‫خیلی خب. جلسه استراتژی همین بود.
‫من و آیکو می‌ریم به روستای پای کوه
‫و چند تا سرباز پیدا کن که کمکمون کنن.
‫آره.
‫همچنین، جنبا، باید برگردی به معبد بزرگ سووا و الان درخواست نیروی کمکی کنی.
‫محشره! می‌تونم برم استراحت کنم!
‫من زنده می‌مونم تا یه روز دیگه فرار کنم!
‫این یارو، به خدا...
‫بچه‌ها هم باید کمک کنن.
‫می‌خوام چند تا تله دیگه بذارم قبل از اینکه دشمن برسه.
‫- بسپر به ما! - ما هم باید یه سری منابع جمع کنیم.
‫- بیا بریم کوه - وقتی نبرد شروع بشه،
‫- اول تله‌ها رو اونجا چک کن. - ما بچه‌ها رو به جای امن می‌بریم.
‫- هنوز چندتاشون قابل استفاده هستن؟ - برای اون کار به یه محافظ نیاز داری.
‫من یکی می‌شم.
‫ما از هر چی که داریم استفاده می‌کنیم و اگه لازم شد، بیشترش رو درست می‌کنیم، درسته؟
‫آقای فوبوکی.
‫باید تعداد تله‌ها رو بیشتر کنیم.
‫تو...
‫...یک دقیقه وقت داری؟
‫می‌فهمم...
‫اون توانایی دست‌نیافتنی فوق‌العاده‌ست.
‫حالا سعی کن بهم حمله کنی.
‫الان می‌فهمم.
‫پس واقعاً تو حمله خیلی بدی.
‫و تو می‌خوای من بهت شمشیرزنی یاد بدم که بتونی دشمنت رو بکشی...
‫خیلی دردناکه که می‌بینم تو توضیح میدی و غذا می‌خوری وقتی من تاب می‌خورم!
‫تو یه معلم فوق‌العاده‌ای.
‫اون جلسه استراتژی قبلی خیلی راحت قابل فهم بود.
‫به نظر میاد خیلی درباره شمشیرزنی می‌دونی.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام همیشه تحت حفاظت باشم.
‫گفتی اسمت سِر چوجومارو بود؟
‫تو داداش شیزوکو هستی؟
‫خب...
‫این فقط یه اسم مستعاره که با محبت صداش می‌کنم...
‫بقیه خدمتکارها هم باهات دوستانه و وفادار هستن.
‫تو نجیبی؟
‫نه...
‫پدر و مادرم جنگجویان سووا بودن، ولی توی یه آتش‌سوزی مردن...
‫من هیچ فامیلی ندارم، برای همین معبد بزرگ سووا منو قبول کرد...
‫همونطور که می‌بینی، من هیچوقت هنرهای رزمی تمرین نکردم...
‫یه یتیم
‫شاید نگرانی‌اش برای بچه‌های کوچک...
‫این مهربونی رو به خاطر شرایط مشترک به دست آورده.
‫فقط تو فرار کردن خوبه،
‫اما گرمای او که با زندگی پر تلاطمش جور در نمیاد، یه سلاح بزرگه.
‫اون یکیه.
‫یه تکنیک شمشیر مخفی که بهت می‌خوره.
‫واقعا؟
‫فکر نمی‌کردم کسی باشه که بخواد این تکنیک رو یاد بگیره.
‫ولی می‌تونی همین الان یادش بگیری.
‫به نظر من، این مهربون‌ترین و بخشنده‌ترین شمشیر دنیاست.
‫و بی‌رحم‌ترین توی این دنیا.
‫(شمشیر بودای دل شیطانی)
‫شمشیر بودای دل شیطانی...
‫بیا همینو بگیم.
‫شمشیر بودای دل شیطانی...
‫با این حال، این تکنیک فقط توی مبارزه‌ی تک به تک قابل استفاده‌ست...
‫آه...
‫صبر کن، یعنی...
‫اگه این کارو بکنیم...
‫این عالیه.
‫آقای چوجومارو.
‫بله؟
‫شاید ارتش اصلی دشمن فردا حمله کنه.
‫تو فرمانده دشمن رو می‌گیری.
‫آره!
‫با نیروی کمکی که شیزوکو صداشون کرد،
‫و توانایی گریزان تو...
‫این یه فرصت طلاییه برای بردن نبرد!
‫(خیس...)
