‫اسمت چیه؟
‫الا.
‫فامیلیت چیه؟
‫رایت.
‫چطوری هجی‌اش می‌کنی؟
‫رایت.
‫ملیتت چیه؟
‫من آمریکایی‌ام.
‫آدرست چیه؟
‫هوستون، ایالات متحده، خیابان دورهام 1701.
‫شماره تلفنت چنده؟
‫شماره موبایلم ۷۱۳-۸۰۲-۰۷۹۴ هست.
‫ایمیلت چیه؟
‫ایمیلش هست @
‫ببخشید، میشه دوباره بگی؟
‫این الا هستش
‫چند سالته؟
‫من ۱۷ سالمه.
‫کی به دنیا اومدی؟
‫من در ۵ ژوئن ۲۰۰۴ به دنیا اومدم.
‫کجا به دنیا اومدی؟
‫من توی اسپرینگ ولی به دنیا اومدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من یه دانش‌آموز دبیرستانی‌ام.
‫چند تا زبان بلدی؟
‫من انگلیسی و فرانسوی رو روان صحبت می‌کنم.
‫قدت چقدره؟
‫قد من ۱۶۱ سانتیمتره.
‫گروه خونیت چیه؟
‫مثبت باش.
‫چقدر وزنت هست؟
‫من ۵۵ کیلو وزن دارم.
‫چند پوند میشه؟
‫۵۵ کیلو.
‫متأهلی؟
‫نه، هنوز مجردم.
‫خواهر یا برادر داری؟
‫آره، من دو تا برادر و یه خواهر دارم.
‫تو وقتای بیکاریت چیکار می‌کنی؟
‫خب، من عاشق آشپزی هستم و دوست دارم به سینما برم.
‫ماشین داری؟
‫نه، ندارم.
‫من تقریبا هر جا می‌رم با قطار یا اتوبوس می‌رم.
‫آرزوی آینده‌ات چیه؟
‫اوه.
‫یه روزی دوست دارم رستوران خودمو باز کنم.
‫چه چیزهایی رو دوست داری یا دوست نداری؟
‫چیزهایی که دوست دارم یا دوست ندارم.
‫خب، من واقعاً بسکتبال رو دوست دارم.
‫این ورزش مورد علاقه منه.
‫ببینیم چی میشه.
‫منم از گلف بازی کردن خوشم میاد، ولی نه به اندازه بسکتبال.
‫و چیزایی که دوست ندارم ارتفاع، عنکبوت‌ها و ترافیک دیوونه‌کننده‌ست.
‫چه نوع موسیقی دوست داری؟
‫من چیزایی مثل آریانا گرانده و ادل رو دوست دارم.
‫اوه، منم ازشون خوشم میاد.
‫چند وقت یه بار بیرون غذا می‌خوری؟
‫اوه، ام،
‫پول زیادی ندارم، واسه همین فقط تو موقعیت‌های خاص بیرون غذا می‌خورم.
‫شغل پاره وقت داری؟
‫الان نه.
‫من میرم مدرسه و بیشتر وقتم رو می‌گیره.
‫پس واقعاً وقت برای کار پاره‌وقت ندارم.
‫ولی تابستونا، تمام وقت کار می‌کنم.
‫اولین کارت چی بود؟
‫اولین کارم تو یه رستوران بود، ظرف و قابلمه می‌شستم وقتی ۱۶ سالم بود.
‫تنها زندگی می‌کنی؟
‫نه، الان خونه ندارم.
‫من با پدر و مادرم زندگی می‌کنم.
‫باشه.
‫چی می‌خوای بخری؟
‫یه ماشین.
‫یکی که کار کنه.
‫دوست داری با چه جور آدمی ازدواج کنی؟
‫کسی که وقتی ناراحتم بتونه حالمو خوب کنه.
‫کسی که باحال و بامزه باشه.
‫دوست‌داشتنی و گرم.
