‫اوه، گری!
‫صبحانه آماده‌ست.
‫گری؟
‫امروز صبح صدات خیلی فرق داره.
‫اوه، این نرلین ساموئله!
‫سلام رفیق!
‫اومدی منو ببینی؟
‫ها، منو بازی بده.
‫اووه، من زبون گره‌دارا رو بلدم.
‫ترجمه‌اش می‌کنم برات.
‫اهم.
‫نارلین و نابی از تو، پاتریک، سندی و قطعاً نه اسکوئیدوارد، دعوت می‌کنن که به برداشت سالانه ژله بامبل خانواده‌مون توی بیکینی هالر بیایین.
‫این ضبط در سه، دو، یک، ز... خود به خود نابود میشه... پسر خوبی باش، گری!
‫بعداً برمی‌گردم!
‫اوه، داریم می‌ریم به بیکینی هالو.
‫یودلینگ، یودلینگ.
‫جاده پشت سرمون داره طولانی‌تر می‌شه.
‫چمن سبزه و درختا بلند هستن.
‫و من فقط با یه دلار دیگه یودل نمی‌کنم.
‫چرا به چه دلیل وایستادیم؟
‫بجنب، تنبل.
‫بجنب.
‫نارلین!
‫نابی!
‫خودش!
‫زنده و حاضر!
‫سلام، نرلین و نابی!
‫به نظر میاد قاطرت یهو وایستاده.
‫چرا بازش نکنم و موتور رو چک نکنم؟
‫اصلاً چرا کله داری؟
‫ها؟
‫نمی‌ذاره بارون توی یقه‌م بره.
‫ها؟
‫اوه!
‫سوار شو!
‫چی شده؟
‫قاطر از اینجا رد نمیشه، چون این جاده مستقیم میره تو... قلمرو پلانکتون‌ها!
‫درسته.
‫پلانکتون‌ها.
‫نهنگ‌های تک‌شاخ، دور بمونید!
‫نه خونه، نه دیوار!
‫این سرزمین پلانکتونه!
‫ما اینجا دندونای عاج شیک تو رو نمی‌خوایم!
‫چرا دارن این کارو می‌کنن؟
‫پلانکتون‌ها و ناروال‌ها نسل‌هاست که با هم دشمنی دارن.
‫اونا ادعا می‌کنن که زمین‌های ژله بامبل مال اوناست، در حالی که ما می‌دونیم مال ماست.
‫چرا زمین‌ها رو تقسیم نمی‌کنی؟
‫چه حالی داره؟
‫اینجاییم!
‫میدان‌های ژله‌ای بامبل!
‫برادرای من اونجا درخت‌ها رو نوک می‌زنن جایی که زنبورهای عسل ژله‌شون رو ذخیره می‌کنن.
‫خواهرام اونجا دوست دارن عسل رو تازه و مستقیم از کندو بگیرن.
‫پیرها ترجیح میدن با آواز خوندن زنبورها رو آروم کنن.
‫سندی، با مامان و بابامون آشنا شو.
‫سلام!
‫ببخشید خانم، اون شهریه صورتیه با شماست؟
‫همینطور.
‫خیلی شجاعه.
‫شجاع؟
‫آره.
‫تنها دلیلی که حباب‌ژله‌ای‌ها اجازه میدن ژله‌شون رو جمع کنیم اینه که اجازه میدیم نیشمون بزنن.
‫گذاشتی نیشت بزنن؟
‫حتماً!
‫می‌بینمش!
‫داره کار می‌کنه!
‫وای!
‫آروم باش، پسرم.
‫باید یه جا وایسی تا این قرارداد اجتماعی رو تموم کنیم.
‫خب، حالا که اینقدر بد نبود، مگه نه؟
‫نه آقا.
‫بُو!
‫بو!
‫بُوو!
‫هو!
‫بو!
‫هوو!
‫بو!
‫هوو!
‫بو!
‫هو!
‫بو!
‫بــو!
‫بو!
‫بُو!
‫هو!
‫بو!
‫بوف!
‫بو!
‫بَه!
‫بو!
‫بوو!
‫بو!
‫هوو!
‫بو!
‫بوو!
‫بــو!
‫بو!
‫بوو!
‫بو!
‫بوو!
‫بو!
‫بوف!
‫بوو!
‫هووو!
‫بو!
‫بوو!
‫بو!
‫هو!
‫بُو!
‫هوو!
‫بو!
‫بوو!
‫بو!
‫هو!
‫بوو!
‫بو!
‫هو!
‫بو!
‫بوف!
‫بوو!
‫بو!
‫هو!
‫بو!
‫هوو!
‫بو!
‫هوو!
‫بو!
‫هو!
‫بوو!
‫بو!
‫بُوو!
‫بو!
‫من اعلام می‌کنم که اینجا یه محصول پر از ژله زنبور عسل خوشگله.
‫وقت برداشت تموم شد.
‫بذار جشن ژله زنبوری شروع بشه!
‫جشنواره ژله بامبل!
‫وای!
‫کانتور خوب، ساختار قوی، قالب خیلی جسورانه.
‫هی، چرا پسرعمه‌ت اون پالتوی بلند رو پوشیده و داره اون بشکه ژله رو واژگون می‌کنه؟
‫صبر کن، اون که پسرعمو نیست!
‫این مال پلانکتونه!
‫پلانکتون؟
‫بزنش!
‫وای!
‫ما با هم دعوا داریم!
‫ای خدای نپتون، منو له کردن!
‫آتش توی سوراخ!
‫آره!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اون پلانکتونا می‌تونن همه سیب‌زمینی‌ها رو تو اقیانوس به طرف ما پرت کنن.
‫یه چیز خاص داریم که یه پیروزی قاطع بهمون میده.
‫یه سلاح بده.
‫همه برید پناه بگیرید!
‫امنه!
‫بازی با شرط‌ها.
‫اوه، نه!
‫کفش‌هام تموم شدن!
‫همه‌شون رو کله‌پا کردیم!
‫این صدای چیه؟
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم.
‫به نظر میاد... کفشه!
‫ما یه آتش‌بس می‌خوایم!
‫هیچ دلیلی نداره که ناروال‌ها و پلانکتون‌ها نتونن تو یه جا باشن.
‫به‌علاوه، گلوله‌هامون تموم شد، اونم به لطف اون شهری سیب‌زمینی‌خور تو.
‫کارت عالی بود، پاتریک.
‫باعث افتخارم بود که خدمت کنم.
‫یا راستشو بگو.
‫خب، چون دیگه کفشی نداریم... می‌خوای اونا رو پس بگیری؟
‫ای بابا!
‫میتونی نگهشون داری.
‫به‌علاوه، خیلی به دردمون نخوردن.
‫الان چی میشه؟
‫مهمونی سالانه بعد از دعوا!
‫سالانه؟
‫یعنی هر سال این کار رو می‌کنی؟
‫حتما!
‫خیلی باحاله!
‫چرا، مگه خوش نگذشت بهتون؟
‫ما خوش نگذشت!
‫ما... بهترین روز عمرمون رو داشتیم!
‫هورا!
‫یوهو!
‫ژله بامبل!
‫ژله زنبوری!
‫ژله بامبل!
‫ژله زنبوری!
‫ژله بامبل!
‫ژله زنبوری!
‫انجام بده