‫سلام، جسیکا.
‫سلام، ایتن.
‫چه خبر؟
‫خیلی خوبه.
‫تو چطوری؟
‫مشغولم.
‫این روزا خیلی کار کردم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من معلم مدرسه راهنمایی‌ام.
‫واقعاً؟
‫معلمی کار خیلی سختیه.
‫آره، هست.
‫اما خیلی هم رضایت‌بخشه.
‫من واقعاً عاشق کارم هستم.
‫چی درس می‌دی؟
‫من ریاضی درس می‌دم.
‫تو چطوری؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫من وکیلم.
‫وای، کارت خیلی خوبه.
‫چی شد که تصمیم گرفتی وکیل بشی؟
‫من عاشق این حس هستم که جلوی دادگاه بایستم و از مردم در دعواهای حقوقی دفاع کنم.
‫پس کار من هم خیلی رضایت‌بخش هست.
‫بله، قطعاً یه مسیر شغلیه که می‌تونی تأثیر بذاری و به مردم کمک کنی.
‫چند ساله که وکالت می‌کنی؟
‫من دو ساله دارم تمرینش می‌کنم.
‫سلام، دیو.
‫چطوری؟
‫سلام، مامان‌بزرگ.
‫خوبم، فقط یه کم خسته‌ام.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط دارم تکلیف ریاضی‌ام رو انجام میدم، یه کم سخته.
‫یه استراحت کوتاه بکن و یه کم بخواب.
‫همه کجان؟
‫خب، الان همه دارن یه کاری می‌کنن.
‫واقعاً؟
‫مامانت کجاست؟
‫اون تو آشپزخونه‌ست.
‫فکر کنم داره کیک سیب می‌پزه.
‫اوه.
‫پدرت چطوره؟
‫داره ماشین لباسشویی رو تو زیرزمین تعمیر می‌کنه.
‫دیگه نمی‌چرخه و تخلیه نمی‌کنه.
‫می‌فهمم.
‫برادرت و خواهرت دارن چیکار می‌کنن؟
‫اوه، تنی داره توی باغچه گل می‌کاره.
‫و تونی داره اتاقش رو مرتب می‌کنه.
‫پس امروز همه خیلی سرشون شلوغه و سخت کار می‌کنن.
‫بتی، این گیاه رو کجا بذارم؟
‫لطفاً بذارش روی قفسه کتاب.
‫بالا باشه خوبه.
‫و لطفاً کنترل رو کنار تلویزیون بذار.
‫پس کنترل کجاست؟
‫نمی‌بینمش.
‫زیر میزه.
‫آره، الان می‌بینمش.
‫اینجا یه دفترچه یادداشت هم هست.
‫معمولاً کجا نگهش می‌داری؟
‫فقط بذارش تو یکی از کشوهای میز.
‫دو تا کشوی بالا از قبل پر از وسایل هستن.
‫میتونی بذاریش تو کشوی پایینی داخل اون جعبه خالی.
‫باشه.
‫نمی‌دونستم عینک می‌زنی.
‫این‌ها مال توئه، درسته؟
‫آره، مال منن.
‫من فقط برای خوندن ازشون استفاده می‌کنم.
‫لطفاً اونا رو تو اون جعبه روی میز کنار کامپیوتر بذار.
‫می‌خوای این کلاه رو بذارم کنار؟
‫آره، فقط آویزونش کن به قلاب پشت در.
‫اونجا خوب میشه.
‫ممنون.
‫یه کمربند اینجا روی زمین افتاده.
‫بذار روی صندلی.
‫صندلی جلوی میز؟
‫درسته.
‫اهل کجایی، ساندرا؟
‫من اهل بیرمنگام، انگلستان هستم، ولی چند ساله که تو لندن کار می‌کنم.
‫من یه کسب‌وکار کوچیک واردات رو مدیریت می‌کنم.
‫تو چی؟
‫من اهل ایلینوی هستم.
‫اهل کجای ایلینویی؟
‫من از یه شهر کوچیک به اسم پاریس اومدم.
‫نسخه فرانسوی نه.
‫نسخه ایلینوی، معلومه.
‫حدود دو سه ساعت جنوب شیکاگو هست.
‫واقعاً؟
‫خیلی جالبه.
‫نمی‌دونستم تو آمریکا یه شهری به اسم پاریس هست.
‫چه جوریه؟
‫اوه، فکر کنم جای خیلی کسل‌کننده‌ایه.
‫اونجا هیچ کاری نمیشه کرد.
‫رستوران خوب نداره، هیچ تفریح شبانه‌ای هم نیست.
