‫(سال ۱۳۳۴، شش ماه بعد از سقوط شوگون‌سالاری)
‫(اولین سال نو توکیوکی هوجو در زمان پنهان شدنش در سووا)
‫حالا آروم قدم بردار...
‫تقریباً رسیدیم، آقا جون.
‫و رسیدیم.
‫وای!
‫نظرت چیه؟ کاملاً یخ زده، نه؟
‫تو زمستون می‌تونی هرجای دریاچه سووا وایسی!
‫عالیه...
‫ارباب جوون!
‫خوبی؟
‫حالت خوبه، ارباب جوان؟
‫این منو غافلگیر کرد!
‫شش ماه از سقوط شوگون‌سالاری گذشته.
‫توکیوکی اولین سال نو خودش رو در سووا جشن گرفت.
‫یه وقفه‌ای تو آشوب کشور به وجود اومد،
‫ولی درگیری‌ها ادامه داشت
‫برو، برو!
‫طبیعتاً، سووا همیشه آروم نمی‌مونه.
‫اینجاست...
‫دوره‌ای که نمی‌تونم آینده رو ببینم...
‫درست مثل یه تاریخ معطر
‫مثل یه کتاب درسی دراماتیک
‫این خوب نیست، این روزا اصلاً نمی‌تونم برقصم
‫آیا انجامش می‌دی یا کارت تمومه؟ فقط سرنوشت می‌تونه بگه
‫من مخالفت می‌کنم، ازش می‌خونم، و فرار می‌کنم
‫من برام مهم نیست چه آسیبی وارد شده
‫فقط دارم خوش می‌گذرونم
‫کامیابی، ایده‌آل‌ها، واقعیت
‫میرم دستشون رو می‌گیرم سریع و با انرژی
‫بگو نقشه الف، هیچ شکی نداری، همه جا آفتابیه
‫تو هوامو داشتی، پس اینم باند پروازمون.
‫بگو نقشه الف، هیچ شکی نداری، زنده‌ای
‫اونا می‌خندن، ناراحت‌کننده‌ست، ولی تو خوب می‌شی.
‫طرح الف
‫فرار کردن یعنی پیروزی
‫طرح اول
‫طرح الف
‫فرار کن به سوی پیروزی
‫(سامورایی گریزان)
‫(اقامتگاه فرماندار شینانو)
‫یه زمین دیگه خریدم.
‫ما به یه آدم بزرگی مثل تو نیاز داریم...
‫شوكان.
‫شنیدم که مثل یه شیطان به عنوان یه شرور ازت می‌ترسیدن.
‫یه آدم بد؟ چرند.
‫الان خیلی آروم‌تر شدم.
‫و راه خدمت به تو رو انتخاب کرده، که داره پیشرفت می‌کنه.
‫با این حال...
‫دستور شما اینه که کم‌کم قلمرو سووا رو تصاحب کنی.
‫فقط من بهترین آدم برای این کارم.
‫چون دزدی کردن همون چیزیه که من واسش زندگی می‌کنم.
‫مطمئنی، لرد سادامونه؟
‫توی خانواده‌مون مرد قوی کم داریم.
‫ما تو این دنیای آشفته برنده نمی‌شیم،
‫اگه تو عقل سلیم یه جنگجو گیر کنیم.
‫باز اوگاساوارا مشکوک رفتار می‌کنه؟
‫بله.
‫سربازای دشمن دنبال یه چیزی می‌گردن تو مرز شمالی.
‫یکی رو بفرستید اطراف رو بگرده!
‫بهترین دیده‌بان‌هامون رو فرستادیم.
‫حرکت نیروهای دشمن در مرز غربی هم داره تهدید ایجاد می‌کنه...
‫این رو از همه پنهون می‌کنم.
‫گاهی اوقات، یه دوره‌های نادری هست که اصلاً هیچ آینده‌ای نمی‌بینم...
‫این خیلی بده
‫کاش تو این موقعیت مجبور نبودم با هیچ مشکلی سر و کله بزنم...
‫ام...
