‫چی شده، باجناق؟
‫خوشت نیومد؟
‫این ربطی به پشت نداره.
‫این درباره جبهه است.
‫اگه این کار رو بکنی، یه پسر به دنیا میاد.
‫من این کار رو حتی یه بار هم نکردم.
‫هفت بار این کار رو کردم.
‫چی شده؟
‫مثل یه دختر برای یه هفته، من هفت هفته گرفتم.
‫دیگه نمی‌تونم، داداش شوهر.
‫نه، پسرم.
‫این بار معمولی نخواهد بود.
‫باید یه چیز خاص باشه.
‫این خاصه.
‫این بار طلا می‌شه.
‫وقتی صبح به قلمروی خودم میام، خیلی خوشحال می‌شم.
‫تو قلمرو خودت رو داری.
‫تو اونجا یه خونه بهت دادن.
‫بهت یه اسم دادن.
‫بهت نعمت داده شده بود که یه تولد خوب داشته باشی.
‫بهت یه گنج دادن و پدرت مرد.
‫اون نمرد.
‫آزادی‌اش رو از دست داد.
‫یه نفر اومده کارایی که اینجا کردی رو ببینه.
‫چند سالشونه؟
‫یکی اینقدر قد بلنده.
‫یکی این‌قدر قد بلنده.
‫یکی اینقدر قد بلنده.
‫دو تا از اینا اینقدر قدشونه.
‫اون یکی حامله‌ست.
‫اون یکی کجاست؟
‫اون اینجاست.
‫اونجاست.
‫خودمم.
‫تو چی؟
‫یکی به این قدیه.
‫بایست.
‫یکی اینه که... تو هم همونی.
‫شوهرِت کجاست؟
‫اونجاست.
‫نفهمیدی مدیریت خانواده یعنی چی؟
‫این چیه، پراکریتی آنا؟
‫تو به جای هندی، به زبان تلوگو نوشتی.
‫پسره هندی درس نخوند.
‫پسره تلوگو نفهمید.
‫کی نوشتش؟
‫ناراسیمها، این دوتا رو ببر داخل.
‫این مردهایی که دنبال بچه‌ها می‌گردن... اونا رو می‌گیرن، تیکه‌تیکه می‌کنن و می‌ندازن بیرون.
‫اونا یه مشت دغل‌باز دولتی‌ان.
‫او اونا رو به خونه داد، فکر می‌کرد که می‌تونه پادشاه بشه.
‫اون نه به ملک رسید و نه مُرد.
‫اگه یه پسر داشتیم، این همه دختر هم داشتیم؟
‫ما می‌نشستیم روی گلومون.
‫او به عنوان یک شاهزاده به دنیا اومد.
‫اون کیه؟
‫اون کالاوارِه.
‫اون نگهبان گنج شوهر خواهرمه.
‫جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد جد بزرگش
‫فکر می‌کردم کل داستان رو بنویسن، اما از اینجا تکون نخورن.
‫بذار داخلش، تیزش کن و بیارش اینجا.
‫یا خدا!
‫می‌تونیم تیزش کنیم، ولی تو نمی‌خوای تیزش کنی.
‫سلام!
‫اول بچه‌ها رو نشون بده، رفیق.
‫پسر خودتو نشون بده، احمق.
‫تموم شد، مامان.
‫تموم شد، عزیزم.
‫دووم بیار.
‫عمو، حالا که به دنیا اومده، می‌تونی باهاش بازی کنی.
‫حتی تمر هندی‌ها هم آماده‌ان.
‫از کلاغ‌ها بهتره.
‫دختر عزیزم.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫هیچی نمی‌خوام.
‫تو انجامش دادی.
‫هر دو پسرن.
‫آقا!
‫یه پسر به دنیا اومده.
‫برو خونه و بخواب.
‫تو خواب‌های بیشتری خواهی دید.
‫این یه خواب نیست، قربان.
‫مدت زیادی منتظر بودم تا دخترم به دنیا بیاد.
‫نفرین رو فراموش نکن.
‫ترتیب بده اون پسر هرچه زودتر باهام ملاقات کنه.
‫داداش!
‫من یه لادو برای ۱۰۸ تا نارگیل خواستم.
‫خدا اومد و یه لدو خواست.
‫گفت دو تا لدو کافی نیست.
‫تو دو پله بالا رفتی، نه یکی.
‫بهت نمی‌بازم، داداش شوهر.
‫من هفت تا دختر دارم.
‫واسارا... یه هدیه برات دارم.
‫پس اون‌وقت با هم برابر می‌شیم، درسته؟
‫باجناق، دقیقاً چیزی که توی دهن منه... ...از دهن تو اومده، باجناق.
‫شوهر خواهر، می‌دونی چقدر هیجان‌زده‌ام که بهت بگم؟
‫خوشحالم، باجناق.
‫خیلی خوشحالم.
‫باجناق، کادو رو بده به من.
‫زندگی واسو عالیه.
‫برام مهم نیست کجاست.
‫بیایید براش یه ماشین بگیریم.
‫از امروز، اون عضوی از خانواده ماست.
‫اگه گریه کردی، یه لیوان شیر برام بیار، واسو.