‫اونجا واقعاً حوصله‌م سر میره.
‫اوه، چه بد شد.
‫آره، ولی خیلی‌ها عاشق اونجا هستن چون خیلی قشنگه.
‫آره؟
‫آره.
‫منظره قشنگی داره.
‫خیلی رودخونه، دریاچه، درخت.
‫خب، به نظر میاد جای خوبی باشه.
‫آره، اگه از طبیعت خوشت میاد.
‫اما می‌دونی، من واقعاً آدم شهری‌ام.
‫ببخشید، می‌دونی کنفرانس بین‌المللی آموزش کجا برگزار می‌شه؟
‫آره، تو اون اتاق ته راهرو برگزار می‌شه.
‫من اینجا اومدم برای همون کنفرانس.
‫اما به نظر میاد خیلی زود رسیدیم.
‫نیم ساعت دیگه شروع میشه.
‫آره، من همیشه زودتر از همه جا می‌رسم.
‫راستی، من فیلم.
‫خوشبختم، فیل.
‫من راهی هستم.
‫منم از دیدنت خوشبختم، راهی.
‫اهل کجایی؟
‫من اهل هندم.
‫تنها اومدی اینجا یا با خونواده‌ات؟
‫من اینجا تنهام و هیچ‌کس رو نمی‌شناسم.
‫منم همینطور.
‫راستی، انگلیسیت برای کسی که زبان مادریش نیست خیلی خوبه.
‫ممنون!
‫کجا یاد گرفتی اینقدر خوب صحبت کنی؟
‫بیشتر تو مدرسه، اولش از پرستارم.
‫من از سال اول دبستان شروع کردم به طور رسمی مطالعه کردنش.
‫بیشتر مهارت‌های انگلیسی من تو دانشگاه شکل گرفت.
‫من در رشته زبان‌شناسی تحصیل کردم و برای دروس انتخابی‌ام ادبیات انگلیسی رو ترجیح دادم.
‫پس حتماً معلم انگلیسی هستی، درسته؟
‫دقیقاً.
‫تا کنفرانس شروع بشه، یه قهوه بخوریم؟
‫این عالیه.
‫بیل، خواهر یا برادر داری؟
‫آره، یه خواهر بزرگتر به اسم امی و یه برادر کوچیکتر به اسم استیون دارم.
‫یکم درباره‌شون بگو.
‫امی ۱۹ سالشه.
‫اون تو دانشگاه کلمبیا نیویورک رشته تجارت می‌خونه.
‫اون قدش کوتاهه و موهای بلوند بلندی داره.
‫اون یه دوست پسر به اسم جویی داره و همش درباره‌ش حرف می‌زنه.
‫واقعاً یکم خسته‌کننده میشه.
‫استیون ۱۳ سالشه، ولی فکر می‌کنم خیلی باهوشه و همچنین بامزه‌ترین آدم تو خانوادۀ ماست.
‫اون واقعاً می‌تونه تو رو بخندونه.
‫اون عاشق حیواناته و یه خرگوش خونگی تو باغچه نگه می‌داره.
‫خیلی خوبه.
‫به عنوان یه تک فرزند، چقدر آرزو داشتم خواهر یا برادر داشتم.
‫به هر کسی که خواهر و برادر داره حسودیم میشه.
‫خب، حداقل تمام توجه پدر و مادرت رو داری.
‫آره، ولی کسی رو نداری که مقصر بدونی.
‫دقیقا.
‫پدر و مادرت چیکار می‌کنن؟
‫مامانم اقتصاددانه و بابام حسابداره.
‫با خانواده‌ات کنار میای؟
‫آره، پدر و مادرم همیشه تو هر کاری که بخوام انجام بدم، حمایتم می‌کنن.
‫من همیشه با پدر و مادرم حرف می‌زنم و رابطه خیلی بازی باهاشون دارم.
‫من با خواهر و برادرام هم خوب کنار میام، حتی اگه شخصیت‌هامون خیلی فرق داشته باشه.
‫خب، خیلی خوش‌شانسی که همچین خانواده فوق‌العاده‌ای داری.
‫آره، من هستم.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫ببخشید، می‌تونی کمکم کنی؟
‫حتما، چی لازم داری؟
‫ممنون.
‫من یه دانش‌آموز جدیدم اینجا و نمی‌تونم کلاسمو پیدا کنم.
‫دنبال کدوم کلاس می‌گردی؟
‫علم.
‫توی اتاق ۲۰۴ هست.
‫کجاست؟
‫هی، ما تو یه کلاسیم!
‫میتونیم با هم بریم!
‫مرسی.