‫درست مثل یه تاریخچه معطر
‫مثل یه کتاب درام
‫این خوب نیست، این روزا اصلا نمی‌تونم برقصم
‫آیا انجامش می‌دی یا کارِت تمومه؟ فقط سرنوشت می‌تونه بگه
‫مخالفت می‌کنم، دربارش می‌خونم، و فرار می‌کنم
‫برام مهم نیست چه آسیبی زده شده
‫دارم فقط خوش می‌گذرونم
‫رضایت، آرمان‌ها، واقعیت
‫میرم دستشون رو می‌گیرم سریع و محکم
‫بگو نقشه A، هیچ شکی نداری، همه جا آفتابیه
‫تو هوامو داشتی، پس اینم باند پروازمونه.
‫بگو برنامه A، هیچ شکی نداری، زنده‌ای
‫اونا می‌خندن، ناراحت‌کننده‌ست، ولی تو حالت خوب می‌شه
‫طرح الف
‫فرار کردن یعنی پیروزی
‫نقشه الف
‫طرح الف
‫فرار کن تا پیروز بشی
‫(سامورایی گریزان)
‫خیلی خب، حالا محاصره از هر دو طرف کامل شده.
‫رئیس.
‫چرا از کوه‌ها حمله می‌کنیم و نه از ورودی؟
‫اینکه نوک نیزه سه بار برنمی‌گرده...
‫یعنی احتمالاً تو جاده‌ها کمین‌ها یا تله‌های زیادی هست.
‫بهتره زحمتشو بکشی و از راهی که کمتر رفت‌و‌آمد میشه غافلگیرشون کنی.
‫این رئیس ماست! چقدر با معلوماته!
‫«شرورهایی» که در این دوره غوغا به پا کردند...
‫اونایی که جنگجو بودن و زمین‌هاشون رو از دست دادن و تبدیل به دزد شدن،
‫ساختن بهشت مستقل خودشون
‫اونا تجربه جنگی بیشتری دارن، تاکتیک‌های بیشتری دارن و سازماندهی‌شونم بهتره...
‫از راهزن‌های معمولی
‫ما از ذهن و بدن آموزش دیده سامورایی‌مون استفاده می‌کنیم...
‫و همه رو تا نهایت پستی‌مون غارت کنیم.
‫چه ضیافت شیرینی برای یه شرور!
‫بزرگترها رو بکشید و بچه‌ها رو به بردگی بگیرید.
‫زیبایی غارت رو بچش.
‫بزن بریم.
‫چی؟!
‫کمین در قله!
‫حرومزاده! میام بالا و می‌زنمت تا بمیری!
‫نکن.
‫این قصدشونه.
‫می‌تونی هرچقدر می‌خوای تیر بخوری وقتی داری برمی‌گردی و دوباره بالا می‌ری.
‫این یه تاکتیکه برای غلبه بر تعداد زیاد.
‫بدون نگرانی جلو برو.
‫تاکتیک‌هاشون به نوعی اعتراف به قدرت نظامی خودشونه.
‫تعدادشون خیلی کمه.
‫وقتی دهکده رو بگیریم، نبرد تموم میشه.
‫باشه...
‫وقت نبرده.
‫یخ؟
‫از دور که نگاه کنی، فقط یه زمین صافه...
‫اما کل منطقه یخ زده.
‫کانال رو بستم و اطراف روستا رو آب گرفتم.
‫زمستون خیلی سردی که دریاچه سووا یخ زده.
‫تله یخی شبانه تکمیل شد.
‫داری چیکار می‌کنی؟! جلو برو...
‫حتی اگه اینو بگی...
‫دشمن‌ها از قله دارن میان پایین!
‫این خیلی بده! اینجا نشستیم و کاری از دستمون بر نمیاد!
‫این یه جاده‌ست. برو.
‫آره!
‫الان دیگه دردسرها شروع شده...
‫اونا همین‌طور دارن میان...
‫تله‌های بچه‌ها طبق برنامه کار می‌کنن.
‫لعنت به شما دزدها!
‫چطور جرأت کردی به زمین‌های فرقه سوا که توسط لرد میوجین داده شده، تجاوز کنی!
‫- فوجیموری، کوماتسو! دارن فشار میارن - سربازای فرقه سووا که شیزوکو جمع کرده...
‫- از سمت راست، از میان جنگل تپه‌ای! - تعدادشون کمه، ولی قابل اعتماد هستن.
‫برو اون طرف و جلوشونو بگیر!
‫دشمن‌ها از هر دو طرف طبق برنامه عقب نگه داشته شدن.
