‫بله، قربان.
‫من خوب می‌دونم که ما یه سرآشپز جدید برای رستوران بزرگ استادیوم نیاز داریم.
‫سه تا گزینه پیدا کردم.
‫و من فقط یکی دیگه لازم دارم.
‫یه نفر که خیلی باحاله.
‫می‌خوای دست از این اداها برداری یا سفارش رو تموم کنی؟
‫اوه.
‫گوش کن، باید برم.
‫هی، رفیق.
‫این دیگه یه آشپزی شیک و پیکه.
‫این سفارش منه؟
‫مشکلی داره؟
‫میگه چیزی شده؟
‫همه چیزش درسته.
‫اینجا تو این آشغال‌دونی چیکار می‌کنی وقتی می‌تونی یه ستاره آشپزی تو سطح بالا باشی؟
‫مدیرت کیه؟
‫کی؟
‫آقای خرچنگ مدیر منه.
‫اینجا چه خبر شده؟
‫این ماهی خنده‌دار کیه؟
‫این ماهی دلقک قراره تو رو یه خرچنگ خیلی پولدار کنه.
‫رستوران استادیوم آشپزی؟
‫اون چیه؟
‫این یه ایده جسورانه و جدیدیه.
‫ما یه استادیوم بیسبال رو به رستوران تبدیل کردیم که همزمان به هزاران نفر غذا می‌ده.
‫خب، چقدر می‌گیری که این تازه‌کار، این جوجه، این قایق سوراخ سوراخ رو از چنگت دربیارم؟
‫نگاش کن.
‫لکه‌های غذا روی کراواتش.
‫اسفناک.
‫افتضاح، خوشمزه!
‫اونا هیچ وقت نمی‌تونن از من جدا بشن.
‫اوه، ببخشید که دستپاچه شدم.
‫اما آقای خرچنگ، من نمی‌خوام رستوران خرچنگ رو ترک کنم.
‫اصلاً قصد ندارم جلوتو بگیرم، پسر.
‫از روی این پول معلومه که تو قراره به چیزای بزرگتر و بهتری برسی.
‫بزن بریم از اینجا.
‫بچه!
‫برو بگیرش، نابغه.
‫بترکونش.
‫باشه، شما آشپزهای بدبخت.
‫اینجا آشپزخونه آزمایشیه.
‫شما چهارتا باید با همدیگه تو آشپزی رقابت کنید.
‫شما یکی یکی حذف می‌شید تا وقتی که فقط یکی از شما باقی بمونه.
‫فقط اون شخص برای کل ورزشگاه غذا می‌پزه و عنوان سوپر شف رو می‌گیره.
‫وقتی حذف می‌شی چی می‌شه؟
‫تو کنار اتوبان داری هات‌داگ با آب کثیف می‌فروشی.
‫نکن!
‫به نظر میاد خوش بگذره.
‫سلام، من اسپانج‌باب هستم.
‫بذار تو!
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده حلقه‌ای!
‫تق! تق!
‫آخ!
‫بریم، بریم، بریم، شما آشپزهای دست و پا چلفتی!
‫آبگوشتت رو داری و مواد اولیه‌ات رو هم داری.
‫می‌خوام یه سوپی بچشم که خاص باشه، با یه طعم منحصر به فرد.
‫بزن بریم آشپزی کنیم!
‫آخ، ای بابا.
‫به نظر میاد هیچی برای درست کردن نداری.
‫هی، این انصاف نیست.
‫یه موزیک عاشقانه برای شام؟
‫میدونی سوپت چی کم داره؟
‫یه کم سبزیجات.
‫بذار برات درستش کنم.
‫ده ثانیه مونده!
‫اوه، چیکار کنم؟
‫چیکار کنم؟
‫بهش نگاه کن.
‫لک‌های غذا روی کراواتش.
‫کراواتم!
‫بد نیست.
‫ناخن‌ها غیرقابل قبولن!
‫تو اخراجی!
‫بد نیست.
‫نه خوب، نه بد.
‫عالیه!
‫سبک و تازه، با یه کم رایون!
‫این دور به اسفنج می‌رسه!
‫گوش کنین، ماهی‌های بداخلاق!
‫چالش بعدی پیتزا هست!
‫من یه پیتزا می‌خوام که فوق‌العاده باشه، غیرمنتظره، از اونایی که آدم فکرشو نمی‌کنه، و بدون ناخن!