‫چه کاری رو خوب انجام میدی؟
‫من خیلی خوب آشپزی می‌کنم.
‫و امیدوارم یه روزی آشپز بشم.
‫چه جایی رو دوست داری یه روزی بری؟
‫فرانسه.
‫چون بابام اونجا به دنیا اومده.
‫و من می‌خوام برم خانواده‌ام رو ببینم.
‫سلام، تیم.
‫سلام، اِو.
‫چه خبر؟
‫خیلی خوبه.
‫مرسی.
‫تو چطوری؟
‫من عالی‌ام.
‫می‌خوام با کامیل گوتیه آشنات کنم.
‫اون اهل کاناداست.
‫سلام، کامیل.
‫خوشبختم.
‫من تیم ویلسون هستم.
‫سلام، تیم.
‫منم خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫ببخشید کامیل، ولی فامیلیت چی بود دوباره؟
‫اوه، گوتیه.
‫چطوری اونو هجی می‌کنی؟
‫گوتیه.
‫می‌فهمم.
‫اهل کدوم قسمت کانادا هستی؟
‫من اهل شهر کبک هستم.
‫اهل کجایی، تیم؟
‫من اهل بوستونم.
‫می‌دونی، من و کامیل این ترم توی یه کلاس شیمی هستیم.
‫اوه، واقعاً؟
‫آره.
‫تیم، تو چیکار می‌کنی؟
‫تو هم اینجا دانشجویی؟
‫آره، من هستم.
‫من و ایو تو یه کلاس ریاضی هستیم.
‫اوه.
‫کلاست جالبه؟
‫آره، هست.
‫خیلی جالبه.
‫و معلم خیلی خوبه.
‫راستی، اونم اهل کاناداست.
‫فکر کنم اهل تورنتو باشه.
‫واقعاً؟
‫گوش کن، من الان دارم میرم به سمت بوفه.
‫حدود ۲۰ دقیقه وقت دارم تا کلاس انگلیسیم شروع بشه.
‫آزادی؟
‫مطمئن باش.
‫بریم یه قهوه بزنیم.
‫خب، کامیل؟
‫عالیه.
‫صبح بخیر.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫آره.
‫ما یه راهنمایی لازم داریم.
‫حتما.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫خب، اول از همه، دنبال کافه "همون روز" می‌گردیم.
‫چقدر از اینجا فاصله داره؟
‫اوه، فقط چند دقیقه از اینجا فاصله داره.
‫دقیقا روبروی پارک توی خیابون اصلیه.
‫آره، اون پارکو می‌شناسم.
‫کافه همون روز جای خوبی هست؟
‫حتماً.
‫این جا جای خیلی خوبی برای غذا خوردن، قهوه نوشیدن و گوش دادن به یه موسیقی خوبه.
‫عالیه.
‫موزه علوم کجاست؟
‫خب، اون نزدیک شهرداریه.
‫نزدیک شهرداری.
‫باشه.
‫من می‌دونم اون کجاست.
‫موزه چطوره؟
‫موزه مخصوص بچه‌هاست.
‫ورود رایگانه ولی بلیط می‌خواد و باید از قبل رزرو کنی.
‫اوه، پس شاید نریم اونجا.
‫اوه، یه سوال دیگه.
‫آکواریوم توی شهر هست؟
‫آره، یه دونه خیلی خوبش هست.
‫فقط حدود شش تا بلوک از اینجا فاصله داره.
‫توی پارک کنار ایستگاه قطاره.
‫آه، کنار ایستگاه قطار.
‫آره حتماً برو آکواریوم رو ببین.
‫خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫سلام، مرکز ورزشی کوئینزبریج.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫ببخشید، استخر امروز چه ساعتی باز می‌شه؟
‫بذار ببینم، امروز چه روزیه؟
‫امروزه سه‌شنبه‌اس.
‫البته سه‌شنبه.
‫استخر امروز ساعت ده و نیم باز می‌شه.
