‫♪ اون بالا رو نگاه کن ♪
‫♪ چی می‌بینی؟ ♪
‫♪ طبیعت و این چیزا ♪
‫-♪ مثل یه سنگ ♪ -♪ و یه درخت ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا بالا می‌تونی هوا رو نفس بکشی ♪
‫♪ یه کم ماهی بگیر ♪
‫♪ یا به یه خرس نگاه کن ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫♪ اینجا می‌مونیم، اوه، وو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫♪ در شمال بزرگ. ♪
‫(تشویق و هورا)
‫هانی‌بی: یعنی هیچ‌کس تو این خانواده
‫تا حالا کسی شلوارک خریده؟
‫قطعاً نه. اگه شلوارک می‌خوای،
‫شلوار بخر، بپوشش تا زانوهاش پاره بشه،
‫و مثل یه آدم معمولی قطعشون کن.
‫راستش رو بخوای، کل صنعت شلوارک باید تعطیل بشه.
‫- یه مشت دزد. - (صدای زنگ تلفن)
‫شما به گوشی بیف رسیدید،
‫صاحب دستگاه داره حرف می‌زنه.
‫اوهوم.
‫فهمیدم. الان میام.
‫حالا، نترس، ولی اون تماس از بیمارستان بود.
‫دلمر سرش رو زد به جایی چون سوپ رو خیلی سریع خورد.
‫اون یهو از روی صندلی افتاد.
‫- اوه، نه. - پاپا دی.
‫صندلی‌ها دردسرسازن.
‫می‌خوام اون سوپ به سزای اعمالش برسه.
‫دارن آزادش می‌کنن، ولی خودش نمی‌تونه رانندگی کنه.
‫می‌رم دنبالش.
‫وای، خیلی خوب/عجیبه که بابات بهترین دوستشه.
‫با یه پیرمرد ۸۰ ساله‌ی مهربون.
‫شخصیت‌هاشون هم‌سن هستن.
‫آره، بابا و دلمر همیشه خیلی با هم صمیمی بودن.
‫بچه‌های دلمر بزرگ شده بودن و از خونه رفته بودن.
‫و پدر و مادر بابا خیلی باحال بودن ولی کاملاً دیوونه.
‫و همیشه هم دور و بر نیست.
‫پس هر وقت که کمک لازم داشت...
‫- یا راهنمایی. - یا کسی که کمکش کنه.
‫با تکالیفش که کل حروف الفبا رو بلد بود.
‫بابابزرگ تا حرف "ق" خیلی خوب بود،
‫اما بعدش دوباره برمی‌گشت به "الف".
‫بابا فقط می‌رفت پیش عمو دلمر.
‫اون تکیه‌گاهش بود.
‫همه به یه سنگ تکیه‌گاه نیاز دارن.
‫شخصاً، سنگ من همون راک هست، یعنی دواین جانسون.
‫شماها فیلم آسمان‌خراش رو دیدین؟
‫اون احمق رو توی اون ساختمون ضایع می‌کنه.
‫گوشت دینگ‌دونگ
‫دلمر اینجاست. و ممکنه ضربه مغزی شده باشه.
‫هنوز نمی‌تونی این فرشته رو داشته باشی.
‫- صدای منو می‌شنوی؟ - این آدما کی هستن؟
‫همون هیپی‌هایی که تو اخبار بودن؟
‫(نفس نفس زدن) اون دچار فراموشی عجیب و غریب شده!
‫هاها! گرفتمت! مغزم خوب کار می‌کنه.
‫- اوه! (می‌خندد) - خوب بود، دی. - گیر افتادم.
‫اما اگه یه روزی عقل و هوشم رو مثل اون از دست بدم،
‫منو بنداز تو دستگاه خردکن چوب، مگه نه؟
‫قول می‌دم.
‫دکتر توصیه کرد که بیدارش نگه داریم.
‫برای چهار ساعت آینده، اگه ضربه مغزی داره.
‫چهار ساعت؟ اوه، خیلی گذشته از وقت خواب منه.
‫من معمولاً تا ساعت ۹ شب توی تخت خوابم.
‫حالا، کی یه ایده خوب داره که چطور دلمر رو بیدار نگه داریم؟
‫- برای ۲۴۰ دقیقه؟ - می‌تونم فلوت پانم رو دربیارم و...
‫نه، نه، نه، نه! نه، نه، نه، نه!
‫- باشه. - می‌دونم.
‫می‌تونیم چند تا از داستان‌های دلمر رو تعریف کنیم تا دلمر بیدار بمونه.
‫می‌دونی، مثل اون داستان‌هایی که بابا موقع خواب برامون تعریف می‌کرد.
‫بیف برات داستان‌هایی درباره من تعریف می‌کرد؟
‫اوه، آره. بابا برامون قصه‌های شب تعریف می‌کرد.
‫درباره ماجراجویی‌هایی که شما دوتا با هم داشتید.