‫ببین رفیق، بابت قبلی معذرت می‌خوام.
‫بذار جبران کنم.
‫این خمیر پیتزای خاص رو از دستور پخت مامانم درست کردم.
‫دوست دارم اینو داشته باشی.
‫خیلی ممنون.
‫اوه، نعناییه.
‫پس، به ناخن‌ها علاقه داری، آره؟
‫پنیر منو دزدیدی، ها؟
‫می‌دونم با آدمایی مثل تو چیکار کنم.
‫میگوها چی شدن؟
‫فکر کنم بعضیا نمی‌تونن فشار رو تحمل کنن.
‫لاک‌پشت، نوبت توئه.
‫گفتم ناخن نجو!
‫باید تو می‌بودی!
‫اگه آخرین کارم هم باشه، تلافی‌تو در میارم!
‫شکل عجیب.
‫نکات نعناع، توت استوایی، دارچین.
‫اما این طعم چیه؟
‫همینه.
‫میگو.
‫من عاشق میگو روی پیتزا هستم.
‫مسابقه تموم شد.
‫به نظر میاد یه ضربه عالی زدی، اسفنج.
‫به دنیای حرفه‌ای‌ها خوش اومدی.
‫حتی رویاهایی که هیچ وقت نداشتی هم می‌تونن به حقیقت بپیوندن.
‫به استادیوم آشپزی خوش اومدین، عاشقان غذا!
‫پخت و پز داره شروع میشه!
‫طرفدارای غذا، لطفاً یه استقبال گرم از سرآشپز جدیدمون، باب‌اسفنجی شلوارمکعبی، بکنید!
‫این تویی، قهرمان.
‫باشه، شروع کن!
‫هی، بچه.
‫بترکونش.
‫بزن بریم آشپزی!
‫اول از همه، کلم کاراملیزه شده، پستو مرجانی، و جلبک شکلاتی گریل شده!
‫اوه، تازه‌وارد خیلی خوب شروع کرده!
‫به بازوی اون بچه نگاه کن.
‫موز دریایی سرخ‌شده، نان‌چوبی با ورقه‌های طلا، شاخه‌های پیچیده در خمیر.
‫اوه، باب اسفنجی داره همه سفارش‌ها رو مثل یه قهرمان واقعی انجام می‌ده.
‫بهش گفتم که تلافی می‌کنم.
‫اوه اوه.
‫هوم، چرا اینجا هیچ میزی نیست؟
‫میزهای غذا برای پولدارهای اون پایین تو بخش ویژه‌ست.
‫عه، فقط قراره نگاه کنیم که غذا می‌خوره؟
‫می‌دونم، عالی نیست؟
‫اون رو بده به من.
‫چه مهارتی، چه چابکی، ولی می‌تونه همین‌طوری ادامه بده؟
‫سفارش‌ها برای تازه‌کارمون داره زیاد می‌شه.
‫اوه اوه، انگار پسرمون به دردسر افتاده.
‫آه!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم به باب اسفنجی دستوری می‌دم که می‌دونم می‌تونه باهاش برنده بشه.
‫بذار حدس بزنم.
‫کراپی پتی‌ها.
‫معمولیه.
‫ها؟
‫به نظر میاد آشپزمون یه سفارش ویژه داره، بچه‌ها.
‫صبر کن.
‫این که غذای لذیذ به نظر نمیاد.
‫بوف!
‫هی!
‫ها!
‫هی!
‫وقت استراحت!
‫تو باید غذای لوکس درست کنی، نه فست فود!
‫آره، خب، ممنون از فرصت، ولی من لیگ‌های کراستی رو بیشتر دوست دارم.
‫من تسلیم می‌شم.
‫این بچه‌های امروزی.
‫هیچ احترامی برای بازی قائل نیستی!
‫هی، بچه.
‫داری خیلی معروف می‌شی.
‫نمی‌شنویش؟
‫برو بیرون.
‫کارت تمومه.
‫تعظیم آخر رو انجام بده.
‫کجا میره این؟
‫آره!
‫ممنون.
‫پسرامون برگشتن پیشمون!
‫مگه بهت نگفتم داری خیلی معروف می‌شی؟
‫آره، تو واقعا انجامش دادی بچه.