‫ما جنگجویان دست نیافتنی بریم منطقه رو بررسی کنیم؟
‫ها؟
‫چییی؟!
‫آقا جون، چقدر قابل اعتمادی!
‫دقیقاً همون چیزی که از یه رئیس خانواده جنگجو انتظار دارم!
‫می‌سپاریمش به تو!
‫صبر کن، این خطرناک میشه...
‫اگه اتفاقی بیفته، خون خاندان هوجو از بین میره...
‫من خوب می‌شم.
‫و اگه فقط بچه‌ها باشن، کمتر ترسناکه.
‫تو بهتر می‌دونی چطور می‌تونم فرار کنم.
‫خب، اما...
‫چه فکر باحالی!
‫هم کوجیرو و هم آیاکو یه کم تجربه شناسایی دارن.
‫و ارباب مودب، توکییوکی، مردم محلی رو راحت می‌کرد!
‫بزن بریم، لرد یوریشیگه!
‫ارباب یوریشیگه!
‫اگه وسط راه توسط راهزن‌ها کشته بشه، نسلش از بین میره.
‫من و آیاکو می‌تونیم از پس چند تا راهزن بربیایم.
‫ما می‌تونیم بهش کمک کنیم با توهمات جنبا فرار کنه.
‫زنگ زدی؟
‫خب... اگه تو راه گم بشه، نسلش...
‫من تو این شش ماه گذشته خیلی بازی کردم، همه جا تو این منطقه دویدم.
‫حالا می‌تونم از هر جای سووا برگردم!
‫نه...
‫ممکنه از انگل‌ها بمیره اگه حلزون‌های کنار جاده رو بخوره...
‫یا ممکنه از دیدن یه زن جذاب بمیره و خون دماغ بشه...
‫یا شاید یه خاطره خجالت‌آور یادش بیاد و از شوک بخواد بمیره...
‫خداحافظ دنیا.
‫چه مرگته؟!
‫عجیب رفتار می‌کنی.
‫مگه همیشه منو به جاهای خطرناک نمی‌فرستی بدون اینکه برات مهم باشه؟
‫این به جایی نمی‌رسه...
‫می‌تونیم بریم دیگه، لرد موری‌تاکا؟
‫آره.
‫همینجوری که هست، شاید این بهترین چیز باشه.
‫حتماً اولویت رو به امنیت ارباب جوان بده.
‫فهمیدم!
‫هی، صبر کن!
‫ارباب توکییوکی در واقع تو فرار کردن خوب نیست!
‫اون فقط یه منحرفه که از فرار کردن لذت می‌بره!
‫چقدر بی‌ادب!
‫باشه.
‫برای یه مأموریت شناسایی چی باید آماده کنیم؟
‫بهتره سبک سفر کنی.
‫دو روز غذا و یه کم پول کافیه.
‫ولی من تا جایی که می‌تونم پول می‌خوام.
‫بیا سر موریتاکا کلاه بذاریم و گولش بزنیم!
‫باز داری از این حرفا می‌زنی...
‫خانواده ما نمی‌تونه پول یا برنج رو هدر بده...
‫(برای لرد توکییوکی - آوردنش اجباریه)
‫یوریشیگه
‫داره نگاه می‌کنه
‫با نگرانی
‫همه چشم‌ها به اوناست
‫بابا!
‫خب...
‫اگه لرد توکیوکی از گرسنگی بمیره...
‫دیگه نسلش از بین میره...
‫بی‌خیالش شو.
‫بزن بریم.
‫این باید برای گرم موندن کافی باشه.
‫این آستین‌های پر از پنبه که شیزوکو مخصوصاً درست کرده خیلی گرم هستن!
‫فکر کنم فقط یه لایه کافیه.
‫فرار کردن و مشکوک نشدن وقتی که اسلحه سبک داری راحت‌تره.
‫(برای ارباب توکییوکی - الزامی برای آوردن)
‫یوریشیگه اومده تماشا کنه
‫مثل یه صاحب مغازه کاری که حوصله‌اش سر رفته.
‫اومده که از نزدیک تماشاشون کنه.