‫به نظر می‌رسه هر روز اینجا بودی.
‫سخت‌تر.
‫فقط یه کم دیگه.
‫همینه.
‫همین دیگه.
‫یکم بیشتر.
‫هی، چطوری؟
‫تو نیا، داداش.
‫برو بیرون.
‫من درستش می‌کنم.
‫تبار من راجامودراست.
‫برای بچه؟
‫الان نه.
‫بعداً انجامش می‌دیم.
‫این محافظت از نسل راجای منه.
‫اون منم.
‫دارم این کار رو براش انجام میدم.
‫طاقت بیار.
‫یکم بیشتر.
‫به نظر می‌رسه که آیاتى دو تا پسر داره.
‫هی، مهم نیست چندتا پسر داشته باشم، باید ازدواج کنم، نه؟
‫وگرنه یه دختر خواهم داشت.
‫آیاتی، دو تا پسر داری؟
‫دومی کجاست؟
‫دادمش به باجناقم.
‫آیا این خواسته توئه؟
‫اگه اینو بهش بدم، دیگه وارد خانواده‌مون نمی‌شه، درسته؟
‫چطور می‌تونید اینو بگید، آقا؟
‫آیا نفرین برای ما و ملک رو داری؟
‫اگه الان یه دختر داشته باشیم، کی ازمون مراقبت می‌کنه؟
‫از اینکه زن دوم ندارم بدم نمیاد.
‫اون توی دهکده است.
‫من میارمش.
‫رییس!
‫بیا، گفتی باهام ازدواج نمی‌کنی مگر اینکه یه زن دوم داشته باشی.
‫آشا!
‫چی شده، عیاتی؟
‫مگه نمی‌دونی؟
‫دیشب چمدون‌هاشون رو بستن و رفتن کلکته.
‫کلکته؟
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫کجاست؟
‫برادرش کجاست؟
‫آقا، یه اتفاق خیلی بد افتاده.
‫چی؟
‫چی شد؟
‫او با پسر دومش از روستای باجناقش رفت.
‫داماد داری؟
‫بله.
‫داماد؟
‫بله.
‫نفرین چی میشه؟
‫چه نفرینی؟
‫داماد مال خودمونه.
‫نه، نه، اونو نبر.
‫بذار بره.
‫چرا منتظری؟
‫اوه، نه!
‫ماهارشی، دستات خالی نیست.
‫بهش بگو بره.
‫باید برای پولداریمون حرف بزنیم؟
‫تنها پسرمون دارایی‌مونه.
‫بابا، منم.
‫می‌خوای این دستگاه رو؟
‫این خوب نیست.
‫عوضش می‌کنم.
‫یه کم صبر کن، بابا.
‫من انجامش می‌دم.
‫هی، تو پسری.
‫چرا باید تو یه خونه اینجوری کار کنی؟
‫بیا اینجا.
‫ماه قشنگیه.
‫دانا، می‌دونی که یه برادر کوچیکتر داری؟
‫او خیلی ضعیفه.
‫تو از اون خوش‌تیپ‌تری.
‫عمو، آرزوت چیه؟
‫ثروت!
‫می‌دونی این چیه؟
‫راگی‌پالاکا.
‫این نماد خانواده ماست.
‫اگه داداشت با ما بود، کلی پول داشتیم.
‫اما هر چقدر هم که تلاش می‌کنیم، بهش نمی‌رسیم.
‫دنبالش می‌گردی؟
‫اگه پیداش کردی بهم میگی؟
‫بهم میگی؟
‫باید بهت بگم.
‫مواظب باش.
‫تو لیز می‌خوری.
‫ناینا، یادت هست، درسته؟
‫خواهر بزرگترم ۲۵ سالشه.
‫اون هنوز ازدواج نکرده.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده، یازده، دوازده، سیزده، چهارده، پانزده، شانزده، هفده، هجده، نوزده، بیست، بیست و یک، بیست و دو، بیست و سه، بیست و چهار، بیست و پنج، بیست و شش، بیست و هفت، بیست و هفت، بیست و هشت، بیست و نه، بیست و هشت، بیست و نه، بیست و نه، بیست و ده، بیست و یک، بیست و یک، بیست و دو، بیست و سه، بیست و چهار، بیست و پنج، بیست و پنج، بیست و شش، بیست و هفت، بیست و هفت، بیست و هشت، بیست و هفت، بیست و هشت، بیست و نه، بیست و نه، بیست و هشت، بیست و نه، بیست و نه، بیست و هشت، بیست و نه، بیست و نه، بیست و نه، بیست و نه، بیست و نه، بیست و نه، بیست و نه، بیست
‫در واقع، باید کنار می‌کشیدی.
‫چی؟
‫درس می‌خونی؟
‫نه.
‫تو اینقدر آدم استخدام می‌کنی انگار یه قطار پشت یه لوکوموتیو استخدام می‌کنی.
‫و منو مثل یه سگ نگهبان استخدام می‌کنی.
‫دیکسی، منظورم اینه.
‫احمق، چرا باید خودمو اذیت کنم؟
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫هی، بهت گفتم برو.
‫خواهر بزرگتر، وقتی بزرگ شدی می‌خوای چیکار کنی؟
‫هیچی، داداشم انجامش می‌ده.
