‫♪ اون بالا رو نگاه کن ♪
‫♪ چی می‌بینی؟ ♪
‫♪ طبیعت و این چیزا ♪
‫-♪ مثل یه سنگ ♪ -♪ و یه درخت ♪
‫♪ اوه، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا بالا می‌تونی هوا رو نفس بکشی ♪
‫♪ یه کم ماهی بگیر ♪
‫♪ یا به یه خرس نگاه کن ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ ای، شمال بزرگ ♪
‫♪ اینجا زندگی می‌کنیم، اوه، اوه ♪
‫♪ اینجا می‌مونیم، اوه، وو ♪
‫♪ از طولانی‌ترین شب تا طولانی‌ترین روز ♪
‫♪ در شمال بزرگ. ♪
‫(خمیازه می‌کشد) صبح بخیر.
‫چی؟ اوه. ببخشید، همه.
‫می‌دونم معمولاً یه کم بیشتر بهت کمک می‌کنم.
‫سر صبحانه، از نظر هیجان،
‫اما تاریک‌ترین روزهای زمستان آلاسکا
‫کاری کن که جودی توتی پیر کمتر تازه و بیشتر از همیشه بدخلق بشه.
‫بله، ۲۴ ساعت تاریکی تقریباً کامل یه جوریه که...
‫به هم ریختن وضعیت روحی یک نفر.
‫اما خب، این بهایی هست که می‌پردازیم.
‫زندگی کردن با سخت‌کوشی توی یه محیط سخت و دشمنانه.
‫یادتون میاد خورشید رو؟
‫مثل یه چراغ بزرگ و احمق تو آسمون بود.
‫لازم نبود روشنش کنی.
‫لیدی دی‌لایت برمی‌گرده.
‫در اوج تابستون، فقط ۴۵ دقیقه در روز تاریک می‌شه.
‫رفتن به سینما ماشین رو تقریباً غیرممکن می‌کنه.
‫خب، حداقل تو روزای روشن
‫لازم نیست نگران... باشیم.
‫(با حالت دراماتیک): زامبی‌های چوبی.
‫- (گرگ قهقهه می‌زند) - گرگ، ممم.
‫باید دوباره داستان زامبی چوب‌بُر رو بشنویم؟
‫آره، ترسناکه و احتمالاً هم
‫فقط یه افسانه محلی احمقانه.
‫اوه، باشه قبول دارم که مخالفیم، جودتی.
‫فکر کنم منظورت یه چیز خیلی باحاله، یه چیز واقعی و محلیه.
‫این واقعاً اتفاق افتاد.
‫همه چیز از اوایل دهه ۱۸۰۰ شروع شد...
‫- گرگ، این داستان ناراحت‌کننده‌ست... - الان نه، هم. دارم یه داستان تعریف می‌کنم.
‫ببین، شرکت چوب‌بری لون موس،
‫خسته از اینکه تو روزای تاریک مجبور بودم کسب و کارم رو تعطیل کنم،
‫یه نقشه شیطانی کشید تا یه نیروی کار بی‌فکر درست کنه
‫که می‌تونست توی تاریکی مطلق کار کنه و هیچ‌وقت خسته نشه.
‫- تو همین الان "لَمبِرجَک" رو به "جَک" کوتاه کردی؟ - آره.
‫اونا به آدمایی نیاز داشتن که بتونن از غروب تا طلوع کار کنن.
‫پس شروع کردن به انجام آزمایش‌های وحشتناک.
‫اما اونا یه اشتباه مرگبار کردن.
‫اونا به طور تصادفی زامبی‌های چوبی درست کردن.
‫و اونا گفتن، "تو همین الان یه ماهی سالمون رو زدی، رئیس چوب‌بر،
‫چون من یه زامبیم!
‫(غرغر کردن)
‫نه، ولم کن!
‫«نه، تو قطع کن!» «بس کن!»
‫آخ، می‌خوام اون کون لعنتیت رو بخورم!
‫(آه) خب، می‌دونی چی میگم.
‫و بعضی‌ها می‌گن که زامبی‌های چوب‌بُر تا به امروز زنده موندن،
‫منتظر تاریک‌ترین زمان سال بودن،
‫دوباره ظاهر بشیم و زامبی‌های بیشتری بسازیم.
‫یه دقیقه داری سرت به کار خودته،
‫داشتن یه گلوله برفی تو دهن،
‫لحظه بعد، تا ابد گیر افتادی.
‫مدرک کجاست؟
‫خب، همه جور چیزای عجیب غریب اتفاق می‌افته
‫در روزهای تاریک--
‫آدمایی که گم میشن، تصادف‌های عجیب و غریب،
‫سفارش‌ها قاطی میشه و به جای غذات پد تای می‌گیری.
‫برای کسی به نام "جفت".
‫باید زامبی‌های چوبی باشن.
‫نه. چیزای عجیب همیشه یه توضیح منطقی دارن.
‫آدما خواب‌آلودن، واسه همین اشتباه می‌کنن.
‫تاریکی مداوم باعث می‌شه احساس جدا بودن بکنن
‫و کنترلشون رو روی واقعیت از دست میدن،
‫اما یه راه‌حل خیلی ساده وجود داره:
‫فقط این کار رو نکن.