‫اونا خیلی هیجان‌انگیز بودن.
‫بعضی وقت‌ها بابا حتی...
‫من رو قنداق می‌کرد تا آرومم کنه.
‫راستش رو بخوای، همیشه اون یکی مورد علاقه‌م بود.
‫درباره اون چیزی که از آسمون افتاد.
‫آره، واقعاً بود. هم برای هم و مون.
‫همه چیزهایی که بچه‌ها دوست دارن رو داره: موجودات فضایی، جیش، بوفه...
‫آره. همه چیز حدود ۳۰ سال پیش شروع شد.
‫وقتی یه بابای جوون و عمو برایان
‫بیرون همین خونه بودیم.
‫بوسیده شدن توسط هوای خنک شب.
‫- گوشت! یه شهاب سنگ! - همم.
‫یه لحظه صبر کن. کتاب سالنامه کشاورزان ما
‫پیش‌بینی نکرده بودن که امشب شهاب‌بارون داشته باشیم.
‫اما فکر کنم طبیعت می‌تونه آدم رو غافلگیر کنه.
‫صبح روز بعد، دلمر پیش ماد بود.
‫همه داشتن با آهنگ‌های جعبه موسیقی خوش می‌گذروند،
‫همه پیشخدمت‌ها کفش اسکیت پوشیده بودن،
‫و دامن‌های پودل هم حسابی مد شده بودن.
‫گوشت چند سالته
‫- فکر می‌کنی من کی‌ام؟ - دارم دهه هشتاد رو توصیف می‌کنم.
‫اون دهه‌ی پنجاهه.
‫میدونی چیه؟ بیخیال، ادامه بده.
‫هام: دلمر داشت صبورانه منتظر بود تا صبحانه همیشگیش رو سفارش بده--
‫قهوه سیاه و یه تخم‌مرغ آب‌پز که از خونه آورده بود--
‫وقتی که با تعجب
‫عجب! تو پیشخدمت همیشگی من نیستی.
‫آره عزیزم. مویرا به طرز عجیبی ناپدید شده.
‫شوهر من هم گم شده.
‫حساب بانکیش رو خالی کردم. خودش هم همینو می‌خواست.
‫هام: در همین حال، نتونستن والدینشون رو پیدا کنن
‫وقتی که اون صبح بیدار شدن،
‫بابا و عمو برایان راه افتادن تا دلمر رو پیدا کنن.
‫دلمر، نمی‌تونیم مامان و بابا رو پیدا کنیم.
‫همه جاهای همیشگیشون رو گشتیم--
‫سطل زباله پشت کارخانه چوب شور، زندان--
‫- اما هیچ. - خب، چی برات بیارم؟
‫صورت‌حساب لطفاً.
‫وقتشه بریم ماهیگیری... برای پیدا کردن حقیقت.
‫فکر کردم می‌خواد بگه برای ماهی.
‫فکر نمی‌کنم تو فکر کنی که ناپدید شدن مامان و بابا...
‫هیچ ربطی به اون شهاب سنگ فوق‌العاده مرموز داره؟
‫دیشب دیدیم که توی جنگل سقوط کرد؟
‫فکر کنم.
‫بیاین بچه‌ها کیتا
‫هام: پس اون سه نفر راه افتادن
‫به مقر مخفی دولت
‫در ماشین مسابقه دایناسور دلمر.
‫پدر اون قسمت رو اضافه کرد در طول...
‫دوره‌ی شدید دایناسور ماه
‫مون: که هنوز ادامه داره.
‫هَم: و اونا به سمت ساختمان دویدن.
‫(خروپف)
‫پاشو پاشو، امروز نمیر.
‫آره، من اینجام.
‫جودی: وقتی رفتن داخل، مستقیم رفتن به همون جایی که می‌خواستن
‫همه اسرار دولتی نگه داشته می‌شن...
‫هام دفتر اداری
‫دلمر: سلام. فرم رو می‌خوام.
‫که بفهمیم همه بزرگترهای شهر کجا هستن
‫- لطفاً برو. - باشه.
‫جودی: ولی درست همون موقع، مدیر دماغش شروع کرد به خارش.
‫اما نه روی بینی انسانیش-- روی بینی غیر انسانیش.
‫بعد سرش رو برداشت و معلوم شد که...
‫مون ♪ دن دن دن ♪
‫- که اون یه فضایی بود! -(با تعجب)
‫آه، لعنتی. سرم رو جدا کردم؟
‫و بگم که من یه فضایی‌ام؟
‫صبر کن. نمی‌تونم از این چیز چیزی ببینم.
‫آره، درش آوردی.
‫گوش کن، قراره دوباره سرهای انسانی‌مون رو بذاریم روی تنمون،
‫و بعدش می‌تونیم همه‌مون وانمود کنیم که انگار هیچ‌کدوم از اینا اتفاق نیفتاده.
‫باشه؟ همه موافقن؟ قول انگشتی بدیم.
