‫ارباب کونیتوکی.
‫منم، مونشیگه.
‫عمو توکیوکی و کونیتوکی مونشیگه گوداین
‫عمو
‫کاماکورا چطوره؟
‫تاکیوکی کجاست؟
‫شنیدم که آقای یوریشیگه سووا بهش کمک کرده فرار کنه.
‫باید همین که خورشید طلوع کرد راه بیفتیم.
‫عمو...
‫اشکالی نداره.
‫سامورایی‌های رده پایین نباید بتونن ما رو بشناسن.
‫یه جوری حواسشون رو پرت می‌کنم.
‫لطفاً مخفی بمون.
‫خیلی خطرناکه!
‫تو پسر عزیز هوژو هستی که آقا تاکاتاکی به من سپرده.
‫من ازت محافظت می‌کنم، حتی اگه به قیمت جونم تموم بشه.
‫عمو...
‫بله، و از همه مهم‌تر...
‫تو پسر خواهر عزیز من هستی.
‫اگه گند زدم، با تمام توانت فرار کن.
‫عمو!
‫عمو؟
‫عمو!
‫بابا!
‫همه!
‫ارباب توکیوکی!
‫ارباب توکییوکی!
‫ارباب توکیوکی!
‫ارباب توکییوکی!
‫چه صورت خواب دوست‌داشتنی‌ای... می‌خوام بخورمش!
‫پدر،
‫الان داره کابوس می‌بینه.
‫یه حدی داره که چقدر می‌تونی یه چیزی رو دوست داشته باشی...
‫بیا دیگه!
‫جرقه
‫حداقل می‌تونم یه بوسه روی گونه‌ش بزنم!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫تو واقعاً خیلی سریعی، لرد توکیوکی.
‫ظاهراً تو آینده بهش میگن "شوخی بیدار باش"!
‫شوخی موفقیت‌آمیز
‫-تا-دا! -کی اهمیت میده؟
‫الان وقت بازی نیست، آقای یوریشیگه!
‫گفتی تو قلمروت بهم پناه می‌دی،
‫اما ما الان چند روزه که تو کاماکورا قایم شدیم!
‫در مورد اون...
‫خروج از کاماکورا بیشتر از اونی که فکر می‌کردم محافظت می‌شد.
‫باید یه کم صبر کنیم تا مراقبت‌ها کمتر بشه.
‫نظارت...
‫همه اون پرچم‌ها برام آشنا هستن...
‫جنگجویان سامورایی که به شوگون وفاداری خودشون رو قسم خوردن
‫خیانت کرد و کاماکورا رو به آتیش کشید.
‫همه‌شون توسط آقای تاکاوجی رهبری می‌شن.
‫پشت اون لبخند مهربون
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم که اون داره علیه شوگان نقشه می‌کشه.
‫خیالت راحت باشه، لرد توکیوکی.
‫با این سر و وضع،
‫می‌تونیم وانمود کنیم یه گروه کشیش هستیم که معبدشون سوخته.
‫آقای یوریشیگه،
‫گفتی باید انتقامشون رو با مهارت‌های دویدنم بگیرم.
‫و اینکه باید تاج و تخت رو با یه بازی قایم‌موشک پس بگیرم.
‫ولی یه سامورایی همیشه رو در رو می‌جنگه.
‫تا حالا نشنیدم کسی برای تاج و تخت با قایم شدن بجنگه.
‫فکر می‌کنی واقعاً می‌تونم تاج و تخت رو پس بگیرم...
‫و از همه انتقام بگیری؟
‫- البته! - ترسیدم!
‫با چشم الهی من،
‫می‌بینم که داری قهرمان می‌شی!
‫بنابراین، ارباب توکییوکی،
‫لطفاً فعلاً صبور باش.
‫فعلاً...
‫بیا تا منتظریم یه بازی تخته‌ای بازی کنیم!
‫شیزوکو، تاس‌ها و مهره‌ها رو آماده کن!
‫باشه، بابا.
‫چه بازی تخته‌ای عجیبیه. این "خدای فقر" چیه؟
‫وقتی بازی کنی، می‌فهمی.
‫بیا دیگه، باید به ما ملحق بشی...
‫اوه؟
‫واقعاً نمی‌تونم به اون دوتا اعتماد کنم.
‫باید خودم بازمانده‌های شوگونات رو پیدا کنم!
‫اه لعنتی، اینجا چیزی جز آشغال نیست.
‫"ثروت توی باقی‌مونده‌هاست" کشک.
‫هی، من اعدام رو دیدم.
‫آره...
‫فکر کنم اون بود...
‫کونیتوکی هوجو، درسته؟
‫آره، خیلی تمیز بود.