‫اول ازدواج اون، بعدش ازدواج من.
‫تو بهم بگو، وقتی بزرگ شدی می‌خوای چیکار کنی؟
‫من مثل تو می‌شم.
‫آیا تو هم ازدواج می‌کنی و مثل ما میری؟
‫باجناق، باید خواهرت رو شوهر بدی.
‫باید مراقب پدرت باشی.
‫برمی‌گردم، بابا.
‫باجناق، بهت گفتم تو این موقع نری.
‫خواهر، این یه کارآموزیه.
‫باید برم.
‫چرا اینقدر لجبازی؟
‫بهت گفتم نرو، خواهر.
‫صبر کن.
‫پدر، اون پولی که بهم دادن رو بیار.
‫میارمش.
‫خیلی زیاده.
‫ما تنها کسایی هستیم که می‌تونیم این کار رو انجام بدیم، راجی.
‫چرا دو دل هستی؟
‫این تصمیم منه.
‫تو همیشه هر کاری که دلت می‌خواد انجام می‌دی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه کاری که تو می‌خوای رو انجام بده.
‫باید این کار رو انجام بدی.
‫متوجه شدی؟
‫عادت دارم که قدم بزنم.
‫خودمو دوست دارم.
‫من این ساحلی که هستم رو دوست دارم.
‫این یه تجربه جدیدیه.
‫من تشنه‌ام.
‫من تشنمه.
‫من تشنه‌ام.
‫بابا، چی شده؟
‫بابا، بگو چی شد.
‫بابا، من چیکار کردم؟
‫بابا، نزن منو.
‫بابا، منو نزن.
‫بابا، نزن منو.
‫بابا،
‫برو داخل، کتاب‌هات رو بیار و اینجا درس بخون.
‫تو فردا امتحان داری.
‫برو!
‫بابا، من واقعاً رقصیدن رو دوست دارم.
‫چیه؟
‫میگه که می‌خواد رقص یاد بگیره.
‫چرا اینقدر لجبازی؟
‫اول تو برو داخل.
‫برو داخل!
‫برو!
‫کتاباتو بیار و اینجا درس بخون.
‫برو!
‫کتاباتو بیار!
‫برو!
‫یه دوش می‌گیرم و درس می‌خونم.
‫چرا؟
‫امروز شروان شکروار است.
‫می‌رم یه دوش بگیرم و درس بخونم.
‫بابا!
‫دستت رو بده.
‫دستتو بده به من.
‫دستت رو بده.
‫من انجامش می‌دم.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده به من.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده.
‫دستتو بده.
‫دستتو بده به من.
‫دستتو بده.
‫دستتو بده به من.
‫دستت رو بده.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده به من.
‫دستتو بده.
‫دستت رو بده به من
‫میگن اگه گاو رو ندوشی، نمیاد.
‫میگن اگه گاو رو بدوشی، شیر نمی‌ده.
‫احمق!
‫این چیه، داماد؟
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫جمعه... جمعه... جمعه... زردچوبه می‌زنم، حموم می‌کنم... بابا... بابا، صبر کن.
‫بابا...
‫چیه؟
‫چرا قایمش کردی؟
‫همه‌تون، بزنیدش.
‫بزنش.
‫بهش نزن.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫بابا، نزنش.
‫ساری رو بپوش.
‫نمی‌دونم کی توی خانواده‌مون چه اشتباهی کرده.
‫همش تقصیر منه.
‫نمی‌دونم یه پسر چطوری می‌تونه بین این همه دختر بزرگ بشه.
‫چرا اینو می‌گی؟
‫مامانم پنج تا پسر داشت.
‫من بعد از اون به دنیا اومدم.
‫من بزرگ نشدم، درسته؟
‫اما این‌طور نیست که یه پسر همین‌جوری بزرگ بشه.
‫واقعیت اینه که رشد توی بدنشه.
‫نمی‌دونم آیا از اول همین‌طوری بوده یا نه.
‫ممکنه.
‫انسان‌ها، حیوانات، درخت‌ها و گاوها تنها دو گونه در دنیا هستن.
‫یکی مرده و اون یکی زنه.
‫این از کجا اومده؟
‫اون که حرف نمی‌زنه، درسته؟
‫اون حرف می‌زنه.
‫ما می‌تونیم صدای اون رو بشنویم.
‫مگه نمی‌تونه اونجوری که می‌خواد باشه؟
‫تو... چرا از دستش عصبانی می‌شی؟
‫همش تقصیر توئه.
‫او رو مثل بچه بزرگ کردی.
‫باید از یه پسر خوب مراقبت کنی.
‫اون پسر خوبی نیست.
‫اون یه پسره.
‫تو همیشه باهاش دعوا می‌کنی.
‫الان خوشحالی؟
‫ولش کن.
‫اونا فقط هفتا دخترن.
‫چطوری می‌خوان ازدواج کنن؟
‫حتماً یه آدم پولدار توی دهکده هست.
‫اونا قراره ازدواج کنن.
‫بابا.
‫هی، دَنا.