‫شاید بهتره دیگه در مورد این حرف نزنیم.
‫ببخشید، مون، می‌دونم داستان زامبی چوب‌بر تو رو می‌ترسونه.
‫دیگه نه. اون موقع که بچه بودم.
‫حالا، اگه اجازه بدی،
‫باید برم اون سر مدادی پنگوئن خوش‌شانسم رو بیارم.
‫چون امروز امتحان دارم.
‫می‌دونم که مون می‌گه نمی‌ترسه،
‫اما حواست بهش باشه.
‫می‌دونی چیه، بابا؟ اگه برات اوکیه،
‫قراره هر دو چشممو روش نگه دارم.
‫در واقع، همه‌تون باید حواستون به همدیگه باشه،
‫از امروز یه استراحت ۲۴ ساعته رو شروع می‌کنم.
‫در کوتاه‌ترین روز.
‫آه، بله، خواب گوشت.
‫زمانی که به بدن و ذهن اجازه می‌دم تا استراحت کنن و دوباره انرژی بگیرن.
‫از بس که بقیه سال رو سخت کار می‌کردی.
‫می‌فهمم، مثل وقتی که یه نوشابه انرژی‌زا می‌خورم.
‫بعد از پنج ساعت خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی سرگرم‌کننده،
‫- من دو روز بیهوش بودم. - آره، واقعاً.
‫می‌بینمت اون طرف.
‫بالاخره وقت جوان شدنم رسیده.
‫حالا منتظر آغوش لطیف خواب باشیم...
‫(خر و پف)
‫جودی خیلی مه گرفته
‫این مه یخی هست.
‫مهاجران اولیه بهش می‌گفتن "مرگ سفید"،
‫که همون چیزی بود که بومی‌های آلاسکا هم می‌گفتند
‫بهشون می‌گفتن اولین مهاجرها.
‫خب، روز خوبی داشته باشی که شبیه شبه.
‫نذار زامبی‌های چوبی گازت بگیرن.
‫- آه! - جودی: اشکالی نداره، مون.
‫- فقط دبیه. - می‌دونم.
‫- فقط یه لحظه ترسیدم. - می‌خوای براتون بخونیم؟
‫آهنگ شب بخیر پسر فوق‌العاده شجاع تو؟
‫اصلاً نه.
‫چی می‌خوای، دبی؟
‫اوه، می‌خواستم بهت بگم
‫که سوراخ‌های دماغت شبیه دو تا شومینه کوچیکه.
‫اوه، براش خیلی سخته که قبول کنه ترسیده.
‫گاهی برام سخته که قبول کنم
‫هنوز نفهمیدم
‫طرز تلفظ دارچین.
‫وای خدای من، گرفتمش! گفتم سیمانین...
‫متاسفم، به نظر می‌رسه متن کاملی برای ترجمه ارائه نشده. لطفاً متن کامل رو بفرست تا بتونم بهت کمک کنم.
‫- اوه، نه، رفت. - کیما! صبر کن!
‫(ناله کردن در نزدیکی)
‫♪ ♪
‫ها... ها...
‫فقط یه... چهره‌ی ترسناک توی یه حالت تهدیدآمیز،
‫ناپدید شدن توی مه بیرون مدرسه.
‫(می‌خنده) نگران نباش.
‫- وای خدای من! - اوه‌اوه، چی شده؟
‫آیا دوباره تصادفی یه کوفته رو شستیم؟
‫نه، این پیراهن مورد علاقه باباست.
‫من همیشه خیلی هیجان‌زده می‌شم که اون رو توی طبیعت ببینم.
‫این قدیمی‌ترین و مورد احترام‌ترین تی‌شرتشه.
‫آره، اون با خوردن ۲۰۰ تا میگو برنده شد.
‫در یک چالش خوردن در رستوران.
‫خیلی باحاله، خنده‌داره.
‫(با خنده): میگو فروش رو دیدی؟
‫دیدمش و ازش متنفرم.
‫می‌دونی چیه، می‌خوام امتحانش کنم.
‫اوه، آره. اوه، اونجاست.
‫شبیه بابا هستم؟
‫آه! نه، نه، نه پیراهن رو!
‫اوه، باید سریع عمل کنم!
‫لطفاً بیا بیرون. به صابون نیاز دارم!
‫- (صدای وزوز) - وای، گند زدی به حالم!
‫چرا؟!
‫نمی‌خوام جلوی چشمام بمیری.
‫صدای منو می‌شنوی؟ این کار رو نکن!
‫- نه. نه. - متاسفم، ولف. اون رفته.
‫اوه، نه. بابا قراره آروم بگه اشکالی نداره،
‫ولی واقعاً دلش می‌شکنه.
‫فکر کنم باید نامه استعفام رو تقدیم کنم.
‫از خانواده. (گریه کردن)
‫یه گزینه دیگه هم هست.
‫نه، من حاضر نیستم پدرم رو بکشم.
‫گرگ، اون توی یه مسابقه خوردن میگو برنده شد، درسته؟
‫- آره... - توی یه رستوران؟
‫آره! من تاریخچه‌ی غنی این پیراهن رو می‌دونم، عزیزم.