‫و چه ساعتی می‌بنده؟
‫معمولاً ساعت هشت تعطیل میشه، ولی امروز ساعت شش و ربع تعطیل میشه.
‫آها، فهمیدم.
‫می‌تونم کمکت کنم با چیز دیگه‌ای؟
‫آره، بله.
‫کلاس جودو کیه؟
‫امروزه؟
‫نه، نیست.
‫جودو چهارشنبه ساعت چهار و نیمه.
‫کی تموم میشه؟
‫خب، برنامه میگه ساعت شش، ولی معمولاً ده دقیقه بعد از شش تموم میشه.
‫پس کی پینگ پونگ بازی می‌کنیم؟
‫ببینیم.
‫پینگ پنگ.
‫پینگ پنگ از یک ربع به پنج تا یک ربع بعد از شش روز دوشنبه است.
‫اوه، عالیه.
‫مرسی که کمکم کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خدافظ.
‫سلام.
‫راشل اونجاست؟
‫بله، دارم حرف می‌زنم.
‫این شان هست.
‫هی، شان.
‫چطوری؟
‫من خیلی خوبم.
‫چطوری؟
‫من عالی‌ام.
‫اخیراً چه کارا کردی؟
‫خیلی مشغول انجام تکالیف مدرسه بودم.
‫خیلی درس خوندم.
‫آره، منم همینطور.
‫جمعه چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای بریم بیرون چیزی بخوریم بعدش یه فیلم ببینیم یا یه کاری کنیم؟
‫این جمعه؟
‫بله.
‫جمعه چه ساعتی؟
‫احتمالاً ساعت شش همدیگه رو می‌بینیم.
‫شش؟
‫خیلی دوست دارم، ولی ساعت شش کلاس شنا دارم.
‫پس متأسفانه نمی‌تونم.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫شنبه چطوره؟
‫شنبه وقت داری؟
‫آره، آزادم.
‫این خوبه.
‫ساعت شش روز شنبه چطوره؟
‫باشه، عالیه.
‫کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫میتونیم تو کتابخونه همدیگه رو ببینیم.
‫کتابخونه؟
‫ایستگاه اتوبوس کتابخونه، بعد از اونجا با اتوبوس برو شام بخور.
‫من نمی‌دونم کتابخونه کجاست.
‫نزدیکه؟
‫کتابخونه خیلی نزدیکه.
‫برو خیابون لوییس.
‫خیابان لوئیس.
‫بپیچ به راست توی بلوار گارفیلد.
‫آره.
‫بعدش مستقیم برو و کتابخونه سمت چپت می‌افته.
‫ایستگاه اتوبوس دقیقا جلوی کتابخونه‌ست.
‫باشه.
‫فکر کنم بتونم پیداش کنم.
‫باشه، قبوله.
‫پس می‌بینمت؟
‫باشه.
‫ساعت ۶ شنبه.
‫پس می‌بینمت، شان.
‫خدافظ.
‫خداحافظ.
‫تله‌هلث، میشه اسمتون رو بگید لطفاً؟
‫بله، سرنا وورث هستم.
‫باشه، سرنا.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫خب، دستم رو سوزوندم و نمی‌دونم چیکار کنم.
‫می‌فهمم.
‫داشتی چیکار می‌کردی که سوزوندیش؟
‫داشتم ناهار درست می‌کردم.
‫ناهار؟
‫چی شد؟
‫داشتم یه کاسه سوپ داغ از مایکروویو در می‌آوردم که ریخت رو دستم.
‫ای وای.
‫خیلی قرمزه و واقعا درد می‌کنه.
‫باشه.
‫باید دستت رو زیر آب سرد بگیری.
‫مهمه که ۱۰ دقیقه بذاریش زیر آب سرد.
‫باشه.
‫بعدش چی؟
‫خب، فکر کنم بعد از اون همه چی درست میشه.
‫ولی اگه فردا هنوز درد می‌کرد، برو دکتر.
‫باشه.
‫باشه، من انجامش میدم.