‫می‌خوای رقص یاد بگیری؟
‫نانا؟
‫مامان؟
‫آکا؟
‫تو / شما
‫آی، آی، آی.
‫آیا خانواده‌ات برات مهم‌تره؟
‫یا تصمیمت برای زن شدن برات مهم‌تره؟
‫فقط یه جواب برای هر دوشون وجود داره.
‫لینگامورتی شارانام.
‫شامبو اورادینسارا اگرایام.
‫من دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دهام بودی چایرا بهرام.
‫سری‌لینگا
‫در این دنیا، زن درون خودم رو پیدا کردم.
‫از یه آدم پولدار به یه فقیر تبدیل شدم.
‫همین دنیا من رو به عنوان یه زن قبول نمی‌کنه.
‫به من به عنوان یه مرد احترام نمی‌ذاره.
‫مثل یه شیء که کنار گذاشته شده.
‫مثل یه چیزی که از کنار میاد.
‫وقتی همه داشتن نگام می‌کردن، نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫تو همونی هستی که می‌خوای تغییر کنی و تصمیم می‌گیری.
‫نه این دنیا.
‫فکر می‌کردم داستانم همون‌جا تموم می‌شه.
‫می‌خواستم بمیرم.
‫ای خدا!
‫اما یه چیز دیگه هم اتفاق افتاد.
‫ای خدا!
‫متاسفم، اما به نظر می‌رسد که متن شما به زبانی دیگر غیر از انگلیسی نوشته شده است و من قادر به ترجمه آن به فارسی نیستم. لطفاً متن را به انگلیسی ارائه دهید تا بتوانم به شما کمک کنم.
‫می‌خوام یه چیزی به بهاوابوتی بگم، که فقط به حرف اون گوش می‌ده.
‫بده به بهاوابوتی.
‫به عنوان یک مادر برای بچه‌ام، یادم اومد که نباید فقط به خاطر زن بودن زندگی کنم، بلکه به خاطر مادر بودن باید زندگی کنم.
‫تو کی هستی عزیزم؟
‫هی، سوار ماشین شو.
‫بهت گفتم نیای.
‫مامان.
‫با اون دیدار، مادرم رو ملاقات کردم، که منو به عنوان مادرش به یاد می‌آورد.
‫این کار رو نکن.
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫چطوری زندگی می‌کنی؟
‫یادت می‌دم چطوری برقصی.
‫به خودخواهی‌هام رسیدم، ولی نفهمیدم چقدر براش سخت بوده که به عنوان دختر من بزرگ بشه.
‫بچه‌ها، فردا چه روزیه؟
‫جلسه‌ی اولیا و مربیان، خانم.
‫آنوپوتی، عزیزم مادرت رو بیار.
‫فکر کردم وقتی بزرگ‌تر بشه، می‌فهمه.
‫اما...
‫آبجی، پریتی رو می‌شناسی، مگه نه؟
‫دیروز... آره، شنیدم.
‫اون حالش خوب نیست، درسته؟
‫اون تو بیمارستانه.
‫ممکنه بمیره.
‫اوه، نه!
‫بیارش اینجا.
‫هی!
‫منظورت چیه، بیارش اینجا؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫آنو، صبر کن.
‫به من دست نزن.
‫چرا منو آوردی بالا؟
‫اگه ولت کرده بودم، خوشبخت زندگی می‌کردم حتی اگه یکی دیگه تو رو می‌برد.
‫تو فقط دردسری.
‫پول رو گرفتی؟
‫خانواده‌ پیدا کردی؟
‫احترام گرفتی؟
‫آنو!
‫تو یه مشت آدم به درد نخور بیشتر نیستی.
‫تو چیزی جز یه سوسک نیستی.
‫اشکالی نداره، آکّا.
‫من فقط... اون فقط یه بچه‌ست.
‫منظورت چیه، بچه؟
‫ما بزرگسالیم، آکا.
‫اگه نتونیم خانواده خودمون رو بفهمیم، نمی‌تونیم خونه رو ببریم، آکا.
‫باید بازی رو ببریم.
‫آنو.
‫نمی‌خوامت.
‫پول گرفتی، خانواده یا احترام؟
‫من می‌خوام خونه رو ببرم، نه تاج و تخت رو.
‫تو تنها خانواده‌ای هستی که دارم.
‫برای هر کسی که می‌تونستم نامه نوشتم و سعی کردم همه رو دور هم جمع کنم.
‫وقتی بچه بودم، مامانم همیشه می‌گفت که با کلی دردسر به دنیا اومدم.
‫پس تو همون خدایی.
‫این یه نامه از مامانته به بابات.
‫حداقل تو بهش دادی.
‫نمی‌تونستم.
‫بابام آدم خوبیه؟
‫همه منتظر این فرصت هستند.
‫شما به موقع رسیدید، آقای ایاتی.
‫با یه دختر ازدواج کردی و حالا داری بی هدف پرسه می‌زنی.
‫چطور سر از اینجا درآوردی؟
‫پسرم، پلاگاتوسا، اینجا بود.
‫گفت، بیا اینجا.
‫اون یه نامه گذاشت.
‫باید پسرت رو می‌آوردی و مجبورش می‌کردی جلوت تعظیم کنه.
‫حالا تو پادشاهی.