‫لازم نیست بهم یادآوری کنی.
‫پس چرا همین‌طور نمی‌ریم اونجا و سعی نمی‌کنیم چالش رو انجام بدیم؟
‫شرط می‌بندم یکی از ما می‌تونه انجامش بده.
‫یه بار چهار روز تو یه موزه موم موندم،
‫چون مطمئن بودم که اون واقعاً تام هنکس بود.
‫و من منتظر بودم که یه تکونی بخوره.
‫منظورم اینه که من آماده‌ام برای یه چالش.
‫هر روز منو شگفت‌زده می‌کنی، عشق من.
‫این... تمام چیزی بود که همیشه می‌خواستم.
‫اِی جودی، فکر نمی‌کنی که زامبی‌های چوب‌بُر واقعی باشن، درسته؟
‫نه، معلومه که نه. چرا؟
‫اوه، مطمئنم چیزی نیست.
‫اما یه آدم عجیب دیدم که توی پارکینگ پرسه می‌زد.
‫شاید داشتی خیالاتی می‌شدی. صبر کن.
‫هانا و گری کجا هستن؟
‫من قطعاً هر دوتاشون رو دیدم.
‫- امروز صبح توی سالن. - حق با توئه.
‫هانا کش موی پولکی‌ش رو زده بود،
‫و واقعاً چشممو گرفت.
‫- خیلی بهش میاد... - (گولووکین گلویش را صاف می‌کند)
‫سوالی هست که بتونم کمکت کنم؟
‫آره، واقعاً. هانا و گری کجان؟
‫خب، اونا امروز نیستن، خانم توبین،
‫پس فکر کنم خونه‌ان.
‫ولی می‌دونم که اون‌ها رو جلوی در دیدم.
‫روزهای تاریکیه.
‫مردم فکر می‌کنن چیزای زیادی می‌بینن.
‫به‌علاوه، هانا یه کش مو خیلی محبوب می‌پوشه.
‫حالا برگرد به خوندنت.
‫♪ ♪
‫- دیدی اون رو؟ - چی رو ببینم؟
‫ژامبون، جودی.
‫ممکنه از یه رحم به دنیا اومده باشین،
‫اما حالا شما جداگونه آزمون می‌دید.
‫ژامبون، الان نگاه کن.
‫هیس!
‫- خاموشش کن. - (ناله)
‫- (صدای زنگ) - هم،
‫وقتی داشتم سعی می‌کردم که تو رو وادار کنم از پنجره بیرون رو نگاه کنی،
‫فکر کنم دلیلش این بود که دیدم یکی داشت یه جسد رو می‌برد.
‫- اگه یه... - زامبی بود چی؟
‫آره. یکم ترسیدم.
‫شاید بهتره بریم حال مون رو ببینیم؟
‫- جودی! - اوه! - آآه!
‫و ژامبون!
‫همون دو تا توبینی که دنبالشون می‌گشتم.
‫(با خنده): تووبینز؟ هی، گفتنش خیلی باحاله.
‫گوش کن، می‌دونی که ما امتحانات استاندارد داریم.
‫هفته آینده می‌آید، و من یه آزمایش کوچیک دارم
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫شما خوکچه‌های هندی عالی هستید.
‫بعد از مدرسه تو دفترم می‌بینمت؟
‫آره، بیا انجامش بدیم.
‫خوک، خوک، مدیر گیبونز.
‫به زبان خوکچه هندی یعنی "من هستم."
‫عالیه. و یادت نره که با ذهن باز بیای.
‫♪ ♪
‫ماه! آهان، اونجایی.
‫ما همه جا دنبالت گشتیم.
‫چون تو کلاس خودت نبودی.
‫بله، معلم گفت که می‌تونیم به کتابخونه بیایم.
‫برای امتحان درس بخون.
‫اوه، معلومه. آره.
‫نگران نبودیم که زامبی‌ها تو رو گرفته باشن یا چیزی.
‫اوه، منظورت زامبی‌های چوب‌بُره؟
‫من حتماً حواسم بهشونه.
‫دوست پسر مامانم، جیمی، بهم درباره زامبی‌های چوب‌بُر گفت.
‫و من گفتم، "تو بابای من نیستی، جیمی،
‫اما پسر، کاش تو بودی.
‫آره، اونا ترسناک‌ان.
‫صبر کن، چرا داریم در مورد این صحبت می‌کنیم؟
‫چیز عجیبی ندیدی، دیدی؟
‫- پسر (با صدای خش‌دار): من انجام دادم. - (همه جیغ می‌زنند)
‫- کی گفت؟ کی اونجاست؟ - منم.
‫(سرفه می‌کند) ببخشید، منم، گیل بیورز.
‫گلوم قلقلک می‌داد.
‫چرا همه چراغ‌ها خاموشه؟
‫مطمئنم که برق قطع شده.
‫صبر کن، گیل، گفتی یه چیزی دیدی؟
‫نه، ولی یه چیزی توی دستشویی شنیدم.
‫یه بچه توی دستشویی بود که صداهای عجیب غریب درمی‌آورد.
‫احتمالاً داشت تغییر شکل می‌داد.