‫از بین بردنشون اینجوری ممکن نیست...
‫تا وقتی
‫اونا فقط سربازای معمولی هستن...
‫(فوران، شیرو، بیکوتسو - اعضای اصلی حزب سیگی)
‫به نیروهای ما که عقب موندن کمک نکن.
‫دقت تیر و کمان‌ها در شب نمی‌تونه اونا رو نابود کنه.
‫در عوض، می‌تونیم کل ارتش دشمن رو دور نگه داریم.
‫بله.
‫اول...
‫ما می‌خوایم کماندارهایی که کل نیرو رو فرماندهی می‌کنن بکشیم.
‫اگه کنترل رو از دست بدن، کل دفاع فرو می‌پاشه.
‫تو خواب ببینی!
‫بدون هیچ استرسی، راهشون رو ادامه میدن
‫یخ و چاله‌ها رو رد می‌کردیم و مدافع‌ها رو کنار می‌زدیم.
‫اون چهار تا با اختلاف خیلی زیاد قوی‌ترین هستن.
‫به خصوص اون مردی که می‌تونه کل نبرد رو ببینه.
‫اون جنراله شکی نیست
‫چیکار کنیم، فوبوکی؟!
‫همه‌مون باید جلوی اون چهارتا رو بگیریم...
‫نه، تو خودت کلی کار داری.
‫اگه مردمت رو تقسیم کنی، خط دفاعی فرو می‌ریزه.
‫پس چی پیشنهاد می‌دی؟
‫بذار...
‫از پسش بر بیا.
‫چشام!
‫هدفمون اون ژنرال کچله!
‫من جلوی تیغش رو می‌گیرم.
‫تو کارش رو تموم کن!
‫احمق! نمی‌تونی اینجوری بهش حمله کنی!
‫چطور جرات کردی!
‫اوه، بچه‌های کوچولو...
‫این اولین باره که با یه جنگجوی زره‌پوش کامل می‌جنگی؟
‫خفه شو!
‫شمشیرزنی جنگجوی زره‌پوش خیلی با چیزی که امروز معمول هست فرق داره.
‫چون صورتشون با کلاه‌خود محافظت میشه، بدنشون هم با زره،
‫و دست‌ها از آستین‌های زره‌پوش بیرون زده بودن.
‫تنها چیزی که باید مراقبش باشی، ترک کوچیکی توی زره است.
‫اونجاست!
‫بچه‌ها، سیر شدین؟
‫نگران نباش. من بچه‌ها رو نمی‌کشم.
‫همه کاری که می‌کنم اینه که دندون‌ها و زبون‌هات رو آروم می‌کشم بیرون،
‫و به آرومی تاندون‌های پاتون رو می‌بریم تا برده‌مون بشین.
‫دیگه هیچ کاری نمی‌کنم...
‫این یارو...
‫یه دیو نابخشودنی!
‫نترس!
‫شما دوتا می‌تونید در مجموع سه کانمون ارزش داشته باشید.
‫نمی‌خوای سه کانمون بشی؟
‫اگه شمشیر فرمانده دشمن رو دیدی، فرار کن.
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی از دستش فرار کنی، برو به خونه.
‫چی؟
‫آقا کوچولو!
‫الان داریم میریم! نکنه بمیری!
‫آره. مرسی.
‫خودش تنها می‌تونه از پسش بربیاد؟
‫فکر کنم ما سه‌تا باید با هم بزنیمش...
‫ما نمی‌تونیم تو این شرایط سه نفر رو برای یه دشمن اختصاص بدیم.
‫به‌علاوه، طبق نقشه‌ای که فوبوکی کشیده،
‫راحت‌تره اون کچله رو تنهایی بزنیم.
‫صرف‌نظر از حرف‌ها و کارهاش، خیلی قانع‌کننده‌ست.
‫او بیشترش درست پیش‌بینی کرده وضعیت فعلی ما رو.
‫اون توی تدریس هم خوبه.
‫حتی شمشیرزنی‌اش هم عالیه.
‫پسره واقعاً استعداد داره.
‫اون فوبوکی...
‫خب، پس.
‫فکر کنم الان وقتشه که وارد نبرد بشم.
‫اول کدومو بکشم؟
‫امروز داریم یه نبرد باحال رو تجربه می‌کنیم.
‫وای، پسر!
‫من گیر افتادم!
‫با تله‌هایی که بیرون از روستا هست...
‫ارباب کوسونُکی از این استراتژی دفاعی رنگش می‌پرید!
