای‌ت رو گرفتی.
‫- برای من همیشه این اتفاق می‌افته. - صبر کن، همیشه؟
‫ببین بیف، من نمی‌تونم این کار رو برات انجام بدم.
‫- چرا نه؟ - چون اونوقت همیشه به من نیاز داری که درستش کنم.
‫باید با ترس از دستشویی روبرو بشی.
‫- من بهت یاد میدم چطور انجامش بدی. - اگه...
‫به جای اون، تو دستشویی منو درست می‌کنی، و من از پشت شونه‌ت نگاه می‌کنم.
‫و بگی: "اوه، آه، کارت عالی بود"؟
‫نه، مرسی. می‌دونی که من فقط تعریف و تمجید دوست دارم.
‫اگه درباره ظاهر من باشن.
‫- تو زیبایی. - معلومه.
‫ولی تو هنوز داری اون توالت رو تعمیر می‌کنی.
‫- اونجاست! - این یکی از اون سنگ‌های خوش‌تیپ سام مالونه.
‫احساس می‌کنم انگار توی هستم
‫ببین. روی این دسته کارت‌ها اسم من نوشته شده.
‫- نوشته که من باید یه مسابقه اطلاعات عمومی برگزار کنم. - مسابقه اطلاعات عمومی؟
‫این اصلاً شبیه حرف‌های بابا نیست.
‫شاید عجله داشته.
‫و یه شکار خانوادگی دیگه رو از اینترنت دانلود کرد.
‫خانواده‌های دیگه این کار رو نمی‌کنن، بچه‌ها.
‫باشه، همه صف بکشید و یه صدای وز وز دربیارید.
‫اگه فکر می‌کنی جواب رو می‌دونی.
‫«جودی نقاشی فریدا کالو رو کجا گذاشت؟»
‫و عروسک‌های امیلی دیکینسون وقتی که پنج سالش بود، و چرا؟
‫- بوق! یعنی، اه، وز وز! - گرگ!
‫- اه! - اونا رو تو یخچال قایم کرده بود.
‫تا بتونن کار مهمشون رو انجام بدن بدون اینکه تحت تأثیر قرار بگیرن
‫به نگاه مردسالارانه لاک‌پشت‌های نینجای هم.
‫درسته. حالا کارت رو بهت می‌دم.
‫سوال دوم.
‫درسته. درسته.
‫اوه. این ناراحت‌کننده‌ست، ولی درسته.
‫درسته.
‫باشه، آخرین سوال.
‫- "این خوراکی مورد علاقه مون وقتی چهار سالش بود." - بیز!
‫یک ساندویچ ژامبون. و با نگاه تیز به آدم زل می‌زد.
‫با ژامبون وقتی داری می‌خوریش.
‫فکر می‌کردم گوشت از پشتش میاد.
‫- دینگ دینگ دینگ! - آره! من بیشترین جواب درست رو دادم!
‫بخورش! پاکت برنده رو بده به من.
‫اوه، چی گیرم میاد؟ یه شروع زودتر یا...؟
‫اِه. این فقط یه یادداشته.
‫بردن این دور آنقدرها هم سخت نیست.
‫یه نگاهی به پشت کارت‌هات بنداز.
‫- مال من فقط یه نقاشی خط‌خطیه. - مال منم همینطور.
‫و مال من فقط روش نوشته "نقشه".
‫این یه نقشه‌ست! باید سرهمش کنیم!
‫مون: به نظر می‌رسه باید بریم سراغ این "X"
‫کنار رودخونه، اون پایین بعد از درخت افتاده
‫- اون شبیه آرنج سیگورنی ویور می‌مونه. - هانی‌بی: خدای من،
‫این منطقه پر از آدم معروف‌هاست.
‫آره، این در واقع راه شهرت لون موسه.
‫نگاه کن! یه قایق بادی هست!
‫تو توی روزای خوب و بد خانواده‌ای،
‫و چسبی که این قایق رو کنار هم نگه می‌داره.
‫و یه نقشه کوچیک دیگه هم هست از جایی که باید بریم.
‫- با قایق بریم. - اوه!
‫پس ما هنوز همه‌مون کنار هم هستیم،
‫روی قایقی که از قبل ساخته شده بود شناوریم؟
‫این اصلاً شبیه شکار گاو نیست.
‫ما هر کدوم باید یه جایی توی جنگل تنها باشیم،
‫سعی می‌کنه از یه قورباغه مرده آب بخوره.
‫باشه، باید به اینجا برسیم.