‫تو واقعاً عاشق این چیزا هستی.
‫عمراً!
‫تو کی هستی؟
‫این نمی‌تونه باشه! داداشم...
‫برادرم نمی‌تونه...
‫داداش؟
‫منظورت ارباب کونیتوکیه؟
‫اهل کجایی؟
‫من... من...
‫این پسر مال شرکت ماست.
‫ما به خانواده هوژو مدیون بودیم،
‫پس شنیدن اسم لرد کونیتوکی باعث شد یه لحظه بپره...
‫درسته؟
‫آره...
‫چی شد براش، اگه میشه بپرسم؟
‫گفتن، عموی لرد کونیتوکی که مسئول محافظتش بود،
‫مخفیگاهش رو به دشمن، ارتش نیتا، لو داد.
‫جایزه بی‌رحمی ۱۳۳۳ اهمیت تاریخی
‫گوداین: بی‌وفایی، بی‌شرمی، غیرانسانی
‫در حالی که پیشرفت می‌کرد، با نفوذ خواهرزاده‌اش...
‫سرعت، موقتی، طمع
‫...اون خواهرزاده نه ساله‌ش رو فروخت،
‫شهرت - نوبوناگا اودا
‫یه شاهزاده به دشمن
‫مونشیگه گوداین یکی از مهم‌ترین‌ها باقی می‌مونه
‫جنگ‌سالاران شرور معروف در تاریخ ژاپن.
‫ارباب کونیتوکی هم یه هوژو بود.
‫پس سرش رو قطع کردن.
‫من همه چیز رو دیدم...
‫پایان خیلی غم‌انگیزی براش بود.
‫ارباب توکییوکی؟
‫خائن
‫نمی‌تونم بفهممش
‫آشیکاگا بعد از نسل‌ها خدمت به ما خیانت کرده.
‫حتی سامورایی‌های نوکر... همه بهم خیانت کردن.
‫حتی عموم هم
‫دیگه کسی نمونده که بشه بهش اعتماد کرد...
‫ارباب توکیوکی!
‫ارباب توکییوکی!
‫با نور مقدس من به هوش اومدی؟
‫اون چراغه چشه مگه؟
‫می‌تونم ببینمش.
‫می‌تونم آینده‌ای رو ببینم که گوداین می‌شینه.
‫بهت گفتم که می‌تونم با قدرت الهیم آینده رو ببینم.
‫بعضی وقتا آینده‌های بی‌ربط می‌بینه.
‫دشمنای زیادی دور و برمون هستن.
‫کنار اومدن باهاش سخت میشه.
‫دشمن گوداین - احمق
‫الان کجاست؟
‫می‌خوای بدونی؟
‫باشه.
‫بریم ببینیمش.
‫بهت نشون میدم چطور می‌تونی تو بازی گرگم به هوا برنده بشی.
‫با فکر انتقام گرفتن از برادرت،
‫این اولین قدم تو برای پس گرفتن تاج و تخت خواهد بود!
‫لعنتی!
‫چرا منو بیرون کردی؟
‫یه چیز بزرگ براتون جور کردم!
‫اون بچه هوژو بود!
‫پس به خاطر این بود که پسر یک صیغه‌ای بود؟
‫سر بچه یک صیغه‌ای که ارزشی نداره، نه؟
‫فکر کنم برای پیشرفت تو این بازی،
‫بیشتر از سر کونیتوکی لازمه.
‫بعدش
‫اگه فقط بتونم وارث قانونی رو پیدا کنم...
‫می‌تونم انجامش بدم
‫اگه بتونم وارث قانونی، توکییوکی رو پیدا کنم...
‫همه مجبور میشن منو تایید کنن!
‫اون به خاطر رفتار خیلی بدش، حتی از طرف خودشون هم متنفر بود.
‫و انگار همه چیز رو از دست داده بود.
‫حیوان حریص تبدیل به یه دیو میشه که تا آخر دنبالت می‌کنه.
‫تاکیوکی! فکر نکن می‌تونی از دستم فرار کنی!
‫اولین استراتژی برنده شدن توی قایم‌موشک اینه که حریفت رو بشناسی.
‫بیا بریم مخفیگاه، ارباب توکییوکی.
‫بهت میگم دومین استراتژی برنده شدن چیه.
‫اون‌ها باید زود برسن.
‫درسته، پدر.
‫حالا که حریفت رو می‌شناسی، انتقامت رو گرفتن برات راحت‌تره!
‫مطمئن نیستی؟
‫من درست حسابی تمرین جنگیدن نکردم.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫چند نفر هستن که می‌خوام بهت معرفی کنم.
‫اونا می‌شن دست و پات،
‫و مطمئناً توی نبرد خیلی به درد می‌خورن.