‫-(نفس نفس زدن) - چرا زامبی‌های چوب‌بُر باید...
‫تو مدرسه بودن؟
‫شاید اونا زامبی‌های چوب‌بُر نباشن.
‫شاید یه جورایی زامبی مدرسه‌ای باشن.
‫بچه‌ها، فکر کنم داریم زود قضاوت می‌کنیم.
‫ماه، نترس.
‫گیبونز (از طریق بلندگو): توجه کنید، دانش‌آموزان.
‫(با صدای خش خش): ...خطر...
‫آروم
‫والدین
‫اوه، کسی تونست اون رو بفهمه؟
‫تقریباً مطمئنم که گفت، "توجه کنید، دانش‌آموزان،
‫همتون توی خطر بزرگی هستید، مراقب زامبی‌ها باشید.
‫و یه چیزی درباره والدین، احتمالاً اینکه همشون مردن.
‫بیا بریم از اینجا بیرون.
‫و سعی کن بفهمی چه خبره.
‫آخ، پام گیر کرد به...
‫یه جنازه!
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫یا خدا، اون خانم فلدسپار بود.
‫فکر کنم مرده، یا تقریباً مرده، یا، یا...
‫داره تبدیل به زامبی می‌شه، گیل.
‫- همه‌مون بهش فکر می‌کنیم. - باشه، بچه‌ها.
‫قبول دارم که انگار یه چیز عجیب داره اتفاق می‌افته،
‫- ولی فکر نمی‌کنم زامبی‌ها باشن. - بچه‌ها؟
‫همه کجان؟
‫بچه‌ها کجان؟
‫اوه، خوبه، یه نفر اینجاست.
‫♪ ♪
‫(ناله)
‫اوه، بچه‌ها، فکر کنم شاید همه‌مون باید...
‫با وحشت فرار کن!
‫به ایستگاه کراست خوش اومدی. چی می‌تونم برات بیارم؟
‫چالش ۲۰۰ میگو، میگو رئیس رو قبول می‌کنم.
‫همینطور برای من. آماده‌ام که این میگوها رو درست و حسابی آماده کنم.
‫اینجا دو تا دلال میگو پیدا کردم!
‫باشه، پس لازمه که شما دوتا این فرم‌ها رو امضا کنید.
‫- و حتماً اطلاعات تماس اضطراری رو پر کن. - اوه، عالیه.
‫مال من کرت راسل هست.
‫آره، فکر کردم این یه راه خوبه که باهاش آشنا بشم.
‫اوه، می‌خوام گلدی هاون رو بنویسم.
‫می‌تونیم دو نفری تا بیمارستان با هم بریم.
‫اسم من رانداست و راهنمای شما خواهم بود.
‫از این تجربه امروز.
‫روندای پیر به هر میگو فروشی کمک کرده.
‫هر کسی که از اینجا با غرور بیرون رفته،
‫و منم بهت کمک می‌کنم.
‫- مرسی، راندا. - چه مهربونه.
‫این مرحله اول، بخش سرگرم‌کننده‌ست.
‫پس فقط راحت باش و لذت ببر.
‫پنج مرحله خاص برای خوردن ۲۰۰ تا میگو وجود داره.
‫این تو رو تا حد نهایی‌ات می‌بره.
‫و کاری کنه به همه چیزایی که فکر می‌کنی می‌دونی شک کنی.
‫درباره بدنت، روحت و مقعدت.
‫هی، این کوچولوها خیلی خوبن.
‫همیشه دوست داشتم که نمی‌تونی مزه چشماشون رو بچشی.
‫خب، خب، خب،
‫به نظر می‌رسه بیف همه اینا رو برای خودش داره.
‫♪ ♪
‫فکر کنم اون کسی که بود رو گم کردیم.
‫- اون همون یاروئه که تو پارکینگ دیدم. - هی، بچه‌ها.
‫-(همه جیغ می‌زنند) - چه خبر شده؟
‫چرا چراغ قوه‌ات رو اینجوری نگه داشتی؟
‫چون اونوقت اولین چیزی که مردم می‌بینن لبخندمه،
‫- و اونا رو آروم می‌کنه. - این دیوونگیه.
‫ماه، به من نگو چطور خودم رو روشن کنم.
‫شماها اینجا دارین چیکار می‌کنین؟
‫داشتیم کلاس ورزش رو می‌پیچوندیم تا به عنوان یه اعتراض به...
‫نظام مردسالاری رو زیر و رو کن.
‫دختر، ما داشتیم رد واینز می‌خوردیم.
‫ما داشتیم رد واینز هم می‌خوردیم.
‫پس، اعلامیه رو نشنیدی؟
‫چه اعلامیه‌ای؟
‫خب، نترس،
‫اما انگار زامبی‌ها مدرسه‌مون رو تصرف کردن.
‫- همه: چی؟ - درسته.
‫من قانع نشدم که زامبی‌ها وجود دارن،
‫اما یه چیز عجیب داره اتفاق می‌افته.
‫چراغ‌ها خاموش شدن، همه‌ی دانش‌آموزا گم شدن،
‫و یه آدم عجیب ما رو توی راهرو دنبال کرد.
‫اوه، راستی کتابدار مُرده.