‫(صدای جیغ گاو)
‫برادرم رو ول کن!
‫(جیغ می‌زند)
‫جودی: و حالا که رسماً می‌دونستن
‫که بیگانه‌ها شهر رو تصرف کرده بودن،
‫اونا رسماً مجبور بودن برن سراغ اون شهاب‌سنگ.
‫پس بابا دلمر و عمو برایان رو هدایت کرد
‫به جایی که دید اون شیء نورانی فرود اومد.
‫هَم: و اون موقع بود که بزرگترهای شهر رو پیدا کردن که به زور بهشون غذا می‌دادن
‫- از یه بوفه بزرگ. - جودی: چون بیگانگان
‫یه نقشه واقعاً شنیع از اورانوس داشت.
‫بورک. بورک-بورک-بورک. بورک. بورک-بورک-بورک.
‫بورک بورک بورک.
‫بورک بورک بورک. بورک بورک بورک.
‫بورک-بورک. بورک-بورک. بورک.
‫بورک...
‫اوه، بمب پشکل. ترسناکه.
‫امیدوارم منفجر نشه.
‫آره، قبلاً فقط یه بمب معمولی بود،
‫ولی بابا اون چیز خنده‌دار رو اضافه کرد چون اون واقعاً جودی رو می‌خندونه.
‫(با خنده): کاملاً همینطوره.
‫صبر کن، دلمر، کلمه یوپیک برای "مدفوع" چی بود؟
‫- اناق -(خنده)
‫می‌بینی؟ تو هر زبونی خنده‌داره.
‫اوه، رفیق. (با خنده)
‫جودی، می‌تونم ادامه بدم؟
‫خوشبختانه، دلمر، باهوش‌ترین آدمی که می‌شناسیم،
‫به طور اتفاقی به زبان بورک مسلط بودم،
‫پس تونست بفهمه که اونا چی می‌گن.
‫دلمر: اوه، نه! ساعت شمارش معکوس!
‫همه اعداد به زبان بورک هستن، ولی باور کن، داره معکوس می‌شمره.
‫ما چند دقیقه تا رفتن بُرک وقت داریم.
‫هی رفیق
‫فقط سه ساعت دیگه مونده تا بتونی بخوابی.
‫درسته، ولی ساکنین لون موس
‫- حتی سه ساعت هم وقت نداشتیم. - چون بیگانه‌ها داشتن نقشه می‌کشیدن.
‫تا لون موس رو با خاک یکسان کنن، دلمر،
‫بابا و عمو برایان به خونه دلمر برگشتن تا دوباره برنامه‌ریزی کنن.
‫مون: همون موقع بود که دلمر تصمیم گرفت یه فکری بکنه و بره دستشویی،
‫چون وقتی داره دستشویی می‌کنه، بهترین فکرهاش به سرش می‌زنه.
‫هام: اما بعدش یه نسیم سرد از پنجره وزید داخل
‫و باعث شد که تنش مورمور بشه و بپره.
‫و اون شاخک فضایی که قبلاً قایمش کرده بود، افتاد بیرون!
‫ادرار به شاخک خورد و جمع شد و ناپدید شد!
‫مون: و اون موقع بود که دلمر فهمید
‫که ممکنه بیگانگان عاشق مدفوع بودن،
‫اما ادرار فوراً اونا رو می‌کشه!
‫جودی: وقتش بود که به اون فضایی‌ها نشون بدیم
‫چرا همیشه جیش شماره یک بوده.
‫هام: این‌طوری عملیات قدرت‌های طلایی شروع شد.
‫مون: همه نوشیدنی‌های توی یخچال رو خوردن
‫و بادکنک‌ها رو با ادرار پر کرد.
‫جودی: فضایی‌ها فکر می‌کردن همه چیز رو جمع و جور کردن
‫وقتی که داشتن جشن می‌گرفتن.
‫- ولی... - پی‌پی‌کی‌یه، مادر بُرکرها!
‫به دوست زردم سلام کن!
‫برو به جهنم!
‫هم: اونا واقعاً یه سری پادشاه شعار بودن.
‫(جیغ می‌زند)
‫(ناله)
‫جودی: و بعدش دلمر فهمید چطوری بمب رو خنثی کنه.
‫خب، معلومه که قهوه‌ایه. برای مدفوع.
‫(می‌خنده)
‫پووو. یا خدا.
‫- اوه، آره! - (ای وای)
‫هَم: بعدش همه بزرگترا رو آزاد کرد، که همشون هنوز
‫واقعاً باید می‌رفتم دستشویی
‫پس شروع کردن به خرابکاری همه‌جا--
‫اما با آزادی و یک حس عمیق از قدردانی نسبت به دلمر.
‫مون: و بابا و عمو برایان والدینشون رو پیدا کردن
‫و بردشون خونه تا با خیال راحت دستشویی کنن.
‫پایان.
‫یا واقعاً اینطور بود؟
‫- بود. - داستان جالبی بود، بچه‌ها.