‫اوه، من پائول هستم.
‫سلام، من میا هستم.
‫خوشبختم.
‫راستی، کلاس علوم چقدر طول می‌کشه؟
‫هر کلاس ۵۰ دقیقه طول می‌کشه.
‫بعدش یه استراحت ده دقیقه‌ای داریم.
‫عضو هیچ باشگاهی هستی؟
‫آره، هستم.
‫من عاشق بسکتبالم و تو تیم بسکتبال هستم.
‫باشگاه بسکتبال پنج‌شنبه‌ها بعد از مدرسه است.
‫معمولاً مسابقه‌ها صبح‌های شنبه برگزار می‌شن.
‫من هم تو ارکستر مدرسه هستم.
‫الان می‌تونم خیلی خوب ویولن بزنم.
‫اوه، منم دوست دارم به ارکستر ملحق بشم.
‫کی تمرین می‌کنی؟
‫ما روزهای سه‌شنبه موقع ناهار توی سالن تمرین می‌کنیم.
‫و بعضی وقت‌ها کنسرت داریم.
‫سالن کجاست؟
‫بعداً بهت نشون میدم.
‫اوه، هی، بهتره یه لیوان بیاریم.
‫پنج دقیقه دیگه شروع میشه.
‫لیندا، می‌تونم پاک‌کنتو قرض بگیرم؟
‫حتماً.
‫بگیر، مال خودت.
‫مرسی.
‫تو امتحان ریاضی چطور دادی؟
‫کامل خرابش کردم.
‫خیلی سخت بود.
‫باید بیشتر درس می‌خوندم.
‫احتمالاً باید دوباره امتحان بدم.
‫منم توی همین وضعیت هستم.
‫فکر کنم قطعاً خرابش کردم.
‫من خیلی برای امتحان درس خوندم، ولی همه تلاشم به باد رفت.
‫من دقیقاً می‌دونم چه حسی داری.
‫چرا با هم برای امتحان دوباره درس نخونیم؟
‫این فکر عالیه.
‫اگه با هم فکر کنیم، مطمئنم می‌تونیم بهتر عمل کنیم.
‫ممنون بابت شام، آلیس.
‫خیلی خوشمزه بود و حسابی لذت بردم.
‫تو یه آشپز عالی هستی.
‫ممنون.
‫پس استیک خوب بود؟
‫خیلی شور نبود؟
‫نه، عالی بود.
‫من از سسی که توش پختی خوشم اومد.
‫چطوری درستش کردی؟
‫قارچ‌ها رو کاراملی کردم و بعد بهشون سیر اضافه کردم و چند دقیقه پختم.
‫بعدش یه عالمه پارمزان و یه کم خامه اضافه کرد.
‫من با نمک و فلفل تازه آسیاب شده مزه‌دارش کردم.
‫خیلی خوشمزه بود.
‫بفرما چای و یه کم کیک برای دسر.
‫ممنون.
‫وای، این کیک نارگیلی عالیه.
‫از چی ساخته شده؟
‫این از آرد، شکر، طعم وانیل، تخم‌مرغ، نارگیل رنده شده و شیر نارگیل درست شده.
‫من عاشق اینم که اصلاً خشک نیست.
‫خیلی آبدار و فوق‌العاده خوشمزه‌ست.
‫خوشحالم که خوشت اومد.
‫هی، میشه لطفاً یه تیکه دیگه بهم بدی؟
‫وای، امشب خیلی هوس شیرینی کردی.
‫ویویان، چند سالته؟
‫من ۱۹ سالمه.
‫وای!
‫تو خیلی از من جوون‌تری.
‫من ۲۳ سالمه.
‫آره، من چهار سال از تو کوچیکترم.
‫تولدت کیه؟
‫۱۰ ژوئن.
‫۱۰ ژوئن؟
‫پس قراره زود بیاد، درسته؟
‫امروز چندمه؟
‫امروز ۲۶ میه.
‫تولدم دو هفته دیگه‌ست.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام بابتش.
‫متولد چه سالی هستی؟
‫۲۰۰۳.
‫روز معمولیت چطوری می‌گذره؟
‫معمولاً چه ساعتی بیدار می‌شی؟
‫من حدود ساعت ۶:۴۵ بیدار می‌شم.
‫خیلی زود.
‫چطوره؟
‫خب، من باید ساعت ۷:۲۵ صبح از خونه برم بیرون که بتونم ساعت ۷:۴۰ سوار اتوبوس بشم.
‫حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشه تا از خونه‌م تا ایستگاه اتوبوس پیاده برم.