‫یعنی آخرالزمان شده یا چی؟
‫فقط خواستم بگم که رِد واینز تموم شده.
‫از یه نظر مثبت نگاه کنیم، فکر کنم دیگه لازم نیست بگیرم
‫آزمون حسابانم توی زنگ بعدیه.
‫یا خدا، آزمایش‌ها!
‫بچه‌ها، فکر کنم فهمیدم چرا این اتفاق داره می‌افته.
‫این درست مثل زامبی‌های چوب‌بریه، ولی به جای اون...
‫از یک نیروی کار خستگی‌ناپذیر در صنعت چوب، معلم‌ها
‫دارن یه نیروی کار دانشجویی خستگی‌ناپذیر درست می‌کنن.
‫البته! اینطوری می‌تونن همیشه بهمون یاد بدن.
‫۲۴ ساعت شبانه‌روز-- عاشق درس دادن هستن.
‫اون هیولاها!
‫نه، هم، این برای اینه که بتونیم درس بخونیم.
‫و توی آزمون‌های استاندارد خوب عمل کن.
‫هرچی بهتر عمل کنیم، مدرسه پول بیشتری می‌گیره.
‫یادت هست مدیر گیبونز چی به ما گفت؟
‫آره، وقتی که به ما گفت "دوتا سطل"؟
‫- خوب بود. - نه!
‫گفت که می‌خواست ما "موش‌های آزمایشگاهی"ش باشیم.
‫و ذهن باز داشته باش.
‫به نظر می‌رسه می‌خواد مغزت رو بخوره.
‫- دقیقاً. - (می‌خندد) معلومه که من
‫باورت نمی‌شه، ولی این فوق‌العاده‌ست.
‫پس من کاملاً پای کارم. حالا چیکار کنیم؟
‫باید به دوست‌پسر مامانم، جیمی زنگ بزنیم.
‫اون شماره پلیس رو می‌دونه.
‫- کیما، تو یه موبایل داری. - دیگه ندارم.
‫گرفتنش ازم، چون یه قبض خیلی بزرگ بالا آوردم.
‫توی بازی «سوپ سیپر ۲» کلی بوستر کروتون خریدم.
‫ظاهراً ده تا ملاقه طلایی ۷۰۰ دلار قیمت داره.
‫می‌دونم یه جایی هست که می‌تونیم از تلفن استفاده کنیم - دفتر پرستار.
‫من ازش استفاده نمی‌کنم که هر روز به مامانم زنگ بزنم چون دلم براش تنگ شده،
‫- اگه داری به اون فکر می‌کنی. - باشه، این نقشه‌ست.
‫می‌ریم اونجا، با تلفن به پلیس زنگ می‌زنیم.
‫آره، اگه وقت کنیم به مامانم زنگ بزنیم، چه بهتر.
‫♪ ♪
‫(همه نفسشان بند می‌آید)
‫گیل: آه، اون بچه‌ها زامبی‌ان!
‫- آآه! - جان، بیا دیگه!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ - هام: دارم ازت محافظت می‌کنم!
‫هم، قبول دارم یه کم ترسیدم،
‫ولی فکر کنم شاید بهتره بریم با پرستار صحبت کنیم.
‫و سعی کن بفهمی چه خبره.
‫- نه! بچه‌ها! - جان، لو رفتی. بیا با من.
‫نه، من خیلی جذاب‌تر از اینم که قبل از گیل بمیرم!
‫اون یه‌جور می‌زنه!
‫(نفس‌نفس‌زنان) ما آدمای بدی هستیم که جان رو جا گذاشتیم؟
‫الان جایی برای احساسات نیست.
‫الان دیگه هیچ قانونی وجود نداره، نه دوستی و نه همکلاسی.
‫فقط برای اطلاع، من قبلاً تصمیمم رو گرفتم.
‫به چه ترتیبی همه‌تون رو می‌کشم؟
‫تا بتونم زنده بمونم.
‫مشکل اون بچه‌ها چی بود؟
‫نمی‌دونم، ولی به نظر نمی‌اومدن حالشون خوب باشه.
‫اوه، ماه، همه چی درست می‌شه.
‫حالا می‌تونیم آهنگ شب‌بخیر پسر شجاع کوچولوت رو برات بخونیم.
‫- اگه می‌خوای. - نه، جودی،
‫ما یه نقشه واقعی لازم داریم.
‫چرا نمی‌ریم بیرون و تا ایستگاه اتوبوس قدم بزنیم...
‫عمراً! بیرون ممکنه پر از زامبی باشه!
‫- (ساعت بوق می‌زند) - اوه، نه! زنگ هشدار بوسه‌ام به صدا دراومد.
‫من و کریسپین هر روز توی اتاق شیمی همدیگه رو می‌بینیم.
‫شیمی‌مون رو با بوسیدن کشف کنیم.
‫باید برم پیشش.
‫نه، هم، خیلی خطرناکه!
‫ممکنه مرده باشه... یا بدتر از اون.
‫خب، باید بفهمم.
‫شاید الان بیشتر از هر وقت دیگه‌ای به بوسه‌ام نیاز داشته باشه.
‫می‌دونید بچه‌ها، من همین‌جا می‌مونم.