‫باشه، هر چی تو بگی.
‫این چیه؟
‫فقط باید مراقب پسرم باشم.
‫اگه قبول کنه که با دختری که تو اتاقه پسرم بشه... ...از نفرینمون خلاص می‌شیم و اونو وارثمون می‌کنیم.
‫من وارث روکمنی دوی هستم.
‫در واقع، همه‌ی اموال مال اونه.
‫یعنی اون مال منه.
‫فهمیدم که از روزی که اومدم اینجا، شبیه اون می‌شم.
‫باز داری مثل معلم‌ها حرف می‌زنی.
‫در نیمه اول، اون همه چیزشو از دست داد.
‫در نیمه دوم، اون همه چیز رو از دست می‌ده.
‫بله، معلم.
‫تو داستانت کسی مثل تو هم هست؟
‫شنیدم که شوهرم شبیه منه.
‫گورو جی، اگه کسی مثل من رو دیدی، به مولا پوروشودو بگو همون‌جا بکشتش.
‫وگرنه همین‌جا به خاطر این احمق می‌میرم.
‫مشکلی نیست، چینایانا.
‫قبوله.
‫قبوله؟
‫او را به عنوان همسرت قبول کن.
‫ملک رو بده به من.
‫فکر کردیم معامله خوبه.
‫مامانت داره میاد، درسته؟
‫داره میاد، ولی جواب تلفن رو نمی‌ده.
‫بخاطر نفرین پسرم مجبور شدم دوباره بهت اعتماد کنم.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫به فارسی، میشه "احمق".
‫به هندی می‌گن "فول".
‫به زبان تامیل، میشه احمق.
‫به زبان تلوگو، یعنی احمق.
‫می‌دونی توی زبان تلوگو چی میگن؟
‫احمق!
‫به نظر می‌رسه همه غرفه‌های سراسر هند اینجا هستن.
‫غرفه‌ها در حال راه رفتن دارن با هم حرف می‌زنن.
‫تو شبیه یه غرفه‌ی بزرگ متحرک به نظر می‌رسی.
‫من توی یه غرفه‌ی راه رفتن، قدم زدم.
‫به خاطر همین، این نسل هیچ ارتباط یا هماهنگی‌ای نداره.
‫تو همونی هستی که هیچ ارتباطی نداره.
‫هی، بابام اینجاست.
‫مامانت کجاست؟
‫دامادم کجاست؟
‫ما نمی‌دونیم اینجا کی پسر، مادر و پدره.
‫دامادت کیه؟
‫کیو می‌خوای؟
‫دارم با دوتا بزرگتر صحبت می‌کنم.
‫تو کی هستی؟
‫کجا رفته؟
‫بهاوابوتی از دیواکارپت؟
‫من رکها اممارام هستم، یه مدرس از آروندالپت.
‫خب که چی؟
‫سلام بچه‌ها.
‫من مایکل هستم، مدیر سینگادی سویگی.
‫دامادم کجاست؟
‫اونجاست.
‫اون دامادتونه؟
‫داماد!
‫مامان!
‫داماد!
‫دو روزه که عروسی شروع شده.
‫کنجکاوم بدونم دخترای دانشگاهی چطوری به این همه آدم غذا میدن.
‫شماها کی هستید؟
‫ما از خانواده سلطنتی هستیم.
‫کدوم خانواده؟
‫خانواده سوگگانیکا.
‫خانواده سوگنیکا؟
‫بفرما دایی.
‫سینگاد باحال.
‫باز تو شروع کردی.
‫این منم.
‫منم وقتی بچه بودم همین‌طوری بودم.
‫این کودکی توئه؟
‫منظورم اینه که منطقش فرق داره.
‫امروز اون یه بچه‌ست.
‫دیروز اون یه بچه بود.
‫اما اگه همه عکس‌های بچگی‌ش رو کپی کنیم... ...یه یادگاری بزرگ خانوادگی می‌شه.
‫مگه نه، آقا؟
‫سینگا، خودتی، درسته؟
‫این چیه؟
‫یه لباس جدید برای یه آدم جدید؟
‫هی، این لباس خیلی بهت میاد.
‫تو...
‫این چه کمدیه؟
‫این دیگه چه داستانیه؟
‫این چیه؟
‫می‌خوای دزدی کنی؟
‫این چیه؟
‫دیواکار پتای، معاون پلیس
‫بابو اینجاست.
‫من حسابی حالشو می‌گیرم.
‫صبر کن.
‫چینایانا، بیارش.
‫داری منو صدا می‌زنی، درسته؟
‫بزن بریم.
‫باید باهاش روبرو بشیم.
‫مشکل چیه؟
‫ممکنه احساس بدی داشته باشه.
‫چرا اینجوری حس می‌کنی؟
‫چون وقتی بچه بودم گم شدم.
‫از کجا می‌دونی که دنبالش نگشتم؟
‫چون پیداش نکردم.
‫اوه!
‫اگه بره، گیر میفته.
‫تونستی مادرت رو پشت تلفن پیدا کنی؟
‫طعنه رو بذار کنار و برو سر کار.
‫خفه شو!
‫اسم تو بهاوابهووتی نیست.
