‫من عاشق صبحونه‌ام!
‫اگه صبحونه باشه، برام مهم نیست که زیاد پول بدم.
‫اوه، اون پول خیلی وسوسه‌انگیز به نظر می‌رسه.
‫عیبی داره؟
‫ببخشید، دیدن این همه آدم که دارن صبحونه می‌خورن منو گرسنه کرده.
‫یعنی دنبال مشتری‌های بیشتری هستیم.
‫راستی، دست از سر مامان بردار!
‫خب، این حسابی روزمو شروع کرد.
‫صبح بخیر، آقای خرچنگ.
‫صبح بخیر، گروه کراستی!
‫یه ایده فوق‌العاده برای رستورانم دارم.
‫داریم یه رستوران خرچنگ تو ماه باز می‌کنیم؟
‫ما داریم برای همیشه تعطیل می‌شیم؟
‫چی؟
‫نه!
‫از این به بعد، رستوران کراستی کرَب صبحونه هم سرو می‌کنه.
‫و شما دوتا باید حتی زودتر بیاید سر کار.
‫ها؟
‫وای، پسر!
‫من می‌تونم صبحونه برگر خرچنگ درست کنم!
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫مردم صبح‌ها کباب نمی‌خوان.
‫اونا بیکن و تخم‌مرغ و هَش براون می‌خوان.
‫می‌دونی، چیزای صبحونه.
‫ببین می‌تونی یه دسته پنکیک درست کنی، پسر جون؟
‫بله قربان!
‫آقای اسکوییدوارد، یه تست دهانی ازش بگیر.
‫این پنکیک‌ها مزه همبرگر خرچنگی میدن.
‫اوه، فکر کنم فقط بلدم همبرگر خرچنگ درست کنم.
‫اوه، از این می‌ترسیدم.
‫برو کتابفروشی و کتاب آشپزی صبحانه‌ای که سفارش دادم رو بگیر.
‫باید یه کم دایره‌ت رو گسترده‌تر کنی، پسر جون.
‫سلام.
‫اومدم یه کتاب آشپزی برای آقای خرچنگ بگیرم.
‫البته، قربان.
‫لطفاً متن زیرنویس را ارائه دهید تا من آن را برای شما ترجمه کنم.
‫مطمئنی این همون کتابه؟
‫به نظر من درسته.
‫اوه، ببخشید.
‫چه تیکه پنیر مودبی!
‫یه کتاب رزرو کردم، فامیلی‌ام جادوگره، اسم کوچیکم شیطون.
‫حتماً.
‫باید همین باشه.
‫کتابتون، خانم.
‫عینکم رو فراموش کردم.
‫هی رفیق، مطمئنی این همون کتاب جادوییه که سفارش دادم؟
‫کاملاً مطمئنم.
‫ها؟
‫اگه تو می‌گی.
‫اوه‌اوه.
‫کتاب آشپزی رو گرفتم، آقای خرچنگ.
‫زود باش، پسر.
‫می‌دونی که صبحونه تا آخر روز نمی‌مونه.
‫معجون‌های عشق، احضار شیاطین، مرده‌ها و تو... اوه، صبحونه!
‫کلی بدبختی.
‫این یعنی حتما پنکیک.
‫این کتاب واقعاً یه سری مواد عجیب غریب لازم داره.
‫آقای خرچنگ، دندون زامبی، نفس اژدها، چشم برهنه داریم؟
‫خب، باید چندتا توی قسمت پشتی فریزر باشه.
‫واقعاً؟
‫چی؟
‫نمی‌تونم از یه حراجی بگذرم.
‫باید توی یه دیگ آهنی پخته بشه.
‫اوه، چه شیک!
‫فکر کنم یه دونه اینجا یه جایی باشه.
‫اوه، اونجایی که هستی.
‫ها؟
‫اوه، اونا فوق‌العاده‌ان.
‫م م، به نظر خوشمزه میاد.