‫اینجا غذا هست و زامبی هم نیست، پس...
‫این منطقیه. منم می‌خوام اینجا بمونم.
‫آره، من هیچ جا نمی‌رم.
‫من می‌تونم با ناگت مرغ یخ‌زده و شیر کهنه زندگی کنم.
‫تا وقتی که یک نظم نوین جهانی بسازیم.
‫فکر کنم می‌خوام یه کم تنها واسه خودم بچرخم.
‫فکر می‌کردم می‌خوام زنده بمونم، ولی حالا حس می‌کنم بیشتر آماده‌ام.
‫از نظر زامبی‌ها.
‫باشه، من باهات میام، هم.
‫و ماه، معلومه که تو هم با ما میای.
‫و من هم با تو میام، جودی.
‫نه مثل "رفتن با تو" مثل قرار گذاشتن، فقط...
‫گیل، حرف زدن رو بس کن. بریم!
‫خیلی میگو.
‫بدن انسان برای این کار ساخته نشده.
‫ما فکر می‌کردیم کی هستیم؟ ما احمق بودیم!
‫همه چیزی که می‌تونم بچشم همینه. همه چیزی که می‌تونم بو کنم همینه.
‫میگو جای همه چیز رو توی زندگیم گرفته و من عاشق میگو هستم.
‫منظورم اینه که ازش متنفرم! چه بلایی داره سرم میاد؟!
‫خب، حالا مرحله دومه.
‫فقط بخور.
‫می‌خوام اون کارِ "مردان سیاه‌پوش" رو انجام بدن.
‫روی من که مغزم رو پاک می‌کنه.
‫اما اونوقت دیگه غذاهایی رو که دوست داری یادت نمی‌مونه.
‫- مثل چیپس! - قراره تلفات بدیم!
‫می‌خوای؟ می‌خوای یه آدم کوچیک و بی‌اهمیت باشی؟
‫- آره، می‌خوامش! واقعاً می‌خوام! - پس بهم نشون بده که می‌خوای!
‫بچه‌ها؟ یه جورایی باید برم دستشویی.
‫منظورم اینه که، یه کم قبلاً انجام دادم،
‫و بقیه‌اش رو می‌خوام توی دستشویی انجام بدم.
‫می‌دونم اینجا اتاق دختراست،
‫اما اگه صدای جیغ منو شنیدی، لطفاً بیا تو.
‫برو بیرون! برو!
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫(با تعجب) خرس کاغذی برای "علم قابل تحمل".
‫می‌تونیم داخلش قایم بشیم.
‫هام: باید سریع‌تر بریم.
‫باید کریسپین رو ببینم تا بتونیم همدیگه رو بغل کنیم.
‫بعد از اینکه هر کدوم فکر می‌کردن اون یکی مرده.
‫میتونی حتی یه همچین بغل کردنی رو تصور کنی؟
‫- مون: جودی، کجاییم؟ - جودی: تقریباً رسیدیم.
‫باشه، معمولاً توی کمد آزمایشگاه علوم همدیگه رو می‌بینیم--
‫این رمانتیک‌ترین کمد مدرسه‌ست.
‫♪ ♪
‫سلام.
‫چرا خانوادت رو به جلسه بوسه‌مون آوردی؟
‫تو زنده‌ای!
‫چطوری زنده موندی؟
‫اه، کمربند ایمنی‌ام رو می‌بندم، یه مولتی‌ویتامین می‌خورم،
‫یه دکتر بچه عالی تو گرند رپیدز داشتم.
‫نه، دارم درباره زامبی‌ها حرف می‌زنم.
‫اعلامیه رو نشنیدی؟
‫اوه، من تمام روز هدفون‌هام توی گوشم بود.
‫من مکالمات شامم با پدر و مادرم رو ضبط می‌کنم،
‫و دوباره گوش می‌دم ببینم چطور می‌تونم روزهام رو بهتر توضیح بدم.
‫آخرالزمانه! حساب نهایی،
‫بین آدم و هیولا.
‫کریسپین، هرچند که غیرممکن به نظر می‌رسه،
‫ما فکر می‌کنیم که معلم‌ها دارن دانش‌آموزا رو تغییر میدن
‫به زامبی تبدیل شدن و همچنین ممکنه معلم‌ها هم...
‫خودشون زامبی شدن و ما باید از اینجا بریم.
‫اوه، باشه، عالیه. مرسی که منو هم در نظر گرفتی.
‫- (کوبیدن به در) - پسر: بذار بیام تو!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫اوه، نه.
‫اوه، عمراً!
‫- میگو! - میگو!
‫میگو!
‫بذار حدس بزنم، شماها توهم زدین که من یه میگو هستم؟
‫روندا، عالی زدی.
‫اوهوم، آره. مرحله سه کلاسیک.
‫نه. نه، این واقعاً بده!
‫همه میگو هستن، دنیا میگوئه،
‫میگو تنها چیزی بوده که من تا حالا شناختم!
‫و این تنها چیزی هست که تو همیشه می‌دونی.
‫تمام آگاهی فقط یه آبشار میگوی صورتیه.
‫(تحریف‌شده): کشیده شدن تا بی‌نهایت میگوها.