‫باید بهوا بهوتاوان باشه.
‫داری مثل یه روح باهامون بازی می‌کنی.
‫اسمت چینایانان نیست.
‫باید تادی‌ماتا باشه.
‫داری مثل یه احمق حرف می‌زنی.
‫اگه بیفتم، می‌ذاری بیام؟
‫نمی‌خوای حقیقت رو بفهمی؟
‫رئیس، چرا بهم نمی‌گی کی اولین سوال رو جواب داد؟
‫گورو جی، اون گرفتش.
‫اون ترسیده.
‫من نمی‌ترسم.
‫من مدت‌هاست که با بابام ملاقات می‌کنم.
‫یه کم احساسات هست، درسته؟
‫اوه!
‫جانی، جانی، آره عزیزم.
‫چی؟
‫بابا؟
‫چرا اومده اینجا؟
‫اون باباته، درسته؟
‫اول یه نگاه به من بنداز، چاقالو.
‫نه؟
‫اون پسرتِ؟
‫بابا!
‫پسرم!
‫بابا!
‫بگو بابا.
‫نه تو، بلکه بابام.
‫درسته.
‫سخته که منو از بابام جدا کنی و بهش بگی بابایی.
‫برو جلو، صداش کن بابا.
‫منو بابا صدا نکن.
‫باید بهت بگم پدر؟
‫بابا؟
‫خیلی درباره پدر شنیدم.
‫اون پسر منه، درسته؟
‫به دندوناش نگاه کن، بابا.
‫دندون؟
‫اون پسرمه.
‫چند سالشه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم برای پسرم می‌جنگم.
‫اخیراً یه نامه برات اومده.
‫یه نامه؟
‫برادرم پیداش کرد.
‫اون منو به خونش دعوت کرد.
‫اون شبیه پسرمه.
‫من پسرتم.
‫من همون کسی‌ام که اون نامه‌ها رو نوشته.
‫کلید رو بده.
‫بده به من.
‫داره توی اون ویلا حرف می‌زنه.
‫اون پسرمه.
‫بهوونا... بله بابا؟
‫فکر کردم حالت خوبه، واسه همین ترکت کردم.
‫لطفاً منو ببخش.
‫نوشتی که برادرت رو پیدا کردی.
‫حداقل الان می‌تونم همزمان از دو تا پسرم مراقبت کنم.
‫بابا، اون کجاست؟
‫برادرم بهاوبوتی کجاست؟
‫منظورت منم؟
‫دیگه بهاوبوتی رو نداریم، بابا.
‫بهاوبوتی کجاست؟
‫اینطوری با خاطراتش زندگی می‌کنم.
‫از وقتی بچه بودم، بهم می‌گفت پلیس.
‫بابا!
‫نگران نباش.
‫اون پسرتِ.
‫نگران نباش.
‫مطمئن می‌شم که بیشتر از باجناقت بهت املاک برسه.
‫اصلاً نگران نباش.
‫جایی نرو.
‫بیا اینجا.
‫پسرم!
‫نگران هستی، پسرم؟
‫اونا یه دولت جدید بهم دادن.
‫الگو سمت چپ
‫این مراسم به مدت ۶۰ سال برای تو ادامه داشته.
‫راجو!
‫فکر کنم می‌خواد به ما بگه جادوگر.
‫اون چیه؟
‫باید مراسم رو انجام بدم، درسته؟
‫چرا داری این کار رو براش می‌کنی؟
‫نه، فقط برای راجو.
‫من راجو هستم، درسته؟
‫اون قبول کرد که پسرم بشه، درسته؟
‫از وقتی که تو موافقت کردی، اون پادشاه شد.
‫اگه بخوام پادشاه بشم چی؟
‫باید یه پسر داشته باشی.
‫چرند!
‫اگه انجامش ندم چی؟
‫تو به عنوان وارثش باقی می‌مونی.
‫این دیگه چیه، رفیق؟
‫آدمای سوپرمارکت هر روز قوانین رو تغییر میدن... انگار هر وقت دلشون بخواد تخفیف میذارن.
‫به هر حال، هیچ‌کس نمی‌تونه جلوی این روح رو بگیره.
‫بیا دیگه.
‫چیه؟
‫وارث باید یه قسم بخوره.
‫وارث کیه؟
‫بهت می‌گم وقتی راجی رسید.
‫راجی باید به جون پسرم قسم بخوره.
‫هی!
‫اگه اون پادشاه بشه، چه بلایی سرمون میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچی.
‫سلام، آقا.
‫هی، دیوید.
‫همون پسره، درسته؟
‫آقا، پسر نیستم.
‫اون پسرتِه.
‫اوه، نه!
‫باید با پادشاه درباره پسرم صحبت کنم.
‫تو کی هستی، دیوید؟
‫نمی‌دونم پسر کی هستی.
‫اگه یه مدت چشماتو به عنوان پسرم ببندی، همه چی همین شکلی می‌مونه.
‫باز داری چیکار می‌کنی؟
‫به هر کی پرسید، بگو که تو پسر منی.
‫من همه چیز رو درست می‌کنم.
‫هی، اینو به یه داستان احساسی تبدیل نکن.