‫خیلی حال کردم باهاش.
‫-(خمیازه می‌کشد) - اوه‌اوه.
‫یه نفر خواب‌آلود به نظر می‌رسه.
‫اما نگران نباش، دی، بهت میگم.
‫داستان مورد علاقه‌ام از دلمر،
‫و قراره حسابی شگفت‌زده‌ت کنه!
‫باشه، ولی یه هشدار، چند تا از انگشتای پام مردن.
‫داستان درباره وقتی که بابا کار می‌کرده.
‫در اون اردوگاه تابستونی که داشتی، اردوگاه "آره بابا!"
‫اوه، آره واقعاً! اون روزا خیلی خوب بودن.
‫آره، به نظر می‌رسید اون موقع‌ها خوب بود.
‫اما زیر سطح، یه وحشت کمین کرده بود.
‫اوه، داریم یه فیلم ترسناک توی کمپ تابستونی می‌سازیم؟
‫من خیلی با این ژانر آشنا هستم.
‫همه‌شون رو دیدم.
‫جمعه سیزدهم. کلبه‌ای در جنگل.
‫اردوگاه شیطونک‌ها ۲: آرنولد دوباره دست به کار شده.
‫پس می‌تونم وارد داستان بشم.
‫نمای بیرونی... اردوگاه هک یِه! روز.
‫اردوگاه یه اردوگاه کلاسیک برای نوجوانا بود
‫دقیقاً از دهه ۸۰ واقعی.
‫گوشت: بچه‌ها، من اونجا تو دهه هشتاد کار نمی‌کردم.
‫- من اونقدرها هم پیر نیستم. - هر کی نظر خودش رو داره.
‫وولف: اما مثل همه اردوهای تابستونی،
‫یه گروه مشاور بودن که فقط به باحال بودن اهمیت می‌دادن.
‫و دو تا پسری که بیشتر از همه اهمیت می‌دادن
‫دپی و لاولر بودند
‫هر دوشون می‌خواستن روی مشاور خوشگل، کیمبرلی، تاثیر بذارن.
‫دوک هم اونجا بود
‫آره، ما بشکه رو قایم کردیم لاولر رفت توی جنگل.
‫امشب حسابی می‌خوایم خوش بگذرونیم.
‫قراره حسابی داغون بشم.
‫می‌خوام حسابی گیج و ویج بشم.
‫تو چی بیف، می‌خوای حالت عوض بشه؟
‫نه. نیستم.
‫برنامه دارم وقت آزادم رو صرف تقویت مهارت‌های بقا کنم.
‫هر چی، بیف. خوش بگذره با زنده موندنت.
‫(خنده)
‫ولف: بعدش دلمر رفت پیش بابا
‫برای لحظه‌ای که بهش میگن "قلقلک دادن بچه" در فیلم.
‫وقتیه که قهرمان اوایل فیلم یه کار باحال انجام می‌ده
‫- هی، بیف،
‫تو اون اصطکاک رو درست کردی، آتیش رو سریع و خوب روشن کردی.
‫پس چرا اخم کردی؟
‫فقط فکر کردم که همه مشاورای دیگه اینجا
‫آدم‌های جدی و عاشق طبیعت و بیرون‌گردی،
‫یه مشت آدم خل‌وچل نیستیم.
‫باشه، رفیق، اول از همه، حواسمون به زبونمون باشه.
‫متاسفم، دلمر. فقط به خاطر اینکه دوست ندارم پیچیده بشم.
‫یا اینکه خاموش شدم یا برق از سرم پرید، من باحال نیستم؟
‫(ناله) خیلی اعصاب‌خوردکنه.
‫می‌دونم خیلی از مشاورای اینجا حسابی اهل مهمونی و خوش‌گذرونی‌ان،
‫و تو بیشتر یه رفیق طبیعت هستی.
‫اما من همیشه خوشحالم که با تو روی مهارت‌های بقا کار کنم، بیف.
‫- اوه، عالی میشه. - خب، اولین چیز گره مورد علاقه‌م هست.
‫نگاه کن. این یه گره سریع باز شونده‌ست.
‫حالا، چطوره یه کم مهارت‌های پیشرفته چاقوی جیبی یاد بگیریم؟
‫یه کاری که دوست دارم انجام بدم اینه که همه اون خرت و پرت‌های کوچیک رو باز کنم.
‫- و ازش به عنوان ستاره پرتابی استفاده کن. - گرگ: اوه، و این
‫یکی از اون دیالوگ‌هایی که باید بهش توجه کنی،
‫چون احتمالاً بعداً دوباره پیش میاد.
‫اووپ! ببین ساعت چنده.
‫فکر کنم وقت خوردن رایس کریسپی تریت تو سالن غذاخوریه.