‫- اوه، خدایا، حالا من... - یه میگو. منم همینطور، عزیزم.
‫چطور صورتی‌ام؟ من که سیاه‌پوستم!
‫(گرگ در حال گریه کردن)
‫می‌خواین نوشابه‌هاتون رو دوباره پر کنم؟
‫راستش رو بخوای، خیلی دلم یه لیوان بزرگ شیر می‌خواد، روندا.
‫خب، این دقیقاً همون چیزیه که تمام عمرم دنبالش بودم.
‫دوست من، ادامه بده.
‫همه چی درست می‌شه. فقط گوش‌هات رو بگیر.
‫مون، حواست به من باشه. چشمات اینجا باشه، باشه؟
‫شاید باید آهنگش رو براش بخونیم؟
‫نه. من به تو نیازی ندارم که...
‫♪ موهاش مثل طلای هارلوئه ♪
‫♪ لب‌هاش یه غافلگیری شیرین ♪
‫♪ دستاش هیچ‌وقت سرد نیست ♪
‫♪ چشماش مثل بت دیویسه ♪
‫بچه‌ها، خواهش می‌کنم، این کار رو نکنید!
‫♪ و اذیتت می‌کنه، بی‌قرارت می‌کنه ♪
‫♪ همه اینا فقط برای خوشحال کردن توئه ♪
‫♪ اون باهوشه و خوب می‌دونه که... ♪
‫-(کوبیدن) -(همه جیغ می‌زنند)
‫بذار بیام تو! بذار بیام تو! بیرون قفل شدم!
‫به حرفش گوش نده-- اون یه زامبیه.
‫اون داره سعی می‌کنه بیاد اینجا تا مغزهای ما رو بخوره.
‫نمی‌خوام زامبی بشم! حتی هنوز نداشتم...
‫یه نمایشگاه از آثار هنریم تو اشتوتگارت!
‫ماه، نه! این کار رو نکن!
‫ببین، جودی،
‫من تنها کسی‌ام که اندازه‌ی دریچه‌ام.
‫و من می‌رم کمک بیارم.
‫ولی تو خیلی کوچولویی.
‫و تو خیلی، خیلی ترسیدی.
‫نه، جودی، من نمی‌ترسم.
‫منظورم اینه که اونقدرها هم نترسیدم.
‫من یه جورایی ترسیدم،
‫با توجه به چیزایی که امروز اتفاق افتاده.
‫ولی من شجاع هم هستم، و به دلایلی،
‫تو و هم نمی‌تونید اینو قبول کنید.
‫زنده بمون.
‫برمی‌گردم دنبالت.
‫اوه، ببخشید، دوباره هدفون‌هامو گذاشتم تو گوشم.
‫اِه، کجا داره می‌ره؟
‫-(ناله) - اوه...
‫ماه از تاریکی نمی‌ترسه.
‫تاریکی از ماه می‌ترسه.
‫خوبه چون از دو جهت جواب می‌ده.
‫(صدای سیفون دستشویی)
‫پس مرحله چهار رو تموم کردی؟
‫مرحله چهارم یعنی از هر دو طرف مثل اژدها آتیش در کردن؟
‫حتماً همینطوره. شماها برای مرحله پنج آماده‌اید؟
‫- مرحله پنج چیه؟ - خوردن ده تا میگوی آخرت.
‫و بعدش گرفتن تی‌شرتت.
‫منو ببر خونه، کاپیتان روندا.
‫منو ببر خونه.
‫می‌بینمت!
‫همتون مردید، می‌فهمید؟!
‫مرده! می‌خوام کله‌هاتون رو بکنم!
‫چیک و چاک، استخونات غیب شدن!
‫کریسپین، می‌دونم این یهویی‌یه،
‫ولی نمی‌خوام مجرد بمیرم.
‫می‌خوای همین الان ازدواج کنی؟
‫- من قبول می‌کنم. - عالیه! من می‌تونم شماها رو عقد کنم.
‫مدرکم رو آنلاین گرفتم به عنوان بخشی از پروژه هنریم.
‫- جایی که با دو تا صدف از بندرگاه ازدواج کردم. -♪ اون خیلی باهوشه ♪
‫-♪ و اون دقیقاً می‌دونه چیه ♪ -(دبی با فریاد)
‫- ♪ عزیزان، ما اینجا ♪
‫- امروز اینجا جمع شدیم تا متحد بشیم... - ♪ یه سرخی حرفه‌ای... ♪
‫- بچه‌ها. -ماه! -اوه، نه، مدیر گیبونز!
‫- اون یه زامبیه. - نه امروز، گیبونز. (جیغ می‌زنه)
‫- نه، نه، نه، نه، نه! - نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫حالا که برق برگشته و همه آروم شدن،
‫میشه همه‌مون قبول کنیم که
‫امروز اینجا آخرالزمان زامبی‌ها نبود؟
‫پس اون یارو که تلوتلو می‌خورد، فقط سرایدار جنکینز بود؟
‫بله، آخر هفته توی یه حادثه با ماشین برف‌رو دچار مشکل شد.
‫پاش توی گچ هست و عمل دندون داشته،
‫پس نمی‌تونه حرف بزنه. چه هفته‌ی سختی.