‫امروز واقعاً عجیبی، آقای یوریشیگه!
‫خب، اگه از سرما بمیری،
‫یا اگه یه میلیون سرباز دشمن تو منطقه باشن...
‫خون تو...
‫خون و ریشه...
‫این دیگه چیه، اعتیاد خانوادگی؟
‫وای خدای من.
‫چش شده؟
‫اون بعضی وقتا اینجوری میشه.
‫مثل این؟
‫مضطرب یا عصبانی شدن...
‫کی موچی منو خورده؟!
‫کی؟!
‫فقط با آب خوردن چاق می‌شم،
‫یا همیشه غذای ترش خوردن.
‫مگه اون داره بچه‌دار میشه یا چی؟
‫به چی داره فکر می‌کنه؟
‫کی می‌دونه؟
‫همیشه منو اذیت می‌کنه...
‫- لرد توکییوکی! مراقب باش! همیشه منو اذیت می‌کنه...
‫- لرد توکییوکی! مواظب باش! - ولی...
‫خوبه که می‌بینم با یه نگاه نگران منو بدرقه می‌کنه.
‫(قلمرو ناکایاما منطقه شمالی سووا)
‫ما درست به موقع برای شب رسیدیم.
‫به نظر میاد آروم باشه.
‫بیا مراحل رو مرور کنیم.
‫با اینکه این منطقه تو قلمرو سووا هست،
‫این خیلی مرزیه، پس اطلاعات زیادی در موردش نیست.
‫اول از همه، به عنوان پیام‌رسان‌های معبد بزرگ سووا از مردم سوال می‌کنیم،
‫و فردا، میریم یه دوری تو روستا می‌زنیم.
‫آیا احتمال داره دشمن‌ها بیان؟ اگه آره، کی و چند نفر؟
‫چند تا سرباز لازم داریم تا از روستا دفاع کنیم؟
‫اطلاعات رو جمع می‌کنیم و گزارش می‌دیم...
‫این...
‫ما گیر افتادیم.
‫به این روستا نگاه کن.
‫اونجا دیگه دست دشمنه.
‫یه کسی که دو تا شمشیر داره...
‫در نوجوانی‌اش
‫دشمن‌ها هر لحظه ممکنه حمله کنن...
‫چه سریع
‫اون تو این سن کم، شمشیرزن فوق‌العاده‌ایه.
‫هی، دعوا از من گذشته.
‫بیا تا می‌تونیم فرار کنیم، پسر.
‫اون دوتا فقط می‌تونن اون کسی که دو تا شمشیر داره رو نگه دارن.
‫نه، هر دوشون دارن قوی‌تر می‌شن.
‫خیلی بهتر از شش ماه پیش...
‫علاوه بر این، سرعت و قدرتشون...
‫...خیلی فرق دارن با وقتی که با من تمرین می‌کنن!
‫خب...
‫اون...
‫آفرین، آقا جون!
‫تو از پنج بار تلاش من یه امتیاز گرفتی!
‫اگه همین‌طور منو دست‌کم بگیری، حسابی دردسر می‌کشی.
‫اِه...
‫اگه همین‌جوری تمرین کنی از من جلو می‌زنی.
‫نمی‌تونم اینجوری نفسمو حبس کنم.
‫بعدش...
‫اونم؟
‫تو فوق‌العاده‌ای، ارباب جوان.
‫دارم تو این دوئل قفل شمشیر هل داده می‌شم...
‫تو داشتی منو آموزش می‌دادی، آیاکو.
‫شاید تا وقتی که بزرگ بشی،
‫تو همونی هستی که باید ازش محافظت کنم...
‫آره.
‫دوست دارم زودتر اون توی قوی رو ببینم.
‫بیا، فقط یه فشار دیگه. تو می‌تونی.
‫بزن بریم.
‫آیا اونا منو لوس کرده بودن؟!
‫یکم بفهم دیگه.
‫کوجیرو، آیاکو.
‫توانایی‌های فرار لرد توکیوکی مطلق نیستند.