‫هانی‌بی: بعدش یکی از اون شلیک‌ها بود
‫وقتی می‌بینی که دارن با هم خوش و خرم میرن،
‫اما بعدش یه موسیقی عجیب و ترسناک شروع به پخش می‌کنه مثل این:
‫(با صدای لرزان): ♪ ای، ای، ای، ای، ای، ای. ♪
‫و واضحه که قسمت خوب فیلم تموم شده
‫و قراره ترسناک بشه
‫وولف: اون شب، مشاورای باحال داشتن تو جنگل جشن می‌گرفتن.
‫(تف با صدای بلند)
‫چقدر چندشه!
‫این آبجو مزه لوبیای تند می‌ده!
‫یا خدا! این چیزای تیکه تیکه چیه؟
‫- روی بشکه؟ - نمی‌دونم.
‫بشکه رو پیدا کردم که زیر آفتاب بود.
‫پشت اون رستوران چیلی متروکه
‫نزدیک به محل دفن زباله‌های سمی که متعلق به اون فرقه است.
‫اوه، چیلی کشنده چاز. عاشق اونجاییم.
‫خب، دیگه مطمئناً هیچ‌وقت با تو لب نمی‌گیرم.
‫مگر اینکه خیلی حوصله‌ام سر بره.
‫(پوزخند) بزن بریم از اینجا، کیمبرلی.
‫چند تا ساعت سواچ تو کابینم دارم که می‌خوام بهت نشون بدم.
‫عالیه. و می‌خوام درباره اینکه چقدر عاشقشم حرف بزنم.
‫دیوار برلین.
‫آفرین لاولر، احمق.
‫- خرابش کردی! - وولف: ولی این پایان ماجرا نبود.
‫از بشکه آبجوی چیلی بودار. اوه، نه.
‫چون یه سنجاب کوچولوی کنجکاو اومد
‫و تصمیم گرفت یه گاز تند و تیز بزنه.
‫و بعدش-- اوه نه
‫سنجاب توی بشکه فلفل سمی گیر افتاده بود.
‫و اون فلفل تنها چیزی نبود
‫داشت قاتل می‌شد
‫این همون موقعیه که همه توی سالن نمایش...
‫کسی که پاپ‌کورن روی پاش گذاشته، می‌پره،
‫و یکم پاپ‌کورن به هوا می‌پره.
‫و میگن: «ای بابا، پاپ کورنم!»
‫وولف: و اینجوریه که می‌گیری
‫رانندگی داخل محوطه، طبق کتاب
‫توسط همونایی که فیلم شب در موزه رو نوشتن. به هر حال،
‫سنجاب هیولا، که با آبجو چیلی انرژی گرفته،
‫چشمش رو به اردوگاه دوخته.
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫دپی؟
‫بعد از این همه حرف زدن درباره چیلی، هوس کردم.
‫آه!
‫(با خنده‌ی عصبی): باشه.
‫مچمو گرفتی. خیلی بامزه‌ست.
‫هانی‌بی: وقتی لاولر میره تا در جیرجیرکننده رو چک کنه،
‫ما به دیدگاه قاتل تغییر می‌کنیم،
‫و ما نفس‌های سنگین قاتل رو می‌شنویم.
‫-مثل این... -(نفس عمیق و سنگین)
‫فلفل من!
‫-(جیغ می‌زند) -(جیغ می‌کشد)
‫- نه! - ولف: اون دندون‌های بزرگ سنجابیش رو فرو کرد
‫- درست توی گردن لاولر! - آآه!
‫سرش رو کند و یه کم تکونش داد.
‫(زمزمه می‌کند) خون همه جا پخش می‌شه.
‫چلپ چلوپ چلب
‫و حالا سنجاب قاتل هیولا مزه‌اش را چشیده است
‫برای آبجوی بدبو، چیلی کشنده، و خون نوجوون‌های جذاب.
‫هانی‌بی: اما بعدش یه کم دیرتره.
‫بیف وارد میشه. و میگه: "اوه‌اوه"
‫چون لالر اینجا نیست
‫فقط کیف کمری معروفش اونجا افتاده بود و یه حس ترسناک داشت.
‫- چی شده...؟ - بیا چند تا تخم‌مرغ برداریم و به پرنده‌ها پرت کنیم.
‫اونا میگن: "وای! تخم‌مرغ!"
‫معمولاً اینا از باسنم میان بیرون! عمراً!
‫بچه‌ها، تخم‌مرغ پرت نکنید. اسرافه.
‫میگه همون پسری که همه جا مربای توت‌فرنگی پخش کرده بود.
‫- این ژله نیست. خونه. - چندشه!
‫اه! تا حالا اسم چسب زخم رو شنیدی، داداش؟
‫اوه. گوش کن، لاولر گم شده، که من فهمیدم.
‫چون کیف کمریش اینجا افتاده و خودش نیست.
‫بیا دلمر رو بیدار کنیم. اون می‌دونه چیکار باید بکنیم.
‫اصلاً امکان نداره. دلمر پیر شده و این خیلی بده.
‫بیا بریم بیرون، بدون هیچ بزرگتری.