‫ارباب کوسونُکی؟
‫راستی، دو تا پسر کانمون.
‫داری تنهایی باهام می‌جنگی؟
‫داری چیکار می‌کنی...
‫تو کیفیتت از اون دوتای دیگه بهتره.
‫تنهایی دو کانمون می‌ارزی.
‫صبر کن...
‫فکر کنم اگه یه حقه بزنی، می‌تونی یه کانمون بیشتر ارزش داشته باشی.
‫مقرون به صرفه‌ترین و سریع‌ترین راه برای یاد گرفتن ترفندها...
‫این مرد
‫حتی با اینکه اینجا گیر افتاده بود،
‫اصلاً براش مهم نیست، و شروع می‌کنه به ارزش قائل شدن برای من.
‫یه سوال دارم.
‫آیا دستور تو بود که همه والدین بچه‌های این روستا رو بکشی؟
‫قطعاً.
‫چرا همچین چیز مزخرفی سفارش دادی؟
‫حتی اگه یه ارباب ظالم هم باشی، می‌تونی حداقل به مادرهاشون رحم کنی!
‫سوال خوبی بود، چهار کانمون.
‫اگه والدین رو بکشم، می‌تونم از همین لحظه لذت ببرم.
‫اگه والدین رو بکشم و بچه‌ها رو بفروشم، می‌تونم بیشتر لذت ببرم.
‫آه، مطمئناً دارن توی جهنم روی زمین زندگی می‌کنن...
‫روزهای آزاد و آروم با پدر و مادرشون هیچ وقت برنمی‌گرده، تا ابد!
‫بیچاره‌ها...
‫چه‌قدر براشون ترحم‌برانگیزه، دارن تو ناامیدی زندگی می‌کنن!
‫با این فکرها تو ذهنم،
‫مشروب‌هایی که می‌خورم از فروش بچه‌ها...
‫می‌تونم مست بشم با دلی پر از گرما...
‫الان فهمیدم.
‫خوشحالم که ته دلت بدجنس هستی.
‫می‌تونم بدون هیچ پشیمونی بکُشمت.
‫این یه دوئله!
‫برنده همه آینده‌های بازنده رو می‌بره.
‫این کاریه که تو خوب بلدی، درسته؟
‫چه شجاعی!
‫اسمت چیه؟
‫چوجومارو از معبد بزرگ سووا.
‫چوجومارو، هان؟
‫چته؟!
‫ببخشید.
‫آقای چوجومارو.
‫برای این لحظه،
‫به خاطر احترامی که به شجاعتت دارم،
‫من باهات مثل یه جنگجو رفتار می‌کنم، نه یه کالا.
‫اسمت چیه؟
‫من چند بار اسمم رو عوض کردم،
‫ولی الان من شوکان هستم...
‫الان خودمو اینجوری صدا می‌کنم.
‫عالی نیست؟
‫با پولی که از فروختنت به دست اومده بخوریم و بنوشیم!
‫(بازی قایم‌موشک نانبوکوچو - شیطان زره‌پوش، شوکان راهب)
‫این بچه به درد نمی‌خوره!
‫خودم تنهایی می‌تونم ازش مراقبت کنم.
‫بیا بکشیمش و رئیس رو پیدا کنیم.
‫اینجا!
‫فکر کنم دفعه دوم جواب نده.
‫بچه پررو...
‫رئیس‌مون کجاست؟
‫او توسط نیروهای ما محاصره شده بود و به طرز رقت‌انگیزی گریه می‌کرد.
‫اگه ما رو شکست بدی، می‌تونی ببینیش.
‫اما تو که قطعاً نمی‌تونی!
‫داری زودتر از وقتت سعی می‌کنی بزرگ بشی؟
‫ده سال زود اومدین، بچه‌ها!
‫بمیر!
‫چه بچه‌های بی‌پروا و بی‌فکری!
‫داداش شیرو از همه‌مون قوی‌تره!
‫کجا داری میری؟! الان داری فرار می‌کنی؟!
‫ما اینجا یه ترسو داریم!
‫نه...
‫تو مکالمه قبلیمون فهمیدم.
‫فکر کردم بهت یه کم فضا بدم چون نمی‌خوای دوستات ببیننت.
‫ها؟ چی میگی؟
‫خودتی، درسته؟
‫قوی‌ترین تو گروهتون.
‫تو خیلی خوبی تو فرار کردن، آقای چوجومارو!
‫بزار حدس بزنم استراتژیت چیه؟
‫تو دور اتاق کوچیک می‌دوی، سعی می‌کنی شمشیرم گیر کنه.