‫به خاطر طبیعت آرامش، می‌تونه بی‌خیال باشه،
‫و هنوز هم خیلی از حمله‌ها هست که نمی‌تونه جاخالی بده.
‫یک جنگجوی با تجربه با سابقه طولانی در جنگ.
‫یک جنگجوی عجیب با توانایی‌های غیرعادی.
‫یک جنگجو که سعی می‌کنه فراتر از دنیای انسان‌ها بره.
‫در برابر این هیولاها،
‫هیچ تضمینی نیست که حتی اون بتونه فرار کنه.
‫بنابراین، شما دوتا...
‫سامورایی بشو که همیشه پیشرفت می‌کنه و هیچ وقت حواسش پرت نمی‌شه.
‫باید بتونی از جون اربابت در برابر هر دشمنی محافظت کنی.
‫چه واسال های شجاع و وفاداری...
‫یه روزی، امیدوارم بتونم مثل اون شمشیر بزنم...
‫میتونی...
‫شیزوکو؟
‫ها؟
‫یادت رفته؟
‫قبلاً تو منطقه شرق شینانو بهم یه کم برنج دادی...
‫فوبوکی؟
‫ببخشید اگه بی‌ادبی کردم.
‫از اون دوتا یه حس وحشیانه‌ای گرفتم.
‫فکر کردم جاسوس‌های دشمن هستین که لباس مبدل پوشیدین.
‫ها؟!
‫اسم من فوبوکیه.
‫من دارم توی کشور می‌چرخم، دنبال یه استاد می‌گردم که بهش خدمت کنم.
‫ها؟ یعنی تو اهل اینجا نیستی؟
‫نه.
‫من حدود سه روز پیش اومدم تا برای غذا التماس کنم،
‫ولی داشتن توسط بعضی از استانداردهای اوگاساوارا مورد حمله قرار می‌گرفتن،
‫و من بهشون کمک کردم.
‫سه گروهان هم‌اندازه سه بار اومدن.
‫ما تونستیم اونا رو نابود کنیم،
‫ولی ذخیره‌هامون تموم شد،
‫و هیچ اسبی برای تماس با دنیای بیرون نداشتیم، خیلی سخت بود.
‫سه گروهان...
‫و هنوز دهاتی‌ها فقط با مشعل‌ها تماشا می‌کنن؟
‫چه مشت آدم ترسویی، می‌ذارن یه جوون تنها بجنگه.
‫اوه، ناراحت نشو.
‫وقتی رسیدم اینجا، همه بزرگترا کشته شده بودن.
‫همه‌شون بچه‌ان؟!
‫تو تنهایی سه بار سربازای دشمن رو نابود کردی؟
‫نه.
‫اونا هم ثابت کردن که خوب کمک می‌کنن.
‫- اونجان! - درست مثل الان،
‫اونا دشمن‌ها رو با مشعل‌ها منحرف می‌کنن...
‫یا یه تله درست کن...
‫نشونه گرفتن دشمن با استفاده از یه آدمک پوشالی به عنوان طعمه...
‫خیلی کارها هست که بچه‌های کوچیک می‌تونن انجام بدن اگه بهشون یاد بدی.
‫من دنبال یه ارباب قوی می‌گردم که بتونه دانش جمع کنه،
‫مهارت‌هاش رو تقویت کنه و ازشون استفاده کنه،
‫اما شاید من بهتر بتونم استعدادهای دیگران رو بشناسم و پرورش بدم.
‫کاش یه حاکمی تو این دنیا بود
‫کسی که می‌خواست یاد بگیره، کارها رو آسون‌تر می‌کرد...
‫این عالیه
‫(دست از گلو بیرون میاد)
‫این روستا برای سووا خیلی مهمه؟!
‫من هیچ وقت همچین چیزی نشنیدم.
‫مردم اصلاً نمی‌فهمن.
‫این روستا جمعیت کمی داره ولی زمینش برای حمله سخته.
‫با صد نفر مدافع، می‌تونه تبدیل به یه قلعه تسخیرناپذیر بشه.