‫ممنون که کمکم کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خدافظ.
‫می‌تونم اسمت رو بپرسم؟
‫پل فرانکس.
‫باشه، پل، چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫مامانمه.
‫اون مشکل زانو داره.
‫خب، چی شد؟
‫خب، داشت تو خیابون راه می‌رفت که یهو افتاد.
‫میتونه راه بره؟
‫بله، می‌تونه، ولی زانوش کبوده و خیلی درد می‌کنه.
‫به نظر میاد بدجوری کبودش کرده.
‫بهترین کار چیه؟
‫اول یه کم یخ بذار روش.
‫یخ برای کبودی خیلی خوبه.
‫باشه.
‫اگه هنوز درد داره، می‌تونه یه آسپرین بخوره.
‫و باید بشینه یا دراز بکشه و استراحت کنه.
‫ولی اون امشب بدمینتون بازی می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشه.
‫نباید زیاد پاشو تکون بده.
‫باشه.
‫خیلی ممنون از کمکت.
‫مشکلی نیست.
‫خداحافظ.
‫ببخشید.
‫بله؟
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫این شلوار جین رو هدیه گرفتم، ولی اندازم نیست.
‫خیلی کوچیکن.
‫اشکالی نداره اگه عوضشون کنم؟
‫باشه، مشکلی نیست.
‫رسید رو داری؟
‫بله، بفرما.
‫خب، راستش رو بخوای، متاسفانه اون شلوار جین‌ها تموم شدن.
‫اگه دوست داری می‌تونی چیز دیگه‌ای انتخاب کنی.
‫آها، درسته.
‫میشه اینا رو امتحان کنم؟
‫بله، حتماً.
‫رختکن‌ها اونجا هستن.
‫نظرت در مورد این کت چیه؟
‫خیلی طولانی نیست، نه؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫خیلی بهت میاد.
‫راستش مطمئن نیستم درباره رنگ.
‫ما اینو مشکی هم داریم.
‫اوه، من اون مشکیه رو دوست دارم.
‫پس من برش می‌دارم، مرسی.
‫توی خونوادت شبیه کی هستی؟
‫من شبیه بابام هستم.
‫ما هر دو موهای بلوند و فرفری داریم و هر دو نسبتا قد بلند هستیم.
‫پس شخصیت چی؟
‫به کی رفتی؟
‫من بیشتر شبیه مامانمم.
‫ما هر دو خیلی خجالتی هستیم و هیچ‌کدوم‌مون علاقه‌ای به ورزش نداریم.
‫تو چی؟
‫من بیشتر شبیه بابام هستم.
‫ما دوتامون خیلی ورزشکاریم و عاشق سفر کردنیم.
‫ما هم خیلی اجتماعی هستیم و دوست داریم با آدم‌ها آشنا بشیم.
‫به کی رفتی؟
‫من اصلاً شبیه مامانم نیستم.
‫من بیشتر شبیه بابام هستم.
‫هردومون قد بلندیم و چشم و دماغمون شبیه همه.
‫سلام، تام.
‫هنوز سه‌شنبه شب میای؟
‫چرا؟
‫سه‌شنبه شب چه خبره؟
‫داریم می‌ریم سینما یه فیلم کمدی ببینیم.
‫یادت هست؟
‫اوه، آره.
‫کلاً از یادم رفت.
‫واقعا متاسفم، ولی نمی‌تونم بیام.
‫جدی میگی؟
‫ولی ما دو هفته پیش برنامه‌ریزی کردیم.
‫می‌دونم، ولی یه چیزی پیش اومده.
‫باید مراقب خواهر کوچیکم باشم.
‫میشه یه وقت دیگه انجامش بدیم؟
‫خب، فکر کنم آره.
‫هفته بعد چطوره؟
‫پنج‌شنبه برات خوبه؟
‫آره، برام اوکیه.
‫عالیه.
‫ببخشید بابت سه‌شنبه، دنی.