‫بذار من کارت رو بگیرم، جودی.
‫می‌تونم کارت نگه دارم، ولف. من ۱۶ سالمه.
‫اوه، نه. باید فر رو از قبل گرم می‌کردم.
‫برای کاسرولم و یادم رفت!
‫عالیه، باز هم آشپزی.
‫- می‌خواستی چیزی بگی، مون؟ - آره.
‫تمام این هفته مثل یه احمق رفتار کردی...
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫-(همه جیغ می‌زنند) - غرق می‌شیم!
‫اوه، صبر کن، نه، می‌تونیم وایسیم.
‫- (جودی می‌لرزد) - بابا یه قایق بد ساخت؟
‫هر باوری که درباره دنیا داشتم، نابود شده.
‫ولی الان وقت ندارم که بهش فکر کنم.
‫هی! یه جعبه!
‫اوه، خوبه، یه دست لباس عوض کنم. دارم یخ می‌زنم.
‫فکر کنم از وقتی که بابا اینا رو خرید، خیلی بزرگ شدم.
‫(می‌خندد) چرا اونا رو خرید؟
‫بعد از اینکه مامان رفت، بابا خیلی سختی کشید.
‫یه دوره‌ای که حسابی درگیر شبکه خرید از خونه بودم.
‫او برای کل خانواده لباس‌های گرمکن ست خرید.
‫در بدترین لحظه‌اش.
‫اون یه چیزی به اسم واو-ال هم خرید.
‫این یه حوله‌ست که میگی: "وای!"
‫هی، یه یادداشت تو جیبم هست.
‫میگه باید به سمت اون تپه بریم.
‫(سوت می‌زند) مادر منو ببخش.
‫آروم باش، بیف، اون خشک شده. تو می‌تونی این کار رو انجام بدی.
‫می‌خوام دستشویی رو ناز کنی.
‫- اممم. اوه... - همینطوری. حالا راحت باش.
‫یه کم زیر کاسه‌ش قلقلکش بده.
‫- اون خوشش میاد. - (ناله کردن)
‫می‌بینی؟ خیلی دوستانه‌ست. و حالا...
‫آماده‌ای برای چالش بعدی.
‫(نفس‌نفس زدن) اون دوستاشو هم آورده.
‫هیچ‌کس توی زندگی تنها نیست،
‫هر آنجلا به مونا خودش نیاز داره.
‫"بدون جاناتان، سامانتا گم و گیج می‌شه،
‫پس به این هزارتو نشون بده که "کی رئیسه؟"
‫این دقیقاً مثل وقتیه که گم شدم و سعی می‌کردم راه برگشتم رو پیدا کنم.
‫به میز توی رستوران پاستا د بوپو.
‫اون شب کلی دوست پیدا کردم.
‫♪ ♪
‫- ها؟ - چی؟
‫- عمراً. - نه.
‫اَه! بیش از یک ساعته که اینجاییم. این هزارتو حل نشدنیه.
‫باید یه چیزی رو از قلم انداخته باشیم.
‫چرا بابا "رئیس کیه؟" رو توی سرنخ گذاشت؟
‫او از اون برنامه متنفر بود. فکر می‌کرد که زیادی کشش دادن.
‫این که آیا با هم می‌شن یا نه، خیلی طولانی شده.
‫(نفس نفس زدن) می‌دونم چرا! آلیسا ماوسلانو!
‫- من و موون یه موش خانگی مخفی داریم! - درسته.
‫ما براش یه هزارتوی بزرگ و خیلی پیچیده درست کردیم.
‫این هزارتو باید بر اساس همون یکی باشه.
‫اوه! پس باید یه دونه اسکیتر تهش باشه. مال من!
‫باشه، خیلی خب، درست همینجا...
‫درست اینجا...
‫یه پیچ به چپ اینجا...
‫همه بخوابید.
‫ما انجامش دادیم!
‫ماه! هم! ما رو از اون هزارتوی لعنتی رد کردی!
‫خواهش می‌کنم. یه لحظه فکر کردم،
‫یادم رفته بود که همه‌مون داریم با هم رقابت می‌کنیم.
‫یادم نرفته.
‫من قراره از همتون زودتر به اون جادوگر پل عجیب برسم!
‫شاید اون یه جادوگر پل نباشه.
‫ممکنه فقط یه جادوگر معمولی باشه که نزدیک یه پل وایساده.
‫می‌خوام بری دراز بکشی روی اون ردیف توالت‌ها.
‫- و چشمهات رو ببند. - این مبل شیطانه!