‫آقای اسکویدوارد، دوباره نوبت توئه.
‫آه، اینا خیلی خوبن.
‫صبحانه آماده‌ست!
‫جو دو سر شما، قربان.
‫اوه، چه بی‌مزه خوشمزه‌ای!
‫برای این قبل از ظهر بیدار شدم؟
‫صبحانه‌ام کجاست؟
‫وافل‌هات.
‫یه غذای خیلی خوشمزه.
‫وقتشه که پول غذامو بدم.
‫وای، مقر فرماندهی من دیوونه شده، حسابی بهم برخورده!
‫کی کربوهیدرات سفارش داده؟
‫من.
‫البته.
‫باب اسفنجی، اینجا چه خبره؟
‫فکر نکنم هنوز توی این صبحونه خوردن حرفه‌ای شده باشم، آقای خرچنگ.
‫تخم‌مرغ؟
‫یه لیوان شیر، دو تا تخم‌مرغ، یه قرص نون و شکر جلبک؟
‫باشه، دیپ، جویدن، نون تست تازه؟
‫هش براون؟
‫وای!
‫هویوس رانچروس؟
‫چی شده؟
‫این کتاب جادوی لعنتی چه مشکلی داره؟
‫جادوی صبحانه عمو جیمی؟
‫این یه کتاب آشپزیه!
‫بهتره بفهمم کی بالاخره کتاب جادوم رو برداشته.
‫بلافاصله بعد از اینکه بوسه‌ام رو تموم کنم.
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫شاید همه اون چیزای عجیبی که درست کردم باعث همه اینا شده.
‫دیگ رو هم توضیح میده.
‫و کتاب آشپزی پرنده.
‫داره از خوراکی‌های خوشمزه صبحانه یه هیولا درست می‌کنه!
‫آه!
‫پس اینجا بود که کتاب جادوم رفته بود.
‫اوه، یه مشتری.
‫سریع‌تر سفارش بده، اختاپوس.
‫آه، مرسی، ولی دیگه جا ندارم چیزی بخورم.
‫اومدم باهات کتاب عوض کنم.
‫فکر کنم کتاب جادوم با کتاب آشپزیت قاطی شده.
‫اما اول باید این فاجعه غذایی رو درست کنم.
‫فلیپیتی-فلیپیتی-غذا!
‫شیره افرا!
‫چسبناک شدم!
‫خیلی چسبناکه!
‫هی، تو!
‫بچه اسفنجی با اون چوب جادویی!
‫اون کفگیر منه.
‫چوب‌دستم!
‫خب، یه کم از جادومو بهت قرض می‌دم!
‫تنها راه متوقف کردن صبحانه، دشمن قسم‌خورده‌اشه!
‫شام حاضره!
‫اوه، می‌تونم شام درست کنم.
‫هیپ هاپ داغ و خوشمزه!
‫وای خدای من!
‫نه!
‫اسکوئیدوارد جزئی از یه صبحونه‌ی متعادل نیست!
‫یک همبرگر خرچنگی سه طبقه!
‫من به یه تعطیلات نیاز دارم.
‫هی، بچه، می‌خوای شاگرد من بشی؟
‫تو واقعاً تو جادو مهارت داری.
‫ممنون، ولی تنها جادویی که نیاز دارم، طعم خوشمزه‌ی یک کراستی برگره.
‫یه کتلت؟
‫برای من یه کم زوده.
‫مگه اینکه...
‫اوه، یه وافل خرچنگی!
‫اوه، یه وافل خرچنگی، هان؟
‫یه فکر بکر دیگه دارم!
‫ما دیگه صبحانه سرو نمی‌کنیم.
‫از حالا به بعد، رستوران خرچنگ، شام هم سرو می‌کنه!
‫اوه، دو نفره صبحانه-شام!
‫و این بار، خودم کتاب آشپزی جدید رو برداشتم.
‫هی، مشتری داریم!
‫انجام بده