‫(ناحیه ناکایاما) اگه اوگاساوارا اینجا رو اشغال کنه و ارتش بذاره،
‫(قلمرو ناکایاما) اونا یه برتری بی‌نظیر خواهند داشت
‫(قلمرو ناکایاما) وقتی از مرز حمله می‌کنیم.
‫(قلمرو آسادا - منطقه اوگاساوارا) چون می‌تونن قلمرو آسادا رو از دو طرف گیر بندازن،
‫(منطقه سووا - قلمرو ناکایاما) یک روستای بزرگ و ثروتمند در منطقه سووا.
‫در هنرهای نظامی، بهش میگن "حمله دو طرفه".
‫اگه این انجام بشه، سووا مقدار زیادی از قلمروش رو از دست می‌ده.
‫شاید این دفعه کسی که فرمانده نیروهای اوگاساوارا هست...
‫...با این تاکتیک‌های نظامی آشناست.
‫برای من، فکر می‌کردم اگه بتونم از این روستا محافظت کنم،
‫و ارزش استراتژیکش رو منتقل کن،
‫پاداش خیلی بزرگ خواهد بود.
‫بی‌خیال اون، تو خیلی زیاد می‌خوری!
‫ها؟
‫در ضمن، با دونه‌های برنج رو صورتت درباره‌ی تاکتیک حرف نزن.
‫اون تو سه روز ذخیره‌های روستا رو خورد...
‫چی؟!
‫آره، فکر کنم دیگه کارم با محافظت از این روستا تموم شده...
‫ما دلیل بحران توی روستا رو پیدا کردیم.
‫چشمش برای استراتژی فوق‌العاده‌ست.
‫ولی نمی‌تونه حساب کنه چقدر می‌خوره؟
‫حتماً به خاطر سرده.
‫هرچی می‌خورم، گرم نمی‌شم.
‫راستی، وقتی اولین بار فوبوکی رو دیدم...
‫داشت یواشکی می‌چرخید و همه هدایایی که می‌گرفت رو می‌بلعید...
‫من وانمود کردم که یه خرس اونو دزدیده تا قضیه رو بپوشونم.
‫ولی خدای ما از گرسنگی شروع به گریه کرد.
‫می‌خواستم آبالون بخورم...
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫به هر حال، گرسنه بودم و نمی‌تونستم درخواست بچه‌ها رو رد کنم...
‫خیلی پشیمونم.
‫داداش؟
‫خب...
‫فکر می‌کنی که یه استراتژیست آروم و خونسرده،
‫ولی اون به طرز عجیبی دست و پا چلفتیه.
‫- این باید کار کنه. - یه استراتژیست فقط انتخاب می‌کنه که ببره.
‫- آره! مرسی! - یه استراتژیست فقط انتخاب می‌کنه که ببره.
‫- مال منم چک کن! - اون زحمت محافظت کردن رو به خودش نمیداد
‫- مال منم چک کن! - یه دهکده پر از بچه‌های کوچیک.
‫مردی که به یتیم‌ها الهام بخشید،
‫و اونا رو به نیرویی تبدیل کرد که می‌تونستن از دهکده‌شون دفاع کنن...
‫اونا تازه پدر و مادرشون رو از دست دادن،
‫اما چشماشون روحیه جنگجوییشون رو نشون می‌ده.
‫من اونو می‌خوام
‫به عنوان کمکی برای بازپس‌گیری کشور!
‫منم می‌خوام یواشکی به من شمشیرزنی یاد بده.
‫و اون دوتا بهم احترام بذارن!
‫- خیلی قوی! و اون دوتا بهم احترام بذارن!
‫راستی داداش.
‫هوم؟
‫کنجکاوم می‌کنه
‫- آینده... - که پدر به طرز عجیبی نگرانش بود.
‫- آینده!
‫- شاید اون نمی‌تونه یه آینده‌ی امن برات ببینه. - آینده!
‫مهم نیست این روستا چقدر مهمه، زندگی تو مهمتره.
‫پیشنهاد می‌کنم فعلاً دهکده رو ترک کنیم،
‫و با بچه‌ها به قلمرو سووا فرار کردن.