‫مثل یه مرد رفتار کن و گانگادار رو ول کن.
‫من یه مرد قبل از یه مرد هستم، قربان.
‫من قبلاً ترکش کردم.
‫او باید اومده باشه اونجا.
‫او پسرش رو آورد.
‫این یه فاجعه‌ست.
‫اگه اینجایی، کار بوداست.
‫اگه اینجایی، پس ویبوتی هستی.
‫راج یعنی شیطان.
‫شیطان.
‫س-سینگا!
‫سعی کردی مثل یه خانم رفتار کنی، مگه نه؟
‫تو این کارو کردی، درسته؟
‫اوه!
‫بامزه!
‫رفتار هم!
‫هی، مایکی!
‫مایکی!
‫سینگا، اون کیه؟
‫مایکی!
‫مایکی، منم.
‫این چه جور حالتیه؟
‫به نظر میام هندی یا چینی باشم؟
‫احمق!
‫حتی برنگشتی نگاه کنی.
‫بپوشش.
‫ببخشید، بابابزرگ.
‫هی، شماها کی هستین؟
‫گورو جی، یادت میاد وقتی بچه بودم یه فیلم بهم نشون دادی؟
‫کدوم فیلم؟
‫مایکل مادانا کاماراجو.
‫این یه فیلم با هر چهار تا شخصیت هست.
‫هر چهار شخصیت اینجا هستن.
‫مایکل مادانا کاماراجو.
‫اون کیه؟
‫اون سوگانیکا راجوئه.
‫پرساد.
‫ازت خواستم که برای همه اینجا نامه بنویسی تا به دخترم و خانواده‌ام بدی.
‫او رو وارث خودت کن.
‫این دیگه چیه؟
‫من پسر واقعی‌اش هستم.
‫تو پسر منی.
‫تو حتی نمی‌تونی یه پسر داشته باشی.
‫تو حق نداری بین ما بشینی.
‫برو بیرون.
‫چرا باید بین خانواده‌ات بشینم، باجناق؟
‫تا وقتی که من یه پادشاه هستم، تا وقتی که یه آدمم.
‫آقا، پسرتون کیه؟
‫گفت منم، درسته؟
‫منم یه پسر دارم.
‫کی گفته اون پسرتِ؟
‫اگه می‌خوای کسی رو به‌عنوان پدر در نظر بگیری، حداقل باید وقتی به دنیا میاد پیشش باشی.
‫می‌دونم کیه.
‫داری به گنجی که توی خونه پیدا کردی می‌گی پدرت؟
‫اون یه مرد نیست.
‫گفتی چی می‌خواستی؟
‫خدا.
‫تو با کی برابری؟
‫پدرم.
‫و تو چی؟
‫خوبه.
‫اصلاً تو رو به چشم یه زن ندیده بودم.
‫وقتی همه چیز اینقدر واضحه، مرد بودن چه فایده‌ای داره؟
‫اگه ازم بخوای اینو بگم، بدون اینکه حرفی بزنم میرم.
‫آیا یه مرد می‌تونه بعد از این همه تلاش منو قبول کنه؟
‫چون نصفه آدمی، نصفه عکس می‌گیری؟
‫مگه زنا سبیل ندارن؟
‫مگه مردها سبیل ندارن؟
‫این همونه.
‫نه نصفه نیمه.
‫اگه باهاش ازدواج کنه، میشه پسرش؟
‫لازم نیست بزنی‌اش؟
‫می‌خوای پسرش بشی؟
‫لازم نیست اینجوری باشی؟
‫اگه باهاش ازدواج کنی چی؟
‫آیا من مرد می‌شم؟
‫یا من زن می‌شم؟
‫مگه نباید دیده بشم؟
‫تو می‌خوای اون به خاطر پول، پسرت بشه.
‫اون می‌خواد من پدر احساساتش باشم.
‫زنت.
‫مادرت.
‫اون مرده، درسته؟
‫می‌خوای دختری مثل اون رو؟
‫یا می‌خوای یه مردی که ادعا می‌کنه وارث امواله؟
‫تو اون احمقی هستی که همیشه پای تلفنه.
‫آیا جرأت داری فکر کنی که مهم نیست کی به دنیا میاد؟
‫چه بلایی سر مردی میاد که هر زنی رو که قراره به دنیا بیاد، می‌کشه؟
‫اونم مثل اونا می‌شه.
‫او در رویاها و افکارش به شکل یک دختر به دنیا اومده بود.
‫کی بهت اجازه داد جنسیت رو تعیین کنی؟
‫طبیعت تصمیمشو می‌گیره.
‫باید خفه شی و قبولش کنی.
‫داری درباره تغییر جنسیت و تصمیم‌گیری درباره جنسیت صحبت می‌کنی؟
‫این بدن منه، برابری من، درد من.
‫این خون منه، انتخاب خودمه.
‫اما این یه زندگیه.
‫زندگی دیگه‌ای اون رو برده.
‫یادت هست؟
‫تو دوتاشو باختی، عوضی.
‫انگار فقط به غرور جنس مذکر اهمیت می‌دی.
‫انگار فقط به غرور جنس زن اهمیت می‌دی.
‫انگار یه دختر و یه برادر رو پشت سر گذاشتی.