‫هانی‌بی: پس اونا رفتن توی جنگل.
‫لاولر، کجایی؟
‫کیف کمریت پیش ماست، داداش!
‫لاولر! همه خونت رو توی آشپزخونه جا گذاشتی!
‫ساکت باش. نمی‌دونیم اینجا چی هست.
‫اوه، اینقدر ساکت؟ (صدای باد معده درآوردن)
‫آه!
‫اوه، عالیه. کیمبرلی کجا رفت؟
‫قرار بود بعداً با هم باشیم.
‫گوشت: رد پا. داریم شکار می‌شیم.
‫بیایید همه پشت به پشت هم بایستیم و کنار هم بمونیم.
‫یا بهتره، بیا از هم جدا بشیم.
‫اوه، قطعاً نه.
‫و... جدا شد!
‫هانی‌بی: و اونا از هم جدا شدن،
‫دقیقاً مثل احمق‌ها که همیشه تو فیلم‌های ترسناک انجام میدن.
‫وولف: آره. پس معلومه که سنجابه دوک رو گیر می‌اندازه،
‫چون شخصیت اصلی نبود
‫و الان به یه مرگ نیاز داریم تا تماشاچی‌ها رو سرگرم نگه داریم.
‫نه! می‌خواستم یه بستنی‌فروشی باز کنم!
‫قرار بود اسمش رو بذاریم "اسکوپ‌های دوک"... آآه!
‫گرگ: بعدش سنجاب داره دِپی رو دنبال می‌کنه.
‫لاولر؟ کجایی داداش؟
‫اوه، نه. این خوب نیست.
‫-(جیغ می‌کشد) - آآه!
‫-(غرغر کردن) -(غریدن)
‫مرسی، بابابزرگ.
‫ببخشید، می‌دونم که لحنم طعنه‌آمیز به نظر می‌رسید.
‫ولی خب من همین‌جوری حرف می‌زنم.
‫واقعاً ازت ممنونم، پیرمرد.
‫- گوشت! - یه هیولا اینجاست.
‫- چیکار کنیم؟ - خب، اممم.
‫چطور یه سنجاب زمینی تبدیل به یه هیولای غول‌پیکر شد؟
‫ممکنه با یه ماده سمی برخورد کرده باشه؟
‫خب، آره، ما که رفتیم.
‫یه فلفل قاتل بدبو یه بشکه آبجو توی جنگل.
‫این چیز خاصی نیست.
‫واقعاً چیز خیلی مهمیه.
‫زباله ریختن به همه آسیب می‌زنه.
‫اگه اون باعث شده که اون اینطوری بشه،
‫فقط فلفل تند می‌تونه نابودش کنه.
‫گرگ: نقشه دلمر ساده بود.
‫هانی‌بی: خودشون یه آبجو با طعم تند و تیز چیلی درست می‌کردن
‫و ازش به عنوان طعمه استفاده کن.
‫هوم. چی رو دارم از دست می‌دم؟
‫این سنجاب فقط نمی‌خواد فلفل بخوره، می‌خواد...
‫پرینگلز؟ خامه؟
‫خون.
‫طعمه آماده بود.
‫وولف: بابا و دلمر از مهارت‌های طبیعت‌گردیشون استفاده کردن
‫تا تله‌ای بی‌نقص بسازیم
‫حالا تنها کاری که باید می‌کردند این بود که صبر کنند.
‫- می‌تونم طناب رو بگیرم؟ - فقط می‌خوای بکشی‌اش؟
‫- و بعدش یه صدای گوز بزرگ دربیاری؟ - (با خنده): آره.
‫هیس!
‫(جیغ و ویغ)
‫حالا، بیف!
‫گره رو باز کن!
‫اما سنجابه نیفتاد و بعدش استفاده کرد...
‫قدرت فوق‌العاده سنجابیش که بتونه یه درخت رو بندازه.
‫اوه، نه! یه درخت افتاده روم!
‫پسرها، چاقوهای جیبی رسمی کمپ "آره حتما!" رو دربیارید.
‫اوه، وای، یه شکلات اونجا گذاشتم.
‫وولف: پس بابا تنها بود!
‫- اوضاع داشت دیوونه‌کننده می‌شد! -(جیغ می‌کشه)
‫اوه عزیزم، این می‌تونه شعار فیلمت روی پوستر باشه.
‫اوه، فقط توی برنامه یادداشت‌های گوشیم تایپش می‌کنم.
‫چیزها...
‫- بودند... -(خر و پف دلمر)
‫- بچه‌ها، داستان. - درسته!
‫گوشت! ستاره پرتابی.
‫وقتشه این سنجاب رو پرت کنیم.
‫(جیغ می‌زند)
‫تو تازه دپی شدی!
‫- دپی، تو هیچ کاری نکردی. - می‌بینی، بیف؟
‫همه فکر می‌کردن که تو باحال نیستی،
‫اما تو باحال‌ترین کار ممکن رو انجام دادی--
‫جون همه رو نجات بده.