‫پس چرا داشت دنبالمون می‌کرد؟
‫فرستادمش که هر بچه‌ای رو جمع کنه.
‫کی دستورالعمل‌ها رو نشنید.
‫وقتی برق رفت، یه اعلامیه دادیم.
‫برای همه بچه‌ها که برن جلوی مدرسه
‫تا والدین‌شون بیان دنبالشون.
‫چی میگی که می‌خوای ما رو موش آزمایشگاهی کنی؟
‫تو و هم از باهوش‌ترین‌هامون هستید.
‫می‌خواستم باهات درباره شروع کردن صحبت کنم.
‫یک برنامه آموزش همتایان.
‫خانم فلدسپار چی؟ اون روی زمین مرده بود.
‫بعضی وقت‌ها خانم فلدسپار داره...
‫چند تا قهوه‌تینی زیادی صبح زود.
‫اون از یه نسل دیگه‌ست.
‫اما بچه‌ها توی اتاق پرستاری.
‫همه‌شون رنگ‌پریده و ترسناک بودن.
‫امروز صبح چند تا از بچه‌ها دچار آنفولانزای معده شده بودن،
‫و والدینشون سر کار بودن و نمی‌تونستن هنوز بیان دنبالشون،
‫از جمله برادر کوچکتر جان.
‫اوه! پس به خاطر همینه که پرستار گفت اون در معرضش بوده.
‫و فکر کنم اون چیزی که روی صورت دبی بود، خون نبود.
‫آرایش بود.
‫داشتم برای مسابقات جهانی جونیور تمرین می‌کردم.
‫روتین من یه آرایش چشم دودی و یه رژ لب پررنگ می‌طلبه.
‫عذرخواهی نمی‌کنم.
‫ولی یه معلم هم دیدم
‫امروز صبح یه جنازه رو حمل می‌کردم،
‫اون طرف چمن، روبه‌روی سالن ورزشی قدیمی.
‫داری درباره اون حرف می‌زنی؟
‫-(همه جیغ می‌زنند) -(می‌خندد) این یه آدمک سی‌پی‌آره.
‫قرضش گرفتم چون داریم فیلم‌برداری می‌کنیم.
‫یه موزیک ویدیو برای بندم.
‫خب، نمی‌خواستم بهش اشاره کنم،
‫ولی فکر کنم دیدم یه زامبی آقای گولووکین
‫حمله به خانم اندرسون از طریق دریچه.
‫اوه، این دوتا.
‫نمی‌دونم چرا دارن رابطشون رو مخفی نگه می‌دارن.
‫هممون خیلی براشون خوشحالیم.
‫خب، بعضی از گل‌ها توی سایه بهتر رشد می‌کنن.
‫خب، با اینکه خیلی جا خورده بودم
‫وقتی که مون از دریچه سقف افتاد روی میزم،
‫خوشحالم که اینو حل کردیم.
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫اوه، سلام بچه‌ها.
‫حواست باشه، همین الان سرایدار رو گاز گرفتم.
‫(خر و پف)
‫(خمیازه می‌کشد)
‫♪ ♪
‫(خر و پف)
‫هی، مون، فقط می‌خواستیم بگیم
‫امروز واقعاً شجاع بودی.
‫و متأسفیم که نتونستیم قبولش کنیم.
‫آره، تو از همه‌مون کمتر ترسیده بودی.
‫باید زودتر می‌فهمیدیم.
‫اما انصافاً، من هیچ وقت زودتر متوجه چیزها نمی‌شم.
‫داری بزرگ‌تر می‌شی و شاید این برای ما سخت‌تر از تو باشه.
‫از وقتی که مامان تو رو آورد خونه و گفت،
‫"شماها این یکی رو انجام بدین."
‫ما پوشک‌هات رو عوض می‌کردیم و برات قصه می‌خوندیم.
‫و برات آهنگ می‌خونم، اما شاید تو نمی‌خوای
‫دیگه به اون چیزا از ما نیاز نداری.
‫پس دیگه نه داستانی، نه آهنگی.
‫فقط به چشمت نگاه می‌کنیم و یه دست دادن محکم بهت می‌دیم.
‫و برات یه شب خوب آرزو می‌کنم.
‫می‌دونی، چشم‌هام از روزهای تاریک یه کم خسته‌ست.
‫شاید بتونی برام یه قصه شب بخونی؟
‫- اوه، حتماً! -خیلی دوست داریم!
‫یعنی اگه تو بخوای.
‫تا وقتی که یه چیز بزرگونه باشه
‫و بالغ... و با دایناسورها.
‫♪ موهاش مثل طلای هارلوئه ♪
‫♪ لب‌هاش یه سورپرایز شیرینه ♪
‫♪ دستاش هیچوقت سرد نیست ♪
‫♪ چشماش مثل بت دیویسه ♪
‫♪ موزیکش رو برات پخش می‌کنه ♪
‫♪ لازم نیست دوبار فکر کنی ♪
‫♪ اون مثل برف نیویورک پاک و بی آلایشه ♪
‫♪ اون چشمای بت دیویس رو داره. ♪
‫زیرنویس توسط گروه دسترسی رسانه در WGBH