‫نه.
‫می‌خوام اگه بشه از روستا محافظت کنم.
‫به نظر میاد که والدین بچه‌ها هنوز مراسم خاکسپاری یا یادبودی نداشتن.
‫یه کم ناراحت‌کننده‌ست که آدم یهویی هم شهرش رو از دست بده هم پدر و مادرش رو.
‫می‌خوام بذارم اینجا بمونن، حداقل تا وقتی که بتونن احساساتشون رو مرتب کنن.
‫داداش...
‫آقای فوبوکی.
‫میشه بذاری توی نبردت کمکت کنیم؟
‫با کمال میل.
‫اگه می‌خوای کنارم بجنگی،
‫پس لطفاً.
‫رئیس!
‫ما این همه آدم توی روستا کشتیم.
‫ما از طرف اون مرد صدامونه دعوا نمی‌شیم؟
‫مشکلی نیست.
‫اشتباه از اون بود که از یه خلافکار سابق انتظار اخلاق داشته باشه.
‫نامو آمیدا بوتسو...
‫وقتی اینو میگم، بودا همه گناهانمو می‌بخشه.
‫راحت نیست؟
‫هوم؟
‫بودا بهترینه!
‫حزب سیگی ما...
‫...اونقدر قویه که فقط پنج نفر از ما می‌تونیم یه روستا رو نابود کنیم.
‫و اون مردای قوی سه بار برنگشتن...
‫کمکم کن!
‫سر راه راهزن‌ها،
‫به نظر میاد نمی‌تونیم از زیبایی غنیمت‌هاشون لذت ببریم.
‫برگردیم به جنگجو بودن و یه جنگ راه بندازیم.
‫بیا بریم و رقص کاماکورا رو انجام بدیم تا وقتی که خورشید صبح طلوع کنه
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنن ولی همه‌شون دوست‌داشتنی و عالی‌ان
‫قدم، ضربه، برقص با ریتم
‫به سبک کاماکورا!
‫جومون، یایویی، کوفون، آسکا، نارا، هی‌آن
‫این کاماکورا هست
‫از نانبوکوچو تا ریوا
‫سبک کاماکورا
‫بیا یه ایهاکو درست کنیم (1185)
‫بیاید یه ایکونی (1192) درست کنیم
‫تو همه نظریه‌ها رو می‌دونی؟ چه نابغه‌ای!
‫کاماکورا پر از احساسات بود
‫همین‌طور ادامه بده، مثل یه اسب وحشی، تا برسی به نانباکوچو
‫داریم بهترینمون رو می‌کنیم، کاماکورا، نشون بده
‫تو مسابقه تیراندازی به سگ‌ها توی زمین بازی می‌کنن
‫لباس‌ها، پوشاک، می‌پوشیمشون برای قرارمون
‫به سبک کاماکورا!
‫من از شعرها و مقاله‌های ژاپنی لذت می‌برم، همه‌شون رو دوست دارم
‫در ستایش زیارتگاه‌ها و معابد بودایی
‫مهم نیست تو چه دوره‌ای از تاریخ هستیم
‫ما نمی‌تونیم دست از خوش‌گذرونی برداریم!
‫خب حالا!
‫بیا بریم و رقص کاماکورا رو انجام بدیم تا وقتی که خورشید صبح طلوع کنه
‫زمان‌ها بارها و بارها تغییر می‌کنن ولی همشون دوست‌داشتنی و عالی‌ان
‫برو راهتو، وقتی که حوصله‌ات سر رفته و بی‌حوصله‌ای
‫اون سازهای ژاپنی رو بزن و پرواز کن
‫این فرهنگ رو به آینده دور وصل کن
‫برو رقص کاماکورا رو انجام بده بیا یه کم شلوغ کنیم!
‫وقتی اون زمزمه رو می‌شنوی
‫قدم، ضربه، برقص با ریتم
‫بیا جلو و بزرگ شو
‫سبک کاماکورا
‫به سبک کاماکورا!
‫(قسمت 8 (1334) - جنگ قایم‌موشک) بیا جلو.