‫وولف: بعدش تصویر روی لحظه‌ای که دارن دست می‌زنن به هم، ثابت می‌شه.
‫در هوا، و این هم پایانش بود.
‫هانی‌بی اوه‌اوه
‫در مورد فیلم‌ها که صحبت می‌کنیم، شاید لازم باشه...
‫این رفیق رو مثل فیلم "آخر هفته با برنی" کنیم.
‫- آه. - اوه، باز هم با ادرار شهر رو نجات دادم؟
‫بهتره. با مغزت جیش کن: دانش.
‫هی رفیق، فقط ۳۰ دقیقه مونده،
‫و بعدش می‌تونی بری به شهر خواب.
‫بابا، یه داستان بگو.
‫خب، ام...
‫اوه، نظرت درباره "دلمر و هیولای دریا" چیه؟
‫- اه... - آره، اگه می‌خوای بخوابه و بمیره.
‫آره، اون یکی حوصله‌سربره، و اگه درست یادم باشه،
‫نصف اون داستان فهرستی از قوانین دریایی قدیمی‌ است.
‫اوه، فکر کنم همه عاشق صحبت‌های من درباره قوانین دریایی هستن.
‫بابا، اینو با عشق و احترام میگم:
‫من واقعاً از حرف‌هات درباره قوانین دریایی بدم میاد.
‫شاید به خاطر زندگی دلمر
‫حداقل می‌تونستی بذاری هیولای دریایی یه صدای بامزه داشته باشه.
‫شاید اون...
‫(صدای زیر) مثل اینه.
‫در موردش فکر می‌کنم.
‫همه چیز از رستوران روسی شروع شد.
‫تازه فهمیده بودم که کاتلین عزیزم
‫حامله‌ی اولین بچه‌مون بود.
‫من خیلی ترسیده بودم، برای همین من و دلمر تصمیم گرفتیم که...
‫چیزی که بهش می‌گفتیم "مهمونی حسابی".
‫ناهار و یه روز آروم برای ماهیگیری و فکر کردن.
‫داشتیم ساندویچ‌هامون رو تموم می‌کردیم که...
‫ای وای. (با خنده)
‫یه کم سس خردل ریخت روی لباسم.
‫به من نگاه کن، آقای خردل اینجاست.
‫میرم دستشویی و این لکه رو پاک می‌کنم.
‫با یه کم آب خنک چون همونطور که همه‌مون می‌دونیم،
‫- اگه از آب گرم استفاده کنی، در واقع تثبیتش می‌کنی. - جودی: بابا!
‫پنج دقیقه‌ست داری درباره خردل حرف می‌زنی.
‫- هیجان‌انگیز باش. - باشه. گرفتم.
‫- لکه خردل پاک شد. - بابا، نه.
‫اما مهم‌تر از همه، یه ناخدای پیر و نمک‌خورده بود.
‫در حال گپ زدن و خودنمایی توی بار.
‫و اونجا بود، به وضوح دستم جلوی چشمام.
‫هیولای دریایی لون موس.
‫اگر یه اینچ هم بود، قدش ده طبقه بود.
‫با یه دم بلند و تیغ‌دار که انقدر تیزه که حتماً می‌تونه تورو نصف کنه
‫مثل آب خوردن!
‫ماه باشه
‫این شبیه دهه ۱۸۸۰ به نظر میاد.
‫اوه، خواهش می‌کنم. من بهت اجازه دادم که اشتباهات تاریخی‌ات رو داشته باشی،
‫می‌تونی اجازه بدی مال خودمو داشته باشم.
‫پس، هیچ اهمیتی به داستان هیولای دریایی ندادم،
‫و با دلمر کنارم، راهی سفر شدم
‫به آب‌های ناشناخته
‫لاشه کشتی
‫- آآه! - آآه! هیولا!
‫این یه محل کشتی شکسته فعاله!
‫دخالتت قوانین زیر رو نقض می‌کنه
‫هشت قانون دریایی. اول...
‫- بابا! - نه!
‫آه!
‫تفنگ نیزه رو آماده می‌کنم!
‫نمازت رو بخون، ای شیطان آب!
‫بیف، وایسا. نمی‌خواد به ما آسیب بزنه.
‫داره سعی می‌کنه به بچه‌اش برسه. اونجا رو نگاه کن.
‫فقط داره محافظت می‌کنه، مثل وقتی که من از بچه‌هام مراقبت می‌کردم،
‫و همونطوری که وقتی پدر یا مادر بشی خواهی بود.
‫گوبلاه. گربلا.
‫مون نه اینجوری
‫(با صدای زیر): گوبلا. گربلا.
‫اوه. مامانه ناراحته چون از بچه‌اش جدا شده.
‫اون مامانش نیست.
‫اون باباشه. برو پایین عرشه رو نگاه کن.
‫اوه، آره. وای، اون آلت تناسلی عجیبیه.