‫اوه، نگران نباش.
‫یه خربزه و سه تا پرتقال، لطفاً.
‫چیز دیگه‌ای؟
‫نه، همین بود، مرسی.
‫باشه، میشه ۲.۴۴ دلار لطفاً.
‫لطفاً متن زیر را برای ترجمه ارائه دهید.
‫و ۵۶ سنت بقیه.
‫ببخشید، فکر کنم بیشتر از حد ازم پول گرفتید.
‫ببینیم.
‫۱.۴۹ دلار برای خربزه و ۰.۷۵ دلار برای پرتقال‌ها.
‫من اونو ۲.۲۴ دلار حساب می‌کنم.
‫اوه، آره، کاملاً حق با توئه.
‫پس، من بهت ۲۰ سنت بدهکارم.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫مشکلی نیست.
‫مارک، بیا این عکس‌های خانواده‌ام رو ببین.
‫باشه.
‫پس این خواهرم مرلینه و شوهرش نیک.
‫مریلین وکیله، درسته؟
‫آره، درسته.
‫نیک چی؟
‫اون یه توسعه‌دهنده نرم‌افزاره.
‫خیلی خوبه.
‫چند تا بچه دارن؟
‫دو تا.
‫یه پسر و یه دختر.
‫ببین، اینم یه عکس ازشون.
‫این خیلی بامزه‌ست.
‫چند سالشونه؟
‫چارلز پنج سالشه و لیلی سه سالشه.
‫و اینم برادرم فیل.
‫اون یه سرآشپزه و یه رستوران فوق‌العاده داره.
‫اون کیه؟
‫اون زن فیله، مونیکا.
‫اون اهل آلمانه، ولی خیلی خوب انگلیسی صحبت می‌کنه.
‫اون خوشگله.
‫بله، و اون خیلی مهربون و خوش‌بینه.
‫و اینم پسرشون، مایک.
‫اون ده سالشه.
‫و اینا پدر و مادرمن هستن.
‫مامان پرستاره و بابا مهندسه.
‫چند سالشونه؟
‫مامان ۵۷ سالشه و بابا ۶۰.
‫و اینم اسکار، عضو مورد علاقه‌ام از خانواده.
‫ببخشید، کجا؟
‫اونجاست.
‫اوه، سگ.
‫آره، خیلی خوبه.
‫ویولت، چمدونم کجاست؟
‫دقیقا همونجاست، پشت کاناپه.
‫اوه، عالیه.
‫می‌دونی کلیدهام کجان؟
‫روی میز، کنار کامپیوتر هستن.
‫باشه، مرسی.
‫موبایلم رو ندیدی یه وقت؟
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫اوه، نمی‌دونم.
‫ببین، اونجاست، زیر کتم.
‫آنجا، روی کاناپه.
‫مرسی.
‫مامان، کفشای جدیدم کجان؟
‫اونا رو دیدی؟
‫اونا زیر صندلی، کنار پنجره هستن.
‫پس کوله‌پشتی من کجاست؟
‫آه، آیوی، کنار میز هست، همون جایی که همیشه هست.
‫مرسی مامان.
‫درسته.
‫آیوی، آماده‌ای؟
‫بله بابا، من آماده‌ام.
‫کتاب‌های مدرسه‌ات رو برداشتی؟
‫آره، تو کوله‌پشتی‌ام هستن.
‫اوه، نه!
‫پاسپورتم کجاست؟
‫روی قفسه کتاب کنار پنجره، جلوی چراغه.
‫اوه، آره.
‫مرسی.
‫خداحافظ عزیزم.
‫خداحافظ.
‫استلا، ساعت هفت شده.
‫بیدار شو.
‫استلا، بیدار شو.
‫وای نه، ساعت هفت و ربع شده.
‫بازم دیرم میشه.
‫این نیک بری هستش تو اخبار صبحگاهی، و الان ساعت تو رادیو CBC بیست و پنج دقیقه گذشته از هفت.