‫خیلی ساده‌لوحی.
‫برای دزدایی که وارد خونه‌های مردم می‌شن، جنگ داخل خونه تخصص ماست.
‫اگه شمشیر بلندم رو بندازم و با این کوتاهه بجنگم، گند نمی‌زنم.
‫یعنی...
‫هیچ چیزی برای ترسیدن توی این اتاق قفل شده با این زره سنگین وجود نداره.
‫علاوه بر این، تو توی این فضای کوچیک جایی برای فرار نداری.
‫بهش میگن تاکتیک‌های ناجور.
‫داری خودتو اینجا گیر میندازی!
‫آقای چوژومارو!
‫اگه فکر می‌کنی نمی‌تونی ببری،
‫شمع‌ها رو بنداز و از سقف فرار کن.
‫با این وزن کم، به سختی می‌تونی به این ارتفاع برسی.
‫روغن رو زمین پخش کردم،
‫اگه این خوب پیش بره، می‌تونیم زنده زنده بسوزونیمش...
‫ولی این در نهایت فقط یه نقشه پشتیبانیه.
‫به هر حال، بهترین کار اینه که خودت تنهایی فرمانده دشمن رو از پا دربیاری.
‫واقعاً می‌تونم بکشمش؟
‫نمی‌تونم با قدرت کافی شمشیر بزنم که بخوام عمداً کسی رو بکشم.
‫تو داری اشتباه از شمشیرت استفاده می‌کنی.
‫سلاح تو مهربونیه.
‫تو تو فرار کردن بهتر از جنگیدن هستی.
‫تو بیشتر تو کشیدن مهارتی تا هل دادن.
‫تو بیشتر تو دریافت کردن مهارت داری تا ضربه زدن.
‫همش به خاطر مهربونیته.
‫مهربونی بهترین راه برای شکست دادن یه نفره.
‫فقط همون کاری که میگم رو انجام بده.
‫حالا می‌خوای عبادت کنی و از بودا خواهش کنی؟
‫بی فایده‌س!
‫بذار یه حقیقت شوکه کننده بهت بگم.
‫می‌بینی...
‫بودایی وجود نداره!
‫بدون اینکه تمام قدرتت رو صرف نفرت کنی...
‫دست نجات رو مثل یه بودیساتوا بالا ببر...
‫بیا بریم و رقص کاماکورا رو انجام بدیم تا وقتی که خورشید صبح طلوع کنه
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنن ولی همشون دوست‌داشتنی و عالی هستن
‫قدم، ضربه، برقص با ریتم
‫سبک کاماکورا
‫جومون، یایویی، کوفون، آسکا، نارا، هی‌آن
‫این کماکورا هست
‫از نانبوکوچو تا ریوا
‫به سبک کاماکورا!
‫بیا یه ایهاکو درست کنیم (1185)
‫بیا یه ایکونی بسازیم (1192)
‫همه نظریه‌ها رو می‌دونی؟ چه نابغه‌ای!
‫کاماكورا پر از احساسات بود
‫همین‌طور ادامه بده، مثل یه اسب وحشی، تا به نانباکوچو برسی
‫داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم، کاماکورا، نماینده
‫تو مسابقه تیراندازی به سگ‌ها توی زمین بازی می‌کنن
‫ردا، لباس، می‌پوشیمشون واسه قرار
‫سبک کاماکورا
‫شعرهای ژاپنی، مقاله‌ها، من همه‌شون رو دوست دارم
‫در ستایش زیارتگاه‌ها و معابد بودایی
‫مهم نیست توی چه دوره‌ای از تاریخ باشیم
‫ما نمی‌تونیم دست از خوش‌گذرونی برداریم!
‫خب حالا!
‫بیا بریم و رقص کاماکورا رو انجام بدیم تا وقتی که خورشید صبح طلوع کنه
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنند ولی همه‌شون دوست‌داشتنی و عالی هستن
‫برو راهتو، وقتی که حوصله‌ات سر رفته و بی‌حالی
‫اون سازهای ژاپنی رو بزن و پرواز کن
‫این فرهنگ رو به آینده دور وصل کن
‫برو برقص کاماکورا بیایید یه غوغا به پا کنیم!
‫وقتی اون زمزمه رو می‌شنوی
‫قدم، ضربه، برقص با ریتم
‫بیا جلو، و بزرگ شو
‫سبک کاماکورا
‫به سبک کاماکورا!
‫بیا جلو!