‫بیف، لازم نیست هیولای دریایی رو بکشیم.
‫فقط باید دوباره اونو با بچه‌اش کنار هم بذاریم.
‫این هیولای دریایی تنها چیزی هست که این بچه داره، درست مثل تو که خواهی بود.
‫همه چیزهایی که بچه‌ت داره.
‫من؟ کاترین چی؟
‫عه. سوء تفاهم نشه، بیف،
‫اون واقعاً یه ملکه‌ی عالی برای نوشیدنی‌های خنک‌کننده در کچیکن بود.
‫اما اون مثل تو یه ریکی قابل اعتماد نیست.
‫من تمام عمرت رو می‌شناسم. تو یه بابای عالی می‌شی.
‫(نفس نفس زدن)
‫این صحبت خیلی خوبی بود، دلمر،
‫- ولی احتمالاً باید قایق رو از مسیر خارج کنم. - آره.
‫-(تشویق کردن) -بیف: و بابا
‫و بچه هیولای دریایی دوباره به هم رسیدند و...
‫بابا، این خیلی احساسی‌یه، ولی به دلمر نگاه کن.
‫اوه، سه دقیقه دیگه. بعدش یه رعد و برق زد!
‫و رعد! و صدای رعد!
‫صدای رعد و برق!
‫وای خدای من! صدای رعد و برق؟
‫- (صدای رعد و برق) - موتور خاموش شد! گیر افتادیم!
‫(هر دو جیغ می‌زنند)
‫دلمر: قایق آتیش گرفته!
‫بریم آماده مرگ بشیم؟
‫ضرری نداره.
‫بیف: اما یهو قایق شروع کرد به خارج شدن از طوفان
‫و به سمت ساحل
‫- گربلا! - و در نهایت،
‫چون ما به بابا کمک کرده بودیم، اونم به ما کمک کرد.
‫فقط چند تا بابا که دارن به باباهای دیگه کمک می‌کنن.
‫درسته، دلمر؟
‫(خر و پف)
‫- دلمز! - نگران نباش،
‫ما از چهار ساعت گذشتیم.
‫- ما انجامش دادیم. - ببین چقدر آروم خوابیده، داره یه چرتی می‌زنه.
‫یا بهتره بگم یه چرتی بزنیم؟
‫- چون اون دلمره. - ولف، نه...
‫نگو "یه چرتی می‌زنم."
‫دلمر: هی بیف، مرسی که بهم گفتی
‫اون داستانای قشنگی که دیشب منو بیدار نگه داشتن.
‫آره، جالب بود که خاطرات رو دوباره مرور کنیم.
‫بر اساس اون داستان‌ها چی بود.
‫مثل وقتی که من و برایان اومدیم یه مدت پیشت زندگی کنیم
‫چون والدینمون به اون فرقه فضایی پیوستن.
‫چه دوتا خنگی.
‫و وقتی که توی اردوگاه تابستونی‌ات کار می‌کردم
‫چون والدینم "در دسترس" نبودند
‫به خاطر دخالتشون توی توطئه
‫مسموم کردن شهردار.
‫و وقتی کاتلین باردار شد، منو بردی ماهیگیری.
‫خیلی استرس داشتی.
‫اما تو منو آروم کردی.
‫دلمر، وقتی به یه والد نیاز داشتم، تو برام بودی.
‫و به خاطر اون همیشه ممنونت خواهم بود.
‫خب، بیف، پسرم،
‫دوست دارم... (خر و پف)
‫(کلیک کردن)
‫(ادامه‌ی خروپف)
‫- (صدای باد معده) - خدایا، دلمر.
‫(با خنده) بازم گیرت انداختم.
‫♪ بورک یه کلمه‌ست، هم اسمه، هم فعله ♪
‫♪ یعنی هر چیز کوچیکی ♪
‫♪ لاله‌ها، شلغم‌ها و مدفوع‌ها ♪
‫♪ بورک همونه، خواهر، شنیدی؟ ♪
‫♪ هیچ چیزی نیست که معنایی نداشته باشه ♪
‫♪ حالا بزن بریم که دارم می‌پیچم ♪
‫♪ بورک، بورک، بورک، با-بورک، بورک، با-بورک، بورک ♪
‫♪ بورک، بورک، بورک، بورک، بورک، بورک ♪
‫♪ با-بورک، با-بورک، با-بورک، با-بورک، بورک، بورک ♪
‫♪ بورک یه چوب‌پنبه‌ست، چنگال یه بورکه ♪
‫♪ وقتی یه بورکی کوچولو داری ♪
‫♪ اون رو لک‌لک میاره ♪
‫♪ بورک همون کلمه‌ست ♪
‫♪ یه اسم و یه فعل ♪
‫♪ یعنی هر چیز کوچیکی هم مهمه، حالا بزن بریم ♪
‫♪ وقتی که می‌پیچم! بورک! ♪
‫زیرنویس توسط گروه دسترسی رسانه در WGBH