‫هی، معمولاً می‌گفتم کنار توالت بخوابی.
‫توی تختت یه هفته بمون و بذار طبیعت کار خودش رو بکنه.
‫- یعنی چی؟ - فکر کردن رو ول کن و شروع کن به عمل کردن.
‫(ناله کردن)
‫- من انجامش دادم. - نه. بمون.
‫- بزار این حس ناراحتی جا بیفته. - (ناله کردن)
‫باشه، حالا روی شکمت برگرد.
‫با صورتم روی توالت؟
‫بله، وقتی اینو میگن، منظورشون همینه.
‫باید با ترسهات روبرو بشی-- باید واقعاً خودتو آماده کنی
‫- با ترس‌هات روبه‌رو شو. - فکر نکنم منظورشون این باشه.
‫هی! صداتو ببر و برو دستشویی!
‫می‌بینی؟ دهنت روی توالته،
‫اما این به این معنی نیست که توش پشگل هست.
‫خیلی از این بدم میاد.
‫اما تو دهنت که چیزی نیست، درسته؟
‫حق با توئه. تو دهنم هیچ پخی نیست.
‫دهنت رو که بوی گند نمیده، قبول کن، بیف!
‫احساس می‌کنم خیلی آزاد هستم.
‫دارم پرواز می‌کنم! دارم پرواز می‌کنم!
‫سلام شکارچی‌ها،
‫و یه جشن شکرگزاری شاد برای تو.
‫من جادوگر گرانتار هستم،
‫و حالا براتون یه آهنگ خوش‌آمدگویی با عودم می‌زنم.
‫(با صدای زیر): ♪ لا ♪
‫♪ خوش اومدید، مسافران جوان... ♪
‫اِه، سانتیاگو، اشکالی نداره اگه فقط بریم سراغ چالش؟
‫- داره کم کم دیر میشه. - ولی پدرت گفت...
‫می‌تونستم باهاش خوش بگذرونم.
‫باشه. برای رد شدن از روی پل،
‫باید شعر رو بخونی
‫"یک تصنیف از سوارکار ورزشکار."
‫- اوه، نه! من نمی‌دونمش! - برای هر خط درست،
‫همه‌تون می‌تونید یه قدم برید اون طرف پل.
‫- همه با هم؟ دوباره؟ - چرا بابا این کار رو می‌کنه؟
‫- هنوز حفظش نکردم. - جودی، باید تلاش کنی.
‫"کرست سوارکار"
‫نیروهای کمکی ارباب رو مجبور می‌کنه.
‫درسته. همه‌تون می‌تونید یه قدم به جلو بردارید.
‫لطفاً جمله بعدی رو بگو.
‫"نگران؟ دستپاچه؟"
‫نه، اشتباهه. می‌بینی؟ من نمی‌دونمش.
‫همه با عجله می‌دوند،
‫دویدن، نگرانی، پشمالو و تلو تلو خوردن.
‫- درسته. - ماه! خدای من!
‫شنیدم صد بار این کار رو کردی.
‫فکر کنم یه قسمتش رو حفظ کردم.
‫"نوک‌های پرنده‌ها تیز میشه و جیغ می‌زنن، التماس می‌کنن..."
‫"و... به جا گذاشتن پستان دختری!"
‫درسته، درسته.
‫بازی توی زمین شروع شده.
‫جودی و هانی‌بی: "آقا داره رو صندلیش دست می‌زنه."
‫- (هلهله و فریاد) - ما موفق شدیم! - وای، خدای من!
‫ما اون شعر احمقانه رو خوندیم!
‫و حالا یه آهنگ پیروزی.
‫(با صدای زیر): ♪ لا ♪
‫♪ خوش اومدید، مسافران جوانی که از راه دور اومدید... ♪
‫سانتیاگو، این به وضوح فقط آهنگ خوش‌آمدگویی توئه.
‫فقط چالش بعدی رو بهمون بگو، سانتیاگو.
‫باشه، ولی من با صدای جادوییم حرف می‌زنم.
‫«تو غذا خوردی و فرار کردی و تونستی غرق نشی.»
‫حالا باید آخرین چالش رو تو شهر قدیمی توبین پیدا کنی.
‫(با صدای زیر): ♪ لا ♪
‫♪ خداحافظ، مسافران جوان، هر جا که هستید... ♪
‫سانتیاگو، نه.
‫کایل: باشه، قبل از اینکه این کار رو بکنی،
‫می‌خوام یه چیزی بهت بدم.
‫این آچار جادویی منه.