‫موساشی - شیموسا - هیتاچی
‫آره! من همه زمین‌های لوبیا رو تو استان شیموسا خریدم!
‫سود رو دو برابر کن!
‫هی! این خدای فقر رو به من نده!
‫اون همچنین تبدیل میشه به امپراتور خدای فقر.
‫اصلاً نمی‌تونم ببینم که به درد بخورن!
‫تازه، این بازی تخته‌ای خیلی آینده‌نگرانه نیست؟
‫خالق
‫از آشناییت خوشبختم، ارباب جوان.
‫اسم من کوجیرو نزو هست. امیدوارم با هم خوب کنار بیایم.
‫من آیکو موچیزوکی هستم! از آشناییت خوشبختم، ارباب جوان!
‫اونا بچه‌های نزو هستن
‫و خانواده‌های موچیزوکی که به خانواده سووا خدمت می‌کنند.
‫و خانواده سووا هم به خانواده هوژو خدمت می‌کنن، پس همین دیگه.
‫اونا هم تقریباً هم‌سن تو هستن،
‫و تو مبارزه عالی هستین، پس امیدوارم بتونین...
‫قدرتشون رو برای این انتقام به کار بگیرن.
‫من... من توکیوکی هوجو هستم.
‫خوشبختم.
‫آره!
‫نظرت در موردش چیه؟
‫خیلی بامزه‌ست! می‌خوام کولش کنم!
‫اون مطمئناً اینقدر قوی نیست.
‫همچنین، بهمون گفت به یه ارباب جوون که خانوادش رو از دست داده خدمت کنیم...
‫ارباب یوریشیگه خیلی سخت‌گیره.
‫اگه قوی نیست، پس باید ازش محافظت کنیم.
‫آره.
‫خب، ارباب توکییوکی،
‫می‌خوایم از شیطونی که دنبالمونه انتقام بگیریم؟
‫داره میاد.
‫اوه چقدر خوشمزه‌ست
‫گوداین...
‫عمو...
‫اوه، آقا توکیوکی!
‫اگه خودت نیستی!
‫خوشحالم که سالمی!
‫یوریشیگه بهم گفت که می‌خواد تو رو به سووا ببره،
‫پس فکر کردم اینجا باشی...
‫تنهایی؟ ولی نگران نباش...
‫من، گوداین، رسیدم، پس دیگه همه چی اوکیه.
‫بیا با هم بدویم!
‫عمو.
‫بله؟
‫چرا...
‫داداشمو فروختی؟
‫می‌فهمم...
‫- سوتی دادم! - ارباب جوون!
‫می‌دونستی که میام دنبالت.
‫پس، تو دوستات رو فرستادی که یواشکی از پشت انتقام منو بگیرن.
‫همچنین، اون قیافه معصومانه تقلبیت عالی بود!
‫چنین حکمتی برای یه بچه غیرقابل تصوره!
‫اما می‌بینی، آقای توکیوکی...
‫دلیلی که به من اعتماد شد تا آقای کونیتوکی رو همراهی کنم
‫فقط به خاطر اینکه عموش هستم یا فامیل نزدیکش نیست!
‫من به اندازه کافی قوی هستم که به من اعتماد بشه...
‫با همراهی کردنش.
‫می‌خوام اون دوتا بچه رو بکشم، پاهاتو قطع کنم و ببرمت.
‫پس، توی این بازی رومیزی برنده می‌شم!
‫تاس‌ها ریخته شدن.
‫آیا تبدیل به جنگ میشه یا فقط یه بازی ساده؟
‫یه بازی پرهیجان قایم‌موشک، با زندگی‌ها در خطر.
‫شروع می‌شه...
‫بازی گرگم به هوا نانبوکوچو
‫...الان!
‫شیطان، مونشیگه گوداین
‫چی شده، آقا توکیوکی؟!
‫انتقامت جلوی چشاته!
‫ازش دور شو، عوضی!
‫برو کنار!
‫- لعنتی! - بیا دیگه!
‫بیا، بیا! اونجا!
‫ارباب جوان، پشت من بمون!
‫اون هیچ فرصتی نمی‌ده و ضربه‌هاش خیلی قویه!
‫نمی‌تونم همزمان که از ارباب جوان محافظت می‌کنم باهاش بجنگم...
‫الان چیکار کنیم، آقای یوریشیگه؟
‫این بچه‌ها در برابر یک بزرگسال هستن.
‫اگه حمله غافلگیرانه شکست بخوره، دیگه راهی برای بردن نیست!
‫سه تا بچه دارن یه حمله غافلگیرانه انجام میدن...
‫کی اهمیت میده به اون!