‫انگار یه دختر و یه برادر رو جا گذاشتی.
‫انگار یه دختر و یه برادر رو پشت سر گذاشتی.
‫ما با هم به دنیا اومدیم.
‫ما هم با هم متولد خواهیم شد.
‫مساوی.
‫جامعه برابر است.
‫سواگینی کلی میراث توی وجودش داره.
‫تنها چیزی که نداره برابریه.
‫اگه اونو داری، پس کافیه.
‫قبل از اون، همه اینا رو تو اون کاسه بذار.
‫بگیرش.
‫مامان، من همون زنی میشم که تو می‌خوای.
‫بشین.
‫تو صدها دین رو پرستش کردی، درسته؟
‫شصت جنسیت دیگه هم هست که ذهن و بدنشون رو تغییر دادن تا با چیزی که من درونم حس می‌کنم هماهنگ بشن.
‫در دین ساناتانا ما هزاران سال تاریخ وجود داره.
‫ما به تاریخ اجدادمون اهمیت نمی‌دیم.
‫ما برامون مهم نیست.
‫اگه بری، قبل از تاریک شدن هوا می‌برنت.
‫اگه بریم، فقط وقتی هوا تاریک بشه ما رو می‌برن.
‫اگه کسی رو ببینی، فکر می‌کنی دوباره همین‌جوری به دنیا می‌آییم، قربان.
‫حداقل اگه اونا رو به عنوان انسان به یاد بیاریم، از زندگیمون خوشمون میاد.
‫فقط همین مرگ‌های تاریک باقی می‌مونه.
‫چرا ازشون می‌خوای بهش به طور مساوی نگاه کنن؟
‫خانواده‌ام اونجا هستن.
‫ما چهارتا اونجا هستیم.
‫ما چهارتامون مثل همیم.
‫اگه اون چهار نفر قبول نکنن که بهش به طور مساوی نگاه کنن، بیرون چهار نوع آدم مختلف خواهیم داشت.
‫چهار نفر از اعضای خانواده‌ام موافقت کردن.
‫بیرون مردم دارن یواش یواش...
‫ببخشید، مامان.
‫پدرشوهر آینده‌ام یه چیزی به مادرم گفت.
‫برای اینکه ثابت کنم اشتباهه، اومدم اینجا تا بفهمم پدرم کیه.
‫اما بعد از دیدنت، حس می‌کنم اون کلمه بهتره.
‫می‌دونی چی گیرت اومده؟
‫مادرم.
‫دیگه این گنج‌ها و مردونگی رو واسه چی می‌خوای؟
‫اگه بیای اینجا، این نامه رو بهت میدم.
‫بگیرش.
‫دیگه چی مونده؟
‫یکم عشق بیشتر.
‫از حالا به بعد همه‌اش مال توئه.
‫حتی نمی‌دونم چرا دارم اینو می‌نویسم، بهاوا.
‫همیشه تو رو می‌خواستم.
‫اما... من نمی‌خوام افکاری مثل تو داشته باشم.
‫نمی‌خوام با اون فکرها باشی.
‫ما درس می‌خونیم تا بفهمیم که هیچ تفاوتی وجود نداره.
‫اگه با تفاوت‌ها مطالعه کنیم، دیگه چی می‌تونیم یاد بگیریم؟
‫تفاوت بین فقیر، عالی، خود، ذهن، رنگ، جنسیت، طبقه، مذهب و غیره.
‫چطور می‌تونیم ازشون استفاده نکنیم؟
‫برای مردها و زن‌ها همینه، درسته؟
‫زن‌ها!
‫تراجنسی!
‫یه زن بچه به دنیا میاره.
‫یه مرد بچه به دنیا میاره.
‫مگه نه، باجناق؟
‫چرا اینقدر از دخترا متنفری؟
‫حتی لازم نیست بپرسی.
‫هر چی که هست، اشتباهه.
‫به خاطر همینه که نمی‌تونم باهات باشم، داداش شوهر.
‫یه بسته برام اومده.
‫میدونی کی کمکم کرد؟
‫من اون کسی که می‌خوای نیستم.
‫من اون زنی که تو دوست داری نیستم.
‫ولی اون درست مثل توئه.
‫این کافی نیست، باجناق؟
‫اطرافم پر از آدمای مختلفه.
‫بدونی که منم.
‫حتی اگه صد بار دیگه هم سقط جنین کنم، تحملش می‌کنم.
‫اما تغییری که می‌خواستم بیرون ببینم... ...در خودم نیست.
‫نمی‌تونستم بفهممش.
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫خداحافظ، داداش شوهر.
‫یه مرد می‌تونه یه مرد باشه.
‫یه زن می‌تونه زن باشه.
‫به عنوان زنی که تو رو از دست داده... ...هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫باشه، حتماً.
‫باشه.
‫یه چیزی سفارش می‌دم بیارن.
‫یک دقیقه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫باشه.
‫خدافظ.
‫چه خبر شده؟ یا چرا اینقدر مهمه؟
‫بزن بریم.
‫او باید پسر باشه.
‫نگران نباش.
‫اون یه پسره.
‫لطفاً توجه کنید.
‫تو / شما