‫وقتی داری از اون آچار استفاده می‌کنی، هیچ کثافتی بهت نمی‌چسبه.
‫آیا این مثل قضیه دامبوئه که واقعاً جادویی نیست،
‫ولی من باید باورش کنم؟
‫منو گرفتی، توبین. حالا اون دستشویی رو درست کن.
‫همین‌طور، دامبو چیه؟
‫توبین تاون، خونه درختی دوران بچگیمون.
‫(با خنده): سال‌هاست که اینجا نیومدم.
‫اوه، احتمالاً به خاطر اینکه یه سری طوفان باعث شده خیلی ناامن بشه.
‫برای اینکه این شکار رو تموم کنه، ولف باید یه پرچم رو بگیره.
‫"اما نکته اینجاست که من دارم بیناییش رو می‌گیرم،
‫و این به عهده‌ی شماست که راه درست رو بهش نشون بدید.
‫و بعدش می‌گه که باید این چشم‌بند رو بزنی.
‫- و ما تو رو به اوج می‌بریم. - این نباید مشکلی باشه.
‫من غریزه‌های طبیعی فوق‌العاده‌ای دارم.
‫-(ناله) -(ناله) دیدی؟ اون یه درخت بود.
‫- اون ماه بود. - اون می‌میره.
‫خودتو از اون بالا بکش بالا.
‫- مطمئنی؟ - آره.
‫باید به ما اعتماد کنی.
‫- (ناله می‌کند) - هم: باشه، برو سمت چپ.
‫مواظب باش، چون نرده‌ها شکسته‌ان.
‫جودی: وایسا! حواست به اون شاخه بزرگ باشه.
‫داره از کف میاد بالا، باشه؟
‫به سمت چپت سر بخور و از روش رد شو.
‫هام: باشه.
‫ادامه بده. حالا پرچم رو بگیر.
‫دقیقا جلوی روت هست.
‫من انجامش دادم!
‫آفرین عزیزم.
‫ما کل روز رو رفتیم و هنوز هم مساوی هستیم.
‫چطور قراره کسی تو این شکار گوشت برنده بشه؟
‫(با تعجب) اوه! فکر کنم با کشیدن این.
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫- (صدای زنگ) - آها، حالا باید برم ببینم اون یکی چیزی که دارم می‌پزم چطوره.
‫بچه‌ها، فکر کنم الان وقتشه که فحشم رو بگم.
‫- (بیپ) - وای خدای من! - اوه!
‫سانتیاگو (با صدای زیر): ♪ لا ♪
‫♪ خوش اومدید، مسافرای جوون ♪
‫♪ که از دور اومدن ♪
‫♪ یه لیوان تازه عسل برات رو میز بار آماده‌ست... ♪
‫سانتیاگو...
‫الان گیر افتادی. نمی‌تونی جلوی منو بگیری.
‫-♪ دوست داری یه کم نور ستاره داشته باشی... ♪ - گرنثار، خواهش می‌کنم.
‫منتظر دوست‌پسرم و والدینش هستم.
‫برای شام شکرگزاری.
‫باشه. فقط لطفاً لباس‌ها رو بپوش.
‫تو قفس پیدا می‌کنی،
‫و کارت رو برات می‌خونم.
‫و حالا نوبت به چالش آخر رسیده. (سرفه می‌کند)
‫اینجا هستی، خط پایان.
‫مثل یه قایق که با نخ به هم بسته شده.
‫قرار بود یه درسی بگیری،
‫"اما حالا گیر افتادی و هنوز داری حدس می‌زنی."
‫فکر کنم خیلی چیزا یاد بگیری.
‫اگه می‌تونی شعار خانوادگی رو بگی.
‫شعار خانوادگی؟
‫نمی‌دونم داره درباره چی حرف می‌زنه.
‫و قرار بود چه درسی یاد بگیریم؟
‫شکار گوشت درباره رقابت بی‌رحمانه است.
‫و مردم رو توی توده‌های برف هل دادن.
‫و داد زدن، "می‌بینمت تو جهنم."
‫و چرا گفت که قایق با نخ بسته شده بود؟
‫کل قایق از هم پاشید.
‫(آه می‌کشد) بچه‌ها، چقدر احمق بودیم.
‫بابا کل روز سعی داشته یه چیزی بهمون بگه،
‫و ما گوش نمی‌دادیم.
‫یادداشت گفته بود که ما مثل چسب بودیم.
‫ما قراره قایق رو با هم نگه داریم.
‫ولی ما انقدر درگیر دعوا بودیم که نفهمیدیم.