‫اوه، کیفم کجاست؟
‫تاکسی!
‫ساعت دقیق داری؟
‫آره، ساعت هفت و نیمه.
‫هفت و نیم؟
‫وای نه، دیرم شده!
‫لطفاً عجله کن!
‫صبح بخیر، چی می‌خوای برات بیارم؟
‫میشه یه قهوه داشته باشم؟
‫مطمئنی چه نوع قهوه‌ای می‌خوای؟
‫فکر کنم یه لاته می‌خوام لطفاً.
‫بفرما، میشه ۱۸۰.
‫وای نه، ساعت درسته؟
‫آره، یه ربع به هشته.
‫مواظب قهوه‌ات باش.
‫زود باش، استلا.
‫دیر کردی.
‫پنج دقیقه مونده به هشت.
‫صبح بخیر.
‫ساعته ۸ و من استلا میچل هستم با اخبار شبکه ATN.
‫بلدی برقصی؟
‫بله، می‌تونم.
‫اما نه خیلی خوب.
‫بلدی شنا کنی؟
‫بله، می‌تونم.
‫میتونی فوتبال بازی کنی؟
‫آره، من می‌تونم فوتبال بازی کنم.
‫یکم.
‫می‌تونی بولینگ بازی کنی؟
‫بله، می‌تونم.
‫من عاشق بولینگم.
‫آره؟
‫خوبی؟
‫من خیلی خوبم.
‫یه بار ۲۷۰ امتیاز گرفتم.
‫وای، تو از من بهتری.
‫می‌تونی خیاطی کنی؟
‫نه، من اصلاً نمی‌تونم خیاطی کنم.
‫منم همینطور.
‫می‌تونی بخونی؟
‫فکر کنم باید بگم نه.
‫من خواننده خوبی نیستم.
‫بلدی اسکیت روی یخ بازی کنی؟
‫آره، من می‌تونم اسکیت روی یخ کنم.
‫قبلاً هاکی بازی می‌کردم.
‫هاکی، باحاله.
‫می‌تونی نقاشی بکشی؟
‫نه، من اصلاً نمی‌تونم نقاشی بکشم.
‫بی‌استعداد.
‫باشه.
‫بلدی گلف بازی کنی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫من تا حالا بازی نکردم، ولی دوست دارم امتحان کنم.
‫میتونی اتوبوس برونی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫فکر کنم این خیلی سخت باشه.
‫آره، موافقم.
‫میتونی اسکیت‌سواری کنی؟
‫آره، می‌تونم.
‫من همیشه با اسکیت بورد می‌رفتم سر کار، مدرسه، تقریباً هر جایی که می‌رفتم.
‫شب بخیر، آقا.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫شب بخیر.
‫میشه یه اتاق تک‌نفره برای دو شب داشته باشم؟
‫حتما، قربان.
‫میتونم یه اتاق تو طبقه بالا بهت بدم، اگه دوست داری.
‫دید فوق‌العاده‌ای خواهی داشت.
‫اشکالی نداره.
‫مرسی.
‫میشه این فرم رو پر کنی، لطفاً؟
‫حتماً.
‫می‌تونم با کارت اعتباری پرداخت کنم؟
‫حتما، قربان.
‫مشکلی نیست.
‫میشه الان کارتت رو ببینم؟
‫لطفا متن رو بفرست تا برات ترجمه کنم.
‫راستی، اینجا میشه از اینترنت استفاده کرد؟
‫حتماً، قربان.
‫سالن تجاری طبقه هفدهمه.
‫تو هر وقت بخوای می‌تونی ایمیلت رو چک کنی، ولی بعد از ساعت ۱۰ شب نمی‌تونی فکس بفرستی.
‫حالا می‌تونم پاسپورتت رو ببینم؟
‫ممنون که تماشا کردین، حتماً کانال یوتیوب ما رو سابسکرایب کنید تا ویدیوهای بیشتری مثل این ببینید!