‫معمولاً چه ساعتی می‌رسی خونه؟
‫من هر روز بسته به برنامه‌ام، در زمان‌های مختلفی به خونه می‌رسم.
‫کی صبحانه می‌خوری؟
‫ساعت ۷.
‫اما بعضی وقتا صبحونه رو نمی‌خورم.
‫من همیشه وقتش رو ندارم.
‫معمولاً چقدر می‌خوابی؟
‫بیشتر از هشت ساعت.
‫خوبه.
‫معمولاً زود می‌رسی، سر وقت، یا دیر؟
‫زود اومدم.
‫زود؟
‫معمولاً چقدر زود به جاها می‌رسی؟
‫سعی می‌کنم بین پنج تا ده دقیقه باشم.
‫معمولاً روزهای یکشنبه تا دیروقت می‌خوابی؟
‫آره، معمولاً.
‫تو چطوری؟
‫منم عاشق خوابیدن تا دیروقت هستم.
‫یه خواب طولانی در روز یکشنبه مثل یه تعطیلات کوچیک می‌مونه.
‫دیرتر از معمول بیدار شدن، رفتن برای برانچ، تماشای تلویزیون.
‫سلام، آنیتا.
‫چطوری؟
‫من خوبم، ولی یه کم حوصلم سر رفته.
‫چطوره؟
‫داره مثل سیل بارون میاد و نمی‌تونم برم بیرون.
‫هیچی نیست جز ابرهای خاکستری و بارون.
‫هفته‌هاست که اینطوریه.
‫و بیرون خیلی سرده.
‫خیلی کسل‌کننده‌ست که تو خونه بمونیم.
‫کاری نیست که انجام بدیم.
‫می‌تونی یه کیک بپزی یا یه فیلم خوب تو تلویزیون ببینی.
‫تازه برق هم رفته.
‫پس نه می‌تونم کیک بپزم و نه یه فیلم خوب ببینم.
‫اوه، حتماً خیلی سخت بوده.
‫امیدوارم اوضاع زودتر برات بهتر بشه.
‫منم امیدوارم.
‫راستی، اونجا هوا چطوره؟
‫اینجا هوا گرم و آفتابیه.
‫تقریباً هیچ ابری تو آسمون نیست.
‫و فقط یه نسیم کوچیک میاد.
‫این هوا برای بیرون رفتن عالیه.
‫الان کجایی؟
‫من تو استخرم.
‫ای ول، خوش به حالت.
‫اونجا دما چنده؟
‫بذار چک کنم.
‫میگه ۸۸ درجه‌ست.
‫وای، خیلی گرمه.
‫اینجا فقط ۵۶ درجه است.
‫کاش می‌تونستم پیشت باشم.
‫گابریل، معمولاً تو وقتای بیکاریت چیکار می‌کنی؟
‫من با دوستام میرم بیرون.
‫ما عاشق فوتبال بازی کردنیم.
‫راه خوبی برای اجتماعی شدن و البته ورزش کردنه.
‫ما بعضی وقتا اگه بازی مهمی باشه می‌ریم فوتبال تماشا کنیم.
‫آیا توی وقتای بیکاری تلویزیون زیاد نگاه می‌کنی؟
‫هر روز اخبار رو چک می‌کنم، ولی زیاد وقت نمی‌ذارم برای دیدن سریال‌ها یا فیلم‌ها.
‫دوست داری کتاب بخونی؟
‫آره، من خیلی کتاب می‌خونم.
‫چه نوع کتاب‌هایی رو بیشتر دوست داری؟
‫من عاشق خوندن زندگینامه‌ها هستم چون داستان زندگی آدم‌ها رو خیلی جذاب می‌دونم.
‫دیگه چه سرگرمی‌هایی داری؟
‫من عاشق اسکیت‌سواری و کوهنوردی هستم.
‫اوه، و من عاشق شنا کردنم.
‫دوست داری بازی‌های کامپیوتری بازی کنی؟
‫آره، دارم.
‫ولی من خیلی اهل بازی‌های کامپیوتری نیستم.
‫تا حالا بولینگ بازی کردی؟
‫آره، بعضی وقتا دوست دارم برم بولینگ.
‫واقعاً؟
‫منم.
‫چرا با هم بریم بولینگ؟
‫خیلی عالیه.
‫خیلی دوست دارم.
‫شنبه ساعت ۵ بعدازظهره.
‫باشه؟
‫آره، حتماً.
‫عالیه.
‫ممنون که تماشا کردید، حتماً کانال یوتیوب ما رو سابسکرایب کنید تا ویدیوهای بیشتری مثل این ببینید.