‫و همه توقف‌هایی که در مسیر داشتیم برای این بود که به ما یادآوری کنه
‫قدردان همدیگه بودن.
‫مسابقه اطلاعات عمومی با همه خاطرات خوش.
‫هزارتوی موش از دوران زیبای جوانیمون.
‫شماها کمکم می‌کنید شعر احمقانه‌ام رو یادم بیاد.
‫آره، و من شجاعانه و با ابهت از این قلعه بالا رفتم.
‫در حالی که چشم‌بند داشت.
‫باشه، فکر کنم با یه کم کمک از طرف شماها.
‫خب، من نیازی نداشتم که هیچ درسی یاد بگیرم.
‫من کل هفته مثل فرشته بودم.
‫داشتم شرابم رو می‌خوردم و کتاب‌های وایکینگم رو می‌خوندم.
‫ای خدای من، این شعار-- از کتاب‌های وایکینگ‌هاست!
‫اوه، راست میگی! آخ، ما همه لباس وایکینگ پوشیدیم.
‫ما قراره شعار خانوادگی هکینگ هالورسن‌ها رو انجام بدیم.
‫همه یادتونه؟
‫استخوان‌ها و گوشت رو می‌خورم.
‫هر کسی که به برادرها و خواهرهای هالوورسون من صدمه بزنه.
‫و من از زانوشون به عنوان نعلبکی استفاده می‌کنم.
‫و جمجمه‌هاشون رو به عنوان کاسه استفاده کنیم
‫برای خورشتی که از مغزشون درست می‌کنم.
‫درود بر رگنار شکست‌ناپذیر!
‫-(تشویق) - وایکینگ‌های من!
‫امیدوارم درس رو گرفته باشی.
‫داشتم سعی می‌کردم توضیح بدم.
‫که باید دست از این کارای احمقانه برداریم
‫در هفته‌ی روز شکرگزاری؟
‫آره. معمولاً شکار گاو مربوط به یاد گرفتن زنده موندنه.
‫در دل طبیعت، اما شکار گوشت امسال...
‫داشت یاد می‌گرفت که چطور قدردان خانواده‌اش باشه.
‫و می‌دونستم که شماها انجامش می‌دید.
‫خب، این که کاملاً درست نیست-- من دستشویی رو هم تعمیر کردم.
‫در کابین مهمان اگه انجامش ندادی.
‫اما صبر کن، هنوز یه چیز هست که نمی‌تونم بفهمم.
‫چطوری خوردن اون همه سس کرنبری پیش رفت؟
‫باعث میشه که قدر همدیگه رو بدونیم؟
‫نه، اینطور نیست. فقط یه عالمه سس کرنبری خریدم که حراج بود.
‫داشت منقضی می‌شد.
‫آیا سر میز جشن شکرگزاری جا هست؟
‫برای گرانتار جادوگر؟
‫البته، سانتیاگو. بیا بریم.
‫سانتیاگو: باید لباسم رو سر شام نگه دارم.
‫زیرش کاملاً لخت‌ام.
‫هام کسی می‌خواد
‫بازم از این فلن ماهی سرخ‌شده می‌خوای؟
‫(با خنده): اوه، نه، اصلاً نمی‌تونم.
‫عزیزم، به نظرم فوق‌العاده‌ست.
‫خب، امروز خیلی موفقیت‌آمیز بود: بالاخره تونستم یه دستشویی رو درست کنم.
‫و شماها یاد گرفتید چطور دوباره با هم کنار بیاید.
‫و حتی با اینکه توی مسابقه شکار گوشت برنده نشدم،
‫بالاخره تونستم بگم (بیپ).
‫- نه! - ماه!
‫♪ دویدن توی راهروها ♪
‫♪ کت‌ها روی سرمون ♪
‫♪ پریدن از توی کمدها ♪
‫♪ باعث می‌شه از ترس بلرزی ♪
‫♪ ما هیولابراترها هستیم ♪
‫♪ یه تیم وحشتناک ♪
‫♪ مطمئنم که باعث میشه گریه کنی، بترسی و جیغ بزنی ♪
‫♪ ما دوتا برادر کابوسیم ♪
‫♪ از رویا‌هات ♪
‫♪ می‌خوام کل شبتو خراب کنم ♪
‫♪ یه تیم ترسناک ♪
‫♪ دو هیولای برادر که توی رویاهات می‌بینی. ♪
‫زیرنویس‌گذاری توسط گروه دسترسی رسانه‌ای در WGBH