‫قدرت من اینه که می‌تونم سریع با شرایط وفق پیدا کنم،
‫تا جایی که حتی می‌تونم وارث امپراتوری رو بفروشم!
‫بس کن اینو سختش نکن، توکیوکی!
‫حتی داداشت هم مقاومت نکرد!
‫شوگون‌سالاری توسط آشیکاگا سرنگون شد،
‫و اوضاع آشفته شد
‫فقط اونایی که می‌تونن سریع خودشون رو وفق بدن...
‫می‌تونه از بازی تخته‌ای که برگردونده شده جون سالم به در ببره.
‫تاکیوکی!
‫تاکیوکی! تاکیوکی!
‫تو یه عتیقه‌ای که از گذشته مونده!
‫فقط بی‌خیال شو و منبعی باش که منو ببره بالا!
‫ارباب جوان!
‫کوجیرو، آیاکو!
‫شما دوتا باید عقب بکشید!
‫اما چرا؟
‫فقط برگرد.
‫یه نگاه دقیق‌تر بهش بنداز.
‫چه کسی توانایی تطبیق با زمان‌های پرتلاطم رو داره؟
‫واقعاً؟
‫اون داره همه اون ضربات سریع شمشیر رو می‌بینه...
‫به نظر میاد داره ازش لذت می‌بره...
‫این چیزی نیست که با تمرین کردن به دست بیاری...
‫اون یه نابغه‌ست...
‫یه نابغه دست‌نیافتنی!
‫ارباب توکیوکی ترسو نیست.
‫اون فقط عاشق فرار کردنه.
‫یک قدم اشتباه می‌تونه کشنده باشه، و اگه گیر بیفتی، مرگ فوری.
‫اون یه هیولای غریزه بقاست که واقعاً می‌تونه از همچین موقعیتی لذت ببره.
‫قبل از هرج و مرج،
‫ارباب جوانی که در کاماکورای آرام دیدم
‫دوست‌داشتنی، بی‌غرور، مهربون و رفیق‌باز بود.
‫اونم از دعوا کردن خوشش نمی‌اومد،
‫و همیشه از تمرین فرار می‌کرد. این‌ها ضعف‌هایش هستند.
‫یه بچه معمولی مثل اون رو همه جا می‌تونی پیدا کنی...
‫در میدان جنگ، اون تبدیل به یه هیولای خوشحال میشه،
‫با خوشحالی گرگم به هوا بازی می‌کنه با سرسخت‌ترین حریف‌ها!
‫شیزوکو، کوجیرو، آیاکو.
‫جالب نیست که به یه وارث مثل اون خدمت کنی؟
‫تا حالا نشنیدم یه ژنرال تو فرار کردن خوب باشه.
‫اما خب، اگه تو میگی، شاید جالب باشه.
‫من فقط می‌خوام باهاش دوست باشم!
‫باشه!
‫دوباره بهش حمله کن!
‫آره!
‫سعی نکن ازش محافظت کنی.
‫به توانایی مرموزش ایمان داشته باش.
‫از طرف دیگه
‫پیش پیش
‫مهارت‌های هجومی‌اش افتضاحه
‫ای بچهٔ لعنتی!
‫شما دوتا باید دنبال یه فرصت بگردید و اونو به ارباب جوون معرفی کنید!
‫اگه مجبور باشم تا آخر عمرم فرار کنم در حالی که اون هی سعی می‌کنه منو بکشه...
‫یه روزی
‫شما دوتا!
‫بگیرش!
‫از ارباب جوون در برابرش محافظت نکن!
‫توکیوکی!
‫چقدر سمجی!
‫ولی دشمن رو بهش معرفی کن!
‫حالا، ارباب جوان!
‫داداش بابا
‫مردم کاماکورا
‫این یه کله ممکنه کافی نباشه،
‫اما خواهش می‌کنم
‫این یادگاری رو برای سفرت به سمت مرگ قبول کن!
‫ها؟
‫از کجا افتاد؟
‫من، قهرمان بشم؟
‫حتی تو هم داری مسخرم می‌کنی، نه؟
‫نه... من نمی‌خواستم...
‫بیا بریم داخل.
‫شام چی داریم امشب؟
‫توکیوکی!
‫بزن بریم!
‫فکر کنم... اگه تلاش کنی... می‌تونی انجامش بدی...
‫منظورت چیه؟
‫تو مثل یه فالگیر قلابی حرف می‌زنی.
‫ها؟ تو اینجوری فکر می‌کنی؟
‫این تعریف نبود.
‫شام امشب چیه؟
‫من ماهی دریایی رو ترجیح میدم.
‫خیلی خوبه.
‫دارن میان
‫قسمت ۳: جنگلی که خدا در آن زندگی می‌کند